Κοιμηθήκατε απο την αρχή μαζί ή χωρίς το μωρό σας?  

    601

    1. 1. Κοιμηθήκατε απο την αρχή μαζί ή χωρίς το μωρό σας?

      • Απο την αρχή κοιμήθηκε μαζί μας/μου για λίγο διάστημα.
        223
      • Απο την αρχή το βάλαμε στη δική του κούνια-κρεβατάκι
        374
      • Απο την αρχή κοιμήθηκε μαζί μας/μου για αρκετό διάστημα (πάνω απο 1μισυ χρόνο)
        88


    Recommended Posts

    Με το που γυρίσατε σπίτι, το μωρό σας πού κοιμήθηκε?

    Στο δικό σας κρεβατι ή στο δικό του κρεβατάκι/κούνια?


    ...έγινα επιτέλους και εγώ μια parentholic ... 

    (If You Wanna Make The World A Better Place)

    Take A Look At Yourself And Then Make A Change

    R.I.P. Michael Jackson.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Ειπα να απαντησω εδω για το θεμα κουνια-κλαμα κ.λ.π.....

     

    Λοιπον η οικογενεια μας εχει αντιμετοπίσει και τις δυο μεχρι στιγμησ περιπτωσεις τελειως αντιφατικα :D:D:D:D:D για την τριτη τα νεωτερα σε κανα μηνα :D:D:D:D:D:D:D:D και μετα....

     

    Η Μεγαλή δεν κοιμοταν ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ παρα μονο με την.......γιαγια :D:D:D τοτε κοιμοταν ολη νυχτα σερι...

     

    Στη Μικρη υπηρχε εξ, αρχης η αντιμετοπιση η οποια λεγεται "προγραμα και συνηθεια"

    Δηλ. ΠΑΝΤΑ να κοιματε στο δικο της κρεβατι-κουνια-παρκοκρεβατο....

    Νανουρισμα το ελαχιστο δυνατο... δηλ. απο το "γλαρωμα" την ......πεταγα στο κρεβατι της... αν αρχιζαν τα νιαου-νιαου την χαηδευα στην πλάτη αλλα συνηθως ΔΕΝ την σηκωνα εκτως ελαχιστων περιπτωσεων...

    Α και κατι που θεωρω συμαντικότατο....το τι ωρα θα πηγαινε στο κρεβατι ηταν αυστητωτατα τηρουμενο... ακομα και αν ειμασταν βολτα, ηταν προγραμματιζμενο να εχουμε γυρισει ωστε στις 8,30 να πεσει για υπνο...

    Βεβαια οπως μας ειχε συμβουλευσει η παιδιατρος της, ησυχια για να κοιμηθει ΜΟΝΟ τις ωρες κοινης ησυχιας :D:D:D αν δεν ηταν μεσιμερι και βραδυ και τηλεωραση επαιζε, ναι οκ οχι τερμα, αλλα το σπιτι ειχε μια φυσιολογικη δραστηριωτητα αναλλογα της ωρας της ημερας...

    Αποτελεσμα???

    Απο τους 6 μηνες και μετα το νανουρισμα δεν κραταγε πανω απο 2 λεπτα.. ακομα και ξυπνια την εβαζα στο κρεβατι, χαζευε λιγο ολα αυτα τα μαραφετια που κρεμοντουσαν απο πανω και κοιμωταν...

    Ακόμα και οταν ηταν αρρωστη ΔΕΝ ξυπναγε στην ουσια... την αλλαζες που ηταν μουσκεμα και ηταν ...κοιμισμενη... ουτε με 39,πολυ πυτερο δεν ξυπναγε....

    Και βεβαια οταν κοιμωταν ΔΕΝ της σπαγαμε τα νευρα να την ξυπναμε μονο και μονο επειδη θελαμε να παιξουμε μαζι της...

    Ακομα και στις ωρες των γευματων υπηρχε μια σχετικη ελλαστικότητα...

     

    Ετυχε?????? Μπορει....


    .png.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Το θέμα ΥΠΝΟΣ για μας ήταν μια πονεμένη ιστορία....

    Καταρχήν την μικρή μας (2 1/2 χρονών τώρα) την βάλαμε κατυθείαν στο δικό της κρεβατάκι και δεν την έχουμε πάρει ποτέ στο δικό μας για να κοιμηθεί (μόνο όταν είμαστε όλοι ξύπνιοι και παίζουμε ή διαβάζουμε στο κρεβάτο μας).

    Το παιδί μας ήταν από τα πάρα πολύ ανήσυχα παιδιά, ιδιαίτερα στον ύπνο.

    Να τονίσω όμως ότι ήταν ανήσυχη χωρίς εμφανή λόγο. Δεν πεινούσε, δεν πονούσε, δεν κρύωνε/ζεσταινόταν, δεν ήθελε άλλαγμα. Ήταν απλά πάρα πολύ γκρινιάρα και ΔΕΝ ήθελε να κοιμηθεί με τίποτα.

    Κι εμείς όμως βλέποντας ότι έχουμε ένα τέτοιο παιδί, κάναμε το εξής. ΔΕΝ την νανουρίσαμε ποτέ, ΔΕΝ την κοιμήσαμε στο κρεβάτι μας, ΔΕΝ την σηκώναμε από το κρεβάτι μας.

    Μετά από ένα επίπονο διάστημα περίπου ενός έτους (κατά το οποίο μπορεί να έκλαιγε μέχρι και 2 ώρες υστερικά ώσπου να κοιμηθεί), το παιδί μας κατάλαβε ότι υπάρχουν ώρες κοινής ησυχίας και ότι την ώρα που τη βάζουμε στο κρεβάτι της πρέπει να κοιμάται. Το αποτέλεσμα??? Τώρα μόλις τη βάζουμε για ύπνο (κατά τις 3 το μεσημέρι για 1-2 ωρίτσες και κατά τις 9 το βράδυ) κοιμάται κατευθείαν χωρίς γκρίνια.

    Μπορεί να ακούγονται λίγο σκληρά τα παραπάνω αλλά στο δικό μας παιδί μόνο αυτή η τακτική έπιανε.

    Να προσθέσω βέβαια ότι μόλις η κόρη μας περπάτησε (10 μηνών) ηρέμησε εμφανώς, και τώρα είναι ένα πολύ καλό (και σχετικά βολικό) παιδάκι.

    Οπότε υποθέτω ότι ήθελε το χρόνο της...

     

    Σοφία


    Όσο ζω... μαθαίνω

    --------------------------

    Μαρία (γέννηση 5/6/2004)

    Σωτήρης (γέννηση 30/7/2007)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γεια σας,

     

    Όταν γυρίσαμε σπίτι με τον μικρό μας πρίγκιπα, κοιμήθηκε στο κρεβατάκι του στην κρεβατοκάμαρα.

    Στο θέμα ύπνου ήμασταν ( τονίζω το ήμασταν) πολύ τυχεροί, μιας και ο μικρούλης μας από 50 – 60 ημερών δεν ξυπνούσε πλέον τα βράδια.

    Από έξι μηνών μετακόμισε με το κρεβατάκι του στο δωμάτιο του, χωρίς κανένα πρόβλημα ……….

    Από εννέα μηνών και με την εμφάνιση των πρώτων δοντιών ξεκινάει το θρίλερ!!!!!

    Άρχισε να ξυπνάει το βράδυ, να ζητάει γάλα ……και μετά να θέλει παιχνιδάκια και χαδάκια!!!!!

    Ε! λοιπόν μέχρι σήμερα που είναι 23 μηνών και οκτώ ημερών υπάρχουν εβδομάδες που δεν ξυπνάει καθόλου και μετά έρχονται οι εβδομάδες που ξυπνάει.

    Τον τελευταίο μήνα που κατεβαίνει πλέον μόνος από το κρεβάτι του……….απλός έρχεται στο κρεβάτι μας και χουχουλιάζουμε…….ε! κάποια στιγμή θα τον ξαναπάρει ο ύπνος και θα τον μεταφέρουμε στο κρεβάτι του.

    Τι να κάνουμε βρε παιδιά!!! Δεν το αντέχει η καρδούλα μας να τον στείλουμε ξανά στο κρεβάτι του, χωρίς πρώτα να τον κανακέψουμε.

    Ίσως και αυτός να έχει ακριβός αυτό ανάγκη, τις αγκαλιές και τα φιλιά μας, που δεν μπορεί να βρει όλη την ημέρα μιας και δουλεύουμε αρκετές ώρες.

    Εγώ προσωπικά δεν το βλέπω και τόσο τραγικό να έρχεται στο κρεβάτι μας (αρκεί να μην θέλει να σηκωθούμε για παιχνίδι).

    Τα χρόνια περνάνε γρήγορα και κάποια στιγμή θα αναπολούμε αυτές της στιγμές που χουχουλιάζαμε αγκαλίτσα μέχρι να ξανακοιμηθεί.

    Τώρα αν είναι σωστό ή λάθος αυτό που κάνουμε δεν ξέρω, αλλα δεν θέλω να τον έχουμε και συνέχεια μη το ένα μη το άλλο.

    Φάση είναι θα περάσει.


    .png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Τα χρόνια περνάνε γρήγορα και κάποια στιγμή θα αναπολούμε αυτές της στιγμές που χουχουλιάζαμε αγκαλίτσα μέχρι να ξανακοιμηθεί.

    Tα ίδια σκέφτομαι κι εγώ

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Πιστεύω ότι η πλειοψηφία των γονέων δεν μπορεί να αρνηθεί στο παιδί τους το να κοιμάται μαζί τους, όταν φυσικά το θέλει αυτό.

     

    Επειδή και εμείς έχουμε το ίδιο πρόβλημα, προσπαθώ να διαβάσω άρθρα και γενικότερα να δω τι κάνουν και άλλοι γονείς...

     

    Έτσι και σε ξενόγλωσσα forums υπάρχουν γονείς σε μεγάλο ποσοστό που κοιμούνται με τα παιδιά τους.

     

    Εφόσον εμάς δεν μας πειράζει, δεν νομίζω ότι είναι και τόσο μεγάλο το πρόβλημα.

     

    Εξαλλου θυμάμαι και τον εαυτό μου να κοιμάμαι με τους γονείς μου τα βράδυα (η ακόμα χειρότερα μόνο με την μητέρα μου γιατί ο πατέρας μου πήγενε και κοιμόταν στο δικό μου δωμάτιο). Δεν θεωρώ ότι έπεθα κάτι από αυτό, και φυσικά κάποια στιγμή το σταμάτησα.

     

    Επίσης πολλοί γνωστοί μου κάναν το ίδιο και δεν νομίζω να έχουν κάποιο πρόβλημα...

     

    Ίσως οι γονείς που αφήνουν τα παιδιά τους να κοιμούνται μαζί τους, θα πρέπει να σκεφτούν αν αυτή η συμπεριφορά δημιουργεί πρόβλημα στο ζευγάρι...Δηλαδή όπως είναι φυσικό με ένα παιδί στο σπίτι το ζευγάρι δεν μένει ποτέ μόνο του, πόσο μάλλον εαν το παιδί είναι ανάμεσα τους και το βράδυ...

     

    Τα παραπάνω είναι και πάλι οι προσωπικές μου απόψεις, οι οποίες δεν ξέρω αν είναι σωστές ή όχι.

     

    Επίσης στο παρακάτω Link θα διαβάσετε ένα αρκετά ενδιαφέρον άρθρο πάνω σε αυτό το θέμα, που προβληματίζει πολύ κόσμο...

     

    http://www.oneira.gr/main.php?p=142&more=1&page=1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Maria πολύ ενδιαφέρον το άρθρο στο οποίο μας παρέπεμψες.

    Συμφωνώ και γω ότι δεν παθαίνουν τίποτα τα μωράκια που κοιμούνται με τους γονείς τους.

    Προσωπικά, προς το παρόν δεν το αντιμετωπίζω αύτό το θέμα..

    Εμάς ο Δημήτρης δεν βολεύεται να κοιμάται μαζί μας, ούτε ένα βράδυ δεν έχουμε κοιμηθεί στο κρεββάτι μαζί.. Αν με ζητήσει το βράδυ, μου λέει αγκαλιά καναπέ.. Τον παίρνω λίγο αγκαλίτσα στον καναπέ και τον ξαναβάζω στο κρεββάτι του..

    Ισως αργότερα το ζητήσει, δεν ξέρω, αλλά γενικά του άρεσει να απλώνεται στον ύπνο του και νομίζω ότι δεν τον πολυβολεύει να κοιμάται μαζί μας..

    Ξέχασα να αναφέρω ότι για να κοιμηθούμε το βράδυ ξαπλώνουμε και οι τρεις στο μεγάλο κρεββάτι, διαβάζουμε παραμύθια κλπ, σβήνουμε τα φώτα, και μετα από λίγο λέει μπαμπά αγκαλιά, τον παίρνει ο μπαμπάς του αγκαλίτσα και τον βάζει στο κρεββάτι του.. Μέχρι εκεί μας θέλει, μετά θέλει την άπλα του ο πονηρός :wink:


    Οι θησαυροί μου:

    Δημήτρης 5,5 χρονών, Ματθαίος 22 μηνών

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Συμφωνώ και εγώ πως πρέπει να τα αφήσουμε να κοιμηθούνε μαζί μας όποτε το έχουν ανάγκη. Ανάγκη είναι και θα περάσει.

     

    Οι ειδικοί όμως λένε το αντίθετο. Λένε κάθε κατεργάρης στον πάγκο του , πρέπει να δείξουμε στα παιδιά μας ποια είναι τα όρια , έως πού μπορούν να φτάσουν , τι είναι δικό μας και τι δικό τους.

     

    Εκείνο που είναι σίγουρο πως πρέπει να κάνουμε είναι ότι , αφού τα αφήνουμε να κοιμηθούνε μαζί μας ας μην τους δείχνουμε ότι αγωνιούμε για το πότε τελικά θα φύγουν από το κρεβάτι μας..........γνώμη μου πάντα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    την μικρή μας με το που γυρίσαμε αποτο μαιευτήριο την βάλαμε στο δικό της κρεββάτι αλλά στο ίδιο δωμάτιο με εμάς. Και αυτό επειδή όλοι έλεγαν "ποτέ στο κρεββάτι σας" "θα κακομάθει" "δεν θα φεύγει" κλπ κλπ.

     

    Ε όλο αυτό κράτησε δυο μήνες. Στο δίμηνο την είχα βουτήξει και την κοίμιζα ανάμεσα μας. Και ας κακομάθει (ναι σιγά ! αν ήταν να κακομαθαίνουν απο αυτό ...) Και ας μην φύγει (τι πάει να πει να φύγει; που να πάει;)

     

    Τώρα που αισίως είναι 8,5 μηνών !!! (του χρόνου την γράφουμε στο πανεπιστήμιο :P) τα κάνουμε και τα δύο. Yπάρχουν μέρες που κοιμάται στο κρεββάτι της. Υπάρχουν άλλες που την έχουμε ανάμεσά μας.

     

    Και υπάρχουν και μερικές άλλες που πάω και την κλέβω απο το κρεββάτι της, εξορίζω τον μπαμπά της στον καναπέ και την κρατάω όλη δική μου :P

     

    Mέχρι στιγμής δεν έχει εμφανίσει κανενός είδους γκρίνια, ιδιοτροπία ή δυσκολία στον ύπνο.

     

    Υ.Γ. Να σας πω επίσης ότι δεν τηρούμε κανένα πρόγραμμα ύπνου. Περιμένω να δω τα σημάδια (τρίβει μάτια, μουσούδα, αυτιά) και τότε αγκαλίτσα, φιλάκι και ύπνο ....


    .png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εχουμε 2κορουλες με διαφορα 11 μηνων η πρωτη είναι σχετικα απαιτητικο μωρό και αρκετά γκρινιαρούλα. μεχρι και 13 μηνών την κοιμηζαμε μεν στο κρεββάτι της αλλά με πολυ κοπο και κλάμα η δευτερη αστερι απο τον 2 μήνα. τη λύση την βρηκαμε σε ενα καταπλητκικο βιβλίο ΚΟΙΜΗΣΟΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ. για όσους γονεις ακομα παιδευονται :(

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Και τις δύο τις κοίμιζα δίπλα μου στην κρεβατοκάμαρα για όσο καιρό ξυπνούσαν το βράδυ για θηλασμό, και μετά στο δωμάτιό τους. Παρόλα αυτά η μεγάλη μέχρι 3ων κοιμόταν στο κρεβάτι μου για αρχή και την μεταφέραμε στο δικό της. Όλη νύχτα αν ξυπνούσε την ξαναπέρναμε στο κρεβάτι μας.. τη χουχουλιάζαμε και όταν κοιμόταν την ξαναμεταφέραμε αν δεν είχαμε ήδη κοιμηθεί. Μέχρι που τελικά έμαθε να κοιμάται στο δικό της. Το συζητήσαμε το συμφωνήσαμε... και τελικά μάλλον ήταν και σε φάση που το ήθελε....

    Στην μικρή ήταν πιο εύκολα τα πράγματα δε χρειαζόταν πολλά πολλά. Βέβαια είχαμε και πιο αυστηρό πρόγραμμα γιατί συνήθως όταν είναι ένα παιδί είσαι πιο ελαστικός. ΠΟΤΕ δεν τους στέρησα το δικό μου κρεβάτι όποτε το ήθελαν και ούτε και τώρα.

    Το πρόγραμμα τώρα είναι ότι μαζευόμαστε στο δικό μου κρεβάτι μετά το μπάνιο, διαβάζουμε κανένα παραμύθι, λέμε τα νέα μας, πίνουν γάλα και μετά λέμε καληνύχτα και τις βάζω στα δικά τους και κοιμούνται. Το πρωϊ σχεδόν χαράματα κατά τις 6 έρχονται στο δικό μας.. και πάλι εκεί χουχουλιάζουμε για καμιά ώρα πίνουν γάλα και ετοιμαζόμαστε για δουλειά και σταθμό.

     

    Θα συμφωνήσω με αυτό!

     

    Τα χρόνια περνάνε γρήγορα και κάποια στιγμή θα αναπολούμε αυτές της στιγμές που χουχουλιάζαμε αγκαλίτσα μέχρι να ξανακοιμηθεί.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Mετά το μαιευτήριο έμεινε για 2.5 μήνες στην καλαθούνα δίπλα στο κρεβάτι μας.

    Θα τον κρατούσα κι άλλο δίπλα μου λόγω θηλασμού, αλλά είχε μεγαλώσει αρκετά και δεν χωρούσε πια ο κακομοίρης. Eίχε μπει και η άνοιξη και έκανε και αρκετή ζέστη και έβλεπα ότι ήταν πολύ στριμωγμένος και ζεσταινόταν πολύ.

    Aπό τότε κοιμάται μόνο στο κρεβάτι του, εκτός από σπάνιες περιπτώσεις (π.χ. αδιαθεσία).


    Με τα παιδιά μου, ξαναγεννιέμαι...

    bUwEp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Η Αθηνά δεν κοιμήθηκε ποτέ μαζί μας. 40 μέρες κοιμήθηκε σε καλαθούνα δίπλα από το κρεββάτι μας και από τότε είναι στο δωμάτιο της. Βέβαια δεν μπορώ να πω ακριβώς ότι κοιμάται, μια και ξυπνάει 4 φορές κάθε βράδυ και είναι ήδη 10 μηνών , εγώ πάντως προσπαθώ.


    Jy9np2.pngCS28p2.png

    to trito moy moraki tha erxotan ton Septembrio

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    κι εγω και τα δυο παιδια μου τα εβαλα πρωτα σε καλαθουνα-και πορτ μπεμπε και μετα που ειδαμε οτι δεν χωραγαν,τα βαλαμε σε κρεβατι...

    δυστυχως σε κανεναν δεν αρεσε το κρεβατι με αποτελεσμα να χρησιμοποιω το καροτσι

    και οταν κοιμοντουσαν καλα...τους μετεφερα στο κρεβατι...

    βεβαια,ακομα και τωρα,απο την στιγμη που ο μικρος καταλαβει οτι κοιμαται στο κρεβατακι του...ειναι ανησυχος και κλαιει...

    μολις μπει στο καροτσι..ολα ομαλα...και ησυχα

    αντε να δω πως θα ξεμπλεξω τωρα που ερχεται και χειμωνας και δεν θα μπαινει το καροτσι μεσα στο σπιτι με τα χαλια!!!


    .png.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ο Χαραλαμπός μας απο την πρώτη ημερα κοιμάτε στην κουνια του , χωρίς πολλά πολλά.Απο μικρός ήταν υπερκινητικός και έτσι όταν είναι πια νύχτα & παραμένου λίγα φώτα ανοιχτά στο σπίτι, για το καταλαβαίνει καλύτερα ότι τώρα είναι ώρα για ύπνο, από την υπερένταση και μετά το χαλαρωτικό μπανάκι του δεν έχει παρα να απλωθεί στην τεράστια κούνια του και να απολαύσει τον υπνάκο του!!! :D:D:D


    Eίναι προτιμότερο σε ένα παιδί να περισσεύει η αγάπη παρά να του λείπει....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ο ΣΩΤΗΡΟΥΛΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΗΜΕΡΑ ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΚΟΥΝΙΑ ΤΟΥ ΑΛΛΑ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΚΟΙΜΑΜΑΙ ΚΙ ΕΓΩ ΜΑΖΙ ΤΟΥ (ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΚΟΥΝΙΑ) :D:D:D

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ο μπουμπούκης μας είναι ακόμα πολύ μικρούλης νομίζω για να κοιμάται μόνος τα βράδυα ή τουλάχιστον έτσι νιώθω εγώ ..ειναι μολις δύο μηνών...παρόλα αυτά προσπαθώ όσο μπορώ περισσότερες ώρες που είμαι ξύπνια να τον βάζω στο δωμάτιο του να αρχίσει την προσαρμογή και εγώ τον ακούω συνεχώς από την ενδοεπικοινωνία...ωστόσο πιστεύω ότι δεν θα αντιμετωπίσουμε πρόβλημα γιατί και στο δωμάτιο μας και στο δωμάτιο του πέφτει ξερός !!!! χαχαχαχαχαχα!!!!!!!!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ήμουν απόλυτη σε αυτο το θέμα στην κούνια του και μονο εκει, οχι στο κρεβατι μας... δεν ηθελα να κακομαθει οπως ο μπαμπάκας του οταν ηταν μικρος....χιχιχι


    rrNh.jpg.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    στο κρεββατακι της απο την αρχη κ μαλιστα στο δωματιο της. καπου εχω ξαναπει πως οταν λειπει ο μπαμπας για δουλεια βραδυ ή μεσημερι κοιμαται αγκαλιτσα με την μαμα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τους πρώτους 6 μήνες, κοιμόταν στο καλαθάκι του δίπλα στο κρεβάτι μας και τον θήλαζα.

    Μετά άρχισε να ξυνπά κάθε 2 ώρες αντί για 4 ώρες και εξαντλήθηκα, οπότε τον είχα στο κρεβάτι μας και τον θήλαζα εκεί.

    Στους 12 μήνες τον πήγαμε στο δωμάτιό του σε κούνια, αλλά πηγαινοερχόμουν κάθε 2 ώρες, γιατί ξυπνούσε και ήθελε να θηλάσει και πολλές φορές κοιμόταν μαζί μας όταν δεν είχα κουράγιο να σηκωθώ πάλι να τον επιστρέψω στο δωμάτιό του.

    Στους 18 μήνες που αρχίσαμε να ελαττώνουμε το θηλασμό, κοιμόταν περισσότερο στο δικό του και στα 2 του χρόνια που έπαψε να ξυπνά τα βράδυα (εκτός όταν ήταν άρρωστος).

    Από τότε έως τώρα που είναι 7.5 ετών, κοιμάται μια χαρά στο δικό του κρεβάτι στο δωμάτιό του.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    δε ξερω αν απαντησα σωστα...κοιμηθηκε μαζι μας εννοωντας οτι κοιμοτανε στη κουνια του αλλα στο δωματιο μας....αυτο δε ρωτατε???να με συμπαθατε αλλα ειμαι και εγκυος και η αφηρημαδα παει συννεφο *τη βρηκα την δικαιολογια)


    μαιμουδακι 08/05/07

    αγριοκατσικο 01/12/09

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Guest ΜΑΡΤΗΑ
    εχουμε 2κορουλες με διαφορα 11 μηνων η πρωτη είναι σχετικα απαιτητικο μωρό και αρκετά γκρινιαρούλα. μεχρι και 13 μηνών την κοιμηζαμε μεν στο κρεββάτι της αλλά με πολυ κοπο και κλάμα η δευτερη αστερι απο τον 2 μήνα. τη λύση την βρηκαμε σε ενα καταπλητκικο βιβλίο ΚΟΙΜΗΣΟΥ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ. για όσους γονεις ακομα παιδευονται :(

    Αχ πες μου σε παρακαλω τι εκανες?Αντιμετωπισες προβλημα με την μεγαλη?Κ εμενα εχουν 11 μηνες διαφορα κ ο μικρος κοιμαται στην καλαθουνα μεχρι να τον παμε μεσα στο δωματιο με τον μεγαλο.Φοβαμαι οταν παει μην αρχισει ο μεγαλος κ δεν κοιμαται.Ο μεγαλος μου εμενα κοιμαται απο 40 ημερων ολο το βραδυ στο δωματιο του.Το βιβλιο που εχεις παρει τι εκδοση ειναι?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εχουμε 2 παιδακια 20 και 4 μηνων.Στον γιο μου μεχρι και τον 4 μηνα κοιμομασταν στο δωματιο του μεν αλλα στην καλαθουνα του δε λογω αναγωγων.Την κορη μου την εχουμε στο παρκοκρεβατο και στην κρεβατοκαμαρα για τον ιδιο ακριβως λογο.


    Τα παιδιά μου....η ζωή μου

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα