Velv

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    189
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral

Περισσότερα για την/τον Velv

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

268 εμφανίσεις προφίλ
  1. Πριν από 2 μέρες προσπάθησα να κλείσω ραντεβού για σαλπιγγογραφία. Δεν μπόρεσα γιατί μου είπανε πως είναι όλα κλεισμένα. Αναγκαστικά θα περιμένω στον επόμενο κύκλο και σ' αυτόν θα κάνω καλλιέργεια κολπικού υγρού και θα πάρω utrogestan (όσο ζω, ελπίζω, η γυναικολόγος θα με παρακολουθήσει για μερικούς μήνες). Σε ότι αφορά την σαλπιγγογραφία, απ' ότι φαίνεται θα πρέπει να κλείσω ραντεβού πιο νωρίς, πράγμα δύσκολο γιατί θα πρέπει να υπολογίσω με όση περισσσότερη ακρίβεια μπορώ την ωορρηξία (αν αυτή συμβεί). Οπότε μάλλον θα πάρω και τεστ ωορρηξίας για να μπορέσω να το κάνω αυτό. Οκ, όλα γίνονται, αν μπορούσε να γίνει και μωρό, θα ήταν όλα πιο όμορφα.
  2. Λιναρόσπορος σπασμένος. Ξεκίνα με μία κουταλιά του γλυκού κι αν δεν βελτιωθεί φτάσε μέχρι τις 2. ΤΟΥ ΓΛΥΚΟΥ! Τον αγοράζεις στα βιολογικά, τον κρατάς σε σκούρο βάζο, ταγγίζει στο φως. Αν δεν έχεις σκούρο βάζο βάψε ένα. Μία κουταλιά του γλυκού σε πολύ λίγο νερό, ίσα να σκεπάζεται, να φουσκώσει από το πρωί και το προσθέτεις στο μεσημεριανό του. Δεν το ανακατεύεις να πάει παντού, σκοπός είναι να το φάει. Το κάναμε περίπου στην ηλικία που είστε εσείς τώρα. Αποτέλεσμα είδαμε, αφού όπως εσείς είχαμε δοκιμάσει τα πάντα, σε συνεννόηση με την παιδίατρο φυσικά.
  3. Η φάση της αποδοχής. Η ελπίδα είναι ένα αχνό φως στο σκοτάδι. Δεν φωτίζει, υπάρχει ομώς στις πιο σκοτεινές νύχτες, στις πιο δύσκολες στιγμές. Σιγοκαίει και ζεσταίνει τις ψυχές μας. Σαν το καντίλι στο εικονοστάσι της γιαγιάς. Το λάδι όμως σώθηκε. Το φως γίνεται όλο και πιο θαμπό. Η πρώτη κύηση ήταν εξωμήτριος και παλίνδρομη. Πόνεσε αλλά ήταν μια άτυχη στιγμή, την άφησα πίσω μου. Η σαλπιγγογραφία ήταν δύσκολη, το υγρό πέρασε με την τρίτη προσπάθεια κι έφτασα πολύ κοντά να χάσω τις αισθήσεις μου. Πολύς ο πόνος, ήταν όμως σωματικός. Είχα μία σάλπιγγα αλλά ήταν σε καλή κατάσταση και οι πιθανότητες για μια φυσιολογική σύλληψη υπήρχαν. Ήταν όμως μικρές. 5% από 20-25% που έχει μια φυσιολογική γυναίκα με 2 σάλπιγγες. Προσπαθούσαμε σε κάθε κύκλο και για 2 βδομάδες κρατούσαμε την ανάσα μας. Ξανά και ξανά. Τα καταφέραμε μετά από μία βιοχημική λίγο πριν πάμε για τεχνιτή- υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. Έχουμε το παιδί μας και είναι καλά στην υγεία του, μεγαλώνει με αγάπη και φροντίδα κι όταν ζωγραφίζει την οικογένειά του ζωγραφίζει και τα ξαδέρφια του. Μας έλεγε πως ήθελε αδέρφια και κοιταζόμασταν ενοχικά σχεδόν. Προσπαθούσαμε χωρίς αποτέλεσμα. Μέχρι που το πιστέψαμε στον προηγούμενο κύκλο. Έκανα το τεστ για β- χοριακή το βράδυ της 42ης και πήγα για ύπνο μ' ένα πλατύ χαμόγελο στα χείλη. Το επόμενο πρωί είχα αίμα και λίγες ώρες αργότερα ήρθε η απάντηση του μικροβιολογικού. Δεν ήμουν ποτέ έγκυος και οι ορμονικές εξετάσεις δείξανε πως ήταν μια κύστη που έκανε τόσο μεγάλο κύκλο. Πλέον δεν ελπίζω, απλά αποδέχομαι, τα ανίψια μου είναι ότι πιο κοντινό έχει το παιδί μου σε αδέρφια. Θα το ξεπεράσω αλλά πονάει και θα πονάει για πολύ καιρό. Στον επόμενο κύκλο θα πάω για σαλπιγγογραφία. Περιμένω να μου πούνε πως η σάλπιγγα είναι βουλωμένη. Άσχετα όμως με τ' αποτελέσματα της εξέτασης ξέρω πως θα κλάψω. Εύχομαι σε όσες προσπαθούν κουράγιο, να μην το βάζουν κάτω και να μην αφήνουν τίποτα στην τύχη. Καλό Πάσχα σε όλους.

  4. Διαφημίσεις


  5. δεν μπορώ να σου πω, σκέψου τι είναι σημαντικό για σένα. θέλεις να θηλάσεις, πες το στον παιδιάτρο, πες του πως δεν θες να σταματήσεις. να βρείτε μαζί ένα πλάνο. αν το παιδί παίρνει ικανοποιητικό βάρος απ' τον θηλασμό, γιατί να σταματήσεις; άσε που θ' αναγκαστείς να δώσεις σκόνη αν αποθηλάσεις. δεν καταλαβαίνω τον λόγο. εμένα η δική μου παιδίατρος με πήγαινε στους 6 μήνες για αποθηλασμό κι αν δεν ήταν η μαμά μου, θα είχε γίνει. κι όλα αυτά μ' ένα παιδί που έβλεπε το κουτάλι κι έκλαιγε. έπαιρνε 1 κιλό το μήνα απ' τον θηλασμό και τον 7ο με 8ο που έκοψα τους θηλασμούς (εκτός από πρωί, βράδυ και νύχτα) πήρε 300 γρ. από τις στερεές αλλά μπόρεσα να θηλάσω μέχρι τους 12,5 μήνες και μετά κάναμε αποθηλασμό για 1 μήνα γιατί είχε κόψει τον νυχτερινό θηλασμό απ' τον 9ο μήνα. δεν είχα γάλα πλέον. διάβασε κι εδώ αν θες:
  6. βάζω τη λογική μου κάτω και σκέφτομαι πως όπως το μωρό μεγαλώνει, το ίδιο μεγαλώνει και η όρεξή του. άρα, μπορείς να θηλάσεις και να ταΐσεις. εφόσον είναι σημαντικό να μην αποθηλάσεις, τότε μήπως θα πρέπει να δίνεις πρώτα στήθος και μετά φαγητό με εξαίρεση τις ώρες που λείπεις; κατά τη διάρκεια της νύχτας θηλάζει; η περιστασιακή χρήση θήλαστρου εμένα δεν μου έκανε κακό. αλλά χρησιμοποίησα περιστασιακά και μπουκάλι και θήλαστρο. θήλασα αποκλειστικά για 5,5 μήνες και αποθήλασα στους 12.
  7. αποφεύγεις τον αποθηλασμό θηλάζοντας, όποτε και για όσο θέλει το μωρό. διαβάζω πως παιδεύτηκες και τα κατάφερες με τον θηλασμό κι έχω να σου πω μπράβο σου μανούλα. όσο για το στήθος, αν δοκίμαζες διαφορετική στάση θηλασμού, μήπως τα κατάφερνες καλύτερα;
  8. η φρουτόκρεμα που έφαγε: μήλο, αχλάδι, βρόμη βρασμένη (επί 10 λεπτά βράσιμο σε νερό, κρύωμα), καρύδι. όλα πολτοποιημένα με το ραβδί κι επιπλέον μισό πορτοκάλι στημένο. το τσάκιζε. μεσημεριανό που έφαγε πρώτη φορά: κρεατόσουπα (μοσχάρι ή κατσίκι ή κοτόπουλο) με ότι φρέσκο ή κατεψυγμένο λαχανικό (ανάλογα τις ανάγκες του) κυκλοφορούσε. έτρωγε στη σούπα του κρεμύδι, πατάτα, καρότο, σπανάκι, πράσσο, σέλινο, μπρόκολο, κουνουπίδι, παντζάρι. μετά προσθέσαμε πιπεριές χωρίς φλούδα, κολοκυθάκι, μελιτζάνες, φασολάκια, αρακά. η κρεατόσουπά του περιείχε γύρω στα 5 με 6 λαχανικά τη φορά πάντα με ωμό ελαιόλαδο και αρκετό λεμόνι για γεύση. απογευματινό που έφαγε πρώτη φορά: κριθαράκι ή αστράκι βρασμένο στο νερό της κρεατόσουπας στο οποίο προσθέταμε λίγη σάλτσα ντομάτας και ωμό ελαιόλαδο. μέχρι να κλείσει τους 12 μήνες έφαγε απ' όλα, ψάρι, όσπρια, λαδερά, ρύζι, χοιρινό χωρίς λίπος. σε κάποια φάση θυμάμαι το απογευματινό του ήταν παντζαροσαλάτα, γιαούρτι με πέτσα (αφιαρούσαμε μετά από υπόδειξη της παιδιάτρου την πέτσα) σε θερμοκρασία δωματίου με παντζάρι πολτοποιημένο και λαδολέμονο. ή και πάλι γιαούρτι με νηστίσιμο κέικ. ή βρόμη βρασμένη με τριμένα στον τρίφτη 2 αχλάδια. θυμάμαι σαν σήμερα τη γιατρό να μου λέει πως τα καλύτερα γλυκά που μπορεί να φάει είναι αυτά που δεν έχουν βούτυρο ούτε μαργαρίνη και το τηρούσαμε. εκτός απ' τον χαλβά που δεν τον ήθελε βρήκαμε κέικ που ήταν με ελαιόλαδο και τα κάναμε με τη μάνα μου. φροντίζαμε η ζάχαρη να είναι η λιγότερη δυνατή, θυμίζανε περισσότερο γλυκά ψωμιά παρά κέικ. αλάτι έφαγε μετά τους 18 μήνες. ακούω αυτό που λένε μερικές πως το φαγητό γίνεται με αγάπη και σκέφτομαι πως το φαγητό γίνεται με ευθύνη. έχουμε στα χέρια μας την υγεία των παιδιών μας, ότι πιο πολύτιμο για το μέλλον τους.
  9. τηρώ σιγή ιχθύος. περιμένω. αν αρχίσουμε τα παλιά, κάποια στιγμή κάτι θα πω μέσα στην τρέλα της στιγμής. ειδάλλως θα τ' αφήσω να περάσουν όπως ήρθαν και θα προετοιμάσω κι εγώ κατάλληλα τη γλώσσα μου, να γίνει πιο κοφτερή. άλλωστε για αυτό και μόνο έχω πολύ καλή δασκάλα.
  10. έτσι κι αλλιώς την ευνοεί η απόσταση, όποτε θέλει είναι σπίτι μου. σπίτι μου όμως παίζω στην έδρα μου. από κει και πέρα όταν πάμε σπίτι της δεν είμαι μόνη μου οπότε τις 2 μοναδικές φορές που βρεθήκαμε έξω οι 4, πεθερικά, παιδί κι εγώ, μετάνοιωσα. γιατί να μου πρήζεται το συκώτι λοιπόν; θα πετάω ένα, δεν μπορώ, δεν θέλω, δεν γίνεται και τέλος. δεν τολμάω να πω κουβέντα, υψώνει τη φωνή και μου τα χώνει. λέω παρουσία πολλών πως ξεκίνησαν οι μαργαρίνες στην αμερική το λεγόμενο crisco https://en.wikipedia.org/wiki/Crisco είναι η ιστορία του φαγητού και δεν ήταν ότι πιο υγιεινό και υψώνει τη φωνή και λέει για μια γιατρό της που την εμπιστεύεται η οποία της λέει πως το βιτάμ είναι καλό και να το τρώει. με γεια της με χαρά της, αλλά εγώ δεν μιλούσα για το βιτάμ και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί θίχτηκε. έχω μάθει όλες τις ιστορίες της απ' τη δουλειά που ήταν η πολύ σωστή υπάλληλος και η πολύ καλή συνάδελφος και πως επηρρέασε ζωές ανθρώπων και πως της πηγαίνανε δώρα διάφοροι για τη βοήθεια που τους παρήχε κι άλλα τέτοια. και τα επαναλαμβάνει κάθε φορά σε σημείο που οι νύφες τα έχουμε μάθει απ' έξω αλλά αν βρεθεί κανένα απ' τα παιδιά της μπροστά, θα αρχίσει τις αναγνωριστικές ερωτήσεις, πότε έγινε αυτό; εγώ πού ήμουν; τι ακριβώς έκανες και σου είπαν πως είσαι τόσο καλή γυναίκα κι άλλα τέτοια. μπάστα πια!
  11. φτου και πάλι απ' την αρχή. συνειδητοποίησα πως έχω να κάνω μ' έναν άνθρωπο που ξέρει να χειρίζεται τους άλλους και απολαμβάνει να το κάνει. εκτός αυτού δεν της αρέσουν οι άποψεις μου όταν είναι διαφορετικές απ' τις δικές της, είναι επικριτική σε κάθε ευκαιρία, εκδικητική και εγωίστρια. από μένα τέλος και μην πει κανένας πως δεν προσπάθησα. από δω και πέρα, θα κρατάω με νύχια και με δόντια αποστάσεις για να είμαι ήσυχη και κυρίως για να χαίρομαι το παιδί μου.
  12. το κατσικίσιο γάλα συμβάλει στην γρηγορότερη πνευματική ανάπτυξη των παιδιών απ' ότι το αγελαδινό, αυτό το είχα ξανακούσει. την καζεΐνη δεν ήξερα αλλά θα την ψάξω. επίσης γνωρίζω πως στην πνευματική ανάπτυξη βοηθάει και το κακάο σαν διεγερτικό που είναι. όσο για το θέμα, γνωρίζω απλά πως οι μαμάδες που έχουν αγόρια πρέπει να κάνουν λίγη περισσότερη υπομονή απ' τις κοριτσομάνες. επίσης απ' αυτά που βλέπω κι ακούω, τα παιδιά που είναι ζωηρά μιλάνε πιο αργά απ' τα ήσυχα.
  13. σωστά τα λες, πριν το έτος ξυπνούσε για να παίξει, δεν ήθελε να θηλάσει, αλλά χόρταινε ύπνο και ξυπνούσε μέσα στη μαύρη τη νύχτα γιατί ήθελε να παίξει, με την σκιά του στον διάδρομο, με την κουρτίνα στο δωμάτιό του, με το αυτοκόλλητο στον τοίχο. δεν υπήρχαν παιχνίδια στο δωμάτιο και μ' εξαίρεση τον διάδρομο δεν είχε πουθενά αλλού να πάει αλλά ξυπνούσε. δεν μπορούσα να σηκωθώ αλλά δεν μπορούσα και να κοιμηθώ. μετά από 2 ώρες περίπου κι αφού μου είχε βγει εντελώς ο ύπνος μπορούσα να τον μαζέψω για να ξανακοιμηθεί. εκείνος ξανακοιμόταν, εγώ παρίστανα την κουκουβάγια και στις 7-8 το πρωί είχαμε εγερτήριο. αλλά στις 11 ήταν πτώμα και το έκοβε στον ύπνο για 2-3 ώρες, ούτε σ' εκείνη τη φάση κοιμόμουν, κουκουβάγια και πάλι. κι αυτό πήγε για 10 μήνες περίπου. καλό ε;;;
  14. όταν έχεις ένα εύκολο παιδί, που το ταΐζείς, το αλλάζεις και το κοιμίζεις, μια χαρά σκέφτεσαι το δεύτερο και το τρίτο. όταν όμως κουτουλάς απ΄τη νύστα και δεν σε βοηθάει κανένας στο θέμα του ύπνου εκτός απ' τη μάνα σου που τη βλέπεις το 2μηνο μια φορά και σου λένε οι γύρω πως είναι δικό σου θέμα η αϋπνία και πως εφόσον δεν δουλεύεις δεν θα πρέπει να μιλάς και δεν υπάρχει άνθρωπος ούτε για το σπίτι αλλά μόνο για τα ψώνια και σέρνεσαι κι έρχονται για επίσκεψη ότι ώρα νάναι και σε ξυπνάνε για ν' ανοίξεις, το μόνο που θες είναι ένα κρεβάτι, μακριά απ' το παιδί αν γίνεται. αλλά όχι πολύ μακριά γιατί θηλάζει και σου τα χώνουν και για τον θηλασμό γιατί κανονικά τα μωρά πεινάνε στις 4 ώρες, όχι στις 2 που πεινάει το δικό σου, γιατί δεν ξέρουν πως τα μωρά που θηλάζουν τρώνε ανά 2ωρο και νομίζουν πως δεν φτάνει το γάλα σου, το σκέφτεσαι για δεύτερο, γιατί φοβάσαι μην είναι κι εκείνο σαν το πρώτο και σ' έχει στο πόδι νύχτες αξημέρωτες και οι γύρω σου συνεχίσουν το γουδί, το γουδοχέρι.
  15. μάνα και κόρη δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα. πεθερά και νύφη όμως είναι 2 άνθρωποι διαφορετικοί. κι όταν η μία μπλέκεται στα πόδια της άλλης γίνεται μπάχαλο. τέλος πάντων, με κουράζει που πρέπει να κοιτάω πίσω απ' την πλάτη μου συνέχεια. με κουράζει που πρέπει να εξηγώ το αυτονόητο, πως το παιδί μου είναι της μάνας του και του πατέρα μου. με κουράζει που πιστεύει πως φταίω που το παιδί μου δεν τρώει τις ποσότητες που εκείνη θέλει κι απ' την άλλη όταν τα δικά της παιδιά δεν έτρωγαν έφταιγε ο πεθερός μου. ποτέ αυτή, ποτέ η μάνα της, ούτε ο γιός της. η νύφη της κι ο άντρας της, δλδ αυτοί που στην ουσία τους θεωρεί ξένους.