mami

Πειθαρχία....μήπως ήρθε η ώρα για δράση;

    Recommended Posts

    κ στο σχολειο αυτο εφαρμοζουμε στα παιδια.δν εχει σημασια αν δεν κοιτανε το κανουν για να μην εχετε εσεις τον ελγχο κ απο..παρηφανια!συνεσιστε να μιλατε κ μην πιεζετε να σας κοιταξουν!δεν πειραζει!οταν ομως σας μιλανε αυτα να κανετε το ιδιο για να δουν πως ειναι η αληθινη επικοινωνια

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Πολύ σωστά!Ποτέ δεν πιέζεται να σας κοιτάξει αλλά συνεχίστε να τους μιλάτε ήρεμα...Πιάνει μόνο αν μάθετε και εσείς να χειρίζεστε τα νεύρα σας.Εμείς οι παιδαγωγοί συνήθως συστήνουμε αυτές τις μεθόδους και στους γονείς γιατί στο σπίτι είναι πιο έντονες οι αντιδράσεις τους.Θέλει εξάσκηση κορίτσια και μεγάλη υπομονή που όλες νομίζω ότι έχετε...:D

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ολα ιδια ειναι...χιχιχι..!!Κατα βαθος χαιρομαι που δημιουργει το παιδακι μου προσωπικοτητα,βαζει ορια στο τι θελει και τι δε θελει,αν και δεν ξεει ακομα πως και ποσο να το χρησιμοποιησει αυτο το ΘΕΛΩ!ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ!!!!!ΝΟμιζω πως με υπομονη και με ολους τους τροπους που λενε οι παραπανω μανουλες θα το αντιμετωπισουμε...Ηδη η δικη μου εχει αρχισει και την κοβει την τρελη υστερια...καποια στιγμη θα με καταλαβει απολυτα φανταζομαι...


    A14gp2.png

    XEMvp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    τι στο καλό αδελφάκια είναι όλα τους??? τα ολοΪδια κανει και η δικιά μου. Ειδικά στην ωρα του υπνου ή οτνα ειναι να φυγουμε απο την κολλητη της ΔΡΑΜΑ!!!!

    Παντως εχω εφαρμόσει τα εξης με επιτυχία (σχετική πάντα διότι ανθρωπος είμαι και εγω και δεν είνια δυνατον να τα κανω ολα πάντα καλά)

    1. Δεν της ταζω κατι που δεν θα κάνω ειτε αυτο είαι καλό είτε οχι δλδ ΠΟΤΕ και ΠΑΝΤΑ δεν παίζουν ευκολα στο λεξιλογιο μου (κοινώς δεν χρησιμοποιώ απειλή του τυπου δεν θα ξαναδεις Ντόρα διότι δεν θα το κάνω και αν πω σημερα δεν εχει βιβλιο το βραδυ δεν θα της κάνω το χατήρι και θα της εξηγησω - θυμησω γιατι)

    2. Της εξηγω μερικες φορές κατι (4-5 ΤΟ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ). Αν όμως με γράφει ή ουρλιάζει και δεν με ακουει της λεω "εισαι θυμωμενη και δεν θες τωρα να με ακουσεις, εχω νευριασει και εγω θα τα πουμε σε λιγο" και αποχορώ για να μην εγκληματισω (ειπαμε ειμαι ανθρωπος)

    3. Εκφράζω το συναισθημα μου ΘΥΜΩΣΑ και οχι ΜΕ ΘΥΜΩΝΕΙΣ ωστε να χρεώσω την συμπεριφορά και οχι το ιδιο το παιδί. Επίσης ονοματίζω τα δικά της συναισθηματα πραγμα που την ηρεμει (ναι ναι να δειτε φατσα οταν τωρα πια καταλαβαίνει οτι θυμωσε πχ σταματει το κλαμα και παιρνει μια εκφραση ΑΑΑΑΑΑ αυτο μου συμβαινει για φαντάσου)

    4.ΕΕΕΕ τι να κάνουμε δεν θα είμαστε παντα σουπερ μαμαδες καποιες φορες θα φωνάξω, κάποιες θα βγω στο μπαλκονι και καποιες θα πω κατι που δεν πρεπει αλλα όποτε μπορω κανω τα παραπανω!!!


    [URL="http://www.glitter-graphics.com"][/URL]

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Έχετε δει (στο Φαντασία της Disney νομίζω ήταν) τον Mickey Mouse σαν εκπαιδευόμενο μάγο; Νομίζω με εκφράζει πολύ (ως πρόσφατα) σαν μαμά! Δοκιμάζω μεθόδους δίχως να τις έχω πολυκαταλάβει και μάλλον νομίζω ότι κάπως μαγικά θα έρθουν τα αποτελέσματα αλλά φυσικά όλα γίνονται σαλάτα και καταστροφή ( όπως και στο εν λόγω catroon )

    Έχω κάνει μεγάλα λάθη προσπαθώντας να πειθαρχήσω το παιδί μου ενώ είμαι θυμωμένη ή φρικαρισμένη ή υπερβολικά εξαντλημένη. Μου την είπε το ίδιο το παιδί να φανταστείτε "Γιατί το έκανες αυτό μαμά;" ... "Μου φώναξες"...

    Μετά ένιωσα χάλια. Ομολόγησα στο παιδί ότι θύμωσα και είπα ότι δεν θέλω να το ξανακάνω και συγνώμη.

    Πολύ σωστα τα λέτε alan, katerinak και venus81... το μόνο που θα πω εγώ είναι προσοχή μεγάλη προσοχή στον τρόπο, στην πρόθεση και διάθεσή μας. Η ηρεμία μας, η υπομονή, ο σεβασμός των αναγκών και της προσωπικότητας του παιδιού θα αποδώσουν. Και να θυμόμαστε πάντα την ηλικία τους! Θα εξηγήσουμε αλλά δεν περιμένουμε να μας νιώσουν κιόλας (πχ το τι τραβάμε μαζί τους...) !

     

    Ηρεμεί και το παιδί σε ήρεμο και ασφαλές περιβάλλον και μειώνονται οι κρίσεις υστερίας. Χίλιες φορές καλύτερη η περίσπαση παρά η απαίτηση πειθαρχίας με φωνές... Μετά με σταθερότητα συνεχίζουμε να ζητάμε ή θέτουμε πλαίσια

     

    Μιλάω ως παθών (εύχομαι και μαθών) Εντάξει δεν γίναμε και μάγοι έτσι ξαφνικά και λάθη θα ξανακάνουμε αλλά τουλαχιστον προσεκτικά και να το σκεφτόμαστε καλά...

    Καλό μας κουράγιο!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κορίτσια καλησπέρα! Ενώ έχω δοκιμάσει πολλές διαφορετικές μεθόδους πως να αποτρέψω τον γιο μου που είναι σχεδόν 2 χρόνων να κάνει πράγματα στο σπίτι που δεν θέλω . Τελικά υπάρχει μια που είναι πιο αποτελεσματική από όλες τις άλλες . Την έχω εφαρμόσει κάνα 5 φορές και πιάνει. Απλά θέλω να μου πείτε κατά ποσο εσείς θεωρείτε αυτή την τακτική σωστή και κατά ποσο όχι. Λοιπόν αυτό που κάνω είναι αν ας πούμε πάει να βγάλει σκουπίδι από τον κάδο .. του λέω όχι δεν το κάνουμε αυτό κ εξηγώ τον λόγο (είναι βρόμικο , είναι κακά εκεί κλπ κλπ) το λέω 3 φορές αν συνεχίζει λέω «σου είπα όχι δεν το κάνουμε αυτό θα σε βάλω στο πάρκο»  αν το ξανά κάνει μετά την 5η φορά μπαίνει στο πάρκο όπου δεν θέλει να μπαίνει γιατί φυσικά τον περιορίζει αυτό. Τον αφήνω εκεί για 2 λεπτά το πολύ και τον βγάζω η αν αρχίσει να κάθεται εκεί κ να παίζει με τα παιχνίδια τον αφήνω περισσότερο και τον βγάζω όταν ζητήσει. Πείτε μου θεωρείτε είναι οκ αυτή η πράξη ; Έχει αρχίσει και ακούει τις περισσότερες φορές. Μήπως θεωρείτε ότι δεν είναι καλή ιδέα να μπαίνει στο πάρκο ως τιμωρία ; Μήπως έπρεπε να χρησιμοποιήσω κάποια άλλη γωνία του σπιτιού ; Αλλά από εκεί που τον έβαζα στην αρχή σε μια πολυθρόνα γέλαγε και έφευγε αμέσως ... μήπως είναι λάθος που το πάρκο μέσα έχει παιχνίδια ; Μήπως να τα βγάλω ; Δεν ξέρω πείτε μου γνώμες 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 18 λεπτά , Super.mum είπε:

    Κορίτσια καλησπέρα! Ενώ έχω δοκιμάσει πολλές διαφορετικές μεθόδους πως να αποτρέψω τον γιο μου που είναι σχεδόν 2 χρόνων να κάνει πράγματα στο σπίτι που δεν θέλω . Τελικά υπάρχει μια που είναι πιο αποτελεσματική από όλες τις άλλες . Την έχω εφαρμόσει κάνα 5 φορές και πιάνει. Απλά θέλω να μου πείτε κατά ποσο εσείς θεωρείτε αυτή την τακτική σωστή και κατά ποσο όχι. Λοιπόν αυτό που κάνω είναι αν ας πούμε πάει να βγάλει σκουπίδι από τον κάδο .. του λέω όχι δεν το κάνουμε αυτό κ εξηγώ τον λόγο (είναι βρόμικο , είναι κακά εκεί κλπ κλπ) το λέω 3 φορές αν συνεχίζει λέω «σου είπα όχι δεν το κάνουμε αυτό θα σε βάλω στο πάρκο»  αν το ξανά κάνει μετά την 5η φορά μπαίνει στο πάρκο όπου δεν θέλει να μπαίνει γιατί φυσικά τον περιορίζει αυτό. Τον αφήνω εκεί για 2 λεπτά το πολύ και τον βγάζω η αν αρχίσει να κάθεται εκεί κ να παίζει με τα παιχνίδια τον αφήνω περισσότερο και τον βγάζω όταν ζητήσει. Πείτε μου θεωρείτε είναι οκ αυτή η πράξη ; Έχει αρχίσει και ακούει τις περισσότερες φορές. Μήπως θεωρείτε ότι δεν είναι καλή ιδέα να μπαίνει στο πάρκο ως τιμωρία ; Μήπως έπρεπε να χρησιμοποιήσω κάποια άλλη γωνία του σπιτιού ; Αλλά από εκεί που τον έβαζα στην αρχή σε μια πολυθρόνα γέλαγε και έφευγε αμέσως ... μήπως είναι λάθος που το πάρκο μέσα έχει παιχνίδια ; Μήπως να τα βγάλω ; Δεν ξέρω πείτε μου γνώμες 

    2 xronon k ton bazeis timoria?? Basika 2 xronon ayta pou tou les to mono pou katalabainei einai to mi to kaneis.  Ola ta alla einai aplos gia diki sou eksipiretisi. 

    Enas tropos gia aytes tis hlikies einai o antiperispasmos k o allos einai an den einai kati epikindino na ton afiseis na to kanei k tha to barethei.  

    Tora timoria k periorismos gia simorfosi sto dixrono den nomizo oti pianoun.  Ektos an apla theleis na ton perioriseis gia na min se enoxlei ekeini tin ora na kaneis tin douleia sou alla gia timoria einai lathos 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ο γιος μου είναι δυο χρόνων,δεν τον έχω βάλει πότε τιμωρία, για να είμαι ειλικρινής δεν μου πέρασε πότε από το μυαλό να τον βάλω τιμωρία,όταν κάνει κάτι επικυνδυνο ή κάτι που δεν πρεπει του λεω πως πρέπει να σταματήσει και του εξηγω το λογο,φυσικά και δεν σταματάει τις περισσοτερες φορες απλά μετα προσπαθώ να του απόσπασω την προσοχή με κατι αλλο.θα πω μπράβο που τον βάζεις στο πάρκο και κάθεται έστω και για τιμωρία,ο δικός μου μια που θα τον έβαζες και μια που θα πηδούσε εξω 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αχ τι να πω ... δεν ήξερα τι άλλο να κάνω και είπα να το δοκιμάσω και αυτό. Απλά μετά που πήγε ας πούμε να σκαρφαλώσει στο τραπέζι και του είπα «όχι θα σε βάλω στο πάρκο» αμέσως κατέβηκε :wink: και είπα ναιιιι πιάνει κάτι επιτέλους. Νόμιζα ότι είναι οκ αυτό 

    Το θέμα είναι ότι με όλους τους άλλους τρόπους γελάει και το πέρνει για αστείο .. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    11 hours ago, Super.mum said:

    Κορίτσια καλησπέρα! Ενώ έχω δοκιμάσει πολλές διαφορετικές μεθόδους πως να αποτρέψω τον γιο μου που είναι σχεδόν 2 χρόνων να κάνει πράγματα στο σπίτι που δεν θέλω . Τελικά υπάρχει μια που είναι πιο αποτελεσματική από όλες τις άλλες . Την έχω εφαρμόσει κάνα 5 φορές και πιάνει. Απλά θέλω να μου πείτε κατά ποσο εσείς θεωρείτε αυτή την τακτική σωστή και κατά ποσο όχι. Λοιπόν αυτό που κάνω είναι αν ας πούμε πάει να βγάλει σκουπίδι από τον κάδο .. του λέω όχι δεν το κάνουμε αυτό κ εξηγώ τον λόγο (είναι βρόμικο , είναι κακά εκεί κλπ κλπ) το λέω 3 φορές αν συνεχίζει λέω «σου είπα όχι δεν το κάνουμε αυτό θα σε βάλω στο πάρκο»  αν το ξανά κάνει μετά την 5η φορά μπαίνει στο πάρκο όπου δεν θέλει να μπαίνει γιατί φυσικά τον περιορίζει αυτό. Τον αφήνω εκεί για 2 λεπτά το πολύ και τον βγάζω η αν αρχίσει να κάθεται εκεί κ να παίζει με τα παιχνίδια τον αφήνω περισσότερο και τον βγάζω όταν ζητήσει. Πείτε μου θεωρείτε είναι οκ αυτή η πράξη ; Έχει αρχίσει και ακούει τις περισσότερες φορές. Μήπως θεωρείτε ότι δεν είναι καλή ιδέα να μπαίνει στο πάρκο ως τιμωρία ; Μήπως έπρεπε να χρησιμοποιήσω κάποια άλλη γωνία του σπιτιού ; Αλλά από εκεί που τον έβαζα στην αρχή σε μια πολυθρόνα γέλαγε και έφευγε αμέσως ... μήπως είναι λάθος που το πάρκο μέσα έχει παιχνίδια ; Μήπως να τα βγάλω ; Δεν ξέρω πείτε μου γνώμες 

    όχι όχι όχι, μη το κάνεις αυτό!! Είναι εντελώς λαθος τακτική αυτή. Είναι μόνο δύο χρονών εννοείται πως κάτι για να το σταματήσει θα πρέπει να το πείς όχι 5 αλλά 105 φορές! Τα παιδιά θέλουν πολύυυυυ υπομονή! εμένα είναι σχεδόν έξι και πάλι θα πω κάτι 10 φορές για να  ακούσει κάτι...και θα πάρω ως απάντηση ''μη με πιέζεις'' :confused:.

    Δεν είναι ούτε δύο ο γιος σου οπότε θα σου πω πως τα δύσκολα δεν έχουν έρθει ακόμα (όσον αφορά το τι ακούει και τι όχι ). Θα πρέπει πάντα να έχεις στο μυαλό σου την ηλικία του, πολλές φορές εμείς οι γονείς περιμένουμε από τα παιδιά μας περισσότερα από όσα θα έπρεπε σε σχέση με την ηλικία τους και εκεί λίγο το χάνουμε. Εννοείται πως δεν θα σε ακούσει, εννοείται πως θέλει να πειραματιστεί και εννοείται πως θα θέλει να ανακαλύψει το κόσμο! Δεν τον βάζεις τιμωρία γιατί έβγαλε έξω ένα σκουπίδι, ή γιατί πήγε να ανέβει στο τραπέζι, για σένα το πρώτο είναι βρώμικο το δεύτερο επικίνδυνο , για το παιδί και τα δύο είναι κάτι άγνωστο που θέλει να το ανακαλύψει. 

    Η γνώμη μου είναι να κόψεις την τιμωρία, είναι τακτκή του 1980 που μόνο κακό μπορεί να κάνει σε ένα παιδί. Έβγαλε το σκουπίδι από τον κάδο, πήγαινε στο μέρος του πιάστε μαζί και βάλτε το πάλι στον κάδο , πες του ''αυτό είναι βρώμικο και πρέπει να είναι στα σκουπίδια,το αφήνουμε εδώ'', την επόμενη φορά που θα το κάνει κάνεις το ίδιο και ξανα και ξανά, μπορεί να έχεις την εντύπωση πως δεν καταλαβαίνει όμως θα έρθει η στιγμή που θα δεις αποτελέσματα. Ανεβαίνει στο τραπέζι, πας τον πιάνεις τον κατεβάζεις κάτω και του λες ''δεν πρέπει να ανεβαίνεις εκεί'', ξανά και ξανά και ξανά!! Σκοπός είναι ένα παιδί να μάθει να κάνει ή να μην κάνει κάτι επειδή καταλαβαίνει τι είναι ''σωστό'' και τι όχι, και όχι επειδή φοβάται την τιμωρία.. Σίγουρα στα δύο αυτό δεν μπορεί να συμβεί, γιατί δεν μπορεί να το καταλάβει το παιδί ωστόσο έχει ξεκινήσει η εκπαίδευση για κάτι τέτοιο. Από εδώ και στο εξής θα δεις πολλά που δεν θα έχουν εξήγηση και λογική, φρόντισε ο χώρος να είναι ασφαλής για το παιδί και στα πλαίσια που έχεις την δυνατότητα άφησε το να ψάξει να ανακαλύψει και να πειραματιστεί. Μην το βάζεις τιμωρία , είναι κρίμα πραγματικά, σκέψου εσένα να σε έκλειναν σε ένα δωμάτιο επειδή άνοιξες ένα κουτί για να δεις τι κρύβει μέσα, κάπως έτσι νιώθει το παιδάκι. Πρέπει να είσαι εκεί δίπλα του να του εξηγείς, να το βοηθάς να κατανοήσει.  Αν η συνέπεια για τα πάντα είναι η ίδια δηλαδή το πάρκο το παιδί πως θα καταλάβει την διαφορά όταν έχει συνέπεια επειδή έκανε κάτι επικίνδυνο  για την ασφάλεια του?

    Εμένα ο γιος μου μέχρι τα δύο ήταν ένα πολύ πολύ συνεργάσιμο παιδί, (εκτός από τον ύπνο), μετά τα δύο έπαθε μετάλλαξη, στην αρχή δεν μπορούσα να καταλάβω τι κάνω στραβά, μετά κατάλαβα πως απλά μεγαλώνει, και βγαίνει πλέον σιγά σιγά ο χαρακτήρας του, δημιουργεί προσωπικότητα, δέχθηκα πως απλά είναι ένα νήπιο και εννοείται δεν θα τα κάνει όλα τέλεια και σίγουρα δεν θα τα κάνει όπως εγώ θέλω.

     

    17 minutes ago, mama16 said:

    Εγώ δεν το βρίσκω κακό πάντως αν πιάνει κάτι τέτοιο στο να μην κάνει επικίνδυνα πράγματα, αν είναι σωστό η όχι δεν ξέρω αλλά δεν νομίζω να υπάρχει γονιός που τα κάνει όλα τέλεια. Κ πιστεύω ότι το κάθε παιδί θέλει διαφορετική μεταχείριση. Κάτι που κάνει ένας γονιός στο ένα παιδί μπορεί να πιάνει κ σε ένα άλλο παιδί όχι

    Συμφωνώ ότι κανένας γονιός δεν τα κάνει όλα τέλεια και δεν πιάνει ο ίδιος τρόπος σε όλα τα παιδιά, αλλά κάπου πρέπει και εμείς οι γονείς να έχουμε στον νου μας πως έχουμε να κάνουμε με παιδιά, όχι με ενήλικες, το μυαλό του δίχρονου δεν μπορεί να καταλάβει αν κάτι που κάνει είναι επικίνδυνο , και σίγουρα δεν θα το καταλάβει στην 3 φορά που θα του πούμε. Μου φαίνεται υπερβολικό αυτό το όριο και κυρίως η τιμωρία σε ένα νήπιο. Προσωπική μου άποψη βέβαια είναι αυτή, ως μητέρα με μεγαλύτερο παιδί μιλάω δεν είμαι ειδικός.

    • Μου αρέσει 3
    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    9 ώρες πρίν, Super.mum είπε:

    Αχ τι να πω ... δεν ήξερα τι άλλο να κάνω και είπα να το δοκιμάσω και αυτό. Απλά μετά που πήγε ας πούμε να σκαρφαλώσει στο τραπέζι και του είπα «όχι θα σε βάλω στο πάρκο» αμέσως κατέβηκε :wink: και είπα ναιιιι πιάνει κάτι επιτέλους. Νόμιζα ότι είναι οκ αυτό 

    Το θέμα είναι ότι με όλους τους άλλους τρόπους γελάει και το πέρνει για αστείο .. 

    Aυτό που κάνεις είναι πάρα πολύ συνηθισμένη μέθοδος και αρκετά ήπια σε σχέση με το να φωνάζεις ας πούμε, οπότε δεν καταλαβαίνω καν γιατί υπάρχει η κριτική :). Αν σκοπεύεις να χρησιμοποιήσεις το time-out σα μέθοδο, όπως και κάνεις, τώρα είναι η ηλικία, προφανώς και δεν έχει νόημα στα 5. 

    Θα έλεγα όχι στο πάρκο για να μην το "κάψεις" αλλά από την αλλη σε λίγο έτσι κι αλλιώς θα είναι μεγάλος για πάρκο, οπότε μάλλον δεν έχει σημασία.

    • Μου αρέσει 2
    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

     Εντελώς φιλικά θα σου πω (γιατί σε συμπαθώ) και χωρίς να θέλω να σε στενοχωρήσω, ότι τις τιμωρίες πρεπει να τις σταματήσεις "χτες". Έχουν αναθεωρηθεί πλέον. Η συζήτηση εδώ είναι του 2009, που σημαίνει ότι τα παιδιά για τα οποία ξεκίνησε πλέον πάνε γυμνάσιο-λυκειο. (Αυτό πρέπει γενικά να το προσέχουμε στο φόρουμ γιατί πολλά έχουν αλλάξει από τότε σε διαπαιδαγώγηση, διατροφή, θηλασμό,κοιμισμα κ.α.) Πλέον οι επιστήμονες λένε ότι ο εγκέφαλος του δίχρονου δεν είναι έτοιμος για όλα αυτά, τα ξεσπάσματα στα 2 είναι το πιο φυσιολογικό πράγμα του κόσμου γιατί το παιδί αρχίζει να καταλαβαίνει ότι είναι ξεχωριστός άνθρωπος και ότι μπορεί να έχει "γνώμη", την οποία όμως δεν μπορεί ακόμα να διαχειριστεί. Δεν μας χειρίζεται κλαίγοντας για να "περάσει το δικό του", κλαίει από εσωτερική σύγκρουση. Τα λεγόμενα terrible twos τα οποία δεν είναι terrible μόνο για τον γονιό, αλλά και για το ίδιο το παιδί που περνάει μια πρώτη "εφηβεία" κ δεν ξέρει τι του συμβαίνει. Και ότι οι τιμωρίες δεν εξυπηρετούν σε απολύτως τίποτα, το μόνο που κάνουν είναι να σε θεωρεί το παιδί απέναντι του και από πάνω του αντί δίπλα του. Πλέον πρεσβευεται η σχέση συνεργασίας και ασφαλειας και όχι εξουσίας και φόβου. Αντί τιμωρίας, καρέκλας σκέψης, απειλών, φόβου (πχ θα έρθει ο τάδε κακός) κ.α. συνιστούν τις φυσικές και λογικές συνέπειες κι επειδή προφανώς στα 2 δεν τα καταλαβαίνει όλα αυτά, η τακτική είναι το να του προτείνεις κάτι άλλο πολυ πιο "ουάου" (ναι μπορεί να συνεχίζει να ουρλιάζει) και απλά η υπομονή. Και όπως λέει και το βιβλιάριο, να κάνεις το σπίτι όσο πιο εξυπηρετικό για το μικρό για να μη λες όλη την ώρα στείρα "μη". Όχι φουλ εύθραυστα διακοσμητικά και να το αφήνεις να πειραματίζεται και να πειραζει πράγματα αν δεν είναι επικίνδυνα ή πιθανα να καταστραφούν, γιατί μέσα από αυτά μαθαίνει. (Καμια σχέση με το 2009, δεν μπορώ να είμαι απόλυτα σίγουρη για τη γενική τακτική που συστηνόταν, αλλά γνωστοί μου με παιδιά πλέον εφήβους είχαν φάτσα φόρα όλα τα εύθραυστα "για να μάθει ότι δεν είναι δικά του"). Κι αν σου πει κανείς ότι τα σημερινά είναι κακομαθημένα και τα βλέπουν στα σχολεία, έχε υπόψη σου ότι οι σημερινοί έφηβοι (αυτοί που θεωρούνται κακομαθημενοι) δεν μεγάλωσαν με αυτές τις νέες μεθόδους. Κι αν σου πουν "τα αφήνετε να κάνουν ο,τι θέλουν" πάλι καμία σχέση,οι θεωρίες αυτές δεν λένε να κάνουν ό,τι θέλουν, απλά να μάθουν να διαχειρίζονται την απογοήτευση τους όταν τους πεις "όχι", χωρίς να λες "σταματά να κλαίς γιατί θα γίνει αυτό κι αυτό" όπως μας έλεγαν παλια κλπ. Με σεβασμό στο συναίσθημά τους. Για να μάθεις περισσότερα πάνω στις νέες θεωρίες μπες στις ομάδες του fb "ενσυναίσθηση" και "θετική διαπαιδαγώγηση". Είναι τόσα πολλά κ δεν μπορώ να τα πω και όσο επιστημονικά πρεπει. Διάβασε λίγο με κριτική φυσικά, γιατί έχουν και υπερβολες όπως ότι ο Άη Βασίλης είναι η χειρότερη πλεκτάνη που συμβαίνει απέναντι στα παιδιά (γιατί γενικά πρεσβεύουν να λέμε αλήθειες). Γενικά όμως θα μάθεις παρα πολλά για το μυαλό του παιδιού, γιατί τα κάνει όλα αυτά, ακόμα και γιατί πρέπει να κάνει κάποια από αυτά. Με βάση τα διαβάσματα εγώ έχω καταλάβει ότι παλιά δεν άφηναν τα παιδιά μέχρι κάποια ηλικία να κάνουν πράγματα που μπορούν (πχ να φάνε μόνα, να ζωγραφίσουν, να σκαρφαλώσουν) γιατί θα λερωθούν, θα λερώσουν, θα σκίσουν ρούχα και τα κρατούσαν πίσω σε κάποιες δεξιότητες που ήταν ικανά να κάνουν, ενώ αντίθετα απαιτούσαν πράγματα που δεν ήταν ικανά να κάνουν (να κοιμηθούν μόνα σε άλλο δωμάτιο, να ελέγξουν τις παρορμήσεις τους κ.α.)

    • Μου αρέσει 3
    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    πρίν από 46 λεπτά , kotsifikos είπε:

    όχι όχι όχι, μη το κάνεις αυτό!! Είναι εντελώς λαθος τακτική αυτή. Είναι μόνο δύο χρονών εννοείται πως κάτι για να το σταματήσει θα πρέπει να το πείς όχι 5 αλλά 105 φορές! Τα παιδιά θέλουν πολύυυυυ υπομονή! εμένα είναι σχεδόν έξι και πάλι θα πω κάτι 10 φορές για να  ακούσει κάτι...και θα πάρω ως απάντηση ''μη με πιέζεις'' :confused:.

    Δεν είναι ούτε δύο ο γιος σου οπότε θα σου πω πως τα δύσκολα δεν έχουν έρθει ακόμα (όσον αφορά το τι ακούει και τι όχι ). Θα πρέπει πάντα να έχεις στο μυαλό σου την ηλικία του, πολλές φορές εμείς οι γονείς περιμένουμε από τα παιδιά μας περισσότερα από όσα θα έπρεπε σε σχέση με την ηλικία τους και εκεί λίγο το χάνουμε. Εννοείται πως δεν θα σε ακούσει, εννοείται πως θέλει να πειραματιστεί και εννοείται πως θα θέλει να ανακαλύψει το κόσμο! Δεν τον βάζεις τιμωρία γιατί έβγαλε έξω ένα σκουπίδι, ή γιατί πήγε να ανέβει στο τραπέζι, για σένα το πρώτο είναι βρώμικο το δεύτερο επικίνδυνο , για το παιδί και τα δύο είναι κάτι άγνωστο που θέλει να το ανακαλύψει. 

    Η γνώμη μου είναι να κόψεις την τιμωρία, είναι τακτκή του 1980 που μόνο κακό μπορεί να κάνει σε ένα παιδί. Έβγαλε το σκουπίδι από τον κάδο, πήγαινε στο μέρος του πιάστε μαζί και βάλτε το πάλι στον κάδο , πες του ''αυτό είναι βρώμικο και πρέπει να είναι στα σκουπίδια,το αφήνουμε εδώ'', την επόμενη φορά που θα το κάνει κάνεις το ίδιο και ξανα και ξανά, μπορεί να έχεις την εντύπωση πως δεν καταλαβαίνει όμως θα έρθει η στιγμή που θα δεις αποτελέσματα. Ανεβαίνει στο τραπέζι, πας τον πιάνεις τον κατεβάζεις κάτω και του λες ''δεν πρέπει να ανεβαίνεις εκεί'', ξανά και ξανά και ξανά!! Σκοπός είναι ένα παιδί να μάθει να κάνει ή να μην κάνει κάτι επειδή καταλαβαίνει τι είναι ''σωστό'' και τι όχι, και όχι επειδή φοβάται την τιμωρία.. Σίγουρα στα δύο αυτό δεν μπορεί να συμβεί, γιατί δεν μπορεί να το καταλάβει το παιδί ωστόσο έχει ξεκινήσει η εκπαίδευση για κάτι τέτοιο. Από εδώ και στο εξής θα δεις πολλά που δεν θα έχουν εξήγηση και λογική, φρόντισε ο χώρος να είναι ασφαλής για το παιδί και στα πλαίσια που έχεις την δυνατότητα άφησε το να ψάξει να ανακαλύψει και να πειραματιστεί. Μην το βάζεις τιμωρία , είναι κρίμα πραγματικά, σκέψου εσένα να σε έκλειναν σε ένα δωμάτιο επειδή άνοιξες ένα κουτί για να δεις τι κρύβει μέσα, κάπως έτσι νιώθει το παιδάκι. Πρέπει να είσαι εκεί δίπλα του να του εξηγείς, να το βοηθάς να κατανοήσει.  Αν η συνέπεια για τα πάντα είναι η ίδια δηλαδή το πάρκο το παιδί πως θα καταλάβει την διαφορά όταν έχει συνέπεια επειδή έκανε κάτι επικίνδυνο  για την ασφάλεια του?

    Εμένα ο γιος μου μέχρι τα δύο ήταν ένα πολύ πολύ συνεργάσιμο παιδί, (εκτός από τον ύπνο), μετά τα δύο έπαθε μετάλλαξη, στην αρχή δεν μπορούσα να καταλάβω τι κάνω στραβά, μετά κατάλαβα πως απλά μεγαλώνει, και βγαίνει πλέον σιγά σιγά ο χαρακτήρας του, δημιουργεί προσωπικότητα, δέχθηκα πως απλά είναι ένα νήπιο και εννοείται δεν θα τα κάνει όλα τέλεια και σίγουρα δεν θα τα κάνει όπως εγώ θέλω.

     

    Συμφωνώ ότι κανένας γονιός δεν τα κάνει όλα τέλεια και δεν πιάνει ο ίδιος τρόπος σε όλα τα παιδιά, αλλά κάπου πρέπει και εμείς οι γονείς να έχουμε στον νου μας πως έχουμε να κάνουμε με παιδιά, όχι με ενήλικες, το μυαλό του δίχρονου δεν μπορεί να καταλάβει αν κάτι που κάνει είναι επικίνδυνο , και σίγουρα δεν θα το καταλάβει στην 3 φορά που θα του πούμε. Μου φαίνεται υπερβολικό αυτό το όριο και κυρίως η τιμωρία σε ένα νήπιο. Προσωπική μου άποψη βέβαια είναι αυτή, ως μητέρα με μεγαλύτερο παιδί μιλάω δεν είμαι ειδικός.

    Σωστά αυτά που λες αλλά κ πάλι η μέθοδος της Αργκ δεν είναι καλή? Πως θα βάλεις κάποια όρια στο παιδί αν δεν την χρησιμοποιήσεις σαν μέθοδο? Θα μου πεις ότι θα του μιλάς αλλά φτάνει μόνο αυτό? Ιδιαίτερα όταν η @Super.mum έχει κ ένα μικρότερο μωράκι κ δεν μπορεί να είναι συνέχεια πίσω απ' τον μεγάλο..

     

    Εμένα πχ πηγαίνουν κ τα 2 κ χοροπηδάνε στο κρεβάτι, για την μεγάλη δεν φοβάμαι, ο μικρός όμως είναι 2 κ δεν έχει την σταθερότητα της μεγάλης, κάποιες στιγμές πηγαίνω κ εγώ κ τα αφήνω να χοροπηδησουν να εκτονωθούν, αλλά δεν μπορώ όλη την μέρα οπότε τους λέω να φύγουν, εννοείται δεν ακούν όσες φορές κ να τους πω κλείνω την πόρτα να μην ξανά πάνε, αυτά συνεχίζουν να την ανοίγουν κ στο τέλος την κλειδώνω την πόρτα. Δλδ σε περιπτώσεις που δεν ακούν κ συνεχίζουν να κάνουν τα δικά τους κ δεν ακούνε τπτ άλλο τι πρέπει να κάνεις?

    πρίν από 6 λεπτά , irin είπε:

    Εγώ δεν το βλέπω τόσο  αρνητικά. Δεν είναι τιμωρία. Είναι συνέπεια! Επειδή αδειάζεις τα σκουπίδια, πράγμα το οποίο δεν επιτρέπεται,  στο είπα μία δύο, αν επαναληφθεί θα χρειαστεί να σε εμποδίσω, οπότε μπαίνεις στο πάρκο. 

    Ωραίες είναι οι θεωρίες του "τα λέω 200 φορές ,και αποσπώ  προσοχή κλπ" αλλά όταν έχεις και άλλο  ένα μωρό στο σπίτι δεν έχεις χρόνο να τα πεις 200 φορές και να αποσπάς προσοχή. Άλλο  η θεωρία και άλλο η πράξη.

    Συμφωνώ απόλυτα... Η θεωρία από την πράξη απέχει παααααααρα πολύ!!!!

    • Μου αρέσει 3
    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 5 λεπτά , mama16 είπε:

     

    Συμφωνώ απόλυτα... Η θεωρία από την πράξη απέχει παααααααρα πολύ!!!!

    Kαι κάπως έτσι μαθαίνουν ότι  αυτό που λες το εννοείς. Γιατί πέφτουμε στη λούμπα  να λέμε κάτι, αλλά στην πρώτη γκρίνια ή όταν βαριόμαστε τη διαπραγμάτευση κλπ, να το αναιρούμε. Και 2 χρονών ξέρουν πολύ καλά τί λέμε, καταλαβαίνουν τα πάντα. Άνετα μπορούν να ακούσουν. Απλά υπερτερεί  η περιέργεια να ανακαλύψουν τον κόσμο! Σεβαστό, αλλά δεν γίνεται όλες τις ώρες!

    • Μου αρέσει 3
    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 9 λεπτά , irin είπε:

    Kαι κάπως έτσι μαθαίνουν ότι  αυτό που λες το εννοείς. Γιατί πέφτουμε στη λούμπα  να λέμε κάτι, αλλά στην πρώτη γκρίνια ή όταν βαριόμαστε τη διαπραγμάτευση κλπ, να το αναιρούμε. Και 2 χρονών ξέρουν πολύ καλά τί λέμε, καταλαβαίνουν τα πάντα. Άνετα μπορούν να ακούσουν. Απλά υπερτερεί  η περιέργεια να ανακαλύψουν τον κόσμο! Σεβαστό, αλλά δεν γίνεται όλες τις ώρες!

    Συμφωνώ γιατί έχω πέσει στο τρυπακι να λέω κάτι κ μετά να το αναιρω κ τα λουζομαι στη μεγάλη τώρα. Γιατί οι συνέπειες πρέπει να αρχίσουν από μικρά, αν δεν αρχίσουν μετά μεγαλώνοντας είναι πιο δύσκολο να βάλεις όρια

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 4 λεπτά , little lamb είπε:

     

    Δεν τα καταλαβαίνει όμως αυτά στα 2. Δηλαδή καταλαβαίνει ότι θα το βάλεις στο πάρκο αν το κάνει, αλλα δεν καταλαβαίνει γιατί δεν πρέπει να το κάνει, είναι βρώμικο κλπ. Είναι απλά ένα κουτί με συναρπαστικά αντικείμενα. Και δεν είναι συνέπεια, η συνέπεια είναι κάτι που προκύπτει από την ίδια την πράξη. Λογική συνέπεια είναι να το μαζέψει, φυσική συνέπεια είναι να πάθει κάτι επειδή τα έπιασε πχ να βγάλει σπυράκια (που εντάξει στην περίπτωση των σκουπιδιών δεν υπάρχει κάτι πιο καθημερινο). Πχ είναι τελείως διαφορετικό να πεις "αν δεν κάνεις τα μαθήματά σου δεν θα πάμε στις κούνιες" (τιμωρία), από το "αν δεν κάνεις τα μαθήματά σου δεν θα μείνει χρόνος να πάμε στις κουνιες" (συνέπεια). Προφανώς κανείς δεν τα καταφέρνει να τα εφαρμόσει απόλυτα αυτα, και στα 2 πιθανως συνεχίζει να ουρλιάζει παρόλα αυτά, αλλά απλώς το παίρνεις απόφαση ότι θα βγει και κάνα σκουπίδι από τον κάδο ή θα λερωθεί και κάτι. Ακριβώς επειδή έχεις κι άλλες δουλειές να κάνεις ή επειδή έχεις άλλο παιδί που λες, δεν μπορείς να απασχολείσαι συνέχεια με το παραμικρό που κάνει αν δεν είναι επικίνδυνο ή δεν χαλάει κατι. Εμάς ζωγραφίζει ένα σημείο στον τοίχο. Το είπαμε, το ξαναειπαμε, το καθαρίσαμε μαζί, ε δεν μπορούμε κι όλη μέρα να ασχολούμαστε με αυτό κ να διαπραγματευομαστε αιωνίως ή να τσακωνόμαστε, να κλαιει στο πάρκο ή το όποιο σημείο τιμωριας. Ειδικά αν κάνουμε κάτι σημαντικό ειναι και μια στιγμή ηρεμίας η ζωγραφική. Απλά δώσαμε μολυβια που καθαρίζουν. Δεν κάνει και έγκλημα, ζωγραφική κάνει και λάμπουν τα μάτια της από την ανακάλυψη. Ο,τι δεν θες να χαλάσει απλά το εξαφανίζεις.

     

    Άλλο η ζωγραφική και άλλο τα σκουπίδια. Είναι και ο καθένας τί όρια έχει σαν άνθρωπος. Εμένα πχ με ξεπερνάει το να βγάλει κάποιος τα σκουπίδια, μπορεί να ανέχομαι κάτι άλλο που άλλος το θεωρεί τραβηγμένο. Οπότε αναγκαστικά,  αν χρειαζόταν θα το έκανα. Επίσης, και δύο χρονών μια χαρά καταλαβαίνει αν εξηγήσεις. Τέλος, λες "Ακριβώς επειδή έχεις κι άλλες δουλειές να κάνεις ή επειδή έχεις άλλο παιδί που λες, δεν μπορείς να απασχολείσαι συνέχεια με το παραμικρό που κάνει αν δεν είναι επικίνδυνο ή δεν χαλάει κατι." . Συγνώμη,έχω  τόσες δουλειές, να μαζεύω και σκουπίδια? και όρια πότε  θα μπουν?  Μου  είχε πει η παιδίατρος όταν το μεγάλο μου παιδί έγινε ενός έτους: αν δεν μπουν τώρα όρια το έχασες. Και είχε πολύ δίκιο, παρ'όλο που τότε μου είχε φανεί  τραβηγμένο. 

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 7 λεπτά , little lamb είπε:

     

    Δεν τα καταλαβαίνει όμως αυτά στα 2. Δηλαδή καταλαβαίνει ότι θα το βάλεις στο πάρκο αν το κάνει, αλλα δεν καταλαβαίνει γιατί δεν πρέπει να το κάνει, είναι βρώμικο κλπ. Είναι απλά ένα κουτί με συναρπαστικά αντικείμενα. Και δεν είναι συνέπεια, η συνέπεια είναι κάτι που προκύπτει από την ίδια την πράξη. Λογική συνέπεια είναι να το μαζέψει, φυσική συνέπεια είναι να πάθει κάτι επειδή τα έπιασε πχ να βγάλει σπυράκια (που εντάξει στην περίπτωση των σκουπιδιών δεν υπάρχει κάτι πιο καθημερινο). Πχ είναι τελείως διαφορετικό να πεις "αν δεν κάνεις τα μαθήματά σου δεν θα πάμε στις κούνιες" (τιμωρία), από το "αν δεν κάνεις τα μαθήματά σου δεν θα μείνει χρόνος να πάμε στις κουνιες" (συνέπεια). Προφανώς κανείς δεν τα καταφέρνει να τα εφαρμόσει απόλυτα αυτα, και στα 2 πιθανως συνεχίζει να ουρλιάζει παρόλα αυτά, αλλά απλώς το παίρνεις απόφαση ότι θα βγει και κάνα σκουπίδι από τον κάδο ή θα λερωθεί και κάτι. Ακριβώς επειδή έχεις κι άλλες δουλειές να κάνεις ή επειδή έχεις άλλο παιδί που λες, δεν μπορείς να απασχολείσαι συνέχεια με το παραμικρό που κάνει αν δεν είναι επικίνδυνο ή δεν χαλάει κάτι. Εμάς ζωγραφίζει ένα σημείο στον τοίχο. Το είπαμε, το ξαναειπαμε, το καθαρίσαμε μαζί, ε δεν μπορούμε κι όλη μέρα να ασχολούμαστε με αυτό κ να διαπραγματευομαστε αιωνίως ή να τσακωνόμαστε, να κλαιει στο πάρκο ή το όποιο σημείο τιμωριας. Ειδικά αν κάνουμε κάτι σημαντικό ειναι και μια στιγμή ηρεμίας η ζωγραφική. Απλά δώσαμε μολυβια που καθαρίζουν. Δεν κάνει και έγκλημα, ζωγραφική κάνει και λάμπουν τα μάτια της από την ανακάλυψη. Ο,τι δεν θες να χαλάσει απλά το εξαφανίζεις.

     

    Γιατί δεν καταλαβαίνει στα 2? Μια χαρά τα εμπεδώνει απλά θέλει να κάνει το δικό του! Κ αν τον βάλεις στο πάρκο δεν θα το κάνεις κατευθειαν αλλά θα εξηγήσεις γιατί δεν πρέπει να το κάνεις 3-4 φορές εκείνη την ώρα κ θα δώσεις το περιθώριο για να μην το κάνει. Βέβαια εγώ στο πάρκο δεν τον βάζω γιατί σκαρφαλώνει αλλά θα πω κάτι άλλο σαν συνέπεια.

     

    Εμένα την τελευταία εβδομάδα μπαίνει στο μπάνιο κ παίρνει το πιγκάλ κ "καθαρίζει" την τουαλέτα. Τι κάνω σε αυτή την περίπτωση? Εγώ του λέω ότι δεν πρέπει γιατί είναι βρώμικο, έχει κακά κ θα γεμίσεις, στο τέλος καταλήγω να τον πάρω αγκαλιά κ κλείνω την πόρτα

    • Μου αρέσει 1
    • Χαχαχα 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 4 λεπτά , mama16 είπε:

    Γιατί δεν καταλαβαίνει στα 2? Μια χαρά τα εμπεδώνει απλά θέλει να κάνει το δικό του! Κ αν τον βάλεις στο πάρκο δεν θα το κάνεις κατευθειαν αλλά θα εξηγήσεις γιατί δεν πρέπει να το κάνεις 3-4 φορές εκείνη την ώρα κ θα δώσεις το περιθώριο για να μην το κάνει. Βέβαια εγώ στο πάρκο δεν τον βάζω γιατί σκαρφαλώνει αλλά θα πω κάτι άλλο σαν συνέπεια.

     

    Εμένα την τελευταία εβδομάδα μπαίνει στο μπάνιο κ παίρνει το πιγκάλ κ "καθαρίζει" την τουαλέτα. Τι κάνω σε αυτή την περίπτωση? Εγώ του λέω ότι δεν πρέπει γιατί είναι βρώμικο, έχει κακά κ θα γεμίσεις, στο τέλος καταλήγω να τον πάρω αγκαλιά κ κλείνω την πόρτα

    δεν την ανοίγει την πόρτα? όλα είναι καλά μέχρι την ηλικία που αρχίζουν να φτάνουν τα πόμολα!

    Επειδή τα πιγκάλ τα θεωρώ ό,τι χειρότερο, απλά για κάποιο διάστημα δεν είχα πουθενά πιγκάλ. Και τώρα έχω στο μικρό μπάνιο, αλλά στο μπάνιο που χρησιμοποιούν τα παιδιά δεν έχω. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 10 λεπτά , irin είπε:

    Άλλο η ζωγραφική και άλλο τα σκουπίδια. Είναι και ο καθένας τί όρια έχει σαν άνθρωπος. Εμένα πχ με ξεπερνάει το να βγάλει κάποιος τα σκουπίδια, μπορεί να ανέχομαι κάτι άλλο που άλλος το θεωρεί τραβηγμένο. Οπότε αναγκαστικά,  αν χρειαζόταν θα το έκανα. Επίσης, και δύο χρονών μια χαρά καταλαβαίνει αν εξηγήσεις. Τέλος, λες "Ακριβώς επειδή έχεις κι άλλες δουλειές να κάνεις ή επειδή έχεις άλλο παιδί που λες, δεν μπορείς να απασχολείσαι συνέχεια με το παραμικρό που κάνει αν δεν είναι επικίνδυνο ή δεν χαλάει κατι." . Συγνώμη,έχω  τόσες δουλειές, να μαζεύω και σκουπίδια? και όρια πότε  θα μπουν?  Μου  είχε πει η παιδίατρος όταν το μεγάλο μου παιδί έγινε ενός έτους: αν δεν μπουν τώρα όρια το έχασες. Και είχε πολύ δίκιο, παρ'όλο που τότε μου είχε φανεί  τραβηγμένο. 

    Κ πάλι συμφωνώ απόλυτα, δεν είναι καθόλου τραβηγμένο αυτό που είπε!!! Εμάς όλοι οι τοίχοι είναι ζωγραφισμένοι αλλά όπως λες να πιάνει σκουπίδια, πολλοί βρώμικα πράγματα όπως στην τουαλέτα κ το να κάνουν επικίνδυνα πράγματα δεν τα αφήνω! Κ δεν νομίζω όπως ειπώθηκε να έχει κανείς πάνω στα τραπέζια βάζα κλπ για να μάθει το παιδί να μην πειράζει, ασφαλές είναι το σπίτι. Αλλά τα τραπέζια, τον καναπέ, τα καλοριφέρ, τις καρέκλες κ τα κρεβάτια δεν μπορούμε να τα μαζέψουμε απ' το σπίτι! :mrgreen:

    πρίν από 5 λεπτά , irin είπε:

    δεν την ανοίγει την πόρτα? όλα είναι καλά μέχρι την ηλικία που αρχίζουν να φτάνουν τα πόμολα!

    Επειδή τα πιγκάλ τα θεωρώ ό,τι χειρότερο, απλά για κάποιο διάστημα δεν είχα πουθενά πιγκάλ. Και τώρα έχω στο μικρό μπάνιο, αλλά στο μπάνιο που χρησιμοποιούν τα παιδιά δεν έχω. 

    Στο μπάνιο ευτυχώς αν την κλείσω έχει μάθει κ δεν πάει, σπάνια θα πάει να την ανοίξει! Ναι το πιγκάλ είναι το χειρότερο, το σκέφτομαι να το αποσύρω αλλά κ πάλι χωρίς αυτό τι θα κάνουμε? Ευτυχώς στο μπάνιο μπαίνει συγκεκριμένες στιγμές, αν είμαστε τουαλέτα δλδ κ αν δει ανοιχτή την πόρτα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 4 λεπτά , mama16 είπε:

    Κ πάλι συμφωνώ απόλυτα, δεν είναι καθόλου τραβηγμένο αυτό που είπε!!! Εμάς όλοι οι τοίχοι είναι ζωγραφισμένοι αλλά όπως λες να πιάνει σκουπίδια, πολλοί βρώμικα πράγματα όπως στην τουαλέτα κ το να κάνουν επικίνδυνα πράγματα δεν τα αφήνω! Κ δεν νομίζω όπως ειπώθηκε να έχει κανείς πάνω στα τραπέζια βάζα κλπ για να μάθει το παιδί να μην πειράζει, ασφαλές είναι το σπίτι. Αλλά τα τραπέζια, τον καναπέ, τα καλοριφέρ, τις καρέκλες κ τα κρεβάτια δεν μπορούμε να τα μαζέψουμε απ' το σπίτι! :mrgreen:

    Πάντα είχα άδεια τα τραπέζια από διακοσμητικά κλπ γιατί αν έβαζα θα τα πείραζαν. Των γονιών μου το σπίτι έχει άπειρα πραγματάκια,  στολιδάκια,  βάζα, κεριά κλπ. Ενίοτε ανάβουν κιόλας τα κεριά κι ας είναι γύρω γύρω τα  παιδιά. Ποτέ δεν πείραξαν τίποτα. Γιατί? Αναρωτιόμουν κι εγώ για καιρό...

    Γιατί η μαμά μου, που έχει φανταστική σχέση με τα εγγόνια της και τη λατρεύουν, δεν χρειάστηκε ποτέ να τα μαλώσει αλλά τους το είπε μία φορά και από το ύφος της κατάλαβαν ότι δεν σήκωνε διαπραγμάτευση,ότι αυτά δεν είναι πράγματα που τα πειράζουν τα παιδιά. Τελείωσε εκεί το θέμα.

    Ακόμα κάνω πρόβες για να πετύχω το ύφος "αυτό που θα πω είναι νόμος και καλύτερα να μη χρειαστεί να επαναλάβω". Δεν το χω πετύχει ποτέ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Symfono me @little lamb einai kathara timoria.  Stin ousia bazeis stin fylaki to dixrono.  Auto kaneis h eksigisi den simenei oti antilambanete oti auto pou tou kaneis den einai timoria...  H eksigisi einai oti prepei na kafalabei oti auto pou kanei den epitrepete giati mporei na lerosei na xtipisei k tha ponesei px.  Tou deixneis tou les ekei tha xtypiseis ekei tha leroseis ta rouxa sou k tou deixneis ta leromena rouxa h ena xtypima analoga.  To na to baleis sto parko apla to timoreis epeidi tha lerothei. 

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα