kwnadm

Νέο Μέλος
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    3
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral
  1. εχω μιλησει στο πατερα μου λεει απλα οτι εχω δικιο..και αυτο ειναι ολο...οι γονεις μου ειναι απο παντα ετσι...σιγουρα και εγω δεν ειμαι τελεια πιστευω και εγω θα εχω κανει τα λαθη μου..εννοειται πως στελνω για δουλεια παντου οχι μονο σε οτι εχω τελειωσει...οσο για τις πρωτοβουλιες τα κανω ειδη αφτα και δε εχει αλλαξει τιποτα..συγγενεις δεν εχω που να μιλαμε γενικα κανεναν...και γενικα εχω μιλησει στους δικους μου και με ηρεμο τονο και με ολα και οτι και να πω φωναζουν και επιμενουν στα δικα τους..πραγματικα δε το αντεχω αλλο αφτο τους αγαπαω θελω να ναι καλα..αλλα εγω δεν ειμαι καλα μεσα σε ολο αφτο και δεν το καταλαβαινουν...
  2. Με οτι θαρρος ειχα ειπα να ζητησω και εγω τη γνωμη σας πανω στο δικο μου θεμα..ειμαι 23χρονων με δυο πτυχια πανω στη νοσηλευτικη και συντομα στην αισθητικη..μενω με τουσ δικους ο πατερας μου ειναι ναυτικος και η μαμα μου (μητρια) μου με εχει απο μηνων..ειναι πολυ καλοι σαν ανθρωποι τους αγαπω και τους ευχαριστω για ολη τους την αγαπη,ομως ειναι πολυ αυταρχικοι και καταπιεστικοι σε σημειο (να μη μπορω μια φορα να παω για καφε με φιλη μου παρολο που ξερουν και τη κοπελα και που θα μαι και να ειμαι και στην ωρα μου πισω χωρις να με πανε οι ιδιοι για να βεβαιωθουν χωρις να μου το βγαλλουν ξινο τις περισσοτερες φορες,και οχι δεν ειναι στη συγκεκριμενη κοπελα αλλα σε οποια και αν κανω φιλη),με αποτελεσμα να νιωθω οτι δε μπορω να εχω φιλους γιατι πολλες φορες ντρεπομαι μου εχουν συγκεκριμενες μερες ωρες να βγαινω και π.χ μου λεει μια φιλη μου να βγουμε 7μιση δε με αφηνουν γιατι εγω πρεπει να βγαινω παντα 8..οποτε παω στη σχολη με παει και με γυριζει η μανα μου..το καταλαβαινω φοβουνται και ολα..αλλα οταν παω στη σχολη και ειναι να βγω μου λενε απλα να περιμενω απλα για να περασουν να δουν δε ξερω και εγω τι..νιωθω πολυ πιεσμενη,ξυπναω καθε μερα κανοντας σαν στρατιωτης αυτα που θελουν εκεινοι, θελω να χασω και καποια κιλα και οταν λεω δε τρωω μου κανουν ολοκληρο θεμα για το πιο χαζο πραγμα..συγκεκριμενες ωρες μεχρι και στο να κοιμηθω, οταν γνωριζω ενα παλικαρι με παει η μανα μου καταλαβαινω ως ενα βαθμο οτι θελει να ξερει με πιον βγαινω αλλα ο αλλος με το που δει τη μανα μου νομιζει πως παμε για γαμο και τη κανει..ειναι τοσο αδικο...ειναι πολυ αυταρχικοι η ζωη μου δεν ειναι αφτη που θελω...δεν κανω παρεες σχεση ουτε καν τωρα σκεφτομαι, για να ναι καλα οι δικοι μου δεν αντεχω ομως αλλο..σε πολλα πραγματα ειναι τραβηγμενα τι με τα νερα τους παω τι με φωνες τιποτα, να βρω δουλεια πρεπει να ναι μονο στη περιοχη μου,να τουσ αρεσουν οι ωρες και δε ξερω και εγω τι...εχω ενα φιλο μου που ειναι διπλα μου σε ολα μενει θεσσαλονικη,και μου λεει να παω να μεινω μαζι του μεχρι να ορθοποδισω το παλικαρι μενει μονο του δουλευει..και σιγουρα και εγω θα βρω πρωτα δουλιτσα εκει..για να εχω τι τσεπη μου ειδη εχω βρει κατι..και μαζευω οσα μπορω..!εχω αδικο που δεν τα αντεχω ολα αφτα ?ξερω ειναι η αγαπη τους αλλα μια ζωη με ενα ρολοι και με φωνες οτι και αν κανω..αν φυγω απο το σπιτι μου ξερω πως δε θα μου δωσουν ουτε τα ρουχα μου ουτε τα χαρτια μου..μπορουν να μου κανουν τιποτα νομικα η με αστυνομια?ξερω οτι ισως πολλοι θα με κρινουν αλλα πραγματικα εχω απελπιστει....

  3. Διαφημίσεις