Βασίλειος Χατζηαντωνίου

Επιστημονικός συνεργάτης
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    187
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

28 Neutral

Περισσότερα για την/τον Βασίλειος Χατζηαντωνίου

  • Rank
    Νέος Χρήστης
  1. ΘΡΟΜΒΟΦΙΛΙΑ

    Διαβάστε αυτό: Έχω ανεβάσει το ίδιο κείμενο και σε άλλα threads, το ανεβάζω κι εδώ γιατί είναι σημαντικό να περάσει αυτό το μήνυμα και να μπορέσουν και άλλες γυναίκες να διαβάσουν ορισμένα πολύ σημαντικά πράγματα για το "μύθο της θρομβοφιλίας". Θα ξεκινήσω με ένα σημαντικό στατιστικό δεδομένο: Θετικές εξετάσεις θρομβοφιλίας έχει περίπου 1 στους 10-20 Έλληνες. Προβλήματα κύησης εξαιτίας της θρομβοφιλίας βιώνει μόλις 1 στις 250 γυναίκες, ενώ θρόμβωση παθαίνει περίπου 1 στους 650 ανθρώπους. Από την άλλη, πολλοί άνθρωποι με αρνητικές εξετάσεις και αποβάλουν και παθαίνουν θρόμβωση. Για το λόγο αυτό, όλοι οι διεθνείς ειδικοί δε συνιστούν έλεγχο θρομβοφιλίας στο γενικό πληθυσμό, γιατί περισσότερο μπλέκει την κατάσταση παρά δίνει απαντήσεις (π.χ. τι σημαίνει θετικός έλεγχος σε μια γυναίκα χωρίς αποβολές? μόνο άγχος δημιουργεί και πολλές φορές οδηγεί σε αχρείαστη θεραπεία με ενέσεις ηπαρίνης). Ο μόνος τρόπος να ξεχωρίσει κανείς ποιος θα ωφεληθεί από τον έλεγχο θρομβοφιλίας είναι το ανάλογο κλινικό ιστορικό. Για παράδειγμα ως 2 αποβολές ΠΡΩΤΟΥ ΤΡΙΜΗΝΟΥ τις περισσότερες φορές είναι τυχαίο γεγονός (χωρίς να παραγνωρίζω το πόσο επώδυνο είναι ψυχολογικά- και το έχω βιώσει και προσωπικά). Άρα, για να αποφύγετε το αχρείαστο κόστος των εξετάσεων και για να αποφύγετε να πάρετε στα χέρια σας αποτελέσματα που δεν θα ξέρει κανείς πώς να αξιολογήσει καλό είναι πριν κάνετε έλεγχο να βρείτε έναν καλό γιατρό (μαιευτήρα ή αιματολόγο) που θα σας πει αν είναι ή όχι σκόπιμο να προχωρήσετε στον έλεγχο. Ακολούθως, να σας συστήσει έλεγχο για τα απολύτως απαραίτητα, ώστε και το κόστος του ελέγχου να περιοριστεί. Το ποιος είναι καλός γιατρός, το κρίνει συνήθως ο καθένας με καθαρά υποκειμενικά κριτήρια και δε θέλω να επηρεάσω τη σκέψη σας σε αυτό το θέμα. Συμπερασματικά, μην πέφτετε στην παγίδα του "προληπτικού ελέγχου θρομβοφιλίας" (που δίνει μη αξιολογήσιμα αποτελέσματα) και ακόμα περισσότερο της "προληπτικής αντιπηκτικής αγωγής" (που έχει αποδειχθεί ότι δε δουλεύει). Για όλα τα παραπάνω υπάρχει άφθονη βιβλιογραφία που είναι στη διάθεσή σας- δε θεωρώ σκόπιμο να την παραθέσω σε κοινή θέα, κουράζοντας το κοινό. Και αν θέλετε περισσότερα, διαβάστε και άλλες δημοσιεύσεις μου. Ελπίζω να βοηθήσω τη σκέψη σας.
  2. Αν και θεωρητικά η αντιμετώπιση της σιδηροπενικής αναιμίας θα έπρεπε να είναι εύκολη υπόθεση, η εμπειρία μου έχει δείξει ότι οι πιο πολλοί μη αιματολόγοι δε μπορούν να την αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά. Καλό θα ήταν να δείτε από κοντά έναν αιματολόγο για να σας βοηθήσει. Ενδεικτικά θα πω ότι χρειάζεται λήψη 200mg σιδήρου καθημερινά για 3-6 μήνες, ανάλογα με την ανταπόκριση και τις παρενέργειες της θεραπείας.
  3. ΘΡΟΜΒΟΦΙΛΙΑ

    Δεν είναι εύκολο να απαντήσω σε τέτοιου είδους ερωτήσεις χωρίς να έχω το πλήρες αναλυτικό ιστορικό και τις εξετάσεις που έχετε κάνει- κάτι που είναι αδύνατο να γίνει από την οθόνη ενός υπολογιστή. Καλό θα ήταν να δείτε από κοντά κάποιον αιματολόγο και να σας πει αν "έτυχε" ή όχι.

  4. Διαφημίσεις


  5. ΘΡΟΜΒΟΦΙΛΙΑ

    Η θρομβοφιλία δε σχετίζεται με τον αριθμό των μεταλλάξεων αλλά με το ΚΛΙΝΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ. Διαβάστε κι άλλες δημοσιεύσεις μου για να μη γράφω για άλλη μια φορά τα ίδια. Οι μεταλλάξεις που αναφέρετε, πάντως, είναι εντελώς επουσιώδεις και δεν επηρεάζουν την κύηση με κανένα τρόπο.
  6. Sos Στίγμα μεσογειακής αναιμίας

    Ο γυναικολόγος που είπε ότι δεν θα έχετε πρόβλημα είχε δίκιο. Ο συνδυασμός στίγματος α- με στίγμα β- μεσογειακής αναιμίας δεν δημιουργεί ιδιαίτερα προβλήματα στο παιδί. Το παιδί θα έχει σίγουρα κάποιο στίγμα, ίσως και να έχει διπλό στίγμα α- και β- μαζί. Από κλινικής σκοπιάς αυτό σημαίνει ήπια (μικροκυτταρική) αναιμία και το παιδί στη χειρότερη περίπτωση θα έχει έναν αιματοκρίτη παρόμοιο με το γονέα που έχει το β- στίγμα. Σχετικά με τη δρεπανοκυτταρική αναιμία, είναι περίεργο που μετά από τόσες εξετάσεις δεν έγινε νωρίτερα ο έλεγχος. Η δρεπανοκυτταρική αναιμία είναι μια σοβαρή πάθηση που αν την είχε κάποιος γονέας θα το ήξερε σίγουρα. Επιπλέον, αν ο γονέας που έχει το β- στίγμα είχε και "στίγμα δρεπανοκυτταρικής" θα είχε αυτό που λέμε "μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία", που είναι επίσης μια σχετικά βαριά αναιμία και άρα θα το ήξερε. Από όσα γράφετε, η μόνη ουσιαστική πιθανότητα είναι να έχετε εσείς στίγμα δρεπανοκυτταρικής, κάτι που είτε από μόνο του, είτε σε συνδυασμό με το α-στίγμα είναι γενικά επουσιώδες. Εν τέλει κάντε την εξέταση και αν χρειάζεστε περισσότερη συμβουλευτική, αναζητήστε κάποιον αιματολόγο για να σας εξηγήσει αναλυτικότερα τα παραπάνω.
  7. Αρνητικό Ρέζους μητέρας

