GIOTINKA

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΑΚΟΣ ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

    Recommended Posts

    Θα ήθελα να μοιραστώ την ενός μήνα εμπειρία μου με τον 20 μηνών γιο μου στον Δημοτικό Παιδικό Σταθμό Μέγα Αλέξανδρο στην Θεσσαλονίκη

    Από την αρχή θα ήθελα να πω ότι ίσως τα συμπεράσματα μου να είναι βιαστικά και δεν θα ήθελα να αδικίσω το προσωπικό αλλά σίγουρα έχω κάποια θέματα για τον τρόπο λειτουργίας του σταθμού

    Ο γιος μου δεν είχε ξαναπάει σε παιδικό σταθμό΄

     

    Μας πήραν τηλέφωνο ότι μπορούμε να τον ξεκινήσουμε, περίμενα κάποιου είδους ενημέρωση για το πρόγραμμα των παιδιών αλλά εκτός μίας δίλεπτης συζήτησης στην πόρτα όπου άνοιξε και τον πήραν και μερικών αποσπασματικών κουβεντών κάθε φορά που άνοιγε η πόρτα για να τον πάω ή να τον πάρω δεν είχα. Φυσικά δεν περίμενα να αφήσουν την δουλειά τους αλλά σε πρώτη φάση ζήτησα κάποιον κανονισμό λειτουργίας από την γραμματεία και δεν υπήρχε τίποτα. Και γενικά δεν ξέρω ακόμη πιο πρόγραμμα ακολουθούσαν στα παιδιά (αν τους έλεγαν τραγούδια, τι παιχνίδια έλεγαν κλπ)

     

    Η πρώτη εβδομάδα ήταν πολύ άσχημη με πάρα πολύ κλάμα. Από την δεύτερη κιόλας ημέρα άρχισε μία υπάλληλος να μας αποθαρρύνει κάθε ημέρα και με άλλο τροπάριο. Την μία ότι είναι κολλημένος μαζί μου πολύ και μπορεί να αρρωστήσει, την άλλη μου είπε ότι επειδή μπαίνει και κλαίει τον βλέπουν τα παιδιά και φοβούνται (βγήκε έξω από την αίθουσα μόλις τον πήγα να με 'μαλώσει', την άλλη έπιασαν τον πατέρα μου ότι μπορεί να αρρωστήσει, στον άντρα μου του είπαν ότι δεν έχει συνηθίσει με παιδιά, ώσπου τους αγρίεψε και την επόμενη ημέρα ήτανε 'χάρμα' και άρχισε να τα πηγαίνει καλά για ένα τρίωρο.

     

    Μου έδωσαν την εντύπωση ότι επιδίωκαν (τουλάχιστον η μία) να έχουν ήσυχα παιδιά που απασχολούνται μόνα τους, ενώ ο δικός μου θέλει να του αποσπούν την προσοχή, να τον απασχολούν και να συμμετέχει.

     

    Επίσης τους έδιναν μεσημεριανό από τις 11 και μισή (κάτι που θεωρώ πολύ νωρίς) και μετά τις 12 επιδίωκαν να τα κοιμίζουν. Την πρώτη ημέρα μου είχε πει η μία ότι αν δεν κοιμάται μέχρι τις μία και μισή θα πρέπει να τον παίρνω. Εμείς τον παίρναμε στις 12 και δεν είχαμε τον χρόνο, και με αυτά που έβλεπα, ούτε την διάθεση να τον αφήσω να κοιμηθεί εκεί.

     

    Όσον αφορά την αίθουσα, όταν έψαχνα για σταθμό μου φάνηκε φωτεινή, ευρύχωη και πολύ ωραία. Στην πράξη όμως ξεκίνησε η λειτουργία του σταθμού και επί ένα μήνα που είμασταν εκεί δεν είχαν καν χαλάκι και όλα τα μικρά κυκλοφορούσαν με τα παπούτσια. Όσον αφορά τα παράθυρα κάθε φορά που πηγαίναμε να τον πάρουμε (στις 12 δηλαδή, αλλά μάλλον και όλη την ημέρα) είχαν τραβηγμένες χοντρές βαριές κουρτίνες και ενώ έξω ήταν ηλιούλοστες ημέρες μέσα ήταν στα σκοτάδια. Για να κοιμηθούν? για να μην βλέπουν έξω και αναστατώνονται? απαράδεκτο για εμένα.

    Μία ημέρα στις δώδεκα και τέταρτο που άργησα λίγο να το πάρω τον είχαν βάλει σε ένα κρεβατάκι (που ενώ υπάρχει ξεχωριστό δωματιάκι με τα κρεβατάκια το είχαν βάλει μέσα στην αίθουσα) με τα παπούτσια, έκλαιγε με δάκρυα και δεν του έδιναν καμία σημασία, και με ρώτησαν αν νυστάζει, λες και υπήρχε περίπτωση με αυτό τον τρόπο να ηρεμήσει.

     

    Θεώρησα ότι δεν υπάρχει περίπτωση να τον κοιμίσουν εκεί. Σε τμήμα 20 παδιών ποτέ δεν είδα πάνω από δέκα, όπως και οι δασκάλες δεν ήταν πάντα όλες μέσα και οι τρεις.

    Μετά τον ένα μήνα αρρώστησε και δεν τον πήγαμε για δύο εβδομάδες. Δεν μας πήραν ούτε ένα τηλέφωνο να ρωτήσουν και το άφησα και λίγο επίτηδες για να δω αν είναι η αλήθεια.

     

    Νομίζω ότι θα ψάξω ιδιωτικό σταθμό.

    Σίγουρα υπάρχει ο χρόνος προσαρμογής, σίγουρα υπάρχουν κλάματα, σίγουρα δεν μπορούν να τα προσέχουν όπως στο σπίτι αλλά η λογική μου μου λέει ότι δεν μπορεί ένας παιδικός σταθμός να λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο.


    lIvbp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Καλημέρα καλή μου!

    Δυστυχώς έτσι έχουν τα πράγματα και στα ιδιωτικά σχολέια,αν όχι σε όλα σίγουρα στη πλειοψηφία.Το πρόγραμμα του φαγητού και του ύπνου είναι ακριβώς το ίδιο καθώς και το που κοιμούνται,στο λέω για να μην έχεις την ελπίδα ότι το μικρό σου θα κοιμάται μόνο του,στο δικό του κρεβατάκι και σε ήρεμο περιβάλλον.Δεν έχω δουλέψει μόνο σε ένα αλλά σε 4 διαφορετικά και ήταν όλα το ίδιο...Σε όποιο σχολείο και να τον πας να επιμείνεις για το καθημερινό πρόγραμμα δραστηριοτήτων και βέβαια να σε ενημερώνουν προφορικώς και γραπτώς για τη συμπεριφορά-συμμετοχή του μικρού.Αυτά είναι δικαιώματα των γονιών και πρέπει να τα διεκδικούν...Τώρα όσο για την αδιαφορία όταν αρρώστησε ο μικρός φυσικά και είναι αδιανόητη αλλά έχει να κάνει με το πόσο αγαπούν τη δουλειά τους και τα παιδιά οι κοπέλες που δουλέυουν εκεί..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    πηγαινα τον γιο μου στον καλυτερο παιδικο σταθμο και πληρωνα 430 ευρω τον μηνα...

    σε πληροφορω οτι τα πραγματα ηταν πολυ χειροτερα απο τι τα περιγραφεις εσυ..τον πηρα και εφυγα τρεχοντας....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αχ δεν μπορώ, τα νεύρα μου με αυτούς τους παιδικούς της Θεσσαλονίκης...

    Και γω σε δημόσιο το παω το παιδάκι μου, μα δεν μπορώ να καταλάβω, τακτική το έχουν να γκρινιάζουν για να παίρνουμε τα παιδιά μας πίσω??????????

     

    Αμάν πια με τους δημόσιους υπάλληλους.

     

    Στο φινάλε ας βγάλουν 1 ανακοίνωση:

     

    ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΩ ΤΩΝ 4 ΧΡΟΝΩΝ, ΠΟΥ ΦΩΝΑΖΟΥΝ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΡΩΝΕ ΟΛΟ ΤΟΥΣ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ ΕΥΚΟΛΑ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΩΣ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗΡΑ.

     

    Αμάν πια, μας τα πρήξανε!!!


    433965qzur0la2nd.gif

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    kai ego pisteuo oti telika to exoun san taktiki

     

    os enan bathmo mporei na einai oi ipalliloi

    giati ipotithetai gnorizoun oti to kathe paidi einai ksexoristo kai to kathe paidi xreiazetai xrono kai prospathia na sinithisei kai o rolos tous einai autos

     

    alla kai megalo bathmo nomizo oti paizoun kai oi sinthikes ergasias kai organosis

    pos mporei na prosarmostei ena paidi otan oli tin ora mpainobgainoun stin aithousa, oi daskales, oi goneis klp kai den exoun enan prothalamo kapos na kribetai i porta na min anastatonontai

     

    pantos den mou bgainei apo to mialo oti den ta apasxolousan dimiourgika

    para ta afinan na paizoun mona tous

    kai auto einai kati pou oute mporo na to apodeikso

    oute na kano kai kati

     

    opos kai na exei to apotelesma einai oti eno mas pirane ston stathmo auti tin stigmi stathmo den exoume kai pali kala pou irthan oi pappoudes kai boithane alios tha itan poli diskoli i katastasi


    lIvbp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    GIOTINKA, αυτά που περιγράφεις είναι επιεικώς απαράδεκτα!! Αν είναι δυνατόν.. έχω φρίξει! Και εμείς περιμέναμε από το δημοτικό παιδικό σταθμό απάντηση, και περιμέναμε, και περιμέναμε, και τελικά τον βάλαμε σε ιδιωτικό με 230? το μήνα και πρέπει να πω ότι είμαστε όλοι (προς το παρόν) αρκετά ευχαριστημένοι. Δε ξέρω που μένεις αλλά εμείς είμαστε δυτικά.. αν θέλεις μπορώ να σου πώ που στέλνουμε το Βασιλάκη μας.

     

    Έκανε μια περίοδο προσαρμογής δύο εβδ. τρίωρο κτλ, στην αρχή είχαμε λίγα κλάματα αλλά το ξεπέρασε πολύ γρήγορα. Πιστεύω ότι η αντιμετώπιση που είχε από τις κοπέλες εκεί ήταν που τον βοήθησαν να προσαρμοστούν τόσο γρήγορα και καλά. Όταν δε έψαχνα το σταθμό και είχα ραντεβού μαζί τους μου δείξανε τους χώρους, που τρώνε, που τα αλλάζουν, που παίζουν και τι παίζουν.. τα πάντα. Τους ρώτησα ακόμα για ποιό σύστημα πειθαρχίας χρησιμοποιούνε και είναι το ίδιο με αυτό που προσπαθούμε να τηρούμε στο σπίτι (προειδοποίηση κτλ) και εάν βοηθάν το παιδάκι να κόψει το παμπερ και με χαρά με βοηθάνε και με αυτό.

     

    Τι να πω.. πάμε τώρα εκεί ενάμιση μήνα και ο μικρός μου πάει ΤΡΕΧΟΝΤΑΣ. Πρέπει να ρίχνει τρελό παιχνίδι εκεί τώρα και να περνάει τόσο καλά γιατί όταν πάω να τον πάρω πρέπει να ρίξω αγώνα για να τον βάλω στο αυτοκίνητο. Δε θέλει να φύγει λεμε.

     

    Στον δημοτικό θα πληρώναμε 130? το μήνα (για το φαγητό). Τώρα πληρώνουμε 100? παραπάνω τα οποία δε λέω, είναι λεφτά τα οποία βεβαίως και δε περισσεύουνε, αλλά είμαι ήσυχη οτι είναι χαρούμενος και περνάει καλά. Το φαγητό επίσης το στέλνω εγώ οπότε ξέρω και τι τρώει. Κάθε μέρα πέρνω αναφορά από τη δασκάλα του. Έφαγε, δεν έφαγε, έκανε κακά, δεν έκανε, έπαιξε στην παρέα, έπαιζε μόνος του.. τα πάντα.

     

    ώχ, μάλλον μ'έπιασε λογοδιάρροια.. συγγνώμη κορίτσια!


    sw61p3.pnguq8qp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ πάντως έχω σχηματίσει άλλη άποψη για τους Δημοτικούς παιδικούς σταθμούς και συγκεκριμένα για τον παιδικό σταθμό που στέλνω φέτος τα παιδιά μου. Είναι ο δημοτικός παιδικός σταθμός Αγγελοπούλου στην Άνω Τούμπα. Είναι μικρός, έχει 2 τμήματα. Οι δασκάλες και των δύο είναι πολύ καλές και τρυφερές με όλα τα παιδιά. Αυτό που βλέπω είναι κάτι διαφορετικό από αυτά που περιγράφετε.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    η κορη μου ειναι 8 μηνων και την στελνω σε Ιδιωτικο στη Δυτικη Θεσσαλονικη με 210 Ευρω,ο σταθμος ειναι καινουργιος και οποτε την παω κ οποτε παω να την παρω συζηταω τουλαχιστον επι μισαωρο με την ιδιοκτητρια και μου αναλυει τα παντα,αυτο που περιγραφεις ειναι φρικτο,κ να φανταστεις οτι σκεφτομουν να κανω αιτηση του χρονου..


    NJMAp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Και η δική μου εμπειρία πάντως από Δημοτικό παιδικό στην Ανατολική Θεσσαλονίκη δεν είναι η καλύτερη. Ειδικά όταν τον συγκρίνω με τον ιδιωτικό που πήγαινε η μεγάλη μου η κόρη. Κτιριακά είναι Ο.Κ. Καινούριος, καθαρός, με πολύ μεγάλες αίθουσες και μια ικανοποιητική για τον αριθμό των παιδιών αυλή. Και από καθαριότητα είναι Ο.Κ. Υπάρχει όλο το 9ωρο 7.00 με 4.00 γυναίκα που καθαρίζει συνέχεια. Τι γίνεται όμως με τις παιδαγωγούς και το έργο που παράγουν? Έχω την αίσθηση ότι ελαφρώς "βαριούνται". Δεν είναι κατατοπιστικές, ξεχνάνε να ενημερώνουν πχ. για τα παντοφλάκια μου την είπανε ότι καθυστέρησα να τα πάω ενώ κανένας δεν με ενημέρωσε ότι το παιδί μέσα στην τάξη του θα έπρεπε να φοράει παντοφλάκια. Επίσης στην αρχή και έχοντας ένα πρόβλημα προσαρμογής με τη μικρή, την παραλάμβανε κάθε μέρα και άλλη παιδαγωγός - αυτή που κάθε φορα είχε πρωινή υπηρεσία διότι 7.15 το πρωί δεν είναι όλες οι παιδαγωγοί εκεί - από διαφορετικά τμήματα που στην αρχή δεν τις ήξερε η μικρή με αποτέλεσμα να μη θέλει να μείνει. Το κορυφαίο ήταν όταν την προηγούμενη Παρασκευή που είχαν τη γιορτούλα για την 28η Οκτωβρίου η μία από τις παιδαγωγούς της τάξης της "έκπληκτη" μου είπε ότι η κόρη μου έφτιαξε σχεδόν μόνη της τη σημαία πράγμα το οποίο δεν το περίμενε:shock: Περίμενε δηλαδή να΄ανακαλύψει ότι τις αρέσουν οι χειροτεχνίες και οι κατασκεύες 2 μήνες σχεδόν αφότου ξεκίνησε να πηγαίνει??? Δηλαδή μέσα σε δύο μήνες δεν της έδωσαν ένα χαρτί και έναν μαρκαδόρο ή ένα ψαλιδάκι για να απασχοληθεί???? ΟΧΙ λοιπόν δεν είμαι ευχαριστημένη από τη δουλειά που κάνουν και σίγουρα αν συνεχίσουν έτσι του χρόνου δε θα την ξαναστείλω εκεί. Φέτος δεν μπαίνω στη διαδικασία να την αλλάξω γιατί ζορίστηκε αρκετά για να προσαρμοστεί και δε θέλω να την ξαναυποβάλλω σε αυτή τη διαδικασία.


    Στη ζωή, το θέμα δεν είναι να κρατάς καλά χαρτιά, αλλά να παίζεις καλά ένα άσχημο φύλλο.

    Robert Louis Stevenson

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Προσωπικά, δεν αποκόμισα τέτοια εντύπωση από αυτόν τον παιδικό σταθμό. Σίγουρα κάποια πράγματα μου φάνηκαν κάπως φλου αλλά για εμάς έχει και πλεονεκτήματα που δεν τα έχουμε σε άλλους σταθμούς. Μου άρεσε που τα παιδιά που δυσκολεύονταν στην προσαρμογή είχαν πολύ ιδιαίτερη αντιμετώπιση, κάτι που το έκανε πιο εύκολο. Όταν πήγαμε να μιλήσουμε στην αρχή, ήταν ένα παιδάκι που δυσκολευόταν αρκετά και μια κυρία το έκανε συνέχεια βόλτες στην αυλή, μέχρι να έρθει η μαμά του. Ένα άλλο παιδάκι ήταν στο γραφείο και το απασχολούσε μια άλλη κυρία, με έναν πολύ ευαίσθητο και επιτυχημένο τρόπο.

     

    Οι δασκάλες συζήτησαν μαζί μας όλες τις απορίες και δείχνουν ότι, μόλις "αποκωδικοποιήσουν" το κάθε παιδί, ανταποκρίνονται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Σε όσους σταθμούς πήγαμε, επισημάναμε αμέσως τις ιδιαιτερότητες του δικού μας παιδιού και είδαμε σε τι βαθμό ανταποκρινόταν η τακτική τους στην δική μας αντιμετώπιση. Δεν περιμένουμε να λύσουν οι δασκάλες τον "γρίφο" κάθε παιδιού, το βρίσκω πολύ σημαντικό να εξηγούν οι γονείς ορισμένα πράγματα και να ζητούν συγκεκριμένη συμπεριφορά, για πολύ συγκεκριμένα θέματα.

     

    Έχω καταλήξει από το ψάξιμο που κάναμε εμείς, όσο και από τις εμπειρίες γνωστών μας ότι σπάνια είσαι ευχαριστημένος 100% από έναν σταθμό ή μια νταντά. Οπότε διαλέγεις τους συμβιβασμούς που θα κάνεις. Πάνω σε όλες τις λεπτομέρειες, προστίθεται και το δικό μας άγχος, η επιθυμία μας να ελέγχουμε τα πάντα ή ακόμη και η ενοχή μας. Ας πούμε, ένας γονιός που θεωρεί αναμενόμενα τα *πολλά* κλάματα στη φάση της προσαρμογής, όταν το παιδί του σταματήσει να κλαίει μετά από 1-2-3-4 εβδομάδες, θεωρεί ότι η τακτική του σταθμού ήταν επιτυχημένη, όποια κι αν ήταν. Ή ένας γονιός που χρησιμοποιεί τάιμ άουτ και άλλους τρόπους τιμωρίας-πειθαρχίας δέχεται και συμφωνεί στον σταθμό να εφαρμόζονται τα ίδια μέτρα.

    Την κυριότερη απάντηση όμως μας τη δίνει το παιδί μας, αν το ακούσουμε και αν παρατηρήσουμε αυτά που δεν μας λέει με το στόμα. Σε πλεονεκτική θέση είναι βέβαια οι γονείς που τα παιδιά τους είναι αρκετά μεγάλα, ώστε να δίνουν "αναφορά" για το τι συμβαίνει στο σταθμό. Σίγουρα με πιο μικρά παιδιά, τα πράγματα είναι πιο δύσκολα αλλά και πάλι υπάρχουν σημάδια, για να ερμηνεύσεις.

    Όταν αισθάνεσαι ότι το παιδί δεν είναι "παρατημένο", κάποια πράγματα φαίνονται λεπτομέρειες. Το να δίνεται το γεύμα νωρίς, δεν μου φαίνεται κακό, γιατί αυτό δίνει την ευκαιρία στα παιδιά που μένουν αργά, να φάνε γεύμα μαζί με τους γονείς στους στις 3-4 το απόγευμα, ενώ για αυτά που φεύγουν στη 1, για να κοιμηθούν στο σπίτι τους, φεύγουν χορτάτα και κοιμούνται κατευθείαν. Σάμπως, οι γιαγιάδες που αγαπούν τα παιδιά μας πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε δασκάλα τηρούν το πρόγραμμα και τις υποδείξεις μας κατά γράμμα;

    Και η έλλειψη χαλιού μου φάνηκε θετική, καθότι ένα γυμνό πάτωμα καθαρίζεται πολύ πιο εύκολα και με πιο δραστικό τρόπο από ό,τι ένα χαλί, που κρατάει κάθε λογής βρωμιά.

     

    Και όλα αυτά τα λέω με το χέρι στην καρδιά, διότι ήμουν (και είμαι) πολύ αντίθετη να πάει το παιδί φέτος στον παιδικό, είχα την έσχατη δυνατότητα να μην το κάνω και ήμουν έτοιμη να *υπερβάλω* στο κάθε ψεγάδι, ώστε να μην πάει.


    "Θήλαζε και μη ερεύνα!"  Qw1Ep3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ο σταθμός που πήγαμε ειναι το καινουργιο σχετικά κτίριο από την πάνω πλευρά του σουπερ μάρκετ, όχι αυτο στα πευκα που με ρωτησες

    οποτε δεν ξέρω αν αναφέρεσαι σε αυτόν

     

    όσα έχω γράψει ήταν από προσωπική εμπειρία και τα πιστευω απολυτα

    το σίγουρο ειναι ότι προσπαθησε μία υπάλληλος να μας αποθαρύνει από την δεύτερη κιόλας ημέρα

    το σίγουρο είναι ότι κουβέντες όπως 'τον βλέπουν τα παιδιά και φοβουνται' επειδή την πρώτη εβδομάδα έκλαιγε όταν εμπαινε (πράγμα πολύ φυσιολογικό αλλα τους χαλουσε την ηρεμία τους) δεν λεγονται με υφος αυστηρό

    το σίγουρο είναι οτι υπήρχε μια σχετική αδιαφορία (δεν θα έβλαπταν τα παιδιά μας εννοείται, σωματικά τουλαχιστον) αλλά ούτε και έδιναν αυτη την ιδιαίτερη σημασία στην οποία αναφέρεσαι η οποία θα έκανε την διαφορα στην προσαρμογή του παιδιού

    το σίγουρο ειναι ότι δεν υπήρξε χρόνος για ενημέρωση και ενδιαφέρον

    το σίγουρο είναι ότι όποτε τον έπαιρνα διψούσε και έπινε ενα μπουκαλι νερο σαν να μην του έδιναν νερο (αυτό φυσικά το υποθέτω μόνο)

    το σίγουρο είναι ότι δεν υπήρχε χαλάκι να καθησουν κάτω να παιξούν να ξεκουραστούν, πως θα αισθανθουν άνετα τα μικρά παιδακια και να μείνουν τόσες ώρες?

    το σιγουρο είναι ότι οι τραβηγμενες κουρτίνες τους έκρυβαν τον ήλιο

     

    συγνώμη για την ένταση

    αυτό μπορει να ήταν φαινόμενο του δικού μας τμήματοσ και οπως ειπα να μην φταίνε μονο οι υπαλληλοι

    αλλά αποφάσισα ότι αυτα που είδα (χωρίς να λεω ότι ήταν τραγικα) δεν θα ωφελούσαν τον παιδί μου και δεν ηθελα να συνεχισω

     

    επισης σε μία περίοδος που μιλάνε για αυτη την νεα γριπη

    επιτρεπεται να λείπει ένα παιδάκι απο τον σταθμό για δύο εβδομαδες και να μην ενδιαφερθουν να μαθουν τι έχει πρώτον και δεύτερον έστω και για το λόγο αν σταμάτησε αν πάρει κάποιο άλλο την θεση του

     

    σίγουρα δεν είναι όλοι ετσι αλλά δεν το επιχειρώ το πείραμα με αλλον δημοτικο μετα απο αυτο


    lIvbp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    OK, εγώ αναφερόμουν στον πιο πάνω σταθμό, μάλλον λέγεται "Άνω Τούμπας", είμαι λίγο μπερδεμένη με τα ονόματα τους.

    Πάντως, αυτός που λες είχε και ακριβότερα δίδακτρα και δεν δεχόταν παιδιά με πάνα και, παρόλο που την είχε βγάλει η δικιά μου, γενίκευσα (στο πλαίσιο του ότι έψαχνα αφορμή να μην την αφήσω να πάει) και θεώρησα ότι δεν θα είναι τόσο "τρυφεροί" με άλλες ανάγκες της. Για αυτόν άκουσα άσχημες κριτικές και από γείτονες και δεν μας έκανε καλή εντύπωση η "υποδοχή", όταν πήγαμε να ζητήσουμε πληροφορίες.

     

    Από 2-3 δείγματα που έχω, βλέπω ότι οι δημοτικοί που ήταν πρώην κρατικοί απέχουν όσο η μέρα με τη νύχτα από τους άλλους σταθμούς, δεν ξέρω γιατί υπάρχει τέτοια διαφοροποίηση. Μεγάλη διαφορά τόσο στην προσωπική φροντίδα των παιδιών (πχ να τα ταΐσουν ή να τους μάθουν τουαλέτα) όσο και στις "εργασίες" που κάνουν. Δεν ξέρω αν ασχολούνται μαζί τους στο 100% του χρόνου αλλά όλο και κάτι διαφορετικό γίνεται.


    "Θήλαζε και μη ερεύνα!"  Qw1Ep3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημέρα κορίτσια! Και πάλι εγώ θα πω την αντίθετη άποψη!

    Τουλάχιστον στον δικό μας παιδικό σταθμό που είναι Δημοτικός, όπως προαναφερά, δεν συμβαίνει τίποτα από όλα αυτά. GIOTINKA σου προτείνω να πας να τον δεις και να μιλήσεις με τις δασκάλες, πιστεύω ότι θα αλλάξεις γνώμη.

     

    Πέρισυ σε αυτόν το παιδικό σταθμό υπήρχαν 2 δασκάλες οι οποίες δεν ασχολούνταν καθόλου με τα παιδιά. Μια μητέρα έκανε καταγγελία στην αρμόδια υπηρεσία του Δήμου, ακριβώς δεν ξέρω σε ποια) και σας πληροφορώ ότι τις έδιωξαν τις συγκεκριμένες δασκάλες μετά από καταθέσεις γονιών και "ανακρίσεις" (δεν μπορώ να βρω την κατάλληλη λέξη). Άρα αν κάτι δεν σας αρέσει στους παιδικούς σταθμούς υπάρχει τρόπος να αλλάξει.

     

    Εκπαιδευτικό πρόγραμμα έχουν (μιλάω πάντα για τον δικό μας δημοτικό παιδικό σταθμό) και μάλιστα το έχουν αναρτημένο στον πίνακα ανακοινώσεων. Περιλάμβάνει μαθηματικά γλώσσα μουσική γυμναστική.

    Στο τμήμα με τα μικρότερα παιδια ηλικίας 2-3 και εκεί έχουν εκπαιδευτικό πρόγραμμα σε πιο απλούστερη μορφή. Το πρόγραμμα τηρείται και γίνεται ενημέρωση των γονιών.

     

    Αυτά είχα να πω από δική μου εμπείρια και είναι ο τρίτος χρόνος που στέλνω τα παιδιά μου παιδικό και όχι στον ίδιο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Και η δική μου εμπειρία είναι ότι ο δημοτικός παιδικός σταθμός του Ρετζικίου ήταν πολύ πολύ καλύτερος από άποψη ανθρωπίνου δυναμικού, από τον ιδιωτικό σταθμό (Μικρός Πρίγκιπας), όπου ευτυχώς έστειλα τη μεγάλη μου μόνο για ένα μήνα. Φαντάζομαι ο κάθε παιδικός σταθμός κρίνεται κατά περίπτωση και το αν είναι καλός ή όχι είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    μην μου μιλας για τον πριγκιπα ...παθαινω αναφυλαξια.....

    Στο ρετζικι εισαι πολυ τυχερη..οντως ο δημοσιος ειναι αψογος...

    οι ανθρωποι κανουν την διαφορα....παντου....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εντάξει, συμφωνώ ότι δεν έχει να κάνει με το δημοτικός - ιδιωτικός

    έχει να κάνει με τους ανθρώπους

    κακώς το γενικεύω

    απλά όταν την 'πάθεις' μετά είναι λογικό να είσαι πιο επιφυλακτικός

    και αν ο μικρός μου ήταν μεγαλύτερος θα ήμουν πιο άνετη

    γιατί θα είχα και περισσότερες επιλογές

     

    daffy ποιος είναι ο σταθμός που λες?

     

    έγραψα την εμπειρία μου και τα γεγονότα για να δω κατά πόσο τα αντιμετωπίζουν και άλλοι


    lIvbp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    ο σταθμός που πήγαμε ειναι το καινουργιο σχετικά κτίριο από την πάνω πλευρά του σουπερ μάρκετ, όχι αυτο στα πευκα που με ρωτησες

    οποτε δεν ξέρω αν αναφέρεσαι σε αυτόν

     

    όσα έχω γράψει ήταν από προσωπική εμπειρία και τα πιστευω απολυτα

    το σίγουρο ειναι ότι προσπαθησε μία υπάλληλος να μας αποθαρύνει από την δεύτερη κιόλας ημέρα

    το σίγουρο είναι ότι κουβέντες όπως 'τον βλέπουν τα παιδιά και φοβουνται' επειδή την πρώτη εβδομάδα έκλαιγε όταν εμπαινε (πράγμα πολύ φυσιολογικό αλλα τους χαλουσε την ηρεμία τους) δεν λεγονται με υφος αυστηρό

    το σίγουρο είναι οτι υπήρχε μια σχετική αδιαφορία (δεν θα έβλαπταν τα παιδιά μας εννοείται, σωματικά τουλαχιστον) αλλά ούτε και έδιναν αυτη την ιδιαίτερη σημασία στην οποία αναφέρεσαι η οποία θα έκανε την διαφορα στην προσαρμογή του παιδιού

    το σίγουρο ειναι ότι δεν υπήρξε χρόνος για ενημέρωση και ενδιαφέρον

    το σίγουρο είναι ότι όποτε τον έπαιρνα διψούσε και έπινε ενα μπουκαλι νερο σαν να μην του έδιναν νερο (αυτό φυσικά το υποθέτω μόνο)

    το σίγουρο είναι ότι δεν υπήρχε χαλάκι να καθησουν κάτω να παιξούν να ξεκουραστούν, πως θα αισθανθουν άνετα τα μικρά παιδακια και να μείνουν τόσες ώρες?

    το σιγουρο είναι ότι οι τραβηγμενες κουρτίνες τους έκρυβαν τον ήλιο

     

    συγνώμη για την ένταση

    αυτό μπορει να ήταν φαινόμενο του δικού μας τμήματοσ και οπως ειπα να μην φταίνε μονο οι υπαλληλοι

    αλλά αποφάσισα ότι αυτα που είδα (χωρίς να λεω ότι ήταν τραγικα) δεν θα ωφελούσαν τον παιδί μου και δεν ηθελα να συνεχισω

     

    επισης σε μία περίοδος που μιλάνε για αυτη την νεα γριπη

    επιτρεπεται να λείπει ένα παιδάκι απο τον σταθμό για δύο εβδομαδες και να μην ενδιαφερθουν να μαθουν τι έχει πρώτον και δεύτερον έστω και για το λόγο αν σταμάτησε αν πάρει κάποιο άλλο την θεση του

     

    σίγουρα δεν είναι όλοι ετσι αλλά δεν το επιχειρώ το πείραμα με αλλον δημοτικο μετα απο αυτο

     

    Ο γιος μου πηγε στο σταθμό που λες και ήμασταν 100% ευχαριστημένοι (πριν από 3 χρόνια). Ο γιος μου λάτρεψε τις κοπέλες, ζωγράφιζε, τραγουδούσε και έλεγε παραμυθάκια.Υπήρχαν πάντα 2-3 κοπέλες ανά 20 παιδιά και συχνά άλλες 2-3 φοιτήτριες που έκαναν πρακτική.

     

    Ο σταθμός ήταν πεντακάθαρος και μύριζε πάντα ωραία από το φαγητό που μαγειρεύανε.Τα παιδακια βγάζανε τα παπουτσάκια τους το πρωι και φορούσαν παντοφλάκια. Κάθε παιδάκι είχε επίσης το δικό του μπουκαλάκι με νερό.

     

    Σχετικά με την προσαρμογή, θυμάμαι τις πρώτες μέρες να ακούω το παιδί μου να κλαίει από το προάυλιο και εγώ να κλαίω μαζί του. Η προσαρμογή είναι δύσκολο πράγμα και κάθε παιδί είναι διαφορετικό. Σχετικά με την ενημέρωση, εγώ ενημερωνόμουνα από τις κοπέλες όταν πήγαινα και έπερνα το παιδί 2 λεπτά στην πόρτα, όπως λες, και για το γενικό πρόγραμμα στις συναντήσεις γονέων που γινόταν κάθε 2-3 μήνες απογεύματα.

     

    Ο λόγος που πήγα το παιδί μου εκεί είναι πέρα από την καλή εικόνα που είχα κατά την πρώτη μου επίσκεψη, το γεγονός ότι δεν ήθελα σε καμμία περίπτωση το παιδί να μπει σε λεωφορίο και να κάνει χιλιόμετρα και επίσης δεν ήθελα να τρώει από τάπερ φαγητό, κρύο ή ξαναζεσταμένο σε φούρνο μικροκυμάτων.

     

    Ο λόγος που το συστήνω είναι οι καλές εντυπώσεις μου, οι όμορφες εικόνες που θυμάμαι από την τρυφερότητα με την οποία αντιμετώπισαν το παιδί μου και οι ωραίες αναμνήσεις από τα γενέθλια που κάναμε εκεί 2-3 φορές.

     

    Το μόνο αρνητικό ήταν που τότε δεν υπήρχαν αρκετες κούνιες για όλα τα παιδιά και κάποια παιδιά κοιμόνταν σε στρωματάκια.

     

    Σημασία πάντος έχει το προσωπικό, αλλά δυστυχώς δεν ξέρω αν είναι οι ίδιες κοπέλες στο τμήμα βρεφών τώρα, καθώς πέρασαν 3 χρόνια.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα