Recommended Posts

    Σας ευχαριστώ πολύ για την συμπαράσταση σας!!! Ειλικρινά είναι πολύ απελευθερωτικό να μπορείς να μοιραστείς τον πόνο και την αγωνία που νιώθει ο καθένας μας. Υπάρχουν μέρες που προσπαθώ να τα βλέπω τα πράγματα θετικά όσο γίνεται αλλά υπάρχουν και μέρες που με παίρνει από κάτω... Είναι αλήθεια πως θέλω χρόνο... Εύχομαι σε όλες σας υγεία και ευτυχία!!! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    On 31/12/2020 at 12:00 ΠΜ, Katioula35 είπε:

    Καλησπέρα σας και από εμένα. Δυστυχώς πριν μια εβδομάδα έκανα απόξεση λόγω μεσογειακής αναιμίας. Είναι η τέταρτη εγκυμοσύνη μου και δυστυχώς η δεύτερη απόξεση. Η πρώτη εγκυμοσύνη ήταν αυτόματη αποβολή. Η δεύτερη εγκυμοσύνη ήταν πρόκληση τοκετού λόγω Μ.Α. Η τρίτη εγκυμοσύνη και τυχερή επιτέλους γεννήθηκε πρόωρα το αγοράκι μου. Μετά από 4 χρόνια αποφασίσαμε να κάνουμε ένα δεύτερο παιδάκι και να αφήσουμε πίσω όλα τα άγχη και τους φόβους μας. Δυστυχώς όμως πάλι απόξεση για Μ.Α. Τώρα προσπαθώ να μαζέψω τα κομμάτια μου. . Αλλά έχω μεγάλο φόβο για το μέλλον. Θέλουμε πολύ ένα δεύτερο παιδάκι. Αλλά δεν μπορώ να το ξαναζήσω όλο αυτό. Σκέφτομαι για εξωσωματική γονιμοποίηση με προεμφυτευτικο έλεγχο αλλά δεν έχω την υποστήριξη του άντρα μου αλλά ούτε και της υπόλοιπης οικογένεια μου. Νιώθω πολύ μόνη και χαμένη αυτή την στιγμή. Συγγνώμη για το μεγάλο μήνυμα. 

     

    Καλή χρονιά καλή μου. Έχω βρεθεί στη θέση σου. Νομίζω πως μπορούσες να πάρεις την πρωτοβουλία να κλείσεις ένα ραντεβού με έναν γιατρό εξωσωματικής που έχει εμπειρία με περιπτώσεις προεμφυτευτικής διάγνωσης για Μ.Α. και απλά να πείσεις τον σύζυγο σου να έρθει στο ραντεβού. Από εκεί και πέρα θα αφήσεις τον γιατρό να κάνει τη δουλειά του και να εξηγήσει και στους δύο τι περιλαμβάνει η διαδικασία ώστε και να λύσετε τις όποιες απορίες σας και να "ξεφοβηθεί" ο άντρας σου την εξωσωματική. Όχι ότι η εξωσωματική είναι εγγύηση ότι θα πετύχει αλλά σίγουρα σε βγάζει από αυτή την φοβερή αγωνία του να ξανακάνεις διακοπή. Καλή επιτυχία!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Indyla μου σ'ευχαριστώ πολύ για την συμβουλή σου. Λανθασμένα είχαμε την ελπίδα πως επειδή είμασταν την προηγούμενη φορά τυχεροί ότι έτσι θα ήταν και τώρα. Αυτά τα ποσοστά μας παρέσυραν ξανά. 75% να είναι υγείες κι 25%να είμαι πάσχων. Αλλά δεν μπορώ να το ρισκάρω ξανά και ξανά. Θέλω πολύ είναι δεύτερο παιδάκι.. Indyla μου  αν θα μπορούσες να με κατευθύνεις κάπως... Από πού να ξεκινήσω για την διαδικασία της εξωσωματικής. Ποιον από όλους τους γιατρούς να επιλέξω και με ποιο κριτήριο? Είναι επίπονη διαδικασία??? Μπέρδεμα τρελό μέσα στο μυαλό μου.Συγγνωμη αν σας ζαλίζω. 

     

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 3/1/2021 at 8:00 ΜΜ, Katioula35 είπε:

    Σας ευχαριστώ πολύ για την συμπαράσταση σας!!! Ειλικρινά είναι πολύ απελευθερωτικό να μπορείς να μοιραστείς τον πόνο και την αγωνία που νιώθει ο καθένας μας. Υπάρχουν μέρες που προσπαθώ να τα βλέπω τα πράγματα θετικά όσο γίνεται αλλά υπάρχουν και μέρες που με παίρνει από κάτω... Είναι αλήθεια πως θέλω χρόνο... Εύχομαι σε όλες σας υγεία και ευτυχία!!! 

    Κορίτσι μου καλησπέρα...Καλή χρονιά με υγεία κ ότι επιθυμείς...πολυ λυπάμαι για ότι ξανά πέρασες... Δυστυχώς υπάρχουν πολλές πιθανότητες να ξανά συμβεί... κάποιοι γνωστοί μας... στάθηκαν στο πρώτο τυχεροί με την πρώτη φορά... Όμως για 2ο μωράκι που ήθελαν μπήκε η κοπέλα στην διαδικασία διακοπής 4 φορές... Τώρα όπου να ναι όμως γεννάει το 2ο μωράκι της κ είναι ολα καλα.. εγώ το έχω ζήσει μια φορά κ η αλήθεια είναι πολύ ψυχοφθόρο.... Εγώ πιστεύω αν ήμουν στην θέση σου θα πήγαινα για εξωσωματική... Καταρχήν ο άντρας σου γιατί το σκέφτεται;;; όλη την διαδικασία η γυναίκα την περνάει

    .. κ το πιο σημαντικό είναι ότι δεν θα ξανά ζήσεις άλλη μια διακοπή...

    • Μου αρέσει 2

    urVFp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ροζακι μου σ'ευχαριστώ πολύ για την συμβουλή σου. Η αλήθεια είναι πως ο άντρας μου φοβάται την εξωσωματική γονιμοποίηση ακριβώς για αυτό. Για εμένα. Επειδή έχουμε λίγο άσχημο ιατρικό ιστορικό και φοβάται πως οι ορμόνες μήπως επηρεάσουν κάτι άλλο. Δυστυχώς είμαστε από τις άτυχες που για να κάνουμε παιδί πρέπει να περνάμε από 40 κύματα. Απελπισία με έχει πιάσει και μια απαισιοδοξία ότι δεν θα κάνω δεύτερο παιδάκι που τόσο πολύ θέλω. Σας ευχαριστώ πολύ είσαστε εδώ και σας γράφω αυτά που σκέφτομαι και νιώθω. Είναι λυτρωτικό! 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    On 7/1/2021 at 11:24 ΠΜ, Katioula35 είπε:

    Ροζακι μου σ'ευχαριστώ πολύ για την συμβουλή σου. Η αλήθεια είναι πως ο άντρας μου φοβάται την εξωσωματική γονιμοποίηση ακριβώς για αυτό. Για εμένα. Επειδή έχουμε λίγο άσχημο ιατρικό ιστορικό και φοβάται πως οι ορμόνες μήπως επηρεάσουν κάτι άλλο. Δυστυχώς είμαστε από τις άτυχες που για να κάνουμε παιδί πρέπει να περνάμε από 40 κύματα. Απελπισία με έχει πιάσει και μια απαισιοδοξία ότι δεν θα κάνω δεύτερο παιδάκι που τόσο πολύ θέλω. Σας ευχαριστώ πολύ είσαστε εδώ και σας γράφω αυτά που σκέφτομαι και νιώθω. Είναι λυτρωτικό! 

    Τι να πω κορίτσι μου... αν είναι όντως επικίνδυνες οι ορμόνες... Εγώ θα ξανα προσπαθούσα κανονικα... Για εμένα πάντα μιλάω... ξέρω ότι είναι δύσκολο πάρα πολύ... θέλει πολύ δύναμη... Αλλά για να αποκτήσω άλλο ένα μωράκι θα το προσπαθούσα...πφφφ...


    urVFp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αλήθεια σε ευχαριστώ πολύ Ροζακι που μπορώ και μιλάω και λέω σε κάποιον αυτά που νιώθω. Τα βάζω με τον Θεό ώρες ώρες και λέω δεν γίνεται... Γιατί μετά από τόσες προσευχές και παρακαλλητα με βάζει ξανά σ'αυτη την δοκιμασία???? Νιώθω πολλες τύψεις και για το παιδάκι που έχω γιατί αυτές τις μέρες είμαι σαν χαμένη.. δεν έχω ξεσπάσει ,τα κρατάω μέσα μου και μου βγαίνουν νεύρα,θυμός και την πληρώνουν όσοι βρίσκονται μπροστά μου. Είμαι ειλικρινά σε απόγνωση..Με τον γιατρό μου που μίλησα με αποτρέπει από την ιδέα της εξωσωματικής γονιμοποίησης λόγω του πρόωρου τοκετού που είχα μιας και δεν βρήκαμε ποτέ τι ήταν αυτό που το προκάλεσε. Αλλά και πάλι στην τύχη να το αφήσω??? Συγγνώμη για την ζαλάδα που σας προκαλώ. 

    • Λυπημένη/-ος 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 5/1/2021 at 12:53 ΜΜ, Katioula35 είπε:

    Indyla μου σ'ευχαριστώ πολύ για την συμβουλή σου. Λανθασμένα είχαμε την ελπίδα πως επειδή είμασταν την προηγούμενη φορά τυχεροί ότι έτσι θα ήταν και τώρα. Αυτά τα ποσοστά μας παρέσυραν ξανά. 75% να είναι υγείες κι 25%να είμαι πάσχων. Αλλά δεν μπορώ να το ρισκάρω ξανά και ξανά. Θέλω πολύ είναι δεύτερο παιδάκι.. Indyla μου  αν θα μπορούσες να με κατευθύνεις κάπως... Από πού να ξεκινήσω για την διαδικασία της εξωσωματικής. Ποιον από όλους τους γιατρούς να επιλέξω και με ποιο κριτήριο? Είναι επίπονη διαδικασία??? Μπέρδεμα τρελό μέσα στο μυαλό μου.Συγγνωμη αν σας ζαλίζω. 

     

     

     

    Δεν μας ζαλίζεις καθόλου. Νομίζω ότι όσες γράφουμε εδώ μπορούμε απολύτως να σε συναισθανθούμε. Θα σου στείλω καλύτερα προσωπικό μήνυμα αλλά γι' αυτό που διάβασα παρακάτω σχετικά με τους φόβους σας για τις ορμόνες και την εξωσωματική, υπάρχουν πια αρκετά ερευνητικά δεδομένα που είναι πολύ καθησυχαστικά σχετικά με το εάν η εξωσωματική έχει αρνητικές συνέπειες στην υγεία. Σε κάθε περίπτωση, θεωρώ ότι η ενημέρωση και η γνώση είναι τα καλύτερα "όπλα" σε κάθε δύσκολη κατάσταση που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Η επίσκεψη σε έναν γιατρό που έχει εμπειρία από τέτοιες περιπτώσεις νομίζω ότι είναι μία πολύ καλή αρχή. Προσωπικά αν με ρωτάς θεωρώ ότι αν η επιστήμη μας δίνει εργαλεία για να αποφύγουμε επώδυνες εμπειρίες τότε καλό είναι να τα χρησιμοποιούμε.

    • Μου αρέσει 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 ώρα πρίν, Indyla είπε:

    Δεν μας ζαλίζεις καθόλου. Νομίζω ότι όσες γράφουμε εδώ μπορούμε απολύτως να σε συναισθανθούμε. Θα σου στείλω καλύτερα προσωπικό μήνυμα αλλά γι' αυτό που διάβασα παρακάτω σχετικά με τους φόβους σας για τις ορμόνες και την εξωσωματική, υπάρχουν πια αρκετά ερευνητικά δεδομένα που είναι πολύ καθησυχαστικά σχετικά με το εάν η εξωσωματική έχει αρνητικές συνέπειες στην υγεία. Σε κάθε περίπτωση, θεωρώ ότι η ενημέρωση και η γνώση είναι τα καλύτερα "όπλα" σε κάθε δύσκολη κατάσταση που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Η επίσκεψη σε έναν γιατρό που έχει εμπειρία από τέτοιες περιπτώσεις νομίζω ότι είναι μία πολύ καλή αρχή. Προσωπικά αν με ρωτάς θεωρώ ότι αν η επιστήμη μας δίνει εργαλεία για να αποφύγουμε επώδυνες εμπειρίες τότε καλό είναι να τα χρησιμοποιούμε.

    Έχεις δίκιο για τα όσα μας προσφέρει η επιστήμη. Και ήδη με τον προγεννητικό έλεγχο κάνει πολύ καλά την δουλειά της. Το θέμα είναι η απόφαση που πρέπει να πάρουμε. Είμαι πολύ χάλια ψυχολογικά... Μια πέφτω και μια σηκώνομαι... Δεν μπορώ ακόμα να σκεφτώ καθαρά.. ίσως αργότερα να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Ούτως η άλλως πρέπει να επανέλθει ο οργανισμός μου  και έχουμε το χρόνο να δούμε τις επιλογές μας. Χαίρομαι πάντως που μπορώ να έχω ανθρώπους δίπλα μου να με καταλαβαίνουν. Κάποιες να το έχουνε ζήσει όλο αυτό. Μόνο εσείς με νιώθετε πραγματικά. Ευχαριστώ!!!!!

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα σας!θα ήθελα να σας πω τη μεγαλη ιστορία μου γιατι παιρνω δυναμη απ ολα αυτα που διαβαζω απο σας...το 2018 , ούσα 33 ετών έμεινα έγκυος με την πρώτη προσπάθεια αλλά δυστυχώς τη μέρα που είχαμε ραντεβού να δούμε την καρδούλα του μωρού στην 7η εβδομάδα διαπιστώσαμε παλίνδρομη κύηση.έκανα απόξεση και έκανα προληπτικά εξετάσεις θρομβοφιλίας που έδειξαν οτι δεν εχω κανενα θεμα.μετά την πρώτη περίοδο έμεινα και πάλι έγκυος με την πρώτη προσπάθεια.αυτή τη φορά διαπιστώσαμε πως είχαμε δίδυμη κύηση και για καλή μας τύχη είχαμε δυο πλακουντες και δυο σάκους με καρδιακό παλμό.πρίν απο την αυχενική διαφάνεια είχα μια μικρή αιμορραγία που σταμάτησε σε λίγες ώρες.κάναμε υπέρηχο και όλα ήταν μια χαρά και για τα δυο μας μωρά.έφτασε η αυχενική διαφάνεια και ήταν εξαιρετική και για τα δυο μωρά.γύρω στην 19η βδομάδα είχα μεγαλύτερη αιμορραγία ώπου και πάλι κάναμε έλεγχο στα μωρά και ήταν μια χαρά.στην 21ή εβδομάδα στην β επιπέδου διαπιστώσαμε πως το ένα μωράκι δεν είχε παλμό.ξεκίνησα αντιπηκτικες και πήρα αντιβίωση προληπτικά.έφτασα στην 37η εβδομάδα ώπου δυστυχώς έπαθα χολόσταση κύησης και έπρεπε να γεννήσω άμεσα.γέννησα ένα υγιέστατο αγοράκι με ολική νάρκωση λόγω του οτι είχα κάνει λίγες ώρες πριν ενεση ηπαρινης.φτάνουμε στο σημερα ώπου πλεον ο γιος μου ειναι 2 ετων.αποφασιζουμε να κανουμε δευτερο παιδακι και μενω εγκυος με την πρωτη προσπαθεια.οι χοριακες μου ηταν πολυ καλες και εκανα δυο ραντεβου ωπου στο πρωτο ειδαμε ενδομητρια κυηση και στο δευτερο γυρω στην 7η εβδομαδα καρδιακο παλμο.δυστυχως διαπιστωσαμε και παλι παλινδρομη κυηση ωπου ο γιατρος μου επιμενει πως ειναι χρωμοσωμικη ανωμαλια...εμπιστευομαι κ αγαπαω πολυ τον γιατρο μου ο οποιος ειναι πολυ υποστηρικτικος αλλα φοβαμαι πολυ να προχωρησω και να ξαναπροσπαθησω.σας ευχαριστω παρα πολυ και συγγνωμη για το μακροσκελες μηνυμα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    On 13/1/2021 at 7:10 ΜΜ, Σως είπε:

    Καλησπέρα σας!θα ήθελα να σας πω τη μεγαλη ιστορία μου γιατι παιρνω δυναμη απ ολα αυτα που διαβαζω απο σας...το 2018 , ούσα 33 ετών έμεινα έγκυος με την πρώτη προσπάθεια αλλά δυστυχώς τη μέρα που είχαμε ραντεβού να δούμε την καρδούλα του μωρού στην 7η εβδομάδα διαπιστώσαμε παλίνδρομη κύηση.έκανα απόξεση και έκανα προληπτικά εξετάσεις θρομβοφιλίας που έδειξαν οτι δεν εχω κανενα θεμα.μετά την πρώτη περίοδο έμεινα και πάλι έγκυος με την πρώτη προσπάθεια.αυτή τη φορά διαπιστώσαμε πως είχαμε δίδυμη κύηση και για καλή μας τύχη είχαμε δυο πλακουντες και δυο σάκους με καρδιακό παλμό.πρίν απο την αυχενική διαφάνεια είχα μια μικρή αιμορραγία που σταμάτησε σε λίγες ώρες.κάναμε υπέρηχο και όλα ήταν μια χαρά και για τα δυο μας μωρά.έφτασε η αυχενική διαφάνεια και ήταν εξαιρετική και για τα δυο μωρά.γύρω στην 19η βδομάδα είχα μεγαλύτερη αιμορραγία ώπου και πάλι κάναμε έλεγχο στα μωρά και ήταν μια χαρά.στην 21ή εβδομάδα στην β επιπέδου διαπιστώσαμε πως το ένα μωράκι δεν είχε παλμό.ξεκίνησα αντιπηκτικες και πήρα αντιβίωση προληπτικά.έφτασα στην 37η εβδομάδα ώπου δυστυχώς έπαθα χολόσταση κύησης και έπρεπε να γεννήσω άμεσα.γέννησα ένα υγιέστατο αγοράκι με ολική νάρκωση λόγω του οτι είχα κάνει λίγες ώρες πριν ενεση ηπαρινης.φτάνουμε στο σημερα ώπου πλεον ο γιος μου ειναι 2 ετων.αποφασιζουμε να κανουμε δευτερο παιδακι και μενω εγκυος με την πρωτη προσπαθεια.οι χοριακες μου ηταν πολυ καλες και εκανα δυο ραντεβου ωπου στο πρωτο ειδαμε ενδομητρια κυηση και στο δευτερο γυρω στην 7η εβδομαδα καρδιακο παλμο.δυστυχως διαπιστωσαμε και παλι παλινδρομη κυηση ωπου ο γιατρος μου επιμενει πως ειναι χρωμοσωμικη ανωμαλια...εμπιστευομαι κ αγαπαω πολυ τον γιατρο μου ο οποιος ειναι πολυ υποστηρικτικος αλλα φοβαμαι πολυ να προχωρησω και να ξαναπροσπαθησω.σας ευχαριστω παρα πολυ και συγγνωμη για το μακροσκελες μηνυμα!

    Λυπάμαι πολύ για αυτά που πέρασες! Συνήθως ψάχνουν πιο ενδελεχώς το θέμα μετά από τρεις αποβολές. Το καταλαβαίνω γιατί το λένε, όντως οι χρωμοσομικες ανωμαλίες είναι  ένας βασικός παράγοντας που μια κύηση δεν εξελίσσεται καλά, αλλά καταλαβαίνω κ σένα που δεν έχεις άλλες αντοχές ψυχολογικά. Εγώ θα επέμενα με τη σειρά μου να μου γράψει εξετάσεις απλώς για να αισθανθώ πιο ήσυχη ότι τα έχω ψάξει όλα 

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ευχαριστω πολυ κοριτσια.ειμαι στην δευτερη βδομαδα μετα την αποξεση και ψυχολογικα ειμαι πολυ καλα κυριως λογω του γιου μου!επισης ειμαι αρκετα ηρεμη γιατι μενω εγκυος πολυ ευκολα.για την ωρα λεω να εμπιστευτω το γιατρο μου και να προχωρησω συμφωνα με τις οδηγιες του.αν το ξαναπαθω θεωρω δεδομενο οτι θα παω σε καποιο νοσοκομειο που διαχειριζεται τις καθ εξιν αποβολες.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γειά σας κορίτσια μου,

     

    Θέλω να σας πω την ιστορία μου για να τη βγάλω απο μέσα μου και ίσως με τις εμπειρίες σας να με βοηθήσετε να το ξεπεράσω.

    Είμαι 33 χρονών και προσπαθούμε για παιδάκι με τον άντρα μου εδω και 7 χρόνια. Εξωσωματική έκανα μία φορά, που κατέληξε σε εσωτερική αιμορραγία και επείγουσα καισαρική....Αποτυχημένες εμβρυομεταφορές κλπ. Αφού μας τελείωσαν τα κρυοσυντηρημένα έμβρυα και δεν είχαμε επιτυχία, αποφασίσαμε να κάνουμε μόνο σε φυσικό κύκλο καθώς με τα φάρμακα εγω κόντεψα να πεθάνω. Μετά απο αρκετές προσπάθειες είχαμε μια βλαστοκύστη την οποία και μεταφέρμαε και έπιασε. Όλα καλά μέχρι 13η εβδομαδα και αυχενική. Το NIPT πεντακάθαρο καμια ανωμαλία. Δυστυχώς η αυχενική έδειξε μεγάλες ανατομικές ανωμαλίες και έπρεπε να διακόψουμε την κύηση που θέλαμε τόσο τόσο πολύ....Μας είπαν τυχαίο γεγονός είτε σύνδρομο αμνιακών ταινιών με τρομακτικές ιστορίες....

    Θέλω τόσο πολύ να ξαναπροσπαθήσω αλλά είμαι εξουθενωμένη ψυχικά.

    Θα ήθελα πολύ να ακούσω θετικές ιστορίες που όλα πήγαν καλά εκ των υστέρων....

    Το έχω πολύ ανάγκη....

     

    • Λυπημένη/-ος 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    19 ώρες πρίν, mominthemaking είπε:

    Γειά σας κορίτσια μου,

     

    Θέλω να σας πω την ιστορία μου για να τη βγάλω απο μέσα μου και ίσως με τις εμπειρίες σας να με βοηθήσετε να το ξεπεράσω.

    Είμαι 33 χρονών και προσπαθούμε για παιδάκι με τον άντρα μου εδω και 7 χρόνια. Εξωσωματική έκανα μία φορά, που κατέληξε σε εσωτερική αιμορραγία και επείγουσα καισαρική....Αποτυχημένες εμβρυομεταφορές κλπ. Αφού μας τελείωσαν τα κρυοσυντηρημένα έμβρυα και δεν είχαμε επιτυχία, αποφασίσαμε να κάνουμε μόνο σε φυσικό κύκλο καθώς με τα φάρμακα εγω κόντεψα να πεθάνω. Μετά απο αρκετές προσπάθειες είχαμε μια βλαστοκύστη την οποία και μεταφέρμαε και έπιασε. Όλα καλά μέχρι 13η εβδομαδα και αυχενική. Το NIPT πεντακάθαρο καμια ανωμαλία. Δυστυχώς η αυχενική έδειξε μεγάλες ανατομικές ανωμαλίες και έπρεπε να διακόψουμε την κύηση που θέλαμε τόσο τόσο πολύ....Μας είπαν τυχαίο γεγονός είτε σύνδρομο αμνιακών ταινιών με τρομακτικές ιστορίες....

    Θέλω τόσο πολύ να ξαναπροσπαθήσω αλλά είμαι εξουθενωμένη ψυχικά.

    Θα ήθελα πολύ να ακούσω θετικές ιστορίες που όλα πήγαν καλά εκ των υστέρων....

    Το έχω πολύ ανάγκη....

     

    ΚΑλησπερα κοπέλα μου 

    καταλαβαινω απόλυτα αυτό που ζεις τωρα . Πέρασα κι εγώ παρά πολλά μέχρι να αποκτήσω τη κόρη μου όμως τα κατάφερα ! Είχα παλλινδρομη κυηση στη 10η βδομάδα, μια διακοπή κυησης λόγω συνδρόμου μετά τη β επιπέδου , μυλη κυηση και μετά αποτυχημένη εξωσωματική με προεμφυτευτικο . Το χειρότερο μακραν για μένα ήταν η διακοπή . Τελικά όπως διάβασες τα κατάφερα και απέκτησα ένα υγιέστατο κοριτσάκι ! Είναι πολύ δύσκολο να διαχειριστείς αυτές τις καταστασεις το καταλαβαίνω απόλυτα . Οι περισσότερες κοπέλες τα καταφέρνουν τελικά και έτσι θα τα καταφέρεις και εσυ . Τώρα ίσως σου είναι πολύ δύσκολο να σηκωθείς και να παλέψεις . Δεν χρειάζεται να το κανείς αμέσως , πάρε το χρόνο σου και θα έρθει η στιγμή που θα νιώσεις περισσότερη έτοιμη . Λυπάμαι πραγνατικα για την Απώλεια σου ! 

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    21 ώρες πρίν, Summer love είπε:

    ΚΑλησπερα κοπέλα μου 

    καταλαβαινω απόλυτα αυτό που ζεις τωρα . Πέρασα κι εγώ παρά πολλά μέχρι να αποκτήσω τη κόρη μου όμως τα κατάφερα ! Είχα παλλινδρομη κυηση στη 10η βδομάδα, μια διακοπή κυησης λόγω συνδρόμου μετά τη β επιπέδου , μυλη κυηση και μετά αποτυχημένη εξωσωματική με προεμφυτευτικο . Το χειρότερο μακραν για μένα ήταν η διακοπή . Τελικά όπως διάβασες τα κατάφερα και απέκτησα ένα υγιέστατο κοριτσάκι ! Είναι πολύ δύσκολο να διαχειριστείς αυτές τις καταστασεις το καταλαβαίνω απόλυτα . Οι περισσότερες κοπέλες τα καταφέρνουν τελικά και έτσι θα τα καταφέρεις και εσυ . Τώρα ίσως σου είναι πολύ δύσκολο να σηκωθείς και να παλέψεις . Δεν χρειάζεται να το κανείς αμέσως , πάρε το χρόνο σου και θα έρθει η στιγμή που θα νιώσεις περισσότερη έτοιμη . Λυπάμαι πραγνατικα για την Απώλεια σου ! 

    Σε ευχαριστώ πολύ πολύ. Θα συνεχίσω να προσπαθώ και ελπίζω ότι θα έρθει..Νομίζω την απώλεια δε θα την ξεχάσω ποτέ αλλά θα προχωρήσω 'παρέα' της κάπως ..Πώς ήσουν στην εγκυμοσύνη σου με την κορούλα σου; εννοώ πως διαχειρίστηκες το άγχος σου; Αυτό σκέφτομαι τώρα ότι ίσως την επόμενη φορά είμαι πολύ πολύ αγχωμένη ή τελείως αποστασιοποιημένη...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    1 ώρα πρίν, mominthemaking είπε:

    Σε ευχαριστώ πολύ πολύ. Θα συνεχίσω να προσπαθώ και ελπίζω ότι θα έρθει..Νομίζω την απώλεια δε θα την ξεχάσω ποτέ αλλά θα προχωρήσω 'παρέα' της κάπως ..Πώς ήσουν στην εγκυμοσύνη σου με την κορούλα σου; εννοώ πως διαχειρίστηκες το άγχος σου; Αυτό σκέφτομαι τώρα ότι ίσως την επόμενη φορά είμαι πολύ πολύ αγχωμένη ή τελείως αποστασιοποιημένη...

    Είναι όπως το λες θα συνεχίσεις παρέα με αυτή την απώλεια. Με το καιρό θα είσαι καλύτερα . Στην εγκυμοσύνη της κόρης μου είχα φυσικά πολύ άγχος όμως όταν γεννήθηκε και την πήρα αγκαλιά και μου είπαν ότι είναι ένα υγιέστατο μωράκι το άγχος έφυγε . Φυσικά κάποιες φορές ακόμη και σήμερα που έχω τη κόρη μου μπορεί να σκεφτώ εκείνες τις άσχημες μέρες όμως πια δεν είναι ακριβώς το ίδιο . Μπορεί να είσαι αγχωμένη και αποστασιοποιημένη πραγματι , εγώ ήμουν σίγουρα ... είναι κι αυτό κάπως αναμενόμενο μην νιώθεις άσχημα . 

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Summer love είπε:

    Είναι όπως το λες θα συνεχίσεις παρέα με αυτή την απώλεια. Με το καιρό θα είσαι καλύτερα . Στην εγκυμοσύνη της κόρης μου είχα φυσικά πολύ άγχος όμως όταν γεννήθηκε και την πήρα αγκαλιά και μου είπαν ότι είναι ένα υγιέστατο μωράκι το άγχος έφυγε . Φυσικά κάποιες φορές ακόμη και σήμερα που έχω τη κόρη μου μπορεί να σκεφτώ εκείνες τις άσχημες μέρες όμως πια δεν είναι ακριβώς το ίδιο . Μπορεί να είσαι αγχωμένη και αποστασιοποιημένη πραγματι , εγώ ήμουν σίγουρα ... είναι κι αυτό κάπως αναμενόμενο μην νιώθεις άσχημα . 

    Σε ευχαριστώ πολύ πολύ για την απάντηση. Μου έδωσες δύναμη και κάπως επιβεβαίωσες αυτά που κι εγώ νιώθω...Ελπίζω να σας γράψω σε κάποιους μήνες τα ευχάριστα νέα μου. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 17/2/2021 at 10:25 ΜΜ, mominthemaking είπε:

    Λοιπον!αν διαβασεις παραπανω θα δεις αυτα που βιωσα εγω...το μονο που κανω ειναι να τα βαζω ολα στην ακρη και να προχωραω μπροστα.στην τελικη να ξερεις οτι γυναικα που πιανει παιδι κανει παιδι!κ αν δεν πιασει με φυσικο τροπο η επιστημη εχει εξελιχθει τοσο πολυ που καποια στιγμη αργα η γρηγορα ειμαι σιγουρη πως θα τα καταφερεις!

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κοριτσια μου και εγω πριν λιγες ωρες πληροφορηθηκα οτι το μωρο μου νοσει και πρεπει να γινει διακοπη κυησης. Ειμαι 20 εβδομαδων και το μωρο μου εχει κυστικη ινωση βαριας μορφης. Φοβαμαι την ολη διαδικασια μιας και ειναι το πρωτο μου παιδακι

    • Λυπημένη/-ος 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 5/5/2021 at 6:41 ΜΜ, Areti! είπε:

    Κοριτσια μου και εγω πριν λιγες ωρες πληροφορηθηκα οτι το μωρο μου νοσει και πρεπει να γινει διακοπη κυησης. Ειμαι 20 εβδομαδων και το μωρο μου εχει κυστικη ινωση βαριας μορφης. Φοβαμαι την ολη διαδικασια μιας και ειναι το πρωτο μου παιδακι

    Λυπάμαι πολυ.. Εκανα διακοπή κυησης πριν 10 μέρες στην 22η εβδομάδα.. Να έχεις δυναμη και κουράγιο. 

    • Λυπημένη/-ος 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 5/5/2021 at 6:41 ΜΜ, Areti! είπε:

    Κοριτσια μου και εγω πριν λιγες ωρες πληροφορηθηκα οτι το μωρο μου νοσει και πρεπει να γινει διακοπη κυησης. Ειμαι 20 εβδομαδων και το μωρο μου εχει κυστικη ινωση βαριας μορφης. Φοβαμαι την ολη διαδικασια μιας και ειναι το πρωτο μου παιδακι

    Λυπάμαι ειλικρινά.. Κάνε κουράγιο και ευχομαι σε όλο αυτό να είστε κοντά με τον άντρα σου.. Εμένα αυτό με κρατάει όρθια σχεδόν ένα μήνα τώρα από τη διακοπή που έκανα. Ότι χρειαστείς να μιλάς.. Δυναμη να έχεις.. 

    • Λυπημένη/-ος 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 23/5/2021 at 10:24 ΠΜ, Ansp είπε:

    Λυπάμαι ειλικρινά.. Κάνε κουράγιο και ευχομαι σε όλο αυτό να είστε κοντά με τον άντρα σου.. Εμένα αυτό με κρατάει όρθια σχεδόν ένα μήνα τώρα από τη διακοπή που έκανα. Ότι χρειαστείς να μιλάς.. Δυναμη να έχεις.. 

    λυπάμαι παρά πολύ κοπέλα μου για το αγοράκι σου… μέσα σε όλο το πένθος σου ευτυχώς έχει στήριγμα τον σύζυγο σου! Χαίρομαι που βρίσκεις την δύναμη και μιλάς! Πριν από 5 χρόνια αυτό το τοπικ μου έδωσε κ εμένα δύναμη μαζί με πολλές άλλες κοπέλες εδώ! Πραγματικά αυτό που βίωσες σε στιγμάτισε και η ζωή σου δεν θα είναι πια ίδια. Πάντα θα είσαι η μαμά του και είναι δεδομένο. Σου εύχομαι γρήγορη ψυχική ανάρρωση! Να θυμάμαι στο πένθος δεν υπάρχουν λάθος και σωστά πράγματα… βίωσε το όσο θες, μιλά όσο θες για το αγοράκι σου, σε μας στον άντρα σου, κάποια στιγμή το «τσουνάμι» θα περάσει… πάντα θα θυμάσαι !!! Είμαι εδώ για ότι χρειαστείς! 

    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 13/1/2021 at 7:10 ΜΜ, Σως είπε:

    Λυπάμαι πολύ! Δεν υπάρχουν λόγια παρηγοριάς.. το ξέρω πολύ καλά αυτό.. ο χρόνος ειναι γιατρός, δεν θα ξεχασεις αλλα ο πόνος θα απαλύνει. Πάντα θα θυμάσαι και θα το κουβαλάς μέσα σου.. Αλλά μετά από κάθε καταιγίδα βγαίνει πάντα ο ήλιος!!!

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Θα τονίσω για ακόμη μια φορά ποσο σημαντική είναι εξέταση για το αν είσαι φορέας για την κυστικη ίνωση!και μονο για την κοινή μετάλλαξη του γονιδίου αλλά και για τις υπόλοιπες!12 εβδομάδων εμαθα ότι είμαι φορέας μιας σπάνιας μετάλλαξης του γονιδίου της κυστικης ίνωσης. Αμέσως μετά πήγε και ο σύζυγος να εξεταστεί.15 μέρες έζησα μέσα στην αγωνία μέχρι να μάθω τα αποτελέσματα του και στη σκέψη μου πήγαινε στο χειρότερο!ευτυχως δεν ήταν φορέας!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα