Recommended Posts

    Καλημερα & απο εμενα. Θα ηθελα να μοιραστω & εγω την οδυνηρη μου εμπειρια. Πριν απο σχεδον ενα μηνα επρεπε να κανω διακοπη κυησης λογω τρισωμιας. Μετα απο μια πολυ καλη αυχενικη (ακομη απορω πως βγηκε καλη...),το τεστ papp-a εδειξε αυξημενες πιθανοτητες για συνδρομο down. Εχω ηδη ενα παιδακι 2,5χρονων,κανενα αντιστοιχο ιστορικο στις οικογενειες μας,αλλα ειμαι 37χρονων.Ο γιατρος μου ηταν καθησυχαστικος.Μου προτεινε να κανουμε ληψη τροφοβλαστη,καθως μαλλον τα αποτελεσματα του papp-a βγηκαν ετσι λογω ηλικιας...Κ τοτε ερχεται το σοκ,το μωρο ειχε συνδρομο κ επρεπε να μπω αμεσα για διακοπη κυησης,καθως ημουν οριακα (13εβδ. κ 5ημερων). Οπως οι περισσοτερες ηδη το ξερετε,ηταν η χειροτερη εμπειρια της ζωης μου.Το περασα μονη μου,καθως στον συζυγο δεν επετραπη να μπει καν στο νοσοκομειο λογω covid. Τωρα προσπαθω να το ξεπερασω & να ειμαι δυνατη για το παιδακι μου. Δυστυχως,μετα την αυχενικη το ειχαμε ανακοινωσει σε συγγενεις & φιλους & επρεπε μεσα στη δυστυχια μας να εξηγουμε τι μας συνεβη. 

    Θελουμε πολυ ενα δευτερο παιδακι,αλλα τρεμω μηπως μου ξανασυμβει. Ο γυναικολογος μας ειπε οτι ειναι εξαιρετικα απιθανο να μας ξανατυχει (σαν να "πετυχαινουμε τον πρωτο λαχνο της ατυχιας δυο φορες"). Υπαρχουν κοπελες που μετα απο διακοπη κυησης λογω τρισωμιας να ξαναεμειναν εγκυες & να πηγαν ολα καλα? Δεν θα αντεξω να ξαναπερασω ολο αυτο, να γυρισω σπιτι μου απ'το μαιευτηριο με ενα σωμα λεχωνας χωρις μωρο... 

    • Λυπημένη/-ος 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    On 12/6/2021 at 6:31 ΠΜ, Mummy B είπε:

    Καλημερα & απο εμενα. Θα ηθελα να μοιραστω & εγω την οδυνηρη μου εμπειρια. Πριν απο σχεδον ενα μηνα επρεπε να κανω διακοπη κυησης λογω τρισωμιας. Μετα απο μια πολυ καλη αυχενικη (ακομη απορω πως βγηκε καλη...),το τεστ papp-a εδειξε αυξημενες πιθανοτητες για συνδρομο down. Εχω ηδη ενα παιδακι 2,5χρονων,κανενα αντιστοιχο ιστορικο στις οικογενειες μας,αλλα ειμαι 37χρονων.Ο γιατρος μου ηταν καθησυχαστικος.Μου προτεινε να κανουμε ληψη τροφοβλαστη,καθως μαλλον τα αποτελεσματα του papp-a βγηκαν ετσι λογω ηλικιας...Κ τοτε ερχεται το σοκ,το μωρο ειχε συνδρομο κ επρεπε να μπω αμεσα για διακοπη κυησης,καθως ημουν οριακα (13εβδ. κ 5ημερων). Οπως οι περισσοτερες ηδη το ξερετε,ηταν η χειροτερη εμπειρια της ζωης μου.Το περασα μονη μου,καθως στον συζυγο δεν επετραπη να μπει καν στο νοσοκομειο λογω covid. Τωρα προσπαθω να το ξεπερασω & να ειμαι δυνατη για το παιδακι μου. Δυστυχως,μετα την αυχενικη το ειχαμε ανακοινωσει σε συγγενεις & φιλους & επρεπε μεσα στη δυστυχια μας να εξηγουμε τι μας συνεβη. 

    Θελουμε πολυ ενα δευτερο παιδακι,αλλα τρεμω μηπως μου ξανασυμβει. Ο γυναικολογος μας ειπε οτι ειναι εξαιρετικα απιθανο να μας ξανατυχει (σαν να "πετυχαινουμε τον πρωτο λαχνο της ατυχιας δυο φορες"). Υπαρχουν κοπελες που μετα απο διακοπη κυησης λογω τρισωμιας να ξαναεμειναν εγκυες & να πηγαν ολα καλα? Δεν θα αντεξω να ξαναπερασω ολο αυτο, να γυρισω σπιτι μου απ'το μαιευτηριο με ενα σωμα λεχωνας χωρις μωρο... 

     

    Συλληπητήρια. Θα σου έλεγα να πάρεις λίγο χρόνο να ηρεμήσεις και να ζητήσεις μετά μία δεύτερη ιατρική γνώμη. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 14/6/2021 at 10:13 ΜΜ, ΑΡΓΚ είπε:

     

    Συλληπητήρια. Θα σου έλεγα να πάρεις λίγο χρόνο να ηρεμήσεις και να ζητήσεις μετά μία δεύτερη ιατρική γνώμη. 

    Ευχαριστω πολυ. 

    Θα με βοηθουσε εαν εχετε υποψη σας αντιστοιχες περιπτωσεις (δηλαδη 2η εγκυμοσυνη με συνδρομο down), διοτι κ με δευτερο γυναικολογο που το συζητησα μου ειπε περιπου τα ιδια,οτι ηταν τυχαιο γεγονος,καθως αυξανονται οι πιθανοτητες λογω ηλικιας.

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα κι από μένα.. 

    Δυστυχώς λόγω μιας σπάνιας χρωμοσωμικης μετάλλαξης την Παρασκευή θα προχωρησω σε διακοπή κύησης (23η εβδ). 

    Πέραν του ψυχολογικού που είναι ασήκωτο θα ήθελα όσες το έχετε περασει να μου πείτε τι με περιμενει μετά (για την καθαυτή διαδικασία γνωρίζω..). Δηλαδή, για πόσο καιρό θα έχω αιμορραγία, αν θα πονάω, αν θα πρεπει να ακολουθώ φαρμακευτική αγωγή κλπ. 

    Σας ευχαριστώ. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 12/6/2021 at 6:31 ΠΜ, Mummy B είπε:

    Καλημερα & απο εμενα. Θα ηθελα να μοιραστω & εγω την οδυνηρη μου εμπειρια. Πριν απο σχεδον ενα μηνα επρεπε να κανω διακοπη κυησης λογω τρισωμιας. Μετα απο μια πολυ καλη αυχενικη (ακομη απορω πως βγηκε καλη...),το τεστ papp-a εδειξε αυξημενες πιθανοτητες για συνδρομο down. Εχω ηδη ενα παιδακι 2,5χρονων,κανενα αντιστοιχο ιστορικο στις οικογενειες μας,αλλα ειμαι 37χρονων.Ο γιατρος μου ηταν καθησυχαστικος.Μου προτεινε να κανουμε ληψη τροφοβλαστη,καθως μαλλον τα αποτελεσματα του papp-a βγηκαν ετσι λογω ηλικιας...Κ τοτε ερχεται το σοκ,το μωρο ειχε συνδρομο κ επρεπε να μπω αμεσα για διακοπη κυησης,καθως ημουν οριακα (13εβδ. κ 5ημερων). Οπως οι περισσοτερες ηδη το ξερετε,ηταν η χειροτερη εμπειρια της ζωης μου.Το περασα μονη μου,καθως στον συζυγο δεν επετραπη να μπει καν στο νοσοκομειο λογω covid. Τωρα προσπαθω να το ξεπερασω & να ειμαι δυνατη για το παιδακι μου. Δυστυχως,μετα την αυχενικη το ειχαμε ανακοινωσει σε συγγενεις & φιλους & επρεπε μεσα στη δυστυχια μας να εξηγουμε τι μας συνεβη. 

    Θελουμε πολυ ενα δευτερο παιδακι,αλλα τρεμω μηπως μου ξανασυμβει. Ο γυναικολογος μας ειπε οτι ειναι εξαιρετικα απιθανο να μας ξανατυχει (σαν να "πετυχαινουμε τον πρωτο λαχνο της ατυχιας δυο φορες"). Υπαρχουν κοπελες που μετα απο διακοπη κυησης λογω τρισωμιας να ξαναεμειναν εγκυες & να πηγαν ολα καλα? Δεν θα αντεξω να ξαναπερασω ολο αυτο, να γυρισω σπιτι μου απ'το μαιευτηριο με ενα σωμα λεχωνας χωρις μωρο... 

    αχχχ κορίτσια μου πόσο λυπάμαι που μπήκα κ διάβασα το ότι το βιώσετε κ εσείς αυτή την απώλεια... λοιπόν κορίτσι μου... Μου έτυχε στο πρώτο μου μωράκι μου ... να έχει σύνδρομο νταουν... κάναμε διακοπή στην 13+5 τα συναισθήματα Δυστυχώς τα βιωσες κ εσύ... έμεινα ξανά έγκυος 1 χρόνο μετά κ όλα πήγαν τέλεια... Είναι σπάνιο να ξανά συμβεί... Όπως είπε κ ο γιατρός μου αν πιάσεις το τζόκερ πόσες πιθανότητες έχεις να το ξανά πιασεις;;; Δυστυχώς τυχαίνει... να είσαι δυνατή για την οικογένειά σου... Κ με το επόμενο μωράκι θα πάνε όλα καλά... Σου ευχομαι σύντομα με ένα θετικό τεστ... Κ βέβαια κ στις υπόλοιπες κοπέλες... 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    On 24/6/2021 at 5:27 ΜΜ, Ροζακι είπε:

    αχχχ κορίτσια μου πόσο λυπάμαι που μπήκα κ διάβασα το ότι το βιώσετε κ εσείς αυτή την απώλεια... λοιπόν κορίτσι μου... Μου έτυχε στο πρώτο μου μωράκι μου ... να έχει σύνδρομο νταουν... κάναμε διακοπή στην 13+5 τα συναισθήματα Δυστυχώς τα βιωσες κ εσύ... έμεινα ξανά έγκυος 1 χρόνο μετά κ όλα πήγαν τέλεια... Είναι σπάνιο να ξανά συμβεί... Όπως είπε κ ο γιατρός μου αν πιάσεις το τζόκερ πόσες πιθανότητες έχεις να το ξανά πιασεις;;; Δυστυχώς τυχαίνει... να είσαι δυνατή για την οικογένειά σου... Κ με το επόμενο μωράκι θα πάνε όλα καλά... Σου ευχομαι σύντομα με ένα θετικό τεστ... Κ βέβαια κ στις υπόλοιπες κοπέλες... 

    Σ'ευχαριστω πολυ!Πραγματικα,δεν μπορω να φανταστω τι περασες,αφου ηταν η πρωτη σου εγκυμοσυνη.Πολυ δυσκολο... Μπραβο για τη δυναμη σου να ξαναπροσπαθησεις! Τα λογια σου μου δινουν κουραγιο για να ξαναπροσπαθησω και εγω!

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 26/6/2021 at 5:16 ΜΜ, Mummy B είπε:

    Σ'ευχαριστω πολυ!Πραγματικα,δεν μπορω να φανταστω τι περασες,αφου ηταν η πρωτη σου εγκυμοσυνη.Πολυ δυσκολο... Μπραβο για τη δυναμη σου να ξαναπροσπαθησεις! Τα λογια σου μου δινουν κουραγιο για να ξαναπροσπαθησω και εγω!

    θα δεις... Μετά την καταιγίδα θα βγει το ουράνιο  τόξο... Δεν ήμουν τόσο δυνατή... Ήταν δύσκολο να το ξεπεράσω,αν κ δεν το ξεπερνάς πότε...απλά μαθαίνεις να ζεις με αυτό... καθε χρονο την ιδια ημερα ειναι σαν να το ξανά ζω... δεν το εχω ξεχασει το πλασματακι μου...πήγα σε ψυχολόγο για να καταφέρω να το διαχειριστώ... Κ όντως με βοήθησε πάρα πολύ...

    On 23/6/2021 at 2:09 ΜΜ, agg83 είπε:

    Καλησπέρα κι από μένα.. 

    Δυστυχώς λόγω μιας σπάνιας χρωμοσωμικης μετάλλαξης την Παρασκευή θα προχωρησω σε διακοπή κύησης (23η εβδ). 

    Πέραν του ψυχολογικού που είναι ασήκωτο θα ήθελα όσες το έχετε περασει να μου πείτε τι με περιμενει μετά (για την καθαυτή διαδικασία γνωρίζω..). Δηλαδή, για πόσο καιρό θα έχω αιμορραγία, αν θα πονάω, αν θα πρεπει να ακολουθώ φαρμακευτική αγωγή κλπ. 

    Σας ευχαριστώ. 

    αχχχ κορίτσι μου... Δεν θυμάμαι πόσο είχα αίμα... νομίζω 2 βδομαδες;;; ναι κάτι μου είχε δώσει από αγωγη ο γιατρός μου... Αλλά επίσης δεν θυμαμαι... ήμουν σαν ρομπότ... αυτο που θυμαμαι ειναι οτι μας ειπε ο γιατρος μετα απο 2 κυκλους να ξανα προσπαθησουμε... εγινε ιουνιο κ ξεκινησαμε Σεπτέμβρη...Ότι μου έλεγαν αυτά έκανα... λυπάμαι πολύ για την απώλεια σου... Όλα θα πάνε καλά θα δεις... Ότι είπα στην mummy B ισχύει κ για εσένα...να είσαι δυνατή κ σύντομα με γεμάτη αγκαλιά...!!!!

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 23/6/2021 at 2:09 ΜΜ, agg83 είπε:

    Καλησπέρα κι από μένα.. 

    Δυστυχώς λόγω μιας σπάνιας χρωμοσωμικης μετάλλαξης την Παρασκευή θα προχωρησω σε διακοπή κύησης (23η εβδ). 

    Πέραν του ψυχολογικού που είναι ασήκωτο θα ήθελα όσες το έχετε περασει να μου πείτε τι με περιμενει μετά (για την καθαυτή διαδικασία γνωρίζω..). Δηλαδή, για πόσο καιρό θα έχω αιμορραγία, αν θα πονάω, αν θα πρεπει να ακολουθώ φαρμακευτική αγωγή κλπ. 

    Σας ευχαριστώ. 

    Λυπαμαι για αυτο που σου συνεβη.Επισης,λυπαμαι που δεν ειδα εγκαιρως το μηνυμα σου για να σου απαντησω. Ο,τι & να σου πω,δεν προκειται να απαλυνει τον πονο σου.Δυστυχως,ειναι οδυνηρη εμπειρια που δεν πιστευεις ποτε οτι θα τυχει σ'εσενα.  Ευχομαι να εισαι καλα, τοσο σωματικα & ψυχικα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 27/6/2021 at 5:03 ΜΜ, Ροζακι είπε:

    θα δεις... Μετά την καταιγίδα θα βγει το ουράνιο  τόξο... Δεν ήμουν τόσο δυνατή... Ήταν δύσκολο να το ξεπεράσω,αν κ δεν το ξεπερνάς πότε...απλά μαθαίνεις να ζεις με αυτό... καθε χρονο την ιδια ημερα ειναι σαν να το ξανά ζω... δεν το εχω ξεχασει το πλασματακι μου...πήγα σε ψυχολόγο για να καταφέρω να το διαχειριστώ... Κ όντως με βοήθησε πάρα πολύ...

    αχχχ κορίτσι μου... Δεν θυμάμαι πόσο είχα αίμα... νομίζω 2 βδομαδες;;; ναι κάτι μου είχε δώσει από αγωγη ο γιατρός μου... Αλλά επίσης δεν θυμαμαι... ήμουν σαν ρομπότ... αυτο που θυμαμαι ειναι οτι μας ειπε ο γιατρος μετα απο 2 κυκλους να ξανα προσπαθησουμε... εγινε ιουνιο κ ξεκινησαμε Σεπτέμβρη...Ότι μου έλεγαν αυτά έκανα... λυπάμαι πολύ για την απώλεια σου... Όλα θα πάνε καλά θα δεις... Ότι είπα στην mummy B ισχύει κ για εσένα...να είσαι δυνατή κ σύντομα με γεμάτη αγκαλιά...!!!!

    Ποσο δικιο εχεις οτι δεν το ξεπερνας ποτε. Εχω το μικρο,εχω τη δουλεια, εχω τοσα στο κεφαλι μου & ομως, το σκεφτομαι συνεχεια & ας μου λενε ολοι οτι ειμαι τυχερη που εχω ηδη ενα παιδι..

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 12/6/2021 at 6:31 ΠΜ, Mummy B είπε:

    Καλημερα & απο εμενα. Θα ηθελα να μοιραστω & εγω την οδυνηρη μου εμπειρια. Πριν απο σχεδον ενα μηνα επρεπε να κανω διακοπη κυησης λογω τρισωμιας. Μετα απο μια πολυ καλη αυχενικη (ακομη απορω πως βγηκε καλη...),το τεστ papp-a εδειξε αυξημενες πιθανοτητες για συνδρομο down. Εχω ηδη ενα παιδακι 2,5χρονων,κανενα αντιστοιχο ιστορικο στις οικογενειες μας,αλλα ειμαι 37χρονων.Ο γιατρος μου ηταν καθησυχαστικος.Μου προτεινε να κανουμε ληψη τροφοβλαστη,καθως μαλλον τα αποτελεσματα του papp-a βγηκαν ετσι λογω ηλικιας...Κ τοτε ερχεται το σοκ,το μωρο ειχε συνδρομο κ επρεπε να μπω αμεσα για διακοπη κυησης,καθως ημουν οριακα (13εβδ. κ 5ημερων). Οπως οι περισσοτερες ηδη το ξερετε,ηταν η χειροτερη εμπειρια της ζωης μου.Το περασα μονη μου,καθως στον συζυγο δεν επετραπη να μπει καν στο νοσοκομειο λογω covid. Τωρα προσπαθω να το ξεπερασω & να ειμαι δυνατη για το παιδακι μου. Δυστυχως,μετα την αυχενικη το ειχαμε ανακοινωσει σε συγγενεις & φιλους & επρεπε μεσα στη δυστυχια μας να εξηγουμε τι μας συνεβη. 

    Θελουμε πολυ ενα δευτερο παιδακι,αλλα τρεμω μηπως μου ξανασυμβει. Ο γυναικολογος μας ειπε οτι ειναι εξαιρετικα απιθανο να μας ξανατυχει (σαν να "πετυχαινουμε τον πρωτο λαχνο της ατυχιας δυο φορες"). Υπαρχουν κοπελες που μετα απο διακοπη κυησης λογω τρισωμιας να ξαναεμειναν εγκυες & να πηγαν ολα καλα? Δεν θα αντεξω να ξαναπερασω ολο αυτο, να γυρισω σπιτι μου απ'το μαιευτηριο με ενα σωμα λεχωνας χωρις μωρο... 

    Καλημέρα! Το έχω ζήσει κι εγώ πριν 10 χρόνια. Πρώτη μου εγκυμοσύνη στα 26 μου αλλά εμένα ήταν χάλια ο υπέρηχος όλοι οι δείκτες χάλια και πιθανότητες 1:4.Σύνδρομο down έπαθα ένα γερό σοκ δεν το πίστευα από που μου ήρθε και να έχω και τη διευθύντρια του παθολογοανατομικού να μου λέει ότι δεν ξέρω ψάξτο δεν ξέρω αν θα καταφέρεις να κάνεις παιδί γερό.Πηγα σε αρκετους γιατρους και γενετιστες μου ειπαν οτι ειναι τυχαιο γεγονος. Μετα την πρωτη περιοδο εμεινα εγκυος αμεσως και τελος παντων τωρα εχω δυο υγιεστατα παιδακια.Δε θα ξανασυμβει ολα καλα θα πανε.

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    13 ώρες πρίν, lazariska είπε:

    Καλημέρα! Το έχω ζήσει κι εγώ πριν 10 χρόνια. Πρώτη μου εγκυμοσύνη στα 26 μου αλλά εμένα ήταν χάλια ο υπέρηχος όλοι οι δείκτες χάλια και πιθανότητες 1:4.Σύνδρομο down έπαθα ένα γερό σοκ δεν το πίστευα από που μου ήρθε και να έχω και τη διευθύντρια του παθολογοανατομικού να μου λέει ότι δεν ξέρω ψάξτο δεν ξέρω αν θα καταφέρεις να κάνεις παιδί γερό.Πηγα σε αρκετους γιατρους και γενετιστες μου ειπαν οτι ειναι τυχαιο γεγονος. Μετα την πρωτη περιοδο εμεινα εγκυος αμεσως και τελος παντων τωρα εχω δυο υγιεστατα παιδακια.Δε θα ξανασυμβει ολα καλα θα πανε.

    Να σου ζησουν τα παιδακια σου! Τελικα συμβαινει συχνα απ'ο,τι πιστευα. Θεωρουσα οτι ημουν απο τις σπανιες περιπτωσεις, αλλα βλεπω, δυστυχως, οτι σε αρκετες κοπελες εχει τυχει κατι αναλογο. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα. 

    Χθες έκανα διακοπή κύησης λόγω χρωμοσωμικων ανωμαλιών. 

    Είμαι 27 και δεν περίμενα ποτέ ότι θα μου συνέβαινε κάτι τέτοιο. 

    Υπάρχει αυτή η λογική ότι 'εισαι μικρή , υγιής ' και τελικά νά που γίνονται και σε αυτές τις ηλικίες αυτά τα άσχημα. 

    Κλάψαμε πάρα πολύ με τον άντρα μου όλο αυτό το διάστημα που διαπιστώθηκε το πρόβλημα (μέσω αμνιοπαρακέντησης). 

    Πολύ άγχος κάθε μέρα όλη μέρα μέχρι να βγουν τα αποτελέσματα. 

    Δεν είχαμε όρεξη για τίποτα παρά μόνο να καθόμαστε κλεισμένοι στο σπίτι. 

    Δυστυχώς πρωταπριλιά (σαν ψέμα πραγματικά) μάθαμε τα άσχημα νέα. 

    Με πολύ κλάμα και κόμπο στο στομάχι, άπειρα τηλεφωνήματα με ένα σωρό γιατρούς για να πάρουμε γνώμες αλλά φυσικά και με τις γνώμες 2 γενετιστών πήραμε την απόφαση να διακόψουμε. 

    Άθλια εμπειρία όχι μόνο ψυχολογικά αλλά και σωματικά. 

    Πυρετός, εμετός,τρέμουλο, πόνος, ΠΑΥΣΗ... Έπιασε η πρώτη δόση της επισκληριδιου , ξανά πόνος , ξανά τρέμουλο ξανά πυρετος

    2η δόση επισκληριδιου, δεν έπιασε παρόλο που πλέον το ένα μου πόδι δεν το ελεγχα καθόλου, οι πόνοι συνεχίστηκαν, πιο ελαφριοι μεν αλλά ποναγα εξίσου δε..

    3η δόση επισκληριδιου. Ουφ. Κάπως με έπιασε τώρα . Μάλλον μου έβαλαν μεγαλύτερη δόση μιας και που υπήρχε πρόοδος στην κάθοδο του μωρού. 

    Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτό το 8ωρο βασανίστηκων πόνων!!!

    Έμαθα όμως ότι είμαι πολύ δυνατή!

    Δεν περίμενα στα 27 μου να μπορώ να αντέξω τέτοια ταλαιπωρία ψυχολογική και σωματική. Εννοείται πως ο άντρας μου είναι ένας άγγελος και με έχει βοηθήσει πάρα πολύ σε όλα!!!!!!

     

    Η γιατρός μας είπε μετά από 2 περιόδους να ξανά προσπαθήσουμε αν θέλουμε. 

    Θέλουμε αλλά ....

    Φοβάμαι μην ξανά περάσουμε τα ίδια.

    Δεν ευχαριστήθηκαμε τίποτα σε αυτή την εγκυμοσύνη. Από την στιγμή που κάναμε αυχενική διαφάνεια και για την τρισωμια 18 είχα πιθανότητες 1/1500 (όριο ηλικίας 1/1900) ξεκίνησε το άγχος μας. 

    Δεν της άρεσε της γιατρού μου αυτή η πτώση και μας έστειλε για έξτρα υπέρηχο στις 17 εβδομάδες. Όλα ήταν φυσιολογικά (καρδιά , πνεύμονες κλπ) εκτός από μια κύστη χοριοειδους πλέγματος στο δεξι τμήμα του εγκεφάλου. Όχι επίσης κάτι σοβαρό σαν εύρημα αλλά σε συνάρτηση με την αυχενική αλλά και το ότι το μωρό φαινόταν μερικές ημέρες πίσω στην ανάπτυξη , κάναμε εν τέλη αμνιοπαρακέντηση. 

    Τα πρώτα αποτελέσματα σούπερ. 

    Τα δεύτερα και οριστικά ΧΑΛΙΑ.  Πέσαμε σε σπάνια περίπτωση. (Όχι τρισωμια 18)

    Βιώσιμη μεν , αλλά με πολλά προβλήματα δε. Ο πόνος της απόφασης τεράστιος. Ποιοι είμαστε εμείς να αποφασίσουμε ποιος θα ζήσει και ποιος όχι? 

    Ποιοι είμαστε εμείς να αποφασίσουμε αν κάποιος θα ζήσει την ζωή του με όποια προβλήματα αυτό συνεπάγεται?

    Τραγικές στιγμές. 

    Εύχομαι ο Θεός να μας συγχωρέσει για την απόφαση μας. 

     

    ΦΟΒΑΜΑΙ στην ιδέα μιας 2ης εγκυμοσύνης και μήπως ξανά περάσουμε τα άγχη και τις απαίσιες στιγμές αυτές ξανά. 

    Είναι ανυπόφορο κάτι τέτοιο. 

    Κάναμε εξετάσεις και εμείς στον καρυότυπο μας και ευτυχώς είναι φυσιολογικός. 

     

    Μου λείπει η κοιλίτσα μου και οι κλωτσιές που έτρωγα. Μου λείπουν όλα. Όμως φοβάμαι. 

     

    Σήμερα έμαθα ότι μια γνωστή μου είναι έγκυος και να πω την αλήθεια ζήλεψα. 

    Έχω δύο άλλες φίλες μου έγκυες , μεγαλύτερες από εμένα και τα μωράκια τους (ευτυχώς βέβαια) είναι μια χαρά. 

    Σε εμένα γιατί όχι?

    Ίσως μέσω αυτής της περιπέτειας γίνω καλύτερος άνθρωπος , γίνω πιο δυνατή. 

    Θα δείξει ο χρόνος για ποιον λόγο ζούμε αυτό που ζούμε σήμερα .....

    • Μου αρέσει 1
    • Λυπημένη/-ος 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δημοσιεύτηκαν (επεξεργάστηκε)

     Σαφέστατα θα γίνεις ΚΑΙ πιο δυνατή, αλλά και θα γίνεις και καλύτερη μητέρα για το μωρό που περιμένει να γεννηθεί που θα είναι υγιές και θα έχει ευκαιρίες στην ζωή του να ευτυχήσει. 

    Αυτό θέλουμε για τα παιδιά μας. 

    Εγώ το απέκτησα στα 38 και είμαι πολύ τυχερή τώρα είναι 9, ευτυχώς υγιές. 

     

    Είσαι ΝΕΟΤΑΤΗ και θα έχεις πολλές ευκαιρίες στην ζωή σου όχι μόνο 1 αλλά περισσότερα παιδιά να κάνεις. Ειδικά αφού είσαι τόσο τυχερή και ξεκινάς από τώρα με οικογένεια όχι σαν εμένα που δεν είχα τέτοια δυνατότητα. 

    Να έχουν ευκαιρία να ευτυχήσουν, αυτό είναι το πιο σημαντικό. 

    Το παιδί  δεν το κάνω για ΜΕΝΑ, για να πω οτι γέννησα. Το κάνω για να δώσω ευτυχία που θα μπορεί να την ζήσει και να την ζήσει σαν άνθρωπος με δεξιότητες ταλέντα και όρεξη να προσφέρει στον κόσμο. 

    Γιατί να φέρω ένα παιδί στον κόσμο, που δεν θα μπορεί μόνο του να ανταπεξέλθει, που θα χρειάζεται βοήθεια από άλλους μια ζωή, (που τους πληρώνεις δεν έρχονται από μόνοι τους ανθρωποι εθελοντές) και να μη μπορεί ούτε να απολαύσει τις χαρές της ζωής ούτε να προσφέρει  σε άλλους. 

     

    Εγώ όταν είχα μείνει έγκυος ήταν και η φίλη μου - εγώ όμως είχα παλλινδρομη και η φίλη κανονική εγκυμοσύνη. . Μετά από 6 μήνες έμεινα ξανά έγκυος και τώρα τα παιδιά μας έχουν απλώς 6 μήνες διαφορά... (μαζί μεγάλωσαν πχ) .

      Θα περάσουν όλα και δεν θα τα θυμάσαι ,θα είναι μακρινό παρελθόν και θα έχεις ένα υγιές παιδάκι στην αγκαλιά σου, όταν θα έρθειη η σωστή στιγμή. 

    και ούτε να το σκέφτεσαι! 

     

    Επεξεργάστηκαν by belleblue
    • Μου αρέσει 1
    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 13/4/2022 at 12:49 ΜΜ, belleblue είπε:

     Σαφέστατα θα γίνεις ΚΑΙ πιο δυνατή, αλλά και θα γίνεις και καλύτερη μητέρα για το μωρό που περιμένει να γεννηθεί που θα είναι υγιές και θα έχει ευκαιρίες στην ζωή του να ευτυχήσει. 

    Αυτό θέλουμε για τα παιδιά μας. 

    Εγώ το απέκτησα στα 38 και είμαι πολύ τυχερή τώρα είναι 9, ευτυχώς υγιές. 

     

    Είσαι ΝΕΟΤΑΤΗ και θα έχεις πολλές ευκαιρίες στην ζωή σου όχι μόνο 1 αλλά περισσότερα παιδιά να κάνεις. Ειδικά αφού είσαι τόσο τυχερή και ξεκινάς από τώρα με οικογένεια όχι σαν εμένα που δεν είχα τέτοια δυνατότητα. 

    Να έχουν ευκαιρία να ευτυχήσουν, αυτό είναι το πιο σημαντικό. 

    Το παιδί  δεν το κάνω για ΜΕΝΑ, για να πω οτι γέννησα. Το κάνω για να δώσω ευτυχία που θα μπορεί να την ζήσει και να την ζήσει σαν άνθρωπος με δεξιότητες ταλέντα και όρεξη να προσφέρει στον κόσμο. 

    Γιατί να φέρω ένα παιδί στον κόσμο, που δεν θα μπορεί μόνο του να ανταπεξέλθει, που θα χρειάζεται βοήθεια από άλλους μια ζωή, (που τους πληρώνεις δεν έρχονται από μόνοι τους ανθρωποι εθελοντές) και να μη μπορεί ούτε να απολαύσει τις χαρές της ζωής ούτε να προσφέρει  σε άλλους. 

     

    Εγώ όταν είχα μείνει έγκυος ήταν και η φίλη μου - εγώ όμως είχα παλλινδρομη και η φίλη κανονική εγκυμοσύνη. . Μετά από 6 μήνες έμεινα ξανά έγκυος και τώρα τα παιδιά μας έχουν απλώς 6 μήνες διαφορά... (μαζί μεγάλωσαν πχ) .

      Θα περάσουν όλα και δεν θα τα θυμάσαι ,θα είναι μακρινό παρελθόν και θα έχεις ένα υγιές παιδάκι στην αγκαλιά σου, όταν θα έρθειη η σωστή στιγμή. 

    και ούτε να το σκέφτεσαι! 

     

    Σε ευχαριστώ πολύ μου έγραψες όλα αυτά. Τα διαβάζω ξανά και ξανά και με βοηθούν πολύ. 

     

    Απλά δεν ήξερα και δεν περίμενα ότι δύο υγιείς νέοι άνθρωποι μπορούν να κάνουν ένα μωράκι με πρόβλημα. 

    Δεν είχα ιδέα. Και τα έμαθα όλα τώρα. 

    Δεν ήξερα πόσο δύσκολη είναι αυτή η διαδικασία ακόμα και όταν έχεις ξεπεράσει το θέμα 'γονιμοτητας'. Όχι για όλους βέβαια. Αλλά για μερικούς. 

     

    Δεν ήξερα ότι ακόμα και στα 27 μπορείς να παράξεις ένα 'κακο' ωάριο και εν τέλη αυτό να γονομοποιηθει. 

    Όλα ακούγονταν εύκολα για εγκυμοσύνες κάτω των 30. 

    Και το έβλεπα λίγο πολύ από φίλες και γνωστές. 

    Κι αν ξανά παράξει ο οργανισμός μου άλλο ένα 'κακο' ωάριο? 

    Αν πρέπει πάλι να περάσω τα ίδια?

    Τα σκέφτομαι και απελπίζομαι. 

    Το καλό είναι ότι θέλουμε πολύ να ξανά προσπαθήσουμε όταν περάσουν μερικοί μήνες που μας είπε η γιατρός. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 13/4/2022 at 1:17 ΠΜ, Mountain-girl23 είπε:

    Καλησπέρα. 

    Χθες έκανα διακοπή κύησης λόγω χρωμοσωμικων ανωμαλιών. 

    Είμαι 27 και δεν περίμενα ποτέ ότι θα μου συνέβαινε κάτι τέτοιο. 

    Υπάρχει αυτή η λογική ότι 'εισαι μικρή , υγιής ' και τελικά νά που γίνονται και σε αυτές τις ηλικίες αυτά τα άσχημα. 

    Κλάψαμε πάρα πολύ με τον άντρα μου όλο αυτό το διάστημα που διαπιστώθηκε το πρόβλημα (μέσω αμνιοπαρακέντησης). 

    Πολύ άγχος κάθε μέρα όλη μέρα μέχρι να βγουν τα αποτελέσματα. 

    Δεν είχαμε όρεξη για τίποτα παρά μόνο να καθόμαστε κλεισμένοι στο σπίτι. 

    Δυστυχώς πρωταπριλιά (σαν ψέμα πραγματικά) μάθαμε τα άσχημα νέα. 

    Με πολύ κλάμα και κόμπο στο στομάχι, άπειρα τηλεφωνήματα με ένα σωρό γιατρούς για να πάρουμε γνώμες αλλά φυσικά και με τις γνώμες 2 γενετιστών πήραμε την απόφαση να διακόψουμε. 

    Άθλια εμπειρία όχι μόνο ψυχολογικά αλλά και σωματικά. 

    Πυρετός, εμετός,τρέμουλο, πόνος, ΠΑΥΣΗ... Έπιασε η πρώτη δόση της επισκληριδιου , ξανά πόνος , ξανά τρέμουλο ξανά πυρετος

    2η δόση επισκληριδιου, δεν έπιασε παρόλο που πλέον το ένα μου πόδι δεν το ελεγχα καθόλου, οι πόνοι συνεχίστηκαν, πιο ελαφριοι μεν αλλά ποναγα εξίσου δε..

    3η δόση επισκληριδιου. Ουφ. Κάπως με έπιασε τώρα . Μάλλον μου έβαλαν μεγαλύτερη δόση μιας και που υπήρχε πρόοδος στην κάθοδο του μωρού. 

    Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτό το 8ωρο βασανίστηκων πόνων!!!

    Έμαθα όμως ότι είμαι πολύ δυνατή!

    Δεν περίμενα στα 27 μου να μπορώ να αντέξω τέτοια ταλαιπωρία ψυχολογική και σωματική. Εννοείται πως ο άντρας μου είναι ένας άγγελος και με έχει βοηθήσει πάρα πολύ σε όλα!!!!!!

     

    Η γιατρός μας είπε μετά από 2 περιόδους να ξανά προσπαθήσουμε αν θέλουμε. 

    Θέλουμε αλλά ....

    Φοβάμαι μην ξανά περάσουμε τα ίδια.

    Δεν ευχαριστήθηκαμε τίποτα σε αυτή την εγκυμοσύνη. Από την στιγμή που κάναμε αυχενική διαφάνεια και για την τρισωμια 18 είχα πιθανότητες 1/1500 (όριο ηλικίας 1/1900) ξεκίνησε το άγχος μας. 

    Δεν της άρεσε της γιατρού μου αυτή η πτώση και μας έστειλε για έξτρα υπέρηχο στις 17 εβδομάδες. Όλα ήταν φυσιολογικά (καρδιά , πνεύμονες κλπ) εκτός από μια κύστη χοριοειδους πλέγματος στο δεξι τμήμα του εγκεφάλου. Όχι επίσης κάτι σοβαρό σαν εύρημα αλλά σε συνάρτηση με την αυχενική αλλά και το ότι το μωρό φαινόταν μερικές ημέρες πίσω στην ανάπτυξη , κάναμε εν τέλη αμνιοπαρακέντηση. 

    Τα πρώτα αποτελέσματα σούπερ. 

    Τα δεύτερα και οριστικά ΧΑΛΙΑ.  Πέσαμε σε σπάνια περίπτωση. (Όχι τρισωμια 18)

    Βιώσιμη μεν , αλλά με πολλά προβλήματα δε. Ο πόνος της απόφασης τεράστιος. Ποιοι είμαστε εμείς να αποφασίσουμε ποιος θα ζήσει και ποιος όχι? 

    Ποιοι είμαστε εμείς να αποφασίσουμε αν κάποιος θα ζήσει την ζωή του με όποια προβλήματα αυτό συνεπάγεται?

    Τραγικές στιγμές. 

    Εύχομαι ο Θεός να μας συγχωρέσει για την απόφαση μας. 

     

    ΦΟΒΑΜΑΙ στην ιδέα μιας 2ης εγκυμοσύνης και μήπως ξανά περάσουμε τα άγχη και τις απαίσιες στιγμές αυτές ξανά. 

    Είναι ανυπόφορο κάτι τέτοιο. 

    Κάναμε εξετάσεις και εμείς στον καρυότυπο μας και ευτυχώς είναι φυσιολογικός. 

     

    Μου λείπει η κοιλίτσα μου και οι κλωτσιές που έτρωγα. Μου λείπουν όλα. Όμως φοβάμαι. 

     

    Σήμερα έμαθα ότι μια γνωστή μου είναι έγκυος και να πω την αλήθεια ζήλεψα. 

    Έχω δύο άλλες φίλες μου έγκυες , μεγαλύτερες από εμένα και τα μωράκια τους (ευτυχώς βέβαια) είναι μια χαρά. 

    Σε εμένα γιατί όχι?

    Ίσως μέσω αυτής της περιπέτειας γίνω καλύτερος άνθρωπος , γίνω πιο δυνατή. 

    Θα δείξει ο χρόνος για ποιον λόγο ζούμε αυτό που ζούμε σήμερα .....

     

    Αγαπητή φίλη,

    Λυπάμαι πολύ για την απώλειά σας... Από τα λόγια σας φαίνεται ότι δεν πρόκειται για απόφαση που την πήρατε επιπόλαια. Το συζητήσατε σοβαρά με το σύντροφό σας, πήρατε ιατρικές γνώμες και κάνατε το καλύτερο δυνατόν. Η ίδια η ζωή μας φέρνει συχνά αντιμέτωπους με δύσκολες αποφάσεις. Λυπάμαι που έπρεπε να το περάσετε αυτό. Εύχομαι από καρδιάς να είναι όλα καλύτερα για εσάς και το σύντροφό σας σιγά σιγά. Μεγάλη αγκαλιά και στους δυο σας

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    On 13/4/2022 at 12:49 ΜΜ, belleblue είπε:

     Σαφέστατα θα γίνεις ΚΑΙ πιο δυνατή, αλλά και θα γίνεις και καλύτερη μητέρα για το μωρό που περιμένει να γεννηθεί που θα είναι υγιές και θα έχει ευκαιρίες στην ζωή του να ευτυχήσει. 

    Αυτό θέλουμε για τα παιδιά μας. 

    Εγώ το απέκτησα στα 38 και είμαι πολύ τυχερή τώρα είναι 9, ευτυχώς υγιές. 

     

    Είσαι ΝΕΟΤΑΤΗ και θα έχεις πολλές ευκαιρίες στην ζωή σου όχι μόνο 1 αλλά περισσότερα παιδιά να κάνεις. Ειδικά αφού είσαι τόσο τυχερή και ξεκινάς από τώρα με οικογένεια όχι σαν εμένα που δεν είχα τέτοια δυνατότητα. 

    Να έχουν ευκαιρία να ευτυχήσουν, αυτό είναι το πιο σημαντικό. 

    Το παιδί  δεν το κάνω για ΜΕΝΑ, για να πω οτι γέννησα. Το κάνω για να δώσω ευτυχία που θα μπορεί να την ζήσει και να την ζήσει σαν άνθρωπος με δεξιότητες ταλέντα και όρεξη να προσφέρει στον κόσμο. 

    Γιατί να φέρω ένα παιδί στον κόσμο, που δεν θα μπορεί μόνο του να ανταπεξέλθει, που θα χρειάζεται βοήθεια από άλλους μια ζωή, (που τους πληρώνεις δεν έρχονται από μόνοι τους ανθρωποι εθελοντές) και να μη μπορεί ούτε να απολαύσει τις χαρές της ζωής ούτε να προσφέρει  σε άλλους. 

     

    Εγώ όταν είχα μείνει έγκυος ήταν και η φίλη μου - εγώ όμως είχα παλλινδρομη και η φίλη κανονική εγκυμοσύνη. . Μετά από 6 μήνες έμεινα ξανά έγκυος και τώρα τα παιδιά μας έχουν απλώς 6 μήνες διαφορά... (μαζί μεγάλωσαν πχ) .

      Θα περάσουν όλα και δεν θα τα θυμάσαι ,θα είναι μακρινό παρελθόν και θα έχεις ένα υγιές παιδάκι στην αγκαλιά σου, όταν θα έρθειη η σωστή στιγμή. 

    και ούτε να το σκέφτεσαι! 

     

     

    Είναι πολύ γλυκό το σχόλιο σας. Το κρατάω στο μυαλό μου γιατί θα μπορούσε να συμβεί σε όλες μας μια σύλληψη ή μια κύηση με προβλήματα. 

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 21/4/2022 at 4:15 ΜΜ, AvocadoMama είπε:

     

    Αγαπητή φίλη,

    Λυπάμαι πολύ για την απώλειά σας... Από τα λόγια σας φαίνεται ότι δεν πρόκειται για απόφαση που την πήρατε επιπόλαια. Το συζητήσατε σοβαρά με το σύντροφό σας, πήρατε ιατρικές γνώμες και κάνατε το καλύτερο δυνατόν. Η ίδια η ζωή μας φέρνει συχνά αντιμέτωπους με δύσκολες αποφάσεις. Λυπάμαι που έπρεπε να το περάσετε αυτό. Εύχομαι από καρδιάς να είναι όλα καλύτερα για εσάς και το σύντροφό σας σιγά σιγά. Μεγάλη αγκαλιά και στους δυο σας

    Σας ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα λόγια σας. 

    Φυσικά και η απόφαση δεν ήταν επιπόλαια. 

    Παρ'ολο που κάποιοι γιατροί αλλά και  δικοί μας άνθρωποι μόλις άκουσαν το πρόβλημα μας είπαν να διακόψουμε άμεσα, εμείς θέλαμε να εξαντλήσουμε κάθε ενδεχόμενο. 

    Περιμέναμε να βγουν τα αποτελέσματα του καρυότυπου του δικού μας για να δούμε μήπως είναι κάτι που κληρονομείται και εν τέλη το μωράκι μας βγει υγιές. Αλλά αυτό που μας έτυχε και δεν είναι κληρονομικό αλλά τυχαίο γεγονός όπως μας είπαν. 

    Μιλήσαμε με πολλούς γιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων (2 γυναικολόγους , 1 εμβρυολογο, 1 νεογνολογο, 1 παιδίατρο , 1 νευρολόγο και 2 γενετιστές). Εξαντλήσαμε κάθε ενδεχόμενο. 

    Είχαμε την ηθική υποχρέωση και την αγάπη να το κάνουμε παρ'ολο που ήθελε δύναμη κι αυτό. 

     

    Επειδή ήρθαν κάποια πράγματα στην ζωή μας με το περιστατικό αυτό έτσι, που εν τέλη είπαμε ότι ίσως ο Θεός μας το έδειξε όλο αυτό. 

    Οι γιατροί στο νοσοκομείο μας είπαν ότι απορούν πως το ανακαλύψαμε. 

    Δεν φαινόταν κάτι από τους υπερήχους μέχρι και την 21 εβδομάδα που διακόψαμε. 

     

    Εύχομαι ο Θεός την επόμενη φορά να μας φέρει ένα υγιές μωράκι .

     

    Καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα σε όλους.

    Ύστερα από μια παλινδρομη κύηση στισ 8 βδομάδες αποφασίσαμε να ξαναπροσπαθησουμε.

    Διανύω την 20η βδομάδα. Ολα πηγαιναν καλα αλλα πριν 2 μέρες ο γιατρός μας είπε πως θα ήταν καλό να γίνει διακοπή λόγω συνδρόμου Dandy Walker. Πάγωσα......

    Ο άντρας μου είναι στο πλευρό μου και έχω καλή υποστήριξη όμως πρέπει να περιμένουμε 4 μέρες να πάμε σε μια ειδικό και μετά να γίνει η διακοπή...

    Είναι αβάσταχτο πως νιώθω το μωρό να κλωτσάει και απλά περιμένω να γίνει η διακοπή. Καθε μέρα μου φαίνεται μαρτύριο.

    Δε θέλω να το βάλω κάτω, θέλω να ξαναπροσπαθησω αλλά πονάω πολύ και φοβάμαι....

    Ξέρω ότι δεν είμαι η μόνη αλλά και πάλι....

    Ξέρω πως πρέπει να γίνει τερματισμός με φάρμακα και μετά γέννα αλλά μακάρι να γίνει με μέθη η αναισθησία....

    • Λυπημένη/-ος 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 ώρες πρίν, Squirell84 είπε:

    Καλησπέρα σε όλους.

    Ύστερα από μια παλινδρομη κύηση στισ 8 βδομάδες αποφασίσαμε να ξαναπροσπαθησουμε.

    Διανύω την 20η βδομάδα. Ολα πηγαιναν καλα αλλα πριν 2 μέρες ο γιατρός μας είπε πως θα ήταν καλό να γίνει διακοπή λόγω συνδρόμου Dandy Walker. Πάγωσα......

    Ο άντρας μου είναι στο πλευρό μου και έχω καλή υποστήριξη όμως πρέπει να περιμένουμε 4 μέρες να πάμε σε μια ειδικό και μετά να γίνει η διακοπή...

    Είναι αβάσταχτο πως νιώθω το μωρό να κλωτσάει και απλά περιμένω να γίνει η διακοπή. Καθε μέρα μου φαίνεται μαρτύριο.

    Δε θέλω να το βάλω κάτω, θέλω να ξαναπροσπαθησω αλλά πονάω πολύ και φοβάμαι....

    Ξέρω ότι δεν είμαι η μόνη αλλά και πάλι....

    Ξέρω πως πρέπει να γίνει τερματισμός με φάρμακα και μετά γέννα αλλά μακάρι να γίνει με μέθη η αναισθησία....

    Ωχ κορίτσι μου πόσο λυπάμαι ειλικρινά...βούρκωσα... έχω κάνει διακοπή στην πρώτη μου εγκυμοσύνη στην 13η εβδομάδα...πρόλαβα οριακά να μην πάω για γεννα... μετά ήρθε το παιδάκι που έχω τώρα... το περασμένο Οκτώβριο είχα παλινδρομη κ εγώ... κ σήμερα είμαι εγκυος στην 20η εβδομάδα... περιμένω πως κ πως την Β επιπέδου για να προχωρήσω λίγο ποιο ήρεμη... αν κ μέχρι να το πιάσουμε στα χέρια μας όλα μπορούν να συμβουν... πως το μάθατε?? Κάνατε την Β επιπέδου???  Δεν ξέρω τι να σου πω ειλικρινά... σίγουρα πιστεύω ότι την επόμενη φορά θα πάνε όλα καλά... όμως πάλι αυτό ξέρω ότι δεν σου λέει κάτι... κουράγιο κορίτσι μου... το μόνο που θα σου πω είναι ότι σου στέλνω μια μεγαλη σφιχτή αγκαλιά....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ευχαριστώ πολύ για την υποστήριξη. 

    Όλα πήγαιναν καλά στον υπερηχο στις 16 βδομάδες. Ομως στις 19 φάνηκε το πρόβλημα που μάλιστα σε 4 μέρες που επαναλάβαμε τον υπερηχο σε εμβρυολογο χειροτέρεψε κι άλλο η κλινική εικόνα.

    Κι εγώ έλεγα πως αν δε δω το παιδί να το πιάσω δε θα ησυχάσω οπότε σας καταλαβαίνω απόλυτα.

    Κάθε απώλεια και εγκυμοσυνη που δε προχώρα πονά όμως στην 20η βδομάδα ήταν τόσο τραυματική καθώς έπρεπε να γίνει κανονική γέννα. Προσπαθώ ακόμα να συνέλθω από το σοκ. Πρώτα το σωματικό  και το ορμονικο κομματι. Το ψυχολογικό κομμάτι θέλει περισσότερο καιρό....

    Ήταν πολύ τραυματικο όλο αυτό...

    Δε το βάζω κάτω όμως. Θα ξαναπροσπαθησω το οφείλω στον εαυτό μου και σε όλες μας που χάσαμε ένα παιδί. 

    • Λυπημένη/-ος 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    14 ώρες πρίν, Squirell84 είπε:

    Ευχαριστώ πολύ για την υποστήριξη. 

    Όλα πήγαιναν καλά στον υπερηχο στις 16 βδομάδες. Ομως στις 19 φάνηκε το πρόβλημα που μάλιστα σε 4 μέρες που επαναλάβαμε τον υπερηχο σε εμβρυολογο χειροτέρεψε κι άλλο η κλινική εικόνα.

    Κι εγώ έλεγα πως αν δε δω το παιδί να το πιάσω δε θα ησυχάσω οπότε σας καταλαβαίνω απόλυτα.

    Κάθε απώλεια και εγκυμοσυνη που δε προχώρα πονά όμως στην 20η βδομάδα ήταν τόσο τραυματική καθώς έπρεπε να γίνει κανονική γέννα. Προσπαθώ ακόμα να συνέλθω από το σοκ. Πρώτα το σωματικό  και το ορμονικο κομματι. Το ψυχολογικό κομμάτι θέλει περισσότερο καιρό....

    Ήταν πολύ τραυματικο όλο αυτό...

    Δε το βάζω κάτω όμως. Θα ξαναπροσπαθησω το οφείλω στον εαυτό μου και σε όλες μας που χάσαμε ένα παιδί. 

    Όσο δύσκολο κ αν σου ακούγεται νομίζω ότι το έζησα μαζί σου...ίσως επειδή το έχω περάσει???  Καταλαβαίνω πως μπορεί να είσαι... σίγουρα όσο μεγαλύτερη εγκυμοσύνη είναι τόσο πιο δύσκολο είναι... πφφφ δεν έχω λόγια κορίτσι μου... απλά μην τα κρατάς μέσα τα συναισθήματα σου... θες να κλάψεις??? Να το κάνεις,μην σκέφτεσαι μην στεναχωρησεις τους δίπλα σου... πρέπει να τα βγάζεις από μέσα σου... το είχα κάνει Εγώ αυτό... κ έκανα κακό στον εαυτό μου....σου εύχομαι τα καλύτερα γιατο αξίζεις... κ σε όλα τα κορίτσια που προσπαθούν κ έχουν ζήσει κάτι αντίστοιχο...

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τα λόγια σας είναι γιατρικό...

    Απλά ήθελα να πω πως γενικά οι ορμόνες το πρώτο διάστημα είναι σε αναρχία και ψυχολογικά υπάρχει μια αστάθεια. Για όλες τις κοπέλες που διαβάζουν αν το έχουν περάσει θα καταλάβουν. Θα περάσει κι αυτό και πρέπει να φανούν δυνατές. Αυτή τη στιγμή μπορεί να μην είναι ο εαυτός τους αλλά να μη φοβούνται γιατί θα επανέλθουν. Πάντα θα πονάει αυτό όμως το πρώτο διάστημα είναι πιο επίπονο. 

    Επειδή είχα ξανακάνει διακοπή σε πιο μικρή ηλικία και σε πιο πρώιμο σταδιο εγκυμοσυνης απλά παραθέτω την εμπειρία μου σε όσα γράφω. Παρόλαυτα ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και το βιώνει αλλιώς....

    Θέλω να στείλω την αγάπη μου και κουράγιο σε όσες πέρασαν αυτό και όσες περνάνε δύσκολα για να αποκτήσουν ένα παιδάκι..

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από milou,
        Πρόσφατα διαγνώσανε στο αγοράκι μου 6 ετών ότι πάσχει από δυσλειτουργία της αισθητηριακής του ολοκλήρωσης . Θα ήθελα γνώμες από γονείς που αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα με τα παιδιά τους
        .Ομολογώ ότι έχω αγχωθεί αρκετά .
        ευχαριστω
        «---------------------------------------------------»
        Αισθητηριακή Ολοκλήρωση (Sensory Integration)
         
        Ποια είναι μερικά από τα συμπτώματα της αισθητηριακής δυσλειτουργίας;
        · Υπερευαισθησία στο άγγιγμα, στην κίνηση, σε οπτικά ερεθίσματα και σε ήχους
        · Μειωμένη αντίδραση στο άγγιγμα, στην κίνηση, σε οπτικά ερεθίσματα και σε ήχους
        · Διάσπαση προσοχής
        · Κοινωνικά και συναισθηματικά προβλήματα
        · Ασυνήθιστα υψηλό ή χαμηλό επίπεδο δραστηριοποίησης
        · Σωματική αδεξιότητα
        · Δυσκολία προσαρμογής σε αλλαγές καταστάσεων
        · Δυσκολία χαλάρωσης – ηρεμίας
        · Χαμηλή αυτοεκτίμηση
        · Καθυστέρηση στο λόγο η σε κινητικές δεξιότητες
        · Καθυστέρηση στη σχολική πρόοδο
        Τι είναι η αισθητηριακή ολοκλήρωση;
        Οι αισθήσεις συνεργάζονται μεταξύ τους για να σχηματίσουν μια ολοκληρωμένη εικόνα του ποιοι είμαστε σωματικά, πού βρισκόμαστε και τι συμβαίνει γύρω μας .Η αισθητηριακή ολοκλήρωση είναι η βασική λειτουργία του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνη για την παραγωγή αυτής της σύνθετης εικόνας. Είναι η οργάνωση των αισθητηριακών πληροφοριών.
        Για τους περισσότερους από εμάς η πετυχημένη αισθητηριακή ολοκλήρωση συμβαίνει αυτόματα, ακούσια, χωρίς προσπάθεια. Για μερικούς όμως από εμάς η διαδικασία αυτή είναι ανεπαρκής , απαιτεί προσπάθεια χωρίς να έχει πάντοτε αποτέλεσμα.
        Οι αισθητηριακές εμπειρίες συμπεριλαμβάνουν την αφή, την κίνηση, την αίσθηση του σώματος στο χώρο, την οπτική αντίληψη, την ακουστική αντίληψη και την αίσθηση της βαρύτητας.
        Ποιος έχει δυσκολίες αισθητηριακής ολοκλήρωσης;
        Πιθανόν να έχετε συναντήσει ένα παιδί που παρʼόλο που δείχνει να είναι ιδιαίτερα έξυπνο έχει δυσκολία στο να χρησιμοποιήσει κατάλληλα το μολύβι ή να ντυθεί μόνο του. Ίσως πάλι να γνωρίζετε κάποιο άλλο παιδί που να δείχνει τόσο φοβισμένο και ανασφαλές στις κινήσεις του στο χώρο, ακόμα και όταν παίζει. Αντίθετα ένα άλλο παιδί , μπορεί να εμπλέκεται σε ακραίες , ασυνήθιστες δραστηριότητες που πολλές φορές είναι επικίνδυνες( π.χ. να τρέχει γρήγορα από την μια μεριά στην άλλη, να πηδά από ψηλά σημεία κ.τ.λ.)
        Σε οποιαδήποτε από τις παραπάνω περιπτώσεις, η διαταραχή της αισθητηριακής ολοκλήρωσης ίσως είναι η κύρια αιτία των δυσκολιών.
        «------------------------------------------»

      • Από elda,
        ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΥΠΕΡΗΧΟ Β ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΟΤΙ Η ΜΠΕΜΠΟΥΛΑ ΜΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΗΠΙΑ ΔΙΑΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ ΚΟΙΛΙΑΣ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΤΗΣ ΣΤΑ 10,3mm.ΕΧΑΣΑ ΤΗΝ ΓΗ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΥ!!ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΣΤΟ ΜΠΕΜΠΑΚΙ ΜΟΥ!ΚΑΙ ΤΟ Α-ΤΕΣΤ ΕΙΧΑΙ ΒΓΕΙ ΠΡΙΝ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΚΑΙ Η ΑΥΧΕΝΙΚΗ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ PAPP-A KAΙ B-HCG ΕΙΧΑΝ ΒΓΕΙ ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ!Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΜΟΥ ΧΑΛΙΑ!ΕΧΩ ΠΙΑΣΕΙ ΠΑΤΟ!Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΜΕ ΕΣΤΗΛΕ ΓΙΑ ΑΜΝΙΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΕΣ ΓΙΑ ΛΟΙΜΩΔΗ,ΤΑ ΛΟΙΜΩΔΕΙ ΒΓΗΚΑΝ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ.Η ΑΜΝΙΟ ΑΡΓΕΙ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΛΑΘΩ!!
      • Από παπί,
        καλημέρα σε όλους, ειμαι νέα σε αυτο το site αν και το τελευταιο διάστημα το επισκέπτομαι συχνά. Ειμαι 29 χρονών και είμαι στην 20η εβδομάδα της κύησης.. πριν απο λίγες ημέρες έκανα το μεγάλο υπέρηχο και μου είπε ο γιατρός οτι η μπεμπούλα μας έχει πρόβλημα στα ποδαράκια της.. ραιβοποδία συγκεκριμένα, ειναι οι πατουσίτσες της γυρισμένες προς τα μέσα. Οπως καταλαβαίνετε χασαμε τη γη κατω απο τα πόδια μας γιατι μας ειπε οτι αυτο ισως αποτελει ένδειξη χρωμωσωμικών ανωμαλιών. Να συμπληρώσω βέβαια οτι και η αυχενική διαφάνεια και το τριπλό τεστ ήταν καλά. Έκανα αμνιοπαρακέντηση και περιμένουμε με μεγαλη αγωνία τα αποτελέσματα... ειχε καμιά απο εσας ανάλογο πρόβλημα; να υπάρχει καλή αυχενική και τεστ και παρόλα αυτά το μωρούλι να έχει κάποιο πρόβλημα...και δεν αναφερομαι στο ανατομικο, αυτό αντιμετωπιζεται δοξα το θεό.... αν εχετε κάτι πείτε μου σας παρακαλώ.....
      • Από xionatoula,
        Καλησπέρα. Είμαι εγκυος σε δυο γλυκα πλασματάκια και ήδη σε έναν από τους τελευταίους υπέρηχους ανακάλυψαμε προβλημα ραιβοιπποποδίας στο ένα παιδάκι (πρόβλημα στα πόδια του). Θα πρεπει να κανουμε αμνιοπαρακέντηση στο παιδάκι αυτό για να απορριψουμε την περιπτωση τρισωμιας. Θα ηθελα να παρακαλεσω οποιον γνωρίζει ή αντιμετωπίζει παρόμοιο περιστατικο (διδυμα με προβλημα στο ενα) να με βοηθησει στα ακολουθα ερωτηματα
        1. Την αμνιοπαρακέντηση θα μπορούσα να την κάνω στο 3ο τριμηνο? Μεχρι ποια βδομαδα γινεται? Λογω αιμοραγίας στο 1ο τριμηνο φοβάμαι να κανω τωρα την εξέταση και θελω να την αφησω προς το τελος ωστε να σωσουμε έστω το ένα παιδακι.
        2. Τι γινεται αν δειξει προβλημα στο ενα από τα δυο δίδυμα? γίνεται μειώση στο τελος στο παιδακι με το πρόβλημα και τοκετός στο δευτερο?
        3. καποιο γιατρο που να εχει εμπειρια σε τετοια θέματα γνωρίζετε?Γνωρίζετε τον γιατρό Στρατάκη και τον γιατρο Σιδερη? Προκειται να αλλαξω γιατρο και ειμαι πελαγωμενη μεσα στα ολα προβλήματα.
        Σας ευχαριστω πολυ εκ των προτερων. Καλη συνεχεια και πολυ τυχη σε ολους
      • Από Sonia82,
        Η συγκεκριμένη ανάρτηση εχει ως σκοπό να εκθέσω την προσωπική μου εμπειρία σχετικά με το θέμα της αποβολής με το χάπι cytotec. Και αυτο διότι στο διαδίκτυο δεν βρήκα αρκετές πληροφορίες που να με καλύψουν επαρκώς πριν κάνω την εισαγωγή μου στην κλινική. Απο τα λίγα που είχα διαβάσει, άλλες γυναίκες είχαν εξαιρετικά έντονους πόνους, ενώ άλλες είχαν απλούς πόνους περιόδου. Εύχομαι η προσωπική μου εμπειρία να βοηθήσει λιγο περισσότερο οποια κοπελα βρεθεί στην δυσάρεστη θέση της αποβολής.
        Ανακαλύψαμε στην 8η εβδομαδα οτι η καρδιά του εμβρύου ειχε σταματήσει να χτυπά. Σύμφωνα με τον γιατρό μου, αυτο συνέβη μια εβδομαδα πριν, δλδ στην 7η εβδομαδα. Οι λύσεις που μου πρότεινε ήταν είτε να γίνει απόξεση είτε να πάρω τα χαπια. Δεδομένου οτι με πληροφόρησε οτι με το χαπι δεν θα τραυματιζοταν η μήτρα και ο τράχηλος μου, μου συνέστησε αυτη την οδό, λόγω του οτι ειμαι και ατοκος.
        Πριν την εισαγωγή μου στην κλινική είχα τρομερό άγχος και φόβο για το άγνωστο, ενώ επιπλέον είχα να αντιμετωπίσω και τον ψυχικό πόνο της απώλειας αυτού που κάποτε θα γινόταν το μωρό μου. Για τον λόγο αυτο, έκανα εκτενέστατη έρευνα στο διαδίκτυο σχετικά με την διαδικασία, με το τι θα επρεπε να περιμένω και τι θα αντιμετώπιζα εν τελεί. Δυστυχώς σε ελληνικές ιστοσελίδες δεν βρήκα σχεδόν τίποτα, αντιθέτως τις περισσότερες πληροφορίες τις άντλησα απο αμερικανικα site.
        Η όλη διαδικασία λοιπόν ειχε ως εξής:
        Γύρω στις 07:30 πμ μου έδωσαν δυο χαπια απο το στόμα και αλλα δυο απο τον κόλπο, μισή ώρα αργότερα. Αρχικά ένιωσα ελάχιστο πόνο, ακριβώς όπως όταν περιμένεις περίοδο. Ο πιο έντονος πόνος ξεκίνησε περιπου στις 10:00 (πριν ακόμα ξεκινήσει η ροη του αίματος) και θα τον περιέγραφα σαν αρκετά δυνατό πόνο βαριάς περιόδου. Σε αυτο το σημείο χρειάστηκε να κάνω μερικές αναπνοές και να κουλουριαστω γιατι με ανακούφιζε. Παρ όλα αυτά, ο πόνος ήταν ανεκτός, καμία σχεση με αυτά που διάβαζα, οτι δηλαδή οι πόνοι ειναι φρικτοί! Χρειάστηκε απλώς να εστιάσω στον πόνο, να συγκεντρωθώ και να μην με πιάσει πανικός.
        Αμέσως μετα χρειάστηκε να σηκωθώ για να πάω τουαλέτα και εκείνο ήταν το πιο ψυχοφθόρο σημείο για εμένα γιατι ένιωσα κατι να κυλάει. Αμέσως μόλις κατέβασα το εσώρουχο πετάχτηκε αιμα μαζί με υγρό, όπου αργότερα έμαθα οτι έσπασε ο σάκος....δλδ έσπασαν τα νερά μου.
        Μια ώρα μετα μου έδωσαν ακόμα δυο χαπια απο το στόμα. Οι πόνοι είχαν μειωθεί σε σχεση με πριν. Ποναγα και πάλι αλλα υποφερτά. Και καπου σε εκείνο το σημειο ξεκίνησε η ροη του αίματος με πηγματα.
        Το επόμενο στάδιο ήταν να με κατεβάσουν στο χειρουργείο για αναρρόφηση του σάκου και του εμβρύου. Προηγουμένως ο γιατρός μου μου έκανε έναν υπέρηχο για να δούμε οτι ο σάκος ειχε κατέβει προς τον τράχηλο και οτι είχε συμβεί η απαιτούμενη διαστολή, έτσι ώστε να μην τραυματισουμε καθολου την περιοχή με την αναρρόφηση.
        Τα υπόλοιπα που ακολούθησαν δεν ήταν πλέον επίπονα, αφού μου χορηγήθηκε μέθη και έτσι δεν κατάλαβα τίποτα.
        Να σημειώσω οτι ενδεχομένως ο λόγος που άντεξα τον πόνο να ήταν 1) οτι μου είχαν βάλει ορο απο την αρχή, ο οποίος περιείχε δυο buscopan (που απο οτι έμαθα βοήθησαν ώστε να μαλακώσει ο τράχηλος και να γίνει λιγότερο επώδυνη η διαστολή) και 2) οτι μου χορήγησαν ενδοφλεβιως παρακεταμόλη (συγκεκριμένα apotel), την οποια ζήτησα αμέσως μόλις αντιλήφθηκα οτι ο πόνος άρχιζε να γίνεται εντονότερος, έτσι ώστε να προλάβει να δράσει.
        Επίσης, οφείλω να προσθέσω οτι όλα τα παραπάνω ειναι η δικη μου εμπειρία και η δικη μου αίσθηση πόνου. Κάποια αλλη γυναικα μπορεί όντως να πονέσει περισσότερο ή και πολυ λιγότερο. Αυτο όμως που θέλω να τονίσω ειναι το να συζητήσετε προηγουμένως όλες τις επιλογές που έχετε με τον γιατρό σας γιατι όπως και να το κάνουμε, η απόξεση αποτελεί κανονική επέμβαση με οτι αυτο συνεπάγεται. Φυσικά πολλές γνωστές μου έκαναν απόξεση (βέβαια δεν τους δόθηκε καν η επιλογή των χαπιών) και έπειτα έκαναν κανονικά και χωρίς κανενα πρόβλημα τα παιδιά τους.
        Κλείνω λέγοντας οτι το πιο επίπονο στην διαδικασία ειναι το ψυχολογικό κομματι. Εύχομαι σε όλες όσες περνούν κατι αντίστοιχο κουράγιο και ψυχραιμία, εκλογίκευση όσο ειναι δυνατόν και αισιοδοξία για το μέλλον. Και επίσης να πάρετε τον χρόνο σας. Οτιδήποτε νιώθετε ειναι απόλυτα φυσιολογικό και χρειάζεται τον χρόνο του για να εκδηλωθεί και σιγά σιγά να επουλωθεί. Κυρίως εύχομαι σε όλες τις υποψήφιες μανούλες (και σε εμένα) να έχουμε μετα απο αυτο μια επιτυχημένη και εύκολη εγκυμοσυνη και να έρθει η στιγμή που θα κρατήσουμε στην αγκαλιά μας το μωράκι μας.
        Καλή δύναμη! Αν κάποια κοπελα θέλει να με ρωτήσει κατι, θα εχω το νου μου να μπαίνω που και που στο φόρουμ, ώστε να βοηθήσω κι εγω όπως μπορώ. Συγνώμη για το μακροσκελές μήνυμα.
      • Από Smurf123,
        Καλησπέρα σας. 
        Πριν μερικές μέρες έκανα διακοπή κύησης λόγω χρωμοσωμικων ανωμαλιών που εντοπίστηκαν στο έμβρυο (5ος μήνας)
        Ο πόνος πολύς όμως ήδη σκέφτομαι και ανυπομονω να περάσει ο καιρός για να μπορέσουμε να κάνουμε νέα προσπάθεια. 
        Μου λείπει πολύ η κοιλίτσα μου, οι κλωτσιές , θέλω τόσο πολύ να πάρω στην αγκαλιά μου επιτέλους ένα μωράκι και όχι άλλο δάκρυ, στεναχώρια και άγχος. 
         
        Είμαι 27. Κάναμε έλεγχο καρυότυπου και εγώ και ο άντρας μου και βγήκαν φυσιολογικοί. 
        Συνεπώς ήταν ένα τυχαίο γεγονός. 
         
        Θέλω να ρωτήσω όσες έχουν βρεθεί σε αυτή τη θέση (και με τις ίδιες προϋποθέσεις, δηλαδή φυσιολογικοί γονείς, τυχαία χρωμοσωμικη ανωμαλία) , στην επόμενη προσπάθεια που κάνατε είχατε ξεκινήσει φυλλικό οξύ νωρίτερα? 'η κάτι άλλο ? 
         
        Φοβάμαι δεν μπορώ να πω, είναι και πρόσφατος ο πόνος ακόμα αλλά θέλω να οργανωθω καλύτερα αυτή την φορά. 
         
         
         
         
      • Από ΝΙΤΑ,
        Είμαι 25+3ημ. κ απο τον υπερηχο β΄επιπεδου μου διαγνωστηκε επιπωματικός πλακούντας κατι που ειχα κ στην πρωτη εγκυμοσύνη.Αυτή τη φορά όμως ειναι επίσης κ διεισδυτικός δηλ. πολύ βαθιά ριζωμενος απ ότι μου είπανε που σημαίνει μεγάλη αιμμοραγία στον τοκετό κ ίσως αφαίρεση μήτρας. Ο γιατρός μου μονο 3 περιστατικά ειχε με τετοιο πλακουντα. Εν τω μεταξύ, δε φτανει το αγχος που ειχα για την ωρα της γεννας, προχθες το πρωι ειδα κ αιμα το οποιο συνεχίζεται αλλα με καφέ. Ο γιατρος ειπε οτι ειναι νωρίς να δω αιμα λογω του χαμηλου πλακουντα κ κανονικά θα εκανα εισαγωγή, αλλα για πρωτη φορα θα με αφησει σπίτι ξαπλα κ αν συμβει κατι επειγον με πολύ αιμα να παω κατευθειαν σε νοσοκομειο.
        Ειχε καμία εμπειρία με αιμοραγίες κ χαμηλο πλακουντα;
        Και που νομίζετε οτι ειναι καλυτερα για μια γεννα; ο γιατρος λεει οτι για μενα ειναι καλυτερα στην κλινική, ενω για το μωρό αν γεννηθεί προωρα καλυτερα στο νοσοκομείο. Και επίσης απο ποια εβδομαδα θα εχει ελπιδες το μωρό μου; Ειναι κοριτσακι κ ειναι 1 κιλο.
      • Από candy1234,
        Τελικά, καθ' όλη την διάρκεια της εγκυμοσύνης, δεν ξέρεις ποτέ τι σε περιμένει πιο κάτω. Σήμερα πήγα στο Λητώ για την Β' Επιπέδου. Το μωρό δεν ήταν και στην καλύτερη θέση ώστε να γίνουν "καλά" όλες οι μετρήσεις, το συμπέρασμα όμως που βγήκε ήταν πως το ένα τμήμα του εγκεφάλου του, (του οπισθίου κέρατος της αριστερής πλάγιας του εγκεφάλου) βρέθηκε να είναι 10,4mm ενώ το όριο είναι 10,0mm. Βέβαια, ο γιατρός είπε να επαναλάβουμε τον υπέρηχο σε 1 εβδομάδα για να δούμε τι έχει συμβεί, γιατί συνήθως μειώνεται το νούμερο αυτό. Εν τω μεταξύ , είναι σύνηθες φαινόμενο στα αγοράκια, όπως έχουμε εμείς.... Μου έγινε η καρδιά περιβόλι.... Στο τέλος, του έδειξα τα αποτελέσματα του ALPHA TEST που είχα κάνει στο ΙΑΣΩ, (δεν είχα προλάβει να κάνω την Αυχενική Διαφάνεια...και έκανα μόνο ΑΛΦΑ ΤΕΣΤ). Εκεί ήταν που μου κόπηκαν τα γόνατα!!! Μου είπε πως κανονικά, όπως και το χαρτι των αποτελεσμάτων αναφέρει, το ποσοστό βάση της ηλικίας μου για Σύνδρομο Down έπρεπε να είναι 1/1000 και η εξέταση το έβγαλε 1/310. Αυτό μου είπε συμβαίνει αλλά δεν παυει να είναι και ανησυχητικό....λιγάκι...
        Είμαι χάλια μετά απο αυτά... Σκέφτομαι την λύση της αμνιοπαρακέντησης....Είχε καμία απο εσάς αντίστοιχα αποτελέσματα;;;