vassia_p

Νέο Μέλος
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    15
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

5 Neutral

Profile Information

  • Gender
    Female
  • Location
    Kallithea, Athens

Contact Methods

  • Skype
    vassia_p

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Το 2018 κάναμε επέμβαση κρανιοσυνοστεωσης στο γιο μας, 7μιση μηνών τότε. Με τον κ. Σφακιανο. Είχαμε ενδοιασμούς αρχικά,όπως θα δείτε και παραπάνω στη συζήτηση. Αποδείχτηκε ότι ήταν ολιγολογος επειδή είχε μεγάλη εμπειρία τέτοιων επεμβάσεων,κάνει αρκετές τέτοιου είδους κάθε μήνα (!!). Ο μικρός μας νοσηλεύτηκε για 7 μέρες,με άριστη αποκατάσταση, καμία επιπλοκή. Από τότε ο γιατρός τον παρακολουθούσε κατά διαστήματα μηνών, ελέγχοντας την πορεία,ποτέ δεν είχαμε θέμα. Πολύ σημαντικό ότι ούτε μια φορά δε ζήτησε κάτι οικονομικά, ούτε δέχτηκε καν υπαινιγμό, προς τιμήν του και ως όφειλε! Σε κάθε περίπτωση,αν καταλήξετε σε επέμβαση, που συνίσταται πριν τους 8-10 μήνες, απαιτείστε να είστε παρόντες σε κάθε ιατρική πράξη που επιτελείται στο παιδί σας, έχετε κάθε δικαίωμα και επιπλέον θα νιώθει και το παιδί μεγαλύτερη ασφάλεια.
  2. Ήταν για λίγες στιγμές, ούτε που τον προλάβαμε! Μικρό παιδί, ο μπαμπάς του πού να ξέρει, δεν έχει ιδιαίτερη εμπειρία από παιδιά (χωρισμένος δυστυχώς). Εγώ εκείνη τη στογμή δεν το συνειδητοποίησα, αφού άλλωστε ούτε καν με ακούμπησε ο μικρός.
  3. ma
    Διαφημίσεις

  4. Η αλήθεια είναι πως δεν εντοπίσαμε κάτι παθολογικό. Μάλλον όμως οφείλεται σε τράνταγμα της προηγούμενης ημέρας (είχαμε κάτι φίλους με το παιδάκι τους στο σπίτι, κι εκείνο χοροπήδαγε στον καναπέ, και για να αποφύγω να πέσει πάνω μου, τραβήχτηκα κάποια στιγμή κι ένιωσα ένα μικρό τράνταγμα εσωτερικά. Μάλλον από αυτό προκλήθηκε!)
  5. Είναι πολύ άσχημο, να φέρονται σα να μην είσαι παρούσα ή να μην καταλαβαίνεις! Γέννησα στο ΙΑΣΩ. Και δυστυχώς καμία από τις μαίες που ήταν δίπλα μου δεν με στήριξε, δε με εμψύχωσε, ούτε μου έδωσε οδηγίες. Εσύ πού γέννησες?
  6. Σ'ευχαριστώ πολύ! Νομίζω δε θόλωσε το μυαλό ούτε στιγμή.Η αλήθεια είναι ότι θυμάμαι το κάθε δευτερόλεπτο, αν και ήμουν από τις τυχερές που γέννησαν πολύ πολύ γρήγορα! Ήθελα να ζήσω τα πάντα, και να νιώσω την κάθε στιγμή!
  7. Χαίρετε! Είμαι η Βάσια, μαμά ενός υπέροχου 7 μηνών αγοριού! Η αλήθεια είναι ότι δεν το πιστεύω ακόμη και τώρα που το βλέπω γραμμένο! Είναι υπέροχο συναίσθημα να είσαι μαμά και να το νιώθεις! Εγώ, για να είμαι ειλικρινής, τώρα αρχίζω και το βιώνω. 7 μήνες πριν γεννώντας το μωράκι μου, εκτός από τη χαρά που νιώσαμε με τον άντρα μου, βρεθήκαμε να αντιμετωπίζουμε καταστάσεις που ποτέ δεν είχαμε φανταστεί (ο μικρός μας γεννήθηκε με ιχθύαση, σταδιακά ανακαλύψαμε ότι έχει κρανιοσυνοστέωση και πρέπει να χειρουργηθεί, εγώ πέρασα επιλόχειο κατάθλιψη) και τώρα ήρθε η ώρα που απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή, όσο δύσκολη κι αν είναι, όσο κι αν προβληματιζόμαστε, γιατί το νόημα δεν είναι στο να εστιάζεις στα δύσκολα, αλλά στις όμορφες και ευλογημένες στιγμές! Αυτό ήταν κάτι που είχα ξεχάσει μέχρι πρόσφατα! Είναι τόσο μεγάλη ευλογία να έχεις ένα αγγελούδι στα χέρια σου, που όλα τα άλλα είναι τίποτα μπροστά του! Κι εμάς ο Θεός μας χάρισε έναν γιο , που είναι ήρωας και μαχητής, κι αυτό τα λέει όλα!
  8. Χαίρετε! Υπάρχει κάποιος γονιός που το παιδάκι του να γεννήθηκε με Ιχθύαση; Ο γιος μου (7 μηνών τώρα) γεννήθηκε με ιχθυασιώδες ερυθρόδερμα (ιχθύαση) και θα ήθελα εμπειρίες ή συμβουλές γονιών που το έχουν αντιμετωπίσει. Μας έχουν πει να κάνουμε έναν γονιδιακό έλεγχο, του οποίου το κόστος είναι αρκετά μεγάλο, και πλέον, όπως μας ενημέρωσαν στο Χωρέμειο, δεν καλύπτεται ασφαλιστικά, όπως φυσικά και οι κρέμες που χρησιμοποιούμε για την ενυδάτωση του δέρματος του μωρού. Έχει κάποιος γονιός ανάλογη εμπειρία;
  9. Γέννησα το αγγελουδάκι μου πριν 7 μήνες. Πρόωρος, στις 35+2, βιαζόταν να βγει, δε με άντεχε άλλο. Μυ φυσιολογικό τοκετό, χωρίς παυσίπονα, χωρίς επισκληρίδιο (δεν προλαβαίναμε άλλωστε!) Ξεκίνησαν οι πόνοι στις 04.00, δεν πίστευα ότι θα μπορούσα να γεννήσω στον 8ο μήνα. Κάποια στιγμή άρχισα να μετράω χρόνο μεταξύ των πόνων, πήρα το γιατρό 06.00 το πρωί, μου είπε να πάρω ένα παυσίπονο κι αν δω ότι συνεχίζουν οι πόνοι να πάω για καρδιοτοκογράφημα. Μετά από μισή ώρα τον ξαναπήρα γιατί δεν άντεχα και φύγαμε για το μαιευτήριο. Μέχρι να κατέβω στο γκαράζ έσπασαν τα νερά, και στη διαδρομή ξεκίνησα εξωθήσεις, με τον άντρα μου να αγχώνεται και να προσπαθεί να μείνει ψύχραιμος, ο μικρός έδινε δυναμικά το παρόν! Ευτυχώς ήταν αρχές Αυγούστου και φτάσαμε σε 30'. 07.30 φτάσαμε στο μαιευτήριο, 07.40 γέννησα! Δεν είχα αποφασίσει πώς θα γεννήσω, γενικά αντέχω τον πόνο, αλλά της γέννας με φόβιζε. Γύρω στον 6ο είχα αποφασίσει να γεννήσω φυσιολογικά, αλλά σκεφτόμουν με επισκληρίδιο. Ήρθαν έτσι τα πράγματα τελικά που δεν είχα επιλογή και δεν προλάβαινα κιόλας να μου κάνουν, μπήκα με πλήρη διαστολή και στις 3 τελευταίες εξωθήσεις, (εντός του μαιευτηρίου), γέννησα! Περισσότερο νομίζω ήταν οι πόνοι στη μέση που με είχαν διαλύσει, αλλά το ότι το πέρασα όλο αυτό στο σπίτι μου, σε στάση που ένιωθα να με ανακουφίζει (περπατώντας!) χωρίς να μου επιβάλει κανείς κάτι, με κάλυψε! Βέβαια, όταν έφτασα στην κλινική μου έλεγαν να μη φωνάζω γιατί δεν ήμουν η μόνη που γεννούσα! Το σέβομαι αλλά ήταν δικαίωμά μου να εκφραστώ όπως ήθελα εκείνη τη στιγμή, ειδικά όταν δε με ενημέρωναν για τίποτα (διαστολή, αν μπορώ να κάνω επισκληρίδιο, πότε έφτανε ο γιατρός μου, τι ακριβώς γίνεται, τι μπορώ να κάνω για να αντέχω τον πόνο!), επομένως φώναζα ναι, αλλά ήταν δικαίωμά μου εφόσον πόναγα και κανείς δεν έλεγε να με βοηθήσει ή έστω να με ενημερώσει! Να μην πω δε για το ότι με ξεγέννησε μαία, η οποία και δε φρόντισε να μη με σκίσει ο μικρός που ερχόταν, κι έτσι τα ράμματα που χρειάστηκε να μου κάνει μετά ο γιατρός μου με ταλαιπώρησαν για 2 εβδομάδες πολύ! Βέβαια, από την πρώτη στιγμή είπα ότι θα το ξανάκανα την επόμενη μέρα! Με μόνη διαφορά να είναι κι ο άντρας μου δίπλα μου να το ζήσει όλο αυτό (ο καημένος δεν πρόλαβε, είχε πάει να παρκάρει και να συμπληρώσει τα χαρτιά εισαγωγής! Πού να προλάβει στα 10' που βγήκε ο μπόμπιρας?!!!)
  10. Επίσκεψη στον κ. Προδρόμου (μας έκλεισε άμεσα ραντεβού!). Η διάγνωσή του κρανιοσυνοστέωση! Αυτή τη φορά με εξέταση, με δικαιολόγηση, με επεξήγηση. Μας έλυσε κάθε απορία που είχαμε και ήταν πολύ συζητήσιμος. Βρίσκεται στο Ιασώ Παίδων τώρα. Μας κάλυψε νομίζω και τους δύο (εμένα και το σύζυγο), και θα δρομολογήσουμε χειρουργείο για τον μικρούλη μας. Σας ευχαριστώ πολύ για τις συστάσεις και το ενδιαφέρον στην περίπτωσή μας!
  11. Αύγουστος 2017. 35+2 εβδομάδες αποφάσισε ο μικρός μας να βγει! Εισαγωγή στο ΙΑΣΩ και βγήκε μέσα σε 10' ( στο τσακ δεν γέννησα στο αυτοκίνητο!) Μου τον έδωσαν σχεδόν αμέσως πάνω μου, τυλιγμένο με πετσέτα, και ο γιατρός μου μου λέει "κάτσε να φωνάξω έναν δερματολόγο να τον δει". Δεν πολυκατάλαβα στην αρχή τι γινόταν, δεν άντεχα και πολύ από τους πόνους και με κοίμισαν για να με ετοιμάσουν. Ανέβηκα στο δωμάτιο και ρωτούσα πότε θα τον φέρουν να τον δω. Μέχρι το απόγευμα τίποτα! Είχα μάθει ότι είχε εισαχθεί στη ΜΕΝΝ , ότι κάτι συμβαίνει με το δερματάκι του και θα αργήσουν να μου τον φέρουν. Αργά το βράδυ , μετά από πολλά δρομολόγια του συζύγου στη ΜΕΝΝ, μου λέει ότι δε θα τον ανεβάσουν, θα μείνει στη ΜΕΝΝ, έχει ένα δερματικό πρόβλημα και προσπαθούν να καταλάβουν τί είναι (έλεγαν αρχικά για πομφολυγώδη επιδερμόλυση!!!). Με τα πολλά είδα για λίγα λεπτά το γιο μου το πρώτο βράδυ, τυλιγμένο με γάζες από πάνω μέχρι κάτω, χωρίς να μπορώ να τον αγγίξω μέσα σε γυάλα! Την επόμενη μέρα η διάγνωση είχε μετατραπεί σε ιχθύαση, κατέβηκα στην ΜΕΝΝ να τον δω, αλλά δε με άφησαν να περάσω (έπρεπε να περιμένω το επισκεπτήριο!!!, μαζί με 50 ακόμη γονείς. Λεχώνα, με όλη την ταλαιπωρία, δεν μπορούσα να περιμένω όρθια, ζαλιζόμουν, και ανέβηκα στο δωμάτιο.) Από εκεί και μετά, τον βλέπαμε μόνο 2 φορές την ημέρα, σε ώρες επισκεπτηρίου μόνο. Φρόντισαν να μου διευκρινήσουν δε ότι το πρώτο βράδυ τον είδα εκτός ωρών γιατί ήταν η πρώτη μέρα που γέννησα. Αυτό δεν θα επαναλαμβανόταν!!! Μας ρώτησαν κάποια στιγμή αν θέλουμε να του δίνουν ξένο γάλα (εγώ ακόμη δεν είχα δικό μου), δεχτήκαμε, δε μας εξήγησαν τίνι τρόπο θα του το έδιναν, καθώς κι ότι υπήρχαν εναλλακτικές μέθοδοι, κι έτσι μπήκε το μπιμπερό! Δε μου είπαν ποτέ ότι μπορώ να του δώσω γάλα με τη μέθοδο kangaroo! Δεν τον αγγίξαμε και δεν μου τον έδωσαν αγκαλιά παρά μόνο 2 μέρες πριν την έξοδό μας από τη ΜΕΝΝ (20 μέρες έμεινε). Την τρίτη μέρα μου είπαν να βγάλω γάλα με θήλαστρο για να του το δίνουν. Χωρίς καμία πληροφόρηση ο σύζυγος αγόρασε ένα χειροκίνητο, που αργότερα με επίπληξαν γι' αυτό, γιατί "δε θα έκανε δουλειά!! (δε μου προτάθηκε όμως ούτε να νοικιάσω από εκεί έστω για την αρχή). Τους ζήτησα βοήθεια γιατί ίσως είχα θέμα με το να βγάλω γάλα (λόγω επέμβασης που είχα κάνει παλιότερα), ήρθε μια μαία, μου τοποθέτησε το θήλαστρο, κι από τότε καμία άλλη βοήθεια (κι ας τη ζήτησα 4 φορές!!!) Μάλλον έπρεπε να την απαιτήσω! Αναγκάστηκα έδωσα επιπλέον χρήματα για να πάρω νέο θήλαστρο, το οποίο και χρησιμοποίησα τελικά για 15 μέρες, πηγαίνοντας γάλα στο μικρούλη στη ΜΕΝΝ με ψυγειάκι (2 φορές τη μέρα)κοιτώντας με με μισό μάτι γιατί έβγαζα πολύ λίγη ποσότητα και δε γέμιζαν καν ένα μπιμπερό (δεν ξέρω γιατί έπρεπε να απολογηθώ και γι' αυτό!) και μετά από την ταλαιπωρία και την ψυχική πίεση μου κόπηκε το γάλα! Στη ΜΕΝΝ η ενημέρωση μηδαμινή, μας έλεγαν τα ίδια και τα ίδια, το μόνο που άλλαζε ήταν η ποσότητα του γάλακτος που έπινε και το βάρος που λίγο λίγο αυξανόταν, δεν μπορούσαμε ούτε να τον αγγίξουμε και χωρίς καμία ιδιαίτερη αλλαγή στην κατάσταση από την αρχή, έφτανε η ώρα να βγούμε, όπου και μου τον έδωσαν να του προσφέρω εγώ το γάλα του στην αγκαλιά μου! Τρομερό συναίσθημα! Με ρόμπα, όχι σώμα με σώμα, και με συνεχείς παρατηρήσεις (σημειωτέον έχω 9 ανήψια , που σημαίνει ότι κάτι σκαμπάζω από το πώς να κρατήσω ένα μωρό!). Το επόμενο πρωί μου έδειξαν πώς να τον κάνω μπάνιο, με προσοχή στην αρχή λόγω της ιχθύασης, ειδική επικάλυψη με γάζες (δε θα επεκταθώ γιατί ήταν μεγάλη διαδικασία και δεν αφορά το θέμα), και αυτή ήταν η όλη τους ενημέρωση. Καμία επιπλέον φροντίδα ή μέριμνα για θηλασμό (που διατείνονται με αφίσες σε όλο το μαιευτήριο πως προωθούν), καμία βοήθεια στο να έχω μεγαλύτερη επαφή με το μωρό μου και καμία ενημέρωση για την κατάστασή του , ίσα ίσα που μας είχαν τρομάξει στην αρχή ότι μπορεί να είναι και περιστατικό θνησιμότητας και τελικά το παιδάκι μας δεν είχε κάτι τόσο κρίσιμο! Αυτή ήταν η εμπειρία μου με τη ΜΕΝΝ ιδιωτικής κλινικής!
  12. Σήμερα έχω ραντεβού και με έταιρο γιατρό. Θα σας ενημερώσω για το πώς θα πάει! Σίγουρα οι εξετάσεις θα διώξουν κάθε αμφιβολία, το θέμα είναι όμως να τις ζητήσουμε εμείς? Δε θα έπρεπε ο ίδιος ο γιατρός να τις προτείνει, πριν καν αναφερθεί ο όρος "επέμβαση"? Εν αναμονή της σημερινής συνάντησης, να ακούσουμε και μια δεύτερη γνώμη!
  13. Ναι, απλώς τον κοίταξε, δεν τον εξέτασε-ψηλάφησε, δε ζήτησε ιστορικό, και είπε απλώς : "Μην αγχώνεστε. Είναι κρανιοσυνοστέωση και θα κάνουμε μια επέμβαση." Μας ρώτησε αν έχουμε απορίες (που εκείνη τη στιγμή, όντας παγωμένοι από την ανακοίνωση τι απορίες να σκεφτείς να εκφράσεις?), κι όταν τελικά κάτι κατάφερα να ρωτήσω, μου είπε πολύ απλά και φυσιολογικά : "θα τα πούμε πριν το χειρουργείο αυτά! Πάρτε με τηλέφωνο μετά το επόμενο εμβόλιο του παιδιού για να κλείσουμε μέρα!" Δεν ξέρω...μπορεί για εκείνον να είναι επέμβαση ρουτίνας, αλλά μέσα σε 3 λεπτά ούτε διάγνωση νομίζω βγαίνει, ούτε όμως και μπορείς να εξηγήσεις στους γονείς μία κατάσταση, ή να δικαιολογήσεις μια τέτοια ενέργεια που θεωρείς πως επιβάλλεται να γίνει!
  14. Το δημόσιο θα ήταν ιδανικό, αλλά και σε ιδιωτικό αν και δύσκολα, θα καταφέρναμε φαντάζομαι, αν ήξερα ότι θα έκαναν το καλύτερο για τον μικρούλη μας! Έχω ακούσει για την ομάδα που υπάρχει σε ιδιωτικό μαιευτήριο της Αθήνας, αν εννοείς αυτό, αλλά οι απόψεις είναι αντικρουόμενες! Είχα σκεφτεί να απευθυνθώ κι εκεί, αλλά τα αρνητικά σχόλια λίγο με φρέναραν.
  15. Καλημέρα σε όλες. Ο μικρός μου κοντεύει 7 μηνών, γεννήθηκε με ιχθύαση και στον 4 μήνα περίπου, μετά από ερώτησή μου στον παιδίατρο, γιατί έβλεπα πώς κάτι δεν πάει καλά με το σχήμα του κεφαλιού του, μας είπε ότι είναι πλαγιοκεφαλία, μάλλον θέσης όμως, εφόσον δε γεννήθηκε έτσι. Από τότε μέχρι σήμερα έχει υπάρξει πολύ μεγάλη βελτίωση καθώς το παιδί αφού έχει αρχίσει πια και γυρίζει στο πλάι, κοιμάται κι από την άλλη πλευρά και έχει μειωθεί η εικόνα που παρουσίαζε. Το συζητήσαμε και με τη δερματολόγο του, τον ξαναπήγαμε και στο τμήμα γενετικής του Αγ. Σοφία, στο Χωρέμειο, και μας είπαν ότι αν και μάλλον δεν είναι απαραίτητο, ας το δει κι ένας νευροχειρούργος. ΟΛΟΙ μας σύστησαν τον κ. Σφακιανό. Πήγαμε τη Δευτέρα. Μου είπε να βγάλω τον μικρό μου από το καρότσι και να τον κρατήσω αγκαλιά, κοίταξε απλώς το παιδί, δε ζήτησε καμία εξέταση, κανένα ιστορικό, και μας είπε κατευθείαν ότι χρειάζεται επέμβαση! Το δίλημμα με το σύζυγο είναι, να πάρουμε 2η γνώμη? Κι αν ο άλλος μας πει ότι δε χρειάζεται επέμβαση, επαναπαυόμαστε? Κι αν τελικά αργότερα υπάρχει θέμα νοητικό? Από την άλλη, η τόσο απλή και αβίαστη πρόταση για επέμβαση, δεν ξέρω, μου φάνηκε "κάπως"! Και ήδη το παιδάκι μας ταλαιπωρείται από την πρώτη στιγμή της γέννησης! Ποια η γνώμη σας και ποιον άλλον θα μου συστήνατε? Έχω ακούσει για τον κ. Ζέρρη, που συνεργάζεται με το ΙΑΣΩ και τον κ. Γιουρούκο. Πείτε μου μια γνώμη όσες έχετε εμπειρία, σας παρακαλώ, γιατί η επέμβαση, αν γίνει, θα πρέπει να προγραμματιστεί άμεσα!