Recommended Posts

    Καλά σήμερα ήταν το αποκορύφωμα με τις στριγγλιες.Είχαμε πάει μια επίσκεψη σε ένα σπίτι και η δικιά μου ούρλιαζε συνεχώς!!Σε φάση που την κοιτούσαν όλοι.Μου λέει σε κάποια φάση ένας που έχει ήδη δυο παιδιά..καλά έτσι κάνει συνεχώς?(λες και δεν είχε ξαναδει παιδί)Οχι του λέω εγώ α.. καλά μου λέει γιατί άμα κάνει έτσι τη βάψατε.Τι να κάνω ρε παιδιά να φιμώσω?Στο σπίτι δεν με πολύ ενοχλεί αλλά όταν είμαστε έξω και κοιτάνε το παιδί σαν εξωγήινο μου την δίνει.


    KeDzp2.png

     

    CBqup3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    πω πω ρε κοριτσια τελευταια μου το κανει κ εμενα. αν δεν τις κανω την χαρη για κατι ουρλιαζει :shock:

     

    μερικες φορες νευριαζω κ μπορει να την μαλωσω κ αλλες παλι δεν της δινω σημασια για να σταματησει, αυτο πιανει καμια φορα αλλα πρεπει να εχεις κουραγιο να αντεξεις τις τσιριδες...

     

    προχθες μου το εκανε σε ενα εστιατοριο γιατι τωρα θελει να καθεται κ να τρωει κανονικα μαζι μας, οκ αυτο, αλλα πιανει τα μαχαιρια, πιρουνια κ ολα τα συναφη...

    φαση ειναι κ θα περασει μαλλον εε??


    Θαλεια 06/05/06

    .png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ..καλησπέρα ..

     

    θα ηθελα να μου πουν οι πιο έμπειρες μαμάδες για τα παιδάκια τους οταν ήταν μωρακια ηταν νευρικα??... τι εννοώ..

     

    η κορουλα μου 5 μηνων σημερα ισα ισα που πιανει διαφορα αντικειμενα...με το που τα πιανει λοιπον κατευθειαν στο στομα....λες και ειναι σοκολατες ενα πράγμα..

    όταν δεν τα καταφέρνει να τα βάλει με τον τρόπο που θέλει ή να τα πιασει...φωναζει και κλαίει....

    συγκεκριμένα εχω ένα αρκουδάκι απο το μαιευτήριο (μπαλονακι αρκουδακι) το οποίο με το που το βλέπει κανει κάτι χαρές που δεν λέγονται...είναι το αγαπημένο της...

    της το βαζω λοιπόν μπροστά της και εκείνη προσπαθει να το πιάσει... το συγκεκριμένο όμως καθ' ότι και μπαλονι λιγο δύσκολα να το πιάσεις πόσο μάλλον ενα μωρακι...

    όταν λοιπόν βλέπει οτι δεν μπορεί να το πιάσει σπαρταράει ολοκληρο το κορμακι της...κουνάει χερια ποδια σα τρελλή και μετά φωνάζει κιολας..νευριαζει που δεν μπορει να το πιασει..ποιος ξερει..

    Εγω τωρα οταν μου κανει τέτοια να της κάνω τα χατιρια??..δηλαδη να της δινω το αρκουδάκι στα χερια ή οχι..

    μηπως ειναι σημαδια οτι θα γίνει νευρικη.???και αν ναι μηπως δεν κανω καλο να της τα δινω ???...

    ...

    ευχαριστώ

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Έτσι είναι τα μωράκια... Όλα περνάνε από αυτό το στάδιο. Προσπαθούν να συντονίσουν κίνηση και οπτικά ερεθίσματα. Φυσικά και έχουν βούληση και αφού δεν καταφέρνουν αυτό που έβαλαν στο νου τους.. νευριάζουν. ;)


    Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

    "... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Ελισσαβετ, εχω κι εγω μια μπουμπου 5 μηνων και αναγωρισα στα γραφομενα για τη συμπεριφορα της μπεμπας σου τη συμπεριφορα της δικης μου ! Εμενα πιανει πολυ καλα οτιδηποτε της κανει εντυπωση απο παιχνιδακια της μεχρι χαρτοπετσετες χρωματιστες με τη διαφορα οτι δεν τα βαζει ολα στο στομα (ακομα) μονο οτι ειναι υφασμα ή πολυ μαλακο βαζει στο στομα. Εχει λοιπον ενα παιχνιδι σαν βιβλιο που λεει τραγουδακια καθε σελιδα κι ενα αλλο τραγουδι, ξεκινησε να του δειχνει ενδιαφερον και κατι προσπαθουσε να κανει προφανως χωρις επιτυχια και καταληγε να το σπρωχνει να γκρινιαζει και να δυσανασχετει... λεω δεν θελει αλλο της το επαιρνα και εκλαιγε , της το εδινα ξανα και παλι κατι προσπαθουσε να κανει κ μετα απο λιγο παλι γκρινια... μετα απο πολλεεες μερες και πολλες δικες μου δοκιμες για το τι θα μπορουσε να θελει να κανει με το παιχνιδι ανακαλυψα οτι ηθελε να της σηκωνω λιγο τη σελιδα και να την γυριζει μονη της.

    Γενικα αυτο που κανω εγω και ψιλοπετυχαινει, οχι παντα βεβαια, ειναι να της λεω συνεχεια "μπραβοοοο" οταν παιζει με κατι, αν την δω οτι αρχιζει να εκνευριζεται με κατι σε ενα παιχνιδι προσπαθω να της αποσπασω την προσοχη δειχνωντας της κατι αλλο που κανει αυτο το παιχνιδι. Αν δω οτι δεν πιανει τιποτα απο αυτα απλα καποια στιγμη κρυβω το παιχνιδι και της το εμφανιζω ξανα μετα απο 1-2 μερες ...

    Ειδικη δεν ειμαι αλλα θεωρω οπως λεει και η Αλκυον οτι ειναι σταδιο κι αυτο , ασε δηλαδη που ειναι δυσκολο να μενουν συγκεντρωμενα σε ενα παιχνιδι πολυ ωρα ισως τα εκνευριζει κι αυτο.

    Το αλλο που μπορει να κανεις ειναι να καθοσαστε μαζι να βαζεις το αρκουδακι μπροστα σας και να κανεις εσυ πως το πιανεις με τα χερια σου πολυ παραστατικα, και να λες π.χ. Ωωωωπ και σ επιασααα ! (και να το γραπωνεις ) να βλεπει δηλαδη πως κανεις εσυ τα χερια σου ...

    Δεν ξερω αν αυτα που σου λεω ειναι λαθος ή σωστα ειναι αυτα που εκανα εγω προσωπικα, ελπιζω να σε βοηθησα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εγώ αυτό που έλεγα και για τα δύο μου παιδιά όταν ήταν μικρούλικα (ότι και καλά τώρα μεγάλωσαν) ήταν:

     

    ' Πω αυτά τα παιδιά από την κοιλιά με νεύρα βγήκαν' ;):D


    Η ζωή μου όλη .....

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Το κοριτσάκι μου είναι 7 μηνών και πολλές φορές με ξαφνιάζει με τα νεύρα της.

    Τι εννοώ. Είναι πολύ περίεργη και θέλει να πιάνει τα πάντα και φυσικά να τα βάζει όλα στο στόμα της. Κάτι που δε γίνεται.

     

    π.χ. Βλέπει το ψαλιδάκι που πάω να της κόψω τα νύχια και το θέλει. Δεν της το δίνω. Κάνει τα χεράκια της μπουνίτσες κοκκινίζει ολόκληρη και γρυλίζει. Και αυτό το κάνει συνέχεια και με πολλά πράγματα για να γίνει το δικό της. Μερικές φορές μας φωνάζει κιόλας.

