mitaki

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ

    Recommended Posts

    βασω οτι και να πω ειναι λιγο, ανατριχιασα και εξοργιστηκα, περαστικα κοπελα μου και υπομονη. όλα εδω πληρωνονται, ειναι κατι που εχει επαληθευτει πολλες φορες

     

     

    Σ'ευχαριστω πολυ..

    και εγω ειμαι της ιδιας αποψης ...πως οοολα εδω πληρωνονται...

    απλα με πικραινει αυτη η κακια ...

     

    οπως ομως εχω ξανα πει... δυστηχως τους συγγενεις δεν τους διαλεγεις..

    και εγω ειλικρινα θεωρω πως για αυτο η οικογενεια της μανας μου δεν με πολυ θελει... λογω του οτι ειμαι διαφορετικη...

    βοηθαω τον συνανθρωπο μου,συμπαραστεκομαι, και οπως λενε οι φιλοι μου... ειμαι μεγαλη ψυχη...

     

    τι να πω... ???


    An angel in the book of my life wrote down my baby's birth... Then whispered as she closed the book "... too beautiful for earth " .........

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Βάσω σε θαυμάζω ειλικρινά...είσαι ηρωίδα!!! Εγώ θα την είχα σκοτώσει προ πολλού...

    Σου εύχομαι να είναι όλα περαστικά και το μέλλον να σου φέρει τα καλύτερα !!!

    Φαίνεσαι άνθρωπος που το αξίζει...:)


     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    πριν 3 χρονια εχασα τον γιο μου απο λευχαιμια ....

    για αυτην και την οικογενεια της ηταν σαν να εχασα τον καναρινι μου.

    Στα 3 χρονια ακριβως του χαμου του γιου μου διαγνωστηκα με καρκινο και ξεκινησα χημειοθεραπειες.Περναω παρα πολυ δυσκολα και στην υγεια μου αλλα και στην ψυχολογια μου...

    Δεν εχει ερθει μια φορα να ρωτησει πως παω... τι λενε οι γιατροι,πωσ πανε οι θεραπειες κτλ..

     

    με εφτυσε κατα μουτρα και εμενα και την κορη μου... του τυπου φτουυυυ σας ,,, σας βαζω και μες στο σπιτι μου....

    να φυγετε και δεν θελω να σας ξανα δω ΠΟΤΕ

    και τσιριζε σαν την υστερικη.........

     

    απαπαπαπα.... δεν θελω να ακουω την λεξη καρκινος εδω μεσα....

    γρουσουζια ... φτου φτου φτου....????

     

    τι να σπυ πω κοριτσακι μου...ειλικρινα σοκαριστηκα...σου ευχομαι ό,τι καλυτερο για τη ζωη σου απο εδω και περα...μονο χαρες.....

     

    ποιος ειπε οτι δεν απανταμε? μα επειδη απανταμε και αντικρουουμε με γεγονοτα γινεται ο κακος χαμος! Αν δεν απανταγαμε δεν θα ακουγαμε ολα αυτα και αλλα τοσα. .

    οκ...ρωτησα καθαρα απο περιεργεια μια που σας ειπα το δικο μου 'θεματακι'

     

     

    Υπομονη κοριτσια...υπομονη για ολους...τα παιδακια μας να ειναι καλα και μετα εμεις να τα μεγαλωσουμε......


     η ευτυχία 12/7/2006 η ολοκλήρωση 18/11/2009

     

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Βάσω,

     

    Εχω ζήσει και εγω απο κοντά μια ανάλογη κατάσταση. Η μητέρα της φίλης μου, θα μπορούσε να είναι η δική σου μητέρα. Δεν πίστευα οτι υπήρχε άλλο άτομο με τόση κακια στην ψυχή του, αλλά η μάνα σου είναι εδω για να με διαψεύσει.

     

    Κοπέλα μου έχεις περάσει τόσα στη ζωή σου... και ακόμα στέκεσαι στα πόδια σου με αξιοπρέπεια και δύναμη, οπότε, το μόνο που θα σου έλεγα για το δικό σου καλό είναι να τη διαγράψεις τελείως τη γυναίκα αυτή απο το μυαλό σου. Σου το λεω, γιατί αυτές οι συμπεριφορές βαραίνουν πάρα πολύ Βάσω μου, και εσένα και την οικογένειά σου. Βάλε ένα τεράστιο Χ, και κλείσε για πάντα την πόρτα σου στον κάτω όροφο. Κυρίως τώρα χρειάζεσαι ηρεμία και ανθρώπους να σε αγαπούν και να σε στηρίζουν.

     

    Καλή σου τύχη, Βάσω.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    αν θελετε εξηγηστε μου κατι....γιατι δεν μιλατε, δεν απαντατε σε πιο εντονο υφος??? γιατι δεν εξηγειτε την δικη σας πλευρα??? Λογω σεβασμου? φοβου? γιατι?? ...Ρωταω επειδη και εγω εχω ερθει σε αναλογες καταστασεις....όχι με μαμα αλλα το ιδιο κανει....και φανταζομαι πως επειδη φοβομουν μικρη, εχει μεινει αυτο το συναισθημα και δεν με αφηνει να πω ό,τι εχω να πω....

     

    Θα σου απαντήσω εγώ που το έκανα. Γιατί το αποτέλεσμα σε κάτι τέτοιο είναι να μην μιλιέσαι με τη μάνα σου και να πρέπει από εκεί και πέρα να εξηγείς τα ανεξήγητα σε ανθρώπους που δεν έχουν ζήσει την κατάσταση και στους οποίους η άλλη πλευρά τα παρουσιάζει όπως θέλει! Και γιατί όπως είπε και η κοπέλα που άνοιξε το θέμα ΠΟΝΑΕΙ όταν ο άνθρωπος αυτός είναι η μάνα που σε γέννησε! Πονάει και δεν περνάει με τίποτα. Ακόμα όμως και αν τα πεις τι νομίζεις ότι θα καταλάβουν αφού ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ; Αφού είναι ο ΕΑΥΤΟΣ τους και μόνον ΑΥΤΟΣ;


    δεν υπαρχει λαθος και σωστο υπαρχει ΜΟΝΟ διαφορετικο!

    (Λορέτα Ποντικίνα)

    Ξέρω τα πάντα αλλά δεν μπορώ να σας τα αποκαλύψω!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Βάσω, εύχομαι ολόψυχα να έχεις πάντα και για πάντα την υγεία σου και εσύ και όλη σου η οικογένεια. Χαίρομαι που τουλάχιστον η πεθερά, όπως είπες, είναι καλός άνθρωπος και στέκεται στο πλευρό σου. Να την έχει και εκείνη ο θεός πάντα καλά!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Βάσω τώρα διάβασα την ιστορία σου.... και είμαι speechless! Καλά κουράγια κοπέλα μου! Μακάρι να βρεις το δρόμο να φύγεις από δίπλα της! Είναι το καλύτερο για σένα και για το παιδί σου! Αυτή δεν είναι μάνα! Είναι δηλητήριο!


    δεν υπαρχει λαθος και σωστο υπαρχει ΜΟΝΟ διαφορετικο!

    (Λορέτα Ποντικίνα)

    Ξέρω τα πάντα αλλά δεν μπορώ να σας τα αποκαλύψω!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Υπάρχουν πολλές γυναίκες που έγιναν μητέρες στη δεκαετία των 60' και 70' που χρειάζονται επειγόντως ψυχοθεραπεία και οι οποίες δεν αγαπάνε τα παιδιά τους και ειδικά τις κόρες τους. Δεν ξέρω ποιός είναι ακριβώς ο λόγος, νομίζω οτι ίσως πιστεύουν οτι δεν πραγματοποίησαν τα όνειρα και τις φιλοδοξίες τους εξαιτίας των παιδιών τους. Επειδή δεν είναι δουλειά μας να ψυχαναλύσουμε τις μητέρες μας, νομίζω οτι το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τις κρατάμε μακρυά μας, αν μας ενοχλεί η επαφή μαζί τους, αρκεί να πιούμε εάν καφεδάκι μία φορά το μήνα και τέλος. Δεν θα αφήσουμε επίσης σε καμία περίπτωση τα παιδιά μας να έρχονται σε επαφή με αυτές τις τοξικές προσωπικότητες. Επειδή έβγαλαν τα απωθημένα τους σε εμάς δε θα αφήσουμε να τα βγάλουν στα παιδιά μας. Δόξα το Θεό βλέπω ότι οι περισσότερες κάναμε ευτυχισμένες οικογένειες και αυτές είναι το παρόν, όλα τα υπόλοιπα ανήκουν στο παρελθόν.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Βασω μου

     

     

    σκεψου εσενα, και σκεψου τη γυναικα αυτη που σε εφερε στη ζωη.. (δεν μπορω να την πω 'μανα' λυπαμαι..)

     

    σκεψου ποιος ειναι ο πιο τυχερος ανθρωπος, εσυ ή εκεινη... εσυ εισαι μια αγκαλια αγαπη, ενας πυρηνας ζωης για το παιδι σου...

     

    εκεινη ειναι κουφια..... μιζερη... ο ανθρωπος που απορριπτει το παιδι του, τον εχει απορριψει κι ολας ο θεος... αρνειται τη φυση της, αρνειται το λογο υπαρξη της... ειναι δυστυχη... την λυπαμαι...

     

    εσενα ομως......... που αγκαλιαζεις και φιλας το παιδι σου....... σου χαμογελαει η παναγια

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Τελικα οι πολυ δυναμικες μανες, με τις πολλες γνωσεις και το αλανθαστο κριτηριο δημιουργουν προβλημα στις κορες τους.

     

    Πως αποκοβεσαι οταν η μαμα σου για καθε επιλογη σου, σου βρισκει ενα λαθος (που μπορει οντως να ειναι λαθος).

     

    Πως γινεσαι αυτοφωτη,ανεξαρτητη,αυτοσυντηρητη οταν εχεις αναγκη την συμβουλη της και τον επαινο της?

     

    Ειδικα αυτη την συμβουλη και την αποδοχη για οτι κανω την εχω μεγαλη αναγκη κατι σαν εθισμος ειναι.

     

    Αφου σκεφτομαι αν παθει κατι η μαμα μου θα τελειωσει η ζωη για μενα,και μετα αυτη τη σκεψη με κανει και αισθανομαι πολυ ασχημα για τον εαυτο μου και για το ποσο εγκλωβισμενη ειμαι στην σχεση αυτη.

     

    Τελεια αμφιθυμια!!!Αγαπη και αντιδραση, αναγκη και αγανακτηση.

     

    δεν σε ξέρω προσωπικά αλλά τα παραπάνω θα έλεγα ότι αντικατοπτρίζουν, περιγράφουν και τη δική μου σχέση με τη μητέρα μου, είναι πράγματα που τα αισθανόμουνα αλλά ποτέ δεν είχα τολμήσει να τα διατυπώσω, σε ευχαριστώ


    1FdQp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα μιτάκι!!! Τελικά δεν είμαι η μόνη...σε καταλαβαίνω απόλυτα γιατί αντιμετωπίζω ακριβώς το ίδιο πρόβλημα μόνο που εγώ είμαι παντρεμενη 10 χρόνια και μετά από πολλές προσπάθειες έκανα το μωράκι μου,και νόμιζα ότι θα μου συμπαρασταθεί,όχι μόνο δεν έγινε αυτό αλλά δεν έρχετε καθόλου να το δει..ούτε τηλ. για να μάθω νέα πρέπει να παρω εγώ...μάλλον οπως λεει και εκεινη ειμαι υποχρεωμενη....ειναι αυτο που ειπες οτι οποιοσ δε παει με τα νερα της τον εχει απεναντι της....εγω για μενα νομιζω οτι δεν μου εχει συγχωρησει το οτι παντρευτηκα αυτον που ηθελα και οχι καποια της επιλογη...εχω αλλα 3 αδερφια ,μονο με μια αδερφη μου ειναι πολυ κοντα η οποια εχει παρει δικηγορο και ειναι ''καποια''...ειναι παντως πολυ ψυχοφθορο ολο αυτο... και'γω εχω να σου ΄πω σκηνικα και λογια απεριγραπτα..τωρα ειμαστε σε αποσταση...μακρια και αγαπημενοι...παντα προσπαθουσα να φτιαξω τισ σχεσεισ μασ αλλα ετρωγα τα μουτρα μου!!! την οικογενεια σου και τα ματια σου!!! φιλια πολλα!!

    Τελικά έχω μεγάλο θέμα με τη μητέρα μου. Πολύ μεγάλο. Έχω ξαναγράψει διάφορα για τη μαμά μου που έχουν αφήσει να φανεί ότι υπάρχει πρόβλημα στις σχέσεις μας, αλλά δεν πίστευα και εγώ ότι υπάρχει τόσο μεγάλο θέμα ανάμεσά μας. Με αφορμή τη χθεσινή τους επίσκεψη κατάλαβα ότι δεν πάμε καθόλου καλά. Εχθές ήρθαν για να ψηφίσουν και φυσικά ήρθαν στο σπίτι να δουν τη μικρή. Αφού θα ερχόντουσαν τόσο ταξίδι τους είπα να κανονίσουν το χρόνο τους έτσι ώστε να έρθουν από το σπίτι μας για φαγητό όχι μόνο για επίσκεψη. Έχουμε μετακομίσει στο σπίτι πριν μια εβδομάδα και ήταν ευκαιρία να δουν τις αλλαγές που κάναμε (στο σπίτι αυτό έμεναν οι δικοί μου πριν μετακομίσουν εκτός Θεσσαλονίκης). Ήρθαν λοιπόν, και εγώ μέσα στη χαρά είπα να κάνω ένα σουφλέ μακαρόνια με μπεσαμέλ γιατί πριν 1 εβδομάδα έκανε παράπονα η μάνα μου ότι δεν της το έχω μαγειρέψει ποτέ αυτό το φαγητό με σπιτική μπεσαμέλ!!!!! Οπότε και το έκανα. Ενώ της είχα πει ότι θα μαγειρέψω και μάλιστα το φαγητό που είχε ζητήσει έφεραν φαγητό - ψητό γουρουνόπουλο - σερβίρω στον κάθε ένα και όλοι είπαν ένα καλό λόγο για το φαγητό η μάνα μου όμως έλεγε μα αφήστε τώρα τα μακαρόνια φάτε το γουρουνόπουλο που θα το ξαναβρείτε , μακαρόνια θα φάτε!!!!?????!!!!!! Δεν μιλάω καταλαβαίνει ο πατέρας μου ότι γίνομαι σιγά σιγά μπουρλότο και αρχίζει ο έρμος να επαινεί το φαγητό μου. Εκεί η μάνα μου μούγκα!!!!!! Μετά το φαγητό με μεγάλη αγένεια δηλώνει ότι αυτή θα καπνίσει μέσα στο σπίτι ενώ εγώ της είπα όχι δεν καπνίζουμε μέσα στο σπίτι με το παιδί. Κάνει τη φοβερή δήλωση ότι εγώ εδώ θα καπνίσω και σε όποιον αρέσει!!!!! Τούρκος πάλι εγώ και φυσικά αγνοεί το όχι το δικό μου και τον άντρα μου που παίρνει τα τσιγάρα και το τασάκι και πάει στο μπαλκόνι να καπνίσει. Περνάει και αυτό χωρίς να στήσω καυγά γιατί αν το συνέχιζα θα κάναμε να μιλήσουμε πολύ μα πάρα πολύ καιρό. Μετά είπα έλα να σου δείξω το σπίτι πως το κάναμε. Εκεί ήταν το μεγάλο γλέντι παιδιά!!!!! Η κρεβατοκάμαρα ... καλή αλλά αυτή την είχε καλύτερα. Το παιδικό το χρώμα του καλό αλλά το φωτιστικό δεν της αρέσει καθόλου - χάλια είναι - παρόλο που στο προηγούμενο σπίτι είχαμε το ίδιο και εκεί της είχε αρέσει πάρα πολύ, και πάμε στο σαλόνι που στον ένα τοίχο κάναμε μια τεχνοτροπία και φαίνεται σαν ταπετσαρία ενώ είναι βαμμένος και αυτό της φάνηκε.... γύφτικο πωπω τι γυφτικό πράγμα κάνατε εδώ!!! Δεν μου αρέσει καθόλου, και φυσικά για να το εμπεδώσουμε καλά συνέχισε να λέει 2-3 φορές ότι είναι γύφτικο!!!!!

    Πραγματικά ο μπαμπάς μου εκεί προσποιήθηκε ότι τον έπιασε η μέση του και την πήρε και φύγανε και έμεινα εγώ πραγματικά με το πιεσόμετρο στο χέρι με φοβερό πονοκέφαλο όλη την ημέρα γιατί είπα πρώτη φορά που έρχεται στο σπίτι μου μετά τη μετακόμιση να μη μιλήσω και μαλώσουμε. Αλλά τόση αγένεια και γαϊδουριά δεν την περίμενα. Όλα αυτά δεν βγαίνουν στιγμή από το μυαλό μου. Φυσικά πάντα είχαμε θέμα με τη μητέρα μου αλλά κάτι τέτοιο .... τόσο πολύ να μπαίνει στο σπίτι μου να με αγνοεί και εμένα και τον άντρα μου και να μας προσβάλει από πάνω. Δεν λέω μπορεί να μη της άρεσε το σπίτι αλλά αρκέσου να πεις ευγενικά ότι εμένα δεν με ξετρέλανε η τεχνοτροπία ή το χρώμα ή το φωτιστικό ή ότι τελοσπάντων. Πες μια καλή κουβέντα στην κόρη σου που προσπαθεί να σε ευχαριστήσει και μαγειρεύει κυριολεκτικά μόνο για σένα το συγκεκριμένο φαγητό, σεβάσου ότι δεν καπνίζουν μέσα στο σπίτι τους τα παιδιά σου. Τίποτα ρε κορίτσια, σε σημείο που ντρέπομαι αλλά θα το πω χαίρομαι πάρα πολύ που είναι μακριά και δεν θα έρχονται συχνά!!!! Αυτά τα είπα και λίγο ξέσκασα. :( :( :( :( :( :(

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Θα ήθελα να ρωτήσω:

    Όσες πέρασαν από αυτά τα μονοπάτια που περιγράφονται εδώ (είτε από μητέρα είτε από τον πατέρα).....

     

    ...και αναλογιζόμενες την εως τώρα πορεία σας....

     

    ... υπήρξε κάποιος άνθρωπος που να στάθηκε δίπλα σας σαν γονιός; Κάποιος που να νιώσατε πως στάθηκε εκεί, ανιδιοτελώς και χωρίς να κριτικάρει ή να σαμποτάρει τις όποιες προσπάθειες και επιλογές σας;


    Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

    "... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μάλλον ρώτησα κάτι πολύ ... προσωπικό... και δεν υπάρχουν απαντήσεις...

     

    Συγγνώμη αν σας έφερα σε δύσκολη θέση! :)


    Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

    "... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ δεν είχα δει την ερώτηση αλλά μπορώ να σου απαντήσω :) Σαν γονιός ε; Δηλαδή;

     

    Υπήρχαν και υπάρχουν άνθρωποι στη ζωή μου που θα συμβουλευτώ αλλά να είναι δίπλα μου κάποιος όπως θα έπρεπε ας πούμε να είναι η μητέρα μου (δεν μπορώ να μιλήσω για πατέρα γιατί δεν ξέρω πως είναι αυτή η σχέση)... όχι... μόνο η γιαγιά μου όσο ζούσε.


    δεν υπαρχει λαθος και σωστο υπαρχει ΜΟΝΟ διαφορετικο!

    (Λορέτα Ποντικίνα)

    Ξέρω τα πάντα αλλά δεν μπορώ να σας τα αποκαλύψω!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Δε μιλάω για την καθημερινή φροντίδα γονιού προς παιδί. Ουσιαστικά λέω για το συναισθηματικό κομμάτι της σχέσης. Αν δηλαδή κάποιος έπαιξε το ρόλο ας πούμε ως "υποκατάστατου" γονέα. Κάποιος που να μπορεί ένα παιδί ή έφηβος ή νέος, να στηρίζεται σε αυτόν. Κάποιος που να "γέμισε" τα "κενά".

     

     

    (Φυσικά δεν είναι κανένας υποχρεωμένος να απαντήσει σε τόσο προσωπικές ερωτήσεις.. Αν βέβαια το θέλει, θα με ενδιέφερε πολύ η εμπειρία του). :D


    Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

    "... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ειδικά στην εφηβεία; ΟΧΙ κατηγορηματικά. Γι' αυτό και έκανα οικογένεια και παιδί τόσο αργά ;) στην προσπάθεια να γεμίσω τα κενά ;) Άργησα να καταλάβω ότι δεν γεμίζουν τελικά.


    δεν υπαρχει λαθος και σωστο υπαρχει ΜΟΝΟ διαφορετικο!

    (Λορέτα Ποντικίνα)

    Ξέρω τα πάντα αλλά δεν μπορώ να σας τα αποκαλύψω!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τελικά, οι περισσότερες εκδοχές αφορούν είτε πολύ πιεστικές μητέρες είτε υπερπροστατευτικές. Τα δύο άκρα κοινώς.. Προφανώς και έχουμε την ανθρώπινη ανάγκη να είναι υπερήφανοι οι γονείς μας. Όταν όμως αυτό μας οδηγεί πίεση καλό θα ήταν να επαναπροσδιορίσουμε τις ανάγκες μας.

    Όσο πιο γρήγορα γίνει αυτό τόσο το καλύτερο.

     

    Προσωπικά, κουράστηκα πάρα πολύ για να φτάσω και να ξεπεράσω όλες τις προσδοκίες που έπρεπε. Ήμουν τυχερός όμως, άλλοι δεν το καταφέρνουν.

    Τυχερός ώστε να καταλάβω ότι δεν έχει κανένα νόημα να κάνεις κάτι για τους άλλους. Αυτοί οι "άλλοι" όφειλαν να μην απαιτούν τίποτα. Ο καθένας χαράζει την πορεία του, βάση αυτού που μπορει και θέλει. Βάση του ΤΙ θα τον κάνει ευτυχισμένο.

    Εγωιστικό ίσως ακούγεται αλλά έτσι είναι. Μια ζωή την έχουμε. Αν είμαστε μόνιμα θλιμμένοι για στόχους άλλων, ζήτω που καήκαμε. Δεν με ενδιαφέρει το παιδί μου να γίνει δικηγόρος. Ας τυλίγει σουβλάκια. Αν αυτό το κάνει ευτυχισμένο δεν μου πέφτει λόγος.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα!!!

    Αλκυόνη, καταρχήν, να πω ότι μου αρέσουν τα γραφόμενά σου κι ο συγκροτημένος σου λόγος. Να χαίρεσαι τα παιδάκια σου.

    Για το θέμα της μητέρας, που ρωτάς και, τουλάχιστον, για μένα δεν άπτεται του προσωπικού. Έτσι, μπορώ να σου πω ότι όποτε οι πράξεις μου συμβαδίζουν με τις επιθυμίες της μητέρας μου, τότε έχω και την ενθάρρυνση και τη στήριξή της. Όταν, όμως, τα θέλω μου είναι αντίθετα από τα δικά της, τότε αντιμετωπίζω έριδες, καυγάδες, κατηγορίες. Κι επειδή, τα θέλω μου σταμάτησαν να συμβαδίζουν με τα δικά της, εκεί γύρω στην εφηβεία, για την ακρίβεια, μόλις τελείωσα το σχολείο, δεν πέρασα στο Πανεπιστήμιο κι αρνήθηκα να δώσω εξετάσεις, τότε, άρχισαν όλα τα παραπάνω. Σήμερα, είκοσι χρόνια μετά, συνεχίζονται αναλλοίωτα, μόνο που τώρα, δεν σχολιάζει το γεγονός ότι δεν πέρασα στο Πανεπιστήμιο, αλλά κατηγορεί τον άνδρα μου, το πώς μεγαλώνω το παιδί μου, ότι της είναι αδιανόητο να κάνω άλλο ένα παιδάκι, κάτι που θέλω πάρα πολύ, ότι το σπίτι μου είναι βρώμικο. Είναι φορές, που αισθάνομαι ότι είμαι μόνη μου, γιατί δεν έχω τη μάνα μου δίπλα μου, είναι φορές που κλαίω, όπως δεν έχω κλάψει ποτέ, επειδή ψάχνω να βρω πού έχω κάνει λάθος, επειδή την αγαπάω και την θέλω δίπλα μου. Ξέρω, όμως, πώς αυτό αποτελεί, πλέον, ουτοπία. Έτσι, προσπαθώ να είμαι καλή μάνα για το παιδάκι μου, να πράττω ό,τι νομίζω πως είναι σωστό, κι η μητέρα ξέρω ότι θα είναι πάντα εκεί, έτοιμη όχι απλώς να μην με στηρίξει, αλλά και να με κατηγόρησει για όλα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Θα ήθελα να ρωτήσω:

    Όσες πέρασαν από αυτά τα μονοπάτια που περιγράφονται εδώ (είτε από μητέρα είτε από τον πατέρα).....

     

    ...και αναλογιζόμενες την εως τώρα πορεία σας....

     

    ... υπήρξε κάποιος άνθρωπος που να στάθηκε δίπλα σας σαν γονιός; Κάποιος που να νιώσατε πως στάθηκε εκεί, ανιδιοτελώς και χωρίς να κριτικάρει ή να σαμποτάρει τις όποιες προσπάθειες και επιλογές σας;

     

     

    ο γατος μου

     

    δεν κανω χιουμορ..

     

    μονο αυτος

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Θα ήθελα να ρωτήσω:

    Όσες πέρασαν από αυτά τα μονοπάτια που περιγράφονται εδώ (είτε από μητέρα είτε από τον πατέρα).....

     

    ...και αναλογιζόμενες την εως τώρα πορεία σας....

     

    ... υπήρξε κάποιος άνθρωπος που να στάθηκε δίπλα σας σαν γονιός; Κάποιος που να νιώσατε πως στάθηκε εκεί, ανιδιοτελώς και χωρίς να κριτικάρει ή να σαμποτάρει τις όποιες προσπάθειες και επιλογές σας;

     

    Ουτε εγω το ειχα δει αυτο. Ναι ο Παππους μου που με υιοθετησε μετα τον χωρισμο της μανας μου με τις ευλογιες του Μ@λακα του δοτη σπερματος και πρωιν συζυγου της. Ο μονος που εκανε ΑΚΡΙΒΩΣ αυτο που περιγραφεις. Μεχρι και τον θανατο του.....


    Don't give me love, i've had my share. Give me the truth instead.....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    δεν σε ξέρω προσωπικά αλλά τα παραπάνω θα έλεγα ότι αντικατοπτρίζουν, περιγράφουν και τη δική μου σχέση με τη μητέρα μου, είναι πράγματα που τα αισθανόμουνα αλλά ποτέ δεν είχα τολμήσει να τα διατυπώσω, σε ευχαριστώ

     

    θα ήταν άδικο προς εκείνη αν έλεγα ότι δεν μου έχει σταθεί ως γονιός, και της έχω και μου έχει τεράστια αδυναμία, και ίσως εκεί οφείλονται όλα, στην προσπάθειά της να με καθοδηγήσει και να με προφυλάξει από λάθη που πιστεύει ότι έκανε η ίδια και την οδήγησαν σε μια όχι και τόσο ονειρεμένη ζωή, πολύ χειρότερη από ότι θα περίμενε κάποιος με βάση την οικογένεια από την οποία προερχόταν, δεν αναφέρομαι στα οικονομικά αλλά στο ότι είχε πάρει πολλή αγάπη από τους γονείς της και ήταν μια οικογένεια πρότυπο για την εποχή της, η προσπάθειά της αυτή λοιπόν εμένα με έπνιξε καθώς γινόταν θεωρώ με λάθος τρόπο, δεν στα λέω όλα ρόδινα, σου δείχνω με έντονο τρόπο την κακή πλευρά της ζωής, γιατί εμένα δεν μου τα έδειξαν, και απέτυχα, δηλ. η αποτυχία αυτή την έκανε να παίζει το ρόλο του κυνικού και κακού προκειμένου να με αφυπνίσει, αλλά αυτό μάλλον δεν ταίριαξε ποτέ στην ιδιοσυγκρασία μου


    1FdQp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Θα ήθελα να ρωτήσω:

    Όσες πέρασαν από αυτά τα μονοπάτια που περιγράφονται εδώ (είτε από μητέρα είτε από τον πατέρα).....

     

    ...και αναλογιζόμενες την εως τώρα πορεία σας....

     

    ... υπήρξε κάποιος άνθρωπος που να στάθηκε δίπλα σας σαν γονιός; Κάποιος που να νιώσατε πως στάθηκε εκεί, ανιδιοτελώς και χωρίς να κριτικάρει ή να σαμποτάρει τις όποιες προσπάθειες και επιλογές σας;

    ...ναι....ευτυχως σε δυσκολες στιγμες μου ειχα διπλα μου σημαντικους ανθρωπους. Όχι συγγενεις, καποιους που γνωρισα τοτε.....Πριν 15-16 χρονια περιπου...και ειναι ακομη στη ζωη μου, φυλακες αγγελοι!

    ...επισης μεγαλη δυναμη επαιρνα και παιρνω απο τις αδερφες μου...επειδη γελαμε...με αυτα που περασαν και με αυτα που μαλλον θα ερθουν...

    Και φυσικα η οικογενεια μου...ο νικος και τα παιδια....πλεον τη ζωη μου η θυμαμαι μονο μαζι τους....


     η ευτυχία 12/7/2006 η ολοκλήρωση 18/11/2009

     

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ευτυχως εχω αριστες σχεσεις με τους γονεις μου, αλλα πιστευω πως αυτο οφειλεται στο οτι καθενας κανει κουμαντο σπιτι του και κραταμε τους τυπους.Ζω μονη μου απο 20 χρονων.Με στηριζαν και με βοηθουσαν παντα.Σαν παιδι δεν μου ελειψαν ουτε η αγαπη και οι ομορφες στιγμες, ουτε και τα υλικα αγαθα.Εκαναν παντα οτι μπορουσαν.Απο την ημερα που εφυγα να ζησω μονη μου, δεν ανακατευτηκαν ποτε στη ζωη μου, παρολο που ξερω πως παντα ειναι εκει αν χρειαστω κατι.Ακομα και τωρα που εκανα δικη μου οικογενεια, δεν επεμβαινουν ποτε.Βεβαια δεν το επετρεπα ποτε εγω , ασχετα αν ειναι διακριτικοι ανθρωποι.Ισως αν αφηνα περισσοτερα περιθωρια, να ανακατευοταν.Τους αναγνωριζω πως ειναι διπλα μας και σε μενα και στις αδερφες μου μια ζωη.Ειμαστε τρεις αδερφες.Νομιζω οτι μεταξυ μας ειμαστε πολυ δεμενες και οτι συμβει,τα λεμε οι τρεις μας και αφηνουμε συνηθως εξω τους γονεις.Στηριγμα μου τωρα πια ειναι καταρχην ο αντρας μου, πρεπει να του το αναγνωρισω αυτο, εισπρατω την αγαπη του και την στηριξη του καθημερινα, οι αδερφες μου και οι γονεις μου.Ευτυχως μαλλον ειμαι απο τις τυχερες.

    Παρολα αυτα με τοσα που εχουν δει τα ματακια μου δεν ειμαι της αποψης οτι το αιμα νερο δεν γινεται.Εχω δει απαισιους γονεις πραγματικα.Εχω δει πεθερες καλυτερες απο τις μανες.Εχω δει φιλους καλυτερους απο τους γονεις.Καλα ελεγε η γιαγιακα μου......τους φιλους τους διαλεγουμε, τους συγγενεις τους τρωμε στην μαπα αναγκαστικα....:lol:


    19Zup2.png

     

    149138qob4e3htng.gif

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πραγματικά διαβάζω τα σχόλιά σας με ζωηρό ενδιαφέρον!

     

    ο γατος μου

     

    δεν κανω χιουμορ..

     

    μονο αυτος

     

    Δεν το εξέλαβα ως χιουμορ.

     

    Ο σκύλος μου, εκείνα τα χρόνια ήταν ο καλύτερος φίλος μου. Ήξερε τα πάντα. Και ερχόταν όταν ήμουν στενοχωρημένη, θυμάμαι, και ξάπλωνε στα πόδια μου αναστενάζοντας (ο σκύλος!!) -ένα υπέροχο ντόπερμαν... -τι μου θύμισες βρε φυστικάκι μου....

     

     

    Από εκεί και πέρα... αυτό το ρόλο που λέω τον είχε παίξει κάποια καθηγήτρια που είχα στο γυμνάσιο. Φέρθηκε άψογα!

     

    Και αν αναλογιστεί κανείς ορισμένα πράγματα για τους ρόλους που έχει ο καθένας... καταλαβαίνει πως κάποιοι άνθρωποι δίνουν ψυχή μέσα στις σχολικές αίθουσες, αλλά και έξω από αυτές!

     

     

     

    Για εμένα... η ύπαρξη αυτού του συγκεκριμένου ανθρώπου είχε ιδιαίτερο ρόλο.

    Έμαθα να σκέφτομαι με λογική και ορθολογισμό, να βάζω όρια, να δείχνω ανοχή στα λάθη των άλλων αλλά και τα δικά μου. Μου έμαθε τις βασικές ισορροπίες στη ζωή μου. Μου έδειξε πώς να διαχειρίζομαι το άγχος μου, πώς να ξεπερνώ τα προβλήματα και πώς να προχωρώ ό,τι κι αν συμβαίνει, χωρίς να "μένω" στα παλιά.

    Γενικά μπορώ χωρίς δισταγμό να πω πως ό,τι είμαι τώρα, το οφείλω σ' εκείνη, γιατί από εκείνη το έμαθα.

     

    Είναι πάντα εκεί -πολύ πολύ διακριτικά- όποτε τύχει να τη χρειάζομαι ακόμα και σήμερα, αν και με έμαθε ΠΟΛΥ καλά να στέκομαι στα πόδια μου.

     

    Η ζωή μου... οι επιλογές μου... ο χαρακτήρας μου... όλα θα ήταν εντελώς διαφορετικά, χωρίς τη δική της επιρροή.

     

     

     

    Είναι ο άνθρωπος που γέννησε την ψυχή μου.


    Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

    "... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα