Recommended Posts

    χτες στις 2 τα ξημερωματα πεθανε ο πεθερος μου. τις 3 τελευταιες μερες που περιμεναμε να συμβει η μικρη αρχισε να τον φωναζει πα....ππου.... και τον χα'ι'δευε :cry: λιγες ωρες μετα το θανατο την πηγα στην μαμα μου να την κρατησει η αδερφη μου. οταν ''εφυγε'' ο παππους η μικρη κοιμοταν αλλα τα μικρα αισθανονται πολλα. κανενα βραδυ δεν ξυπνουσε, χτες στις 5 ξυπνησε κλαιγοντας :cry: . η αδερφη μου μου ειπε οτι αναστεναζε στον υπνο της. :( αργα το βραδυ που την πηρα σπιτι οταν την αφησα στο πατωμα ετρεξε στον καναπε που ειχαμε τον πεθερο μου και ελεγε να να να(εννοωντας νανι) της ελεγα συνεχεια τον τελευταιο καιρο να ειναι ησυχο κοριτσι γιατι ο παππους κανει νανι και χτες ο παππους δεν ηταν εκει :cry::cry: ειναι δυσκολη η απωλεια ειδικα οταν περνας καλα με εναν ανθρωπο. :cry: η διαφορα αποψεων με τον πεθερο μου ηταν μικρη τα 6 χρονια που τον εζησα. ποτε δεν μαλωσαμε (μονο 2-3 φορες ειχαμε διαφωνησει αρκετα εντονα για βλακειες). πονουσε πολυ μεχρι να ξεψυχησει υπεφερε το χειροτερο για εμας ηταν οτι τον βλεπαμε αλλα δεν μπορουσαμε να κανουμε τιποτα :cry: . :cry: ειναι σιγουρο οτι τωρα δεν ποναει εκει.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Τα συλλυπητήρια μου γλυκιά μου. Να ζήστε και να τον θυμάστε με αγάπη μέσα σας. Είναι πολύ σημαντικό που ήσασταν καλά μαζί. έτσι μπορείτε να συζητάτε και να μιλάτε όλοι μαζί για τις ωραίες στιγμές που ζήσατε μαζί.

    Σε καταλαβαίνω απόλυτα, γιατί εγώ έχασα την μαμά μου που ζούσε μαζί μας και μεγάλωσαν τα παιδιά μαζί της . Είναι οδυνηρό :cry: και νομίζω περισσότερο για τα παιδιά.


    .png.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Nα ζησετε να τον θυμοσαστε και να τον μαθει και η μικρη μεσα απο εσας. Λυπαμαι :cry::cry:


    Σιγουρα ο γυαλος ειναι στραβος.. δεν εξηγειτε αλλοιως!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Τα συλληπητήρια μου...αχ τι μου θύμησες :cry: τον πατέρα μου που υπέφερε τόσο πολλή μέχρι να πεθάνει, που όταν πέθανε παρόλου που έκλαιγα και δεν μπορούσα να συνέλθω, συνέχεια σκεφτόμουνα ότι λυτρώθηκε και τώρα δε θα ξαναπονέσει :cry:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    συλληπητήρια..... εκεί που είναι, δεν πονάει πια... και σας βλέπει...


    ...έγινα επιτέλους και εγώ μια parentholic ... 

    (If You Wanna Make The World A Better Place)

    Take A Look At Yourself And Then Make A Change

    R.I.P. Michael Jackson.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    ευχαριστω πολυ. η μικρη δεν θα θυμαται και πολλα αλλα το μονο σιγουρο ειναι οτι θα κανουμε τα παντα ωστε να ξερει ποσο την αγαπουσε. θυμαμε την χαρα του οταν εμεινα εγκυος, την συγκινηση του στο νοσοκομειο τοση που δεν μπορουσε να την παρει αγκαλια. την νανουριζε με δημοτικα τραγουδια.... ηξερε οτι θα πεθανει :cry: της ελεγε οτι δεν θα την παρει απο το χερι να πανε για σοκολατα, ουτε θα τη δει κοπελα :cry: νοιωθω τοσο χαλια με ολα αυτα που θυμαμαι :cry: λυπαμε για τον αντρα μου που εχασε τον πατερα του αλλα και εγω ετσι νοιωθω σαν να ηταν πατερας μου. σε πολλους μπορει να ακουγετε υπερβολικο και ψευτικο αλλα δεν ειναι :( . τωρα την ξεκολλησα απο τον καναπε που ηταν ο πεθερος μου ξαπλωμενος. τελικα τα μικρα εχουν μεγαλη διαισθηση. μονο τις 3 τελευταιες μερες η μικρη πηγαινε στον παππου και τον χα'ι'δευε και τον πειραζε γενικα. λες και ηξερε οτι δεν θα τον ξαναεβλεπε. :cry:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    και εγω πιστεύω ότι τα παιδιά διαισθάνονται διάφορα επειδή έχουν αγνή ψυχή, και δεν έχουν παλιές μνήμες.

    είμαι σίγουρη ότι ο άνθρωπος αυτός θα παραμείνει ζωντανός και στον χώρο του σπιτιού σας και στην καρδιά σας.

    εχω χάσει και τους δυο μου γονείς αλλά όπως διάβασα κάπου :

    " Τι κι αν έφυγες, αδιάφορο οι μήνες και αν περνάνε . Τότε πεθαίνουν οι νεκροί, όταν τους λησμονάμε. ΟΥΡΑΝΗΣ"

    Δεν ξέρω τι άλλο να σου πώ . δεν είμαι πολύ καλή στο να δίνω κουράγιο.

    Να τον θυμάστε μόνο, με αγάπη και να μην αφήσεις την μικρούλα να τον ξεχάσει...


    .png.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Συλλυπητήρια από την μία από την άλλη χαίρομαι για σας και ειδικά για την εγγονούλα που είχατε την τύχη να έχετε στην ζωή σας έναν άνθρωπο τόσο γλυκό! Θα μπορούσες να φτιάξεις ένα πορτραίτο του παππού ή και αν έχεις κάτι από εκείνον να της το φυλάξεις και να της το δώσεις όταν έχει μεγαλώσει αρκετά. Έτσι θα διατηρήσεις την γλυκιά ανάμνηση αλλά θα δώσεις και ηρεμία στην ψυχή σου αφού "θα κάνεις κάτι". Εύχομαι να έχετε πάντα στην ζωή σας αγάπη και να μπορείτε να την μοιράζεστε. Είναι τόσο σπάνιο....


    Love me or Hate me!

    I'm still gonna shine!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Τα συλληπητήρια μου,δυστυχώς η ζωή δεν τα φέρνει όπως επιθυμούμε πολλες

    φορές.

     

    Εμένα πάλι η μικρή μου δεν γνώρισε τον πατέρα μου,που λατρευε τα παιδια

    και ξερω οτι θα ξεχνουσε και αρρωστιες και τα παντα αμα ηταν εδω.Και ομως ειναι τοσες φορες που οταν της λεω παππους μου δειχνει την φωτογραφια

    του.Θα ηθελα πολυ να ηταν εδω.

    Δοξα τον Θεο να ειναι καλα ο πεθερος μου και να τον εχει ο Θεος καλα,

    εχει παρει την θεση και των δυο παππουδων και ειναι και υπεροχος ανθρωπος.

    ΥΓ Εχει και το ονομα του πατερα μου.


    ..sine qua non..

     

    p1170043dy8.jpgas1cxHUVM1P0010Mzc3bGR8MDU5ZHxIIG5pbmEgbWFzIGVpbmFpLi4u.gif

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα