candy1234

ΘΑ ΣΕ ΒΑΛΩ ΤΙΜΩΡΙΑ...! ΣΩΣΤΗ ΜΕΘΟΔΟΣ Η' ΟΧΙ;

    Recommended Posts

    Στην 5η Δημοτικού μας έβαζε τέτοιου είδους τιμωρία ο δάσκαλος μας. Κάθε Κυριακή έλεγχε ποιος ήταν στην εκκλησία, όποια/ος απουσίαζε την Δευτέρα όρθιος όλη την ώρα στον τοίχο με το ένα πόδι σηκωμένο. Εμείς το εκλαμβαναμε σαν πλάκα αφού σχεδόν όλη η τάξη ήταν όρθια και σωστό μάθημα δε γινόταν αλλά τώρα που το σκέφτομαι, ως μαμά πλέον, απορώ πως κανένας γονιός δεν είχε αντιδράσει.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Τωρα περα απο πλακα καλο ειναι το παιδί να 'απομονωνεται' για να ηρεμήσει οταν κανει κατι που ξέρει οτι δεν πρεπει να είχε κανει και για να αναλογιστεί της πράξεις του

    Και τον δικό μου τον βαζω στην γωνία να ηρεμήσει (αφού τον εχω προειδοποιήσει) οταν με παίζει και ιδιαιτερα οταν χρησιμοποιήσει βία που εντάξει ειναι σπάνιο ... Αλλα εντάξει δεν μπαίνει τιμωρία αλλα μπαίνει για να σκεφτει για 3 λεπτα και η αληθεια ειναι οτι λειτουργεί... Δεν μπορει να μην υπαρχει κανενα όριο απλα εντάξει αυτο με τα 15 λεπτα ειναι λιγο too much

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Τωρα περα απο πλακα καλο ειναι το παιδί να 'απομονωνεται' για να ηρεμήσει οταν κανει κατι που ξέρει οτι δεν πρεπει να είχε κανει και για να αναλογιστεί της πράξεις του

    Και τον δικό μου τον βαζω στην γωνία να ηρεμήσει (αφού τον εχω προειδοποιήσει) οταν με παίζει και ιδιαιτερα οταν χρησιμοποιήσει βία που εντάξει ειναι σπάνιο ... Αλλα εντάξει δεν μπαίνει τιμωρία αλλα μπαίνει για να σκεφτει για 3 λεπτα και η αληθεια ειναι οτι λειτουργεί... Δεν μπορει να μην υπαρχει κανενα όριο απλα εντάξει αυτο με τα 15 λεπτα ειναι λιγο too much

     

    Ε, ναι, άλλο αυτό και άλλο να σταθεί όρθιο στον τοίχο για 15 λεπτά. Εγώ μπορεί να φύγω από το δωμάτιο ή αν με ακολουθεί κόβω την επικοινωνία μέχρι να ηρεμήσει. Δηλαδή, λέω ηρέμησε, σκέψου τι έκανες και θα τα πούμε σε λίγο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ε, ναι, άλλο αυτό και άλλο να σταθεί όρθιο στον τοίχο για 15 λεπτά. Εγώ μπορεί να φύγω από το δωμάτιο ή αν με ακολουθεί κόβω την επικοινωνία μέχρι να ηρεμήσει. Δηλαδή, λέω ηρέμησε, σκέψου τι έκανες και jθα τα πούμε σε λίγο.

     

     

    Aκριβως το ίδιο κάνω και εγώ, κόβω την επικοινωνία μαζί του και πιάνει 100%.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    εγω το παιδι μου που ειναι 4χρόνων το εχω βαλει τιμωρια και θα το βαζω για 5 λεπτα στην γωνια της τιμωριας που εχω ορισει εαν κανει κατι κακο! γενικως είμαι υπερ της τιμωριας.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα!!!

    Θα σας πω τι εχω εγω κανει και τι σας συμβουλευω να κανετε για να βαλετε πρια στο παιδι σας.

    1) αδειάστε μια γωνία στο σπιτι σας και μην την διακοσμησετε με πραγματα που του τραβουν το ενδιαφερον (πχ οπως ενα αρκουδακι)

    2) όταν το παιδι σας κανει κατι που εσεις θεωρείται κακό εξηγηστε του παντα ηρεμα πως επειδη εκανε αυτο και αυτο πρεπει να παει για 5 λεπτα στην γωνια ή σε καποιο τοιχο ή σε καποιο σκαλακι (οτι προτιματε) τιμωρια και να σκεφτει αυτο που εκανε .

    3) αφου περασουν τα 5 λεπτα πειτε του πως αυτο που εκανε δεν πρεπει να το ξανακανει για στενοχωρησε τον μπαμπα η την μαμα του.

    σημειωση : καθε φορα που κανει κατι κακο η ειναι ατακτο μην κανετε το ιδιο λαθος που κανουν οι περισσοτεροι γονεις, μην του πειτε 100 φορες "αν το ξανακανεις θα μπεις τιμωρια" και να μην το βαλετε ποτε γιατι ετσι το παιδι θα το ξανακανει και θα το ξανακανει. και κατι αλλο ποτε ποτε ποτε μην το βαζετε τιμωρια με φωνες η με σφαλιαρες ετσι το παιδι δεν θα καταλαβει το λαθος του και θα το ξανακανει!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    θα αναφερω ενα παραδειγμα με τον μικρο μου γιο. την περασμενη εβδομαδα ειχα ρεπό τα απογευματα και ασχολουμουνα μαζι τους , ο γιος μου εμπαινε κατω απο το τραπεζακι και το κοπαναγε και το κλοτσουσε, τον προειδοποιησα πως εαν το ξανακανει θα μπει τιμωρια. καθησε ησυχος για 5 λεπτα και μετα το ξαναεκανε, τοτε του εξηγησα ηρεμα πως τον ειχα προειδοποιησει και πως αυτο που εκανε δεν ηταν σωστο για αυτο τον πηρα απο το χερακι και τον πηγα στην ''γωνια της τιμωριας'' του εξηγησα παντα ηρεμα πως πρεπει να καθησει στην γωνια της τιμωριας 5 λεπτα ως τιμωρια για αυτο που εκανε. μετα μου ειπε πως δεν θα το ξανακανει αλλα το ξαναεκανε και ετσι εγω αποφασισα πως καθε φορα που το ξανακανει θα παιρνει αλο 1 λεπτο τιμωριας , πραγματι εφτασε να τιμωρηται 11 λεπτα ως που στο τελος καταλαβε οτι αυτο που εκανε δεν ηταν σωστο , μου ζητησε συγγνωμη και δεν το εχει ξανακανει , επισης τον προειδοποιησα πως ενα το ξανακανει και προκαλεσει ζημια στο τραπεζακι τα χρηματα θα του αφερεθουν απο το χαρτζιλικι του.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ έχω δύο δίδυμα αγοράκια 4 ετών. Όταν βγαίνουν εκτός εαυτού όπως το να χτυπήσουν ο ένας τον άλλο, ή μου έχει τύχει ο ένας να κάνει νούμερα την ώρα του φαγητού κλπ. χωρίς να πω τίποτα, τον παίρνω απο το χέρι και τον βάζω να καθίσει κάπου μόνος του που να μην έχουμε οπτική επαφή. Τους λέω "νομίζω οτι θες να ηρεμήσεις λίγο. Πάρε το χρόνο σου και όταν καταλάβεις τι έκανες θα έρθω να το συζητήσουμε".  Ο ένας συνήθως ουρλιάζει νευριάζει και μου γρυλίζει για να με τρομάξει. Ο άλλος κάθεται αμιλητος και απλώς κατσουφιάζει. Όταν τους ρωτάω "σκέφτηκες τι είναι αυτό που έφερες συνέπειες;" συνήθως λένε ναι, αλλά άλλες φορές το έχουν καταλάβει και μου το λένε και άλλες πέρα βρέχει...

    Γενικά προσπάθούμε να εξηγούμε τι είναι σωστό και τι όχι, πριν επέλθει η τιμωρία. Θεωρώ πως πρέπει να υπάρχουν όρια και κανόνες που να είναι ξεκαθαρισμένα εξ αρχής.


    sj3dp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγω πιστευω στην θετικη επιβραβευση αντι της τιμωριας. Συνηθως οι γονεις δινουμε περισσοτερη προσοχη στα αρνητικα και ξεχναμε να επιβραβευσουμε την καλη συμπεριφορα. Σε αντιθεση με την τιμωρια, η θετικη ενισχυση μιας συμπεριφορας, δεν δημιουργει αρνητικα συναισθηματα στο παιδι. Αντιθετα, του ανεβαζει την αυτοπεποιθηση και το ωθει να την επαναλαβει. Θετικη ενισχυση πχ της συνεργασιας, εκτος απο το "Μπραβο, ειναι πολυ καλο που βοηθατε ο ενας τον αλλον", μπορει να ειναι και ενα χαμογελο, ενα χαιδεμα στη πλατη, ενα φιλι. Επισης, η συζητηση διαφορων θεματων (επιθετικοτητα, κοροιδια, συνεργατικοτητα, κα) ενισχυεται με τη χρηση βιβλιων και ιστοριων, οπου το παιδι ταυτιζεται με τους ηρωες. Η τιμωρια μειωνει την αυτοεκτιμηση του παιδιου, ενω οταν επιβραβευεται η καλη συμπεριφορα το παιδι νιωθει οτι κανει κατι σημαντικο και οτι εχει αξια στα ματια των σημαντικων για αυτο προσωπων. Φυσικα, η καλυτερη μαθηση συμπεριφορων προερχεται απο την συμπεριφορα που εχει ο γονεας. Δεν γινεται να τιμωρουμε το παιδι επειδη χτυπησε καποιο αλλο παιδι, αλλα οι ιδιοι να χτυπαμε (η εστω να απειλουμε με το χερι) το παιδι οταν κανει κατι που δεν μας αρεσει.

    Επεξεργάστηκαν by Sentir...natureza

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Σημερα πληροφορηθηκα απο τον γιο μου οτι η δασκαλα τους στα προνηπια δεν αφηνει ενα παιδακι (απ'οτι εχω καταλαβει απο αναφορες ειναι ο "ζωηρος" της ταξης) να βγει στο διαλειμμα. Συγκεκριμενα μου ειπε "Οσο περισσοτερο κανει ζαβολιες τοσο δεν τον αφηνει να βγει στην αυλη διαλειμμα". Δεν εχουμε συζητησει με την νηπιαγωγο πως αντιμετωπιζει την ανεπιθυμητη συμπεριφορα (βασικα δεν εχουμε συζητησει σχεδον τιποτα για την λειτουργια της ταξης, περισσοτερο για την επικαιροτητα σε στιγμες αναχωωρησης/αποχωρησης) γιατι ακομη δεν εχει γινει ιδιωτικη συναντηση. Σκεφτομαι ειτε να να την ρωτησω περισσοτερο σαν απορια για να ξερω(με αισθημα αρνητικου ξαφνιασμου ομως), ειτε να το θιξω οταν γινει η ιδιωτικη μας συναντηση. Περισσοτερο κλινω προς το πρωτο, για να ειναι πιο "χαλαρο" το κλιμα που θα την ρωτησω. Εσεις τι λετε; Θα μενατε αμετοχοι ή θα  αντιδρουσατε, και πως;

    • Λυπημένη/-ος 1

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Sentir...natureza είπε:

    Σημερα πληροφορηθηκα απο τον γιο μου οτι η δασκαλα τους στα προνηπια δεν αφηνει ενα παιδακι (απ'οτι εχω καταλαβει απο αναφορες ειναι ο "ζωηρος" της ταξης) να βγει στο διαλειμμα. Συγκεκριμενα μου ειπε "Οσο περισσοτερο κανει ζαβολιες τοσο δεν τον αφηνει να βγει στην αυλη διαλειμμα". Δεν εχουμε συζητησει με την νηπιαγωγο πως αντιμετωπιζει την ανεπιθυμητη συμπεριφορα (βασικα δεν εχουμε συζητησει σχεδον τιποτα για την λειτουργια της ταξης, περισσοτερο για την επικαιροτητα σε στιγμες αναχωωρησης/αποχωρησης) γιατι ακομη δεν εχει γινει ιδιωτικη συναντηση. Σκεφτομαι ειτε να να την ρωτησω περισσοτερο σαν απορια για να ξερω(με αισθημα αρνητικου ξαφνιασμου ομως), ειτε να το θιξω οταν γινει η ιδιωτικη μας συναντηση. Περισσοτερο κλινω προς το πρωτο, για να ειναι πιο "χαλαρο" το κλιμα που θα την ρωτησω. Εσεις τι λετε; Θα μενατε αμετοχοι ή θα  αντιδρουσατε, και πως;

    Θα αντιδρούσα σε κάθε περίπτωση .. δεν μπορώ να φανταστώ ένα τόσο μικρό παιδί να χάνει το διάλειμμα του και να μένει μόνο του μέσα στην τάξη ... και πραγματικά τώρα αυτό με αφήνει άναυδη γιατί τα μωρα μου είναι ακόμα μικρά αλλά στην ιδέα ότι σε λίγα χρόνια μπορεί το δικό μου παιδί να είναι ο «ζωηρός» της τάξης και να δέχεται τέτοιου είδους τιμωρια με αγχώνει από τώρα ..! Και στην τελική τι μέθοδος είναι αυτή ; Δεν μπορεί μια τέτοια μέθοδος να φέρει άρνηση στο παιδί να πηγαίνει στο προνήπιο ; Φυσικά και μπορεί .. είναι ιδιωτικό η δημόσιο το προνήπιο αυτό ; Δεν έχει και πολύ σημασία η απάντηση αλλά από όσο έχω ακούσει από φίλη μου που είναι νηπιαγωγός σε ιδιωτικό νηπιαγωγιο η διοίκηση είναι πολύ αυστηρή μαζί τους και ελέγχονται από παντού για το πως θα φερθούν στο κάθε παιδάκι όταν κάνει ζαβολιές και όχι δεν θα άφηναν ποτέ κανένα μέσα την ώρα του διαλύματος ..

    • Μου αρέσει 2
    • Ευχαριστώ! 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Sentir...natureza είπε:

    Σημερα πληροφορηθηκα απο τον γιο μου οτι η δασκαλα τους στα προνηπια δεν αφηνει ενα παιδακι (απ'οτι εχω καταλαβει απο αναφορες ειναι ο "ζωηρος" της ταξης) να βγει στο διαλειμμα. Συγκεκριμενα μου ειπε "Οσο περισσοτερο κανει ζαβολιες τοσο δεν τον αφηνει να βγει στην αυλη διαλειμμα". Δεν εχουμε συζητησει με την νηπιαγωγο πως αντιμετωπιζει την ανεπιθυμητη συμπεριφορα (βασικα δεν εχουμε συζητησει σχεδον τιποτα για την λειτουργια της ταξης, περισσοτερο για την επικαιροτητα σε στιγμες αναχωωρησης/αποχωρησης) γιατι ακομη δεν εχει γινει ιδιωτικη συναντηση. Σκεφτομαι ειτε να να την ρωτησω περισσοτερο σαν απορια για να ξερω(με αισθημα αρνητικου ξαφνιασμου ομως), ειτε να το θιξω οταν γινει η ιδιωτικη μας συναντηση. Περισσοτερο κλινω προς το πρωτο, για να ειναι πιο "χαλαρο" το κλιμα που θα την ρωτησω. Εσεις τι λετε; Θα μενατε αμετοχοι ή θα  αντιδρουσατε, και πως;

     

    Επειδή είχα το ζωηρό παιδάκι, αντιδρώ 8 χρόνια τώρα. Δεν αλλάζει κάτι. Θα συνεχίσω να φωνάζω γιατί πραγματικά νιώθω ότι οι μισοί εκπαιδευτικοί όχι παιδαγωγοί δεν είναι αλλά μισούν τα παιδιά, αλλά δεν έχω ψευδαισθήσεις.

    • Μου αρέσει 1
    • Λυπημένη/-ος 4

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @Sentir...naturezanatureza εγώ θα έκανα το δεύτερο, μου αρέσει η πιο προσωπική επικοινωνία. Πιστεύω ότι θα σου απαντήσει ότι αυτό που κάνει είναι να κάνει το παιδί να συνειδητοποιήσει ότι οι αρνητικές πράξεις έχουν συνέπειες και ότι του μαθαίνει αυτορύθμιση και υπευθυνότητα με αυτό που κάνει.

    Προσωπικά, δεν είμαι σίγουρη ότι όλα λύνονται μέσω του "καλού παραδείγματος" ειδικά όταν μιλάμε για μαθητές που δεν ξέρουμε τι βιώματα και τι διαγωγή κουβαλούν από το άμεσο περιβάλλον τους (το οικογενειακό, που είναι και η μεγαλύτερη επιρροή σε αυτήν την ηλικία). Όπως μεγάλο ρόλο παίζει και η ιδιοσυγκρασία του παιδιου. Η θετική επιβράβευση έχει αποτελέσματα , ναι, αλλά συνήθως τα αρνητικά και τα θετικά στοιχεία συνυπάρχουν. Ναι παγιώνουμε τα θετικά αλλά τι γίνεται με τα αρνητικά? Πώς θα το διαχειριζοσουν και πως θα προστατεύες τα άλλα παιδιά εσύ , προσπαθωντας παράλληλα να εξασφαλίσεις τη ροή του μαθήματος? Εννοείται όταν το παιδί είναι ήρεμο το συζητάς, το δουλευεις, κάνεις δραστηριότητες κτλ όμως ούτε είναι πάντα ήρεμο και συνεργάσιμο, ούτε έχουν όλα τα παιδιά τον ίδιο βαθμό ανταπόκρισης. Πολλές φορές οι θεωρία από την πράξη απέχουν αρκετά. Επίσης, δεν ξέρουμε από πόσα στάδια έφτασε η δασκάλα για να φτάσει στο σημείο της απαγόρευσης του διάλειμματος. Σπάνιο βέβαια σαν τακτική, ούτε και γνωρίζω τη δασκάλα και το πώς λειτουργεί, εάν είναι αυταρχική ,εάν έχει ενσυναίσθηση κτλ. Απλά κάποιοι προβληματισμοί.

     

     

    Επεξεργάστηκαν by jellyfishch
    • Μου αρέσει 3
    • Ευχαριστώ! 1

    2t7wp3.png
     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Καλωσήρθατε στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας. Και πού είστε ακόμη :)

    Ένα θα πω : ο γιος μου ετών 11 διαμαρτυρήθηκε στη διευθύντρια ότι καθηγητής ειδικότητατα συστηματικά αφαιρεί τη μάσκα στο μάθημα. Μετά με φώναξαν να μου πουν ότι το παιδί χρειάζεται όρια και να μιλήσω με ψυχολόγο. Όχι, δεν ειπώθηκε κάτι άλλο, δεν ήταν αγενής, δεν το έσκασε από το μάθημα. Στη διευθύντρια μίλησε, θεωρώντας ότι αφού η προηγούμενη διευθύντρια είχε ανοιχτή την πόρτα στους μαθητές, θα την έχει και αυτή. Κάθε χρόνο, και ένας άλλος "καραγκιόζης" κατ' ελάχιστο, έχω σιχαθεί 13 χρόνια: η νηπιαγωγός που στερεί διαλείμματα, η άλλη που αποβάλει και αφήνει το τετράχρονο μόνο στην αυλή, η δασκάλα που ουρλιάζει στο πρωτάκι ότι μόνο για γιδοβοσκός κάνει, η άλλη που δεν κάνει μάθημα γιατί πιστεύει ότι η γνώση έρχεται μέσα από την προσωπική αναζήτηση (ναι, ειπώθηκε αυτό σε παιδιά δημοτικού) και τελειωμό δεν έχει.

    Έχετε μέλλον μαμάδες νηπίων. Όρεξη να έχετε να κάνετε καταγγελίες και αναφορές και να πηγαίνετε σε συναντήσεις που θα σας κουνάνε το κεφάλι και θα σας κοροϊδεύουν στα μούτρα σας.

    • Λυπημένη/-ος 5

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλύτερα αποτελέσματα υπάρχουν με τη σύμπνοια , και όχι με τη σύγκρουση. Θα πρέπει όλοι να κάνουν την αυτοκριτική τους και να έχουν διάθεση για εξέλιξη και βελτίωση, τόσο εκπαιδευτικοί όσο και οι γονείς και οι μαθητές. Ευτυχώς υπάρχουν και αυτοί, και στις τρεις κατηγορίες. 

     

    • Μου αρέσει 4

    2t7wp3.png
     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, Sentir...natureza είπε:

    Σημερα πληροφορηθηκα απο τον γιο μου οτι η δασκαλα τους στα προνηπια δεν αφηνει ενα παιδακι (απ'οτι εχω καταλαβει απο αναφορες ειναι ο "ζωηρος" της ταξης) να βγει στο διαλειμμα. Συγκεκριμενα μου ειπε "Οσο περισσοτερο κανει ζαβολιες τοσο δεν τον αφηνει να βγει στην αυλη διαλλειμα". 

    Η τελευταία σου πρόταση τα λέει όλα. Αντιλαμβάνεται το παιδί την έννοια τιμωρία; Όχι. Αντιλαμβάνεται την αιτία για να τη σταματήσει; Όχι. Πότε θα μάθει; Όταν το "σπάσει". Αυτό θέλει. Όχι να καταλάβει,να σπάσει. Τεχνικές απαράδεκτες. Δεν στερούμε το διαλλειμα. Κατευθύνουμε την ένταση σε κάτι μη επικίνδυνο η αναθέτουμε 'δουλεια' η εντάσσουμε στο σύνολο με άλλα παιδάκια για να κάνουν κάτι όλα μαζί μη 'ατακτο'. 

    Εμείς περνάμε δεύτερη προσαρμογή. Προχθές μου είπε ότι ένα κοριτσάκι την χτύπησε. Ξεκινήσαμε με κλάματα χθες για το σχολείο. Φτάσαμε. Κάτσαμε σε ένα παγκάκι έξω να συνέλθει. Βγαίνει η δασκάλα λέω το και το, είναι η προσαρμογή την χτύπησε και η τάδε και αντιδράει δεν θέλει να μπει μέσα. Η αντίδραση; Θα την μαλώσω που σε χτύπησε έλα να μπούμε μέσα. Λέω προς θεού δεν θέλω μαλώσετε κανέναν αυτά συμβαίνουν σας το είπα για να ρίχνετε μια ματιά παραπάνω αυτές τις μέρες να περάσει ανώδυνα το πράγμα. Μπαίνει με τα πολλά.. συνέχισε να κλαίει και την πήρα το μεσημέρι κλαμμενη να μην έχει φάει τιιιιποτα και στο σπίτι μου είπε ότι ήταν όλη την ώρα σε μια καρέκλα μακριά από το χαλάκι παιχνιδιών μέχρι να ηρεμήσει από το κλάμα.. και όσο δεν την άφηναν τόσο έκλαιγε.. και τόσο της έλεγαν ηρέμησε.. 

    Μαντέψτε ποιό παιδάκι δεν πήγε σήμερα σχολείο γιατί ήταν φοβισμένο και ποιά μαμά αν πήγαινε θα τα έκανε όλα λαμπόγυαλο.. παιδάκι σε προσαρμογή που το χτύπησαν το παράτησαν σε μια καρέκλα να κλαίει 4 ώρες.. οπότε να μιλήσεις. Κανένα παιδάκι να μη δέχεται τέτοιες συμπεριφορές που το φοβίζουν και το στεναχωρούν. Σχολεία για τον ..μη το πω. 

    • Μου αρέσει 4
    • Λυπημένη/-ος 5

    Κράτα το

    Κράτα το

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κατ'αρχην ευχαριστω ολες σας για την αμεση απαντηση! Χαιρομαι που δεν θα μενατε αμετοχες, οσο σιωπουμε η συμπεριφορα αυτη διαιωνιζεται.

    @ΑΡΓΚημουν σιγουρη για την απαντηση σου, θυμομουν οτι ειχες προσωπικη εμπειρια με τετοιες συμπεριφορες "παιδαγωγων". Θα συνεχισω να αντιδραω για οσα χρονια χρειαστει :)

    @jellyfishch καταλαβαινω το "πνευμα" σου, κι εγω προτιμω τις προσωπικες συζητησεις αλλα στη συγκεκριμενη περιπτωση πιστευω οτι κατι τετοιο θα μπορουσε να εκληφθει απο την νηπιαγωγο σαν υποδειξη. Αντιθετως, με μια ερωτηση, σαν απορια περισσοτερο, σε αυτο που μου μετεφερε το παιδι και η αισθηση οτι "μαλλον λαθος θα καταλαβα γιατι κατι τετοιο θα ηταν απαραδεκτο" οπως ειπωθηκε ηδη, πιστευω θα ταιριαζε περισσοτερο στην περιπτωση. Ειναι σιγουρο οτι το παιδι δημιουργει θεματα, απο την αρχη της χρονιας ακομη μου ειχε πει ο γιος μου οτι τον χτυπησε (και αλλα παιδακια) και απο τις πρωτες εβδομαδες μου ελεγε οτι δεν θελει να παει σχολειο γιατι η κυρια συνεχεια φωναζει για τον Ταδε. Πανω σε μια γρηγορη κουβεντα για την συμπεριφορα του γιου μου στο σχολειο πριν μια-δυο μερες, της το ανεφερα (οτι μου εχει μιλησει για εναν "ζωηρο" που χτυπαει τα παιδια) και η ιδια παραδεχθηκε οτι ειναι ο ατιθασος της ταξης, χωρις ομως να γινει περαιτερω συζητηση για το πως αντιμετωπιζει αυτην την συμπεριφορα. Σιγουρα σε καποια προσωπικη μας συναντηση θα ρωτησω για να μαθω γενικως πως λειτουργει στην ταξη αλλα επειδη ολο το κανονιζαμε και κατι συνεβαινε και δεν "εκατσε" και δεν με βλεπω να μπορω συντομα να αφησω καπου τα παιδια εκεινη την ωρα για να συναντηθουμε νομιζω πως αυριο το πρωι ή το μεσημερι θα της το πω οπως προειπα. Οχι με αισθημα επιθεσης, περισσοτερο ξαφνιασμου. Οχι με υποδειξεις αλλα με κατανοηση στο παιδι που χανει το παιχνιδι του και τον καθαρο αερα.

    • Μου αρέσει 1

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, jellyfishch said:

    @Sentir...naturezanatureza εγώ θα έκανα το δεύτερο, μου αρέσει η πιο προσωπική επικοινωνία. Πιστεύω ότι θα σου απαντήσει ότι αυτό που κάνει είναι να κάνει το παιδί να συνειδητοποιήσει ότι οι αρνητικές πράξεις έχουν συνέπειες και ότι του μαθαίνει αυτορύθμιση και υπευθυνότητα με αυτό που κάνει.

    Προσωπικά, δεν είμαι σίγουρη ότι όλα λύνονται μέσω του "καλού παραδείγματος" ειδικά όταν μιλάμε για μαθητές που δεν ξέρουμε τι βιώματα και τι διαγωγή κουβαλούν από το άμεσο περιβάλλον τους (το οικογενειακό, που είναι και η μεγαλύτερη επιρροή σε αυτήν την ηλικία). Όπως μεγάλο ρόλο παίζει και η ιδιοσυγκρασία του παιδιου. Η θετική επιβράβευση έχει αποτελέσματα , ναι, αλλά συνήθως τα αρνητικά και τα θετικά στοιχεία συνυπάρχουν. Ναι παγώνουμε τα θετικά αλλά τι γίνεται με τα αρνητικά? Πώς θα το διαχειριζοσουν και πως θα προστατεύες τα άλλα παιδιά εσύ , προσπαθωντας παράλληλα να εξασφαλίσεις τη ροή του μαθήματος? Εννοείται όταν το παιδί είναι ήρεμο το συζητάς, το δουλευεις, κάνεις δραστηριότητες κτλ όμως ούτε είναι πάντα ήρεμο και συνεργάσιμο, ούτε έχουν όλα τα παιδιά τον ίδιο βαθμό ανταπόκρισης. Πολλές φορές οι θεωρία από την πράξη απέχουν αρκετά. Επίσης, δεν ξέρουμε από πόσα στάδια έφτασε η δασκάλα για να φτάσει στο σημείο της απαγόρευσης του διάλειμματος. Σπάνιο βέβαια σαν τακτική, ούτε και γνωρίζω τη δασκάλα και το πώς λειτουργεί, εάν είναι αυταρχική ,εάν έχει ενσυναίσθηση κτλ. Απλά κάποιοι προβληματισμοί.

     

     

     

    Πολύ ψύχραιμη απάντηση και χρήσιμες σκέψεις.....να πω επίσης οτι δυστυχώς για κάθε 10 ακατάλληλους εκπαιδευτικούς, υπάρχουν 100 υστερικοί γονείς που έχουν πάντοτε την αίσθηση οτι μπορούν να κρίνουν επί συνόλου, αλλά μόνο κατά τα φαινόμενα. Πηγαίνοντας το παιδί σε μία μεγάλη ομάδα κάπου θα πρέπει να δεχτούμε οτι οι προσεγγίσεις ίσως διαφέρουν από αυτές που θα θέλαμε ή που θα είχαμε εμείς. Στο μέτρο του λογικού (υποκειμενικό) και του νόμιμου (αντικειμενικό) στην πράξη όλοι δέχονται τέτοιου είδους αποκλίσεις.

     

    Προς Θεού, δεν κατατάσσω ούτε στο ελάχιστο το ερωτημα της @Sentir στην κατηγορία αυτή, και πιστεύω οτι δικαιούται να το συζητήσει ακόμα κι αν η δασκάλα το πάρει σαν υπόδειξη. Αλλά επειδή εμένα δε μου φαίνεται τόσο τραγικό αυτό που ακούω (σε σχέση με άλλα που όντως ακούμε) κι ούτε έχουμε τόσες πολλές πληροφορίες, νομίζω μια κουβέντα θα βοηθούσε να ξεκαθαρίσει.....χωρίς διάθεση όμως να "σταυρώσουμε" ανθρώπους...

    • Μου αρέσει 2
    • Ευχαριστώ! 2

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    διαβάζοντας το θέμα, να πω και εγώ ότι και στα δύο μου παιδιά, Δημοτικό σχολείο, 2 διαφορετικές δασκάλες κάθε φορά που γίνονταν κάποια φασαρία από ένα χ παιδάκι, έμπαινε σε τιμωρία όλη η τάξη. δεν ξέρω εάν αυτή η τακτική εφαρμόζεται κ σε άλλα σχολεία. Φαντάζομαι ότι είναι "καλύτερα" από τη στοχοποίηση ενός και μονου παιδιού. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, annoulen said:

    διαβάζοντας το θέμα, να πω και εγώ ότι και στα δύο μου παιδιά, Δημοτικό σχολείο, 2 διαφορετικές δασκάλες κάθε φορά που γίνονταν κάποια φασαρία από ένα χ παιδάκι, έμπαινε σε τιμωρία όλη η τάξη. δεν ξέρω εάν αυτή η τακτική εφαρμόζεται κ σε άλλα σχολεία. Φαντάζομαι ότι είναι "καλύτερα" από τη στοχοποίηση ενός και μονου παιδιού. 

     

    Είναι κι αυτό μια τακτική αλλά δεν είμαι υπερ της συλλογικής τιμωρίας.....πάντως δεν καταλαβαίνω γιατί είναι "στοχοποίηση" μία σχετική και ανάλογη τιμωρία, όπως η στέρηση κάποιου προνομίου ή δυνατότητας....μπορεί να μην είναι αρκετή, ούτε η καλύτερη λύση μετά από κάποιο σημείο, ωστόσω εγώ δε βλέπω πουθενά ούτε πως προσβάλλει τα δικαιώματα και την προσωπικότητα του παιδιού, ούτε γιατί ειναι "απαράδεκτη" η στέρηση του διαλείμματος σε ένα τετράχρονο που δε σέβεται τους κανόνες της ομάδας. Δεν είναι 15 μηνών.....4 ετών είναι και καταλαβαίνει μια χαρά το μηχανισμό. Τώρα αν αυτό δεν έχει αποτέλεσμα, ο σωστός εκπαιδευτικός έπειτα θα δοκιμάσει κάτι άλλο....και υπάρχουν και περιπτώσεις που δε μπορεί να κάνει και τίποτα διότι το πρόβλημα ξεκινάει από το σπίτι ή υπάρχουν άλλα ψυχολογικά ζητήματα που πλέον ειναι δουλειά της οικογένειας να λύσει με τους κατάλληλους επαγγελματίες.

     

    Αυτό είναι η δική μου άποψη.....φανταστείτε τώρα 150 τέτοιες απόψεις σε ένα σχολείο, εκ των οποίων μάλιστα πολλές δεν πάνε για κουβέντα και ανταλλαγή ιδεών, αλλά για να "κράξουν" και να έρθουν σε αντιπαράθεση....και βάλτε με το νου σας τι ακούει ένας δάσκαλος μέσα σε μια χρονια. :P

    • Μου αρέσει 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Just now, annoulen είπε:

    διαβάζοντας το θέμα, να πω και εγώ ότι και στα δύο μου παιδιά, Δημοτικό σχολείο, 2 διαφορετικές δασκάλες κάθε φορά που γίνονταν κάποια φασαρία από ένα χ παιδάκι, έμπαινε σε τιμωρία όλη η τάξη. δεν ξέρω εάν αυτή η τακτική εφαρμόζεται κ σε άλλα σχολεία. Φαντάζομαι ότι είναι "καλύτερα" από τη στοχοποίηση ενός και μονου παιδιού. 

    Αυτό είναι ακόμη χειρότερο!Τουλάχιστον στην πρώτη περίπτωση την πληρώνει αυτός που το έκανε αλλά να την πληρώνει όλη η τάξη, πως ακριβώς δεν στοχοποιειται το παιδί; Όλοι θυμώνουν μαζί του που χάσανε το διάλειμμα. 

    Είναι και οι δυο τακτικες απαραδεκτες και αναχρονικες, δεν θα εμένα αμέτοχη φυσικά.


     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Το διάλειμμα υπάρχει λόγος που έχει εδραιωθεί στα σχολεία. Είναι απαραίτητο τα απιδιά να αποφορτίζονται, να βγαίνουν στον καθαρό αέρα , να γεμίζουν μπαταρίες για τη συνέχεια του μαθήματος. Αν τους στερείς αυτό, είναι σαν να τους στερείς το κολατσιό επειδή ήταν άτακτα. Δεν είναι κάποιο προνόμιο που τους αφαιρείς για λίγο, πχ το παιδί σπρώχνει επανειλημμένα τα άλλα παιδάκια στην τσουλήθρα για να κάνει πρώτο. Αν δεν δέχεται να περιμένει τη σειρά του, του στερείς προσωρινά το προνόμιο να κάνει τσουλήθρα.

    Όταν ο δικός μου δάγκωσε ένα παιδάκι στον παιδικό, στην περίοδο της προσαρμογής (χοντρό, παρότι τρίχρονο), τον πήραν από το παιχνίδι και πήγαν στο γραφείο για συζήτηση. Τις επόμενες μέρες που ξανασήκωνε χεράκι, γινόταν το ίδιο. Όχι τιμωρία, συζήτηση και ξανά στην αυλή. Σε μια βδομάδα είχε λυθεί και δεν ξανασήκωσε ποτέ χέρι, ούτε σε παιδάκι, αλλά ούτε και σε μας που το έκανε ενίοτε. Τόσο καλά το χειρίστηκαν.

    Οι τιμωρίες αυτές, προβάλουν για μένα την ανικανότητα της δασκάλας. Ή την αδιαφορία της.

    Το χειρότερο πάντως το είχα διαβάσει εδώ μέσα. Είχε ρωτήσει μια μαμά την διευθύντρια στον παιδικό της κόρης της, πώς διαχειρίζονται τις αταξίες και αν βάζουν τιμωρίες. Εκείνη λοιπόν της είπε ότι όχι, δεν βάζουν τιμωρίες, η τακτική τους είναι να τα βάζουν σε τμήματα με μικρότερα παιδιά. Νιώθουν της λέει πολύ μειονεκτικά :roll:..


     

    • Λυπημένη/-ος 3

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα