mitaki

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ

    Recommended Posts

    Τελικά έχω μεγάλο θέμα με τη μητέρα μου. Πολύ μεγάλο. Έχω ξαναγράψει διάφορα για τη μαμά μου που έχουν αφήσει να φανεί ότι υπάρχει πρόβλημα στις σχέσεις μας, αλλά δεν πίστευα και εγώ ότι υπάρχει τόσο μεγάλο θέμα ανάμεσά μας. Με αφορμή τη χθεσινή τους επίσκεψη κατάλαβα ότι δεν πάμε καθόλου καλά. Εχθές ήρθαν για να ψηφίσουν και φυσικά ήρθαν στο σπίτι να δουν τη μικρή. Αφού θα ερχόντουσαν τόσο ταξίδι τους είπα να κανονίσουν το χρόνο τους έτσι ώστε να έρθουν από το σπίτι μας για φαγητό όχι μόνο για επίσκεψη. Έχουμε μετακομίσει στο σπίτι πριν μια εβδομάδα και ήταν ευκαιρία να δουν τις αλλαγές που κάναμε (στο σπίτι αυτό έμεναν οι δικοί μου πριν μετακομίσουν εκτός Θεσσαλονίκης). Ήρθαν λοιπόν, και εγώ μέσα στη χαρά είπα να κάνω ένα σουφλέ μακαρόνια με μπεσαμέλ γιατί πριν 1 εβδομάδα έκανε παράπονα η μάνα μου ότι δεν της το έχω μαγειρέψει ποτέ αυτό το φαγητό με σπιτική μπεσαμέλ!!!!! Οπότε και το έκανα. Ενώ της είχα πει ότι θα μαγειρέψω και μάλιστα το φαγητό που είχε ζητήσει έφεραν φαγητό - ψητό γουρουνόπουλο - σερβίρω στον κάθε ένα και όλοι είπαν ένα καλό λόγο για το φαγητό η μάνα μου όμως έλεγε μα αφήστε τώρα τα μακαρόνια φάτε το γουρουνόπουλο που θα το ξαναβρείτε , μακαρόνια θα φάτε!!!!?????!!!!!! Δεν μιλάω καταλαβαίνει ο πατέρας μου ότι γίνομαι σιγά σιγά μπουρλότο και αρχίζει ο έρμος να επαινεί το φαγητό μου. Εκεί η μάνα μου μούγκα!!!!!! Μετά το φαγητό με μεγάλη αγένεια δηλώνει ότι αυτή θα καπνίσει μέσα στο σπίτι ενώ εγώ της είπα όχι δεν καπνίζουμε μέσα στο σπίτι με το παιδί. Κάνει τη φοβερή δήλωση ότι εγώ εδώ θα καπνίσω και σε όποιον αρέσει!!!!! Τούρκος πάλι εγώ και φυσικά αγνοεί το όχι το δικό μου και τον άντρα μου που παίρνει τα τσιγάρα και το τασάκι και πάει στο μπαλκόνι να καπνίσει. Περνάει και αυτό χωρίς να στήσω καυγά γιατί αν το συνέχιζα θα κάναμε να μιλήσουμε πολύ μα πάρα πολύ καιρό. Μετά είπα έλα να σου δείξω το σπίτι πως το κάναμε. Εκεί ήταν το μεγάλο γλέντι παιδιά!!!!! Η κρεβατοκάμαρα ... καλή αλλά αυτή την είχε καλύτερα. Το παιδικό το χρώμα του καλό αλλά το φωτιστικό δεν της αρέσει καθόλου - χάλια είναι - παρόλο που στο προηγούμενο σπίτι είχαμε το ίδιο και εκεί της είχε αρέσει πάρα πολύ, και πάμε στο σαλόνι που στον ένα τοίχο κάναμε μια τεχνοτροπία και φαίνεται σαν ταπετσαρία ενώ είναι βαμμένος και αυτό της φάνηκε.... γύφτικο πωπω τι γυφτικό πράγμα κάνατε εδώ!!! Δεν μου αρέσει καθόλου, και φυσικά για να το εμπεδώσουμε καλά συνέχισε να λέει 2-3 φορές ότι είναι γύφτικο!!!!!

    Πραγματικά ο μπαμπάς μου εκεί προσποιήθηκε ότι τον έπιασε η μέση του και την πήρε και φύγανε και έμεινα εγώ πραγματικά με το πιεσόμετρο στο χέρι με φοβερό πονοκέφαλο όλη την ημέρα γιατί είπα πρώτη φορά που έρχεται στο σπίτι μου μετά τη μετακόμιση να μη μιλήσω και μαλώσουμε. Αλλά τόση αγένεια και γαϊδουριά δεν την περίμενα. Όλα αυτά δεν βγαίνουν στιγμή από το μυαλό μου. Φυσικά πάντα είχαμε θέμα με τη μητέρα μου αλλά κάτι τέτοιο .... τόσο πολύ να μπαίνει στο σπίτι μου να με αγνοεί και εμένα και τον άντρα μου και να μας προσβάλει από πάνω. Δεν λέω μπορεί να μη της άρεσε το σπίτι αλλά αρκέσου να πεις ευγενικά ότι εμένα δεν με ξετρέλανε η τεχνοτροπία ή το χρώμα ή το φωτιστικό ή ότι τελοσπάντων. Πες μια καλή κουβέντα στην κόρη σου που προσπαθεί να σε ευχαριστήσει και μαγειρεύει κυριολεκτικά μόνο για σένα το συγκεκριμένο φαγητό, σεβάσου ότι δεν καπνίζουν μέσα στο σπίτι τους τα παιδιά σου. Τίποτα ρε κορίτσια, σε σημείο που ντρέπομαι αλλά θα το πω χαίρομαι πάρα πολύ που είναι μακριά και δεν θα έρχονται συχνά!!!! Αυτά τα είπα και λίγο ξέσκασα. :( :( :( :( :( :(


    Το κοριτσάκι μου είναι όλη μου η ζωή

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Ρε συ μιτακι.....ολα αυτα δε θα μου κανανε τοσο εντυπωση αν...αντι για τη μαμα σου...μιλουσες για τη πεθερα σου!!!!Πραγματικα δε μπορω να εξηγησω τη συμπεριφορα της....Μου φαινεται σαν ανθρωπος που ζηλευει παρα πολυ....αλλα δε καταλαβεινω...τι να ζηλεψει;;Αντι να καμαρωνει το παιδι της που εχει μια τοσο ομορφη οικογενεια και ειναι τοσο καλη νοικοκυρα και εφτιαξε και το σπιτακι της...αντι..να σεβεται τις επιθυμιες σας...τι να πω....πραγματικα..εχω μεινει αφωνη...


    Κάθε φορά που θες να πας μπροστά.......πήγαινε πίσω και πάρε ΦΟΡΑ!!

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Mε τετοια μανα (και συγνωμη κι ολας) τυφλα να χουν οι πεθερες. :lol::lol::lol:

     

    Να χαιρεσαι που ο συζυγος δεν τα πηρε με το τσιγαρο (την στιγμη που και ο ιδιος βγαινει εξω) , να της χρεωσεις το ακαταλογιστο λογω ηληκιας, ιδιοσυγκρασιας και βιωματων να μακαρισεις την ζωουλα σου και την οικογενεια σου και να συνεχισεις με χαμογελο .

     

    Να λες παλι καλα που ειναι μακρυα και να ευχεσαι να αργησει η επομενη επισκεψη. :cool:


    Σιγουρα ο γυαλος ειναι στραβος.. δεν εξηγειτε αλλοιως!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    αστα να πανε...μερικες φορες οι μανες ειναι χειροτερες κι απο πεθερες.ξεκιναω δουλεια και δεν μπορει να κρατησει το παιδι γιατι οπως λεει ειναι νεα ακομη κι αμα δεν χαρει τωρα ποτε θα χαρει?φωναζω την πεθερα να το κρατησει(δεν κοβει και φλεβα)και η μαμα θυμωνει!!!!υπ οψιν η μανα μου μενει απο κατω απο το σπιτι μου[email protected]$Τ%Υ&


    Αγορακια μου σας λατρευω!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αχ κορίτσια ο άντρας μου καλά να είναι ο άνθρωπος ερχόταν κάθε λίγο και μου έλεγε έλα μωρό μου πάρε βαθιές ανάσες σε λίγη ώρα θα φύγει, ηρέμησε μη το κάνεις θέμα , χαλαρά είπαμε ναί??? Να είναι καλά γιατί έτσι και τον έβλεπα έστω και λίγο εκνευρισμένο θα γινόταν χαμός με τη μάνα μου μετά. Πραγματικά αυτός κράτησε τις ισορροπίες και ο μπαμπάς μου που την πήρε άρον - άρον και φύγανε.


    Το κοριτσάκι μου είναι όλη μου η ζωή

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Βρε mitaki μου μη στενοχωριέσαι και εγώ με την μαμά μου συνέχεια τσακωνόμαστε, μου έχει σπάσει τα νεύρα, άλλα της λέω και άλλα καταλαβαίνει. Είναι κουρασμένες από πολλές απόψεις γιαυτό μην την παρεξηγείς, κάνε υπομονή και απλά να τα ξεχνάς αυτά που σου λέει και εγώ αυτό κάνω και ας με πληγώνει αφόρητα πολλές φορες. Είναι οι μανούλες μας και αυτό δεν αλλάζει!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    καλά, τι συμπεριφορά είναι αυτή;

    Ναι, όντως υπάρχει πρόβλημα, αλλά τι;

    Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου.

    Σίγουρα ζηλεύει, ναι, πρωτοφανές, αλλά ζηλεύει. Αυτό δεν μπορεί να είναι τωρινή κατάσταση, πρέπει να ζήλευε ανέκαθεν, αλλά τι; Την αγάπη του πατέρα σου ίσως;

    Να υποθέσω ότι δεν έχεις αδερφό ή αν έχεις του έχει φοβερή αδυναμία;

     

    Πάντως σε αυτές τις περιπτώσεις, επειδή λύση δεν υπάρχει, συνεχίζεις τη ζωή σου και το παίρνεις απόφαση. Αλλά αν και δεν έχω βιώσει κάτι αντίστοιχο, πονάει αυτή η κατάσταση. Οι πιο δικοί σου άνθρωποι, αυτοί που σε γέννησαν και να μην τους έχεις για στήριγμα ,, για ηθική συμπαράσταση...Γιατί φαντάζομαι, πως, παρ'όλο που αγαπάς πολύ τον πατέρα σου, αφού έρχονται μαζί επίσκεψη, ή όταν πας είναι και οι δυο μαζί, ...ας τα να πάνε.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    G.stone να σου πω την αλήθεια αυτή τη στιγμή δεν μου κάνει και πολύ σε ... μανούλα!!!!!!

     

    Ν76 όχι δεν έχω άλλα αδέρφια, και φυσικά δυσκολεύει η σχέση μου και με τον πατέρα μου παρόλο που προσπαθούμε να τα λέμε "κρυφά" από το τηλέφωνο ή στα κλεφτά να κατέβει κάποια μέρα στη Θεσ. Αλλά πρόβλημα είχα πάντα από παιδί με τη μαμά μου. Δεν της άρεσε ποτέ τίποτα που ... διάλεγα εγώ μόνη μου χωρίς αυτή. Ούτε οι φίλες μου - φίλοι μου, ούτε οι σχέσεις μου και φυσικά ούτε ο άντρας μου!!!!!!! Αλλά τόσο άσχημη αντίδραση και τόσο φανερά !!!!!! Δεν το περίμενα ειλικρινά και όσο και να ξέρω ότι δεν έχω και την καλύτερη σχέση με τη μαμά μου, δεν παύει αυτό να με πληγώνει και να με στεναχωρεί και όχι μόνο να με θυμώνει. Γιατί αν ήταν πεθερά ή τρίτος θα θύμωνα μόνο αλλά τώρα πραγματικά πληγώνομαι όταν τα κάνει αυτά. :(


    Το κοριτσάκι μου είναι όλη μου η ζωή

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    ......... αλλά τώρα πραγματικά πληγώνομαι όταν τα κάνει αυτά. :(

    γιατί δεν της το λες μιτακι; μια συζήτηση μπορεί να σας φέρει πιο κοντά. ίσως είναι ο χαρακτήρας της, ίσως είναι ζήλια όπως λένε τα κορίτσια. όπως και να χει όμως, είσαι η μοναχοκόρη της και είναι η μαμά σου. βρείτε αυτά που σας ενώνουν και μην σταματάτε σ αυτά που σας χωρίζουν.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Άφωνη κι εγώ!!!!!! Πάντα έτσι ήταν η συμπεριφορά της?? Και από τα παιδικά σου χρόνια άσχημες αναμνήσεις έχεις??? Η τώρα που παντρεύτηκες άλλαξε??? Σε ρωτάω μήπως υπάρχει περίπτωση να μη συμπαθεί τον άντρα σου και να αντιδρά έτσι...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    γιατί δεν της το λες μιτακι; μια συζήτηση μπορεί να σας φέρει πιο κοντά. ίσως είναι ο χαρακτήρας της, ίσως είναι ζήλια όπως λένε τα κορίτσια. όπως και να χει όμως, είσαι η μοναχοκόρη της και είναι η μαμά σου. βρείτε αυτά που σας ενώνουν και μην σταματάτε σ αυτά που σας χωρίζουν.

     

    Δυστυχώς όσες φορές έχω προσπαθήσει να κάνω συζήτηση μόλις της πω ότι κάτι με έχει πειράξει ή δεν συμφωνήσω σε κάτι μαζί της γίνεται έξαλη. Δεν μπορούμε να συζητήσουμε και δυστυχώς το έχουμε αποδεχτεί όλοι στην οικογένεια αυτό. Αν διαφωνεί κάποιος μας με την άποψή της είναι απέναντί της!!!!!!


    Το κοριτσάκι μου είναι όλη μου η ζωή

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κουνελίτσα αν δεις την απάντηση που έδωσα στην Ν76 θα καταλάβεις!!!!! Και φυσικά τα πράγματα έγιναν ακόμη χειρότερα γιατί δεν συμπαθεί τον άντρα μου αλλά έχουν περάσει και 4 χρόνια από τότε που παντρεύτηκα, δεν το πήρε απόφαση ακόμη???? Και δεν πληγώνει τον άντρα μου γιατί ο άντρας μου απλά εκνευρίζεται δεν είναι δική του μάνα, δική μου είναι.


    Το κοριτσάκι μου είναι όλη μου η ζωή

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ...γιατί ανάλογη σχέση είχα και εγώ με την αδερφή μου. Κατέληξα να κόψω κάθε επαφή μαζί της για να βρω την ησυχία μου. Συγνώμη που θα στο πω αλλά νομίζω ότι η μαμά σου έχει πρόβλημα και μόνο με βοήθεια από ειδικό μπορεί να το λύσει. Αλλιώς θα υποφέρετε όλοι.


    etCDp3.png hk8kp3.png

     

    Η μαμά του Ευριπίδη και της Ιφιγένειας

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αχ! mitaki Καλημέρα.

    και νόμιζα ότι μόνο εγώ είχα τέτοια προβλήματα...

    (Μικρότερη σκεφτόμουν μήπως με είχε υιοθετήσει!!!!)

    Υπομονή..... και όπως λέει η παροιμία: "μακριά και αγαπημένοι"

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Mε τετοια μανα (και συγνωμη κι ολας) τυφλα να χουν οι πεθερες. :lol::lol::lol:

     

    ..............

    Αυτό λέω κι εγώ! Και σταματώ να έχω απαιτήσεις από την πεθερά... η οποία έχει και το ελαφρυντικό της αγραμματοσύνης και της δύσκολης ζωής στο κάτω κάτω. ;)

    Να λες παλι καλα που ειναι μακρυα και να ευχεσαι να αργησει η επομενη επισκεψη. :cool:

    Ωωω ναι!! Αυτό ξαναπές το! :cool:

     

    ...γιατί ανάλογη σχέση είχα και εγώ με την αδερφή μου. Κατέληξα να κόψω κάθε επαφή μαζί της για να βρω την ησυχία μου. Συγνώμη που θα στο πω αλλά νομίζω ότι η μαμά σου έχει πρόβλημα και μόνο με βοήθεια από ειδικό μπορεί να το λύσει. Αλλιώς θα υποφέρετε όλοι.

     

    Συμφωνώ...

     

    Αλλιώς, η αποχή είναι η καλύτερη λύση.

     

    ...........

    (Μικρότερη σκεφτόμουν μήπως με είχε υιοθετήσει!!!!)

     

    Αυτό... απλά το ευχόμουν. :P Έψαχνα πολύ καιρό στα "χαρτιά" του σπιτιού (γενικά όπου έβλεπα χαρτιά... βουτούσα όταν ήμουν πιτσιρίκα). Με την κρυφή ελπίδα να βρω κάτι τέτοιο. :lol: Τελικά... δεν! :lol:

     

    Η ζωή είναι δική σου... Ζήσε.. και άσε όσους δε σε κατανοούν.


    Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

    "... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


     

     

    Αυτό... απλά το ευχόμουν. :P Έψαχνα πολύ καιρό στα "χαρτιά" του σπιτιού (γενικά όπου έβλεπα χαρτιά... βουτούσα όταν ήμουν πιτσιρίκα). Με την κρυφή ελπίδα να βρω κάτι τέτοιο. :lol: Τελικά... δεν! :lol:

     

    Η ζωή είναι δική σου... Ζήσε.. και άσε όσους δε σε κατανοούν.

     

     

    Και εγώ το ίδιο έκανα!!!!!!!!!!!!!!!! :P Με κάνατε και χαμογέλασα!!!!!!!!!!!!!!!!


    Το κοριτσάκι μου είναι όλη μου η ζωή

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αληθεια η μαμα σου απο που ειναι (καταγωγη και που μεγαλωσε)

    Παντως σε καταλαβαινω !!! Επισης φανατζομαι οτι ετσι (το οτι δεν προσεχει αυτα που λεει ) το κανει παντου και οχι μονο σ εσενα (πχ στον πατερα σου αλλα και σ αλλους )

    Και οταν ειδικα σας εχει δωσει το σπιτι ..και πας να κανεις ενα παραπονο γιατι σε πληγωνει στο χτυπαει κι ολας οτι αυτη εχει κανει ΤΟΣΑΑΑΑ για εσας αλλα εσεις ειστε αχαριστοι ε?

    Τυχερουλα που μενουν και μακρια

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    .Συγνώμη που θα στο πω αλλά νομίζω ότι η μαμά σου έχει πρόβλημα και μόνο με βοήθεια από ειδικό μπορεί να το λύσει. Αλλιώς θα υποφέρετε όλοι.

     

    από οσα λες, συμφωνω κι επαυξανω...:roll: την κατασταση επιβαρυνει το οτι μεινατε στο σπιτι που μενανε πριν...γιατι κι εσεις δεν βρισκατε ενα αλλο;:confused: (μην μου απαντησεις αν δεν θες, περισσοτερο ρωταω επειδη μου εκανε εντυπωση)

     

    το να μη δινεις σημασια ειναι απλα ανεφικτο, απλά παρτο αποφαση οτι δεν θα αλλαξει, οτι εσυ κανεις το καλυτερο που μπορεις και οτι αν δεν θελει να συμπεριφερεται σαν ενηλικη αλλα σαν κοριτσακι που ζηλευει, εκεινη χανει...:?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που παθολογικά (μετά από πολλά χρόνια συνήθειας) δεν αντέχουν να μην είναι στο επίκεντρο και επίσης δεν μπορούν να εκφράσουν συναισθήματα χαράς - περηφάνειας. Με αυτό συνεπάγεται φυσικά το οτι δεν μπορούν να επαινέσουν μια προσπάθεια είτε είναι δική σου (όπου είσαι το πιο κοντινό της πρόσωπο ως παιδί της) αλλά είτε είναι κάποιου ξένου.

    Αυτοί οι άνθρωποι δεν αλλάζουν ποτέ και πάντα κάνουν τους δικούς τους, κοντινούς τους ανθρώπους, να αισθάνονται όπως εσύ...

    Δεν υπάρχει κάτι που να μπορείς να κάνεις για να καλυτερεύσεις την κατάσταση, εκτός από το να γίνεις τελείως αναίσθητη και να σταματήσεις να ενδιαφέρεσαι για αυτά που σου λέει.

    Σίγουρα είναι πολύ καλό το ότι μένει μακριά σας, είναι πολύ ψυχοφθόρο το να ζεις έναν τέτοιον άνθρωπο...

    Κουράγιο και να μας τα γράφεις να ξεχνιέσαι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    mitaki, τα είχαμε πει και από κοντά κάποια στιγμή αυτά με τις μαμάδες μας... Δεν έχω συμβουλή αλλά έτσι για συμπαράσταση ρίξαμε χτες το βράδυ ένα τρικούβερτο, και δυστυχώς το έχω καθημερινό. Στην περίπτωσή μου βέβαια αντιλαμβάνομαι ότι παραμένουν υπερπροστατευτικοί από υπερβολική αγάπη και γιατί θεωρούν ότι όλοι οι υπόλοιποι είναι ανίκανοι να φροντίσουν τον εαυτό τους και να απαντήσουν σε οποιαδήποτε ερώτηση χωρίς πατροναρισμένη απάντηση από τη μαμάκα που ξέρει... Α ναι, μπράβο στα 35 μου δεν θυμάμαι να έχω ακούσει κι εγώ. Και μόλις εγώ μετά από πολύ υπομονή εκραγώ και της πω πχ σταμάτα να διορθώνεις ότι κάνω, ή να κάνεις συνεχώς το αντίθετο από ότι λέω στο παιδί, αρχίζει να λέει στον μικρό μου. Μην την ακούς μωρό μου, είναι εγωίστρια και καχύποπτη η μάνα σου. Να ουρλιάξω τώρα;;; Χτες τους είπα να φύγουν και μετά άρχισαν την αντιμετώπιση το καημένο το κοριτσάκι μας αντιδρά έτσι γιατί είναι πιεσμένο από τη ζωή του και ξεσπά σε μας αλλά το συγχωρούμε του δίνουμε φεύγοντας και ένα φιλί. Και επίσης χειρότερα έχω και έναν μπαμπά που μαλώνει συνεχώς με τη μαμά μου γιατί είναι φυσικά τέλεια και δεν ανέχεται τίποτα από κανέναν, (παρεμπιπτόντως μέχρι και πως να επιδιορθώσω ένα πρόβλημα του υπολογιστή μου ήξερε να με συμβουλεψει, ενώ δεν ξέρει ούτε πως ανοίγει!!! ) και ο οποίος κάθεται πάνω από το κεφάλι μου να κάνω λάθος και να πει, τό ξερα. Εγώ βέβαια είμαι διπλά μπερδεμένη, άνεργη (προσωρινά), σε διάταση και με ένα παιδί που λατρεύει τη γιαγιά του και προσπαθώ να τους έχω κοντά γιατί δεν θέλω να αποκλείσω το παιδί από τον κύκλο του και φυσικά γιατί είμαι και εξαρτημένη οικονομικά και συναισθηματικά. Από την άλλη 9 στις 10 όταν είμαστε μαζί θα καταλήξουμε να ουρλιάζουμε. Επίσης οφείλω να ομολογήσω ότι όντως είναι τσακάλι η μαμά μου. Είμαι να σκάσω.

    Σόρρυ που χώθηκα στο τόπικ σου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μιτάκι καλημέρα,

     

    ήταν σαν να διάβαζα - σε αδρές γραμμές- την σχέση με την μητέρα μου. Ευτυχώς ζούμε μακρυά εδώ και πολλά χρόνια οπότε και έχει χαθεί αυτή η ευχαρίστηση του.... ανταγωνισμού. Με κάθε ευκαιρία όμως δίνονται αφορμές. Γιατί νομίζω πως είναι ανταγωνισμός. Με το να είμαστε κι εμείς μανούλες νομίζω πως έχουμε μπει στην διαδικασία να αναρωτιόμαστε πώς είναι δυνατόν μια μητέρα να έχει μια τέτοια συμπεριφορά απέναντι στο παιδί της. Οι μητέρες μας όμως είναι κι αυτές άνθρωποι με πάθη και ελαττώματα. Κι επιπλέον, το ότι έγιναν μητέρες δεν σημαίνει ότι το ήθελαν, 'ότι τους άρεσε ή ότι έγιναν άγιες. Επειδή, όμως, πάντα θα κουβαλάμε τους γονείς μας μέσα μας γιατί οι φιγούρες τους έχουν εδώ και πολλλλλλλά χρόνια εσωτερικευθεί, καλό θα ήταν να φροντίζουμε για την ζωή μας με τους συνρόφους μας, τα παιδάκια μας και τους φίλους μας. Αυτή η ζωή είναι δικιά μας και ΠΡΕΠΕΙ να την ζήσουμε, όσο κι αν πληγώνει η επαφή με τους γονείς μας.

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κοριτσι μου,λυπαμαι που θ αστο πω αλλα η μαμα σου σε ζηλευει!αστην καλυτερα μακρια κι αγαπημενοι να ειστε,φροντισε τη σχεση με τοναντρα σου και το παιδακι κι αστην ησυχη,απομακρυνσου και λιγο για ν αμη συγχυζεσαι! !καλο κουραγιο!


    26/10/10 Ήρθε η kisha junior και είναι όντως γκαυ.....τσα!

    Ο μικρός μου είναι κέβλαρρ  ! 20/02/12

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημέρα μιτάκι!

    Αυτό που σκέφτομαι όταν με στεναχωρεί η μάνα μου ή ο αδερφός μου είναι ότι ο Θεός μας έδωσε αυτούς τους ανθρώπους κ δεν είμαστε υπεύθυνοι γι αυτούς κ τις πράξεις τους. Γι αυτό εστίασε σε όσους εσύ έχεις διαλέξει, τον αντρούλη σου, το παιδάκι σου κ όσους φίλους έχεις. Ό,τι κ να κάνεις δε θα μπορέσεις να ικανοποιήσεις πχ τη μαμά σου, οπότε κάνε αυτό που θέλεις εσύ κ απλά μη δίνεις σημασία.

    Εγώ είμαι στις μέρες μου να γεννήσω, έχει έρθει η μαμά μου από μακριά ε, κ δεν την πολυπαλεύω περισσότερο λόγω το ότι έχω συνηθίσει να ζω μόνη μου κ εκείνη είναι αχωτική. Σκέφτομαι ότι οι γονείς μας έζησαν δύσκολα χρόνια ή ότι υποφέρουν στη σχέση τους χρόνια τώρα (δεν αντέχει η μάνα μου τον πατέρα μου ή κ το αντίστροφο ή κ τα 2). Μερικές φορές τρομάζω στην ιδέα ότι τα παιδιά μου θα σκέφτονται έτσι για μένα μετά από χρόνια. Ελπίζω πως όχι, τουλάχιστον θα προσπαθήσω γιατί αυτές οι προβληματικές συμπεριφορές σε απομακρύνουν από την οικογένεια κ όχι μόνο!


    :-P

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    από οσα λες, συμφωνω κι επαυξανω...:roll: την κατασταση επιβαρυνει το οτι μεινατε στο σπιτι που μενανε πριν...γιατι κι εσεις δεν βρισκατε ενα αλλο;:confused: (μην μου απαντησεις αν δεν θες, περισσοτερο ρωταω επειδη μου εκανε εντυπωση)

     

     

    Είναι δικό μας. Δεν ενοικιάζουμε!!! Αγοράστηκε πριν παντρευτώ (υποτίθεται για μένα) αλλά τελικά έμεινε η μάνα μου και εγώ νοίκιασα. Τώρα έφυγε εκτός πόλεως και φυσικά πήγα στο σπίτι μου, μια που είχε αγοραστεί στο όνομα μου σαν πρώτη κατοικία.


    Το κοριτσάκι μου είναι όλη μου η ζωή

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αχ ρε κορίτσια κουράγιο σε όλες μας που περνάμε τέτοιες στιγμές από της μαμάδες μας γιατί αν και όταν είναι από πεθερές δεν πληγώνουν ενώ τώρα τουλάχιστον εμένα με κάνουν κουρέλι για μέρες, και φυσικά έχει αντίκτυπο και στο σπίτι μου μιας που είμαι με πονοκέφαλο με νεύρα στεναχωρημένη κλπ.


    Το κοριτσάκι μου είναι όλη μου η ζωή

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα