sasaha

Νέο Μέλος
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    4
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral
  1. Η αληθεια ειναι οτι δεν κανω τίποτα αλλο από να διαβαζω άρθρα και συνεντεύξεις γι αυτο το πράγμα...τα συμπτωματα της κόρης μου συμπίπτουν πολύ με αυτά που διαβαζω...με εξαίρεση οτι δεν κάνει εμετό...την αηδιάζει...ακόμα....δεν ξέρω πως θα αντιδράσει μετά...όμως όλα τα άλλα είναι κοινά...κρύβει φαγητό...το κοβει κομματάκια...κοιτάζει τον εαυτό της όλη μερα στον καθρέφτη...κλαιει μετά από πίεση για να φάει...πηγαινει στην ζυγαριά καθε λίγο και λιγάκι (την πέταξα)...τρώει και με ρωτάει εφαγα πολύ και ας είναι 5 πατατες..βλέπει τον εαυτο της στο δοκιμαστήριο π.χ. και λέει οτι ειμαι χοντρή...ειδα σημειώσεις της που θελει να χασει και άλλο,.,...τι άλλο να δω για καταλαβω....το ξέρω ήδη....όμως ειναι προβλημα ενος μηνα μονο και θα κάνω ότι περνάει από το χέρι μου να το λύσω...θέλω να μαθω καταρχην πια ήταν η αφορμή για όλο αυτό....χαμηλή αυτοπεποίθηση??? Της είπαν κατι στο σχολείο??? Κάναμε κατι λάθος ως γονείς???? ξέρω οτι της αρέσει ενα αγορι...να είναι αυτό μία αιτία??? Θέλει να γινει πιο όμορφη????....είναι ερωτήματα που θέλω να ψαξω να βρω μια απάντηση....
  2. Ας μην γελιόμαστε ξέρω την απάντηση ...μίλησα με παιδοψυχίατρο χθες και θα κλείσουμε ραντεβού αμέσως μετά το Πάσχα....αρχικά οι δύο γονείς και μετά με το παιδί...όμως μέχρι τότε μου φαίνεται ότι θα περάσω μαύρο Πάσχα ....και δεν με νοιάζει αυτό εννοείται ...με νοιάζει το παιδί να είναι καλά...έχει μειωθεί η αίσθηση της πείνας της και αυτό είναι υπαρκτό πλέον....ότι τρώει το τρώει με το ζόρι....θα φύγουμε για λίγο εκτός Αθηνών μήπως αυτό βοηθήσει και χαλαρώσουμε όλοι ....τι να πω...αφήνω λίγο το θέμα σαν να μην υπάρχει, προσπαθώ να φέρομαι όσο πιο φυσιολογικά γίνεται ...δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο ....δεν μπορώ να την πιέσω άλλο...δεν βοηθάει κανέναν αυτό...είμαι πολύ στεναχωρημένη με όλο αυτό....σας ευχαριστώ πολύ
  3. Καταρχήν ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας...η σχεση μου με την κορη μου ηταν παντα καλή...μιλαγαμε για ολα ακόμα πάντα...δεν μου έκρυβε ποτε τίποτα...ακόμα και οταν μου έλεγε οτι εχει κοιλίτσα απαντούσα οτι ειναι φυσιολογικο, οτι ειναι στην αναπτυξη, οτι θα ψηλωσεις...παιζει μπάσκετ 4 χρόνια τωρα με αγωνες κλπ κλπ...ποτέ δεν της έκανα κριτική ή να την μειωσω για κατι...αντιθετως την ενθαρρυνα παντα για τις επιλογες της, για ολα....μαλιστα και ο μπαμπας της και εγω γυμναζομαστε και της ελεγα οτι θα μεγαλωσεις και θα πας και συ... γι αυτο στεναχωριεμαι τώρα οχι τόσο για το βάρος οσο για την εμμονη της σε θεματα....πχ κοιταζεται ολη την ωρα στον καθρεφτη, βλεπει βιντεο με γλυκά συνεχως ή φαγητα(σημαίνει κάτι αυτό αραγε???)....με λίγα λογια πιστεύω οτι πεινάει αλλα κρατιέται και αυτο εμενα με προβληματιζει...και το γεγονος βεβαια οτι θελει να κρυβει το φαγητο...εκει της λεω φαε οσο θες αλλα σε παρακαλω μην το κρυβεις...

  4. Διαφημίσεις


  5. Καλημέρα σας Η κόρη μου είναι 13 χρονών και εδώ και 1 1/2 μήνα περίπου βλέπω βασικές αλλαγές στην διατροφή της...Αρχικά να πω ότι πάντα ήταν στα φυσιολογικά πλαίσια (πανω κατω) ΄βάρους και ύψους συμφωνα με τα προτυπα ....Τον Ιαναουάριο ήταν περίπου 153 ύψος με 50 κιλά κάπου εκεί .....της άρεσε το γλυκάκι , να τσιμπολογάει ...έτρωγε και μετά από λίγο μου έλεγε "πεινάω"...Ξαφνικά άρχισε να μου ζητάει τροφές με μειωμένα λιπαρά, κοίταζε τα κουτιά από τα μπισκότα να δει τα συστατικά , ήθελε κρακερ ολικής άλεσης π.χ και γενικά όλα τα ολικής ....ύστερα άρχιζε να πηγαίνει καθε και λίγο στην ζυγαριά , κοιταζόταν συνέχεια στον καθρέφτη...Στην πορεία άρχισε να μου κρύβει το φαγητό όπου μπορείτε να φανταστείτε...στα σκουπίδια , κάτω από το τραπέζι μέχρι και στην κασετίνα της βρήκα αν είναι δυνατόν.....Παράλληλα με όλα αυτά της έλεγα γιατί δεν τρώει και μου έλεγε προσέχω μαμα να χάσω λίγο...κάπου εκνευριζόμουν κάπου έλεγα οτι μηπως της αρέσει κάποιο αγοράκι ..οκ... Εφτασε όμως με όλα αυτά να βλέπω διαφορά στο σώμα της και κάπου ανησύχησα πλέον...η αλήθεια είναι ότι έγινα πιο πιεστική μαζί της ...τσακωνόμασταν κάποιες φορές γιατί το άγχος μου δεν με άφηνε να κάνω ήρεμη κουβέντα μαζί της....πηγαμε και στον γιατρό και μου είπε ότι αυτή την στιγμή είναι στα φυσιολογικά πλαίσια ...154 ύψος με 45 κιλά.... (έχασε 5 κιλά περίπου)....θα ήρεμήσουμε λίγο το πάσχα και θα πάμε να κάνουμε τις εξετάσεις αίματος και ούρων να δούμε και από κει τι γίνεται....αυτή την στιγμή που γράφω εξακολουθεί να κρύβει αυτά που τρώει έτσι ώστε να είμαι σίγουρη πλέον ότι οι θερμίδες που παίρνει ημερησίως να είναι σίγουρα λιγότερες ....φοβάμαι μην χάσει και άλλο βάρος πραγματικά.....περισσότερο με αγχώνει η ψυχολογία της ...έφαγε ένα βράδυ σουβλάκι και πήγε να ζυγιστεί και άρχισε να κλαίει γιατί πήρε λέει ένα κιλό....έμεινα κόκαλο να την κοιτάω και λέω τι γίνεται βρε παιδιά?? Είναι εφηβεία αυτό ?? Είναι κάτι άλλο??? Να πάω να μιλήσω σε κάποιον ειδικό πλέον να πάρω μία γνώμη??? Εσείς είχατε κάποια τέτοια εμπειρία στα παιδιά σας??? Πως το αντιμετωπίσατε???