Evaolive

Νέο Μέλος
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    8
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

14 Neutral

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Να σου πω ότι διαφωνώ με την άποψη σου ότι δεν πρέπει να πλάθουμε ρομαντικά όπως λες τον τοκετό στο μυαλό μας. Ακριβώς επειδή εκμεταλευονται την άγνοια μας και την ψυχολογική μας κατάσταση γίνονται τόσα λάθη και μας αντιμετωπίζουν όπως μας αντιμετωπίζουν. Δεν μετανιώνω το πως οραματίστηκα τον τοκετό μου ίσα ίσα μετανιώνω που δεν τον διεκδίκησα περισσότερο. Όσο για το αν βγήκε απλά υγιέστατο το μωρό μου αυτό είναι σχετικό αφού σίγουρα θα ήταν πολύ λιγότερο τραυματική εμπειρία και για αυτήν ένας φυσικός τοκετός. Επίσης το να γεννήσεις ένα μωρό νωρίτερα με πρόκληση δεν ξέρω αν είναι το καλύτερο για την υγεία του. Επίσης στον δικό μου τοκετό δεν υπήρχαν επιπλοκές,ούτε κάποια ένδειξη που να ανάγκασε τον γιατρό μου να προβεί σε περιττές και επικίνδυνες παρεμβάσεις. Και λέω επικίνδυνες γιατί η τεχνική κριστελερ για παράδειγμα που πήγαν να χρησιμοποιήσουν πάνω μου και τους σταμάτησα έχει χαρακτηριστεί άκρως επικίνδυνη από τον παγκόσμιο οργανισμό υγείας και δεν συνιστάται παρόλο που χρησιμοποιείται πολύ συχνά στην Ελλάδα. Όσο για την επιστολή, και στο μαιευτήριο θα γράψω, και στον ίδιο τον γιατρό έχω γράψει, και στο παρατηρητηριο θα απευθυνθώ και ότι περνάει από το χέρι μου θα κάνω.αν είχα την οποιαδήποτε επιπλοκη και παρεμβαίνει ο γιατρός μου θα τον ευχαριστούσε που έσωσε την δική μου ζωή και του μωρού μου. Αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση απλά ήθελε να με ξεπεταξει με αποτέλεσμα να νιώθω βιασμενη.νιωθω ότι μου έκλεψε τη γέννα. Την αξιοπρέπεια μου. Την αγάπη για το σώμα και ότι έθεσε την υγεία μου και του μωρού μου σε κίνδυνο.Για να μην το πάω παραπέρα και συζητήσω για το πως επιρεαζεται η σεξουαλικα μου ζωή και η ψυχική μου υγεία γενικότερα. Δεν θεωρώ λοιπόν ότι δεν πρέπει να Οραματιζόμαστε και να προγραμματίσουμε τον τοκετο μας. Θεωρώ ακριβώς το αντίθετο πως πρέπει να τον πάρουμε πραγματικά στα χέρια μας. Θεωρώ ότι θα έπρεπε να μπορούμε να κάνουμε ένα πλάνο τοκετού και να ο γιατρός να το ακολουθεί πίστα και να ξεφεύγει από αυτό μόνο αν υπάρχει σοβαρός ιατρικός λόγος.
  2. Το πρατήριο μαιευτικής βίας υπάρχει ακόμα? Υπάρχει κάποιος σύνδεσμος? Κάποιο τηλ επικοινωνίας? Γιατί φαίνεται να μην υπάρχει πουθενά!
  3. Αρχικά θέλω να σε ευχαριστήσω πάρα πολύ για τις πληροφορίες που μου δίνεις. Ήδη αναζητώ κάποιον ειδικό να απευθυνθώ και να ξεκινήσωμια θεραπευτική διαδικασία και δεν ήμουν και πολύ σίγουρη σε ποιον να απευθυνθω. Δυστυχώς το ξέρω πως δεν είμαι η μόνη που βίωσα κάτι αντίστοιχο. Ευχαριστώ για την στυριξη. Τι να πω ελπίζω κάποια στιγμή να βγούμε απ τον μεσαίωνα και να αποκτήσουμε πάλι τα δικαιώματα μας στο σώμα μας και στον τρόπο που γένναμε. Κρίμα είναι να μας ρωταν τα παιδιά μας πως γεννήθηκαν και να μην έχουμε να τους περιγράψουμε μια υπέροχη εμπειρία.

  4. Διαφημίσεις


  5. Έχεις απόλυτο δίκιο σε ο, τι λες. Σκοπεύω να απευθυνθώ άμεσα σε ειδικό γα την διαχείριση του τραύματος.δυστυχώς αυτό που έγινε δεν αλλάζει. Συστυχως είμαστε πολλές. Ευτυχώς έχω όλες τις μέρες μπροστά μου να σώσω όλη μου την αγάπη στο παιδάκι μου και να ζήσω μαζί του όμορφες στιγμές. Ευχαριστώ πολύ για την κατανόηση και την απαντηση
  6. Λοιπόν γράφω αυτό το θέμα γιατί αλλιώς θα σκάσω! Και απορώ πως δεν βρήκα αντίστοιχη ανάρτηση στο φόρουμ. Ίσως να μην έψαξα καλά δεν ξέρω. Θέλω να μιλήσω για να το βγ; λω από μέσα μου για την τραυματική εμπειρία τοκετού που είχα. Από την πρώτη στιγμή που έμεινα εγγυος για την ψυχική και σωματική υγεία την δική μου και του παιδιού μου ήθελα να έχω έναν φυσικό τοκετό, χωρίς καμία ιατρική παρέμβαση, εκτός βέβαια εάν ήταν πραγματικά απαραίτητο, σε ένα όμορφο περιβάλλον με τον σύντροφο μου δίπλα μου. Ήθελα να αφήσω τη φύση να κάνει την δουλειά της και την κόρη μου να βγει όταν εκείνη ήθελε, με το πάσο της. Μετά από πολύ έρευνα και πανικό κατέληξα στο γραφείο ενός γιατρού σε γνωστό ιδιωτικό μαιευτήριο που διαφημίζει αρκετά το ποσό υπέρ του φυσικού τοκετού είναι και μάλιστα έχει και ειδικά δωμάτια για αυτόν τον σκοπό. Ο δε γιατρός είναι υποτίθεται ο κύριος γιατρός που αναλαμβάνει φυσικούς τοκετός στα συγκεκριμένα δωμάτια τοκετού.αφου λοιπόν τα συμφωνήσαμε πως θέλω ο τοκετός μου να είναι φυσικός με όσο το δυνατόν λιγότερες παρεμβάσεις, αφού με διαβεβαίωσε ότι θα έχω πλήρη έλεγχο της κατάστασης και θα παίρνουμε κάθε απόφαση μαζί πριν και κατά τη διάρκεια του του τοκετού έφτασα στην 40η εβδομάδα. Όπου άλλαξαν όλα. Με τρομοκράτη σε πως το παιδί είναι πολύ μεγάλο,) τελικά βγηκε3500) και αν το αφήσουμε κι άλλο θα αναγκαστώ να γεννήσω με καισαρική γιατί δεν θα μπορώ να το βγαλω, πως μπορεί να μην μπορεί να μπει ο συζηγος μέσα στην αίθουσα τοκετού γιατί μπορεί να μην έχουν ραπιντ τεστ για κορονοιο αν αφήσω το παιδί να γεννηθεί όταν εκείνο θέλει και με τα πολλά με έπεισε να μπω με πρόκληση. Καλή χαζή και φοβιτσιαρα κι εγώ. Με διαβεβαιώνει πάλι πως θα συ αποφασίζουμε τα πάντα και πως δεν υπάρχει κίνδυνος καισσαρικης τομής. Επίσης μου λέει πως δεν θα γίνουν περιττές παρεμβάσεις πως θα ενημερώνομαι για τα πάντα κάθε λεπτό και θα προχώρα τα πάντα με την έγκριση μου. Του υπενθυμίζω πως θέλω να γεννήσω στο δωμάτιο φυσικού τοκετού και όχι στο χειρουργείο, πως δεν θέλω περινεοτομη πάρα μόνο αν ήδη έχω αρχισει να σκιζομαι μόνη μου και δεν θέλω επισκληριδιο. Γέννησα στο χειρουργείο, με τα πόδια δεμένα και όχι στην στάση μου ήθελα, με περινεοτομη,, εμβρυουλκο, με 7-8 άτομα πάνω από το κεφαλι μου με μια γερή δόση επισκληριδιου, και με έναν νοσηλευτη να μου πιεζει με τον πήχη του την κοιλιά τόσο δυνατά που νόμιζα ότι θα σπάσει το μωρό κι εγώ να φωνάζω όχι. Εγώ που είχα ζητήσει να γεννήσω στο δωματίου φυσικού τοκετού, φυσικά, μόνο με τη μαία και τον συζηγο μου, μόνο με τις εξωθησεις μου, χωρίς βεντούζες χωρίς εμβρυουλκο, σε όποια στάση με βολεύει, με τη βοήθεια της βαρύτητας, με τη μουσική μου και τα χαμηλά μου φώτα,. Με την ανάσα μου και τη δύναμη μου. Με τα πολλά γεννησα χωρίς κανέναν έλεγχο του σώματός μου με κλειστά μάτια παρακαλώντας να τελειώσει αυτό που ζω, κι όταν μου ακούμπησαν την κόρη μου στην κοιλιά μου ένιωσα πως όλο αυτό ήταν τόσο έξω από μένα,τόσο βιαστικό, τόσο πειστικό που κοίταξα το σπλαχνο μου και δεν ένιωσα τίποτα. Δεν ένιωσα πως ήταν το παιδί μου. Αφού εγώ δεν είχα γεννήσει.ευτυχως μέσω του θηλασμού σιγά σιγά επανενωθηκα με το πλάσμα που ήδη γνώριζα από όταν ήταν μέσα στην κοιλιά μου και προσπάθησα να αφήσω αυτη την ανάμνηση του τοκετού μου πίσω. Προσπάθησα να πω όλα καλά. Αφού είμαστε και οι 2 υγιείς όλα καλά. Αλλά ξέρετε κάτι? Έχουν περάσει 3 μήνες και η ανάμνηση έρχεται ξανά και ξανά όλο και πιο έντονη. Ο θυμός φουντώνει. Η οργή μου η στεναχώρια. Θημωνω με εμένα που δεν ήμουν πιο έξυπνη και πιο τσαμπουκαλου, θυμώνω με τον άντρα μου που δεν πήρε χαμπάρι τι έγινε,μα πάνω απ όλα θυμώνω με το γιατρό και γενικως το σύστημα που έχουν οι μαο Ιευτηρες και την κατάσταση που επικρατεί στα ελληνικά δημωσια αλλά και ιδιωτικά μαιευτήρια. Θυμώνω για την εξουσία που έχουν αποκτήσει οι μαιευτηρες πάνω στα σώματα μας. Για την ελληνική δικαιοσύνη που δεν μας προστατεύει καθόλου. Θυμώνω που όλοι μου λένε πως δεν έγινε κάτι, και ας το ξεπεράσω επιτέλους. Ξέρετε κάτι? Μπορεί να μην το ξεπεράσω ποτέ. Μπορεί πάντα να νιώθω βιασμενη. Κι αυτό που με θλίβει πιο πολύ είναι πως όταν θα κοιτάω το παιδάκι μου αντί να θυμάμαι τη μέρα της γέννησης της ως απλά και μόνο την ωραιότερη της ζωής μου, η ανάμνηση της θα είναι λεκιασμενη από την αίσθηση της κακοποίησης. Και κάπου εδώ κλείνω το κατεβατό μου λέγοντας πως είμαι έξω φρένων. Με μια τραυματική εμπειρία τοκετού,αλλα ξέρω πως δεν είμαι μόνη. Ξέρω πως υπάρχουν κι άλλες κοπέλες εκεί έξω που γέννησαν δυστυχώς κάτω από τις ίδιες ακριβώς συνθήκες και θέλω να τους στείλω την αγάπη μου και την ελπίδα πως ίσως κάποια στιγμή να μην μας πονάει τόσο. Ελπίζω να έρθει η μέρα που ο τοκετός μας θα είναι πάλι δική μας υπόθεση και θα μας ανήκει ξανά.
  7. Η δικιά μου είχε πάρει θέση από την 30η εβδομάδα αι ξαφνικά στην 36η γύρισε σε υσχιακη. Είχα ρωτήσει και παραπάνω τα μέλη αν γνωρίζουν κάποιον που να κάνει εξωτερικο μετασχηματισμο σε περίπτωση που χρειαζόταν. Τελικά στην 37η εβδομάδα πήγα σε βελονιστρια η οποία εφαρμοσε μοξα σε ενα βελονιστικο σημείο των ποδιων μου. 10 λεπτά μετά η μικρή μου αρχισε να κάνει τούμπες μέσα στην κοιλιά και την επόμενη μέρα στον υπέρηχο είχε γυρίσει κανονικά με το κεφάλι κάτω. Τώρα είμαι στην 38η εβδομάδα και φαίνεται να μένει στην σωστή θέση.γραφω 1ον για ν α ευχαριστήσω όποιον μπήκε στον κόπο να μου απαντήσει και 2ον για να πω πόσο ευχαριστημένος είμαι από τον βελονισμό και τη μοξα. Μπορώ να πω πλέον από προσωπική εμπειρία ότι όντως βοηθάει στο να πάρει σωστή θέση το μωρό χωρίς κάποια έντονη παρέμβαση. Το συστήνω σε όποια μαμά βρεθεί στη θέση μου και θέλει να βοηθήσει το παιδι της να πάρει σωστή θέση για τον τοκετό.
  8. Γειά σας! Βρίσκομαι στην 36η εβδομάδα κύησης και η μπέμπα μου βρίσκεται σε υσχιακη προβολή. Γνωρίζετε κάποιον γιατρό ο οποίος να κάνει εξωτερική Κεφαλική Αναστροφή? Επίσης το έχει κάνει κάποια από εσάς?
  9. Γειά σας. Είμαι στην 23η εβδομάδα κύησης, γένναω με το καλό τέλος Σεπτέμβρη στο Έλενα με τον γιατρό μου εκεί. Πριν λίγο ομως πληροφορήθηκα ότι λόγω κορονοιου δεν επιτρέπουν στους μπαμπαδες να είναι μέσα την ώρα του τοκετού, ούτε να παρακολουθήσουν τα μαθήματα ανωδινου τοκετου. Το να γεννήσω μόνη μου χωρις τον σύντροφο μου, μου φαίνεται αδιανόητο, οπότε σκέφτομαι πολύ σοβαρά να αλλάξω μαιευτήριο και αναγκάστηκα και ιατρό. ξέρει κάποια κάποιο άλλο δημόσιο μαιευτήριο στο οποίο θα μπορώ να έχω μαζί μου τον σύζυγο μου στον τοκετό. Και τέλος πάντων υπάρχει κάποιος τρόπος να απαιτήσουμε να υπάρχει σύνοδος μαζί μας στον τοκετό?στα ιδιωτικά μαιευτήρια γεννούν κανονικά με τον μπαμπά μέσα στην αίθουσα τοκετού ακόμα και τωρα με τον κορορονοιο. Στα δημόσια μόνο φαίνεται να έχουν αλλάξει οι κανονισμοί. Δηλαδή μόνο αν πληρώσειςτα μαλλιά της Κεφαλης σου έχεις φυσιολογική αντιμετώπιση?
  10. Αρχικά να σας ευχαριστήσω πολύ για τις απάντησης σας όλες. Σίγουρα με βοηθούν αρκετά. Θέλω απλά να πω ότι δεν είμαι καμία τρελή που δεν θα αφήσω τον γιατρό να κάνει οποιαδήποτε παρέμβαση χρειαστεί αν αυτό είναι ΑΠΑΡΑΊΤΗΤΟ., Αυτό που θέλω να αποφύγω είναι παρεμβάσεις οι οποίες δεν χρειάζονται να γίνουν αλλά δυστυχώς γίνονται σε ένα πλαίσιο ρουτίνας και πρωτοκόλλου νοσοκομείων και κλινικών. Γιαυτό ρωτάω και για το πλάνο τοκετού και το νομικό πλαίσιο. Προφανως και θέλω το μωράκι μου να γεννηθεί υγείες σωματικά και ψυχικά όπως και θέλω η εμπειρια του τοκετού μου να ειναι όμορφη και όχι τραυματική όπως για αρκετές γυναίκες. Γιαυτό ψάχνω κι έναν γιατρό που να αναλαμβάνει φυσικούς τοκετους έτσι ώστε να μην έχω το ρίσκο της επιπλοκης στο σπίτι μακριά από νοσοκομείο και χωρίς γιατρο.Το να επέμβει όμως κάποιος σε μια σοβάρη δυσκολία του τοκετού από το να κάνει αχρείαστες παρεμβάσεις απλά επειδή έτσι ξέρει κ έτσι τον βολεύει έχει μεγάλη διαφορά.γιατι για παράδειγμα να πάρω συνθετική οξιτοκινη από την στιγμή που το σώμα μου παράγει μόνο του υψηλοτερης ποιότητας φυσική οξιτοκινη? Γιατί να είμαι καθηλωμένη τανασκελα ενώ μπορεί να με βολεύει περισσότερο στην εξωθηση το να είμαι στα 4?τετοιου είδους παρεμβάσεις προσπαθώ να αποφύγω. Ψάχνω να βρω ένα γιατρο που να είναι άνθρωπος να σεβαστεί εμένα, το μωρό μου, τις επιθυμίες μου και την φυσική ικανότητα που έχει το σώμα μου να γεννήσει. Δυστυχώς είμαστε πολύ μακριά από αυτό σαν χώρα και απ ότι καταλαβαίνω αν δεν έχεις ένα σωρό λεφτά, αν δεν κάνεις πραγματικά πολύ έρευνα κι αν δεν παλέψεις να διεκδικήσεις τα αυτονόητα άκρη δεν βγάζεις.
  11. Γειά σας. Είμαι στον πέμπτο μήνα της εγκυμοσύνης μου και θέλω όταν έρθει η ώρα να γεννήσω με φυσικό τοκετό. Όχι απλά φυσιολογικό αλλά φυσικό τοκετό,δηλαδη χωρίς τεχνιτους πόνους, χωρίς χρήση ωκιτοκινης, χωρίς επισκληριδιο, χωρίς περινεοτομη χωρίς ορους, χωρίς να είμαι υποχρεωτικά καθηλωμένη σε ένα κρεββατι ανάσκελα, αλλά με ελευθερία κινήσεων.προς το παρόν με όποιον ιατρό έχω μιλήσει και του έχω δείξει το πλάνο τοκετού μου δεν το έχει λάβει σοβαρά υπόψιν και κάποιοι έχουν φτάσει στο σημείο να με χλευασουν. Θέλω να ρωτήσω λοιπόν. Έχει γεννήσει κάποια εδώ με φυσικό τοκετό? Αν ναι που? Σε ποιο μαιευτήριο? Και με ποιον ιατρό? Επίσης υπάρχει κάποιο νομικό πλαίσιο που να μας εξασφαλίζει ότι ο γιατρός θα ακολουθήσει το πλάνο τοκετού μου?