Recommended Posts

    Καλημέρα...ή μάλλον καλησπέρα!

    Σήμερα καθώς κρύωνα, έψαξα να βρω μια μπλουζα μακρυμάνικη να φορέσω και βρήκα μια που φορούσα πολύ όταν ήμουν έγκυος...και θυμήθηκα πως διέγραφε την κοιλίτσα μου έτσι φουσκωτή που ήταν....:roll:

    μ' έπιασε κάτι, μια συγκίνηση, μια νοσταλγία....:cry:

    πολλές φορές μου λείπει η κοιλιά μου...ένιωθα τόσο ωραία!

    Και τώρα νιώθω υπέροχα με τη μικρή μου, αλλα δεν ξέρω πως να το εξηγήσω, τότε ένιωθα πιο πολύ ασφάλεια. Γενικότερα, μου άρεσε που είχα ένα μικρούλι μέσα μου.Δεν γίνεται να έχω και τη μικρή μου αγκαλιά και την κοιλιά μου;;;;:shock::oops:

    Είναι φυσιολογικό αυτό;;;Εσάς σας λείπει ποτέ εκείνη η εποχή που είχατε την κοιλίτσα σας;;;:roll:

    Νιώθω ολίγον τι ούφο! :shock::lol::oops:


    4BMSp3.pngzHf1p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    να σου πω , ειναι στιγμες οπου μου λειπει η εγκυμοσυνη και η περιοδος εκεινη , αλλα οπως ειπα στιγμες , γενικως η εγκυμοσυνη δεν ειναι απο τις καλυτερες φασεις για μενα , το αποτελεσμα ειναι αυτο που μετραει στην τελικη και τα αποτελεσματα ειναι σπιτι μου καθε μερα τρεχουνε πανω κατω ,ουρλιαζουνε , μαλωνουνε , γελανε και αυτα με κανουνε να μην μου λειπει η εγκυμοσυνη γιατι τοτε δεν τα ειχα .

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τι ειπες τωρα!!!

     

    Και στις δυο μου εγκυμοσυνες ειχα παντα νευρα!!!

     

    Καθολου δεν μου αρεσε....ακομα και τωρα εχω πει πως κανω 5 παιδια....φτανει να μην με ξαναδω εγκυο!!!Οχι απλα δεν μου λειπει......εγω και με τα δυο μου παιδια , δεθηκα αφου γεννηθηκαν. Δεν ενιωθα τιποτα πριν....περα απο την αγωνια να γενηθουν γερα!!

     

    Φωτογραφιες εγκυος εχω μια στον γιο μου σε ενα κινητο , που με προλαβε η μαμα μου και με εβγαλε...και 2 στην κορη μου , που ειχε πια λυσαξει ο αντρας μου....και φυσικα ουτε να τις δω!!!

     

    Καθολου δεν μου αρεσει η εγκυμοσυνη....μα καθολου!! δεν ξερω βεβαια αν και αυτο ειναι φυσιολογικο, η μαμα μου με λεει "σκυλα"

    Τι να πω!χωρις τα παιδια μου δεν αντεχω λεπτο......τα εχω παντα μαζι μου......αλλα τα θελω εξω να τα βλεπω, να επικοινωνω........να τα αγκαλιαζω...

    Η ιδεα οτι ενας ζωντανος οργανισμος ειναι μεσα μου ....με εκανε παντα να νιωθω περιεργα!!!


    Οι παππουδες μας προσφυγες, οι γονεις μας μεταναστες και εμεις......ρατσιστες!!!

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    μου λείπει πολύ η κοιλίτσα μου!!!!!

    ένα χρόνο μετά και όμως.......

    ένιωθα τόσο ασφάλεια για την μικρούλα μου!!!!

    μακάρι να το ξαναζήσω,ήταν μαγικό!!!!


    4Z1vp3.png

    είμαι ερωτευμένη με την κόρη μου!!!!!!!!!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Καλημέρα...ή μάλλον καλησπέρα!

    Σήμερα καθώς κρύωνα, έψαξα να βρω μια μπλουζα μακρυμάνικη να φορέσω και βρήκα μια που φορούσα πολύ όταν ήμουν έγκυος...και θυμήθηκα πως διέγραφε την κοιλίτσα μου έτσι φουσκωτή που ήταν....:roll:

    μ' έπιασε κάτι, μια συγκίνηση, μια νοσταλγία....:cry:

    πολλές φορές μου λείπει η κοιλιά μου...ένιωθα τόσο ωραία!

    Και τώρα νιώθω υπέροχα με τη μικρή μου, αλλα δεν ξέρω πως να το εξηγήσω, τότε ένιωθα πιο πολύ ασφάλεια. Γενικότερα, μου άρεσε που είχα ένα μικρούλι μέσα μου.Δεν γίνεται να έχω και τη μικρή μου αγκαλιά και την κοιλιά μου;;;;:shock::oops:

    Είναι φυσιολογικό αυτό;;;Εσάς σας λείπει ποτέ εκείνη η εποχή που είχατε την κοιλίτσα σας;;;:roll:

    Νιώθω ολίγον τι ούφο! :shock::lol::oops:

    αμέ,βεβαίως και γίνεται:lol::lol::lol:


    4Z1vp3.png

    είμαι ερωτευμένη με την κόρη μου!!!!!!!!!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    ..διαβαζοντας τον τιτλο, νομισα πως αναφερεστε στην κοιλια που ειχατε πριν την εγκυμοσυνη(χωρις χαλαρωση κ ραγαδες..) κ εσπευσα να συμφωνησω!!!τι να πω γι'αυτη την κοιλια την οποια αποζητατε??.. ο εφιαλτης μου..μπππρρρ...


    MkhCp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    να μου λειπει? αντε καλε... καθε μερα την χαιδευω... ετσι οπως εχει μεινει και μοιαζω λες και ειμαι στον 4ο μηνα...

    περα απο την πλακα παντως... ναι... μου λειπει κι εμενα...

    • Μου αρέσει 1

    me and my men...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ Η ΚΟΙΛΙΤΣΑΑΑΑ!!!! Μου λείπει η αίσθηση ότι μέσα σου μεγαλώνει μια ψυχούλα. Μου λείπουν τα βράδια που αφουγκραζόμασταν και περιμέναμε να κουνηθεί, η γλυκιά προσμονή του ερχομού του, το καρδιοχτύπι όταν τον έβλεπα στους υπέρηχους...Είναι ωραία να είσαι έγκυος βρε κορίτσια!!!:P:p:p

     

    Αλλά και τώρα, δεν ξέρω πώς γίνεται και κάθε μέρα που περνάει μου λείπει...Κάθε μέρα είναι μοναδική και δεν ξαναγυρίζει. Γενικώς, η μητρότητα είναι τελικά μια υπέροχη εμπειρία, από την αρχή έως το τέλος, παρόλες τις αντιφάσεις της, με δυσκολίες και χαρές, με δάκρυα και γέλια.


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    εμενα μου λειπει ολη η απιστευτη εμπειρια της εγκυμοσυνης, ολη αυτη η γλυκια προσμονη, το κανακεμα απο ολους μου λειπει τρελα.

    και ναι η κοιλιτσα μου που πετιοντουσαν ποδαρακια, χερακια απο παντου.

    μου λειπει πολυ, και ελεγα πως μονο εγω το νιωθω αυτο, χαιρομαι που δεν ειμαι μονη!!

    την αγκαλιτσα και τα γελακια της μικρης μου δεν τα αλλαζω με τιποτα..


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Τι ειπες τωρα!!!

     

    Και στις δυο μου εγκυμοσυνες ειχα παντα νευρα!!!

     

    Καθολου δεν μου αρεσε....ακομα και τωρα εχω πει πως κανω 5 παιδια....φτανει να μην με ξαναδω εγκυο!!!Οχι απλα δεν μου λειπει......εγω και με τα δυο μου παιδια , δεθηκα αφου γεννηθηκαν. Δεν ενιωθα τιποτα πριν....περα απο την αγωνια να γενηθουν γερα!!

     

    Φωτογραφιες εγκυος εχω μια στον γιο μου σε ενα κινητο , που με προλαβε η μαμα μου και με εβγαλε...και 2 στην κορη μου , που ειχε πια λυσαξει ο αντρας μου....και φυσικα ουτε να τις δω!!!

     

    Καθολου δεν μου αρεσει η εγκυμοσυνη....μα καθολου!! δεν ξερω βεβαια αν και αυτο ειναι φυσιολογικο, η μαμα μου με λεει "σκυλα"

    Τι να πω!χωρις τα παιδια μου δεν αντεχω λεπτο......τα εχω παντα μαζι μου......αλλα τα θελω εξω να τα βλεπω, να επικοινωνω........να τα αγκαλιαζω...

    Η ιδεα οτι ενας ζωντανος οργανισμος ειναι μεσα μου ....με εκανε παντα να νιωθω περιεργα!!!

     

    Σαν να τα έγραψα εγώ...

     

    Ακριβώς το ίδιο αισθανόμουν στις εγκυμοσύνες, δεν ένοιωσα ποτέ το δέσιμο ( που λέγεται πως νοιώθεις...) με το μωρό στην κοιλιά...ίσα-ίσα που αισθανόμουν σαν την Γουίβερ στο αλιεν....με τα παιδιά άρχισα να δένομαι αργότερα, πολύ αργότερα...θέλαμε το χρόνο μας,τελικά!!!!

     

    Λοιπόν, όχι δεν μου λείπει διόλου η κοιλιά και το περιεχόμενο της. Το προτιμώ έξω, να επικοινωνώ, να αγγίζω, να αισθάνομαι...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    οχι μονο μου λειπει...που παρολα τα 30 κιλα που πηρα δε μου εμεινε ουτε ενα σημαδι....και δεν εχω και μια φωτογραφια σαν εγκυος! Ενιωθα σα μοσχαρι! Τωρα με εχει πιασει κι εμενα μια νοσταλγια γιατι σκεφτομαι περσι τετοιες μερες μεγαλωνε η μπεμπα μου και μαζι της μεγαλωνε η κοιλια μου!

     

    Ανυπομονω την μερα που θα αρχισει να μεγαλωνει παλι!


     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    15_2_141.gif και μενα μου λειπει... και τωρα πια εχω ακομα κοιλιτσα αλλα δεν εχει τιποτα μεσα... :shock:τωρα χω στην αγκαλια μου τον παιδαρο μου!!! ηταν πολυ ωραια περιοδος της ζωης μου και την ευχαριστηθηκα παρααααα πολυ!:D

    αλλα σαν την πρωτη φορα που ειδα το γιο μου απεξω τιποτα!!!!!:D:D:D:D


    yqMlp3.png

    ΓΙΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΩΣ!

    ΕΙΣΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΖΩ! ΣΑΓΑΠΩ!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    και μενα ειναι φορες που θελω να τον εχω συνεχεια μαζι μου!!!

    οπως οταν ημουν εγκυος.. αν και ειχα αλλα προβλημα την απολαυσα την εγκυμοσυνη μου απο την αρχη μεχρι το τελος καθε λεπτο !!!

    μακαρι.. να να μπορουσα να κανω κιαλο!!!

    σιγουρα θα ημουν παλι εγκυος!!!

    δοξα το θεο ομως...

    οτι θελω την κοιλια που ειχα πριν ΝΑΙ!!! προσπαθω να την επαναφερω... αντε να δουμε???

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Και εμενα μου λειπει παρα πολυ γιατι δεν χορτασα την εγκυμοσυνη μου, γεννησα στον 7ο και με πολυ δυσκολες συνηθηκες. Παροτι ημουν πολυ περιορισμενη στην εγκυμοσυνη και περναγα δυσκολα απολαυσα την κοιλιτσα μου και ηθελα να κρατησει περισσοτερο.

    Ειδικα οσο σκεφτομαι οτι περυσι τετοιο καιρο εμεινα εγκυος τοσο αναπολω την περιοδο εκεινη. Την γλυκεια καθημερινη αγωνια, το πρωτο ακουσμα της καρδιας του μωρου μου, το οτι το ειχα μεσα μου συνεχεια, μοναδικες στιγμες πραγματικα!!!!!!!!!

     

    Ισως το βιωσα ετσι γιατι ηξερα απο την αρχη οτι ηταν η πρωτη και η τελευταια εγκυμοσυνη μου επειδη δεν μπορω να κανω αλλο παιδι. Οταν το ξερεις αυτο εκτιμας ιδιαιτερα αυτο που σου συμβαινει γιατι ειναι κατι μοναδικο που δεν θα ξαναζησεις. Λατρευω τον μπεμπη μου αλλα μου λειπει λιγακι ολη εκεινη η ιδιαιτερη περιοδος της ζωης μου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ειναι απολυτα φυσιολογικο αυτο που νιωθεις! Τωρα εχω κι αλλο κολλημα εγω, φοβαμαι να την αφησω σε οποιονδηποτε, ακομα και στον μπαμπα της! Στο γιατρο πηγα τις προαλλες και σκεφτομουν συνεχεια τι να γινεται....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    αχ ναι κορίτσια , ένα χρόνο μετά παρόλο που έχω αποκτήσει παιδάκι βλέπω έγκυο και ζηλεύω τρομερά (όχι κακοπροαίρετα). Μέχρις ώτου να αποκτήσω παιδάκι ομολογώ όταν έβλεπα έγκυο την καμάρωνα και αναρωτιόμουνα πότε θα έρθει και η δική μου η σειρά. Τώρα ένα χρόνο μετά πάλι έχω αρχίσει και αναζητάω την κοιλίτσα μου και να νιώσω όπως ένιωθα τους υπέροχους αυτούς 9 μήνες.


    wobz4vsv31g4fym5.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αχ τι καλά που δεν είμαι η μόνη!!!!!!!!!Είχα αρχίσει να πιστεύω ότι κάτι δεν πάει καλά με μένα!:roll::lol:

    Είχα καλή εγκυμοσύνη, αν εξαιρέσεις κάποιες δυσκολίες στον 2ο-3ο και 5ο μήνα και όπως λέτε ανυπομονουσα κ'αθε φορά να κλωτσήσει η μικρή για να ξερω ότι είναι καλά...

    ΜΟυ φαίνεται απίστευτό πόσο γρήγορα πέρασε ο καιρός...:roll:

    Πέρυσι τέτοιες μέρες έμεινα έγκυος! Είναι φοβερό!

    Ειναι απολυτα φυσιολογικο αυτο που νιωθεις! Τωρα εχω κι αλλο κολλημα εγω, φοβαμαι να την αφησω σε οποιονδηποτε, ακομα και στον μπαμπα της! Στο γιατρο πηγα τις προαλλες και σκεφτομουν συνεχεια τι να γινεται....

    Καλά, εννοείται ότι την παίρνω παντού μαζί μου, με εξαίρεση 2-3 φορές που αναγκάστηκα να την αφήσω...:(

    Ισως το βιωσα ετσι γιατι ηξερα απο την αρχη οτι ηταν η πρωτη και η τελευταια εγκυμοσυνη μου επειδη δεν μπορω να κανω αλλο παιδι. Οταν το ξερεις αυτο εκτιμας ιδιαιτερα αυτο που σου συμβαινει γιατι ειναι κατι μοναδικο που δεν θα ξαναζησεις.

    MarcoPolo αν επιτρέπεται γιατί δεν μπορείς να κάνεις άλλο παιδί;;; Και γέννησες στον 7ο,ε;;; Πω, φαντάζομαι θα ήταν μινιόν το παιδάκι σου.:)

    Τώρα όλα καλά,ε;Να το χαίρεσαι!:D

    οχι μονο μου λειπει...που παρολα τα 30 κιλα που πηρα δε μου εμεινε ουτε ενα σημαδι....και δεν εχω και μια φωτογραφια σαν εγκυος! Ενιωθα σα μοσχαρι! Τωρα με εχει πιασει κι εμενα μια νοσταλγια γιατι σκεφτομαι περσι τετοιες μερες μεγαλωνε η μπεμπα μου και μαζι της μεγαλωνε η κοιλια μου!

     

    Ανυπομονω την μερα που θα αρχισει να μεγαλωνει παλι!

    Αχ! Eirini_Dr κι εγώ ανυπομονώ για το 2ο! Αλλά θα περιμένω τουλάχιστον 1,5 χρόνο για να ξεκινήσουμε προπάθειες!(λόγω καισαρικής) Ως τότε θα απολαύσω τη μικρούλα μου!:lol:

    Αλλά και τώρα, δεν ξέρω πώς γίνεται και κάθε μέρα που περνάει μου λείπει...Κάθε μέρα είναι μοναδική και δεν ξαναγυρίζει. Γενικώς, η μητρότητα είναι τελικά μια υπέροχη εμπειρία, από την αρχή έως το τέλος, παρόλες τις αντιφάσεις της, με δυσκολίες και χαρές, με δάκρυα και γέλια.

    Συμφωνώ απόλυτα madq!:wink:

    να μου λειπει? αντε καλε... καθε μερα την χαιδευω... ετσι οπως εχει μεινει και μοιαζω λες και ειμαι στον 4ο μηνα...

    περα απο την πλακα παντως... ναι... μου λειπει κι εμενα...

    :lol: :lol: :lol: monbebe, κι εγώ μία απ'τα ίδια, σαν να είμαι στον 4ο μήνα εγκυμοσύνης! Θα φύγει όμως...που θα πάει!:roll::wink:


    4BMSp3.pngzHf1p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Kαι που καταφερα να κανω τον Μαριο ειναι αθλος και θαυμα ταυτοχρονα λογω σοβαρων προβληματων υγειας. Οποτε ειναι σιγουρο οτι δεν θα μπορεσω για δευτερο. Ακομα και αν παρω το ρισκο ξανα δεν γινεται να αφησω τον Μαριο τοσο μεγαλο διαστημα μονο του γιατι πρεπει κατα την διαρκεια της εγκυμοσυνης απο την αρχη μεχρι το τελος να νοσηλευομαι καθε 15 ημερες. Συν οτι ρισκαρω την ζωη μου και εχοντας τον Μαριο δεν μπορω να παρω αυτο το ρισκο ξανα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Kαι που καταφερα να κανω τον Μαριο ειναι αθλος και θαυμα ταυτοχρονα λογω σοβαρων προβληματων υγειας. Οποτε ειναι σιγουρο οτι δεν θα μπορεσω για δευτερο. Ακομα και αν παρω το ρισκο ξανα δεν γινεται να αφησω τον Μαριο τοσο μεγαλο διαστημα μονο του γιατι πρεπει κατα την διαρκεια της εγκυμοσυνης απο την αρχη μεχρι το τελος να νοσηλευομαι καθε 15 ημερες. Συν οτι ρισκαρω την ζωη μου και εχοντας τον Μαριο δεν μπορω να παρω αυτο το ρισκο ξανα.

     

    Απ' τη μία κρίμα, αλλά αφού κατάφερες και έφερες τον κόσμο ένα μωράκι σίγουρα προέχει να έχετε την υγειά σας και οι δύο!

    Είμαι σίγουρη ότι ο Μάριος είναι ενα πολύ τυχερό αγοράκι!Να τον χαίρεστε!:D


    4BMSp3.pngzHf1p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ΖΑΧΑΡΕΝΙΑ, γιατί πρέπει να αφήσεις 1,5 χρόνο μετά την καισαρική; Σου το είπε ο γιατρός ή θέλεις φυσιολογικό τοκετό; Κι εμένα μου λείπει τρελά η κοιλίτσα μου. Εμένα έχει γίνει όπως πριν, αφού από πριν ήταν φουσκωτη. Τι επίπεδη κοιλιά λέτε; Ποτέ δεν ήταν. Μέχρι τον πέμπτο δεν φαινόταν καμία διαφορα. Να τα πλεονεκτήματα του να εχεις από πριν τα κιλάκια σου!

    Από τη μια θέλω να κάνω κι άλλοσύντομα. Από την άλλη δε θέλω να ξανακάνω καισαρική. Μετά σκέφτομαι ότι μπορεί να αφήσω 2 χρόνια και τζίφος, πάλι καισαρική να προκύψει. Μετά ότι δε θέλω μόνο 2 παιδιά κι αφήνω τα χρόνια να περνάνε. Ποιός, εγώ που όταν έκανα το πρώτο με καισαρική, είπα δεύτερο, με καισαρική δεν κάνω. Κομφούζιο το μυαλό μου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Απ' τη μία κρίμα, αλλά αφού κατάφερες και έφερες τον κόσμο ένα μωράκι σίγουρα προέχει να έχετε την υγειά σας και οι δύο!

    Είμαι σίγουρη ότι ο Μάριος είναι ενα πολύ τυχερό αγοράκι!Να τον χαίρεστε!:D

     

    Σε ευχαριστω πολυ και εσυ να χαιρεσαι το μωρακι σου!!!!!!!! Μακαρι να μπορουσα να κανω τουλαχιστον τρια παιδια αλλα αφου δεν γινεται ευχαριστω τον Θεο που απεκτησα τον Μαριο γιατι υπαρχουν πολλες γυναικες σαν εμενα που δεν μπορεσαν να κανουν ουτε ενα παιδι. Οποτε θεωρω τον εαυτο μου πολυ τυχερο κι ας ειναι ο Μαριος μου μοναχοπαιδι!!!!!!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από Christinaki81,
        Θα ηθελα να μοιραστω μαζι σας την εμπειρια μου και να ακουσω δικες σας περιπτωσεις που πηρατε καποιου τετοιου ειδους αγωγη κατά την εγκυμοσυνη σας.
        Το 2007 σε ηλικια 26,5 επαθα καταθλιψη και ιδεοληπτικη διαταρραχη και εκανα αγωγη με entact 20 mg.H καταθλιψη περασε γρηγορα και τελειως, όμως η ιδεοληπτικη διαταρραχη θεραπευτηκε σε ένα μονο βαθμο.Καθε αποπειρα να το μειωσω , κατεληγε αποτυχημενη.
        Αρχες του 2011 η αγωγη αλλαχθηκε σε seroxat 20-που είναι πιο εξειδικευμενο για ιδεοληψιες και ενιωσα αμεσως καλα! !11 μηνες μετα αρχισα σταδιακες μειωσεις –πολύ σταδιακες- 17,5 mg για 3 εβδομαδες , 15 mg για άλλες 3 εβδομαδες κτλ – καθως συντομα θα ξεκινουσαμε με τον αντρα μου προσπαθειες για μωρο.Εμεινα εγκυος το Μαιο 2012 οποτε και το εκοψα τελειως για 8,5 μηνες. Με στηριξη ψυχολογου σε ολη την εγκυμοσυνη δε πηρα καθολου χαπια κ ημουν σχετικα καλα. Κρατιομουν για το μωρο. Όλα καλα, μωρο υγιες! Ακουλοθησε εντονη ιδεοληπτικη διαταρραχη 4 μερες μετα τη γεννα και ξαναρχισα αγωγη seroxat 20 το οποιο λιγους μηνες μετα εγινε seroxat 30.Πριν λιγο καιρο εχασα την αδερφη μου 28 ετων σε τροχαιο και από τοτε πιστευω ότι δε μπορω να σταματησω ποτε ξανα αυτό το χαπι. Ηθελα να μου πειτε αν καποια πηρε αντικαταθλιπτικα στην εγκυμοσυνη της καθως σε πιθανη επομενη εγκυμοσυνη,δε πιστευω πως θα τα καταφερω χωρις αυτό.Τι φαρμακο πηρατε, τι ποσοτητα , πως πηγε η εγκυμοσυνη και πως είναι το μωρο και η αναπτυξη του.
        Ευχαριστω πολυ
         
         
      • Από administrator,
        Γειά σας μπαμπάδες !
         
        Αυτή η ενότητα είναι αφιερωμένη σε εσάς.
      • Από beboulix,
        την τεταρτη εχω τα γενεθλια μου.ο ανηρ θελει να μου παρει ενα καλο δωρο γιατι για την γεννηση του μωρου δεν μου πηρε κατι.τι προτεινετε?
      • Από Toksp,
        Καλησπερα σας!
        Σε 10 μερες σαραντιζω.ειχα σκοπο να βγαλω εξω τη μπεμπα να ξεσκασω και εγω αφου μου ειπαν οτι βοηθαει αν και λιγο ο αντρας μου που δυσανασχετει λιγο αυτα που ακουω για το ποσο ευκολα αρρωσταινει εναι μωρακι εχω κανει πισω...οταν λεω να βγουμε μιλαω για το να τη βαλω στο αμαξι και να παμε στις γιαγιαδες η στην κολλητη μου φιλη που εχει και εκεινη 3 μηνων μωρακι...ουτε κατα διανοια βεβαια να παμε με το καροτσι εξω μιας που ημαστε και μεσα στο χειμωνα...τι κανατε εσεις με αυτο;ποτε βγαλατε τα μωρακια σας εξω;
      • Από sternchen,
        Κοριτσια νοιωθω μια μεγαλη ευγνωμοσυνη για ολες σας και για την Αγλαια , που χαρη σε σας και στο φορουμ καταφερα να θηλασω και συνεχιζω εννοειται και σκοπευω να το φτασω ως το τελος . Ειναι οτι πιο υπεροχο εχω κανει στη ζωη μου , μετα τα παιδια μου . Οταν εμεινα εγκυος νομιζα πως το μητρικο γαλα ειναι λιγο καλυτερο απο το ξενο και ελεγα πως θα ηθελα να θηλασω αν θα ειχα γαλα , που να ξερα ποση αγνοια ειχααααααα!!!!!! Μεχρι που για καλη μου τυχη επεσα πανω σε εσας και σε αυτο το υπεροχο φορουμ και εμαθα και εξακολουθω να μαθαινω τοσα για το θηλασμο και για το ποσο υπεροχος ειναι . Αν δεν υπηρχατε δε θελω ουτε να το σκεφτομαι τι θα ειχε γινει . Οσο ημουν εγκυος ξεκοκκαλιζα ολο το φορουμ και οταν γεννησα ημουν ετοιμοπολεμη , απαιτησα να εχω το μικρο μαζι μου μεχρι να φυγω και παρολο που γεννησα με καισαρικη δεν πτοηθηκα καθολου απο τιποτα , γεννησα στις 12:20 και απο τις μιαμιση ζητουσα να μου το φερουν , αλλα το εφεραν στις 15:30 κοιμισμενο μαλλον απο τη ναρκωση . Θυμαμαι τη στενοχωρια μου που δεν το θηλασα αμεσως οπως πρεπει , αλλα σκεφτομουν θετικα , το οποιο ωφειλω σε ολες εσας εδω και θα το λεω συνεχεια . Ειστε ολες υπεροχες και αξιοθαυμαστες , σας ευχαριστω μεσα απο την καρδια μου με ολη μου την ειλικρινια μου . Αναρωτιεμαι αν και αλλες μανουλες θηλαζουν χαρη σ'αυτο το φορουμ ;
      • Από Συντονιστής Περιεχομένου,
        Η δράση αυτή αφορά την ανάγκη και το δικαίωμα της επιτόκου για παρουσία συνοδού κατά την διάρκεια του τοκετού & της γέννησης. 
         
        Διεθνώς είναι αυτονόητο ότι επιτρέπεται κάτι τέτοιο, στην Ελλάδα όμως, όπως και στην περίπτωση του Ποτέ πια Μόνα (όπου δεν επιτρεπόταν στα παιδιά να έχουν συνοδό τον γονέα τους μαζί τους στην τέλεση ιατρικών πράξεων) απαγορεύεται στους συνοδούς να είναι παρόντες, με την δικαιολογία ότι "δεν το επιτρέπει ο κανονισμός".
         
        Ο συνοδός μπορεί να είναι σύζυγος, σύντροφος, συγγενικό πρόσωπο ή άλλο άτομο της επιλογής της επιτόκου.
        Στηρίζουμε με χορηγία επικοινωνίας αυτή τη δράση, όπως κάναμε και με την δράση πολιτών του Ποτέ πια μόνα που οδήγησε σε οδηγία του ΚΕΣΥ έτσι ώστε να μπορούν οι γονείς να είναι παρόντες/συνοδοί των παιδιών τους κατά την τέλεση ιατρικών πράξεων. 
         
        Για όσες γεννήσατε ήδη χωρίς συνοδό ενώ ήταν κάτι που το ζητήσατε
         
        Προς το παρόν ζητείται από όσους ενδιαφέρονται να στείλουν την παρακάτω αίτηση στο εμαιλ
         
        encahellas(ατ)gmail.com
         
        Προς  ENCA Hellas Θέμα Ποτέ πια μόνες στον Τοκετό
         
        Γέννησα στο Νοσοκομείο/Κλινική     .............στις .......... το παιδί μου και δεν επετράπηκε   η παρουσία του/της ............( συζύγου μου, μαίας μου, βοηθού μου, αδερφής μου) παρότι το αιτήθηκα προφορικά.
         
        Επιθυμώ η επιστολή μου να επισυναφθεί σε ομαδική αναφορά στο ΣτΠ για το δικαίωμα κάθε επίτοκης να έχει συνοδό κατά τον τοκετό της
          
        ονοματεπώνυμο, διεύθυνση κατοικίας, τηλ.επικοινωνίας
         
        Στόχος της δράσης είναι:
        να υπάρξουν μαρτυρίες επίσημες που θα χρησιμεύσουν στην περιγραφή /συχνότητα των περιπτώσεων. 
        Μπορείτε στην επιστολή να περιγράψετε και τα συναισθήματά σας εξαιτίας αυτού του περιορισμού. 
         
        Για όσες θα γεννήσετε και θέλετε να έχετε συνοδό στον τοκετό
         
        Για τις έγκυες που θέλουν να συμμετάσχουν: Τυπώνετε την παρακάτω αίτηση & την αποστέλετε ή την πάτε στο νοσοκομείο/κλινική που σας ενδιαφέρει (δεν είναι απαραίτητο να γεννήσετε εκεί) , παίρνετε αριθμό πρωτοκόλλου και αναμένετε απάντηση.
        Εάν δεν ξέρετε που να καταθέσετε την αίτηση ρωτήστε στην διοίκηση του νοσοκομείου για να σας κατευθύνουν ανάλογα. Κάθε νοσοκομείο έχει τέτοιο γραφείο. 
         
        Συμπληρώνετε το παρακάτω κείμενο στην αίτηση:
         
        Προς Νοσοκομείο/Κλινική
         
        Διανύω τον ........... μήνα της εγκυμοσύνης μου και παρακαλώ να μου γνωστοποιήσετε εαν μπορώ κατά την διάρκεια του τοκετού μου (φυσιολογικό ή με καισαρική τομή) καθώς και πριν από αυτόν κατά την διάρκεια των οδινών αλλά και μετά, να έχω συνοδό ένα άτομο της επιλογή μου (σύζυγο, σύντροφο, συγγενή, φίλη, μαία κλπ)."
         
        Στόχος αυτής της δράσης είναι
        α) να δεχτούν τα νοσοκομεία δια της επίσημης οδού τις αιτήσεις των πολιτών & να γνωρίζουν ότι υπάρχει αριθμός πολιτών που ζητά  αυτή την δυνατότητα 
        β)να υπάρξουν απαντήσεις από τα νοσοκομεία είτε αρνητικές ή θετικές, οτιδήποτε που θα κάνει το νοσοκομείο να θέσει προς τα έξω την όποια πολιτική του
        Έτσι, θα μπορέσει να υπάρξει επίσης νομική επεξεργασία  των απαντήσεων που θα λάβουν οι γονείς και να επισυναφθούν και αυτές στην όποια νομική κίνηση. 
         
        (υπο επεξεργασία)
         
        Πηγή των πληροφοριών: ομάδα  facebook  https://www.facebook.com/groups/148827762403975/ Ποτέ πια μόνες στον Τοκετό
         
      • Από alice123,
        ΠΕΙΤΕ ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΣΑΣ για το τι θα βρουν τα παιδια μας οταν μεγαλωσουν
         
        π.χ.
        -μια φιλη μου την ημερα που γεννησε αγορασε ολα τα περιοδικα και εφημεριδες εκεινης της μερας
         
        - ειδα ενα ημερολογιο οπου ειχαν αποτυπωμα (σαν τα δαχτυλικα αποτυμ) τα πατουσακια του μωρου
        (αχ εγω δεν το προλαβα)
         
        - εγω απλα πηρα πηλο και εφτιαξα τις παλαμες τους,
        εχω φυλαξει τα καρτελακια απο το νοσοκομειο, τα βραχιολακια κλπ
        και τους υπερηχους
        τα πρωτα παπουτσακια τους
         
        επισης τις πρωτες ζωγραφιες
         
         
        ΠΕΙΤΕ ΙΔΕΕΣ ............
      • Από [email protected],
        Τον τελευταίο καιρό έχω πραγματικά λαλήσει δεν προλαβαίνω ούτε να βήχω. Προχθές λοιπόν γύρισα σπίτι και ο γιος μου μου έλεγε ότι έφαγε κέικ στο σχολειό. Δεν έδωσα σημασία λέω κάποιος θα το κέρασε! Γιόρταζε κάποιος αγάπη μου του λέω? Οχι μου λέει εσύ το έβαλες στην τσάντα μου. Οχι του λέω εγώ, Ναι αυτός και τελικά ρωτάει και την γιαγιά του. Εσύ μου το έβαλες το κέικ γιαγιά στη τσάντα μου? Οχι και η γιαγιά του. Δεν καταλάβαινα εγώ θα μπερδεύτηκε λέω το παιδί. Πάω ανοίγω την τσάντα και τί να δώ? Αντί να βάλω το τάπερ με το φαγητό του του είχα βάλει το τάπερ με το κέικ του παιδιού. Εχω κάνει και χειρότερα αλλά θα σας τα γράψω εν καιρό. Μήπως να αρχίσει να με ανησυχεί η κατάσταση μου ή τα κάνετε και εσείς?