Iris89

Νέο Μέλος
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    48
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

32 Neutral

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Χωρίς να έχω ενημέρωση για πως είναι τα πράγματα σχετικά πρόσφατα, ο άντρας μου και τα αδέρφια του φοίτησαν σε όλες τις τάξεις του συγκεκριμένου σχολείου και ανήκουν στην κατηγορία που αναφέρει η Έσπερος παραπάνω. Δεν επηρεάστηκαν δλδ από αναχρονιστικές απόψεις ορισμένων εκπαιδευτικών ή από την συντηρητική γραμμή του σχολείου. Σε αυτό βεβαίως παίζει ρόλο ο γονέας και πώς διαπαιδαγωγεί ο ίδιος το παιδί του, εξηγώντας του πράγματα που πρέπει να κρατήσει και να αξιοποιήσει και πράγματα που πρέπει να αφήσει. Στα πολύ θετικά του συγκεκριμένου σχολείου μπορώ να βάλω ότι έμαθαν να μιλούν σωστότατα Ελληνικά και επίσης μελέτησαν Ελληνική ιστορία (π.χ. την Ελληνική επανάσταση του 1821) πολύ πιο αναλυτικά από κάθε άλλο σχολείο που έχω ακούσει, κάτι που το βλέπω και σε διάφορες συζητήσεις που κάνω μαζί τους.
  2. Καταλαβαίνω ότι στην Ελλάδα υπάρχει δικαιολογημένα φόβος να έρθουν άνθρωποι από χώρες που εξακολουθούν να έχουν πολλά κρούσματα, αλλά ειλικρινά κάποια στιγμή πρέπει να βρεθεί μία λύση να ανοίξουν τα αεροδρόμια κατά τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβριο. Δεν είναι μόνο οι τουρίστες, υπάρχουν και Έλληνες πολίτες που θέλουν να έρθουν στην χώρα τους για διάφορους λόγους και δεν μπορούν. Εγώ κανένα πρόβλημα δεν θα είχα και να μας βάλουν στην καραντίνα όταν έρθουμε στην Ελλάδα. Ούτως ή άλλως, έχουμε κλείσει ήδη τρεις μήνες σε καραντίνα και συνεχίζουμε. Κοντεύει η καραντίνα να μας γίνει τρόπος ζωής, θα μας λένε στο τέλος φίλοι να πάμε να πιούμε έναν καφέ μαζί και δεν θα πηγαίνουμε.
  3. Φυσιολογικότατη συμπεριφορά είναι αυτή. Το αντίθετο, να κρατούσε συνέχεια το χέρι σας, θα με παραξένευε πιο πολύ. Πρόσεξε πάντως ότι ακόμη και σε αυτή την ηλικία έχουν αντίληψη πού χρειάζονται την βοήθειά μας. Εμένα ο μικρός μου είναι 19 μηνών και, ενώ τον εκνευρίζει να προσπαθήσω να τον κρατήσω από το χέρι, όταν θέλει να κατέβει ένα σκαλάκι και φοβάται ακόμα περιμένει να του πιάσω το χέρι, να κατέβει και μετά το αφήνει πάλι. Εμείς μένουμε στην Αγγλία και αυτό που σκέφτομαι έτσι πρώτη φορά για αυτές τις βόλτες μας στο πάρκο είναι που ακούει τα ίδια άτομα, τους γονείς του δλδ, να μιλούν διαφορετικές γλώσσες. Έχω πιάσει μάλιστα τον εαυτό μου να μιλάω στον μικρό και στα Αγγλικά ασυναίσθητα. Όταν κάποιος γείτονας για παράδειγμα του λέει Hello, του το επαναλαμβάνω κ εγώ και μετά βέβαια το λέω και στα Ελληνικά. Δεν ξέρω μήπως μπερδεύεται και αργήσει να μιλήσει... Ελληνικά δεν ακούει και από αλλού παρά μόνο από εμάς ή το skype/viber κλπ. Δεν έχει σχέση με το θέμα που ρωτάς βέβαια, αλλά είπα να πω τον προβληματισμό μου σε μία άλλη μανούλα της ξενιτειάς.

  4. Διαφημίσεις


  5. Iris89

    Εμβόλιο μαντού

    Στην Αγγλία το μαντού είναι υποχρεωτικό με το... αιτιολογικό ότι έχοντας πολλούς ανθρώπους από ξένες χώρες υπάρχει έξαρση της φυματίωσης. Ασχολίαστο ότι μας το είπαν έτσι ωμά, μια που προφανώς δεν είμαστε Άγγλοι... Συνεπώς το έκαναν και στον μικρό μου. Το κάνουν μάλιστα πριν χρονίσουν τα παιδιά. Ο άντρας μου που είναι γιατρός (όχι παιδίατρος όμως) εκτιμά ότι καλό θα είναι να αποφεύγεται, εκτός αν υπάρχουν συγκεκριμένοι λόγοι υγείας βέβαια. Ο λόγος είναι ότι αν κάποιο άτομο παρουσιάσει συμπτώματα φυματίωσης και έχει κάνει το μαντού, οι διαγνωστικές εξετάσεις θα βγουν σε κάθε περίπτωση θετικές (είτε έχει, είτε δεν έχει φυματίωση) και θα πάρει όλη την φαρμακευτική αγωγή υποχρεωτικά. Αλλά όπως είπα, αναγκαστικά το κάναμε. Στην Ελλάδα πάντως η παιδίατρος μας παραξενεύτηκε που του το έκαναν, το θεώρησε και εκείνη ξεπερασμένο.
  6. Εγώ έναν ελληνικό ελαφρύ τον έπινα ωραιότατα το πρωί. Με βοηθούσε και στο μεγάλο πρόβλημα της δυσκοιλιότητας. Νομίζω ότι με μέτρο δεν βλάπτει ο καφές. Ας πούμε ένα καφεδάκι την ημέρα. Ρώτησε και τον γιατρό σου βεβάιως. Με το καλό!
  7. @Mamaloulou Καλή μου, νομίζω ότι είναι μικρό το παιδάκι σου ακόμη για να τα κάνει όλα αυτά και μάλιστα συστηματικά, μιλώντας από εμπειρία και παρατηρώντας και άλλα παιδάκια. Ειδικά να χαιρετάει ή να δείχνει ξεκάθαρα μου φαίνεται μικρό ακόμα. Γενικώς, όλες αυτές οι λίστες με ένα κατεβατό 15 πράγματα που "πρέπει" να κάνει ένα παιδάκι μέχρι την Χ ηλικία είνα μάλλον για τα μωρά του... superman! Εγώ δεν έχω δει κανένα να τα κάνει όλα και κατ' εξακολούθησιν. Εμένα ο δικός μου 17 μηνών άρχισε να χαιρετάει. Νομίζω ότι απλώς δεν ήθελε μέχρι τότε. Τώρα βέβαια χαιρετάμε όποιον θέλουμε, όποτε θέλουμε, είτε του το λέω είτε όχι.
  8. Ούτε εγώ είχα καμία ναυτία. Παρεμπιπτόντως κ εμένα ο γιος μου όμως γεννήθηκε με πολύ πολύ μαλλί... Αυτό που θυμάμαι από το πρώτο τρίμηνο είναι ότι κοιμόμουν κοντά 15 ώρες την ημέρα! Δεν άνοιγαν τα μάτια μου! Μάλλον κοιμήθηκα προκαταβολικά και έχω τώρα 1,5 χρόνο να κοιμηθώ...
  9. @Mikraki2207Κ εγώ ήμουν και είμαι ακόμα όλη μέρα από πάνω του. Κ όταν μπουσουλούσε από πάνω του. Αν ήθελα να κάνω κάτι στα γρήγορα τον έβαζα στην κούνια. Θα μπορούσες να στρώσεις στο σπίτι μοκέτες αν έχεις πλακάκι. Το παρκέ φυσικά είναι πιο ασφαλές, αλλά γλιστράει. Τον χειμώνα θα μπορούσες να τους πάρεις αυτά τα καλτσοπαντοφλάκια με τις λαστιχένιες κουκίδες στα πέλματα, που είναι πιο σταθερά. Επίσης, στα ντουλάπια που είχα τα μαχαιροπίρουνα και τα καθαριστικά, καθώς και στην παπουτσοθήκη πήρα κλειδαριές με μαγνητάκι. Πολύ με βοήθησαν εμένα αυτές! Τις συνιστώ! Εμένα είναι σε δύσκολη φάση τώρα, σε αυτή του σκαρφαλώματος. Παίρνει φόρα και σκαρφαλώνει παντού, σε καναπέδες, καρέκλες, στα περβάζια των παραθύρων, στα κομοδίνα... Ενίοτε δέ βάζει και "σκαλοπάτια" για να ανέβει, βιβλία, παιχνίδια ό,τι βρει...
  10. Αυτό! Το έχω γράψει κ εγώ αλλού: στην Αγγλία μεγάλη προσοχή οι εγκυμοσύνες και οι τοκετοί. Αν όλα πάνε καλά στην εγκυμοσύνη και στον τοκετό, χωρίς επιπλοκές, τότε η γυναίκα θα γεννἠσει με ασφάλεια και με ελάχιστο κόστος. Αν υπάρχουν δυσκολίες στην εγκυμοσύνη ή στον τοκετό τα πράγματα μπορούν να πάνε χάλια έως πάρα πολύ χάλια. Εδώ, εν έτει 2020, και τις κουτάλες χρησιμοποιούν ακόμα οι μαίες, πράγμα που σε εμένα τουλάχιστον φαίνεται φοβερό!
  11. Iris89

    Μετατραυματικό στρες μωρού

    @Mikraki2207Αν κατάλαβα καλά έχεις αποκτήσει το πρώτο σου παιδάκι, σωστά; Κορίτσια μου, βλέπω από συζητήσεις εδώ στο φόρουμ πολλές φορές και φυσικά κρίνοντας από τον εαυτό μου ότι όσες έχουμε γίνει πρώτη φορά μανούλες πολύ βασανιζόμαστε οι καημένες. Σκεφτόμαστε συνεχώς διάφορες πιθανότητες για το μήπως έχει κάτι το παιδί ή μήπως δεν κάνουμε κάτι "σωστἀ". Εγώ π.χ. σκέφτομαι συνέχεια: τρώει όσο πρέπει; Του μιλάω αρκετά; Παίζω μαζί του αρκετά; Είμαστε έξω αρκετή ώρα; Κ φυσικά η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου: Έχει κάτι και δεν κοιμάται συνεχόμενα; Γιατί δεν κοιμάται; Όλες αυτές οι ανησυχίες προφανώς οφείλονται στην ανασφάλεια της μητρότητας ως νέα και άγνωστη εμπειρία. Αλλά ειλικρινά, όταν το σκέφτομαι ψύχραιμα, συνειδητοποιώ ότι δεν μας αξίζει να βασανιζόμαστε τόσο και να ταλαιπωρούμε το μυαλό μας. Έχουμε ήδη την αϋπνία, την κούραση, την δουλειά μας κ τόσα άλλα. Κ εγώ προσπαθώ να λέω στον εαυτό μου να χαλαρώσω και να το απολαύσω περισσότερο. Η άλλη λύση είναι αυτή που λέει η παιδίατρός μου μεταξύ σοβαρού και αστείου: να κάνεις και δεύτερο παιδί, τότε δεν θα έχεις χρόνο ούτε κάν να κάνεις τόσες σκέψεις. Αν δέ κάνεις και τρίτο... Κατά πόσο ισχύει να μας το επιβεβαιώσουν οι πιο έμπειρες μαμάδες του φόρουμ!
  12. Iris89

    Μετατραυματικό στρες μωρού

    Εγώ δεν είχα ακούσει ποτέ για το μετατραυματικό στρες που μπορεί να βιώνει ένα μωρό μετά την καισαρική. @Mikraki2207Δεν ξέρω αν σε καθησυχάσει αυτό, αλλά στο Pubmed, στην μεγαλύτερη βάση που ανεβαίνουν όλα τα ιατρικά άρθρα παγκοσμίως (που είναι επιστημονικά τεκμηριωμένα βέβαια), δεν έχει υπάρξει καμία απολύτως μελέτη που να αναφέρεται σε μετατραυματικό στρες που μπορεί να βιώνουν τα βρέφη μετά από καισαρική. Υπάρχουν μελέτες όμως που αναφέρονται στο στρες που βιώνει η μητέρα μετά από μία τέτοια διαδικασία. Μία πρόσφατη είναι εδώ: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6937939/ Νομίζω αξίζει να το διαβάσεις, γιατί αναφέρεται σε κατεπείγουσες επεμβάσεις καισαρικής.
  13. @Νεκταρινάκι, ειλικρινά λυπάμαι πολύ για όσα περάσατε και καταλαβαίνω πλήρως την αγωνία σας. Ειλικρινά απορώ με την αναλγησία ορισμένων γιατρών και λοιπών για την ανησυχία και την αβεβαιότητα που νιώθουν οι γονείς που έχουν τα νεογέννητα μωράκια τους στη ΜΕΝΝ. Αυτό που είπα εγώ όταν είχα το δικό μου μωρό εκεί και το λέω ακόμα είναι ότι τότε αγάπησα όλα τα παιδάκια που ήταν εκεί σαν να ήταν δικά μου και προσευχόμουν γι' αυτά. @katie84 Χαίρομαι που είστε καλά! Κ εμένα τον είχαν ξεσκονίσει από εξετάσεις κ ήταν όλες φυσιολογικές. Έτσι θα είναι, θα δεις. Το να κουράζεται στα γεύματα είναι φυσιολογικό, γιατί έχει λιγότερη δύναμη για την θηλαστική κίνηση. Εγώ του έδινα με μπιμπερό. Του είχα ανοίξει πιο πολύ την τρύπα και έπινε πιο εύκολα. Μετά βέβαια που τσούπεψε και μπορούσε να θηλάζει, δεν είχε μάθει το στήθος και τεμπέλιαζε, οπότε συνέχισα με μπιμπερό. Κ του έδινα από λίγο λίγο με διαλείμματα για να το χωνεύει καλά. Κορίτσια, κανείς δεν θα φροντίσει με τόση θαλπωρή και αφοσίωση ένα μωρό όσο η μαμά του. Στο σπίτι κ το δικό μου αμέσως ξεπετάχτηκε. Τὠρα βέβαια παραέχει ξεπεταχτεί, μου αδειάζει ΌΛΑ τα ντουλάπια σε ΌΛΑ τα δωμάτια... Να πω κ κάτι που μπορεί να το διαβάσουν κ άλλες κοπέλες που είχαν πρόωρα μωράκια ή μωράκια στη ΜΕΝΝ. Θέλουν τα μωράκια αυτά μεγαλύτερη υπομονή στην φροντίδα τους τους 3-4 πρώτους μήνες, γιατί μπορεί να μην έχουν πολλή δύναμη να φάνε ή να έχουν ευαίσθητο στομάχι. Εγώ τότε άκουγα από τον περίγυρο (πεθερά, θείες και λοιπούς συγγενείς) ότι είμαι υπερβολική. Δεν πειράζει, ακούτε με υπομονή και συνεχίστε να φροντίζετε τα παιδάκια σας όπως ξέρετε!
  14. Ναι καλέ, εννοούσα ότι δεν σκέφτηκα να φύγω τώρα και να γυρίσω στην Ελλάδα με τον μικρό, γιατί φοβόμουν μήπως κολλήσουμε κάτι σε αεροδρόμια και αεροπλάνα και μετά κολλήσουμε και τους γονείς μου. Νομίζω ότι έπραξα με νηφαλιότητα και κάνουμε υπομονή τὠρα. Εγώ, όταν έμεινα έγκυος και είχα προβλήματα από την αρχή της εγκυμοσύνης μου, αποφασίσαμε με τον άντρα μου εγώ να γυρίσω πίσω στην Ελλάδα για να μπορέσουν οι γονείς μας να με βοηθήσουν εάν προέκυπτε ανάγκη, όπως και προέκυψε στην συνέχεια. Τότε θυμάμαι είχαμε σοκαριστεί γιατί ο άντρας μου είχε πάρει για μεταμόσχευση το νεφρό μίας κοπέλας 31 χρονών που πέθανε από εκλαμψία πάνω στην γέννα, με την μαία να προσπαθεί να της πάρει το παιδί με τις κουτάλες... Γυναικολόγος δεν φάνηκε ποτέ για να της κάνει καισαρική. Φανταστείτε δλδ, πήγε να γεννήσει η κοπέλα και κατέληξε να της παίρνουν τα όργανα για να τα μεταμοσχεύσουν... Κορίτσια, επίσης εδώ το NHS δικαιολογεί Τεστ Παπ κάθε 3 (!!) χρόνια. Εννοείται ότι εγώ κάνω κάθε χρόνο στην Ελλάδα.
  15. Παρακολουθώ την συζήτησή σας για τις συγκρίσεις του ΕΣΥ με άλλα εθνικά συστήματα υγείας και πώς αυτά ανταποκρίθηκαν στην παρούσα άνευ προηγουμένου κατάσταση. Έχω να δηλώσω υπεύθυνα ότι την κατρακύλα του NHS δεν την φτάνει κανένα εδώ και χρόνια! Ο άντρας μου είναι χειρούργος διορισμένος στο NHS και η οικογένειά μας βιώνει στο πετσί της μία αγριευτική καθημερινότητα. Δεν υπάρχουν κρεβάτια στις ΜΕΘ παρά μόνο για να βάλουν τα βαριά περιστατικά με κορονοϊό, για όλα τα υπόλοιπα βαριά περιστατικά απλώς οι γιατροί προσεύχονται. Γενικώς έχουν ελλιπέστατο εξοπλισμό και κάθε μέρα ακούω πόσοι συνάδελφοί του ασθένησαν και αναρωτιέμαι μέχρι πότε θα είμαστε εμείς οι τυχεροί. Οι GP έχουν κλείσει εδώ και καιρό, οπότε αν τὐχει και αρρωστησεις χάθηκες. Πρέπει υποχρεωτικά να πας στα επείγοντα. Στην Ελλάδα θα αισθανόμουν ασφαλώς περισσότερη ασφάλεια, αλλά ποτέ δεν σκέφτηκα να τα μαζέψω και να γυρίσω πίσω εν μέσω κρίσης. Θα ήταν τουλάχιστον ανεύθυνο να βάλω το παιδί μου σε αεροπλάνο και να πάνε να μείνουμε με τους ηλικιωμένους γονείς μου. Κάνουμε υπομονή και ακούμε προσεχτικά τις οδηγίες που δίνονται... στην Ελλάδα. Αυτές εφαρμόζουμε εμείς. Η εγκυμοσύνη και η Αγγλία συνοψίζονται ως εξής: αν έχεις μία ομαλή και χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα εγκυμοσύνη, τα πράγματα θα πάνε καλά μάλλον και με ελάχιστο κόστος. Αν αντιμετωπίζεις προβλήματα όμως, τα πράγματα μπορεί να πάνε πολύ, πολύ μα πολύ στραβά.
  16. Εάν εργάζεσαι παράλληλα με τις σπουδές σου, συμφωνώ κ εγώ ότι ίσως θα είναι δύσκολο για σένα γιατί θα χρειαστείς να αφιερώνεις χρόνο και στις σπουδές σου και σαφώς και στα παιδιά (που θέλουν πολύυυυ χρόνο). Βέβαια, αν τα παιδιά πάνε σχολείο, τότε θα έχεις τα πρωινά σου ελεύθερα, που θα ήταν πολύ σημαντικό. Εγώ απλά ήθελα να πω, ζώντας στην Αγγλία, ότι με την κοπέλα που ήταν Αγγλίδα και πρόσεχε τον μικρό μου επειδή εργάζομαι μετά από λίγους μήνες δεν μπορούσαμε να συνεννοηθούμε (θα ξεχάσω εγώ που το μοσχάρι του παιδιού το μαγείρευε τρία τέταρτα της ώρας και πίστευε ότι είναι έτοιμο; ). Με την Ελληνίδα κοπέλα που έχω τώρα, που έχει μία πιο "μαμαδίστικη" ζεστασιά (χωρίς να έχει κάποια παιδαγωγική κατάρτιση) τα πάμε μια χαρά, πνέουμε στο ίδιο μήκος κύματος. Γενικώς οι ξενιτεμένοι Έλληνες, κρίνοντας τουλάχιστον από εμάς και κάποιους γνωστούς μας, ψάχνουμε Ελληνίδες ως πρώτη σκέψη γιατί νιώθουμε πιο οικεία μαζί τους νομίζω. Κ είναι δύσκολο να βρούμε. Οπότε για να απαντήσω στην ερώτησή σου: εγώ σίγουρα θα σου έδινα μια ευκαιρία.