φεδρα

ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟ ΑΛΛΗ ΜΗΤΕΡΑ

    Recommended Posts

    Αδέλφια κοριτσια 13 και 16 από άλλη μητέρα με τάσεις επιβολής απόψεων και διαφορετικής στάσης και ΡΌΛΟ «μαμας» για το μωρό με ανοχή του πατέρα. Καμμια συμβουλή ή «συνταγή» για την αντιμετώπιση του θέματος;!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Mάνα είναι μόνο μία και αυτή αποφασίζει για το μεγάλωμα του παιδιού της! Οι κόρες θα γίνουν μαμάδες όταν έρθει ή ώρα τους! Ενα καλό ξεκαθάρισμα και με τους τρεις πρέπει να γίνει.

     

    Στην ανάγκη να ζητήσεις βοήθεια από κάποιον ειδικό γιατί είναι καλό τα πράγματα να μπούνε έγκαιρα στη θέση τους.


    IBCLC

    International Board Certified Lactation Consultant

    Για να δείτε τις νέες δημοσιεύσεις του μέλους επισκεφθείτε το σύνδεσμο επιστημονικού συνεργάτη της ΕΕΕΓ: Aglaia Papadima

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δε νομίζω ότι υπάρχουν έτοιμες συνταγές για αυτά τα θέματα. Μόνο συζήτηση και σεβασμός των απόψεων του καθενός. Τα κορίτσια πολύ πιθανό να νιώθουν παραμελημένα και σε δεύτερη μοίρα με τον ερχομό του μωρού. Μένουν μαζί στο ίδιο σπίτι με το νέο μωρό? Μπορεί να θέλουν να δείξουν την αγάπη και την επιθυμία να συμμετέχουν στη φροντίδα του, αλλά τελικά να το δείχνουν με λάθος τρόπο.

    Γενικά, θα βοηθήσει να γίνει μια κοινή συζήτηση και να εκφραστούν τα συναισθήματα όλων για τη νέα κατάσταση και να οριστούν αρμοδιότητες. Μπορούν τα κορίτσια να αναλάβουν έναν τομέα, πχ την ψυχαγωγία του παιδιού. Καλό είναι, πάντως να μην αποκλειστούν τελείως. Η συνεργασία και το καλό κλίμα είναι το καλύτερο περιβάλλον για να μεγαλώσει ένα παιδί.

    Βέβαια, θα γίνει σαφές ότι τις τελικές αποφάσεις θα τις παίρνουν οι γονείς και πρέπει και ο πατέρας να συμμετέχει σε όλο αυτό, να οριοθετήσει τις κόρες του. Όμως, εφόσον το επιθυμούν, μπορούν να προτείνουν πράγματα που αφορούν τον τομέα που έχουν αναλάβει. :wink:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Βρές ρόλο για αυτές και συμφώνησε μαζί τους ότι αυτοί θα είναι οι ρόλοι τους σαν μεγάλες αδερφές.

    κάνε μια λίστα

    με τα πράγματα στα οποία θα σε χρησίμευε η προσφορά τους.

     

    πες τους να διαλέξουν η κάθε μια τι θέλουν να αναλάβουν.

     

    -χορό

    -μασαζ

    - παραμύθια

    - τραγούδια

    - βόλτα

    πχ και συμπληρώνεις.

     

    ρώτα ποιά θέλει να είναι "υπεύθυνη" για το κάθε τι

     

    Σκέψου λίγο πιο βαθειά, πως νιώθουν τα κορίτσια αυτά.

    είσαι για αυτές πιθανώς η άλλη γυναίκα, που τους πήρε μακριά τον μπαμπά τους? ένας τρόπος για να καταφέρουν κάπως να έχουν τον έλεγχο αυτές είναι με αυτό το μωράκι.

     

    θα έλεγα να τις βοηθήσεις να έχουν και αυτές κάποιο έλεγχο στη σχέση σας, όπου να νιώθουν ότι έχουν το πάνω χέρι, και να το κάνετε με μορφές παιχνιδιού.

     

    Εσύ θα ορίσεις τους κανόνες και άρα εσύ έχεις το πάνω χέρι, αλλά με τον τρόπου σου, θα το κάνεις να φαίνεται, ότι εκείνες τον έχουν.

     

    Θα τους πείς αυτά μπορείτε να κάνετε, όταν......

    (σέβεστε κάτι που σας λέω σύμφωνα με ........... ότι θέμα υπάρχει εκεί)

     

    δεν ξέρω την ακριβή κατάσταση,

     

    αλλά επειδή για ΄κάθε παιδί που οι γονείς του είναι διαζευγμένοι, τρέφει κάποια έχθρα προς την νέα γυναίκα του πατέρα του, καθώς και για το ότι υπάρχει και άλλο παιδάκι το οποίο θα τους πάρει και το τελευταίο κομμάτι προσοχής που τους έμεινε απο τον πατέρα τους.

    Είναι μια τεράστια απειλή, την οποία καλούνται να ξεπεράσουν.

     

    Είναι πάρα πάρα πολύ δύσκολες καταστάσεις αυτές ειδικά για παιδιά σε αυτή την ηλικία που παίζεται και το μέλλον τους και οι σχολικές τους επιδόσεις,

     

    θα έλεγα ότι σίγουρα απαιτείται πολύ μεγάλη κατανόηση απο σένα, και ενσυναίσθηση, για να βρείτε μια λύση που να σας κάνει όλους χαρούμενους.

    Ίσως έτσι, θα μπορέσουν πιο εύκολα να σε σεβαστούν.

     

    προσοχή - ενσυναίσθηση δεν σημαίνει υποχώρηση.

     

    Νομίζω ότι είναι αρκετά μεγάλες για να το συζητήσετε μαζί και χωρίς τον πατέρα τους. Πιστεύω ότι θα τις βάλει αυτό σε μια πολύ δύσκολη θέση, όπως και τον πατέρα τους. Είναι καλύτερο να το λύσετε μεταξύ σας... είναι κοπέλες πλεον,... και θα δείς πόσο δεκτικές θα είναι εάν τους δώσεις μια αίσθηση ότι έχουν κάποιο έλεγχο σε αυτή την κατάσταση.

    θυμήσου ότι εσύ έχεις κερδίσει μια οικογένεια ενώ αυτές σίγουρα αισθάνονται ότι κάποιος τους την έχει πάρει. (όσο κατανοητές και να ήταν οι διαφορές των γονιών τους που οδήγησαν στο διαζύγιο).

     

    Εάν κάτι κάνουν λάθος καθοδήγησέ τις. Δεν σημαίνει το ότι δεν είσαι μαμά τους ότι και εσύ δεν μπορείς να έχεις καθοριστικό ρόλο στην ανατροφή τους, έστω έμμεσα.


    ...έγινα επιτέλους και εγώ μια parentholic ..

    (If You Wanna Make The World A Better Place)

    Take A Look At Yourself And Then Make A Change

    R.I.P. Michael Jackson.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Απο την μία είναι καλό γιατί σημαίνει ότι τα κορίτσια αγαπούν το μωρό. Όμως η μαμά είσαι εσύ και πιάσε τον άντρα σου και μιλήστε. ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΤΕ ΤΑ ΟΡΙΑ...τώρα γιατί μετά..άστα βράστα...

    ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ είναι πιστεύω..πως θα τα πείς...

    Μην φωνάζεις, να είσαι γλυκιά, να μην χρησιμοποιείς λέξεις που μπορούν να φέρουν τσακωμό..

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Φεδρα σε καταλαβαίνω απόλυτα και μεις μια ίδια κατάσταση ζούμε, οι μπαμπάδες είναι δύσκολο να μιλήσουν στα παιδιά τους γιατί έχουν την δικαιολογία ότι τους λείπουν και ότι και αυτά δεν βλέπουν το μωρό όσο θα ήθελαν άρα μπορούν να κάνουν "ότι θέλουν" για κάποιες ώρες ή μέρες. Αντί να βάζουν όρια και να συμπαραστέκονται στην μητέρα συμφωνούν με αυτό που κάνουν οι κόρες. Οση συζήτηση και να γίνει αυτή η "αδυναμία" δεν μπορεί να αλλάξει με τίποτα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εδω αντιδρουν οταν ειναι αδερφακι τους και προεκταση της οικογενειας τους. Φαντασου πως νοιωθουν τωρα.

    Ο μπαμπας πηρε αλλη μαμα. 1 Νεα οικογενεια.

    Με τον ερχομο του παιδιου νοιωθουν εξω (δεν λεω πως ετσι ειναι φυσικα αλλα τα παιδια σκεφτονται με πολυ περιεργο τροπο).Μαμα+Μπαμπας + παιδι τους. Πρεπει να γινουν μαμα+μπαμπας+3 αδελφια.

    Εγω θα ελεγα να μπεις απλα στην θεση τους και να νοιωσουν οτι ολο αυτο ειναι η ολοκληρωση της νεας τους οικογενειας (η μαμα που βρισκεται και τι σχεση εχει με τα παιδια?)

    Βεβαια με αυτο που λεω η νεα οικογενεια δεν περιλαμβανει την μητερα τους μεσα. :? (σε μπερδευω αλλα γραφω τις σκεψεις μου ακριβως οπως μου ερχονται) :?

    Παιζει μεγαλο ρολο τι σχεση εχουν με την μητερα (ζει?), τη σχεση εχει ο πατερας με την μητερα τους. Την βλεπουν συχνα? Αν ειναι καλες οι σχεσεις θα μπορουσατε να ζητησατε την βοηθεια της ωστε να δεχτουν αυτην τη νεα κατασταση.

     

    Προσωπικα : Θα ανοιγα μια συζητηση οτι και καλα η κουραση ειναι μεγαλη με το αδερφακι τους και οτι θα εκτιμουσες ιδιαιτερα την βοηθεια τους. Ειμαστε μια οικογενεια και πρεπει να αλληλοβοηθιομαστε δλδ. .

    θα της εκανα να νοιωσουν οτι χρειαζομαι την βοηθεια τους (ισως αυτο με εδειχνε αδυναμη βεβαια αλλα θα εκανε εκεινες να νοιωσουν οτι προσφερουν πολυ εντονα και οτι ειναι μελη αυτης της ομαδας).

     

    Με πολλη αγαπη θα τα καταφερεις.


    Σιγουρα ο γυαλος ειναι στραβος.. δεν εξηγειτε αλλοιως!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Όλες οι μεγαλυτερες αδελφες και απο τους ίδιους γονείς προσπαθουν να το παιξουν μαμάδες!!

     

    Με την αδελφή μου έχω 7,5 χρονια διαφορά και ήταν δεύτερη μαμά μου με τσαντιζε αυτό αλλα με κρατουσε και ασφαλή... τωρα η δευτερη μαμά της ειμαι εγώ!!!!

     

    Αρα κοριτσια δεν νομιζω οτι συντρεχει λογος ανησυχιας... ειναι κατι απολυτως λογικό, προσπάθησε απλά να τους δωσεις να καταλαβουν οτι το μωρούλι σας, σας χρειάζεται όλους.. και πανω απο όλες τις 'ΑΔΕΛΦΟΥΛΕΣ ΤΟΥ'...


    Οι θησαυροί μου:

    Δημήτρης 5,5 χρονών, Ματθαίος 22 μηνών

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    elenik μα αυτό είναι το θέμα ότι αφού βοηθάνε προσπαθουν να το παίξουν μαμάδες στη θέση της μαμας.

     

    Πιστευω οτι προσπαθουν να κρινουν την μητερα γιατι δεν εχουν ενεργο και ξεκαθαρο ρολο. Αν χωρισουν και καλα τις αρμοδιοτητες , θα βρουν το ρολο τους και θα παψουν να νοιωθουν απειλη απο το μικρο αυτο πλασματακι προσπαθωντας να χωθουν μεσα σ αυτο το κοματι. Θα εχουν το δικο τους κοματι να ασχοληθουν.

    Ισως να κανω λαθος βεβαια.


    Σιγουρα ο γυαλος ειναι στραβος.. δεν εξηγειτε αλλοιως!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Σας ευχαριστώ που ανταποκριθήκατε. Ολα όσα μου λέτε είναι σωστά και σίγουρα είναι πολύ δύσκολη η θέση των κοριτσιών. Το μεγαλύτερο άγχος μου είναι αν θα μπορέσουν να ενσωματωθούν όσες ώρες βρίσκονται μαζί μας γιατί δε ζούν μαζί μας. Είναι μια περίπλοκη κατάσταση διαζυγίου. Τα παιδιά θέλουν να ζήσουν με τον πατέρα και η μητέρα δε δίνει την επιμέλεια. Η σχέση τους δεν είναι καλή και υπεραγαπούν τον πατέρα. Καθοριστικό ρόλο στη ζωή τους έχει παίξει η γιαγιά που σχεδόν τα μεγάλωσε. Ο τρόπος ζωής της μαμας είναι πολύ διαφορετικός από τον δικό μας και τα παιδιά είναι λίγο διχασμένα αγαπούν τη μαμά τους μα εκείνη είναι πολύ αυταρχική και απαγορευτική σε πολλά χωρίς συζήτηση και κατανόηση. Ετσι λοιπόν όταν είναι μαζί μας θέλουν να ξεσαλώσουν. Καταλαβαίνω τη στέρηση τους σε πολλά και δε θέλω να τους απαγορεύω και εγω πράγματα. Τα παιδιά τα γνωριζα και πριν κάνουμε το μωρό και είχαμε κάνει και βόλτες και παρέα και με συμπαθούσαν. Μπαίνω στη θέση τους μα το άγχος μου για την επιρροή που μπορεί να έχουν στο μωρό οι τυχόν περίεργες συμπεριφορές της εφηβείας που περνούν (και λόγω της ιδιαίτερης κατάστασης).

    Τους εξήγησα ότι δεν είναι σωστό για ένα μωρό να ακούει από όλους όχι και δεν και ότι με σας που είστε αδελφές του του αρέσει να παίζετε και να μη του απαγορεύεται πράγματα.

    Δύσκολα. Δε θέλω να βλέπουν τηλεόραση, Ούτε κινούμενα από τώρα. Εχει τύχει να κάθονται στο κρεββάτι και να χαζεύουν με το μωρό μαζί. Συμβαίνει να έχουν διάθεση να παίζουν όταν θέλω να ασχοληθω εγώ , έρχονται δηλαδή και εκεί που κάτι του λέω ή του δείχνω και τον αποσπούν (εχω πολύ λίγο χρόνο με το μωρό) και όταν εχω δουλειά τον έχουν μεσα στα πόδια μου και κάθε φορά τους λέω να πάνε να παίζουν με τα παιχνίδια του γιατί έχω δουλειά Είναι περίεργη λίγο η κατάσταση με αποτέλεσμα να μη μπορω να βάλω μια τάξη και ένα προγραμμα. Βέβαια δεν είναι συχνό αυτό μα κάθε φορά που γίνεται τα νεύρα μου σμπαραλιάζονται

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ρούλα θα συμφωνήσω μαζί σου ότι κάποιες αδυναμίες δεν αλλάζουν.

    Θα προσπαθήσω να χαλιναγωγήσω τις άτακτες εφήβους με τρόπο και μέθοδο απλά ο χρόνος μου είναι πολύ περιορισμένος και τα παιδιά υπεραγαπουν τον μπαμπα και η σχέση τους με τη μαμά δεν είναι καλή τόσο ώστε τα παιδιά (ζουν μαζί της) να θέλουν να ζήσουν με τον μπαμπά. Δεν έχω αντίρρηση καμμία μάλιστα με συμπαθούν και τα αγαπώ

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Φέδρα, τα κορίτσια έρχονται συγκεκριμένες μέρες στο σπίτι σας;

    Μπορείτε την επόμενη φορά να καθίσετε και να συζητήσετε όλοι μαζί πως μπορείτε να οργανωθείτε καλύτερα για να περνάτε και καλύτερα.

    Πείτε τους ότι η βοήθεια που μπορούν να δώσουν στην ανατροφή του παιδιού είναι πολύτιμη και γιαυτό προτείνετε να φτιάξετε ένα πρόγραμμα για να τα κάνετε όλα.

    Φρόντισε να ασχολούνται με το μωρό την ώρα που εσύ θα κάνεις τις δουλειές σου και μετά θα κάνετε κάτι όλοι μαζί, ή μπορούν τα κορίτσια μετά να βλέπουν τηλεόραση και εσύ να ασχολείσαι προσωπικά με το μωρό.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Θα συμφωνησω στο οτι μητερα ειναι μονο μια και δεν θα επρεπε να ανακατευονται πολλοι...Τωρα αυτο πρεπει να το δεις και απτις δυο πλευρες του νομισματος. Η μια ειναι πως ναι εχεις δικιο στο να βαζεις ορια στις μικρες και πως εχεις το δικαιωμα και συ αλλα και ο πατερας του παιδιου να ασχολεισται καποιες στιγμες μονο με το μωρο. Εφοσον ειστε αποτι καταλαβα εν μερει συνθετη οικογενεια γινονται ομως πιο πολυπλοκα τα πραγματα....

    Αλλα ενα πραγμα θα ηθελα να αναφερω σαυτο το σημειο, οπως αγαπας εσυ το παιδι σου ετσι νομιζω αγαπαει και η μανα των δυο αυτων κοριτσιων τα δικα της παιδακια. Και οχι δεν εχω ζησει (ευτυχως) προς το παρων τουλαχιστον οχι ακομη τοσο πολυπλοκες καταστασεις αλλα δεν θα ηθελα μια τυχον 2η γυναικα του συζυγου μου να με εκρινε αυταρχικη εξ αποστασεως σε ενα φορουμ. Αν εχεις κατι να της πεις, να την συμβουλεψεις για την διαπαιδαγωγηση των παιδιων της, να προτεινεις λυσεις για τα αδερφακια, καντο ευθεια. Εν μερει εχεις ενα μικρο δικαιωμα καθοτι εισαι πλεον συζηγος ή συντροφος του πατερα των παιδιων της.

    Κατα ταλλα βρισκω πολυ ωραιες τις ιδεες και συμβουλες της κυριας Στυλιανακη.

    Επισης βρισκω ομορφο που μιλας με συμπαθεια για τα παιδια του αντρα σου.

    Ωστοσο πρεπει μονη σου μεσα να βρεις την χρυση τομη..ως που εχω δικαιωμα να πηγαινω και που οχι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από Nikolitsa19,
        Γεια σας κορίτσια μου!τι κάνετε?έχω ένα προβληματισμό γεννησα πριν 3 μήνες.δεν θυλαζω τώρα μετά τα λοχεία που μου κράτησαν 37 μέρες μου ήρθε περίοδος στις 25 μέρες.αλλα αυτό το μήνα τίποτα ξέρω ότι μπορεί να είναι ανομαλια μετά την γέννα αλλά έχω κάτι περίεργα συμπτώματα.. γίνεται να έχω ξανά μείνει έγκυος? ανχονομαι πολύ!! ευχαριστώ για το χρόνο σας!!!!
      • Από TATIANA31081979,
        ΕΧΩ ΕΝΑ ΑΓΟΡΑΚΙ 2,5 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΑΓΟΡΑΚΙ 6 ΜΗΝΩΝ. ΤΟ ΜΩΡΟ ΚΟΙΜΑΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΚΑΝΟΝΙΚΑ. Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΚΙΑ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΟΤΙ ΤΟΝ ΒΑΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΥΠΝΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ 45 ΛΕΠΤΑ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΕΙ(ΜΙΛΑΕΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΩΡΑ). ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ.ΕΧΕΤΕ ΝΑ ΜΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΚΑΤΙ?ΕΣΕΙΣ ΠΟΤΕ ΤΑ ΒΑΛΑΤΕ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΔΩΜΑΤΙΟ
        ΝΑ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΩ ΟΤΙ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΚΟΥΝΙΑ ΤΟΥ ΜΩΡΟΥ ΤΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΤΟΝ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΜΑΤΕ.
      • Από Έσπερος,
        Χρειάζομαι  κάποιες ιδέες για παιχνίδια που θα ενθαρρύνουν τη φαντασία, τους ρόλους, τις κοινωνικές δεξιότητες και την επικοινωνία. Πραγματικά δεν το έχω καθόλου αυτό και μάλλον δε το έχει ούτε ο άντρας μου.
         
        Δεν θέλω να αρχίσουμε τη συζήτηση για το αν το παιδί μου χρειάζεται αναπτυξιολόγο ή ψυχίατρο ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο, κάποιες ενέργειες έχουν δρομολογηθεί. Αλλά σε συζήτηση και με την παιδίατρο, κι επειδή φυσικά ξέρω το παιδί μου και τις αντιδράσεις του, πιστεύουμε ότι κυρίως αυτό που του λείπει είναι η αλληλεπίδραση με πολλά πρόσωπα, κυρίως παιδικής ηλικίας. Από τη στιγμή που δεν έχουμε φίλους με παιδιά και που η παιδική χαρά δεν μας έχει προσφέρει κάποια γνωριμία ακόμα, θα ήθελα να το δουλέψουμε έστω και στο σπίτι. 
         
        Μέχρι τώρα είχαμε ακολουθήσει τη φιλοσοφία των λίγων παιχνιδιών, για να είναι ελεύθερος να ανακαλύψει. Αυτό το στάδιο νομίζω το υπερκαλύψαμε. Κάποια άλλα παιχνίδια που του άρεσαν τα έχει μάθει πλέον, έχει αναπατύξει δεξιότητες ταξινόμησης κλπ, σ αυτά δεν έχουμε κανένα θέμα απλώς θα εμπλουτίσουμε κάποια στιγμή το υλικό. Θα πάρουμε κάι  κάποιο μεγάλο παιχνίδι τύπου πάγκο εργασίας ή κουζίνα αν δεν βρούμε ωραίο αληθοφανή πάγκο. Τουβλάκια χτίζουμε πολύ και έχουμε και πολλά ζωάκια (όχι λόυτρινα, μιρκά ζωάκια φάρμας, δάσους, ψάρια κλπ). Προς το παρόν λέμε τα ονόματά τους. Με αυτά πώς μπορούμε να παίξουμε; Και γενικά τι άλλο παιχνίδι μπορούμε να κάνουμε που να μην παίζει το παιδί μονο του αλλά να πρέπει να αλληλεπιδρά; Δεν εννοώ κρυφό, κυνηγητό και μπάλα, εννοώ κάτι που να προάγει κοινωνικές δεξιότητες και να μην εξαντλείται, για να προτείνω κ στην κοπέλα και να υπάρχει ποικιλία. 
      • Από Nefeli2014,
        Η μεγάλη μου κορούλα (3,5)ζηλευει πολύ που έχουμε το μωρακι(7μηνων)κι όσο περνά ο καιρός η κατάσταση χειροτερεύει. Έχει γίνει επιθετική μαζί του αλλά και απέναντι μας. Δαγκώνει και χτυπάει. Πάει στη μικρή και την αγριεύει κι αυτό έχει αρχίσει και καταλαβαίνει και μόλις την βλέπει να κάνει έτσι βάζει τα κλάματα και τη φοβάται. Άλλες φορές την αγκαλιάζει τη φιλάει και παίζουν μαζί. Αν είναι κάπου να πάμε την ψάχνει και θέλει να την έχουμε μαζί. Και μπάνιο την κάνουμε και ευθύνες αναλαμβάνει όσες θέλει και γενικά δείχνει και αγάπη και στοργή. Άλλοτε κάνει το μωρό. Παίζει με τα μπεμπε παιχνίδια βάζει και λάλα το δάχτυλο στο στόμα, παίζει με τα μωρά κούκλες της πιο συχνα. Τα συναισθήματα της συγκρούονται από λεπτό σε λεπτό. Πολύ με στεναχωρεί που στεναχωριέται και είναι τόσο συγχυσμενη.
        Στο σχολείο που μιλάω με τη δασκάλα της ειναι μια χαρά. Καμμια επθθτικοτητα, όλα μια χαρά εκεί. Μόνο με εμας γιβεται αυτό. 
         
        Τις έχω μαζί δύο ίδιο δωμάτιο φοβουμενη πως αν τις αλλάξω τώρα θα νιώσει πως τη διαχωρίσουμε. Παρολαυτα όσες φορές τη ρωτάω αν θέλει δικό της δωμάτιο, αρνείται και θέλει το μωράκι μαζί της. Το βράδυ δεν έχω παρατηρήσει κάτι άσχημο, κοιμούνται μια χαρά. 
         
        Εγώ από την πλευρά μου δίνω την αμέριστη προσοχή μου, προσπαθώ να μην την μαλωνω, να της εξηγώ, την αγκαλιάζω πιο πολύ από ποτέ, της λέω πως την αγαπώ ακόμα πιο συχνά, ασχολούμαι ακόμα πιο πολύ μαζί της και δείχνει πως πότε δεν της φτάνει. 
        Επιβράβευση και έπαινος είναι καθημερινά αν και πιστεύω θα έπρεπε να τα εντεινω. Κάπου ξεχνιέμαι στο χάος. 
        Ο μπαμπάς της αν και τις έχει λίγες ώρες κάνει τα ίδια με εμένα. Ίσως εκείνος να είναι ακόμα πιο μαλακός και τον ζητάει τακτικά αλλά κι εκείνος στεναχωριέται όταν το συζητάμε. Γιατί δεν ξέρουμε τι άλλο να κάνουμε. 
         
        Το μωρό δεν τολμάμε να το πάρουμε αγκαλιά (κι αυτό τώρα που ετοιμάζεται να μπουσουλησει θέλει χέρια συνέχεια) Η μεγαλη πάει και τη σκαλίζει δεν την αφήνει να κοιμηθεί, της ανοίγει την πόρτα, της πετάει κάνα παιχνίδι δήθεν για να παίξει... 
         
        Η κατάσταση ώρες ώρες γιβεται ανεξέλεγκτη, εγώ σχεδόν πάντα ψύχραιμη αλλά κάπου κρασαρω. Περνάμε χρόνο οι δύο μας όσο μου επιτρέπει το μωρό έστω, όταν ξυπνάει πρέπει να πάω εκεί και κόβεται το παιχνίδι με αποτέλεσμα να έχω γκρίνια από παντού. Περνάω πολύ χρόνο με τα δύο τους μόνη μου. Όταν είναι ο άντρας μου κάπως απασχολεί ο ένας τη μία ο άλλος την άλλη αλλά και πάλι η μεγάλη μου ψάχνεται κι ερχεται εκεί που είναι το μωρό. 
         
        Ορισμένα βραδιά σηκώνεται κι ερχεται σε εμάς, κάποιες φορές το επιτρέπω κάποιες όχι ανάλογα πόσο αντέχει το κρινω. Δε θέλω να κακομάθει και πιστεύω κακό θα της κάνω αν της κάνω συνέχεια τα χατήρια. Άλλωστε έχουμε κάποια όρια βάλει και δε θέλω να τα χαλάω. Για εκείνη. 
         
        Εμένα αυτό που με ανησυχεί ειναι μήπως δεν το χειρίζομαι σωστά και ψΧνω να βρω τι κάνω λάθος η τι άλλο θα μπορούσα να κάνω ώστε να την κάνω να νιώσει περισσότερο ασφαλής. 
         
        Ανηχυσω μηπως αυτό διαιωνιστει και δημιουργήσει έχθρα στην ψυχή της και φόβο, πως να τη βοηθήσω.. 
         
        Θέλετε να το συζητήσουμε? Κάποια συμβουλή από εσάς τις εμπειρες?
         
        Ειμαι όλη αυτιά και γεμάτη όρεξη να έχω δύο ευτυχισμένα αγαπημένα κοριτσια. Μόνο να βρω τον τρόπο...