Iris89

Νέο Μέλος
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    73
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

39 Neutral

1 ακόλουθος

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Εμένα με κορόιδευαν για το επώνυμό μου στο δημοτικό, που είναι και σιδηρόδρομος. Αλλά εντάξει, μεγαλώνοντας δεν έδινα σημασία. Ευτυχώς βέβαια του άντρα μου είναι απλό και σχετικά συνηθισμένο. Εγώ έχω παρατηρήσει ότι το όνομα του γιου μου, Δημήτρης, το προφέρουν αμέσως παιδιά (και γονείς) από Ιταλία, Γερμανία, Ρωσία και γενικά από χώρες που είναι συνηθισμένοι στα τρισύλλαβα ή πολυσύλλαβα ονόματα. Οι Άγγλοι που σε κάτι πιο σύνθετο από το Mary ζορίζονται το προφέρουν λίγο πιο δύσκολα και για κάποιο λόγο το κάνουν να ακούγεται Ρώσικο Ντιμιτρι.
  2. Είναι αρκετά περίεργο το Ίκαρος, εγώ δεν το έχω ακούσει ούτε στην Ελλάδα, αλλά δεν βρίσκω λόγο γιατί να κοροϊδεύουν το παιδί. Η κατάληξη -us το κάνει λίγο πιο λατινογενές. Πολλούς κλασικούς Έλληνες συγγραφείς των οποίων το όνομα λήγει σε -ος τους μεταφράζουν στα Αγγλικά σε όνομα που λήγει σε -us (Herodotus π.χ.).
  3. Εάν δεν έχουν πρόβλημα να το προφέρουν ή γενικώς δεν υπάρχει η τάση να κόβουν τα ονόματα, τότε θα έλεγα να του το δώσετε και ως πρώτο όνομα (ή και μοναδικό) αν σας αρέσει. Από τα δύο που έχετε σκεφτεί το Markos/Marcus μου αρέσει πολύ και στις δύο εκδοχές (και στην Ελληνική και την πιο "διεθνή"). Να χαίρεστε τα παιδάκια σας.

  4. Διαφημίσεις


  5. Χαίρεται. Είναι πολύ ενδιαφέρον αυτό το θέμα και είναι κάτι που έχω σκεφτεί και εγώ. Μένουμε στην Αγγλία. Εμένα μου αρέσει πάρα πολύ εδώ που ακούω παιδιά με ονόματα που παραπέμπουν στην καταγωγή των γονιών τους (Ισπανικά, Ελληνικά, Γερμανικά, Ιταλικά κλπ), αρκεί να είναι εύκολα στο να τα μάθουν και να τα προφέρουν. Εδώ είναι πολύ εξοικειωμένοι με τις διαφορετικές κουλτούρες και με λυπεί να διαβάζω ότι σε άλλες χώρες το όνομα μπορεί να προκαλέσει ρατσισμό απέναντι σε κάποιο άτομο. Στην περίπτωση του Ίκαρος, εάν τον επιλέξετε, υπάρχει περίπτωση να το "κόψουν" μόνοι τους; Να του βρουν δλδ ένα υποκοριστικό, επειδή δεν θα μπορούν να το προφέρουν εύκολα; Τον γιο μου, που τον λένε Δημήτρη, τα γειτονάκια μας τον φωνάζουν Dimi, που το σιχαίνομαι και απορώ γιατί ζορίζονται να προσθέσουν άλλη μία συλλαβούλα...
  6. Τίνα, είναι σαν να διαβάζω πράγματα που σκέφτομαι κ εγώ. Κ εγώ πέφτω στο λάθος να αναζητώ τι... φοβερά και τρομερά λάθη και παραλείψεις έκανα. Πραγματικά όμως δεν νομίζω ότι έχουμε κάνει κάποιο λάθος. Ίσα ίσα προσπαθούμε για το καλύτερο σε δύσκολες συνθήκες: δεν έχουμε καμία βοήθεια ούτε από οικογένεια, ούτε από φίλους και γενικά λείπει από την ζωή μας η πολύτιμη παρουσία τους. Κ εμένα ο σύζυγός μου δουλεύει πολλές ώρες και το παιδί είναι τις περισσότερες ώρες μαζί μου. Μου φαίνεται λογικό, αφού έτσι είναι οι συνθήκες, τα παιδιά μας να αποζητούν εμάς κατά βάση. Κ εμένα ο δικός μου, όταν είχαμε πάει το καλοκαίρι στους γονείς μου, δεν του άρεσε που έβλεπε άγνωστους ανθρώπους να μπαίνουν στο σπίτι και έκλαιγε πολύ. Να σου πω όμως ένα tip που έκανα και δούλεψε. Βρες ένα είδος παιχνιδιού που της αρέσει (π.χ. ο δικός μου τρελαίνεται για αεροπλανάκια) και πάρε ένα-δυο τέτοια μικρά φθηνά (που να μην τα ξέρει) και όταν έρθει κάποιος δώσε του ένα από αυτά, δήθεν ότι της το έφερε δώρο. Κ ο δικός μου έβλεπε τα αεροπλανάκια που του έφεραν οι θείες μου, έπαιζαν έτσι μαζί του και σιγά σιγά τις δέχτηκε. Επίσης, δεν ξέρω πόσο καταλαβαίνουν τα παιδιά την ξένη γλώσσα. Απορώ πραγματικά. Στα Ελληνικά ο μικρός μου καταλαβαίνει σχεδόν τα πάντα πια. Το αυτί του ακούει Αγγλικά παντού γύρω γύρω, αλλά πέρα από το hello/bye-bye δεν καταλαβαίνει κάτι άλλο (φαντάζομαι δλδ). Οπότε κ η μικρή σου θέλει πιο πολύ χρόνο ώστε κάποιος τρίτος που μιλάει την ξένη γλώσσα να κερδίσει την εμπιστοσύνη της με διάφορους τρόπους (με την παρουσία, το χαμόγελο, τις κινήσεις του κλπ), αφού δεν μπορεί να καταλάβει τα περισσότερα από όσα της λέει.
  7. Τίνα, είναι πολύ ενδιαφέρον το θέμα που έθεσες. Είμαι σχεδόν στην ίδια κατάσταση. Κ εμείς ζούμε στο εξωτερικό και, εκτός από εμάς τους γονείς του, ο γιος μου (25 μηνών) δεν έχει επαφή με άλλα μέλη της οικογένειας. Παιδάκια ευτυχώς έχουμε εδώ στη γειτονιά, αλλά κ εγώ βλέπω ότι είναι πολύ προσκολλημένος επάνω μου. Όταν παίζει με τα άλλα παιδάκια στην παιδική χαρά, συνέχεια με κοιτάζει να δει που είμαι. Κ εμένα κλαίει όταν λείπω από το δωμάτιο. Όταν βέβαια λείπω από το σπίτι και είναι με μια κυρία που τον προσέχει πότε πότε, κλαίει κανένα 10λεπτο πολύ γοερά και μετά σταματάει. Αν θέλεις την γνώμη μου, βλέποντας και από άλλα παιδάκια και επειδή θυμάμαι και τον αδερφό μου σε αυτή την ηλικία που ήταν πολύ μικρότερός μου, τα παιδάκια περνούν τέτοιες φάσεις, αλλά μετά πιο μεγάλα μόνα τους πάλι απογαλακτίζονται και αποζητούν άλλα παιδάκια, αλλά θέλει υπομονή. Ίσως να είναι και κάπως περίεργο που δεν καταλαβαίνουν και την γλώσσα των άλλων παιδιών ή τι τους λένε οι μεγάλοι. Έχουμε κ αυτό εμείς οι ξενιτεμένοι γονείς τώρα. Εμείς από Σεπτέμβρη λέμε να τον στείλουμε στον παιδικό.
  8. Κορίτσι, μπράβο που τα κατάφερες και έφτασες μέχρι εδώ! Σου το λέω ως ομοιοπαθούσα. Ούτε επιπλοκες είχα εγώ , ούτε τπτ και πριν δυο μέρες είχαμε τα δεύτερά μας γενέθλια. Με το καλό το μωράκι σου και μην φοβάσαι τπτ!
  9. @Irene85, πώς πάνε τα πράγματα; Ελπίζω να είναι όλα καλά. Το ίδιο εύχομαι και για την κοπέλα που έγραψε αμέσως πριν, την @Stella_kl. Όλα να σας πήγαν καλά, κορίτσια!
  10. Η αλλαγή περιβάλλοντος, που βγάζει τα μικρά εκτός "προγράμματος", τα επηρεάζει και στο φαγητό έχω καταλάβει. Το είδα κ εγώ φέτος που πήγαμε διακοπές στο πατρικό μου με τον γιο μου που είναι 2 χρονών, τις πρώτες μέρες ειδικά έτρωγε λιγότερο. Μην αγχώνεσαι με τα αλεσμένα, αν τρώει έστω και λίγα φρουτάκια έτσι, συνέχισε θα έλεγα. Μήπως εκεί μπορείς να την ξεγελάσεις και να χώσεις λίγο γιαούρτι (smoothie... ) ή αυγό; Εγώ βάζω και τα δύο στον δικό μου. Επίσης, αν δεν τρώει το κρέας, μπορείς να δοκιμάσεις για παράδειγμα να της μαγειρέψεις κάτι άλλο που τρώει (κριθαράκι, σούπα, λαχανικά) σε έναν πλούσιο ζωμό, όπως από μοσχάρι με κόκκαλο. Αν τρώει έστω και λίγο φαγάκι, μπορείς να της δώσεις σαν επιδόρπιο κάτι που της αρέσει, για να συμπληρώσεις μερίδα. Πάντως, κρίνοντας από τον δικό μου που είναι με τις μέρες του (άλλοτε τρώει καλύτερα, άλλοτε χειρότερα), αν τον πιέσω μου κάνει εμετό και αυτά που έχει ήδη φάει. Οπότε, κάλλιο πέντε και στο χέρι...
  11. Να σου ζήσει το κοριτσάκι σου! Μην ανησυχείς για το πράσινο χρώμα στις κενώσεις της, είναι πολύ συνηθισμένο. Κ ο μικρός μου (που έκανε μικτή διατροφή με μητρικό γάλα και φόρμουλα) είχε σκούρες πράσινες κενώσεις. Γενικά, τα κακάκια των μωρών μπορεί να έχουν σχεδόν... όλο το φάσμα χρωμάτων ! Θα σου το πει και ο/η παιδίατρός σου.Το σημαντικό είναι να μην έχουν αιματάκι.
  12. Δεν ξέρω αν βοηθάει, αλλά είχα επισκεφτεί δύο παιδικούς σταθμούς Montessori στο Λονδίνο, μήπως κάνω αίτηση για τον μικρό μου. Σε εμένα προσωπικά φάνηκε ότι πουλούσαν φύκια για μεταξωτές κορδέλες λιγάκι. Όλα όσα μου έλεγαν, τα κάνω και εγώ στο παιδί μου στο πλαίσιο του "αφήνω το παιδί να έχει αυτές τις μικρές πρωτοβουλίες που του επιτρέπει η ηλικία του" (που πάντα έχω στο μυαλό μου). Δεν είδα κάποια φοβερή και τρομερή διαφορά από άλλους παιδικούς (πέρα από την τιμή βεβαίως βεβαίως... ).
  13. Δεν χρειάζεται να του βάζεις πολλά φρούτα στο γιαούρτι, λίγο αρκεί ίσα ίσα για να το νοστιμίσει και να το γλυκάνει. Κ αν δεν μπορείς να αλέθεις μόνο ένα κομμάτι αχλάδι, ας πούμε, στο μπλέντερ, να βάζεις όλο το μείγμα στο μπλέντερ (φρουτάκι, γιαούρτι, βρώμη). Πάντως, εγώ θα έλεγα να μην αγχώνεσαι πολύ στο να έχει από τώρα ισορροπημένη διατροφή, γιατί είναι λίγο δύσκολο αυτό, αφού είναι μικρή για να μπορείς να της δίνεις διάφορες τροφές. Γνώμη μου πάντα. Εγώ του έδινα φαγάκι κανονικό, ας πούμε, το απόγευμα. Ή μπορείς να της δίνει εναλλάξ φαγάκι και γιαούρτι το απόγευμα. Σχετικά με τις αλλεργίες, καλύτερα να ρωτήσεις την γιατρό σας. Το ρυζόγαλο πάντως (που έχει το ρύζι που το γλυκαίνει) ίσως το φάει (χωρίς μέλι σε αυτή την φάση).
  14. @AnnitamikΑφού η μικρή σου δεν θέλει τα κομματάκια, να αλέθεις την βρώμη. Αλλά δεν ξέρω εάν σκέτα βρώμη και γιαούρτι, θα το φάει η μικρή. Εμένα μου φαίνεται παντελώς άγευστη η βρώμη χωρίς μέλι ή φρούτα. Στον γιο μου ξεκίνησα να του δίνω βρώμη, όταν του άρχισα και το μέλι. Κ δεν την μούλιαζα ποτέ. Όπως είπε και η @vicky86, και στα μπιφτέκια μπορείς να την βάζεις (αντί για ψωμί) και γίνονται πολύ αφράτα. Ψάχνεις γεύμα για απογευματινό που να περιέχει γάλα; Μπορείς να της φτιάχνεις και ρυζόγαλο, βάζοντας γάλα, ρύζι, κορν φλάουρ και κανέλα. Εγώ κάνω αυτήν την συνταγή με μέλι τώρα.
  15. Ίσως αν την χτυπούσες την βρώμη στο μπλέντερ (μια-δυο στροφές) που θα γίνει σαν λεπτή σκόνη, θα δυαλύεται πιο εύκολα. Εγώ πάντως στον μικρό μου ξεκίνησα να δίνω βρώμη, φτιάχνοντάς του σπιτική κρέμα με γάλα, ταχίνι και μέλι (αλλά αυτό από τον 14ο μήνα και μετά). Μπορείς ωστόσο από τώρα να της φτιάχνεις κρέμα με γάλα, βρώμη και φρουτάκια (άλλα από αυτά που της βάζεις στην φρουτόκρεμα για να αλλάζει γεύσεις). Ειδικά αν είναι γλυκατζού, θα της αρέσει και θα καταναλώνει και μια μερίδα γάλακτος.
  16. Δεν σημαίνει ότι θα έχεις όλα τα συμπτώματα (πρηξίματα, κράμπες, πονάκια, αναγούλες, ζαλάδες κλπ). Μπορεί κάποια κοπέλα να μην έχει καθόλου συμπτώματα ή να έχει διάφορα συμπτώματα σε διαφορετικό βαθμό σε διαφορετικές περιόδους. Δεν είναι "υποχρεωτικό" να έχεις πονάκια στο στήθος. Εγώ σε όλη μου την εγκυμοσύνη αισθανόμουν την κοιλιά μου και το στήθος μου να πρήζονται, να ξεπρήζονται και τούμπαλιν. Αν αντιλαμβάνομαι σωστά είναι η πρώτη σου εγκυμοσύνη. Οπότε είναι λογικό να έχεις άγχος, καθώς είναι μια καινούργια εμπειρία. Θα μπορούσες και με τον γιατρό σου να μιλήσεις για να σε καθησυχάσει για κάποια πράγματα, αλλά από αυτά που μου λες δεν μου ακούγεται κάτι περίεργο.