Iris89

Νέο Μέλος
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    79
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

41 Neutral

1 ακόλουθος

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Αυτή είναι και η δική μου σκέψη. Θα δω κ αν του αρέσει αρχικά. Εμείς στο αντίστοιχο προνήπιο εδώ στην Αγγλία θα πάμε του χρόνου. Οπότε αισθάνομαι ότι αν για κάποιον λόγο δεν του αρέσει φέτος (ή κλείσουν πάλι) έχουμε οριακά έναν χρόνο... παράταση ακόμη. Στην παιδική χαρά αν σε ένα παιχνίδι, μια τσουλήθρα για παράδειγμα, είναι 4-5 παιδάκια προσπαθώ να του λέω να πάμε λίγο αργότερα εκεί. Φεύγοντας πάντα του βάζω αντισηπτικό. Εμείς έχουμε "freedom" τρομάρα μας!! Οι μάσκες έχουν γίνει προαιρετικές. Εγώ και ο άντρας μου φοράμε κ έξω, αλλά δεν είμαι σίγουρη ότι οι δασκάλες θα φοράνε.
  2. Δεν έχουμε ξεκινήσει ακόμα. Τον είχα γράψει για να ξεκινήσει τώρα τον Σεπτέμβριο. Πάμε στις κούνιες, αλλά είναι σκορπισμένα τα παιδάκια. Δεν τον αφήνω να πλησιάζει και πολύ, του βάζω συνέχεια αντισηπτικό. Να σας πω την αλήθεια, και κάτι άλλο που με προβλημετίζει είναι ότι έχουμε ξεκινήσει με τον άντρα μου προσπάθειες για δεύτερο παιδάκι και σκέφτομαι μήπως φέρει ο μικρός στο σπίτι κάτι από τον παιδικό...
  3. Καλημέρα σας. Έρχομαι να προστεθώ κ εγώ στην ομάδα των εμβολιασμένων γονέων που φοβούνται το άνοιγμα των σχολείων. Ο μικρός μου κλείνει τα τρία τον Οκτώβριο. Ξεκινάμε παιδικό part time την Δευτέρα και έχω αγχωθεί πολύ. Τον είχα γράψει πριν μερικούς μήνες ελπίζοντας ότι η κατάσταση θα είναι καλύτερη. Νομίζω πια ότι έχει την ανάγκη να έρχεται σε επαφή με άλλα παιδάκια. Μπορούσαμε να τον κρατήσουμε κ φέτος στο σπίτι, αλλά φοβάμαι μήπως μετά αργεί η διαδικασία κοινωνικοποίησης. Τον παρατηρώ που βλέπει παιδάκια μαζεμένα στην παιδική χαρά κι άλλες φορές χαίρεται, αλλά κι άλλες σαν να τα φοβάται ή να ντρέπεται λίγο. Είχε κκάποια κοπέλα αντίστοιχο δίλημμα;

  4. Διαφημίσεις


  5. Γειά σας. Κ εγώ πρόσφατα ολοκλήρωσα τον εμβολιασμό μου με mRNA εμβόλιο και θέλουμε σύντομα να ξεκινήσουμε με τον άντρα μου να προσπαθούμε για δεύτερο παιδί. Όλες οι οδηγίες που έχω διαβάσει (τουλάχιστον οι πρόσφατες) αναφέρουν ότι το εμβόλιο δεν επηρεάζει το χρονικό πλάνο για προσπάθεια σύλληψης. Προ ολίγων μηνών είχε αναφερθεί η κ. Θεοδωρίδου στην ενημέρωση για αυτό ακριβώς το θέμα και είχε συστήσει τον εμβολιασμό γυναικών που επιθυμούν να συλλάβουν εντός 6 μηνών ή βρίσκονται σε διαδικασία IVF με mRNA εμβόλια.
  6. Κορίτσι μου καλό, μην χάνεις το κουράγιο σου! Δεν μπορώ να φανταστώ πόσο δύσκολο είναι να περνάς την απώλεια αυτή, αλλά να έχεις πίστη και δύναμη ότι θα καταφέρεις να αποκτήσεις παιδάκι! ΕΊχα κ εγώ μία πολύ κακή εγκυμοσύνη με έντονες συσπάσεις από τον 4ο μήνα ήδη. Στην 25ο εβδομάδα νοσηλεύτηκα με πρόωρες συσπάσεις τοκετού, αλλά θυμάμαι πήρα 5 αμπούλες τοκολυτικών φαρμάκων σε 24 ώρες. Τελικά το γλιτώσαμε και έφτασα μέχρι την 33η εβδομάδα. Είχαμε κάνει με τον γιατρό μου όλες τις προετοιμασίες με ενέσεις κορτιζόνης σε συγκεκριμένες εβδομάδες για τα πνευμονάκια του μωρού και μπορεί να ήταν λίγο μικρούλης ο γιος μου όταν γεννήθηκε, αλλά ήταν υγιής και γερός. Τώρα είναι σχεδόν 2,5 χρονών και ένα μικρό θηριάκι! Εμένα η μητέρα μου με γέννησε εν έτει 1989, νοσηλευόμενη και σε κατάκλιση 7 μήνες στο νοσοκομείο με τόσο έντονες συσπάσεις που της έκαναν ενέσεις πεθιδίνης τότε. Για πολλές γυναίκες οι έντονες συσπάσεις είναι πρόβλημα, αλλά να έχεις πίστη ότι θα τα καταφέρεις. Σκέψου ίσως και αυτό που σου είπε η παραπάνω κοπέλα, να βρεις ίσως έναν γυναικολόγο που να έχει αντιμετωπίσει και να έχει εμπειρία κατά κύριο λόγο σε τέτοια περιστατικά. Αν ρωτούσες ίσως στο Αλεξάνδρα; Επίσης, προς το παρόν δώσε χρόνο στον εαυτό σου, σωματικά και ψυχικά, να αναρρώσει και να πάρει δυνάμεις.
  7. Μελίνα, κατ' αρχάς συγχαρητήρια και με το καλό το παιδάκι σου! Η αποκόλληση είναι κάτι συνηθισμένο. Μην ανησυχείς. Το καφέ αίμα είναι παλιό αίμα που τώρα φεύγει από τον οργανισμό σου. Μάλλον δλδ από την αποκόλληση που ήδη είχες. Κ εγώ είχα μία αποκόλληση και μάλιστα λίγο σε πιο μικρή εβδομάδα απ' ό,τι εσύ, γύρω στην 12η. Είχα αιματάκι και μικρές αποκολλήσεις κατά περιόδους σχεδόν σε όλη την εγκυμοσύνη μου. Είχα βαρεθεί την ξάπλα, όλο ξάπλα ήμουν! Τώρα όμως ο γιος μου κοντεύει 2,5 χρονών. Προσπάθησε να μην αγχώνεσαι (ξέρει ότι είναι δύσκολο...), να ξεκουράζεσαι και βρες κάτι να απασχολείς τον εαυτό σου για να μην σκέφτεσαι φόβους, ενδεχόμενα κλπ. Εγώ ειχα μάθει κέντημα, αυτοδίδακτη...
  8. Εμένα με κορόιδευαν για το επώνυμό μου στο δημοτικό, που είναι και σιδηρόδρομος. Αλλά εντάξει, μεγαλώνοντας δεν έδινα σημασία. Ευτυχώς βέβαια του άντρα μου είναι απλό και σχετικά συνηθισμένο. Εγώ έχω παρατηρήσει ότι το όνομα του γιου μου, Δημήτρης, το προφέρουν αμέσως παιδιά (και γονείς) από Ιταλία, Γερμανία, Ρωσία και γενικά από χώρες που είναι συνηθισμένοι στα τρισύλλαβα ή πολυσύλλαβα ονόματα. Οι Άγγλοι που σε κάτι πιο σύνθετο από το Mary ζορίζονται το προφέρουν λίγο πιο δύσκολα και για κάποιο λόγο το κάνουν να ακούγεται Ρώσικο Ντιμιτρι.
  9. Είναι αρκετά περίεργο το Ίκαρος, εγώ δεν το έχω ακούσει ούτε στην Ελλάδα, αλλά δεν βρίσκω λόγο γιατί να κοροϊδεύουν το παιδί. Η κατάληξη -us το κάνει λίγο πιο λατινογενές. Πολλούς κλασικούς Έλληνες συγγραφείς των οποίων το όνομα λήγει σε -ος τους μεταφράζουν στα Αγγλικά σε όνομα που λήγει σε -us (Herodotus π.χ.).
  10. Εάν δεν έχουν πρόβλημα να το προφέρουν ή γενικώς δεν υπάρχει η τάση να κόβουν τα ονόματα, τότε θα έλεγα να του το δώσετε και ως πρώτο όνομα (ή και μοναδικό) αν σας αρέσει. Από τα δύο που έχετε σκεφτεί το Markos/Marcus μου αρέσει πολύ και στις δύο εκδοχές (και στην Ελληνική και την πιο "διεθνή"). Να χαίρεστε τα παιδάκια σας.
  11. Χαίρεται. Είναι πολύ ενδιαφέρον αυτό το θέμα και είναι κάτι που έχω σκεφτεί και εγώ. Μένουμε στην Αγγλία. Εμένα μου αρέσει πάρα πολύ εδώ που ακούω παιδιά με ονόματα που παραπέμπουν στην καταγωγή των γονιών τους (Ισπανικά, Ελληνικά, Γερμανικά, Ιταλικά κλπ), αρκεί να είναι εύκολα στο να τα μάθουν και να τα προφέρουν. Εδώ είναι πολύ εξοικειωμένοι με τις διαφορετικές κουλτούρες και με λυπεί να διαβάζω ότι σε άλλες χώρες το όνομα μπορεί να προκαλέσει ρατσισμό απέναντι σε κάποιο άτομο. Στην περίπτωση του Ίκαρος, εάν τον επιλέξετε, υπάρχει περίπτωση να το "κόψουν" μόνοι τους; Να του βρουν δλδ ένα υποκοριστικό, επειδή δεν θα μπορούν να το προφέρουν εύκολα; Τον γιο μου, που τον λένε Δημήτρη, τα γειτονάκια μας τον φωνάζουν Dimi, που το σιχαίνομαι και απορώ γιατί ζορίζονται να προσθέσουν άλλη μία συλλαβούλα...
  12. Τίνα, είναι σαν να διαβάζω πράγματα που σκέφτομαι κ εγώ. Κ εγώ πέφτω στο λάθος να αναζητώ τι... φοβερά και τρομερά λάθη και παραλείψεις έκανα. Πραγματικά όμως δεν νομίζω ότι έχουμε κάνει κάποιο λάθος. Ίσα ίσα προσπαθούμε για το καλύτερο σε δύσκολες συνθήκες: δεν έχουμε καμία βοήθεια ούτε από οικογένεια, ούτε από φίλους και γενικά λείπει από την ζωή μας η πολύτιμη παρουσία τους. Κ εμένα ο σύζυγός μου δουλεύει πολλές ώρες και το παιδί είναι τις περισσότερες ώρες μαζί μου. Μου φαίνεται λογικό, αφού έτσι είναι οι συνθήκες, τα παιδιά μας να αποζητούν εμάς κατά βάση. Κ εμένα ο δικός μου, όταν είχαμε πάει το καλοκαίρι στους γονείς μου, δεν του άρεσε που έβλεπε άγνωστους ανθρώπους να μπαίνουν στο σπίτι και έκλαιγε πολύ. Να σου πω όμως ένα tip που έκανα και δούλεψε. Βρες ένα είδος παιχνιδιού που της αρέσει (π.χ. ο δικός μου τρελαίνεται για αεροπλανάκια) και πάρε ένα-δυο τέτοια μικρά φθηνά (που να μην τα ξέρει) και όταν έρθει κάποιος δώσε του ένα από αυτά, δήθεν ότι της το έφερε δώρο. Κ ο δικός μου έβλεπε τα αεροπλανάκια που του έφεραν οι θείες μου, έπαιζαν έτσι μαζί του και σιγά σιγά τις δέχτηκε. Επίσης, δεν ξέρω πόσο καταλαβαίνουν τα παιδιά την ξένη γλώσσα. Απορώ πραγματικά. Στα Ελληνικά ο μικρός μου καταλαβαίνει σχεδόν τα πάντα πια. Το αυτί του ακούει Αγγλικά παντού γύρω γύρω, αλλά πέρα από το hello/bye-bye δεν καταλαβαίνει κάτι άλλο (φαντάζομαι δλδ). Οπότε κ η μικρή σου θέλει πιο πολύ χρόνο ώστε κάποιος τρίτος που μιλάει την ξένη γλώσσα να κερδίσει την εμπιστοσύνη της με διάφορους τρόπους (με την παρουσία, το χαμόγελο, τις κινήσεις του κλπ), αφού δεν μπορεί να καταλάβει τα περισσότερα από όσα της λέει.
  13. Τίνα, είναι πολύ ενδιαφέρον το θέμα που έθεσες. Είμαι σχεδόν στην ίδια κατάσταση. Κ εμείς ζούμε στο εξωτερικό και, εκτός από εμάς τους γονείς του, ο γιος μου (25 μηνών) δεν έχει επαφή με άλλα μέλη της οικογένειας. Παιδάκια ευτυχώς έχουμε εδώ στη γειτονιά, αλλά κ εγώ βλέπω ότι είναι πολύ προσκολλημένος επάνω μου. Όταν παίζει με τα άλλα παιδάκια στην παιδική χαρά, συνέχεια με κοιτάζει να δει που είμαι. Κ εμένα κλαίει όταν λείπω από το δωμάτιο. Όταν βέβαια λείπω από το σπίτι και είναι με μια κυρία που τον προσέχει πότε πότε, κλαίει κανένα 10λεπτο πολύ γοερά και μετά σταματάει. Αν θέλεις την γνώμη μου, βλέποντας και από άλλα παιδάκια και επειδή θυμάμαι και τον αδερφό μου σε αυτή την ηλικία που ήταν πολύ μικρότερός μου, τα παιδάκια περνούν τέτοιες φάσεις, αλλά μετά πιο μεγάλα μόνα τους πάλι απογαλακτίζονται και αποζητούν άλλα παιδάκια, αλλά θέλει υπομονή. Ίσως να είναι και κάπως περίεργο που δεν καταλαβαίνουν και την γλώσσα των άλλων παιδιών ή τι τους λένε οι μεγάλοι. Έχουμε κ αυτό εμείς οι ξενιτεμένοι γονείς τώρα. Εμείς από Σεπτέμβρη λέμε να τον στείλουμε στον παιδικό.
  14. Κορίτσι, μπράβο που τα κατάφερες και έφτασες μέχρι εδώ! Σου το λέω ως ομοιοπαθούσα. Ούτε επιπλοκες είχα εγώ , ούτε τπτ και πριν δυο μέρες είχαμε τα δεύτερά μας γενέθλια. Με το καλό το μωράκι σου και μην φοβάσαι τπτ!
  15. @Irene85, πώς πάνε τα πράγματα; Ελπίζω να είναι όλα καλά. Το ίδιο εύχομαι και για την κοπέλα που έγραψε αμέσως πριν, την @Stella_kl. Όλα να σας πήγαν καλά, κορίτσια!
  16. Η αλλαγή περιβάλλοντος, που βγάζει τα μικρά εκτός "προγράμματος", τα επηρεάζει και στο φαγητό έχω καταλάβει. Το είδα κ εγώ φέτος που πήγαμε διακοπές στο πατρικό μου με τον γιο μου που είναι 2 χρονών, τις πρώτες μέρες ειδικά έτρωγε λιγότερο. Μην αγχώνεσαι με τα αλεσμένα, αν τρώει έστω και λίγα φρουτάκια έτσι, συνέχισε θα έλεγα. Μήπως εκεί μπορείς να την ξεγελάσεις και να χώσεις λίγο γιαούρτι (smoothie... ) ή αυγό; Εγώ βάζω και τα δύο στον δικό μου. Επίσης, αν δεν τρώει το κρέας, μπορείς να δοκιμάσεις για παράδειγμα να της μαγειρέψεις κάτι άλλο που τρώει (κριθαράκι, σούπα, λαχανικά) σε έναν πλούσιο ζωμό, όπως από μοσχάρι με κόκκαλο. Αν τρώει έστω και λίγο φαγάκι, μπορείς να της δώσεις σαν επιδόρπιο κάτι που της αρέσει, για να συμπληρώσεις μερίδα. Πάντως, κρίνοντας από τον δικό μου που είναι με τις μέρες του (άλλοτε τρώει καλύτερα, άλλοτε χειρότερα), αν τον πιέσω μου κάνει εμετό και αυτά που έχει ήδη φάει. Οπότε, κάλλιο πέντε και στο χέρι...