Iris89

Νέο Μέλος
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    23
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

12 Neutral

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Κορίτσια, χαίρομαι που είστε καλά εσείς και τα μωράκια σας. Ξέρω ότι θα πρέπει να το έχετε ακούσει 1 εκατομμύριο φορές (κυριολεκτικά) και θα το έχετε σιχαθεί, αλλά χρειάζεται υπομονή... Δεν πειράζει η ταλαιπωρία, θα περάσει, όπως θα περάσει και ο καιρός. Εlena, μην διστάζεις να ζητάς βοήθεια για ο,τιδήποτε. Και η πάπια αυτό τον σκοπό έχει, για περιπτώσεις ανάγκης είναι εάν κάποιος δεν μπορεί να σηκωθεί από το κρεβάτι. Ακόμα και το ότι είδες αίμα και πάλι είναι σύνηθες. Να είσαι ήρεμη. Το μωράκι είναι εκεί προστατευμένο, μια χαρά. Θα το νιώσεις (σαν γουργουρητό) σε μερικές μέρες ή και παραπάνω, στον 5ο. Το ότι έκλεισες το πρώτο τρίμηνο είναι πολύ σημαντικό.
  2. Iris89

    Ενώ θέλει , δεν κοιμάται...

    Καλημέρα, σχετικά με αυτό που λες το παρατήρησα και εγώ στον γιο μου, που είναι τώρα 11 μηνών. Ενώ εκεί γύρω στον 5-6ο μήνα είχε αρχίσει να διαμορφώνει μία μικρή ρουτίνα στον ύπνο, από τον 7ο και μετά που έβγαλε μέσα σε έναν μήνα 4 δόντια έγινε άλλο παιδί. Γκρίνιαζε πάρα πολύ και ήταν σαν να μην μπορεί να ηρεμήσει και να κοιμηθεί. Τώρα έχει ξαναμπει κάπως σε ένα μικρό πρόγραμμα. Πιστεύω όμως ότι όλα αυτά είναι φυσιολογικά. Τα μωράκια περνούν φάσεις και φάσεις στον ύπνο, άλλοτε καλύτερες, άλλοτε πιο δύσκολες. Μην ανησυχείς, σίγουρα θα ξαναμπει σε ένα προγραμματάκι με τον καιρό, και μετά θα ξαναβγει, και θα ξαναμπει κλπ. Κ εμείς μπαινοβγαίνουμε στο πρόγραμμα!
  3. Μπορεί καμιά φορά στα νοσοκομεία να είναι άβολα, αλλά μην διστάζεις καθόλου να ζητήσεις ό,τι θέλεις, ακόμη και αν δυσανασχετεί το προσωπικό. Θα περάσουν οι μέρες θα δεις. Εγώ είχα νοσηλευτεί στον έκτο μήνα μερικές μέρες στο νοσοκομείο και ήμουν με άλλες τρεις κοπέλες στον θάλαμο, είχαν όμως ανάλογα προβλήματα με εμένα και επικρατούσε ησυχία στο δωμάτιο. Ζήτησε από τους δικούς σου να σου φέρουν κάποιο βιβλίο ή κάτι άλλο να περνάς τον χρόνο σου.

  4. Διαφημίσεις


  5. Είναι απολύτως φυσιολογικό να χάνεις και την ηρεμία, και την υπομονή και την ψυχραιμία σου, αλλά τώρα πάει, πέρασε αυτή η περιπέτεια. Το αίμα θα που βγήκε από το σημείο της αποκόλλησης θα σταματήσει σιγά σιγά, να μην σε τρομάζει. Κ η αποκόλληση θα επουλωθεί μέσα σε λίγες μέρες. Σκέψου ότι είναι όπως όταν κάνουμε μία πληγή στο δέρμα που σε λίγες μέρες φτιάχνεται καινούργιος ιστός, έτσι θ γίνει και στο σημείο αυτό. Εγώ όταν έπαθα την μεγάλη αποκόλληση στο α' τρίμηνο είχαμε προγραμματίσει σε 2 βδομάδες την αυχενική και, όταν πήγαμε να την κάνουμε, να φανταστείς δεν φαινόταν καν η αποκόλληση.
  6. Το καταλαβαίνω ότι σε τρομάζει και είναι λογικό. Σκέψου όμως ότι είσαι ανάμεσα σε γιατρούς και αυτό πρέπει να σε κάνει να νιώθεις μεγαλύτερη ασφάλεια. Επίσης, πίστεψέ με, πάρα πολλές κοπέλες έχουν αίμα στην εγκυμοσύνη και ταλαιπωρούνται, αλλά όλα βαίνουν καλώς. Αν είναι κάποια μικρή αποκόλληση πρέπει να φύγει όλο το αίμα από το σημείο εκείνο για να σταματήσει. Σιγά σιγά όσο μεγαλώνει το μωρο "τραβάει" τον πλακούντα προς τα πάνω. Κ εγώ είχα λίγο πιο χαμηλό πλακούντα και ειχα μια μεγάαααλη αποκόλληση στο α' τρίμηνο, αλλά το μωρό ήταν μια χαρά και γενικώς είχα αιματάκι σε όλη σχεδόν την εγκυμοσύνη μου, μικροαποκολλήσεις. Γι' αυτό, προσπάθησε να είσαι ήρεμη. Είσαι ανάμεσα σε ανθρώπους που ξέρουν τι να κάνουν για να σε βοηθήσουν.
  7. Αχ, κατάλαβα. Όπως έγραψα και πιο πάνω, τα έχω περάσει όλα αυτά στην εγκυμοσύνη μου και μάλιστα πολλές φορές και σε καταλαβαίνω όσο δεν φαντάζεσαι. Κάνατε πάρα πολύ καλά που πήγατε στα επείγοντα. Μπορεί να είναι κάποια αποκόλληση επειδή είναι πιο χαμηλά ο πλακούντας, αλλά αυτό θα "διορθωθεί" μόνο του, γιατί όσο μεγαλώνει το μωρό ανεβαίνει και ο πλακούντας. Αφού ακούσατε το μωρό, αυτό είναι το σημαντικότερο. Ξέρω ότι είναι δύσκολο, αλλά προσπάθησε να είσαι ήρεμη.
  8. Κορίτσια, μου αρέσει πάρα πολύ αυτή η συζήτηση. Γράφετε πράγματα που σκέφτηκα κ εγώ πρόσφατα όταν τραγουδούσα τραγουδάκια στον μικρό μου, που είναι 11 μηνών. Πρώτη φορά συνειδητοποίησα ότι το "Ήταν ένα μικρό καράβι" λέει ότι, όταν τελείωσαν οι τροφές, αποφάσισαν οι ναύτες να φάνε έναν από τους ίδιους... Έπαθα ένα μικρό σοκ, το είχα ακούσει τόσες φορές αυτό το τραγουδάκι, αλλά δεν είχα αντιληφθεί ότι μιλάει για καννιβαλισμό. Δεν βλέπω τι όμορφο ή διδακτικό μπορεί να έχει αυτό το τέλος και τώρα βάζω δικά μου στιχάκια. Δεν καταλαβαίνει ο μικρός περί τίνος πρόκειται βεβαίως, αλλά και πάλι εμένα δεν μου αρέσει καθόλου. Έχω επίσης την εξής απορία: πότε αρχίσατε στα παιδάκια σας να διαβάζετε παραμύθια; Εγώ του πήρα πρόσφατα ένα, το οποίο το ευχαριστήθηκε πάρα πολύ κάνοντας εκατό εκατομμύρια κομματάκια τις σελίδες! Το ευχαριστήθηκε όμως! Απλώς αναρωτιέμαι μήπως έκανα κάτι λάθος.
  9. Κορίτσια, με την δύναμη του Θεού θα πάνε όλα καλά! Θα το δείτε! Να κάνετε άλλα πράγματα για να ξεχνιέστε. Έχοντας περάσει σχεδόν όλη μου την εγκυμοσύνη στο κρεβάτι με αιμορραγίες και συσπάσεις, κατέληξα ότι ένας από τους λόγους που περνάμε δυσκολίες πριν αποκτήσουμε παιδί είναι να διδαχτούμε την αρετή της υπομονής (είχα βαρεθεί να ακούω αυτήν την λέξη όταν ήμουν έγκυος), γιατί χρειάζεται πολλή υπομονή και μετά που θα γεννηθεί το μωρό. ElenaVi, κ εμένα μου είχε πει στην αυχενική ο εμβρυοπαθολόγος ότι είναι μάλλον κοριτσάκι, αλλά μου είπε πως το λέει με πολύ μεγάλη επιφύλαξη γιατί δεν μπορούσε να διακρίνει καθαρά ακόμα. Είχα προετοιμαστεί κ εγώ και είχα στο μυαλό μου την κόρη μου... Τελικά μετά μάθαμε ότι περιμένουμε γιο! Εντάξει, την επόμενη φορά η κόρη λέω!
  10. Κ εγώ είχα μύκητες και έπαιρνα ακριβώς ό,τι κ εσύ. Μην φοβάσαι να βάλεις το υπόθετο. Οι μύκητες είναι σύνηθες παρεπόμενο της εγκυμοσύνης. Ευδοκιμούν γιατί αλλάζει το pH του κόλπου. Εγώ να φανταστείς έκανα και πλύσεις του κόλπου με χαμομήλι που έπαιρνα από το φαρμακείο, γιατί είχα (όχι συνεχόμενα) σε όλη την εγκυμοσύνη μύκητες.
  11. Κορίτσια, διαβάζω τα posts σας και καταλαβαίνω τους προβληματισμούς σας για την διακοπή της κύησης. Το ζευγάρι και μόνο έχει το δικαίωμα να πάρει οποιαδήποτε απόφαση για ένα τόσο λεπτό και αυστηρά προσωπικό θέμα και κανένας, κατά την γνώμη μου, δεν θα πρέπει να παρεμβαίνει. Θέλουν τεράστιο σθένος και αίσθημα ευθύνης οι αποφάσεις ενός ζευγαριού για διακοπή της κύησης ή για συνέχισή της αν το μωράκι έχει κάποιο πρόβλημα, γιατί αύριο μεθαύριο οι εμείς οι γονείς θα φύγουμε από αυτόν τον κόσμο και τα παιδιά μας θα πρέπει να μπορούν να ζήσουν μόνα τους. ElenaVi, κλείστε τα αυτιά σας και στηριχτείτε ο ένας στον άλλον και στους ανθρώπους που πραγματικά σας αγαπούν και δεν σας κουνάνε το δάχτυλο. Να χαίρεστε που το παιδάκι σας δεν νοσεί και μην ακούτε κανέναν που ακόμα και από άγνοια ή αφέλεια λέει πράγματα που σας πικραίνουν. Θα πάνε όλα καλά και με την αυχενική, μην αγχώνεσαι! Σ' ευχαριστώ και για τις ευχές σου!
  12. ElenaVi, διάβασα την ιστορία σου και συγκινήθηκα πολύ! Πολλά συγχαρητήρια και ο Θεός να έχει καλά εσένα και την οικογένειά σου! Αχ πώς συγκινούμαστε όλες οι μανούλες με αυτά τα θέματα...
  13. Κ εμένα μου κάνει τρομερή εντύπωση αυτό. Έχοντας μία εικόνα από την ιδιωτική μέση εκπαίδευση στην Αγγλία που μένω εδώ και αρκετά χρόνια, εδώ δεν θεωρείται γενικά "καλό" ιδιωτικό ένα ιδιωτικό σχολείο που οι μαθητές χρειάζονται να κάνουν επικουρικά μαθήματα εκτός σχολείου. Δεν μπορώ να αξιολογήσω βέβαια πως είναι τα πράγματα στην Ελλάδα.
  14. Θα συμφωνήσω πάρα πολύ με την Lenia16, ιδιαίτερα ως προς το γεγονός ότι το να φοιτήσει ένα παιδί σε ένα ακριβό ιδιωτικό σχολείο δεν συνεπάγεται ότι θα έχει καλύτερη μόρφωση και περισσότερες πιθανότητες να μπει στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, στην σχολή που επιθυμεί. Έχοντας μεγαλώσει στην επαρχία και φοιτήσει από το δημοτικό έως το λύκειο στο δημόσιο της περιοχής μου, έκανα μεταπτυχιακό και διδακτορικό στο Cambridge με υποτροφία. Το πόσο καλά θα πάει ένα παιδί στην σχολική του πορεία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις δυνατότητες και τις επιθυμίες του ίδιου του παιδιού, αλλά και από την δυνατότητα εμάς των γονέων να κατανοήσουμε ότι τα παιδιά μας έχουν συγκεκριμένα όρια, ικανότητες και κλίσεις. Θεωρώ ότι εάν μία οικογένεια έχει κοντά της ένα σχετικά καλό δημόσιο σχολείο και μπορεί να κάνει παράλληλα ιδιαίτερα μαθήματα στις ξένες γλώσσεις και στις τελευταίες τάξεις του Λυκείου, είναι ένας δρόμος πολύ ανταποδοτικός. Γνωρίζω λίγα πράγματα για το την ιδιωτική εκπαίδευση στην Ελλάδα, αλλά δεν νομίζω να έστελνα ή να μπορούσα να αντέξω οικονομικά να στείλω το παιδί μου σε ιδιωτικό σχολείο στην Ελλάδα γνωρίζοντας ότι, εκτός από τα δίδακτρα του σχολείου, θα πρέπει να πληρώνω ΚΑΙ φροντιστήρια ή ιδιαίτερα επιπλέον! Και επειδή η κοπέλα που ξεκίνησε την συζήτηση ανέφερε τα προγράμματα ΙΒ, τα οποία έχουν ως απώτατο στόχο την είσοδο σε προπτυχιακά προγράμματα του εξωτερικού, ένας σημαντικός παράγοντας είναι η ηλικία των παιδιών. Εγώ πήγα στο Cambridge και ήμουν 24 και αρκετά ώριμη για να κάνω ένα πολύ απαιτητικό πρόγραμμα και να ζήσω μόνη μου στο εξωτερικό. Στην ηλικία των 17 και 18 σίγουρα δεν θα ήμουν έτοιμη για μια τόσο μεγάλη αλλαγή. Μιλάω πάντα για εμένα προσωπικά, για άλλα νεαρά παιδιά δεν ισχύει ίσως αυτό. Αλλά θα το σκεφτόμουν πάρα πολύ να στείλω το παιδί μου να σπουδάσει σε τόσο νεαρή ηλικία έξω, όχι μόνο λόγω οικονομικών, αλλά και λόγω ωριμότητας.
  15. Αχ, καλή μου! Η ιστορία της εγκυμοσύνης μου! Ακριβώς τα ίδια πέρασα κ εγώ! Είχα και μεγάλες αιμορραγίες και αιματάκι σχεδόν σε όλη την εγκυμοσύνη και αρκετά ἐντονες συσπάσεις από το β' τρἰμηνο. Και όλα αυτά ενώ ήμουν ξαπλωμένη συνέχεια στο κρεβάτι ή στην καλύτερη περίπτωση καθισμένη σε μια πολυθρόνα. Ούτε θυμάμαι πόσα utrogestan και κάψουλες μαγνησίου έπαιρνα ημερησίως... Για να καταλάβεις, εγώ νοσηλεύτηκα στον έκτο μήνα με τόσο έντονες συσπάσεις που οι γιατροί για να αποφύγουν πρόωρο τοκετό μου έδωσαν 5 αμπούλες τοκολυτικών φαρμάκων. Και τελικά τα κατάφερα μια χαρά και ο γιός μου τώρα κοντεύει 11 μηνών! Σου τα γράφω αυτά για να παίρνεις δύναμη από το γεγονός ότι και άλλες κοπέλες πέρασαν τις ίδιες δυσκολίες με εσένα στην εγκυμοσύνη και τα κατάφεραν . Σημασία έχει ότι το μωράκι σου είναι καλά, αυτό μόνο! Θα τα καταφέρεις! Και μην σκέφτεσαι ότι τα συμπτώματα συμβαίνουν για κάποιον κακό λόγο, γιατί δεν είναι έτσι. Απλώς είναι ανεξήγητο γιατί κάποιες κοπέλες, ενώ έχουν μία γενικά πολύ καλή εικόνα και φυσική κατάσταση, έχουν δύσκολες εγκυμοσύνες, όπως ακριβώς είναι ανεξήγητο γιατί κάποιες κοπέλες δυσκολεύονται να συλλάβουν. Το μόνο που θα έλεγα είναι εάν σε ενοχλήσουν κάποια στιγμή αρκετά οι συσπάσεις ή νιώσεις ότι δεν σταματούν να πάρεις τηλέφωνο αμέσως τον γιατρό σου ή ακόμα και να πας στο νοσοκομείο. Μην φοβηθείς ποτέ ότι μπορεί να είσαι υπερβολική. Φύλαγε τα ρούχα σου...
  16. Γειά σου, τώρα είδα το ποστ σου. Ελπίζω να σου έχουν πάει όλα καλά! Να προσπαθήσεις να είσαι ήρεμη και να σκέφτεσαι θετικά. Πολλές κοπέλες έχουν ομαλή εγκυμοσύνη, αλλά και πολλές από εμάς έπρεπε να οπλιστούμε με μεγάλη υπομονή στην εγκυμοσύνη μέχρι να περάσει ο καιρός και να γεννήσουμε το μωράκι μας. Η αποκόλληση στο πρώτο τρίμηνο είναι πολύ συνηθισμένη. Εγώ είχα μια μεγάλη αποκόλληση στο πρώτο τρίμηνο, με πολύ αίμα και παρ'όλα αυτά θυμάμαι όταν είχα πάει στο νοσοκομείο οι νοσοκόμες μου είπαν ότι αυτό δεν ήταν πολύ αίμα συγκριτικά με άλλες κοπέλες. Στον επόμενο υπέρηχο η αποκόλληση δεν φαινόταν καν πια. Είχα όμως αιματάκι ανά τακτά χρονικά διαστήματα σε όλη μου σχεδόν την εγκυμοσύνη και έντονες συσπάσεις της μήτρας ήδη από τον 5ο μήνα. Τρεις φορές νοσηλεύτηκα εκτάκτως στο νοσοκομείο. Συνέχεια στο κρεβάτι ήμουν ή σε μία καρέκλα και γεμάτη άγχος. Τελικά όλα πήγαν καλά και σε λίγο καιρό ο μικρούλης μου θα κλείσει τον πρώτο χρόνο του. Να σκέφτεσαι ότι όλα θα πάνε καλά και να ασχολείσαι με άλλα πράγματα για να ξεφεύγει το μυαλό σου! Μπορείς να ακούς βρεφικά νανουρίσματα, εμένα με ηρεμούσαν.