    Να πω καταρχάς ότι η ένεση δεν είναι ανοσοκατασταλτική. Στην ουσία είναι έτοιμα αντισώματα Ρέζους που "μπλοκάρουν" το σύστημα της μητέρας και δεν το αφήνουν να αναγνωρίσει κύτταρα του εμβρύου και να παράξει αντισώματα εναντίον τους. Κατά κανόνα η ένεση γίνεται άριστα ανεκτή και θεωρείται ασφαλής, αν και ποτέ κανείς δε μπορεί να είναι απόλυτα βέβαιος όταν χορηγεί ένα φάρμακο σε κάποιον ασθενή. Είναι, όμως, σίγουρο ότι ο γιατρός σας θα πάρει όλες τις απαραίτητες προφυλάξεις για την ασφαλή χορήγησή της ένεσης. Σχετικά με το χρόνο της ένεσης, υπάρχουν διάφορα πρωτόκολλα και ο κάθε γυναικολόγος ακολουθεί αυτό που θεωρεί καλύτερο σύμφωνα με την εμπειρία του. Όλα είναι εξίσου αποτελεσματικά, άρα εμπιστευτείτε το γυναικολόγο σας σε ό,τι σας προτείνει. Όποιο πρωτόκολλο και να ακολουθεί ο γυναικολόγος, πάντως, σίγουρα περιλαμβάνει μια ένεση στις 28 εβδομάδες. Το να μη γίνει ένεση καθόλου μέχρι τον τοκετό είναι επικίνδυνο (και εκτός διεθνών πρωτοκόλλων). Το να παρακολουθεί κανείς μόνο την έμμεση Coombs και να κάνει την ένεση αν η εξέταση βγει θετική, είναι λάθος: αν η Coombs βγει θετική σημαίνει ότι η μητέρα έφτιαξε ήδη αντισώματα έναντι του εμβρύου (αυτό μετράει η έμμεση Coombs) και άρα είναι πλέον αργά να γίνει η ένεση... Και κάτι ακόμα: η μητέρα μπορεί να φτιάξει και άλλα αντισώματα εκτός από το Ρέζους. Για το λόγο αυτό, την έμμεση Coombs πρέπει να την κάνουν όλες οι έγκυες, ανεξαρτήτως Ρέζους, στις 12 και 28 εβδομάδες. Αν και η προληπτική ένεση για την οποία μιλάμε παραπάνω υπάρχει μόνο για το Ρέζους, είναι σημαντικό να γνωρίζει η γυναίκα και ο γυναικολόγος ότι υπάρχει κάποιο αντίσωμα για να ρυθμίζεται ανάλογα η παρακολούθηση του εμβρύου.
  8. Μη σας προβληματίζει η χαμηλή τιμή των ηωσινοφίλων- είναι κάτι που δεν αξιολογείται.
  9. Για να είμαι ειλικρινής, δεν πιστεύω ότι είναι καλή ιδέα. Αν χρειάζεστε αντιπηκτικά φάρμακα, η ασπιρίνη δεν θα σας καλύψει. Αν πάλι δεν τα χρειάζεστε, η ασπιρίνη είναι ένα αχρείαστο χάπι. Για αυτό γίνονται οι εξετάσεις, για να ξεχωρίζουμε ποιοι ασθενείς χρειάζονται και ποιο φάρμακο. Στη θέση σας θα έκανα εξετάσεις για να βρω το αίτιο και να το θεραπεύσω. Μόλις σήμερα είδα μια κοπέλα που μετά από 2 αποβολές στο 2ο τρίμηνο, ο γιατρός της δεν έκρινε σκόπιμο να κάνει εξετάσεις στο έμβρυο, ούτε και στην ίδια, εκτός από τη γνωστή ύποπτη, τη θρομβοφιλία. Ο έλεγχος βγήκε αρνητικός, αλλά προληπτικά της έδωσε και ασπιρίνη και ηπαρίνες. Το αποτέλεσμα? Την είδα σήμερα, μετά την τρίτη αποβολή 2ου τριμήνου...
  10. Με ιστορικό αποβολής 2ου τριμήνου και μάλιστα μετά από επιτυχή εγκυμοσύνη, χρειάζεστε οπωσδήποτε έλεγχο για διάφορα αίτια, μεταξύ άλλων και τη θρομβοφιλία- και ειδικότερα το Αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο. Πριν ξεκινήσετε, όμως, να ψάχνετε τον εαυτό σας για παθολογικά αίτια, βεβαιωθείτε ότι το έμβρυο ήταν φυσιολογικό και η αποβολή ανεξήγητη: αν το έμβρυο είχε χρωμοσωμικές ανωμαλίες ή η ιστολογική εξέταση είναι παθολογική, τότε το πρόβλημα δεν ήταν σε εσάς, αλλά στο κυοφορούμενο έμβρυο και δε χρειάζεται να ψάχνετε άλλα αίτια, παρά μόνο να προχωρήσετε με θετική σκέψη στην επόμενη προσπάθεια.
  11. Δεν μπορω να αναπνευσω

    'Οπως σωστά γράφει και η αναγνώστρια παραπάνω, μια τόσο βαριά δύσπνοια πρέπει να διερευνηθεί, ακόμα και για το ενδεχόμενο πνευμονικής εμβολής- όσο απίθανο και αν είναι κάτι τέτοιο στο 1ο τρίμηνο. Μιλήστε οπωσδήποτε το συντομότερο με το γιατρό σας.
  12. Καταρχάς πρέπει να ρωτήσω πότε μετρήθηκε η χαμηλή Πρωτεΐνη S. Αυτή η πρωτεΐνη βρίσκεται πάντα χαμηλή κατά την κύηση, από την πρώτη κιόλας εβδομάδα. Άρα αν μετρήθηκε κατά την κύηση, το αποτέλεσμα είναι μη αξιολογήσιμο και οπωσδήποτε δεν απαιτεί αντιπηκτική αγωγή. Η συχνότητα της έλλειψης Πρωτεΐνης S στο γενικό πληθυσμό είναι 1/1000 ανθρώπους, δηλαδή είναι μια σπάνια μετάλλαξη: πιο πιθανό είναι να μετρήθηκε λανθασμένα εν μέσω κύησης. Επιβεβαιώστε, συνεπώς, πριν από οτιδήποτε άλλο αν η μέτρηση έγινε εν μέσω κύησης. Αν τελικά επιβεβαιωθεί ότι η μέτρηση είναι ακριβής (δηλαδή μετρήθηκε εκτός κύησης και έχει επιβεβαιωθεί με επαναληπτική μέτρηση, για να αποκλειστεί το ενδεχόμενο λάθους), τότε και πάλι δεν είναι απαραίτητη η αντιπηκτική αγωγή: Ελάχιστοι μόνο άνθρωποι με παρουσία της μετάλλαξης αντιμετωπίζουν προβλήματα και μόνο αυτοί χρειάζονται αντιπηκτικά. Αν πάρω το χειρότερο σενάριο (δηλαδή να χρειάζεται πράγματι την αντιπηκτική αγωγή) και πάλι αυτή δεν αποτελεί ένδειξη για καισαρική τομή. Η μέθοδος του τοκετού εξαρτάται από μαιευτικούς παράγοντες και όχι από τη λήψη ή μη αντιπηκτικών. Συνοψίζοντας, από αυτά που γράφετε προκύπτουν πολλά ερωτηματικά. Καλό είναι να διευκρινίσετε τα σχετικά με τη μέτρηση της Πρωτεΐνης S και να δείτε από κοντά κάποιον αιματολόγο για να σας εξηγήσει τη σημασία της. Για την κυστική ίνωση δε γράφω κάτι, γιατί είμαι εντελώς αναρμόδιος για το ζήτημα.
  13. Τα κορτικοειδή έχουν ένδειξη μόνο στο ανθεκτικό Αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο (αυτό που παρά την αντιπηκτική αγωγή δημιούργησε και πάλι προβλήματα). Προσωπικά δεν έχω δει ποτέ ανθεκτικό σύνδρομο, ούτε καν στην Αγγλία που είχαμε το μεγαλύτερο ιατρείου Αντιφωσφολιπιδικού συνδρόμου στον κόσμο (όχι ότι δεν υπάρχουν, αλλά 9 μήνες δεν είδαμε ούτε ένα)! Στη δική σας περίπτωση δεν φαίνεται να υπάρχει καν τεκμηριωμένο σύνδρομο, πόσο μάλλον ανθεκτικό. Δε μπορώ, όμως, να πω περισσότερα για την περίπτωσή σας, διότι δεν έχω όλα τα στοιχεία του ιστορικού.
  14. Προσπαθεια εγκυμοσυνης μετα απο παλλινδρομη κυηση

    Όπως γράφει και ο συντονιστής παραπάνω, τα σχετικά με τη θρομβοφιλία είναι περισσότερο θέμα έντονης συζήτησης ("μόδα"), παρά ουσίας. Το συχνότερο αίτιο αποβολών είναι, μακράν του δεύτερου, οι χρωμοσωμικές ανωμαλίες του εμβρύου. Η θρομβοφιλία μάλιστα ευθύνεται μόλις για το 0.4% των αποβολών!! Από εκεί και πέρα, η δική σας περίπτωση έχει μια ιδιαιτερότητα: με βάση όσα γράφετε η αποβολή δεν έγινε στο 1ο τρίμηνο (πριν τη 10η-12η βδομάδα), αλλά στο 2ο. Μιλήστε με το γυναικολόγο σας σχετικά με το πότε θεωρεί ότι παλινδρόμησε η κύηση (όχι πότε έγινε η απόξεση, αλλά πότε σταμάτησε να αναπτύσσεται το έμβρυο). Αν η κύηση επιβεβαιωμένα παλινδρόμησε μετά τη 10η εβδομάδα, τότε θέλετε έλεγχο για πολλά αίτια που θα συμπεριλαμβάνουν και τη θρομβοφιλία. Αν η αποβολή έγινε πριν τη 10η εβδομάδα τα όσα αναφέρονται στις άλλες συζητήσεις που παρέθεσε ο συντονιστής έχουν εφαρμογή και στην περίπτωσή σας.
  15. Αποβολή β τριμήνου

    Καταρχάς θα πρέπει να μιλήσετε με το γυναικολόγο σας και να δείτε αν αυτός συσχετίζει την ουρολοίμωξη και την αντιβίωση με το ατυχές συμβάν. Χρήσιμο ρόλο σε αυτό θα παίξει και το πόρισμα της παθολογοανατομικής εξέτασης, που θα δείξει αν το έμβρυο παρουσιάζει παθολογία συμβατή με λοίμωξη ή άλλες αλλοιώσεις που παραπέμπουν σε άλλα αίτια. Αν μεν κατηγορηθεί η λοίμωξη, προφανώς δε χρειάζεστε άλλες εξετάσεις, παρά μόνο θετική σκέψη στην επόμενη προσπάθεια. Αν όμως η λοίμωξη δε θεωρηθεί υπεύθυνη, τότε μια ανεξήγητη αποβολή 2ου τριμήνου θέλει πολλές εξετάσεις γιατί είναι ένα σοβαρό συμβάν με υψηλό κίνδυνο να ξανασυμβεί- αν βρεθεί σαφές αίτιο. Σε αυτά τα πλαίσια χρειάζεται και ο έλεγχος θρομβοφιλίας, αλλά και ορισμένες άλλες εξετάσεις που θα πρέπει να σας συστήσει ο γυναικολόγος σας.
  16. Με βάση όσα γράφετε μπορεί να σχετίζεται η θρομβοφιλία, μπορεί και όχι. Πιο σημαντικά θεωρώ τη μετάλλαξη τς Προθρομβίνης και τα IgM έναντι β2 γλυκοπρωτεΐνης Ι (για τα οποία διατηρώ επιφυλάξεις για την εγκυρότητα, και οπωσδήποτε δεν απαιτούν κορτικοειδή σαν θεραπεία). Χρειάζομαι πολλά περισσότερα στοιχεία από το ιστορικό σας για να μπορέσω να κρίνω αν η θρομβοφιλία αποτελεί για εσάς υπαρκτό πρόβλημα. Για τα nk κύτταρα θα έχετε διαβάσει και άλλες αναρτήσεις μου: είναι κάτι που δεν έχει τύχει αποδοχής από τη διεθνή κοινότητα και οι όποιες θεραπείες είναι καθαρά πειραματικές και δε βασίζονται σε διεθνείς οδηγίες. Για τους λόγους αυτούς συνειδητά δεν ασχολούμαι με αυτό το κομμάτι και για περισσότερες πληροφορίες θα πρέπει να μιλήσετε με το συνάδελφο που σας προτείνει την αγωγή. Τώρα τι να απαντήσω σε αυτήν την ερώτηση? Είναι δυστυχώς μια κακή πρακτική στην Ελλάδα η χορήγηση βιταμινών σε όλες τις αναιμίες, χωρίς κανείς να ασχοληθεί να κάνει εξετάσεις για το αν πράγματι λείπουν οι βιταμίνες ή υπάρχει άλλο αίτιο για την αναιμία. Δυστυχώς εμάς τους αιματολόγους μας θυμούνται μόνο όταν ο ασθενής φτάσει στη μετάγγιση, ενώ έχει πάρει σίδηρο επί 1 χρόνο χωρίς αποτέλεσμα... Επί της ουσίας, δεν υπάρχει επίσημη "υπερβιταμίνωση" από το Φυλλικό οξύ. Αν και μπορεί να διαβάζετε ότι σχετίζεται με καρκίνους κλπ, συνήθως τέτοιες καταστάσεις βιώνουν ασθενείς που ήδη έχουν μια κακοήθεια, η οποία μπορεί να υποτροπιάσει ή να εξελιχθεί αν ο ασθενής λάβει υπερβολική δόση Φυλλικού οξέως. Δε νομίζω ότι υπάρχουν πειστικές αναφορές ότι οι υψηλές τιμές Φυλλικού οξέως προκαλούν κακοήθειες από το μηδέν. Το καλό είναι ότι το Φυλλικό οξύ πολύ γρήγορα ανεβαίνει με τη θεραπεία και πολύ γρήγορα ξαναπέφτει αν διακόψετε την αγωγή και ιδιαίτερα αν δεν καταναλώνετε λαχανικά. Πιστεύω ότι σε λίγους μήνες θα έχετε μια φυσιολογική τιμή. Θα έλεγα να το μετρήσετε ξανά σε 2-3 μήνες.