italiana

ΓΙΑ ΜΙΑ ΦΙΛΗ ΠΟΥ ΠΕΝΘΕΙ......

    Recommended Posts

    Ο χρονος δεν ειναι ποτε αρκετος για να προετοιμαστουμε,να δεχτουμε,να συμφιλιωθουμε.Κι ο αποχωρισμος ειναι παντα επωδυνος.Ιδιαιτερα οταν φευγει ενα τοσο αγαπημενο προσωπο....ο μπαμπας.Ο πατερουλης μας!Εκεινος που μας χαμογελουσε,μας μιλουσε τρυφερα,μας συμβουλευε,μας καθοδηγουσε.Εκεινος που δουλευε για να μας μεγαλωσει,αγωνιουσε στις αρρωστιες μας,επαιζε μαζι μας,μας μαλωνε,μας επαινουσε,ο μπαμπας που ηταν εκει......

    Ο αποχωρισμος ποναει γιατι δεν υπαρχει επιστροφη.Υπαρχη ομως συνεχεια.

    Αυτο που κι εσυ πιστευεις μεσα σου και σου δινει δυναμη και παρηγορια.

    Ο θανατος δεν ειναι το τελος αλλα μια νεα αρχη,το περασμα εκει που δεν υπαρχει πονος εκει που ολα βρισκουν την πραγματικη τους διασταση εκει που βασιλευει η ειρηνη.

    Εχεις μεσα στην καρδια σου οτι πολυτιμοτερο μπορει να παρει ενα παιδι απο τον γονιο του.Την αγαπη του που θα σε ζεσταινει παντα!Εισαι τυχερη που ειχες αυτον τον μπαμπα.Να εισαι και υπερηφανη!

    Ειμαστε ολοι κοντα σου.......

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Ο χρονος δεν ειναι ποτε αρκετος για να προετοιμαστουμε,να δεχτουμε,να συμφιλιωθουμε.Κι ο αποχωρισμος ειναι παντα επωδυνος.Ιδιαιτερα οταν φευγει ενα τοσο αγαπημενο προσωπο....ο μπαμπας.Ο πατερουλης μας!Εκεινος που μας χαμογελουσε,μας μιλουσε τρυφερα,μας συμβουλευε,μας καθοδηγουσε.Εκεινος που δουλευε για να μας μεγαλωσει,αγωνιουσε στις αρρωστιες μας,επαιζε μαζι μας,μας μαλωνε,μας επαινουσε,ο μπαμπας που ηταν εκει......

    Ο αποχωρισμος ποναει γιατι δεν υπαρχει επιστροφη.Υπαρχη ομως συνεχεια.

    Αυτο που κι εσυ πιστευεις μεσα σου και σου δινει δυναμη και παρηγορια.

    Ο θανατος δεν ειναι το τελος αλλα μια νεα αρχη,το περασμα εκει που δεν υπαρχει πονος εκει που ολα βρισκουν την πραγματικη τους διασταση εκει που βασιλευει η ειρηνη.

    Εχεις μεσα στην καρδια σου οτι πολυτιμοτερο μπορει να παρει ενα παιδι απο τον γονιο του.Την αγαπη του που θα σε ζεσταινει παντα!Εισαι τυχερη που ειχες αυτον τον μπαμπα.Να εισαι και υπερηφανη!

    Ειμαστε ολοι κοντα σου.......

    ...συμφωνω κ ευχαριστω για τη συμπαρασταση κ το κουραγιο,θα γραψω περισσοτερα μολις μπορεσω κ μαζεψω τα κοματια μου,γιατι οσο προετοιμασμενη κι αν ημουν,ποτε δεν θα μπορεσω να ξεχασω το χαμογελο,την καλοσυνη κ την αγκαλια του ανθρωπου που μ εφερε στη ζωη κ μ εφτασε στην ηλικια που ειμαι δινοντας μου ολα τα εφοδια ωστε να γινω κυριως καλος ανθρωπος...ετοιμαζομαι για τη βαπτιση των παιδιων μου,οπως του υποσχεθηκα οταν ηταν στα τελευταια του,με κρυα καρδια,κ προσπαθω να κρυφτω πισω απο το δαχτυλο μου,κυριως για τα παιδια μου,αλλα κ για τη μητερα μου.σ ευχαριστω φιλη μου για ολα αυτα που εγραψες,κ ναι,ειμαι τυχερη που ειχα αυτον τον μπαμπα,κ πολυ υπερηφανη...κ συνεχιζω να ποναω.........


    ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ 2.11.06 ΒΕΝΕΤΙΑ ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΟΥ 18.12.07 ΕΦΡΑΙΜ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 11.04.09

    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 3.09.10 Κ ΘΗΛΑΖΕΙ......

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    πολλά συλλυπητήρια!

    να σαι καλά και να τον θυμάσαι πάντα με αυτό το χαμόγελο! "γνώρισε" τον στα παιδιά σου υιοθετώντας κι εσύ αυτό το χαμόγελο στα μάτια τους!


    22-12-06

    20-08-09

    I0Uqp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Συλλυπητήρια και από εμένα... έχω χάσει και εγώ το μπάμπα μου και μπορώ να καταλάβω πως αισθάνεσαι. Να θυμάσαι πάντα τις γλυκές αναμνήσεις των στιγμών που έζησες με τον μπαμπά σου και ίσως αυτές οι αναμνήσεις να είναι οι μόνες που μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο. Θα σε βοηθήσουν να προχωρήσεις και να νιώσεις ευγνωμοσύνη για όλα όσα απλόχερα εκείνος σου πρόσφερε όταν βρίσκονταν εν ζωή! Να χαίρεσαι τα γλυκά παιδάκια σου...να ετοιμάσεις μια πολύ ωραία βάπτιση γιατι έτσι θα ήθελε και εκείνος και να είσαι σίγουρη ότι θα είναι κοντά σου...Φιλιά :)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Ευχομαι μεσα απο την καρδια μου συλληπητηρια αν και οσες ευχες κι αν σου γραψω ξερω πως θα ειναι πολυ λιγες για να απαλυνουν τον πονο που νιωθεις. Θα ηθελα να τρεξω και να σταθω διπλα σου (κι ας μην σε εχω δει ποτε μου) και απλα να στεκομαι σαν "αορατος θεατης" για να σου δινω ο,τι ζητησεις χωρις να σε βαραινω με την παρουσια μου!

    Δεν εχω χασει τον μπαμπα μου και δεν θελω να γραψω γι' αυτον γιατι μεσα στη θλιψη σου δεν εχει νοημα να διαβαζεις την οργη που νιωθω για εκεινον και γιατι για εσενα και για τα περισσοτερα κοριτσια εδω μεσα, ο μπαμπας σας ειχε τον ρολο που θα επρεπε να εχει στη ζωη σας. Για αυτο ισως να μην καταλαβεις.

    Θελω μονο να σου πω πως ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ τι περνας γιατι το 2003 εχασα τον ανθρωπο που με μεγαλωσε σαν δικο του παιδι, που η αγκαλια του ηταν για 'μενα το πιο ασφαλες μερος της γης, που εκπληρωνε καθε επιθυμια μου πριν καν την ξεστομισω: τον παππου μου! Η ιστορια μου ειναι μεγαλη και κουραστικη και στην κατασταση που εισαι δεν θελω να φορτωσω κι αλλα στο κεφαλι σου!

    Τελειωνοντας: Ηταν 16 Μαρτιου του 2003 και το κρυο ηταν τοσο τσουχτερο που δεν ενιωθα τιποτα. Δεν ειχα αλλα δακρυα να ριξω, αλλη φωνη να φωναξω. Ειχα γεμισει τυψεις για πολλα που εκανα και για αλλα τοσα που δεν εκανα. Στο πληθος που τον ακολουθουσε ημουν τελευταια. Ολοι φωναζαν και εκλαιγαν κι εγω απλα περπατουσα μηχανικα και προσπαθουσα να χωνεψω πως τωρα πια ειμαι μονη και αυτο ειναι μη αναστρεψιμο. Ηθελα μονο καποιον να μου κρατησει το χερι, να μην μου μιλησει, να μην πει τιποτα που θα εχανε την αξια του μεσα σε τοσο πενθος. Δεν πιστευα στους αγγελους και δεν με παρηγορουσε η σκεψη πως τωρα πια θα ηταν ο φυλακας - αγγελος μου απο "ψηλα". Κανεις δεν βρεθηκε μεσα στον πονο του να χωρεσει λιγο απο τον δικο μου..

    6,5 χρονια αργοτερα πιστευω στους αγγελους!

    Κι αν χρειαστεις ενα χερι απλα να σε κρατησει, δεν εχεις παρα να το ζητησεις..

    Και παλι συλληπητηρια!


    Μετρα ποσα χερια ειναι εκει για να σκουπισουν το δακρυ σου και μετα κρινε το ποσο πλουσιος εισαι!

    nDtZp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν υπάρχουν λόγια βρε κουκλίνα. Καταλαβαίνω. Μια αγκαλίτσα μόνο σου στέλνω.

    :(


    it's never too late to start all over again

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Συλλυπητήρια και από μένα. Ένα κομματάκι της καρδιάς μας πάει μαζί με τους γονείς μας όταν φεύγουν. Μας λείπει για πάντα μετά. Να είσαι καλά και να τον θυμάσαι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Θα ήθελα να εκφρασω κ εγω τα συλληπητήρια μου, ξέρω τι περνάς.

    Ήμουν στη θέση σου πριν 15 χρόνια. Στην αρχή πονάς, πνίγεσαι, μετά ανασαίνεις.

    Εμένα ο πατέρας μου δυστυχως δεν πρόλαβε να ζήσει τίποτα. Ούτε γάμους, ούτε εγγόνια.

    Έχω χάσει το πρώτο μου παιδί, μόλις δυο μέρες μετά τη γεννα κ ήθελα να είναι εκει να με παρηγορήσει αλλά.......

    Έκανα μια κουκλα μετα κ δεν ήταν εκει να χαρεί μαζί μου. Ίσως να ήταν αυτός απο ψηλά που με πρόσεχε κ όλα πηγαν καλά αυτή τη φορά.

    Έκανα κ ενα αγόρι ακόμα, κ όταν μάθανε ότι θα ήταν αγόρι θέλανε να βγάλω το όνομα του πεθερού μου.

    Δε λέω καλός άνθρωπος αλλά δεν είναι ο πατέρας μου. Ήθελα να τον έχω εδώ να τον φωνάζω, αλλά κ πάλι δεν μπορώ.

    Εύχομαι να μπορεί να με βλέπει κ να συνεχίσει να προσέχει εμένα κ την οικογένειά μου.

    Να προσέχει κ τη μανούλα μου, που την έχω ανάγκη ακόμα.

    Συγγνώμη αν σας κουρασα με την πολυλογία μου.

    Συλληπητήρια κ κουράγιο, καραγκιοζης μπροστά στη μητέρα σου για να μπορέσει κ εκείνη να ησυχάσει λίγο απο τον πόνο που δεν παιρνάει καθόλου γρήγορα κ καθόλου εύκολα.

    Μια διαδυκτιακή φίλη


    ΜΘΣΟΒΜ

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    μια αγκαλιτσα κι απο εμενα....:-(

    Να ζησετε να τον θυμοσαστε :-(:-(:-(


    Σιγουρα ο γυαλος ειναι στραβος.. δεν εξηγειτε αλλοιως!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Θερμά συλλυπητήρια και από εμένα.

    Σου εύχομαι δύναμη για αυτές τις δύσκολες στιγμές και σύντομα ένα χαμόγελο να απαλύνει τον πόνο σου.


    Δώσ' μου τα χέρια σου να κρατήσω τη ζωή μου.Τάσος Λειβαδίτης.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τα θερμα μου συλλυπητηρια...δε θα ξεχαστει ποτε, απλα ο πονος θα μαλακωσει...ξερω πολυ καλα τι περνας, εχασα τον αδερφο μου 24 χρονων πριν απο 5 μηνες σε τροχαιο...ο αποχωρισμος οπως κι αν ερθει ποτε δεν ειναι ευκολος...να εισαι απλα ευγνωμων που υπηρξε στη ζωη σου...εγω πλεον νιωθω σαν να μην εχει φυγει...δεν τον βλεπω μα ξερω πως ειναι εδω...και οσο κι αν με πληγωνει η ελλειψη του να τον βλεπω, ξερω πως καποια μερα θα ξανασυναντηθουμε...καλη δυναμη σε εσενα και στην οικογενεια σου..


    526437xvildghyb3.gif

    ΜΑΡΚΕΛΛΑ 2/10/2007, ΙΩΑΝΝΗΣ 3/6/2010, ΝΙΝΙ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ!!!

    EBX2p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ...σε ολες εσας που με οποιονδηποτε τροπο συμπαραστεκεστε στην απωλεια μου,χιλια ευχαριστω...δεν ειμαι ετοιμη ακομα να μιλησω γι αυτο,κ γι αυτο εχω εξαφανιστει καπως,ελπιζω συντομα να επανελθω δριμυτερη...

    λια


    ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ 2.11.06 ΒΕΝΕΤΙΑ ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΟΥ 18.12.07 ΕΦΡΑΙΜ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 11.04.09

    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 3.09.10 Κ ΘΗΛΑΖΕΙ......

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα