Recommended Posts

    Σχεδον ενα μήνα μετα τον γάμο μας έμεινα έγκυος. Η χαρα μας ήταν πολύ μεγάλη γιατί ακούγαμε για τόσα πολλά ζευγάρια που προσπαθούσαν και δεν τα κατάφερναν.Ολα πήγαιναν τέλεια.Οι εξετάσεις που κάναμε πριν την σύλληψη ηταν πολύ καλές και 17 εβδομάδες δεν είχα ούτε την παραμικρή ανωμαλία.Ομως στην 17η εβδομάδα κι ενώ γεμάτοι χαρά πήγαμε για να μάθουμε το φύλο,μάθαμε τα χειρότερα.Χρειάστηκε να πάμε στην Θεσσαλονίκη για επιβεβαίωση καθώς μένουμε στην επαρχία.Το μωρό επασχε απο την πιο ακραία μορφή δισχιδούς ράχης.οι ελπίδες να βελτιωθεί με επεμβάσεις, μηδαμινές.Θα γεννιόταν ένα μαραμένο λουλουδάκι.Πριν απο 3 ημέρες μπήκα σε κλινική και το γέννησα κανονικά με πόνους κια οδύνες.Είναι η πιο φρικτή περίοδος της ζωής μας.Χασαμε τον Ανδρέα μας και μαζί τα όνειρα που κάναμε γι αυτόν.Εύχομαι να μη το ζήσει καμιά αλλη γυναικα.Η ειρωνεία?Το στηθος μου είναι έτοιμο να παράγει γάλα.Γάλα για ποιον????

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Είναι φριχτό να πρέπει μια μάνα να ζήσει αυτή την εμπειρία. Δεν το έχω περάσει αλλά στο παρελθόν προχώρησα οικειοθελώς σε διακοπή κυήσεως διότι ήμουν πολύ μικρή (18) και δεν ήμουν έτοιμη. Τώρα 17 χρόνια μετά το σκέφτομαι ακόμη...

     

    Κοπέλα μου ξέρω ότι αυτή τη στιγμή νιώθεις χαμένη και το μόνο που βλέπεις είναι ένα απέραντο κενό και μαυρίλα.

     

    Σκέψου όμως ότι αν δεν είχε προχωρήσει η επιστήμη θα γεννιόταν το μωράκι σου αλλά δεν θα ζούσε...νομίζω ότι αυτό θα ήταν πολύ χειρότερο..

     

    Έχεις τον άντρα σου. Αγκάλιασέ τον και μαζί θα το ξεπεράσετε..


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Θυμάμαι εκείνη την ημέρα σαν εναν εφιάλτη.Και γενικά οι τελευταίες 10 ημέρες, απο τότε που μάθαμε τα δυσάρεστα, φαντάζουν σαν ενα κακό όνειρο.Νομίζουμε ότι θα κλείσουμε τα μάτια, θα τα ανοίξουμε και θα είναι όλα όπως πριν.Ακόμη ασυναίσθητα ακουμπάω το χέρι στην κοιλιά μου.Οταν μένω μόνη στο σπίτι, νιώθω χαμένη γιατί όσο είχα το μωράκι ήταν για μένα μια όμορφη παρεα, κι ας μη μπορούσε να μιλήσει.Ακόμη το νιώθω στο μπούτι μου τη στιγμή που βγήκε και ακούμπησε εκει πάνω.Προς το παρόν προσπαθώ να σκεφτώ θετικά αλλά είναι το πιο δύσκολο πράγμα στον κοσμο.Ο αντρούλης μου κάνει ότι μπορεί για να με στηρίξει και ευχαριστώ τον Θεό που μου τον έστειλε.Αν ήταν οποιοσδήποτε άλλος ίσως να μην κατάφερνε τιποτα.Και μόνο που χαμογελάει είναι σα να ανοίγει μια τρυπούλα στον συννεφιασμένο ουρανό.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΓΕΙΑ ΣΑΣ ,

     

    ΕΙΜΑΙ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΚΑΙ ΧΑΡΗΚΑ ΠΟΛΥ ΟΤΑΝ ΒΡΗΚΑ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΟΤΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΤΕ ΑΠΟΛΥΤΑ ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΛΕΜΕ ΟΤΙ ΝΙΩΘΟΥΜΕ..

    ΕΧΑΣΑ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΟ ΑΓΓΕΛΟΥΔΑΚΙ ΜΟΥ..ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΗΤΑΝ...

    ΠΡΙΝ ΜΙΑΜΙΣΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ 27-11-09 ΣΤΟΝ 5 ΚΛΕΙΣΜΕΝΟ ΗΜΟΥΝ..ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΑΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ KAI ΣΤΙΣ 27-11-09 ΠΟΥ ΕΙΧΑΜΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ..ΜΑΣ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ Η ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΤΟΥ..

    ΕΙΧΑ ΑΛΛΟΝ ΓΙΑΤΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΜΑΣ ΔΥΣΤΗΧΩΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΕ ΠΡΟΣΕΞΕ ΚΑΘΟΛΟΥ..ΟΥΤΕ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΠΡΩΤΟΥ ΤΡΙΜΗΝΟΥ ΠΟΥ ΦΕΝΟΝΤΑΙ ΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΧΡΩΜΩΣΟΜΙΚΕΣ ΑΝΩΜΑΛΙΕΣ..ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΤΡΙΜΗΝΟΥ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΛΕΧΑΣΕ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΜΟΥ ΤΑ ΕΞΗΓΗΣΕ ΚΑΙΜΟΛΙΣ ΕΙΔΕ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΕΣΤΕΙΛΕ ΣΤΟ ΓΕΝΝΕΣΕΙΣ ΟΠΟΥ ΕΚΕΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΕ ΑΝΕΛΑΒΑΝ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΟΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ..Ο ΠΡΩΤΟΣ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕ ΕΝΑΝ ΕΜΠΙΣΤΟ ΦΙΛΟ ΤΟΥ..Ο ΟΠΟΙΟΣ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΜΟΥ ...ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΕ ΞΕΡΕΙ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΜΕ ΕΒΛΕΠΕ ΜΟΥ ΜΙΛΗΣΕ ΜΟΥ ΕΞΗΓΗΣΕ ΜΟΥ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΘΗΚΕ ΟΛΑ..ΚΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΠΟΥ ΜΕ ΕΙΧΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΝΑ ΔΕΙ ΤΙ ΕΓΙΝΕ..

    ΤΩΡΑ ΜΑΛΛΟΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΧΡΩΜΟΣΩΜΙΚΕΣ ΑΝΩΜΑΛΙΕΣ..ΣΤΕΙΛΑΜΕ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ ΓΙΑ ΚΑΡΥΟΤΥΠΟ ΑΛΛΑΕΠΕΙΔΗ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΝΕΚΡΟ ΜΕΣΑ ΜΟΥ 10 ΜΕΡΕΣ ΕΙΧΕ ΣΗΨΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑΝ ΝΑ ΔΟΥΝ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑΝ ΕΚΑΝΑΝ ΟΜΩΣ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΕΣ ΑΛΛΕΣ ΤΡΙΣΩΜΙΕΣ ΚΑΙ ΒΓΗΚΕ ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ...ΘΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΑΙΜΑ ΝΑ ΔΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΜΑΛΛΟΝ...

    ΟΠΟΤΕ ΚΑΙ ΕΓΩ ΓΕΝΝΗΣΑ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΣΚΛΗΡΙΔΙΟ.ΓΙΑΤΙ ΕΥΤΗΧΩΣ ΒΓΗΚΕ ΓΡΗΓΟΡΑ ΕΝΩ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΑΥΤΗ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΑΠΟ 10 -12 ΩΡΕΣ ΚΑΙ ΠΑΝΩ..ΑΛΛΑ ΕΙΠΕ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΠΩΣ ΕΙΧΑ ΚΑΛΟ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ ΟΛΟ ΣΕ 4.5 ΩΡΕΣ...

    ΕΙΝΑΙ Η ΠΙΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ...ΟΤΙ ΠΙΟ ΣΚΛΗΡΟ ΝΑ ΓΕΝΝΑΣ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΝΑ ΤΑ ΝΙΩΘΕΙΣ ΟΛΑ ΝΑ ΝΙΩΘΕΙΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ ΝΑ ΒΓΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΝΕΚΡΟ...ΤΡΕΛΕΝΟΜΑΙ...ΔΕΝ ΤΟ ΔΕΧΟΜΑΙ ΑΥΤΟ..ΓΙΑΤΙ..ΓΙΑΤΙ..ΓΙΑΤΙ...

    ΕΥΤΗΧΩΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΠΟΥ ΤΑ ΘΑΒΟΥΝΕ ΚΑΙ ΘΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΑΒΟΥΜΕ ΚΑΙΡΑΚΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΝΙΩΘΕΙ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΓΙΑΤΙ ΒΛΕΠΩ ΟΛΟ ΕΦΙΑΛΤΕΣ ΣΑΝ ΝΑ ΝΙΩΘΕΙ Η ΚΟΡΟΥΛΑ ΜΟΥ ΟΤΙ ΤΗΝ ΑΦΗΣΑΜΕ ΜΟΝΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΝΟΙΑΖΟΜΑΣΤΕ...ΚΑΘΙΣΥΧΑΖΟΜΕ ΟΤΑΝ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΥ ΟΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΠΕΤΑΞΑΝ Η ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΓΙΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ...

    ΖΩΗ ΕΙΧΕ ΨΥΧΗ ΕΙΧΕ ..ΧΤΥΠΟΥΣΕ Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ..ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΛΟ ΕΙΑΝΙ ΟΤΙ ΠΕΘΑΝΕ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΖΕΣΤΑΣΙΑ ΜΟΥ...

    ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΩ ...ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΛΕΩ ΠΑΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΛΛΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΚΑΩ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ...ΠΙΟ ΠΟΛΥ...

    ΘΕΛΩ ΠΟΛΥ ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΧΑΛΑΕΙ ΧΑΤΗΡΙ..ΚΑΙ ΞΕΡΕΤΕ ΚΑΤΙ...ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΝΙΩΘΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΑΣ..ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗ...ΚΑΙ ΜΕ ΒΟΗΘΑΕΙ ΠΟΛΥ...

    ΗΤΑΝ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΑΣ..ΕΙΜΑΙ 28 ΑΚΟΜΑ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΑΛΛΟ?ΑΓΧΩΝΟΜΑΙ...ΚΑΙ ΑΝ...ΚΑΤΙ...???

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κι εγω καλή μου είμαι 28.Ολοι μου λένε οτι είμαι πολύ μικρή και θα κάνω άλλο εγώ όμως εκνευρίζομαι γιατί κι αυτό ήταν κομμάτι δικό μου και του άντρα μου.Δε μπορώ να το ξεχάσω τόσο γρήγορα.Είναι μόνο 4 ημέρες απο τότε που το χασαμε.Επέλεξ να το γεννήσω κανονικά και για μένα την ίδια αλλά και γι αυτό το κακόμοιρο που σε περίπτωση έκτρωσης θα το έβγαζαν κομμματιασμένο.Μου πήρε 12 ώρες για να το γεννήσω και προς το τέλος εκλαιγα συνεχώς για το μαρτύριο που έπρεπε να ζήσω για ένα μωρό που ήξερα ότι ήταν τελειωμένο.Εγινε το αστεράκι που μας φωτίζει απο κει ψηλά και ισως μας στείλει άλλα αδερφάκια να μας δώσουν την χαρά που το ίδιο δεν πρόλαβε να μας δώσει ολοκληρωμένη.Γιατί εμείς το αγαπήσαμε απο την πρώτη στιγμή που μάθαμε για την ύπαρξη του και ήταν σα να το κρατούσαμε στα χέρια μας και ξαφνικά μας το άρπαξαν.Αχ Αντρίκο μου, ελπίζω εκεί ψηλά να είσαι πιο χαρούμενο απ οτι εδω κάτω.Σ αγαπώ πολύ

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    katermihail συγκλονιστικά τα λόγια σου.. Εγώ πέρασα απόξεση στην 8η εβδομάδα, αλλά η δική σου ιστορία.. τι να πώ. Σου στέλνω τη συμπαράστασή μου, κορίτσι μου, μακάρι ο Θεός να σε αξιώσει με πολλά παιδάκια στη ζωή σου και στο χαμόγελό τους να βλέπεις τον Αντρίκο σου.. Θα στα στείλει, να' σαι σίγουρη..


    age.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Κι εγω καλή μου είμαι 28.Ολοι μου λένε οτι είμαι πολύ μικρή και θα κάνω άλλο εγώ όμως εκνευρίζομαι γιατί κι αυτό ήταν κομμάτι δικό μου και του άντρα μου.Δε μπορώ να το ξεχάσω τόσο γρήγορα.Είναι μόνο 4 ημέρες απο τότε που το χασαμε.Επέλεξ να το γεννήσω κανονικά και για μένα την ίδια αλλά και γι αυτό το κακόμοιρο που σε περίπτωση έκτρωσης θα το έβγαζαν κομμματιασμένο.Μου πήρε 12 ώρες για να το γεννήσω και προς το τέλος εκλαιγα συνεχώς για το μαρτύριο που έπρεπε να ζήσω για ένα μωρό που ήξερα ότι ήταν τελειωμένο.Εγινε το αστεράκι που μας φωτίζει απο κει ψηλά και ισως μας στείλει άλλα αδερφάκια να μας δώσουν την χαρά που το ίδιο δεν πρόλαβε να μας δώσει ολοκληρωμένη.Γιατί εμείς το αγαπήσαμε απο την πρώτη στιγμή που μάθαμε για την ύπαρξη του και ήταν σα να το κρατούσαμε στα χέρια μας και ξαφνικά μας το άρπαξαν.Αχ Αντρίκο μου, ελπίζω εκεί ψηλά να είσαι πιο χαρούμενο απ οτι εδω κάτω.Σ αγαπώ πολύ

     

    σου εχω στειλει κ pm ακριβως τα ιδια γιατι αυτη η σπονδυλικη να μην κλεινει?κ εγω 6 μηνες περασαν αλλα τα ιδια νιωθω...απλα δεν κλαιω πια....συνεχεια.

    Ενα χερακι να ελειπε ελεγα κ δεν ηταν τιποτα...ΓΙΑΤΙ?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    σου εχω στειλει κ pm ακριβως τα ιδια γιατι αυτη η σπονδυλικη να μην κλεινει?κ εγω 6 μηνες περασαν αλλα τα ιδια νιωθω...απλα δεν κλαιω πια....συνεχεια.

    Ενα χερακι να ελειπε ελεγα κ δεν ηταν τιποτα...ΓΙΑΤΙ?

    Ραφαέλ, αυτα τα γιατί είναι τόσα πολλά αλλά ούτε σε ένα δεν βρίσκω πάντηση.Κι αν έβρισκα δηλ τι θα άλλαζε?Θα γύριζε πίσω το μωράκι μου?Κάθε βραδυ με πιάνει το μεγαλύτερο παράπονο και λέω το θέλω πίσω το θέλω πίσω.Προς το παρόν δε μπορώ να κάνω όνειρα, δε θέλω να κάνω όνειρα, όλα μου τα όνειρα αφορούσαν αυτό το μωράκι.Πάει όμως έφυγε γιατί τα πουλάκια πρεπει να πετάνε ψηλά κι εδώ κάτω, χωρίς φτερα θα ήταν δυστυχισμένο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ ΚΟΡΙΤΣΙΑ,.

    ΑΥΤΑ ΤΑ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΑ ΠΟΥ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΙΟ ΠΟΛΛΑ

    ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΛΕΩ ΘΑ ΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΚΑΩ ΠΙΟ ΠΟΛΥ..ΠΙΟ ΠΟΛΥ..

    ΕΤΣΙ ΠΩΣ ΒΡΕΧΕΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ Η ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ?

    ΥΣΥΧΑΖΩ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΣΚΕΦΤΟΜΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΟΝΤΑ..ΚΑΙ ΕΙΝΑΙΚΑΙ Η ΜΑΜΑ ΤΟΥ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ ΟΠΟΤΕ ΘΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΧΕΙ Η ΓΙΑΓΙΑ ΤΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΧΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ...

    ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ ΕΝΑΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ

    "ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΑΥΤΗ ΣΤΟ ΕΔΩΣΕ....

    ΙΣΩΣ ΜΟΥ ΤΟ ΕΔΩΣΕ ΓΙΑΤΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΠΑΡΕΙ...ΙΣΩΣ ΜΑΖΕΥΕ ΑΓΓΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΩΣΩ ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΟΥ ΤΟ ΠΗΡΕ...ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ....ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ....

    ΠΑΝΤΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΥΝΑΤΕΣ....

    ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ΤΙ ΠΕΡΝΑΝΕ ΟΙ ΜΑΜΑΔΕΣ ΠΟΥ ΤΑ ΧΑΝΟΥΝ ΕΙΤΕ ΣΤΑ 2 ΕΤΟΙ ΕΙΤΕ ΣΤΑ 9 ΣΤΑ 16 ?ΠΟΥ ΤΑ ΖΟΥΝΕ ΤΑ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ?ΑΧ ΔΕΝ ΞΕΡΩ...ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΑ...ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΜΑΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΙΩΣ...

     

    ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΚΑΙ ΗΡΕΜΗΣΤΕ..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ ΚΟΡΙΤΣΙΑ,.

    ΑΥΤΑ ΤΑ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΑ ΠΟΥ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΙΟ ΠΟΛΛΑ

    ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΛΕΩ ΘΑ ΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΚΑΩ ΠΙΟ ΠΟΛΥ..ΠΙΟ ΠΟΛΥ..

    ΕΤΣΙ ΠΩΣ ΒΡΕΧΕΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ Η ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ?

    ΥΣΥΧΑΖΩ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΣΚΕΦΤΟΜΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΟΝΤΑ..ΚΑΙ ΕΙΝΑΙΚΑΙ Η ΜΑΜΑ ΤΟΥ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ ΟΠΟΤΕ ΘΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΧΕΙ Η ΓΙΑΓΙΑ ΤΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΧΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ...

    ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ ΕΝΑΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ

    "ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΑΥΤΗ ΣΤΟ ΕΔΩΣΕ....

    ΙΣΩΣ ΜΟΥ ΤΟ ΕΔΩΣΕ ΓΙΑΤΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΠΑΡΕΙ...ΙΣΩΣ ΜΑΖΕΥΕ ΑΓΓΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΩΣΩ ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΟΥ ΤΟ ΠΗΡΕ...ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ....ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ....

    ΠΑΝΤΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΥΝΑΤΕΣ....

    ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ΤΙ ΠΕΡΝΑΝΕ ΟΙ ΜΑΜΑΔΕΣ ΠΟΥ ΤΑ ΧΑΝΟΥΝ ΕΙΤΕ ΣΤΑ 2 ΕΤΟΙ ΕΙΤΕ ΣΤΑ 9 ΣΤΑ 16 ?ΠΟΥ ΤΑ ΖΟΥΝΕ ΤΑ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ?ΑΧ ΔΕΝ ΞΕΡΩ...ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΑ...ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΜΑΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΙΩΣ...

     

    ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΚΑΙ ΗΡΕΜΗΣΤΕ..

    Οταν μάθαμε για το πρόβλημα και μέχρι τη στιγμή που ξεκίνησε η διαδικασία του πρώορου τοκετού, παρακαλούσα συνεχώς την Παναγίτσα να απλώσει το χεράκι της και να το γιατρέψει.Τελικά το άπλωσε για να το πάρει.Τώρα προσεύχομαι να το κρατάει συνεχώς στην αγκαλιά της για να μη νιώθει μόνο.Πιστεύω ότι κάπου εκεί βρίσκεται, στην ποδιά της Παναγίας και παίζει χαρούμενο.Αχ πουλάκι μου και τι δεν θα έδινα για να ερχόσουν πίσω.Εγινες το αγγελάκι μας που νιώθουμε ότι μας προστατεύεις.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    κατερινα μου τα ιδια παρακαλαω κ εγω μετα απο 6 μηνες...να ειναι στην αγκαλια της παναγιας...τιποτε αλλο για να εχει μανουλα...δεν το ειδα δεν το φιλησα το αφησα ετσι...και παντα θα ποναω γιαυτο...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κορίτσια πραγματικά δεν έχω λόγια να πω...Έχω αρρωστήσει από την στιγμή που έκατσα και διάβασα τις εμπειρίες σας.Ειδικά όταν μεγαλώνει το παιδί και φτάνει 5 μηνών,είναι δυνατόν;;;Είναι δυνατόν να γεννάς,και η γέννα να φέρει πόνο;

    Δάκρυσα,πραγματικά σας μιλάω.Δεν ξέρω γιατί υπάρχουν αυτά τα πράγματα,ποιον θα ενοχλούσαν αυτές οι ψυχούλες αν γεννιόντουσαν;

    Πωπω,πονάω πολύ κορίτσια,ειλικρινά...

    Εύχομαι σε όλες σας ότι καλύτερο,και σύντομα να έρθει ένα μωράκι να επουλώσει τις πληγές σας.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    δημητρα δεν θα ενοχλουσαν εμας τις μαναδες αλλα μου σου λενε ολοι οι γιατροι οτι εκτος οτι μπορει να υπαρξει ενδομητριος θανατος ή το παιδι αυτο να πεθανει μολις γεννηθει ή να ειναι παντα αναπηρο κ να χρειαζεται νοσοκομεια δεν ειναι ζωη αυτο...ο πονος τους?ποσες απο εμας θα θελαμε να βλεπαμε τα παιδια αμς να υποφερουν...μακαρι να μου ελεγαν οτι ειναι καλα αλλα εχει ενα χερι....ειναι καλα αλλα θα εχει μια αναπηρία, ειναι καλά αλλα εχει προβλημα στο πόδι του, ας ειχε κ συνδρομο down...μιλαμε για σοβαρο προβλημα.....αστα καλυτερα να μην τυχει σε καμια κοπελα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κοριτσια με εχετε αγγιξει πολυ.....σας νοιωθω απολυτα και καταλαβαινω την στεναχωρια σας για τα αγγελουδακια σας και το φοβο σας για μια μελλοντικη εγκυμοσυνη ομως απο εμπειρια σας λεω και σας υποσχομαι και απο την στιγμη που η υγεια σας ειναι καλα και εχετε αντρες που σας καταλαβαινουν και προσπαθουν για σας ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ και καποια στιγμη θα εχετε ενα αλλο αγγελουδακι στη αγκαλια σας που θα ζηταει ολη τη αγαπη σας και εσεις θα λιωνετε απο αγαπη προς αυτο και ισως αν θελει ο θεος και για αλλο στο μελλον.εγω ημουν μολις 22 οταν το επαθα και τωρα 13 χρονια μετα εχω τρια παιδακια .δεν εχω ξεχασει τιποτα αλλα ιδια η ζωη μεσα απο την αγαπη κανει τον πονο ολο και πιο λιγο.ευχομαι να σας εδωσα κουραγιο και ελπιδα.το κεφαλι ψηλα λοιπον για σας και τον αγαπημενο σας και μεσα απο την ψυχη μου ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ το 2010 να ειναι για σας η καλυτερη χρονια.


    561874hhz1c12ps5.gif1298739qm9p56dlj4.gif

    η ελπιδα πεθαινει παντα τελευταια!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    κοριτσια με εχετε αγγιξει πολυ.....σας νοιωθω απολυτα και καταλαβαινω την στεναχωρια σας για τα αγγελουδακια σας και το φοβο σας για μια μελλοντικη εγκυμοσυνη ομως απο εμπειρια σας λεω και σας υποσχομαι και απο την στιγμη που η υγεια σας ειναι καλα και εχετε αντρες που σας καταλαβαινουν και προσπαθουν για σας ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ και καποια στιγμη θα εχετε ενα αλλο αγγελουδακι στη αγκαλια σας που θα ζηταει ολη τη αγαπη σας και εσεις θα λιωνετε απο αγαπη προς αυτο και ισως αν θελει ο θεος και για αλλο στο μελλον.εγω ημουν μολις 22 οταν το επαθα και τωρα 13 χρονια μετα εχω τρια παιδακια .δεν εχω ξεχασει τιποτα αλλα ιδια η ζωη μεσα απο την αγαπη κανει τον πονο ολο και πιο λιγο.ευχομαι να σας εδωσα κουραγιο και ελπιδα.το κεφαλι ψηλα λοιπον για σας και τον αγαπημενο σας και μεσα απο την ψυχη μου ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ το 2010 να ειναι για σας η καλυτερη χρονια.

    Βικυ σ ευχαριστούμε πολύ για τα λόγια σου.Περασε μια εβδομάδα απο τότε που το γέννησα και το έχασα συγχρόνως.Απο χθες αρχισα να κυκλοφορω λίγο περισσότερο.Ολα όμως μου φαίνονται μάταια.Τίποτε δε με αγγίζει.Τα Χριστούγεννα που ήταν η αγαπημένη μου γιορτή είναι σα να μην υπάρχουν.Νιώθω οτι κανείς δε με καταλαβαίνει.Περίμενα τις γιορτές με χαρά γιατί θα τι περνούσαμε μαζί με το μικρούλη κι ασ ήταν στη κοιλιά μου.Τώρα όμως τα χέρια μου θα μεινουν άδεια και η αγκαλιά μου κρύα.Προς το παρόν μου φαίνεται τόσο απίθανο να το ξεπεράσω αλλα συγχρόνως ανυπομονώ να περάσουν οι 2 μήνες για να ξαναπροσπαθήσουμε.Ωστόσο αυτό το γιατί είναι βασανιστικό, τριγυρίζει συνέχεια στο μυαλό μου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    κατερινα μου τα ιδια παρακαλαω κ εγω μετα απο 6 μηνες...να ειναι στην αγκαλια της παναγιας...τιποτε αλλο για να εχει μανουλα...δεν το ειδα δεν το φιλησα το αφησα ετσι...και παντα θα ποναω γιαυτο...

    Ραφαέλ, για να σου πω τν αλήθεια μια απο τις σκέψεις που με βασανίζουν είναι γιατί εκείνη τη στιγμή που γεννήθηκε δεν ζήτησα να μου το βάλουν στα χέρια μου για να του δώσω μαζί του ένα χάδι.το άφησα κι έφυγε έτσι και νιώθω ότι θα το έχει παράπονο.Ομως ηταν τόσο φρικτή η εμπειρία που δε μπορούσα καν να το κοιτάξω.Ηθελα να το κρατήσω στη μνήμη μου σαν το χαμογελαστό μωράκι που ονειρευόμουν 4 μήνες.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ραφαέλ, για να σου πω τν αλήθεια μια απο τις σκέψεις που με βασανίζουν είναι γιατί εκείνη τη στιγμή που γεννήθηκε δεν ζήτησα να μου το βάλουν στα χέρια μου για να του δώσω μαζί του ένα χάδι.το άφησα κι έφυγε έτσι και νιώθω ότι θα το έχει παράπονο.Ομως ηταν τόσο φρικτή η εμπειρία που δε μπορούσα καν να το κοιτάξω.Ηθελα να το κρατήσω στη μνήμη μου σαν το χαμογελαστό μωράκι που ονειρευόμουν 4 μήνες.

     

     

    κατερινακι τι σου ειπαν εσενα...?εμενα να πρνω φολικο οξυ..εχεις κατι αλλο σαν νεο εσυ?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    κατερινακι τι σου ειπαν εσενα...?εμενα να πρνω φολικο οξυ..εχεις κατι αλλο σαν νεο εσυ?

    Ραφαέλ για το φολλικό οξύ ήξερα πριν την εγκυμοσύνη και πε΄ρα απο τις προγεννητικές εξετάσεις που έκανα η γιατρός μου μου είπε αν ήθελα να το ξεκινούσα πριν την σύλληψη.Ηταν καλοκαίρι και με τούτα κια μ εκείνα η αλήθεια είναι ότι δεν το ξεκίνησα απο πριν αλλά μολις εμαθα ότι είμαι εγκυος.Δεν ξέρω αν θα άλλαζε κάτι στην περίπτωση που το ξεκινούσα νωρίτερα.Επαιρνα το folidex και απο τη στιγμή που διαπιστώθηκε το πρόβλημα το πρώτο πραγμα που μουείπαν ήταν στην επόμενη εγκυμοσύνη να παίρνω Filicin απο τη στιγμή που θα αποφασίσουμε να ξαναπροσπαθήσουμε.Βέβαια εγώ το ξεκίνησα απο την επομένη κιολας της διακοπής και ελπίζω αυτή να ήταν τελικά η αιτία.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    katermihail συγκλονιστικά τα λόγια σου.. Εγώ πέρασα απόξεση στην 8η εβδομάδα, αλλά η δική σου ιστορία.. τι να πώ. Σου στέλνω τη συμπαράστασή μου, κορίτσι μου, μακάρι ο Θεός να σε αξιώσει με πολλά παιδάκια στη ζωή σου και στο χαμόγελό τους να βλέπεις τον Αντρίκο σου.. Θα στα στείλει, να' σαι σίγουρη..

    Argyro σ ευχαριστώ πολύ.Αυτή η ελπίδα είναι που με κρατάει στα πόδια μου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κατερινακι εμενα που το εψαξα ο γιατρος που με παρακολουθει τωρα κ ειναι ειδικος στην προγεννετικη διαγνωση μου ειπε οτι ηταν αυτοκτονια που ο προηγουμενος γιατρος δεν μου ειπε για το φολικο...τωρα το περνω 3 μηνες...

    ελπιζω να πανε ολα καλα...τι να πω...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    κατερινακι εμενα που το εψαξα ο γιατρος που με παρακολουθει τωρα κ ειναι ειδικος στην προγεννετικη διαγνωση μου ειπε οτι ηταν αυτοκτονια που ο προηγουμενος γιατρος δεν μου ειπε για το φολικο...τωρα το περνω 3 μηνες...

    ελπιζω να πανε ολα καλα...τι να πω...

     

    Ραφαέλ ξέρω πάρα πολλές κοπέλες που παρακολουθούνται απο νοσοκομειακούς γιατρούς οι οποίοι ούτε για αυχενική διαφάνεια δεν τις στέλνουν και βέβαια ποτέ δεν πήραν φολλικό.Ωστόσο όλες γέννησαν μια χαρα μωρά.Πιστεύω ότι ήταν η "τύχη" μας.Οπως μου είπε και η γιατρός μου,είναι σα να ττραβάς λαχνό, δεν ξέρεις τι θα σου τύχει.Ασε που αυτά τα συμπληρώματα δε σου εγγυώνται ότι δε θα συμβεί κάτι κακό.Ωστόσο αν ήταν αυτή η αιτία τότε αφού το ξεκίνησα ηδη το φολλικό να κοιμάμι ήσυχη?Δε νομίζω....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ραφαέλ ξέρω πάρα πολλές κοπέλες που παρακολουθούνται απο νοσοκομειακούς γιατρούς οι οποίοι ούτε για αυχενική διαφάνεια δεν τις στέλνουν και βέβαια ποτέ δεν πήραν φολλικό.Ωστόσο όλες γέννησαν μια χαρα μωρά.Πιστεύω ότι ήταν η "τύχη" μας.Οπως μου είπε και η γιατρός μου,είναι σα να ττραβάς λαχνό, δεν ξέρεις τι θα σου τύχει.Ασε που αυτά τα συμπληρώματα δε σου εγγυώνται ότι δε θα συμβεί κάτι κακό.Ωστόσο αν ήταν αυτή η αιτία τότε αφού το ξεκίνησα ηδη το φολλικό να κοιμάμι ήσυχη?Δε νομίζω....

     

     

    κατερινακι μου εχω κ εγω ενα παιδακι...λογω αλλεγιας που ειχε εγω εκανα συγκεκριμενη διαιτα δηλαδη ετρωγα μακαρονια πατατες κοτοπουλο κ ρυζι...θηλαζα κ οταν ηταν 11 μηνων ο γιος μου εμεινα εγκυος στην μπεμπα...3 γιατροι προγεννετικου ελεγχου μου το τονισαν για το φολικο....

    εκαθε κοπελα εχει 8% πιθανοτητα να το παθει...με ληψη φολικου μειωνονται στις 2%....ελπιζω να μην το ξαναπαθουμε τι να πω....

    σε ποια γιατρο πηγες?πηγα κ εγω σε μια εδω αθηνα κ μου ειπε το λοττο το κερδιζεις καθε μερα.....ε δεν θα σου ξανατυχει...ειναι ο λαχνος που τραβηξες...κ λεω εγω με το φτωχο μου μυαλο.....τα παιδια δεν ειναι λαχνος....

    ο γιατρος μου ειπε φταιει καθαρα ο πορηγουμενος γιατρος που ενω ηξερε το ιστορικο μου δεν μου ειπε για φολικο....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Συγνωμη που παρεμβαινω στο θεμα απλα επειδη εζησα απο κοντα την περιπετεια της καλυτερης μου φιλης ηθελα να σας την μεταφερω γιατι ειχε αισιο τελος. Η κολλητη μου εμεινε εγκυος στα 25 της και ολα πηγαιναν καλα στην αρχη, μεχρι τον υπερηχο που εδειξε σπασμενη στα δυο σπονδυλικη στηλη του εμβρυου. Το γεννησε κανονικα και φυσικα της στοιχησε παρα πολυ. Η γιατρος της ποτε δεν της ειχε δωσει φιλισιν. Και σαν αιτια της ειπε οτι ηταν θεμα τυχης. Τωρα μετα απο τεσσερα χρονια ειναι ξανα εγκυος περιπου 7 μηνων και ολα ειναι καλα!!!!!!! Απλα ξεκινησε φιλισιν απο την ημερα που αποφασισε να προσπαθησει ξανα.

    Ευχομαι σε ολες τα καλυτερα και μονο ομορφες στιγμες να ζητε απο εδω και περα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Συγνωμη που παρεμβαινω στο θεμα απλα επειδη εζησα απο κοντα την περιπετεια της καλυτερης μου φιλης ηθελα να σας την μεταφερω γιατι ειχε αισιο τελος. Η κολλητη μου εμεινε εγκυος στα 25 της και ολα πηγαιναν καλα στην αρχη, μεχρι τον υπερηχο που εδειξε σπασμενη στα δυο σπονδυλικη στηλη του εμβρυου. Το γεννησε κανονικα και φυσικα της στοιχησε παρα πολυ. Η γιατρος της ποτε δεν της ειχε δωσει φιλισιν. Και σαν αιτια της ειπε οτι ηταν θεμα τυχης. Τωρα μετα απο τεσσερα χρονια ειναι ξανα εγκυος περιπου 7 μηνων και ολα ειναι καλα!!!!!!! Απλα ξεκινησε φιλισιν απο την ημερα που αποφασισε να προσπαθησει ξανα.

    Ευχομαι σε ολες τα καλυτερα και μονο ομορφες στιγμες να ζητε απο εδω και περα.

     

    μπραβο να εχουμε κ εμεις ελπιδες...εγω μονο στο φολικο πιστευω...θεμα τυχης ποτε...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    κατερινακι μου εχω κ εγω ενα παιδακι...λογω αλλεγιας που ειχε εγω εκανα συγκεκριμενη διαιτα δηλαδη ετρωγα μακαρονια πατατες κοτοπουλο κ ρυζι...θηλαζα κ οταν ηταν 11 μηνων ο γιος μου εμεινα εγκυος στην μπεμπα...3 γιατροι προγεννετικου ελεγχου μου το τονισαν για το φολικο....

    εκαθε κοπελα εχει 8% πιθανοτητα να το παθει...με ληψη φολικου μειωνονται στις 2%....ελπιζω να μην το ξαναπαθουμε τι να πω....

    σε ποια γιατρο πηγες?πηγα κ εγω σε μια εδω αθηνα κ μου ειπε το λοττο το κερδιζεις καθε μερα.....ε δεν θα σου ξανατυχει...ειναι ο λαχνος που τραβηξες...κ λεω εγω με το φτωχο μου μυαλο.....τα παιδια δεν ειναι λαχνος....

    ο γιατρος μου ειπε φταιει καθαρα ο πορηγουμενος γιατρος που ενω ηξερε το ιστορικο μου δεν μου ειπε για φολικο....[/quote

    Ραφαελ, εμενα παλι μου ειπαν οτι εχω 5% πιθανότητες να ξανασυμβεί και 1% αν παίρνω Filicinε.Εγώ δεν είχα κανένα πρόβλημα υγείας, όλες ο αιματολογικές μου ήταν τέλειες και απο διατροφή, ούτως η άλλως εδώ και 6 χρόναι προσπαθώ να τρώω όσο πιο υγιεινά γίνεται.Απο τη μια θέλω να πιστεύω ότι το πρόβλημα ήταν το φφολλικο αλλα κια απο την άλλη για μένα είναι και μια ενοχή που δεν το ξεκίνησα πριν την εγκυμοσύνη.Αλλωστε βρε ραφαελ, πόσες εγκυμοσύνες διαπιστώνονται αργά και μέχρι τότε οι γυναίκες δεν προσέχουν καθόλου αλλά παρολα αυτά όλα πηγαίνουν καλά?Οντως για μένα όλα στη ζωή είναι λαχνός, ειδικά τα παιδιά, που δε μπορούμε να καθορίσουμε τίποτε σχετικά μ αυτά, τουλάχιστον μέχρι να γεννηθούν.Εχεις ήδη ενα γερό παιδάκι κι αυτό πρέπει να σου δίνει μεγάλη παρηγοριά.Αλήθεια στο πρώτο σου έπαιρνες φολλικό απο πρίν?Οσο για τη γιατρό μου, επειδή είμαι απο επαρχία, δε μπορώ να σου πω όνομα αλλα μόνο ότι είναι η καλύτερη γιατρός που θα μπορούσα να βρω.Λαχνός κι αυτή:)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από winter,
        kalhmera!prosfata ematha oti eimai egkyos.me to atomo poy emeina exoyme xwrisei kai exoyn mpei polla anamesa mas.thelei na einai mazi moy se olh thn diadikasia ths ektrwshs.alla den thelw!ntrepomai kai niwthw asxhma.thelw na eimai monh moy alla jerw oti tha to parei asxhma oti telika den eimai kai ton koroideyw.eida oti lete gia allh mia diadikasia thn ινομυωματος .mporeite na moy peite ti einai ayto kai ti diadikasia ginete.kai an einai pio eykolo?
      • Από dec,
        Καλημέρα σας!Είμαι νέο μέλος και παρακινήθηκα απο την υποστήριξη και τις απαντήσεις που δίνετε η μία στην άλλη!Εκανα πριν 2 μέρες απόξεση λόγω ατελούς κύησης που προκλήθηκε όπως μου είπαν απο την ύπαρξη ινομυώματος 5,5 εκ. Πονάω πολύ όμως και ενώ η γιατρός μου επιμένει οτι είναι φυσιολογικό εγώ ανησυχώ... Είχε κάποια παρόμοια εμπειρία??
      • Από MamaFot,
        Καλησπερα σας..
        θα ήθελα να μαθω πως περνάτε την μερα σας με ένα 10 μηνών μωρό; 
        Τι κάνετε, τι παιχνίδια παίζεται... 
        Εχω αρχίσει να αγχώνομαι για κάποιο λόγο και νομίζω πως δεν της είμαι καθόλου καλή... δεν ξέρω με πιάνει κάτι σαν κατάθλιψη που και που... 
         
      • Από Πηγή,
        Καλησπερα σας μανούλες!! 
        Τι κάνει το παιδί στην ηλικια των 3 μηνών? Πως αναπτύσσεται?