     

    Ο άντρας μου, μου λέει ότι δεν πρέπει να της κάνουμε τα χατήρια και ας κλαίει. Θα της περάσει. Εγώ πάλι δεν μπορώ να τη δω να δακρύζει και σε κάποια υποχωρώ. Όπως στο τηλεκοντρόλ της τηλεόρασης που το έχει καταφάει.

     

    Και έχω 2 ερωτήσεις:

     

    1. Είναι φυσιολογικό το μωράκι μου να είναι τόσο νευρικό και απαιτητικό?

    2. Μπορεί να καταλάβει ότι δεν γίνεται να της κάνουμε όλα τα χατήρια? Κάνω λάθος όταν υποκύπτω στις απαιτήσεις της?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ΜΗΠΩΣ ΕΙΧΕΣ ΠΟΛΛΑ ΝΕΥΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ? ΜΠΟΡΕΙ ΑΠΛΑ ΝΑ ΕΧΕΙ ΔΥΝΑΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ . ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΙΣΜΑΤΑΡΑ Η ΑΠΛΑ ΝΑ ΤΗΝ ΕΧΕΤΕ ΚΑΚΟΜΑΘΕΙ . ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΟΚΥΠΤΕΙΣ ΣΕ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙ . ΣΕ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΘΑ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙ . ΜΠΟΡΕΙΣ ΟΜΩΣ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ ΚΑΘΩΣ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ . ΦΡΟΝΤΙΖΕ ΝΑ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ . ΟΛΕΣ ΟΙ ΜΑΜΑΔΕΣ ΕΧΟΥΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟΥΣ . ΣΙΓΟΥΡΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΦΤΑΝΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΟΧΩΡΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΑΚΡΥ .

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν είχα νεύρα στην εγκυμοσύνη. Δεν είμαι και ο πιο ήρεμος άνθρωπος στον κόσμο αλλά στην εγκυμοσύνη ήμουν πολύ καλά. Και με τη μικρή είμαι σε πελάγη ευτυχίας όταν είμαστε μαζί. Ότι και να γίνεται δίπλα μου αυτό το παιδί με κάνει να βρίσκομαι σε νιρβάνα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    ΕΙΝΑΙ Η ΦΑΣΗ ΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΤΟΥΣ ΑΥΤΗ!ΕΜΕΝΑ Η ΚΟΡΟΥΛΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ 9 ΜΗΝΩΝ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ!ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΗΣ!

    ΣΚΕΨΟΥ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΛΛΗ ΑΠΟ ΤΟ ΚΛΑΜΑ,ΤΟ ΓΡΥΛΙΣΜΑ ΚΑΙ ΤΗ ΦΩΝΗ!ΕΤΣΙ ΟΤΑΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΔΕΙΞΟΥΝ ΤΙ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ, ΤΙ ΤΑ ΕΝΟΧΛΕΙ,ΚΛΠ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ.ΒΑΛΕ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΣΑΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΠΕΙΣΜΑΤΑΡΙΚΑ ΟΠΟΤΕ ΟΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΕΝΤΟΝΕΣ!ΠΑΝΤΩΣ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΒΙΒΛΙΑ ΟΤΙ ΑΠΟ 10 ΜΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΟΧΙ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΟΤΙ ΘΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΤΟ ΘΕΛΟΥΝ

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ευχαριστώ για τις απαντήσεις. Δεν μου είχε τύχει να το ξαναδώ σε μωράκια. Τα μωράκια των φίλων μου δεν ήταν τόσο ζωηρά όσο η μικρή. Ήταν πιο πολύ στην κατηγορία "όπου το βάζω κάθεται" και αγχώθηκα που έκανε έτσι η μικρή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εχουμε δυο αγορακια με ακριβως 2 χρονια διαφορα. Ο μεγαλος ηταν πολυ ησυχο και υπομονετικο μωρακι. Σπανια εκλαιγε και παντα για καποιο λογο. Αγριεψε οταν γεννηθηκε ο αδελφος του αλλα μαλλον ειναι φυσιολογικο αυτο.

    Ο μικρος ομως εξελισεται σε αλλο πραγμα! Ειναι σχεδον 10 μηνων τωρα. Απο οταν γεννηθηκε φαινοταν οτι ηταν πιο ζωηρος και πιο νευρικος. Και παλι ομως τους 5 πρωτους μηνες ηταν σχετικα ηρεμος. Μπορουσες και να "ξεχασεις" οτι ηταν εκει γυρω...

    Αυτος ο χειμωνας ηταν βαρυς και απο κρυο και απο κρυωματα και μια και ειχε ερθει η γιαγια μας ο μικρος εμεινε μεσα και αγκαλια στην γιαγια οσο εγω με τον μεγαλο ειμασταν εξω. Μετα την γιαγια ηρθε η θεια και ο μικρος παλι αγκαλια... Μετα πηγαμε εμεις στην Ελλαδα και ολοι ηθελαν να παρουν αγκαλια τον μικρο και μετα ξαναρθε η γιαγια μαζι μας... Σε αυτο το διαστημα ο μικρος αρχισε να απαιτει να ειναι συνεχια αγκαλια οταν ειναι ξυπνιος αλλιως στριγκλιζει...

    Ομως στριγκλιζει και οταν τον πλησιαζει ο μεγαλος ασχετα με το αν τον πειραζει ή οχι γιατι ξερει οτι θα τον πειραξει.. Επισης ξυπναει με ουρλιαχτα και στον υπνο του καθε βραδυ 2-3 φορες...

    Εχω μαρσιππο και τον βαζω αρκετες φορες αλλα δεν μπορω να μαγειρευω (δεν το θεωρω ασφαλες γιατι απλωνει τα χερακια του παντου)...

    Τι να κανω για να μην ουρλιαζει τοσο??


    wQjhp2.png f6fAp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημέρα! Ίσως σου φανεί αυστηρό αλλά εγώ θα τον άφηνα να φωνάζει. Στην αρχή θα είναι δύσκολο είτε γιατί θα τον λυπάσαι, είτε γιατί θα σε νευριάζει αλλά κάποια στιγμή θα το πάρει απόφαση.


    Νεφέλη:1-1-08 Άλκηστις:1-4-09 Ίριδα:17-6-10

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Καλημέρα! Ίσως σου φανεί αυστηρό αλλά εγώ θα τον άφηνα να φωνάζει. Στην αρχή θα είναι δύσκολο είτε γιατί θα τον λυπάσαι, είτε γιατί θα σε νευριάζει αλλά κάποια στιγμή θα το πάρει απόφαση.

     

    Αυτο μου ειπε και η παιδιατρος. Το θεμα ειναι οτι ουρλιαζει σαν να τον σφαζουν και πλανταζει στο κλαμα...


    wQjhp2.png f6fAp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Αυτο μου ειπε και η παιδιατρος. Το θεμα ειναι οτι ουρλιαζει σαν να τον σφαζουν και πλανταζει στο κλαμα...

     

    Κουκλα μου δεν την αφησα ποτε να κλαψει και πιστευω για αυτο τον λογο το παιδι ειναι πολυ ισσοροπημενο με λογικα ξεσπασματα για την ηλικια της χωρις τραγικοτητες και υπερβολες. Ποτε δεν την αφησα να σπαραξει. Και την απομακρινα απο καταστασεις που την ενοχλουσαν. Δεν εχουν αλλο τροπο να σου πουν οτι κατι τα ενοχλει. 10 μηνων παντως δεν το κανει για να σου μπει στην μυτη πιστεψε με. Κατι του φταιει του παιδιου και πρεπει εσυ να το βρεις. Προσπαθησε περισσοτερο και μην τον αφηνεις να κλαιει μονος του. Δεν υπαρχει χειροτερο. Μπες στην θεση του. Εισαι ταραγμενη για καποιο λογο και κλαις με αναφηλητα. Και θες να σε παρει ο αντρας σου μια αγκαλια να ηρεμησεις γιατι μονο εκει ηρεμεις. Και γυρναει και σου λεει 'οχι, κατσε να ηρεμησεις μονη σου. ΔΕΝ θα σε παρω αγκαλια' και σου γυρναει την πλατη και φευγει. Θα σου αρεσε? Μην κανεις στο παιδι σου οτι δεν θα ηθελες να κανουν σε σενα.......:cry: Ποτε δεν την εκπαιδευσα την μικρη με τα κλαμματα....και απλα.....? ΔΕΝ κλαιει......γιατι ξερει οτι ειμαι εκει και δεν χρειαζεται να ουρλιαξει για να την ακουσω.......just food for thought.......


    Don't give me love, i've had my share. Give me the truth instead.....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Κουκλα μου δεν την αφησα ποτε να κλαψει και πιστευω για αυτο τον λογο το παιδι ειναι πολυ ισσοροπημενο με λογικα ξεσπασματα για την ηλικια της χωρις τραγικοτητες και υπερβολες. Ποτε δεν την αφησα να σπαραξει. Και την απομακρινα απο καταστασεις που την ενοχλουσαν. Δεν εχουν αλλο τροπο να σου πουν οτι κατι τα ενοχλει. 10 μηνων παντως δεν το κανει για να σου μπει στην μυτη πιστεψε με. Κατι του φταιει του παιδιου και πρεπει εσυ να το βρεις. Προσπαθησε περισσοτερο και μην τον αφηνεις να κλαιει μονος του. Δεν υπαρχει χειροτερο. Μπες στην θεση του. Εισαι ταραγμενη για καποιο λογο και κλαις με αναφηλητα. Και θες να σε παρει ο αντρας σου μια αγκαλια να ηρεμησεις γιατι μονο εκει ηρεμεις. Και γυρναει και σου λεει 'οχι, κατσε να ηρεμησεις μονη σου. ΔΕΝ θα σε παρω αγκαλια' και σου γυρναει την πλατη και φευγει. Θα σου αρεσε? Μην κανεις στο παιδι σου οτι δεν θα ηθελες να κανουν σε σενα.......:cry: Ποτε δεν την εκπαιδευσα την μικρη με τα κλαμματα....και απλα.....? ΔΕΝ κλαιει......γιατι ξερει οτι ειμαι εκει και δεν χρειαζεται να ουρλιαξει για να την ακουσω.......just food for thought.......

     

    Τις περισσοτερες φορες του φταιει η παρουσια του αδελφου του. Πως να απομακρινω αυτο που τον ενοχλει???


    wQjhp2.png f6fAp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Προσπάθησε να βάζεις τον αδερφό του και καλά να παίζει μαζί του. Να είσαι και εσύ παρούσα και να κάνεις το μωράκι να διασκεδάζει, παρουσία και του αδερφού του. Προσπάθησε και να μάθεις στο μεγαλύτερο ότι το μωράκι έχει αισθήματα, φοβάται, τρομάζει, πονάει κτλ Επίσης, ότι θέλει και αυτό να είναι χαρούμενο, να διασκεδάζει, να γελάει κτλ κτλ

    Όσο για τις αγκαλιές, συμφωνώ με τηνEllemphriem.

     

     


     εχω δυο μπουμπουκακια

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Προσπάθησε να βάζεις τον αδερφό του και καλά να παίζει μαζί του. Να είσαι και εσύ παρούσα και να κάνεις το μωράκι να διασκεδάζει, παρουσία και του αδερφού του. Προσπάθησε και να μάθεις στο μεγαλύτερο ότι το μωράκι έχει αισθήματα, φοβάται, τρομάζει, πονάει κτλ Επίσης, ότι θέλει και αυτό να είναι χαρούμενο, να διασκεδάζει, να γελάει κτλ κτλ

    Όσο για τις αγκαλιές, συμφωνώ με τηνEllemphriem.

     

     

     

    Ο μεγαλος του παιζει και του τραγουδαει αλλα στα καλα καθουμενα του ριχνει και μια στα μουτρα οποτε ο μικρος και με τον που τον βλεπει αρχιζει να σπαραζει. Εχουμε πει πολλες φορες οτι δεν θελουμε να κλαιει ο αδελφουλης μας αλλα το ξεχναει (λεμε τωρα). Σχετικα με την αγκαλια δεν ειπα οτι δεν τον περνουμε αλλα οτι δεν γινεται να ειναι συνεχια αγκαλια οταν δεν κοιμαται. Ειναι 2 παιδια κα φυσικα θελει και ο μεγαλος το μεριδιο του. Επισης που και που πρεπει να γινονται και καποιες στοιχοιωδεης δουλειες οπως μαγειρεμα για να φανε και σκουπισμα γιατι κυλιουνται κατω...


    wQjhp2.png f6fAp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Προσπάθησε να τον έχεις κοντά σου τότε όταν κάνεις τις δουλειές (όχι αγκαλιά) ώστε να σε βλέπει, να μπορείς να του μιλάς, δίνε του διάφορα παιχνίδια να απασχολείται κτλ.. Δεν ξέρω τι άλλο να σε συμβουλεύσω... Μην τρέχεις να τον πάρεις αγκαλιά με την πρώτη φωνή που θα βγάλει, αλλά ούτε και να φθάνει σε σημείο να σπαράζει από το κλάμα.


     εχω δυο μπουμπουκακια

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημέρα κορίτσια!!!

     

    με απασχολεί κάτι. πολλα το τελευταιο διάστημα αλλα θα αναφέρω ενα. ο μικρός μου (14μιση μηνών) ενω ήταν σχετικά ήρεμο παιδάκι (ακουγε να φωναζουν αλλα μωρα και πατουσε κλαματα) το τελευταιο διαστημα παταει τσιρίδες!συνηθως οταν δεν γινει αυθτο που θελει. οταν δεν του κανεις το δικο του τσιριδα οχι αστεια. οκ αν του απασπασεις την προσοχη και τον ξεγελασεις ξεχνιεται δεν λεω αλλα το ανεφερα λοιπον σε μια φιλη μου και μου λέει μήπως φωνάζετε μεσα στο σπίτι? μήπως εσυ εισαι υστερικη?? με προβληματισε. δηλαδη αν ενα παιδι εξελίσετε σε φωνακλα και επιβαλεται με τσιριδα σημαίνει πως εσυ το εχεις κανει ετσι? μήπως δεν κανουμε κατι σωστα?? οκ εχω τσιριχτη φωνη αλλα δεν θα κανουμε πανικο ποτε μπροστα στο παιδι. το να μιλησω σε εντονο υφος με τον αντρα μου δεν θεωρω πως ειναι φωνες κ μαλωματα. ειναι τελικα στα βιωματα του παιδιου το να περναει με φωνες αυτο που θελει η απλα θεμα προσωπικοτητας? αν καποια μανουλα εχει αντιστοιχο θεμα παρακαλω ας με βοηθησει.


    M6bap3.png

     

    cik1p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Νομιζω πως ειναι η ηλικια του να το κανει...

    Τι θελω να πω, η τσιριδα και οι φωνες ειναι ο τροπος του να δειξει την διαφωνια του σε κατι εντονα αφου δεν μπορει ακομα να μιλησει....

    Το εκανε και η μικρη μου περιπου στην ηλικια του δικου σου και εγω απλα της εξηγουσα οτι με τις φωνες και τις τσιριδες δεν ειναι αποδεκτες... Οτι δεν τις δεχομαι εφοσων εγω δεν φωναζω τσιριζω και οταν ηρεμησεις να ερθεις να με βρεις...

    Στην αρχη εννοειτε οτι φουντωνε περισσοτερο...αλλα τελικα το καταλαβα με το χρονο

    Εγω απλα της μιλουσα της εξηγουσα οτι δεν ειναι ομορφο να τσιριζουμε ετσι κτλπ και εκανα μεταβολη και εφευγα απο το δωματιο χωρο....

    Στην αρχη με ακολουθουσε τσιριζοντας ποιο μικρη, τωρα πια οταν το κανει της λεω οταν ηρεμησεις ελα να τα πουμε.

    Συνηθως ερχεται...αλλωτε καθεται μονη της!

    Το κανω αυτο γιατι δεν θελω να νομιζει οτι οπωωτε η κυρια φωναζει χτυπιεται σαν το χταποδι θα γινετε το δικο της

    Και το κλειδι ειναι να μη υποχωρησεις ποτε!

    Να εισαι σταθερη στην συμπεριφορα σου χωρις φωνες και να μην ενδωσεις και του δωσεις αυτο που θελει και εσυ θεωρρεις οτι δεν πρεπει

    σιγα σιγα θα το καταλαβει!


     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αυτό είναι ένα στάδιο που περνάνε ΟΛΑ τα παιδάκια. Ανακαλύπτουν την "φωνή" και την δύναμη της και ελέγχουν τα δικά μας όρια. Ακόμη κι εσύ να μην φωνάζεις, το παιδί ζει και βλέπει και τους αλλους πως αντιδρούν και δικιμάζει.

    Μην αισθάνεσαι τύψεις ότι εσύ φταις.

    Απλά βρες τρόπος να το αντιμετωπίσεις, αν και απ' ότι κατάλαβα το κάνεις ήδη.

    Η αποσπαση προσοχής και πολλές φορές η πλήρης αδιαφορία κάνει θαύματα (πρώτα εξηγείς ότι αυτό που κάνει δεν είναι σωστό και έτσι δεν μπορείς να μιλήσεις μαζί του και μετά φεύγεις ή συνεχίζεις αυτό που έκανες σαν να μην βλέπεις ότι αυτός φωνάζει-χτυπιέται αντιδρά).

    Αν δει ότι με αυτό που κάνει δεν έχει το αποτέλεσμα που θέλει (να περάσει τελικά το δικό του), θα σταματήσει να το κάνει. Ειναι πολύ σημαντικό να ΜΗΝ υποκύψεις στον εκβιασμό της "τσιρίδας". Εσυ να εισαι σταθερη και προπάντως ήρεμη σε αυτό που του λες -απαγόρευση πχ-. Θα δεις ότι με τον τρόπο αυτό σιγα σιγα θα το κόψει.


    y9qxp2.pngGgOLp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ειρηνη και η δικια μου τα ιδια κανει, τσιριζε κλαει εαν δεν της γινει το δικο της, αυτο που θελει!πιστευω ολα τα παιδια ιδια ειναι σαυτην την ηλικια!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ευχαριστω βρε κοριτσια!!

    ποπο...εγω που δεν με εγχωνε το παραμικρο κοντευω να γινω σαν τον αντρα μου (control freak!) προσπαθω να το αντιμετωπίσω αλλα υπάρχουν φορες που με τουμπαρει. πχ εχει 2 βραδυα που ξυπναει 4 με 6μιση και θελει να βγει απ το κρεβατι του να παει στο σαλονι. οχι για παιχνιδι απλα να κατσουμε. αν δεν τον βγαλω τσιριζει και κλαιει. εκει ομολογο πως μεσα στη νυστα μου δεν καθομαι να συζητησω. περιμενω κανα 20λεπτο ορθια στην κουνια του αυτος με τα χερια τεντωμενα για αγκαλια. ε δεν μπορω μου ματωνει την ψυχη κ τον περνω. αν δεν παει ομως 6μιση δεν κοιμαται. ισως τα δοντια (εχει 16 ηδη και βγαζει αλλα 2) ισως η ζεστη, ισως φαση τι να πω...απο σημερα ακολουθω τις συμβουλες σας και ελπιζω να τις ακολουθησει και ο μπαμπας γιατι ειναι μανιακος με το μωρο κ νομιζει πως ικανοποιωντας ολα του τα καπριτσια το κανει ευτυχισμενο. τον εχει παρει πρεφα ο μικρος και με το που ξυπνησει τον ζηταει


    M6bap3.png

     

    cik1p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα