Recommended Posts

    Ήθελα την γνώμη σας για ένα θέμα που με απασχολεί αρκετά.

    Θα πάω ένα ταξίδι αρχές Μαρτίου, χωρίς το μωρό και τον άντρα μου. Θα λείψω μια εβδομάδα περίπου. Δεν θα ήθελα να είναι η αιτία να σταματήσω τον θηλασμό. Έχετε παρόμοιες εμπειρίες ή καμιά συμβουλή να μου δώσετε;

     

    Ευχαριστώ

    Τατιανα


    WLn5p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Δεν μπορεί να έρθει και κάποιος δικός σου για να προσέχει την μικρή και να την έπαιρνες κι αυτήν μαζί σου;;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Tατιάνα, τη γαλουχία μπορείς να τη διατηρήσεις όμως μετά το μωρό μπορεί να μη θέλει να συνεργαστεί. Όμως αυτό δεν είναι τελικά το πιο σημαντικό.

     

    Ανεξάρτητα από το θηλασμό, τα μωρά κάτω του έτους δεν μπορούν να έχουν την αίσθηση της προσδοκίας και να καταλάβουν ότι θα γυρίσεις. Θα τα περιγράψω λίγο απλοποιημένα για να είμαι πιο σύντομη. Αν περάσει ένα 24ωρο και δεν εμφανιστείς, το μωρό θεωρεί ότι σε έχασε για πάντα και αρχίζει να τακτοποιεί τη ζωή του με την ιδέα ότι το εγκατέλειψες. Όταν θα εμφανιστείς δεν θα μπορέσει να σε εμπιστευτεί ξανά και θα φοβάται πάντα ότι θα σε χάσει.

     

    Συζήτησέ το με ένα παιδοψυχολόγο για να δεις τι θα σου πει. Όσοι έχω διαβάσει συμφωνούν...

     

    Είναι προτιμότερο να χάσει το παιδί το θηλασμό παρά εσένα...

     

    Αν μπορείς να βρεις κάποιον να είναι μαζί σας και να κρατά το παιδί τις ώρες που θα λείπετε θα είναι το καλύτερο.


    IBCLC

    International Board Certified Lactation Consultant

    Για να δείτε τις νέες δημοσιεύσεις του μέλους επισκεφθείτε το σύνδεσμο επιστημονικού συνεργάτη της ΕΕΕΓ: Aglaia Papadima

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

     

    Ανεξάρτητα από το θηλασμό, τα μωρά κάτω του έτους δεν μπορούν να έχουν την αίσθηση της προσδοκίας και να καταλάβουν ότι θα γυρίσεις. Θα τα περιγράψω λίγο απλοποιημένα για να είμαι πιο σύντομη. Αν περάσει ένα 24ωρο και δεν εμφανιστείς, το μωρό θεωρεί ότι σε έχασε για πάντα και αρχίζει να τακτοποιεί τη ζωή του με την ιδέα ότι το εγκατέλειψες. Όταν θα εμφανιστείς δεν θα μπορέσει να σε εμπιστευτεί ξανά και θα φοβάται πάντα ότι θα σε χάσει.

     

    :?:?:shock:

     

    Η περίπτωση να την πάρω μαζί μου δεν ισχύει θα πάω στο Cape Town και είναι πολύ μεγάλο ταξίδι για τόσο μικρό μωρό!!!!

     

    Τι να πω.....

    Από την άλλη προγραμματίζω αυτό το ταξίδι ΤΟΣΟ καιρό και δεν θέλω να μην πάω αλλά τώρα νιώθω φρίκη στην ιδέα ότι η μπουμπού θα νομίσει ότι με έχασε για πάντα.....

    Αλήθεια έχουν μνήμη από τόσο μικρά για να μην με ξαναεμπιστευτεί;;;; :shock:


    WLn5p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Από την άλλη προγραμματίζω αυτό το ταξίδι ΤΟΣΟ καιρό και δεν θέλω να μην πάω αλλά τώρα νιώθω φρίκη στην ιδέα ότι η μπουμπού θα νομίσει ότι με έχασε για πάντα.....

    Να πας και να φροντίσεις να περάσεις υπέροχα και θα περιμένουμε να μας γραψεις και τις εντυπώσεις σου από τη Ν. Αφρική.

    Δεν καταλαβαίνω γιατί υπάρχει μία ταση που απαιτει από τις μητέρες να απαρνηθούν όλα τα μικροπραγματα που τις κάνουν χαρούμενες. Μην πιεις ενα ποτηρι κρασί το αλκοολ θα περάσει στο γαλα σου, παράτα την εργασία σου για 1-2 χρόνια γιατί στο βρεφονηπιακό δεν τα φροντίζουν αλά τα παιδια, γεννα χωρίς αναισθητικό, μην πας ταξίδι δεν θα σε εμπιστευτει ξανα το παιδί. Σίγουρα η μητρότητα απαιτει θυσίες, αλλά νομίζω οτι ειναι λάθος να ζηταμε από μία γυναικα να αλλάξει τα πάντα στη ζωή της για χάρη του παιδιού γιατί τοτε δεν είναι ευτυχισμένη.Sorry που ειμαι εκτος θέματος αλλά μου βγήκε. :roll:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Ευχαριστώ ilonka νιώθω καλύτερα μετά το μήνυμα σου αλλά θέλω να το ψάξω και λίγο παραπάνω γιατί σέβομαι και εκτιμώ την γνώμη της Αγλαίας.

     

    Δεν πιστεύω ότι πρέπει να περιορίσουμε τις δραστηριότητες μας εφ'οσον γίναμε μάνες ούτε και εγώ. Αρκεί να συμπεριλάβουμε και το μωράκι μας σε αυτές όποτε και όπου είναι δυνατόν, βέβαια. Τα χριστουγεννα θα πάμε ταξίδι όλοι μαζί. Βγάλαμε και διαβατήριο, τρομάρα μας !!!!! :D:D:D

     

    Δεν σου κρύβω όμως ότι έχω προβληματιστεί αρκετά.

     

    Ο άντρας μου (Ιταλός) έλλειψε μια εβδομάδα τον Οκτώβριο, πήγε στους γονείς του αλλά η μικρή δεν έδειξε καμία ανησυχία. Μάλιστα τώρα που την κρατάει αυτός τα πρωινά δείχνει πιο δεμένη σ'αυτόν παρά σ'εμένα !!!

    Σίγουρα η μαμά είναι άλλο αλλά πόσο άλλο δηλαδή;;;; :roll:


    WLn5p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Όταν ο Βασίλης μου ήταν 9 μηνών κερδίσαμε ένα ταξίδι στη Βραζιλία!

    Πρώτον το κερδίσαμε, δεύτερον πάντα ήθελα να πάω στη Βραζιλία, τρίτον δεν έπαιρνε αναβολή, τέταρτον αυτά είναι ταξίδια που δε σου τυχαίνουν κάθε μέρα... (Το Cape Town μου φαίνεται εξαιρετικός προορισμός!)

    Φυσικά δεν μπορούσα να πάρω το Βασίλη μαζί σε ένα ταξίδι που διήρκεσε σχεδόν 24 ώρες! Έμεινε με τη γιαγιά και τον παππού.

    Όταν φύγαμε τον χαιρετήσαμε κανονικά (με βαλίτσες και όλα). (Μην κάνεις το λάθος να φύγεις "κρυφά", τότε κάθε φορά που θα φεύγεις θα νομίζει ότι πας στο Cape Town!). Του είπαμε ότι θα λείψουμε 7 μέρες, τον αφήσαμε να περιεργαστεί τις βαλίτσες μας, το κάναμε αρκετά μεγάλο θέμα.

    Φύγαμε και δεν έκλαψε καθόλου.

    Περάσαμε τέλεια (παρόλο που τον σκεφτόμασταν συνέχεια και παίρναμε συνέχεια τηλέφωνο), ήταν η πρώτη φορά που φεύγαμε χωρίς το παιδί και τελικά μας χρειαζόταν. (Σημ.: Εννιά μήνες μετά γεννήθηκε η Ρέα!)

    Όταν γυρίσαμε ο Βασίλης έκανε σαν να είχαμε πάει στο φούρνο για ψωμί.

    Ούτε ιδιαίτερα πολλές χαρές, ούτε το αντίθετο. Και μετά καμία διαφορά.

    (λίγο τις πρώτες μέρες ήταν πολύ "αγαπημένος" με τη γιαγιά του, αλλά μετά από καμια-δυο μέρες όλα ήταν ακριβώς όπως πριν).

     

    Η γνώμη μου είναι να πας, να περάσεις καλά, να το ευχαριστηθείς, να γεμίσεις τις μπαταρίες σου και το μωράκι σου θα είναι μια χαρά αν η μαμά του είναι ευτυχισμένη!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αλήθεια έχουν μνήμη από τόσο μικρά για να μην με ξαναεμπιστευτεί;;;; :shock:

     

    Δεν έχει να κάνει με τη λογική και του "θυμάμαι ένα γεγονός και μπορώ να το ανακαλέσω και να το περιγράψω". Έχει να κάνει με τα συναισθήματα που το πώς επηρεάζουν το ψυχισμό. Το παιδί δεν θα θυμάται το γεγονός αλλά δεν είναι αυτό που ενδιαφέρει. Να το συζητήσεις με κάποιον ειδικό για να είσαι σίγουρη για την απόφασή σας. Δεν είμαι αρμόδια και δεν εκφράζω προσωπικές απόψεις γράφοντας για το συγκεκριμένο θέμα.

     

    Για να μην παραποιήσω το νόημα μεταφέρω μερικά από το βιβλίο της Λουκίας Δημητρίου-Χατζηνεοφύτου, Dr. Rer. Nat. Ψυχολόγος : Τα έξι πρώτα χρόνια της ζωής.

     

    "Οι γονείς με παιδιά στη βρεφική* ηλικία πρέπει να αποφεύγουν να αποχωρίζονται από αυτά για μακρά χρονικά διαστήματα. Στην ηλικία αυτή το παιδί όχι μόνο είναι ανίκανο να αντιληφθεί το χρόνο και συνεπώς η απουσία του γονιού του φαίνεται ατέλειωτη αλλά δεν αντιλαμβάνεται ότι ο γονιός θα επιστρέψει κάποτε. Η μακρά απουσία των γονιών (πχ. σε πολυήμερα ταξίδια) δημιουργεί στο παιδί πολλή αβεβαιότητα και άγχος."

     

    *Ως βρεφική ορίζεται η ηλικία μέχρι 18 μηνών.

     

    Μπορεί να υπάρχουν και άλλες απόψεις από τους ειδικούς αν και στο βιβλίο η συγγραφέας κάνει σημαντική προσπάθεια να συμπεριλάβει κάθε επιστημονικά τεκμηριωμένη άποψη και παραθέτει όλη τη σχετική βιβλιογραφία.


    IBCLC

    International Board Certified Lactation Consultant

    Για να δείτε τις νέες δημοσιεύσεις του μέλους επισκεφθείτε το σύνδεσμο επιστημονικού συνεργάτη της ΕΕΕΓ: Aglaia Papadima

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αγλαία, σ'ευχαριστώ πολύ έχω υπ'οψιν μου το βιβλίο, και σκοπεύω να το πάρω, όμως είμαι σκεπτική ...γιατί απλά δεν μπορώ να πιστέψω ότι θα καταστρέψω την σχέση μου με το μωρό από ένα ταξίδι επτά ημερών !!!!'

     

    Όταν ήμουν μικρή η μητέρα μου νοσηλεύτηκε για διάστημα 20 ημερών (ήμουν 7 μηνών τότε) και βέβαια εκείνο το διάστημα ήμουν με την γιαγιά μου. Δεν κλονίστηκε και η πίστη μου στη μάνα μου, αντιθέτως θα έλεγα.. :roll: αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία....!!

     

    Τωρα εντάξει καταλαβαίνω ότι δεν συζητάμε μόνο με παραδείγματα αλλά ξέρω πολλές μητέρες εκτός από τα κορίτσια που έγραψαν εδώ, οι οποίες αναγκαστικά ή μη έλλειψαν κάποιο διάστημα από το παιδί τους.

    Ξέρεις, δεν συζητάω το θέμα προσπαθώντας να υπερασπιστώ μια θέση που δεν έχω καταλήξει ακόμα, αλλά μου φαίνονται και λίγο τραβηγμένα τα λόγια της δρ. Λουκίας :!:


    WLn5p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Βρε κορίτσια τώρα αγχώθηκα..Ο άντρας μου είναι Ναυτικός και φέτος είναι η πρώτη φορά που θα πάω μαζί του ταξίδι, μετά απο 8 χρόνια που είμαστε μαζί.. Αποφάσισα λοιπόν το Φεβρουάριο που η μπουμπού μου θα είναι 6 μηνών να την αφήσω για 1 μήνα και να πάω.. Δεν αντέχω να δω τον άντρα μου πάλι σε 6 μήνες... Η αλήθεια είναι οτι στεναχωριέμαι πολύ που πρέπει να την αφήσω, αλλα πάλι τα μωρά μέχρι να γίνουν ενός έτους δεν έχουν μνήμη οπότε δεν νομίζω να της στοιχίσει.. Εσείς τι γνώμη έχετε?

     

     

    m.gifa.gift.gifh.gifi.gifl.gifd.gifa.gif


    Ματθίλδη 17/08/2007

    Λουκάς-Ανδρέας 17/01/2010

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    γιατί απλά δεν μπορώ να πιστέψω ότι θα καταστρέψω την σχέση μου με το μωρό από ένα ταξίδι επτά ημερών !!!!'

     

    προς θεού! δεν μιλά για καταστροφή της σχέσης αλλά για άγχος και ανασφάλεια... Ακόμη και αν είναι δύσκολα δεν είναι τραγικά!

     

    αλλά μου φαίνονται και λίγο τραβηγμένα τα λόγια της δρ. Λουκίας :!:

     

    αν το διαβάσεις προσεκτικά δεν νομίζω ότι γράφει τόσο τραγικά πράγματα, αντίθετα μου δίνει την εντύπωση ότι διαλέγει τις λέξεις χωρίς να τραγικοποιεί τα πράγματα.

     

    ψυχραιμία! :wink:


    IBCLC

    International Board Certified Lactation Consultant

    Για να δείτε τις νέες δημοσιεύσεις του μέλους επισκεφθείτε το σύνδεσμο επιστημονικού συνεργάτη της ΕΕΕΓ: Aglaia Papadima

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    αλλα πάλι τα μωρά μέχρι να γίνουν ενός έτους δεν έχουν μνήμη οπότε δεν νομίζω να της στοιχίσει..

     

    Δεν έχει σημασία η μνήμη των γεγονότων και η ικανότητα του παιδιού να ανακαλέσει το γεγονός και να το περιγράψει.

     

    Έτσι όπως το γράφεις θα καταλάβαινε κανείς ότι αν πχ. μείνει ένα παιδί τον πρώτο χρόνο της ζωής του σε ίδρυμα και μετά υιοθετηθεί από μία οικογένεια, αυτό θα μεγαλώσει το ίδιο καλά όπως και το παιδί που θα είναι από την αρχή στην οικογένεια μια και κανένα από τα δύο δεν θυμάται τον πρώτο χρόνο της ζωής του.

     

    Όσες μελέτες έχουν γίνει δείχνουν ακριβώς το αντίθετο...

     

    Αν ήταν τόσο απλό το θέμα θα δίναμε τα μωρά μας για τον πρώτο χρόνο κάπου και θα τα παίρναμε μετά που θα ήταν πιο εύκολα... γιατί να παιδευόμαστε για κάτι που δεν θυμούνται;

     

    Σημασία έχει το πώς νιώθουν και όχι το αν θυμούνται το γεγονός. Το πώς νιώθουν είναι που μένει και το κουβαλάνε ως προίκα για όλη τους τη ζωή. Μπορεί να μην ξέρουν το γιατί νιώθουν άγχος ή ανασφάλεια όμως το νιώθουν...

     

    Θα σου συνιστούσα να επισκεφθείς έναν παιδοψυχολόγο και να το συζητήσεις. Καλύτερα να πληρώσεις μια επίσκεψη παρά να το σκέφτεσαι. Νομίζω ότι για τόσο σοβαρά θέματα θα ήταν καλό να συμβουλευόμασταν έναν ειδικό...


    IBCLC

    International Board Certified Lactation Consultant

    Για να δείτε τις νέες δημοσιεύσεις του μέλους επισκεφθείτε το σύνδεσμο επιστημονικού συνεργάτη της ΕΕΕΓ: Aglaia Papadima

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Είμαι στο 4ο έτος ψυχολογίας.. Θα ρωτήσω σίγουρα κάποια καθηγητρια μου απλά πιστευω οτι ευκολότερο ειναι να τη αφήσω τώρα που είναι μικρούλα παρα όταν μεγαλώσει και καταλαβαίνει τι ακριβώς γίνεται! Αυτό που είπα για την μνήμη είναι οτι κανένας μας δεν θυμάται τη ζωή του πριν γίνει ενός έτους!

    Μακάρι να μπορούσα να την πάρω μαζί μου... :cry:


    Ματθίλδη 17/08/2007

    Λουκάς-Ανδρέας 17/01/2010

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καταρχήν να τονίσω ότι επιστήμονας (σχετικά με την ψυχολογία τουλάχιστον) δεν είμαι, οπότε η άποψη που θα παραθέσω στηρίζεται αποκλειστικά στα συμπεράσματά μου ως μάνα 2 μικρών παιδιών.

    Την μικρή μου την άφησα για 4 μέρες όταν 2 μηνών και τον μικρό μου για 3 μέρες όταν σαράντισε (οι λόγοι δεν θεωρώ ότι είναι σημαντικό να αναφερθούν).

    Τα παιδιά τα άφησα στην γιαγιά τους που ούτως ή άλλως τα προσέχει κάθε μέρα που εγώ δουλεύω. Δεν θήλαζα.

    Και κατά τη διάρκεια της απουσίας μου αλλά και όταν επέστρεψα, δεν είδα καμία διαφορά στην συμπεριφορά των παιδιών μου. Όπως τα άφησα, έτσι τα βρήκα.

    Και να προσθέσω ότι θα συμφωνήσω με την Ιλόνκα....


    Όσο ζω... μαθαίνω

    --------------------------

    Μαρία (γέννηση 5/6/2004)

    Σωτήρης (γέννηση 30/7/2007)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Είμαι στο 4ο έτος ψυχολογίας.. Θα ρωτήσω σίγουρα κάποια καθηγητρια μου

     

    Νομίζω ότι είναι το καλύτερο που έχεις να κάνεις.

     

     

    απλά πιστευω οτι ευκολότερο ειναι να τη αφήσω τώρα που είναι μικρούλα παρα όταν μεγαλώσει και καταλαβαίνει τι ακριβώς γίνεται!

     

    Και τώρα θα καταλάβει απλά δεν θα μπορεί να το εκφράσει! Μπορεί η αντίδρασή της μεγαλώνοντας να είναι πιο έντονη αλλά πάντα όταν μπορουμε να διαπραγματευτούμε και τελικά να επεξεργαστούμε κάτι είναι λιγότερο τραυματικό από το να μην μπορούμε να το κάνουμε.

     

    Το να μη διαμαρτύρεται ένα παιδί λογω ηλικίας είναι πιο βολικό για μας αλλά πιο δύσκολο για το παιδί.

     

     

    Αυτό που είπα για την μνήμη είναι οτι κανένας μας δεν θυμάται τη ζωή του πριν γίνει ενός έτους!

     

    Φυσικά και δεν θυμάται κανείς τα γεγονότα αλλά τί γίνεται με τον ψυχισμό;

    Νομίζω ότι έχει γίνει πολλή σοβαρή έρευνα για να καταλήξουν να θεωρούνται τόσο σημαντικά τα πρώτα τρία χρόνια και για να γίνεται τόση συζήτηση για την προσκόληση.


    IBCLC

    International Board Certified Lactation Consultant

    Για να δείτε τις νέες δημοσιεύσεις του μέλους επισκεφθείτε το σύνδεσμο επιστημονικού συνεργάτη της ΕΕΕΓ: Aglaia Papadima

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Και εγώ συμφωνώ με την Αγλαία, θα πρότεινα να το πάρεις μαζί σου το μωρό. Η δική μου εμπειρία με τα ταξίδια έχει ως εξής: τώρα η μπέμπα μου είναι 7 μηνών. Ακριβώς στους 5 μήνες έπρεπε να κάνω ένα επαγγελματικό ταξίδι στο Λονδίνο για 2 μέρες αλλά είχα προβληματιστεί πολύ γιατί θήλαζα ακόμη (όπως και μέχρι σήμερα). Στην αρχή έλέγα να το ακυρώσω και να πω στην εταιρεία μου οτι δεν μπορώ να το παρακολουθήσω. Μετά που το ξανασκέφτηκα, είδα οτι θα με έτρωγε αν δεν το έκανα και συζητήσαμε το ενδεχόμενο να πάμε όλοι μαζί. Τελικά το αποφασίσαμε, πήγαμε με τον άνδρα μου και το μωρό για 1 εβδομάδα στο Λονδίνο και περάσαμε τέλεια. Συνδιάσαμε διακοπές και δουλειά, ήταν λίγο ταλαιπωρία στο αεροπλάνο και με τις μετακινήσεις, αλλά δεν το μετανιώνω ούτε κατά διάνοια. Ξέρεις οτι δεν είναι όπως ταξίδευες μόνος σου, αλλά προσαρμόζεσαι και με καλή διάθεση όλα γίνονται! Αν δεν είναι επικίνδυνος για το μωρό ο προορισμός, ψηφίζω να πάτε όλοι μαζί.

    Ελπίζω να βοήθησα.


    .png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αγαπητή amidala

     

    Αν αναφέρεσαι στο μήνυμα μου, όπως έγραψα και προηγουμένως θα πάω στο Cape Town που είναι 24 ώρες ταξίδι και αλλάζεις 3 αεροπλάνα. Δεν νομίζω ότι είναι καλή ιδέα να τραβολογάω το μωρό μαζί μου !!! Το πλάνο είναι να μείνει ο άντρας μου και η μαμά μου με το μωρό.

     

    Όσο για ταξίδια ΜΕ το μωρό τώρα θα φύγουμε για Ιταλία οι 3 μας μια εβδομάδα !!! Το μωρό έχει ταξιδέψει αρκετές φορές με το που γεννήθηκε. Το πρόβλημα μου δεν είναι να πάω ταξίδι με το μωρό, το πρόβλημα μου είναι να πάω ταξίδι χωρίς το μωρό :?

     

    Δεν ξέρω τελικά τι θα κάνω.. το σκέφτομαι ακόμα αν και θα πρέπει να δώσω και μια απάντηση..

    Ευχαριστώ πάντως για το ενδιαφέρον :wink:


    WLn5p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

     

    Αν αναφέρεσαι στο μήνυμα μου, όπως έγραψα και προηγουμένως θα πάω στο Cape Town που είναι 24 ώρες ταξίδι και αλλάζεις 3 αεροπλάνα. Δεν νομίζω ότι είναι καλή ιδέα να τραβολογάω το μωρό μαζί μου !!! Το πλάνο είναι να μείνει ο άντρας μου και η μαμά μου με το μωρό.

     

     

    H παιδίατρός μας στους προβληματισμούς μας για 14ωρο ταξίδι (όταν ο γιος μου ήταν 2,5 μηνών), μας είπε να μην το σκεφτόμαστε καθόλου, το μωρό είναι καλά εκεί που είναι η μαμά του. Μπορεί για μας να είναι ταλαιπωρία να ταξιδεύουμε με ένα μωρό αλλά για το μωρό ταλαιπωρία είναι να μην είναι με τη μαμά του.

     

    Έκτοτε δεν το σκεφτήκαμε ποτέ ξανά, κάναμε όλα τα ταξίδια που θέλαμε χωρίς δεύτερη σκέψη και δεν είχαμε ποτέ πρόβλημα όσες ώρες και να ταξιδεύαμε. Το μεγιστο ήταν 16 ώρες αυτοκίνητο-καράβι-αυτοκίνητο. :wink:


    IBCLC

    International Board Certified Lactation Consultant

    Για να δείτε τις νέες δημοσιεύσεις του μέλους επισκεφθείτε το σύνδεσμο επιστημονικού συνεργάτη της ΕΕΕΓ: Aglaia Papadima

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εμείς πρώτα ο Θεός την Τρίτη, θα ταξιδέψουμε για Θεσ/νίκη με το αεροπλάνο! ( yessssssssssss! :D ). επειδή η Ρένια δεν θέλει την πιπίλα ο γιατρός μας σύστησε να την θηλάζω κατά την προσγείωση και κατά την απογείωση. άντε να δούμε! :wink:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    εμείς πρώτα ο Θεός την Τρίτη, θα ταξιδέψουμε για Θεσ/νίκη με το αεροπλάνο! ( yessssssssssss! :D ). επειδή η Ρένια δεν θέλει την πιπίλα ο γιατρός μας σύστησε να την θηλάζω κατά την προσγείωση και κατά την απογείωση. άντε να δούμε! :wink:

     

    Με το καλό!

     

    Ο θηλασμός κατά την προσγείωση και την απογείωση είναι για να προστατεύει τα αυτάκια τους από την μεταβολή της πίεσης του αέρα! :wink:


    IBCLC

    International Board Certified Lactation Consultant

    Για να δείτε τις νέες δημοσιεύσεις του μέλους επισκεφθείτε το σύνδεσμο επιστημονικού συνεργάτη της ΕΕΕΓ: Aglaia Papadima

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    εμείς πρώτα ο Θεός την Τρίτη, θα ταξιδέψουμε για Θεσ/νίκη με το αεροπλάνο! ( yessssssssssss! :D ). επειδή η Ρένια δεν θέλει την πιπίλα ο γιατρός μας σύστησε να την θηλάζω κατά την προσγείωση και κατά την απογείωση. άντε να δούμε! :wink:

     

     

    Καλό ταξίδι :D:D:D

     

    Εμείς φεύγουμε αύριο για Ιταλία με αυτοκίνητο-καράβι-αυτοκίνητο. Θα σας γράψω τις εντυπώσεις μου όταν γυρίσω. Έχω αγχωθεί λίγο αλλά είμαι αισιόδοξη !! :D

     

    Όσο για το Cape town... ακόμα το σκέφτομαι :?


    WLn5p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλό ταξίδι,καλά να περάσετε!!!!Μην αγχώνεσαι,

    θα είσαι με την οικογένειά σου κα θα περάσετε ΤΕΛΕΙΑΑΑΑΑΑΑ!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Θα σου πω και την δικη μου εμπειρια.Οταν το μωρο μου ηταν 5,5 μηνων και ενω θηλαζε αποκλειστικα το αφησαμε με τον αντρα μου και πηγαμε για 6 ημερες στη Ρωμη.Περασαμε τελεια αν και μας ελειπε πολυ και τον σκεφτομασταν συνεχεια,αλλα δεν το μετανιωνω καθολου.Ημουν βεβαια ολη την ωρα με το θηλαστρο μαζι μου (συνηθως γυριζα στο ξενοδοχειο για αντληση).Ειχα γαλατακια στην καταψυξη αλλα ηπιε και λιγο ξενο γαλα γιατι δεν εφτασαν για ολες τις μερες.Οταν γυρισα ηταν σαν να μην ειχα λειψει.Ολα μια χαρα,οπως τον ειχα αφησει.Δεν ειχαμε προβληματα ουτε στον υπνο ουτε τιποτα και φυσικα συνεχισαμε και το θηλασμο κανονικα :wink: Δεν ξερω αν ειναι θεμα παιδιου...

     

    Να πας καλη μου και να περασεις υπεροχα!!


    bxBwp2.png EgDTp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

     

    Εμείς φεύγουμε αύριο για Ιταλία με αυτοκίνητο-καράβι-αυτοκίνητο. Θα σας γράψω τις εντυπώσεις μου όταν γυρίσω. Έχω αγχωθεί λίγο αλλά είμαι αισιόδοξη !! :D

     

     

    Καλό ταξίδι!!!

     

    Το μόνο που χρειάζεται όταν ταξιδεύεις με ένα μωρό είναι ψυχραιμία και να είσαι ευέλικτος στην αλλαγή προγραμμάτων!!! Όσο πιο ευέλικτος είσαι τόσο πιο καλά!

     

    Να πάρεις μαζί σου το καρότσι. Θα το έχεις μαζί σου μέχρι την είσοδο του αεροπλάνου και θα το παραλάβεις αμέσως μετά. Εμείς στη Ρώμη λιώσαμε τις ρόδες από το καρότσι και περάσαμε υπέροχα!!!


    IBCLC

    International Board Certified Lactation Consultant

    Για να δείτε τις νέες δημοσιεύσεις του μέλους επισκεφθείτε το σύνδεσμο επιστημονικού συνεργάτη της ΕΕΕΓ: Aglaia Papadima

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γυρίσαμε από το ταξίδι μας και περάσαμε πολύ ωραία μπορώ να πω!!!! :D

     

    Το ταξίδι ήταν αρκετά εύκολο γιατί η μικρή κοιμόταν σχεδον συνέχεια στο αυτοκίνητο και όταν ξύπναγε σταματάγαμε για καφε, σάντουιτς, τουαλέτα, θηλασμό, άλλαγμα πάνας. Στο καράβι κοιμηθήκαμε ωραία γιατί το κούνημα στο καρότσι είναι και αυτόματο. :lol:

    Γενικά η μικρή ήταν όλο χαμόγελα και αγάπες, γέλαγε με όλους και με ότι καραγκιοζιλίκι της κάνανε :D

    Ο θηλασμός είναι ότι πιο βολικό για το ταξίδι μακράν !!!!! :wink:

    Το μόνο είναι ότι ήταν μια εβδομάδα από αγκαλιά σε αγκαλιά και τώρα που γυρίσαμε της κακοφάνηκε λίγο και είχαμε λίγη γκρίνια αλλά μάλλον θα της περάσει και αυτή σύντομα 8)

    Η πλάκα είναι που μπορεί να γκρινιάζει απίστευτα και μόλις την πάρεις αγκαλιά είναι όλο χαρές και χαμόγελα.... :lol:


    WLn5p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από happy duckie,
        οταν γεννηθηκε ο μικρος μου μου ειπε η παιδιατρος του λητω οτι εχει κοντο χαλινο στην γλωσσα και οτι θα πρεπει πριν χρονισει το μωρο να του το κοψουμε για να μην εχει προβλημα στην ομιλια...
         
        η παιδιατρος μου ειπε οτι θα το παρακολουθουμε....
         
        γνωριζετε κατι γι΄αυτο?
         
         
      • Από VICKYTSEK,
        Καλημέρα σε όλες,
        ο γιος μου είναι 8 μηνών, θηλάζουμε πρωί μεσημέρι βράδυ ενδιάμεσα κανονικά τα γεύματα του και αν τύχει και γκρινιάζει μπορεί να τον θηλάσω και ενδιάμεσα.
        το πρόβλημά μου όπως είναι για άλλη μία φορά η νύχτα..
        Είναι δυνατόν να ξυπνάει κάθε 2 ώρες για να θηλάσει????
        ερώτηση κάνω χωρίς απάντηση φαντάζομαι απλά λέω τον πόνο που έχω να κοιμηθώ 8 μήνες.....
      • Από dimitra1,
        Καλησπέρα σε όλες!
         
        Με απασχολεί τελευταία το ζήτημα του θηλασμού σε σχέση με τη διατροφή με στερεά αφού ένα μωρό κλείσει τον ένα χρόνο θηλασμού.
         
        Το μωρό μου είναι φανατικό πλέον του θηλασμού και έχω ακολουθήσει την τακτική του να το θηλάζω όποτε θέλει (χωρίς πρόγραμμα) και να ακολουθώ πρόγραμμα στο ωράριο που του προσφέρω στερεά τροφή.
         
        Τελικά κάτι τρώει, αλλά όχι και πάρα πολλά πράγματα τόσο σε ποσότητα όσο και σε ποικιλία, και ανησυχώ μήπως συνεχίζοντας έτσι φτάσει 2 χρονών και τρώει ελάχιστα πράγματα.
        Δεν με κουράζει ο θηλασμός, απλώς αναρωτιέμαι μέχρι πότε θα μπορούσε όντως να τον καλύπτει χωρίς πρόβλημα (αν συνεχίζει να τρώει λίγες στερεές και επιλεκτικά κιόλας).
         
        Ουφ, τα είπα...
      • Από tinoula,
        ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΕΨΑΞΑ ΝΑ ΒΡΩ ΜΗΠΩΣ ΕΙΧΕ ΒΑΛΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΗΛΑΣΜΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΓΧΕΙΡΗΣΗ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΓΙΑ ΜΕΙΩΣΗ Η ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΚΥΣΤΗ ΚΛΠ. Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΕΙΧΑ ΚΑΝΕΙ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝ 16 ΧΡΟΝΟ ΣΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΦΑΙΡΕΣΟΥΝ 3 ΚΥΣΤΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΙΠΟΤΑ. ΕΙΧΑ ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ ΑΝΥΣΗΧΙΑ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΘΗΛΑΣΜΟ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΑΛΛΑ ΤΕΛΙΚΑ ΟΛΑ ΚΑΛΑ. ΜΗΝ ΣΑΣ ΠΩ ΠΩΣ ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΓΑΖΕΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΜΕ ΤΟ ΘΗΛΑΣΤΡΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥ, ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΘΗΛΑΖΟ ΚΑΛΥΤΕΡΑ. Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΟΥ ΑΝ ΞΕΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΜΕΙΩΣΗ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ, ΓΙΝΕΤΕ ΝΑ ΘΗΛΑΣΕΙ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ? ΑΠΟ DD ΠΗΓΑ F/G ΚΑΙ ΟΠΟΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕΝΕΤΕ ΔΥΣΚΟΛΕΥΟΜΑΙ ΣΤΟΝ ΘΗΛΑΣΜΟ ΛΟΓΩ ΜΕΓΕΘΟΥΣ. ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΠΙΣΤΕΥΑ ΠΩΣ ΟΣΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΤΟΣΟ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ, ΑΛΛΑ ΤΕΛΙΚΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΟΥ ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ ΑΥΤΟ. ΕΧΩ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΑΛΩ ΚΑΙ ΘΗΛΕΣ ΜΙΚΡΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΠΙΠΕΔΕΣ.
        ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝ ΣΙΓΟΥΡΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟ ΑΦΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΛΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΟΥΜΕ ΕΙΔΗ 2, ΚΑΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΛΛΑ 2 (ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΑΚΟΜΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 3ο ΔΙΟΤΙ Η ΜΙΚΡΗ ΕΙΝΑΙ 2 ΜΙΝΩΝ ΚΑΙ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ 19 ΜΗΝΩΝ ΚΑΙ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΗ - ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΣΕ ΜΕΡΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟ 3ο) ΟΠΟΤΕ ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΑΥΤΟ ΕΛΕΓΑ ΜΗΠΩΣ ΕΚΑΝΑ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΒΟΗΘΗΣΗ ΣΤΟ 3ο ΚΑΙ 4ο ΠΑΙΔΙ. ΟΠΟΙΑ/ΟΣ ΞΕΡΕΙ ΚΑΤΙ ΑΣ ΜΟΥ ΠΕΙ. ΤΟ ΠΙΟ ΛΟΓΙΚΟ ΣΙΓΟΥΡΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΕΚΝΟΠΟΙΗΣΗ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΩΡΑΙΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΗΜΟΥΝ ΕΝΑ C Η D )))
      • Από Angel74,
        Είμαι καινούργια στο forum και δεν ξέρω αν αυτή η ερώτηση έχει απαντηθεί στο παρελθόν. Έψαξα αλλά δεν βρήκα κάτι σχετικό.
        Τις πρώτες εβδομάδες της εγκυμοσύνης το στήθος μου μεγάλωσε, αλλά μετά επανήλθε στο κανονικό του μέγεθος και δεν έχει μεγαλώσει από τότε, ενώ η υπόλοιπη έχω γίνει τεράστια (είμαι στην 31η εβδομάδα και έχω πάρα πολύ μεγάλη κοιλιά).
        Ρώτησα τον γιατρό μου και τη μαία του και μου είπαν ότι αυτό είναι φυσιολογικό, ότι δεν επηρεάζει τις πιθανότητές μου για θηλασμό και ότι το στήθος μου θα μεγαλώσει μόλις γεννήσω.
        Ισχύει αυτό; Θέλω πάρα πολύ να θηλάσω και με έχει πιάσει άγχος ότι το στήθος μου δεν ανταποκρίνεται σωστά.
      • Από aggiolina,
        Κορίτσια μου βοήθεια! Η μικρούλα μου είναι 14 μηνών και θηλάζουμε ακόμα. Τις τελευταίες μέρες μου κακοποιεί κυριολεκτικά το στήθος! Τράβηγμα, πασπάτεμα κλπ. Την ταλαιπωρεί μάλλον ένα νέο δόντι, αλλά μου έχει τραυματίσει τις θηλές και φοβάμαι για μυκητίαση. Πήγα γυν/γο, δεν έχω πάθει -ακόμα- αλλά μου είπε πως ίσως χρειαστεί να σταματήσω το θηλασμό αν συνεχιστεί -είχε μολυνθεί και ένας πόρος και ήταν στο τσακ για μαστίτιδα συν τοις αλλοις. Δεν θέλω έτσι απότομα να της σταματήσω το θηλασμό αλλά υποφέρω.
         
        Ισως αν κατάφερνα χωρίς κλάμα -που δεν γίνεται- να της έκοβα το νυχτερινό θηλασμό που ξυπνάει 45 φορές και θηλάζει με μανία...
         
        Τι κάνω???
      • Από LK!,
        Το μωρό μου γεννήθηκε πρόωρο 1000gr, έμεινε 2 μήνες στη ΜΕΝΝ όπου τρεφοταν αποκλειστικά με δικό μου γάλα με μπιμπερό. Όταν το πήρα σπίτι, τον πρώτο μήνα της αντλουσα και του έδινα το δικο μου γάλα με μπιμπερό. Στη συνέχεια δοκίμασα τον θηλασμό και πέτυχε, χωρίς να δίνω καν συμπλήρωμα, δλδ έτρωγε μόνο από το στήθος. Θηλάζω ήδη 3 μήνες, αλλά στη χθεσινή επίσκεψη στον γιατρό μου είπε ότι το βάρος που πήρε είναι πολύ λίγο και πρέπει να δίνω από σήμερα μόνο μπιμπερό για να καταγράφω πόσο τρώει το μωρό. Ευτυχώς έχω κρατημένο στην κατάψυξη δικό μου γάλα, οπότε σε συνδυασμό με τις αντλήσεις που θα κάνω, θα ταΐζω το μωρό. Η αλήθεια είναι ότι το μωρό τον τελευταίο μήνα δεν παίρνει καλό βάρος. Είναι 4μιση μηνών διορθωμένη ηλικία (χρονολογική 7 μηνών) και ζυγίζει 5360gr. Βρέχει αρκετές πάνες, κάνει κενώσεις με σωστή υφή και χρώμα, είναι ευδιάθετη, την ταΐζω κάθε 2μιση με 3 ώρες όλο το 24ωρο, το στήθος μου φαίνεται να έχει γάλα όταν το πατάω... Δεν ξέρω τι μπορεί να φταίει.... Είμαι πολύ στενοχωρημένη... Θα αντλώ και θα δίνω δικό μου, αλλά θα χάσω αυτή την επαφή με το παιδί... Συγνώμη για το σεντόνι, αλλά ψάχνω παρηγοριά... 
      • Από Υρω30,
        Κορίτσια καλησπέρα! θα ήθελα τα φώτα όσων έχουν γνώσεις πάνω στο θέμα του θηλασμού σε μερικά ζητήματα: έχω ένα αγοράκι 29 ημερών. Ξεκίνησα με την πρόθεση να θηλάσω αποκλειστικά αλλά στην αρχή είχαμε αρκετές αναποδιές - λίγο το βάρος που έχασε στην κλινική, λίγο ο ίκτερος που εμφάνισε μετά, έδωσα στο μικρό μου συμπλήρωμα μετά απο οδηγίες της παιδιάτρου. Το συμπλήρωμα το κόψαμε τη 12η μέρα και έκτοτε θηλάζω αποκλειστικά κάθε 2ωρο την ημέρα και 3ωρο τη νύχτα (το 3ωρο τη νύχτα έχει τύχει να γίνει κ 4ωρο κάμποσες φορές γιατί η αύπνία έχει βαρέσει κόκκινο και επιπλέον πολλές φορές με παίρνει ο ύπνος στο κρεβάτι καθιστή με το μωρό στο στήθος.) Ακριβώς επειδή τις νύχτες παρατηρώ ότι συχνά με παίρνει ο ύπνος εκεί που θηλάζω, έχω αρχίσει να αγχώνομαι και να φοβάμαι μην πάθει τίποτα το μωρό - να μου γλιστρήσει, να μην πίνει, χίλια-δυο.
        Αναρωτιόμουν, λοιπόν, εφόσον έχουμε ανακτήσει το βάρος γέννησης εδώ και 10 μέρες και έχουμε αρκετές πάνες με τσισάκια ανά μέρα, μπορώ να αραιώσω λίγο τους θηλασμούς; Να θηλάζω ανα 3ωρο την ημέρα κ 4ωρο τη νύχτα ή πρέπει να περιμένω να σαραντίσω; και πότε μπορώ να πω πως εδραιώθηκε πια ο θηλασμός; πώς θα το καταλάβω; ο μικρός μου ακόμα μπορεί να ναι και μια ωρα στο στήθος - όχι πως θηλάζει όλη την ώρα, πίνει 2-3 γουλιές, σταματά για μερικά δευτερόλεπτα, ξαναξεκινά μετά από λίγο, κάπως έτσι. Να συμπληρώσω πως η παιδίατρος είναι καλή, χρυσή και άγια, αλλά δε φαίνεται να έχει και πολλές γνώσεις επί του θηλασμού, οπότε δεν μπορώ να βασιστώ σε αυτή για συμβουλές. Το μωρό πήρε τα πάνω του με τους θηλασμούς αφού αφιέρωσα όλο το χρόνο που μπορούσα στο ίντερνετ για να ενημερωθώ όσο γινόταν - αλλά σε αυτά που ρωτάω δεν έχω καταφέρει να βρω μια ικανοποιητική απάντηση που να μη γκρεμίσει ό,τι έχουμε χτίσει ως τώρα...