Recommended Posts

    ΕΥΑ μου, δυστυχως νομιζω πως μονο εαν μαθω το ΓΙΑΤΙ θα μπορεσω - ισως- να μπω στη διαδικασια της αποδοχης. Βλεπω πως εχεις μια κουκλιτσα!!! Εγω περιμενω με ανυπομονησια τη δευτερη εγκυμοσυνη, για να κρατησω στην αγκαλια μου ενα γερο μωρακι. Προς το παρον ειμαι σε αναμονη της ιστολογικής, καθως και των αιματολογικων εξετασεων που πρεπει να κανω αρχες Δεκεμβριου.

    Σου ευχομαι να βρεις τη δυναμη, τωρα ή αργοτερα, να χαρισεις στη μικρουλα σου ενα αδερφακι!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    ΕΥΑ μου, δυστυχως νομιζω πως μονο εαν μαθω το ΓΙΑΤΙ θα μπορεσω - ισως- να μπω στη διαδικασια της αποδοχης. Βλεπω πως εχεις μια κουκλιτσα!!! Εγω περιμενω με ανυπομονησια τη δευτερη εγκυμοσυνη, για να κρατησω στην αγκαλια μου ενα γερο μωρακι. Προς το παρον ειμαι σε αναμονη της ιστολογικής, καθως και των αιματολογικων εξετασεων που πρεπει να κανω αρχες Δεκεμβριου.

    Σου ευχομαι να βρεις τη δυναμη, τωρα ή αργοτερα, να χαρισεις στη μικρουλα σου ενα αδερφακι!!!

     

    ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΚΑΤΑΛΑΒΕΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ ΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΣΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΔΕΧΤΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙΣ ΝΑ ΜΠΕΙΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΗΚΑΣΕΙΑ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΕΓΚΥΜΟΣΗΝΗΣ ΕΥΧΑΡΗΣΤΗΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΓΧΟΣ ΚΑΙ ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ... ΕΓΩ ΞΕΚΗΝΑΩ ΕΞΕΤΑΣΗΣ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΗ 5,5 ΜΗΝΕΣ ΦΟΒΑΜΑΙ ΝΑ ΖΗΣΩ ΜΙΑ ΕΓΚΥΜΟΣΗΝΗ ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΘΕΛΩ ΕΝΑ ΜΩΡΑΚΙ ΟΠΩΣ ΚΑΙ Η ΜΙΚΡΗ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

     

    Με αυτή τη λογική άνοιξα αυτό το θέμα. Οχι για να φοβήσω αλλα για να υποψιάσω.

     

    Και πολύ καλά έκανες! Έστω και μια κοπέλα να βοηθηθεί από αυτό αρκεί!

     

    Έχω συγκλονιστεί από αυτό που έπαθες, δεν μπορώ ούτε καν να πλησιάσω τον πόνο σου οπότε τι να σου πω? Λυπάμαι ειλικρινά...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    σε καταλαβαινω απολυτα το πως ενοιωσες εγω εχασα τα 2 αγορακια μου διδυμα στη 27 βδομαδα πολυ ξαφνικο μας ηρθε γιατι ολα ηταν φυσιολογικα μεγαλος υπερηχος η γιατρος μου καθε φορα ελεγε οτι πλακουντας μου ηταν πολυ καλος,31-7-09 εκανα καισαρικη αλλο προβλημα αλλαξα γιατρο γιατι θεωρουμε εχει μεγαλο μεριδιο ευθυνης απο τη αποψη οτι δε με εξεταζε τακτικα οσο θα επρεπε 1φορα το μηνα γιατι εκ των υστερων εμαθα οτι διδυμα στο ιδιο πλακουντα ηταν επικινδυνη κυηση.ποσες φορεσ αναρωτιεμαι αν πηγαινα νωριτερα μηπως τα εσωζα...ακομα δε εχω καταλαβει το γιατι τα καναμε ιστολογικη εξεταση ολα φυσιολογικα ηταν σε λαθος θεση ομφαλιοι λωροι και οσα αυξανανε βαρος ο πλακουντας δε τα αντεξε..με απλα λογια με εξηγησε η ανατομος.μετα απο αυτο τογεγονος αλλαξα γιατρο και τι μου ειπε δε ειναι δυνατον να με κανουν καισαρικη και γενικη αναισθησια αφου ητανηδη νεκρα τη καισαρικη τη κανεις για να σωσεις το μωρο οταν κινδυνευει..παντως ουτε αυτος ο γιατρος μου εδωσε απαντησεις ενω διαβαζε τη ιστολογικη κατεληξα εγω να του εξηγω.πλεον δε εμπιστευομαι κανενα τους και ακομα δε το ξεπερασα ουτε θα το ξεπερασω ποτε απλα περιμενω πως και πως να ξαναμεινω μετα απο 6μηνες μου ειπανε...κουραγιο να κανουμε

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    θα ηθελα να σας ρωτησω αν εμπιστευεστε καποιον γιατρο απο τη θεσσαλονικη;μετα απο αυτο το γεγονος ειμαι πολυ καχυποπτη απεναντι τους θελω να εχουν καλο υπερηχο με ντοπλερ ωστε σε καθε επισκεψη να παρακολουθουν τη ροη του αιματος σ αυτον που πηγα για να με εξετασει μετα τη καισαρικη το ειχε αυτο το μηχανημα και ηταν κατα της καισαρικης αλλα ηταν και ειρωνικος καποιες στγμες...ενω ιστολογικη εδειξε εκφυση ομφαλιων λωρων και πλημελη αιματωματα στο πλακουντα αυτος μια γρηγορη ματια τη εριξε ηταν και 3σελ βεβαια μου ειπε συνδρομο υποκλοπης του λεω αφου δε ειχαν διαφορα στα κιλα ηταν 1180 και 1130 μου λεει σωστα τοτε δε ειναι..,με προτρεψε να κανω μυκοπλασμα και τοξοπλασμα αλλα αν ηταν κατι τετοιο δε φαινοταν με τη νεκροψια.δε τισ εκανα αυτες τις εξετασεις ακομα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Γειά σας κι απο εμενα

    Εχω 2 παιδάκια...αλλά έχω γεννήσει 3.

    Το καλοκαίρι που μας πέρασε βάλαμε μπροστα με τον αντρα μου για το τρίτο μας παιδάκι. Η συνταγή έπιασε αμέσως. Οταν ανακοίνωσα στους δικούς μου, μαμά και αδερφές, οτι ήμουν εγκυος...έπεσαν να με φάνε!! Γιατί να κάνεις κι άλλο; Δεν βαριέσαι ξανά απο την αρχή; Που θα τα βάλεις αφού έχεις μόνο ενα παιδικό δωμάτιο;;

    Οι συγγενείς του άντρα μου δέχτηκαν τα νεα με πολύ χαρά.

    Πέρασα ολο το καλοκαίρι με τρελλές αναγούλες που μου χαλούσαν κάθε μέρα την ψυχολογία αλλά επειδή τα ίδια είχα ξαναπεράσει και στις προηγούμενες, εκανα υπομονή.

    Οταν ηρθε η ώρα του Β' επιπέδου...πήγα απροβλημάτιστη όπως έκανα πάντα. Τα αποτελέσματα ήταν...τα χειρότερα

    Το αγοράκι μου είχε σοβαρό πρόβλημα στην καρδιά του και, ενώ θα επιβίωνε σε όλη την εγκυμοσύνη....δεν θα συνεβαινε το ίδιο απο τη γέννηση και μετά. Είχε υποπλαστική δεξιά κοιλία.Πιθανότατα να πάθαινε ασφυξία και να πέθενε αμέσως ή αν το προλάβαιναν οι καρδιολόγοι που θα παρεβρισκονταν...θα ξεκινούσε εναν αγώνα ζωής με χειρουργεία που όμως ποτέ δεν θα του εξασφάλιζαν μια φυσιολογική ζωή.

    Εκανα διακοπή κύησης στις 23 εβδομάδες. Γέννησα με φυσιολογικό τοκετό, μου έδωσαν χάπια για να προκαλέσουν αποβολή. Πονούσα 14 ώρες.Δεν έκανα κανένος είδος αναλγησία. Οταν γεννήθηκε ήταν ζωντανό. Ζήτησα να μου το δώσουν να το κρατήσω.Ηταν σαν κέρινο και ανοιγόκλεινε το στοματάκι του και εβγαζε μια ψιθυριστή φωνούλα. Εκλαιγα και το χαϊδευα στο μαγουλάκι του θέλοντας να του ζητήσω συγνώμη...αλλά δεν έβγαινε τίποτα απο το στόμα μου. Μονο το κρατούσα και εκλαιγα.

    Ζήτησα να το δει και ο άντρας μου. Αυτο έγινε αφου ολοκληρώθηκε η διαδικασία του τοκετού και αφού ήμουν στην ανάνηψη. Ηρθε ο άντρας μου και η κοπέλα ξαναέφερε το μωράκι μας....νεκρό

    Εφυγα απο το νοσοκομείο...αδεια όσο ποτέ πριν και στην αγκαλιά και στην κοιλιά και....στην ψυχή.

    Σήμερα θα ήταν 7 μηνών...

    Δεν το βάζω όμως κάτω. Είμαι σίγουρη οτι τρια παιδιά θα μεγαλώσω..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Είναι τρομερό...Κουράγιο. Και μην ακούς κανέναν για το τρίτο παιδί. Θα κάνεις ότι θέλετε εσύ και ο άνδρας σου. Παλαιότερα μεγάλωναν 10 παιδιά σε ένα δωμάτιο. Τι έπαθαν ?


    xbeTp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τι να σου πώ σε καταλαβαίνω απόλυτα. Οσο για γιατρό, εγώ επέλεξα να μείνω σ αυτόν που είμουν. Οι δικές μου επισκέψεις ήταν κάθε τρείς εβδομάδες αλλά δεν είχα δίδυμα...Τώρα μετά το περιστατικό και λόγω του ότι η κύηση θα χαρακτηριστεί αυτομάτως υψηλού κινδύνου, μου είπε ότι θα με βλέπει κάθε εβδομάδα. Οσο για το μυκόπλασμα δεν ξέρω σίγουρα αλλα απο αυτά που έχω διβάσει δεν υπάρχει έρυενα που να αποδεικνύει-τουλάχιστον μέχρι στιγμής-ότι ευθύνεται για ενδομήτριο θάνατο. Κάποιοι έλεγαν ότι συμβάλλει σε αποβολές, αλλά ούτε και αυτό έχει αποδειχθεί.


    xbeTp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Γειά σας κι απο εμενα

    Εχω 2 παιδάκια...αλλά έχω γεννήσει 3.

    Το καλοκαίρι που μας πέρασε βάλαμε μπροστα με τον αντρα μου για το τρίτο μας παιδάκι. Η συνταγή έπιασε αμέσως. Οταν ανακοίνωσα στους δικούς μου, μαμά και αδερφές, οτι ήμουν εγκυος...έπεσαν να με φάνε!! Γιατί να κάνεις κι άλλο; Δεν βαριέσαι ξανά απο την αρχή; Που θα τα βάλεις αφού έχεις μόνο ενα παιδικό δωμάτιο;;

    Οι συγγενείς του άντρα μου δέχτηκαν τα νεα με πολύ χαρά.

    Πέρασα ολο το καλοκαίρι με τρελλές αναγούλες που μου χαλούσαν κάθε μέρα την ψυχολογία αλλά επειδή τα ίδια είχα ξαναπεράσει και στις προηγούμενες, εκανα υπομονή.

    Οταν ηρθε η ώρα του Β' επιπέδου...πήγα απροβλημάτιστη όπως έκανα πάντα. Τα αποτελέσματα ήταν...τα χειρότερα

    Το αγοράκι μου είχε σοβαρό πρόβλημα στην καρδιά του και, ενώ θα επιβίωνε σε όλη την εγκυμοσύνη....δεν θα συνεβαινε το ίδιο απο τη γέννηση και μετά. Είχε υποπλαστική δεξιά κοιλία.Πιθανότατα να πάθαινε ασφυξία και να πέθενε αμέσως ή αν το προλάβαιναν οι καρδιολόγοι που θα παρεβρισκονταν...θα ξεκινούσε εναν αγώνα ζωής με χειρουργεία που όμως ποτέ δεν θα του εξασφάλιζαν μια φυσιολογική ζωή.

    Εκανα διακοπή κύησης στις 23 εβδομάδες. Γέννησα με φυσιολογικό τοκετό, μου έδωσαν χάπια για να προκαλέσουν αποβολή. Πονούσα 14 ώρες.Δεν έκανα κανένος είδος αναλγησία. Οταν γεννήθηκε ήταν ζωντανό. Ζήτησα να μου το δώσουν να το κρατήσω.Ηταν σαν κέρινο και ανοιγόκλεινε το στοματάκι του και εβγαζε μια ψιθυριστή φωνούλα. Εκλαιγα και το χαϊδευα στο μαγουλάκι του θέλοντας να του ζητήσω συγνώμη...αλλά δεν έβγαινε τίποτα απο το στόμα μου. Μονο το κρατούσα και εκλαιγα.

    Ζήτησα να το δει και ο άντρας μου. Αυτο έγινε αφου ολοκληρώθηκε η διαδικασία του τοκετού και αφού ήμουν στην ανάνηψη. Ηρθε ο άντρας μου και η κοπέλα ξαναέφερε το μωράκι μας....νεκρό

    Εφυγα απο το νοσοκομείο...αδεια όσο ποτέ πριν και στην αγκαλιά και στην κοιλιά και....στην ψυχή.

    Σήμερα θα ήταν 7 μηνών...

    Δεν το βάζω όμως κάτω. Είμαι σίγουρη οτι τρια παιδιά θα μεγαλώσω..

     

    Δεν εχω λόγια!!Να ξέρεις οτι μπορώ να σε καταλάβω. Έχασα κι εγω το αγοράκι μου την 36η εβδομάδα. Το γέννησα νκρό, με καισαρική. Κάνε κουράγιο!!!Κρατήσου από τα δυο παιδάκια σου, είναι πολύ σπουδαίο που τα έχεις. Σε μενα συνέβη στην πρώτη εγκυμοσύνη μου και περιμενουμε να περάσει ο καιρός, για να ξαναπροσπαθησουμε, με την καρδιά γεματη αγαπη, ανυπομονησία, αλλά και φοβο!!Κοριτσι μου, συγκλονιστηκα που το κρατησες στην αγκαλια σου!!! Εμενα δε μου το εδειξαν, μονο ο αντρας μου το ειδε για λιγο!!

    Τι να πω!!! Μακαρι καμια κοπελα να μην περασει τα ιδια!!! ΥΠΟΜΟΝΗ!!Μονο αυτο εχω να πω, και ξερω πως ειναι δυσκολο!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    θα ηθελα να σας ρωτησω αν εμπιστευεστε καποιον γιατρο απο τη θεσσαλονικη;μετα απο αυτο το γεγονος ειμαι πολυ καχυποπτη απεναντι τους θελω να εχουν καλο υπερηχο με ντοπλερ ωστε σε καθε επισκεψη να παρακολουθουν τη ροη του αιματος σ αυτον που πηγα για να με εξετασει μετα τη καισαρικη το ειχε αυτο το μηχανημα και ηταν κατα της καισαρικης αλλα ηταν και ειρωνικος καποιες στγμες...ενω ιστολογικη εδειξε εκφυση ομφαλιων λωρων και πλημελη αιματωματα στο πλακουντα αυτος μια γρηγορη ματια τη εριξε ηταν και 3σελ βεβαια μου ειπε συνδρομο υποκλοπης του λεω αφου δε ειχαν διαφορα στα κιλα ηταν 1180 και 1130 μου λεει σωστα τοτε δε ειναι..,με προτρεψε να κανω μυκοπλασμα και τοξοπλασμα αλλα αν ηταν κατι τετοιο δε φαινοταν με τη νεκροψια.δε τισ εκανα αυτες τις εξετασεις ακομα.

     

    Αρια, κι εγω Θεσ/νικη ειμαι. Δυστυχως, δε μπορω να σε βοηθησω στο θεμα του γιατρου. Βρισκομαι σε αναμονη των αποτελεσματων της ιστολογικής. Εαν αποδειχθει πως εστω και σε κατι εφταιξε ο γιατρος, σιγουρα θα τον αλλαξω. Προς το παρον ομως σκεφτομαι να παραμεινω στον ιδιο, με τη λογικη πως τωρα θα ειναι πιο προσεχτικος, ξερει ολο το ιστορικό μου και δε θα αφησει να ξανασυνβει το ιδιο. Σε συζητησεις με τον αντρα μου εχουμε καταληξει στο οτι, δυστυχως, οι γιατροι και τα μηχανηματα πολυ λιγο μπορουν να βοηθησουν. Μπορουν και προβλεπουν καποια πραγματα, αλλα ειναι και πολλα περισσότερα που δεν μπορουν να προλαβουν, ΔΥΣΤΥΧΩΣ!! Πρεπει να εχουμε πιστη πως την επομενη φορα θα σταθουμε τυχερες και θα κρατησουμε στην αγκαλια μας ενα γερο μωρακι!!!Ευχομαι ολα να σου πανε κατ΄ ευχή. Θα σε σκεφτομαι με κατανοηση και θα ηθελα να γραφεις για να μαθαινουμε τα νεα σου!!Ανυπομονω να γραψεις οταν θα ξαναμεινεις με το καλο εγκυος.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Γειά σας κι απο εμενα

    Εχω 2 παιδάκια...αλλά έχω γεννήσει 3.

    Το καλοκαίρι που μας πέρασε βάλαμε μπροστα με τον αντρα μου για το τρίτο μας παιδάκι. Η συνταγή έπιασε αμέσως. Οταν ανακοίνωσα στους δικούς μου, μαμά και αδερφές, οτι ήμουν εγκυος...έπεσαν να με φάνε!! Γιατί να κάνεις κι άλλο; Δεν βαριέσαι ξανά απο την αρχή; Που θα τα βάλεις αφού έχεις μόνο ενα παιδικό δωμάτιο;;

    Οι συγγενείς του άντρα μου δέχτηκαν τα νεα με πολύ χαρά.

    Πέρασα ολο το καλοκαίρι με τρελλές αναγούλες που μου χαλούσαν κάθε μέρα την ψυχολογία αλλά επειδή τα ίδια είχα ξαναπεράσει και στις προηγούμενες, εκανα υπομονή.

    Οταν ηρθε η ώρα του Β' επιπέδου...πήγα απροβλημάτιστη όπως έκανα πάντα. Τα αποτελέσματα ήταν...τα χειρότερα

    Το αγοράκι μου είχε σοβαρό πρόβλημα στην καρδιά του και, ενώ θα επιβίωνε σε όλη την εγκυμοσύνη....δεν θα συνεβαινε το ίδιο απο τη γέννηση και μετά. Είχε υποπλαστική δεξιά κοιλία.Πιθανότατα να πάθαινε ασφυξία και να πέθενε αμέσως ή αν το προλάβαιναν οι καρδιολόγοι που θα παρεβρισκονταν...θα ξεκινούσε εναν αγώνα ζωής με χειρουργεία που όμως ποτέ δεν θα του εξασφάλιζαν μια φυσιολογική ζωή.

    Εκανα διακοπή κύησης στις 23 εβδομάδες. Γέννησα με φυσιολογικό τοκετό, μου έδωσαν χάπια για να προκαλέσουν αποβολή. Πονούσα 14 ώρες.Δεν έκανα κανένος είδος αναλγησία. Οταν γεννήθηκε ήταν ζωντανό. Ζήτησα να μου το δώσουν να το κρατήσω.Ηταν σαν κέρινο και ανοιγόκλεινε το στοματάκι του και εβγαζε μια ψιθυριστή φωνούλα. Εκλαιγα και το χαϊδευα στο μαγουλάκι του θέλοντας να του ζητήσω συγνώμη...αλλά δεν έβγαινε τίποτα απο το στόμα μου. Μονο το κρατούσα και εκλαιγα.

    Ζήτησα να το δει και ο άντρας μου. Αυτο έγινε αφου ολοκληρώθηκε η διαδικασία του τοκετού και αφού ήμουν στην ανάνηψη. Ηρθε ο άντρας μου και η κοπέλα ξαναέφερε το μωράκι μας....νεκρό

    Εφυγα απο το νοσοκομείο...αδεια όσο ποτέ πριν και στην αγκαλιά και στην κοιλιά και....στην ψυχή.

    Σήμερα θα ήταν 7 μηνών...

    Δεν το βάζω όμως κάτω. Είμαι σίγουρη οτι τρια παιδιά θα μεγαλώσω..

     

    Κοριτσάκι μου γλυκό,

     

    Με συγκίνησε πολύ η ιστορία σου... δεν έχω λόγια παρηγοριάς να σου πω... αυτό που σας συνέβη ήταν τρομερό και απαίσιο... εύχομαι ολόψυχα να αποκτήσεις το παιδάκι που τόσο λαχταράς και μην ακούς κανέναν...

     

    Να είσαι πάντα γερή και να χαίρεσαι την οικογένειά σου!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Γειά σας κι απο εμενα

    Εχω 2 παιδάκια...αλλά έχω γεννήσει 3.

    Το καλοκαίρι που μας πέρασε βάλαμε μπροστα με τον αντρα μου για το τρίτο μας παιδάκι. Η συνταγή έπιασε αμέσως. Οταν ανακοίνωσα στους δικούς μου, μαμά και αδερφές, οτι ήμουν εγκυος...έπεσαν να με φάνε!! Γιατί να κάνεις κι άλλο; Δεν βαριέσαι ξανά απο την αρχή; Που θα τα βάλεις αφού έχεις μόνο ενα παιδικό δωμάτιο;;

    Οι συγγενείς του άντρα μου δέχτηκαν τα νεα με πολύ χαρά.

    Πέρασα ολο το καλοκαίρι με τρελλές αναγούλες που μου χαλούσαν κάθε μέρα την ψυχολογία αλλά επειδή τα ίδια είχα ξαναπεράσει και στις προηγούμενες, εκανα υπομονή.

    Οταν ηρθε η ώρα του Β' επιπέδου...πήγα απροβλημάτιστη όπως έκανα πάντα. Τα αποτελέσματα ήταν...τα χειρότερα

    Το αγοράκι μου είχε σοβαρό πρόβλημα στην καρδιά του και, ενώ θα επιβίωνε σε όλη την εγκυμοσύνη....δεν θα συνεβαινε το ίδιο απο τη γέννηση και μετά. Είχε υποπλαστική δεξιά κοιλία.Πιθανότατα να πάθαινε ασφυξία και να πέθενε αμέσως ή αν το προλάβαιναν οι καρδιολόγοι που θα παρεβρισκονταν...θα ξεκινούσε εναν αγώνα ζωής με χειρουργεία που όμως ποτέ δεν θα του εξασφάλιζαν μια φυσιολογική ζωή.

    Εκανα διακοπή κύησης στις 23 εβδομάδες. Γέννησα με φυσιολογικό τοκετό, μου έδωσαν χάπια για να προκαλέσουν αποβολή. Πονούσα 14 ώρες.Δεν έκανα κανένος είδος αναλγησία. Οταν γεννήθηκε ήταν ζωντανό. Ζήτησα να μου το δώσουν να το κρατήσω.Ηταν σαν κέρινο και ανοιγόκλεινε το στοματάκι του και εβγαζε μια ψιθυριστή φωνούλα. Εκλαιγα και το χαϊδευα στο μαγουλάκι του θέλοντας να του ζητήσω συγνώμη...αλλά δεν έβγαινε τίποτα απο το στόμα μου. Μονο το κρατούσα και εκλαιγα.

    Ζήτησα να το δει και ο άντρας μου. Αυτο έγινε αφου ολοκληρώθηκε η διαδικασία του τοκετού και αφού ήμουν στην ανάνηψη. Ηρθε ο άντρας μου και η κοπέλα ξαναέφερε το μωράκι μας....νεκρό

    Εφυγα απο το νοσοκομείο...αδεια όσο ποτέ πριν και στην αγκαλιά και στην κοιλιά και....στην ψυχή.

    Σήμερα θα ήταν 7 μηνών...

    Δεν το βάζω όμως κάτω. Είμαι σίγουρη οτι τρια παιδιά θα μεγαλώσω..

     

     

    Λυπαμαι πραγματικα πολυ για αυτη σου την απωλεια αλλα μην το βαζεις κατω. Απο τη στιγμη που θελεις αλλο παιδακι να επιμεινεις και θα ερθει με το καλο. Πρωτον στο χρωσταει ο Θεος μετα απο αυτο που περασες και δευτερον φαινεται οτι εχεις την δυναμη μεσα σου να το κανεις. Μην το βαζεις κατω, μην ακους κανεναν και θα ερθει το θαυμα σου συντομα!!!!!!!!!!! Σου ευχομαι συντομα να αποκτησεις αυτο που ονειρευεσαι και εσυ και ολα τα κοριτσια που το επιθυμουν!!!!!!!!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Γειά σας κι απο εμενα

    Εχω 2 παιδάκια...αλλά έχω γεννήσει 3.

    Το καλοκαίρι που μας πέρασε βάλαμε μπροστα με τον αντρα μου για το τρίτο μας παιδάκι. Η συνταγή έπιασε αμέσως. Οταν ανακοίνωσα στους δικούς μου, μαμά και αδερφές, οτι ήμουν εγκυος...έπεσαν να με φάνε!! Γιατί να κάνεις κι άλλο; Δεν βαριέσαι ξανά απο την αρχή; Που θα τα βάλεις αφού έχεις μόνο ενα παιδικό δωμάτιο;;

    Οι συγγενείς του άντρα μου δέχτηκαν τα νεα με πολύ χαρά.

    Πέρασα ολο το καλοκαίρι με τρελλές αναγούλες που μου χαλούσαν κάθε μέρα την ψυχολογία αλλά επειδή τα ίδια είχα ξαναπεράσει και στις προηγούμενες, εκανα υπομονή.

    Οταν ηρθε η ώρα του Β' επιπέδου...πήγα απροβλημάτιστη όπως έκανα πάντα. Τα αποτελέσματα ήταν...τα χειρότερα

    Το αγοράκι μου είχε σοβαρό πρόβλημα στην καρδιά του και, ενώ θα επιβίωνε σε όλη την εγκυμοσύνη....δεν θα συνεβαινε το ίδιο απο τη γέννηση και μετά. Είχε υποπλαστική δεξιά κοιλία.Πιθανότατα να πάθαινε ασφυξία και να πέθενε αμέσως ή αν το προλάβαιναν οι καρδιολόγοι που θα παρεβρισκονταν...θα ξεκινούσε εναν αγώνα ζωής με χειρουργεία που όμως ποτέ δεν θα του εξασφάλιζαν μια φυσιολογική ζωή.

    Εκανα διακοπή κύησης στις 23 εβδομάδες. Γέννησα με φυσιολογικό τοκετό, μου έδωσαν χάπια για να προκαλέσουν αποβολή. Πονούσα 14 ώρες.Δεν έκανα κανένος είδος αναλγησία. Οταν γεννήθηκε ήταν ζωντανό. Ζήτησα να μου το δώσουν να το κρατήσω.Ηταν σαν κέρινο και ανοιγόκλεινε το στοματάκι του και εβγαζε μια ψιθυριστή φωνούλα. Εκλαιγα και το χαϊδευα στο μαγουλάκι του θέλοντας να του ζητήσω συγνώμη...αλλά δεν έβγαινε τίποτα απο το στόμα μου. Μονο το κρατούσα και εκλαιγα.

    Ζήτησα να το δει και ο άντρας μου. Αυτο έγινε αφου ολοκληρώθηκε η διαδικασία του τοκετού και αφού ήμουν στην ανάνηψη. Ηρθε ο άντρας μου και η κοπέλα ξαναέφερε το μωράκι μας....νεκρό

    Εφυγα απο το νοσοκομείο...αδεια όσο ποτέ πριν και στην αγκαλιά και στην κοιλιά και....στην ψυχή.

    Σήμερα θα ήταν 7 μηνών...

    Δεν το βάζω όμως κάτω. Είμαι σίγουρη οτι τρια παιδιά θα μεγαλώσω..

     

    ειναι τοσο συγκλονιστη η ιστορια σου...δεν ξερω τι να πω.

    τοσο για τους συγγενεις που σε γλωσσοφαγανε.ηθελα να ηξερα τι ζορι τραβουσαν αν τα παιδια σου ειχαν π.χ.ενα δωματιο ή πως θα ξαναμεγαλωνες ενα τριτο παιδακι.τι κουβαλανε μεσα στο κεφαλι τους.θαρρεις και τα παιδια ειναι πιο ευτυχισμενα αν εχουν απο ενα δωματιο και εκατο παπουτσια και διακοσια ρουχα.ειλικρινα ειμαι εξαγριομενη.οσο για το οτι προκαλεσαν αποβολη και παρολο που το γεννησες ηταν ζωντανο και σου το εδωσαν κιολας ε αυτο ξεπερναει καθε φαντασια.ελπιζω και ευχομαι να το ξεπερασεις συντομα και να αποκτησεις ενα τριτο γερο παιδακι και πολυ συντομα μαλιστα.εχεις ολη τη θετικη μου σκεψη!!!


    pGqKp3.pngXyeRp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κοριτσάκια καλημέρα!

     

    Μόλις πήρα τις γονιδιακές εξετάσεις. Οχι μόνο θρομβοφιλική ειμαι αλλά έχω και πολυπαραγοντική θρομβοφιλική διάθεση!

    Η αλήθεια είναι ότι μου έφυγε ένα βαρος, γιατί τώρα τουλάχιστον ξέρω τι έφταιξε...

    Ο γιατρός μου συνέστησε ασπιρίνη 100mg καθημερινά και στην επόμενη εγκυμοσύνη αυστηρη παρακολούθηση και εξετάσεις αίματος κάθε μήνα. Επίσης μου είπε ότι ανάλογα με τα αποτελέσματα των εξετάσεων θα αυξομοιώνουμε την ποσότητα ηπαρίνης που θα παίρνω με ένεση.

    Το σημαντικότερο όμως ειναι (κάτι που οι περισσότεροι δεν το γνωρίζουμε) ότι η θρομβοφιλία δεν προκαλεί μόνο προβλήματα κατα τη διαρκεια της εγκυμοσύνης αλλά ενοχοποιείται και για καρδιακά και εγκεφαλικά επεισόδια.

    Θα παίρνω την ασπιρινούλα μου και όλα καλά...


    xbeTp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Κοριτσάκια καλημέρα!

     

    Μόλις πήρα τις γονιδιακές εξετάσεις. Οχι μόνο θρομβοφιλική ειμαι αλλά έχω και πολυπαραγοντική θρομβοφιλική διάθεση!

    Η αλήθεια είναι ότι μου έφυγε ένα βαρος, γιατί τώρα τουλάχιστον ξέρω τι έφταιξε...

    Ο γιατρός μου συνέστησε ασπιρίνη 100mg καθημερινά και στην επόμενη εγκυμοσύνη αυστηρη παρακολούθηση και εξετάσεις αίματος κάθε μήνα. Επίσης μου είπε ότι ανάλογα με τα αποτελέσματα των εξετάσεων θα αυξομοιώνουμε την ποσότητα ηπαρίνης που θα παίρνω με ένεση.

    Το σημαντικότερο όμως ειναι (κάτι που οι περισσότεροι δεν το γνωρίζουμε) ότι η θρομβοφιλία δεν προκαλεί μόνο προβλήματα κατα τη διαρκεια της εγκυμοσύνης αλλά ενοχοποιείται και για καρδιακά και εγκεφαλικά επεισόδια.

    Θα παίρνω την ασπιρινούλα μου και όλα καλά...

    Καλημερα και χαιρομαι που εμαθες την αιτια του προβληματος! Εγω ειχα κανει εξετασεις για θρομβοφιλία περιπου στον 7ο και ητανε αρνητικες. Ομως, λογω εγκυμοσυνης, ορισμενες τιμες πηξεως του αιματος ηταν ανεβασμενες. Αυτο που θα ηθελα να σου πω ειναι πως δικος μας αιματολογος μας συμβουλεψε πως σε επομενη κυηση θα πρεπει οι τιμες πηξεως να ελεγχονται αρκετα τακτικα, γιατι πολυ ευκολα ανεβαινουν/κατεβαινουν. Θα παιρνεις ασπιρινη απο τωρα ή μολις μεινεις εγκυος? Εγω δεν εμαθα ακομα την αιτια του ενδομητριου θανατου. Σε αναμονη λοιπον!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Καλημερα και χαιρομαι που εμαθες την αιτια του προβληματος! Εγω ειχα κανει εξετασεις για θρομβοφιλία περιπου στον 7ο και ητανε αρνητικες. Ομως, λογω εγκυμοσυνης, ορισμενες τιμες πηξεως του αιματος ηταν ανεβασμενες. Αυτο που θα ηθελα να σου πω ειναι πως δικος μας αιματολογος μας συμβουλεψε πως σε επομενη κυηση θα πρεπει οι τιμες πηξεως να ελεγχονται αρκετα τακτικα, γιατι πολυ ευκολα ανεβαινουν/κατεβαινουν. Θα παιρνεις ασπιρινη απο τωρα ή μολις μεινεις εγκυος? Εγω δεν εμαθα ακομα την αιτια του ενδομητριου θανατου. Σε αναμονη λοιπον!!!

    ο αιματολογος μου ειπε οτι καλυτερα η αρχικη εξεταση διαγνωση πρεπει να γινετε χωρις εγκυμοσυνη φαινοντε καλυτερα τα αποτελεσματα ενεσεις και σαλοσπιρ ξεκινας με το που καταλαβεις οτι εισαι εγκυος.. περαστικα και υπομονη οαλα θα ερθουν γρηγορα και η ευτιχια θα νικησει την στεναχωρια...


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Κοριτσάκια καλημέρα!

     

    Μόλις πήρα τις γονιδιακές εξετάσεις. Οχι μόνο θρομβοφιλική ειμαι αλλά έχω και πολυπαραγοντική θρομβοφιλική διάθεση!

    Η αλήθεια είναι ότι μου έφυγε ένα βαρος, γιατί τώρα τουλάχιστον ξέρω τι έφταιξε...

    Ο γιατρός μου συνέστησε ασπιρίνη 100mg καθημερινά και στην επόμενη εγκυμοσύνη αυστηρη παρακολούθηση και εξετάσεις αίματος κάθε μήνα. Επίσης μου είπε ότι ανάλογα με τα αποτελέσματα των εξετάσεων θα αυξομοιώνουμε την ποσότητα ηπαρίνης που θα παίρνω με ένεση.

    Το σημαντικότερο όμως ειναι (κάτι που οι περισσότεροι δεν το γνωρίζουμε) ότι η θρομβοφιλία δεν προκαλεί μόνο προβλήματα κατα τη διαρκεια της εγκυμοσύνης αλλά ενοχοποιείται και για καρδιακά και εγκεφαλικά επεισόδια.

    Θα παίρνω την ασπιρινούλα μου και όλα καλά...

     

    Τουλάχιστον ξέρεις τι έφταιξε και μπορείς να το αντιμετωπίσεις. Εύχομαι να πάνε όλα καλά γλυκιά μου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Με το καλο να αρχισεις να κανεις σχεδια για την επομενη εγκυμοσυνη κι ολα θα πανε καλα.Εγω αναμενω ακομα τα αποτελεσματα οποτε δεν εχω νεοτερα μετα τις 15 οκτωμριου για το παιδι και για το πλακουντα πιο συντομα ελπιζω.Ολα καλα καλα Ειρηνουλα αφου βρεθηκε η αιτια τουλαχιστον θα υσηχασεις.φιλια και ευχες για το καλυτερο στο μελλον!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ναι μου είπε να παίρνω μια ασπιρίνη την ημέρα. Αλλά τώρα που θα πάω στον γυναικολόγο θα διευκρινήσω το θέμα του τι γίνεται κατά της ημέρες της σύλληψης. Αν πρέπει δηλαδή ή δεν πρέπει να την παίρνω μέχρι να αδιαθετήσω, μήπως και επιρρεάσει ενδεχομενη εγκυμοσύνη.


    xbeTp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Γειά σας κι απο εμενα

    Εχω 2 παιδάκια...αλλά έχω γεννήσει 3.

    Το καλοκαίρι που μας πέρασε βάλαμε μπροστα με τον αντρα μου για το τρίτο μας παιδάκι. Η συνταγή έπιασε αμέσως. Οταν ανακοίνωσα στους δικούς μου, μαμά και αδερφές, οτι ήμουν εγκυος...έπεσαν να με φάνε!! Γιατί να κάνεις κι άλλο; Δεν βαριέσαι ξανά απο την αρχή; Που θα τα βάλεις αφού έχεις μόνο ενα παιδικό δωμάτιο;;

    Οι συγγενείς του άντρα μου δέχτηκαν τα νεα με πολύ χαρά.

    Πέρασα ολο το καλοκαίρι με τρελλές αναγούλες που μου χαλούσαν κάθε μέρα την ψυχολογία αλλά επειδή τα ίδια είχα ξαναπεράσει και στις προηγούμενες, εκανα υπομονή.

    Οταν ηρθε η ώρα του Β' επιπέδου...πήγα απροβλημάτιστη όπως έκανα πάντα. Τα αποτελέσματα ήταν...τα χειρότερα

    Το αγοράκι μου είχε σοβαρό πρόβλημα στην καρδιά του και, ενώ θα επιβίωνε σε όλη την εγκυμοσύνη....δεν θα συνεβαινε το ίδιο απο τη γέννηση και μετά. Είχε υποπλαστική δεξιά κοιλία.Πιθανότατα να πάθαινε ασφυξία και να πέθενε αμέσως ή αν το προλάβαιναν οι καρδιολόγοι που θα παρεβρισκονταν...θα ξεκινούσε εναν αγώνα ζωής με χειρουργεία που όμως ποτέ δεν θα του εξασφάλιζαν μια φυσιολογική ζωή.

    Εκανα διακοπή κύησης στις 23 εβδομάδες. Γέννησα με φυσιολογικό τοκετό, μου έδωσαν χάπια για να προκαλέσουν αποβολή. Πονούσα 14 ώρες.Δεν έκανα κανένος είδος αναλγησία. Οταν γεννήθηκε ήταν ζωντανό. Ζήτησα να μου το δώσουν να το κρατήσω.Ηταν σαν κέρινο και ανοιγόκλεινε το στοματάκι του και εβγαζε μια ψιθυριστή φωνούλα. Εκλαιγα και το χαϊδευα στο μαγουλάκι του θέλοντας να του ζητήσω συγνώμη...αλλά δεν έβγαινε τίποτα απο το στόμα μου. Μονο το κρατούσα και εκλαιγα.

    Ζήτησα να το δει και ο άντρας μου. Αυτο έγινε αφου ολοκληρώθηκε η διαδικασία του τοκετού και αφού ήμουν στην ανάνηψη. Ηρθε ο άντρας μου και η κοπέλα ξαναέφερε το μωράκι μας....νεκρό

    Εφυγα απο το νοσοκομείο...αδεια όσο ποτέ πριν και στην αγκαλιά και στην κοιλιά και....στην ψυχή.

    Σήμερα θα ήταν 7 μηνών...

    Δεν το βάζω όμως κάτω. Είμαι σίγουρη οτι τρια παιδιά θα μεγαλώσω..

     

    Tι να πω? Έχω συγκλονιστεί!! Έχεις κότσια γλυκιά μου μπράβο σου! Δεν ξέρω αν θα άντεχα να το δω....Είναι από τις περιπτώσεις μου ακούς γι'αυτές αλλά δεν περιμένεις οτι θα συμβούν ποτέ σε εσένα, όμως είναι η σκληρή πλευρά της καθημερινότητάς μας! Εύχομαι σε μια τρίτη εγκυμοσύνη σύντομα με ένα υγιές μωράκι!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ενα υπεροχο ποιημα του Λουδοβικου, το οποιο ειλικρινα με εχει συγκινησει...αφιερωμενο σε ολα τα μωρακια...που δεν τα καταφεραν

     

    Το ξέρω πως υπάρχεις

    και ψάχνω να σε βρω,

    μα η ζωή που ζούμε

    είναι μικρή θαρρώ.

     

    Πολλές φορές σε είδα

    να ΄ρχεσαι από μακριά

    και πρόσωπο ν'αλλάζεις

    σαν έφτανες κοντά.

     

    Ξοδιάζω τη ζωή μου

    μες στους συλλογισμούς,

    μα απ' την καλή μου αγάπη

    δε δίνω κανενός.

     

    Το ξέρω πως υπάρχεις

    κι ίσως να μη σε βρω

    μα πάντα θα σε ψάχνω

    και θα σου τραγουδώ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τον επόμενο μήνα, στις 24, θα έχει περάσει 1 ολόκληρος χρόνος από τότε που γέννησα τον άγγελό μου, νεκρό, στην 37η έβδομη εβδομάδα κύησης.

     

    Σε μια, πρώτη, εγκυμοσύνη χωρίς κανένα πρόβλημα, με όλες τις εξετάσει καθαρές, ένα βράδυ σταμάτησα να τον "ακούω". Το πρωί, πήγαμε εσπευσμένα στο μαιευτήριο για NST αλλά δεν μπορούσαν να βρουν καρδιακό παλμό. Μου έκαναν υπέρηχο και από εκεί κι έπειτα σταμάτησα να σκέφτομαι... Το αγοράκι μας ήταν νεκρό...

    Είχαμε μόνο ο ένας τον άλλο, κι αγκαλιά κλαίγαμε, μονολογώντας "γιατί"...

     

    Γέννησα φυσιολογικά, σε 4 ώρες, μιας και ο άγγελός μου, είχε προνοήσει για τη μανούλα του, και είχε πάρει θέση! δεν τον είδα...δεν ξέρω αν θα το άντεχα...

    Η γιατρός μου είπε αμέσως, πως ο ομφάλιος λώρος είχε 3 θρομβώσεις.

    Μόλις βγήκε και ο πλακούντας, μέτρησε άλλους τέσσερις θρόμβους...μετά κοιμήθηκα.

    Ο άντρας μου έπρεπε να τον δει και να υπογράψει κάποια χαρτιά. Ήταν μελαχροινός, με πολλά, μακριά μαλλάκια, 3 ολόκληρα κιλά....σπάραξε η ψυχή του...

     

    Γυρίσαμε μετά από 3 μέρες, με άδεια αγκαλιά, σ΄ένα σπίτι άδειο από τα όνειρα που είχαμε από κοινού κάνει για το αγοράκι μας και προσπαθούσαμε να στηρίξουμε ο ένας τον άλλο, παρόλο που αδιόρατα "γιατί?" κατέκλυζαν το είναι μας.

    Πήραμε ευχές από την εκκλησία με άδεια χέρια. Ακούσαμε όλες τις ευχές του κόσμου, τα "δεν πειράζει, είστε νέοι ακόμη" και τα "είστε τυχεροί στην τύχη σας". Παλέψαμε με την κατάθλιψη, τα λόχεια και το γάλα να ρέει από το στήθος μου, θυμίζοντάς μας ανελέητα πόσο λάθος ήταν όλο αυτό που ζούσαμε...

    Η ταφή του έγινε μετά από 15 μέρες...δεν χωράει στο μυαλό μου αυτό το πράγμα...ΕΜΕΙΣ ΚΗΔΕΨΑΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΑΣ, ΤΟ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ ΜΑΣ...

     

    Και μετά άρχισε ο κυκεώνας των εξετάσεων....

    Οι ιστολογικές καθαρές.

    Η νεκροψία καθαρή.

    Ενδοκρινολογικές καθαρές.

    Το πακέτο εξετάσεων καθ'έξιν αποβολών καθαρό, εκτός από ένα σημείο.

    Έχω κληρονομική θρομβοφιλία. Η αιματολόγος μας διαβεβαίωσε πως με την κατάλληλη αγωγή θα τα καταφέρουμε...ελπίζουμε σε αυτό.

     

    Τώρα είμαστε εδώ....ξανά στην αρχή...από την τελευταία περίοδό μου, ξεκινήσαμε να κάνουμε ελεύθερα έρωτα.

     

    Εύχομαι καμιά μανούλα να μην ζήσει αυτή τη συντριβή ποτέ.

    Εύχομαι σε όσες το έζησαν, ΚΟΥΡΑΓΙΟ. Να αντλούν δύναμη από τους συζύγους τους και να τους δίνουν, αντίστροφα.

    Εύχομαι σε όσες κρατούν αγκαλιά τα αγγελούδια τους, να μην ξεχνούν πως έχουν στα χέρια τους το μεγαλύτερο θαύμα που μας έχει αξιώσει ο Θεός να ζήσουμε.

     

    Καλή μας συνέχεια...


    dCUzp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα