Ε.Α. Βερυκοκάκης

Επιστημονικός συνεργάτης
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    20
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

9 Neutral

Περισσότερα για την/τον Ε.Α. Βερυκοκάκης

  • Rank
    Εθελοντικός Επιστημονικός Συνεργάτης

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Ε.Α. Βερυκοκάκης

    Απορία για περπάτημα

    Καλησπέρα, οι μανούλες που απάντησαν , τα λένε σωστά. ΔΕΝ κρατάμε το παιδί ώστε να το υποβοηθήσουμε να βαδίσει. Το αφήνουμε να κάνει όσα βήματα μπορεί μόνο του. Την ενέργειά του θα την καταναλώσει με τον τρόπο που θα βρει το ίδιο.
  2. Καλησπέρα , στην δυσπλασία των ισχίων (ή "ανωριμότητα ισχίων") ο χρόνος πράγματι δεν είναι με το μέρος μας. Η κοτύλη αρχίζει να οστεοποιείται από την 6η εβδομάδα της ζωής. Έχω ήδη παραθέσει στο forum κάποιες πληροφορίες για την πάθηση. Τα προβλήματα των ισχίων στα νεογέννητα είναι καθημερινή ασχολία για εμάς τους Παιδοορθοπαιδικούς. Είμαι στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε διευκρίνηση.

  3. Διαφημίσεις


  4. Ε.Α. Βερυκοκάκης

    Απορία για περπάτημα

    Μέχρι 18 μηνών είναι απόλυτα φυσιολογικό να περιμένεις το παιδί να βαδίσει, συνεπώς μην αγχώνεστε. Δεν πρέπει ποτέ να συγκρίνετε με άλλα παιδιά , ούτε καν με τα αδέρφια του διότι θα εξάγετε λάθος συμπέρασμα. Έχετε υπόψιν σας πως τα παιδιά είναι ιδιαιτέρως χειριστικά. Το παιδί σας τώρα περιμένει το χέρι σας για να βαδίσει. Αν δεν του το δώσετε θα υποχρεωθεί να εκκινήσει μόνο του.
  5. Ε.Α. Βερυκοκάκης

    Απορία για περπάτημα

    Καλησπέρα. Από αυτά που αναφέρατε , το παιδί σας ήδη βαδίζει. Συνεπώς ανατομικά είναι έτοιμος για να πραγματοποιήσει αυτή τη λειτουργεία. Δεν υπάρει περίπτωση να τον πιέσατε. Πιθανόν όμως να έχει συνδυάσει ψυχολογικά την βάδιση με το κράτημα του χεριού. Μην του ξαναδώσετε το χέρι για να βαδίσει και θα δείτε ότι μόνος του πλέον θα το επιχειρήσει. Δεν κόψατε καμμία εξέλιξη , μην ανησυχείτε. Είναι θέμα χρόνου να δοκιμάσει χωρίς το χέρι σας. Είμαι στη διάθεσή σας για ό,τι προκύψει.
  6. Ε.Α. Βερυκοκάκης

    Απορία για περπάτημα

    Καλησπέρα και πάλι. Το περπάτημα θεωρείται ορόσημο. Και το όριο είναι οι 18 μήνες. Δεν έχει καμία σημασία πότε θα περπατήσει το παιδί μέσα σε αυτό το διάστημα των 18 μηνών. Συνεπώς το νωρίτερο δεν είναι ούτε καλύτερο, ούτε χειρότερο. Αναφορικά με την ευφυία, δεν υπάρχει καμία έρευνα που να την συνδέει με την βάδιση.
  7. Ε.Α. Βερυκοκάκης

    Απορία για περπάτημα

    Καλησπέρα και καλή χρονιά εύχομαι! Ξεκινώ λέγοντας πως δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτα για να την βοηθήσετε να περπατήσει. Θα σηκωθεί μόνη της να βαδίσει όταν είναι έτοιμη. Το χρονικό όριο που την περιμένουμε είναι μέχρι τους 18 μήνες. Εάν μέχρι τότε δεν έχει βαδίσει , επικοινωνούμε. Συνεπώς δεν απαιτείται να την κρατάτε από το χέρι για να βαδίσει , ούτε να την βάζετε σε περπατούρα. Αναφορικά με το μπουσούλημα , κάθε παιδί μπουσουλά με το δικό του τρόπο και όλοι οι τρόποι είναι φυσιολογικοί. Και πράγματι , κάποια παιδιά παρακάμπτουν τελείως το στάδιο του μπουσουλήματος και πάνε κατευθείαν στο περπάτημα. Ελπίζω να απάντησα στις ανησυχίες σας. Είμαι στη διάθεσή σας για ό,τι χρειαστείτε.
  8. Παιδιά και Άθληση Ποιο είναι το κατάλληλο άθλημα για το παιδί μου; Μήπως το παιδί μου είναι ακόμα μικρό για να κάνει αυτό το σπορ; Τι μέτρα πρέπει να λάβω ώστε το παιδί μου να αθληθεί χωρίς να τραυματιστεί; Αυτά είναι ερωτήματα που ταλανίζουν τους γονείς, όταν τίθενται μπροστά στην επιλογή κάποιας αθλητικής δραστηριότητας για το παιδί τους. Θα προσπαθήσω να ξεδιαλύνω το τοπίο απαντώντας σε αυτές τις ερωτήσεις και καταρρίπτωντας κάποιους μύθους. Θα περιγράψω τις βασικές αρχές μιας σωστής προπόνησης, στη συνέχεια θα αναφέρω ποια αθλήματα είναι κατάλληλα για το παιδί με βάση την ηλικία του και τέλος θα εξηγήσω λίγα πράγματα για τους τραυματισμούς των παιδιών κατά την άθληση. Α) Βασικές αρχές που πρέπει να τηρούνται στην διάρκεια της προπόνησης: · Πρέπει να υπάρχει στο χώρο κάποιος/-α εκπαιδευμένος/-η στην Καρδιοαναπνευστική ανάνηψη. · Τα παιδιά πρέπει να πίνουν υγρά 30 λεπτά πριν την προπόνηση,και όταν αρχίσει πλέον η προπόνηση κάθε 20 λεπτά (1 ποτήρι). Το καλοκαίρι ιδίως ελοχεύει ο κίνδυνος ηλίασης και αφυδάτωσης. · Πρέπει να υπάρχει μια περίοδος τουλάχιστον 10 εβδομάδων το χρόνο, όπου ο/η μικρός/-ή αθλητής/-τρια θα μένει εκτός προπονήσεων · Αν το παιδί εμφανίσει απώλεια συνείδησης, έμετο ή αίσθημα βάρους στο κεφάλι, οφείλει να σταματήσει την προπόνηση διότι ενδεχομένως να έχει πάθει διάσειση (καταρρίπτεται ο μύθος, ότι για να έχεις διάσειση πρέπει οπωσδήποτε να έχεις απώλεια συνείδησης). · Οι περισσότεροι τραυματισμοί συμβαίνουν στην ποδηλασία,το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ και στο σκέιτμπορντ. · Παιδιά που κάνουν ταυτόχρονα 2 αθλήματα που γυμνάζουν τα ίδια μέρη του σώματος (π.χ. κολύμβηση και τέννις) κινδυνεύουν πιο πολύ να τραυματιστούν, απ’ότι αν συμμετέχουν σε αθλήματα που γυμνάζουν διαφορετικά μέρη του σώματος (π.χ. σπριντ και γκολφ) · Η προπόνηση πρέπει να αρχίζει με ελαφρά αερόβια άσκηση και μυϊκές διατάσεις, και να τελειώνει πάλι με μυϊκές διατάσεις. Κάθε διάταση να διαρκεί 20-30 δευτερόλεπτα Β) Κατάλληλα αθλήματα ανά ηλικία. Ηλικίες 2 εώς 5 έτη Στις ηλικίες αυτές τα παιδιά μπορούν να μάθουν κάποιες βασικές κινήσεις, αλλά δεν μπορούν να συμμετέχουν σε οργανωμένα αθλήματα. Κατάλληλες ασχολίες είναι όσες περιλαμβάνουν ελεύθερο παιχνίδι, δηλ. τρέξιμο, κλώτσημα μπάλας, χορός, αναρρίχηση σε αντικείμενα στην παιδική χαρά, ποδήλατο με βοηθητικές ρόδες, παιχνίδια στο νερό (υπό την επίβλεψη ενηλίκου). Ηλικίες 6 με 7 Σε αυτές τις ηλικίες τα παιδιά μπορούν να ακολουθήσουν επιτυχώς οδηγίες και να συμμετέχουν σε ομάδες. Συνεπώς κατευθύνουμε τα παιδιά σε αθλήματα με μπάλα, σε ενόργανη γυμναστική, τέννις, γκολφ, στίβο, κολύμβηση και πολεμικές τέχνες. Ηλικίες 8 και άνω Σε αυτά τα παιδιά επιτρέπουμε όλα τα σπορ –ακόμα και τα σπορ επαφής- αρκεί να φορούν τον κατάλληλο εξοπλισμό. Εισάγουμε την πειθαρχεία στα αθλήματα και τα παιδιά εξασκούνται υπό τις οδηγίες εξειδικευμένων προπονητών. Επιτρέπονται επίσης και ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης (θα εξηγήσουμε αργότερα τι είναι αυτό). Οι μικροί αθλητές σε αυτές τις ηλικίες πρέπει να ενθαρρύνονται να συμμετέχουν σε πάνω από ένα αθλήματα. Γ) Τραυματισμοί που σχετίζονται με την άθληση Οι αθλητικές κακώσεις διακρίνονται σε 2 κατηγορίες : α.οξείς τραυματισμοί β.τραυματισμοί από υπέρχρηση Στην πρώτη κατηγορία κατατάσσονται τα κατάγματα, οι μυϊκές θλάσεις, οι βλάβες τενόντων και η διάσειση. Πρόκειται για επείγουσες καταστάσεις που θέλουν άμεση αντιμετώπιση. Στην δεύτερη κατηγορία έχουμε τους τραυματισμούς από υπέρχρηση. Οι κακώσεις αυτές είναι αποτέλεσμα επαναλαμβανόμενης καταπόνησης του παιδικού σκελετού, στην διάρκεια του χρόνου, όπως οι τενοντίτιδες και οι οστεοχονδρίτιδες. Είναι πολύ συχνές και η πλειοψηφία των προπονητών δεν ξέρει πώς να τις διαχειριστεί. Συμβαίνουν συνήθως όταν αυξάνει απότομα η ένταση, η διάρκεια ή η συχνότητα της φυσικής δραστηριότητας. Εάν υπάρχει υποψία τέτοιας κάκωσης, το παιδί πρέπει να διακόψει τις προπονήσεις και να αναζητηθεί η βοήθεια Ορθοπαιδικού με εμπειρία στον παιδικό σκελετό. Δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι ο αναπτυσσόμενος σκελετός των παιδιών, αν και είναι σαφώς πιο ελαστικός από τον δικό μας, δεν είναι ακόμα έτοιμος να δεχτεί φορτία ανάλογα με των ενηλίκων. Να ξεκαθαρίσουμε εδώ ότι η άθληση ΔΕΝ επηρεάζει αρνητικά την ανάπτυξη των παιδιών. Αντιθέτως η ελεγχόμενη άθληση αυξάνει την αντοχή των οστών κατά 10%-40%. Μόνο η άρση βαρών και η ρυθμική γυμναστική έχουν αρνητική δράση στην οστική ανάπτυξη, και αυτό μόνο όταν ακολουθούνται σε επαγγελματικό επίπεδο. Οι ασκήσεις μϋικής ενδυνάμωσης επιτρέπονται από την ηλικία των 8 ετών. Η διαφορά από την άρση βαρών είναι πως εδώ δίνουμε σημασία στην τεχνική και όχι στην ανταγωνιστική αύξηση του μεγέθους των μυών. Συμπερασματικά λέμε πως ο αθλητισμός έχει πολλαπλά οφέλη για τα παιδιά, σωματικά και ψυχολογικά. Μαθαίνουν να έχουν όρια και να λειτουργούν υπό πίεση χωρίς αυτό να τους δημιουργεί στρες. Βελτιώνουν το συντονισμό των κινήσεών τους και εκπαιδεύονται στον να λειτουργούν μέσα σε μια ομάδα. Πρέπει όμως να ακολουθούνται ουσιώδεις αρχές με την καθοδήγηση του ιατρού και του προπονητή. Εμμανουήλ-Αλέξιος Βερυκοκάκης Ορθοπαιδικός Χειρουργός Ενηλίκων-Παίδων
  9. Αγαπητή μανούλα καλησπέρα, έχω υπόψην μου κάποιους καλούς παιδιάτρους στις περιοχές που αναφέρεστε καθότι διαμένω κι εργάζομαι στην Παιανία. Αν θέλετε οποιαδήποτε πληροφορία στεόλτε μου μήνυμα..
  10. Ε.Α. Βερυκοκάκης

    Οστεοπόρωση κύησης

    Αγαπητές μανούλες, Η παροδική οστεοπόρωση του ισχίου είναι μια πάθηση που παρατηρείται κατά την εγκυμοσύνη και την λοχεία. Δεν είναι συχνή , αλλά ο ορθοπαιδικός πρέπει να την υποψιάζεται πάντα όταν το ισχίο της γυναίκας πονά. Συνήθως υποχωρεί μόνη της , κάνοντας τον κύκλο της. Η θεραπεία που προτείνουμε είναι απόφόρτιση και καμιά φορά διφωσφωνικά , αν η μαμά δεν θηλάζει. Ελπίζω να βοήθησα. Εϊμαι στη διάθεσή σας να απαντήσω σε οποιαδήποτε απορία σας.
  11. Ε.Α. Βερυκοκάκης

    Απορία για περπάτημα

    Αγαπητές μανούλες, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα για το περπάτημα. Απαγορεύεται να στηρίζετε όρθιο το παιδί για να το ωθήσετε να περπατήσει. Με το τρόπο αυτό πιθανόν να φορτίζετε τις αρθρώσεις του προτού αυτές να είναι έτοιμες. Για τον ίδιο λόγο δεν επιτρέπεται η χρήση περπατούρας. Όταν ο σκελετός και το νευρικό σύστημα είναι έτοιμα , το παιδί θα περπατήσει μόνο του. Εάν δεν έχει βαδίσει σε ηλικία 18 μηνών , τότε επισκέπτεστε τον Παιδοορθοπαιδικό και ενδεχομένως τον Παιδονευρολόγο. Μέσα στο σπίτι δεχόμαστε να περπατά ξυπόλητο αν θέλει (με κάλτσες). Στο δρόμο εννοείται θα φορά παπούτσια. Ελπίζω να βοήθησα. Εϊμαι στη διάθεσή σας να απαντήσω σε οποιαδήποτε απορία σας.
  12. Ε.Α. Βερυκοκάκης

    Μαξιλάρι

    Αγαπητές μανούλες, θα προσπαθήσω να απαντήσω στις ανησυχίες σας αναφορικά με το μαξιλάρι στα μικρά παιδιά. Δεν υπάρχει καμμία τεκμηριωμένη έρευνα που να συνδέει τη χρήση μαξιλαριού με ανατομική βλάβη στα παιδιά ή με Σύνδρομο αιφνιδίου βρεφικού θανάτου. Το Σύνδρομο συνδέεται περισότερο με την πρηνιδόν θέση ύπνου (μπρούμυτα). Το μαξιλάρι επιτρέπεται σε οποιαδήποτε ηλικία , αν βολεύει το παιδί. Σχετικά με το μέγεθος που πρέπει να έχει , αυτό εξαρτάται από την σωματοδομή του ατόμου. Άνθρωποι με φαρδείς ώμους χρειάζονται μεγαλύτερο μαξιλάρι (πιο ογκώδες) , έτσι ώστε όταν γυρίζουν στο πλάι, το μαξιλάρι να γεφυρώνει τη διαφορά ύψους ώμου-κεφαλής. Στα μικρά παιδιά ξεκινήστε με ένα λεπτό μαξιλάρι, το οποίο θα μεγαλώνει όσο μεγαλώνουν και αυτά και αλλάζει το σώμα τους. Ελπίζω να βοήθησα. Εϊμαι στη διάθεσή σας να απαντήσω σε οποιαδήποτε απορία σας.
  13. Αρκετοί γονείς με ρωτούν εάν τα παιδιά τους μπορούν να γυμναστούν με βάρη , ή ακόμα και να ασχοληθούν με το άθλημα της άρσης βαρών. Παρακάτω θα σας παραθέσω τα συμπεράσματα των ερευνών που έχουν γίνει παγκοσμίως γιαυτό το θέμα . Είναι αποδεδειγμένο πως οι ασκήσεις ενδυνάμωσης, ακόμη και με βάρη, είναι απόλυτα ασφαλείς για εφήβους από ηλικίας 13 ετών και πάνω. Ακόμη όμως και μικρότερα παιδιά μπορούν να ασχοληθούν με αυτού του είδους τη γυμναστική. Αυτό μάλιστα έχει καθιερωθεί διεθνώς με 4 μεγάλες παγκόσμιες μελέτες που έγιναν.Η ηλικία των 7 ετών θεωρείται το κατώτερο όριο . Συνεπώς αν θέλει να ασκηθεί με βάρη πρέπει να πληρούνται οι παρακάτω προυποθέσεις, που κατά βάση έχουν θέσει 1)Η Αμερικάνικη ένωση Παιδιάτρων 2)Η Αμερικάνικη ένωση Ορθοπαιδικών 3)Η Αμερικάνικη ένωση Παιδοορθοπαιδικών 4)Η Αμερικάνικη ένωση Αθλητιάτρων. · Πρέπει η άσκηση να γίνεται ΠΑΝΤΑ υπό την επίβλεψη προπονητή/γυμναστή. Σε περίπτωση ομαδικής προπόνησης να μην αντιστοιχούν πάνω από 10 μαθητές ανά προπονητή. · Το παιδί πρέπει να είναι ώριμο αρκετά ώστε να συμμορφώνεται πλήρως με τις οδηγίες του επιβλέποντα και οπωσδήποτε πάνω από 7 ετών. · Θα προηγούνται 15 λεπτά προθέρμανσης και διατάσεων. · Θα σηκώνει τόσο βάρος ώστε να μπορεί να κάνει τουλάχιστον 8-10 επαναλήψεις. Δεν θα βάλει ποτέ τόσα κιλά που να μην είναι σε θέση να τα σηκώσει 8 φορές συνεχόμενα · Όταν πετύχει τον παραπάνω στόχο θα αυξάνει τα βάρη κατά 10% κάθε φορά · Θα ακολουθεί πάντα την σωστή τεχνική για κάθε άσκηση. Μην προσπαθεί ποτέ να «κλέψει» για να σηκώσει το βάρος · Η άσκηση με βάρη δεν πρέπει να είναι η μοναδική αθλητική του δραστηριότητα. · Πρέπει να ασκεί με βάρη όλες τις μϋικές ομάδες (κορμός-χέρια-πόδια) · Απαγορεύονται οι εκρηκτικές ή απότομες άρσεις · Η άσκηση με βάρη θα διαρκεί 20-30 λεπτά , 2-3 φορές εβδομαδιαίως · Να προηγηθεί πλήρης ορθοπαιδικός και καρδιολογικός έλεγχος Να έχουμε πάντα υπ’όψιν μας , ότι πριν αρχίσουν να παράγονται οι ορμόνες της εφηβείας (ανδρογόνα) , είναι αδύνατον για το παιδί να κερδίσει μυϊκό όγκο. Ο όγκος προυποθέτει φυσιολογική έκκριση ορμονών από το σώμα μας. Τα βάρη όμως το προετοιμάζουν θετικά για τα υπόλοιπα αθλήματα. Μπορώ να σας πω μάλιστα , πως σε αντίθεση με την κοινή πεποίθηση τα βάρη είναι ασφαλέστερα άλλων αθλημάτων. Όλοι οι τραυματισμοί που συμβαίνουν με βάρη στα παιδιά , οφείλονται αποκλειστικά σε μη τήρηση των προαναφερθέντων κανόνων, και όχι επειδή ο παιδικός σκελετός δεν αντέχει την συγκεκριμένη άσκηση. Όπως όλες οι μορφές αθλητισμού βέβαια , ενέχει την πιθανότητα τραυματισμού, όχι όμως μεγαλύτερη από άλλα δημοφιλή αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ. Όλα τα παραπάνω βασίζονται μόνο σε επιστημονικά δεδομένα που έχουν τεκμηριωθεί και μπορείτε να τα εμπιστευθείτε. Εμμανουήλ-Αλέξιος Βερυκοκάκης Παιδοορθοπαιδικός Χειρουργός
  14. Θα αναφέρω μερικά πράγματα για την εξέταση του νεογέννητου από Παιδοορθοπαιδικό, μία εξέταση τόσο απαραίτητη , που όμως οι γονείς την αγνοούν και τα μαιευτήρια την αμελούν.  Γίνεται στην Ελλάδα συστηματικά προληπτικός ορθοπαιδικός έλεγχος στα νεογέννητα; Η απάντηση μετά λυπης είναι όχι. Δεν έχουμε καταφέρει σαν ορθοπαιδική κοινότητα να πείσουμε και το κράτος και τα μαιευτήρια για την αναγκαιότητά της. Ο έλεγχος έχει αφεθεί στα χέρια των παιδιάτρων ,των νεογνολόγων, οι οποίοι δεν ξέρουν και δεν είναι υποχρεωμένοι να ξέρουν το φάσμα των ορθοπαιδικών παθήσεων που μπορεί να έχει ένα νεογνό. Το αποτέλεσμα είναι να γεννιούνται παιδιά χωρίς να έχουν περάσει από αυτό που λέμε screening δηλ. προληπτικό ορθοπαιδικό έλεγχο, κάτι που θεωρείται δεδομένο βέβαια σε όλες τις προηγμένες ιατρικά χώρες.  Τι περιλαμβάνει ο έλεγχος: Παλαιότερα που ξεγεννούσε τα παιδιά η μαμή, έλεγε πως αν το παιδί έχει 10 δάκτυλα στα χέρια, 10 δάκτυλα στα πόδια είναι εντάξει. Σήμερα έχουμε προχωρήσει πολύ σε σχέση με αυτό. Η ορθοπαιδική επιστήμη στοχεύει στο να εξασφαλίσει την υγεία και την ευεξία του μυοσκελετικού συστήματος και αυτό ακριβώς εξετάζουμε στο νεογνό. Κάθε οστό και κάθε άρθρωση του νεογνού ελέγχεται εξονυχιστικά. Ψάχνουμε για παραμορφώσεις των οστών , για εξογκώματα, για οστικά ελλείματα , για μειωμένη κινητικότητα των αρθρώσεων. Γενικά αναζητούμε οτιδήποτε παρεκλίνει του φυσιολογικού, οτιδήποτε στο σκελετό δεν λειτουργεί σωστά.  Πότε πρέπει χρονικά να γίνεται ο έλεγχος; Ο έλεγχος πρέπει να πραγματοπιείται με το που θα γεννηθεί το μωρό, εντός της πρώτης εβδομάδος από τη γέννηση του μωρού.  Χρειάζονται κάποιες συμπληρωματικές εξετάσεις προκειμένου να είναι πλήρης η ορθοπαιδική εξέταση του νεογέννητου; Ενδεχομένως να χρειαστεί κάποιος υπέρηχος ή κάποια ακτινογραφία. Όμως πάντα στην ιατρική το Α και το Ω είναι η κλινική εξέταση και σε αυτό βασιζόμαστε. Οι συμπληρωματικές εξετάσεις είναι απλά για επιβεβαίωση ή για ποσοτικοποίηση του προβλήματος.  Ποιες ορθοπαιδικές παθήσεις μπορεί να έχει ένα νεογνό; Είναι πληθώρα παθήσεων και θα χρειαζόμουν , χωρίς υπερβολή 100 σελίδες για να τις αναφέρω όλες. Εν συντομία να πω ξεκινώντας από τη σπονδυλική στήλη η νεογνική κύφωση και η σκολίωση. Εν αντιθέσει με το τί πιστεύει ο πολύς κόσμος, η σκολίωση μπορεί να εμφανιστεί από γεννήσεως. Έχουμε βρει και θεραπεύσει βρεφικές σκολιώσεις με άριστα αποτελέσματα. Ακόμα μπορεί το νεογνό να έχει διαταραχές των άνω άκρων όπως πολυδακτυλία (παραπάνω δάκτυλα) ή συνδακτυλία (ενωμένα δάκτυλα). Επίσης συνοστεώσεις δηλ. οστά που είναι ενωμένα αντί να είναι χωριστά. Στα κάτω άκρα αναζητούμε διαταραχές του άκρου ποδός. Αν το ποδαράκι του μωρού κοιτάζει προς τα μέσα, κοιτάζει προς τα έξω , προς τα κάτω, αυτό μπορεί να υποκρύπτει μια σοβαρή κατάσταση. Η γιαγιά μπορεί να πει ότι το ποδαράκι του μωρού μοιάζει με του μπαμπά ή της μαμάς στην αντίστοιχη ηλικία , και βέβαια η κληρονομικότητα παίζει μεγάλο ρόλο, δεν μπορούμε να τα αποδίδουμε όλα στην κληρονομικότητα. Μπορεί να υποβόσκει μια πάθηση σοβαρή , που να επιδέχεται θεραπείας. Η ραιβοϊπποποδία , συχνότερη στα αγόρια, είναι μια πάθηση που μέχρι προσφάτως αντιμετωπιζόταν με μεγάλα χειρουργεία , ανοίγαμε το παιδικό ποδαράκι σαν τριαντάφυλλο για να το διορθώσουμε. Σημερά ,εαν διαγνωσθεί εγκαίρως , την αντιμετωπίζουμε αμέσως μόλις γεννηθεί το παιδί, με εφαρμογή διορθωτικών γύψων και έχουμε καλύτερα αποτελέσματα εν συγκρίσει με τα βάρβαρα, επιτρέψτε μου να πω, χειρουργεία του παρελθόντος. Η δυσπλασία του ισχίου , πάθηση ιδιαίτερα συχνή στον Ελλαδικό χώρο, ιδιαίτερα στα κορίτσια και σε νεογνά που έχουν γεννηθεί με ισχιακή προβολή. Πρόκειται για μια ανωριμότητα της άρθρωσης του ισχίου, με αποτέλεσμα να μην είναι σταθερή , να εξαρθρώνεται και να μην παρέχει στήριξη για την ορθοστάτηση και τη βάδιση. Εδώ με εφαρμογή ενός απλού κηδεμόνα η πάθηση διορθώνεται στην βρεφική ηλικία και αποφεύγουμε τα προβλήματα που προκύπτουν στην ενήλικο ζωή με αρθρίτιδες, δυσκολία στη βάδιση ακόμα και διαταραχές στην σεξουαλική ζωή του ενήλικα. Ειδάλλως θα χρειαστούν μεγάλα τραυματικά χειρουργεία ανακατασκευής , με ό,τι αυτό συνεπάγεται.  Υπάρχουν τραυματισμοί του σκελετού κατά τον τοκετό; Βεβαίως. Τα μαιευτικά κατάγματα είναι άλλο ένα μεγάλο κεφάλαιο που απασχολεί εμάς τους παιδοορθοπαιδικούς. Κατά τον τοκετό καθώς το νεογνό περνά μέσα από το γεννητικό κανάλι, μπορεί να υποστεί κάποιο τραυματισμό που να οδηγήσει σε κάταγμα. Εδώ υπάρχει το ιατρικό ζήτημα της σωστής πώρωσης του κατάγματος. Η επουλωτική ικανότητα των οστών στα νεογνά είναι πολύ μεγάλη , όπως χαρακτηριστικά λέμε στα νεογνά το εργοστάσιο που φτιάχνει τα οστά είναι ακόμα ανοιχτό , συνεπώς μια έγκαιρη διάγνωση του κατάγματος οδηγεί σε άριστο αποτέλεσμα.  Ποια η συχνότητα των παθήσεων αυτών για να καταλάβει ο αναγνώστης; Έχει υπολογιστεί ότι τι 6% των νεογνών εμφανίζει κάποια ανωμαλία του μυοσκελετικού συστήματος. Μέχρι και το 20% των θανάτων στην περιγεννητική περίοδο ,δηλ. κατά τον τοκετό ή λίγο μετά , αποδίδονται σε παθήσεις που σχετίζονται με το σκελετό. Ενδεικτικά να πούμε ότι η συγγενής ραιβοϊπποποδία απαντάται σε 1 ανά 1000 γεννήσεις, συχνότερη στα αγόρια. Η αναπτυξιακή δυσπλασία του ισχίου το ίδιο, αλλά η πιθανότητα αυξάνει αν είναι κορίτσι ή ισχιακή προβολή. Προφανώς αυτά τα ποσοστά αυξάνονται κατά πολύ εάν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό, εάν δηλ. η μαμά, ο μπαμπάς ή κάποιος άλλος στην οικογένεια είχε από γεννήσεως ορθοπαιδικό πρόβλημα. Ομοίως η πιθανότητα ορθοπαιδικού προβλήματος αυξάνει εάν συνυπάρχει άλλο πρόβλημα υγείας του νεογνού, για παράδειγμα εάν το νεογνό έχε εκ γενετής πρόβλημα με την καρδιά, οι γονείς οφείλουν να είναι ευαισθητοποιημένοι να ζητήσουν ορθοπαιδικό έλεγχο διότι μπορεί να υποκρύπτεται και πρόβλημα μυοσκελετικό. Αυτό είναι ιδιαίτερα έκδηλο σε παιδιά που γεννιούνται με κάποιο σύνδρομο. Εδώ η ορθοπαιδική εξέταση είναι επιβεβλημένη, διότι τα σύνδρομα κατά κανόνα επηρεάζουν την ανάπτυξη του σκελετού.  Γιατί είναι σημαντική η πρόληψη και ποιες οι συνέπειες αν δεν γίνει. Η πρόληψη στην ιατρική είναι πάντα καλύτερη της θεραπείας αυτό είναι αυταπόδεικτο. Συγκεκριμένα στο ορθοπαιδικό κομμάτι μπορούμε να πούμε πως στο νεογνό οι ανατομικές δομές είναι ακόμα εύπλαστες, τα οστά είναι σε μεγάλο βαθμό χόνδρινα, οι μύες είναι πιο ελαστικοί. Είναι πολύ ευκολότερο συνεπώς να διορθωθεί μια παραμόρφωση στη νεογνική ηλικία παρά όταν το παιδί μεγαλώσει. Αν μια ορθοπαιδική πάθηση περάσει αδιάγνωστη σε νεογνική ηλικία οι συνέπειες μπορεί να είναι ολέθριες .Συχνά απαιτούνται μεγάλα τραυματικά χειρουργεία για να αντιμετωπιστεί μια παραμόρφωση που θα μπορούσε να διορθωθεί με απλά μέσα όπως κηδεμόνας ή ένας γύψος τους πρώτους μήνες της ζωής του βρέφους. Στη βρεφική ηλικία πολλές παραμορφώσεις διορθώνονται με απλές ασκησούλες που δείχνουμε στους γονείς και κάνουν. Επιδιώκουμε δηλαδή να συμμετέχουν και οι γονείς στη θεραπευτική διαδικασία. Το χέρι του γονιού είναι καλύτερο από το χέρι του ιατρού. Έρχονται στο ιατρείο μου παιδιά με βλαισοπλατυποδίες ή ραιβοποδίες από γεννήσεως που παραμελήθηκαν και τώρα οι γονείς έχουν πολύ πιο περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές για τα παιδιά τους. Έρχονται παιδιά με συγγενείς βραχύνσεις μυών, με πιο κοντούς μυς δηλαδή, με στραβά ποδαράκια, με δυσπλασία ισχίων και συχνά η μόνη θεραπεία που απομένει στην προχωρημένη ηλικία που τα βλέπουμε είναι το χειρουργείο. Κάτι που θα μπορούσε να αποφευχθεί εάν κάποιος ορθοπαιδικός είχε εξετάσει και αντιμετωπίσει το πρόβλημα όταν παιδί ήταν ακόμα νεογέννητο. Καταλαβαίνετε βέβαια ποιο είναι το ψυχολογικό κόστος για το παιδί και την οικογένεια που καλούνται να θεραπεύσουν κάτι με καθυστέρηση ετών . Επιπλέον υπάρχει και η οικονομική επιβάρυνση για τον ασθενή και για τα ασφαλιστικά ταμεία .Συνεπώς η επίπτωση της μή πρόληψης εμφανίζεται σε πολλαπλά επίπεδα και πέφτει σαν βάρος στην κοινωνία και στην οικογένεια που είναι ο πυρήνας της κοινωνίας.  Πονάει το νεογέννητο όταν το εξετάζετε; Διότι πολλές μαμάδες ανησυχούν όταν βλέπουν το μωρό να κλαίει. Όχι το μωρό δεν πονάει.Οι μαμάδες ανησυχούν όταν βλέπουν το νεογέννητό τους να κλαίει όταν το εξετάζουμε , αλλά αυτό το κλάμα δεν είναι πόνος , είναι ενόχληση. Το μωρό δεν έχει άλλο τρόπο να το εκφράσει και το εκφράζει κλαίγοντας. Εξ'αλλου όλοι εμείς που ασχολούμαστε με παιδιά ακολουθούμε πρωτόκολλα κατά την εξέταση ώστε η εξέταση να είναι και ασφαλής και αποτελεσματική.  Τι γίνεται μετά , πότε ξαναβλέπει το παιδί ο παιδοορθοπαιδικός; Μετά από την εξέταση που γίνεται στο μαιευτήριο, το επόμενο ραντεβού με τον παιδοορθοπαιδικό είναι όταν το παιδί κάθεται μόνο του, για να δούμε τη στάση του κορμού του. Στη συνέχεια το βλέπουμε σε ηλικία βάδισης ώστε να ελέγξουμε πως βαδίζει. Έπειτα από αυτό τα παιδιά πρέπει να εξετάζονται μία φορά το χρόνο προκειμένου να προλαμβάνουμε όλες αυτές τις παθήσεις που ονομάζουμε αναπτυξιακές, δηλ. που εμφανίζονται ή επιδεινώνονται όσο ο σκελετός αναπτύσσεται.  Τα πρόωρα έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν μια μυοσκελετική δυσμορφία; Όταν λέμε ότι το νεογνό είναι πρόωρο , σημαίνει πως δεν έχει προλάβει να ολοκληρώσει την ενδομήτριο ανάπτυξή του και αυτό περιλαμβάνει και την ανάπτυξη του μυοσκελετικού του συστήματος. Δεν αποτελεί έκπληξη λοιπόν ότι αυτά τα παιδιά εμφανίζουν σε μεγαλύτερη συχνότητα παραμορφώσεις του σκελετού, όσων αφορά την ανάπτυξη και την διαφοροποίησή του. Πολύ περισσότερο λοιπόν αυτά τα παιδιά θα πρέπει να τα εξετάσει ένας παιδοορθοπαιδικός με το που γεννιούνται, ώστε να είναι οι γονείς βέβαιοι πως όλα βαίνουν καλώς.  Για τα παιδιά που δεν έχουν ελεγχθεί από παιδοορθοπαιδικό όταν γεννήθηκαν , πως θα καταλάβει η μαμα ότι κάτι δεν πάει καλά για να αναζητήσει συμβουλή; Η εμπειρία μου έχει δείξει ότι το μητρικό ένστικτο , και το πατρικό βέβαια –μην ξεχνάμε και τους πατεράδες- , είναι αλάθανστο. ΑΝ η μαμά υποπτεύεται ότι κάτι δεν πάει καλά, ε τότε κάτι υπάρχει. Αν το καλοκαίρι που το παιδί είναι με το μαγιουδάκι του, το δει η μαμά να γέρνει από τη μια πλευρά, αν στραβοπατά τα παπούτσια του, αν πονά σε κάποιο οστό ή σε κάποια άρθρωση οφείλει να αναζητήσει συμβουλή. Στην περίπτωση δε που το παιδί της δεν έχει εξεταστεί ποτέ από ορθοπαιδικό, η παραμικρή υποψία πρέπει να ελεγχθεί.
  15. Καλησπέρα, με ποιόν μηχανισμό έγινε το τροχαίο ατύχημα; Εννοώ μήπως είχατε σύγκρουση και ο αυχένας σας πήγε μπρος-πίσω; Πιθανόν η κάκωση να είναι απλά μϋική, όπως μου την περιγράφετε. Συνεπώς αφήστε να ολοκληρωθεί η πρώτη εβδομάδα. Εάν τότε δεν έχει περάσει , ναι θα πρέπει να το ψάξετε. Οι κακώσεις αυχένα πολύ σπάνια αφήνουν κατάλοιπα , αλλά εάν συμβεί , είναι συνήθως βαρύνουσας σημασίας.
  16. Καλημέρα κι ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Θα είμαι σύντομος και περιεκτικός απαντώντας στις ερωτήσεις σας. 1.ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΠΕΡΠΑΤΟΥΡΑ. Μην την ξαναχρησιμοποιήσετε. 2. Από αυτά που μου λέτε , το παιδί σας δεν έχει ακόμα σταθεροποιήσει την βάδισή του. Όλα τα παιδιά πρέπει να ελέγχονται από Παιδοορθοπαιδικό όταν ξεκινήσουν να βαδίζουν, αυτό είναι παγκόσμιο πρωτόκολλο. Όταν το παιδί σας βαδίσει σταθερά , ελάτε να τον δω. Η βάδιση που μου περιγράφεται δεν είναι φυσιολογική, αλλά δεν αξιλογείται στην παρούσα φάση , διότι το παιδί ΔΕΝ βαδίζει ακόμα σταθερά. Καλημέρα σας. Οι ασκήσεις Mackenzie και η θερμοφόρα βοηθούν στο μυικό κομμάτι του πόνου. Δεν ωφελούν όμως στον πόνο από πίεση νεύρου που ενδεχομένως προκαλεί η κήλη δίσκου. Εκεί ενδεχομένως χρειαστεί να κάνουμε ένεση στον επισκληρίδιο χώρο.