jellyfishch

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    896
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    2

jellyfishch last won the day on Μάρτιος 24

jellyfishch had the most liked content!

Συνεισφορα στο φορουμ

299 Good

Περισσότερα για την/τον jellyfishch

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Profile Information

  • Gender
    Female

Converted

  • Περιοχή
    Ελλάδα

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

1.961 εμφανίσεις προφίλ
  1. Στο Parentscafe γεννούσα με δύο κοπέλες με ανεπάρκεια τραχήλου, γέννησαν και οι δύο στο μήνα τους. Μάλιστα η μία είχε περίπου στον έκτο μήνα διαστολή και συσπάσεις. Αυστηρά ξάπλα και ακινησία και όλα θα πάνε καλά. Είχανε και πολύ εύκολες γέννες λόγω του κοντού τράχηλου.
  2. εμένα δε με ενδιαφέρει καθόλου το φύλο. Θέλω να είναι προσεκτικός και να με σέβεται ως σώμα και ως άνρθωπο. Τίποτα παραπάνω και τίποτα πάρακάτω. Είμαι εκεί για να κάνει καλά το σώμα μου με σεβασμό. Τώρα το τι σκέφτεται ο ίδιος εκείνη την ώρα δε με αφορά καθόλου. Ούτε εγώ νιώθω κάπως. Αφού στην πλεοψηφία των περιπτώσεων είναι και ο άντρας μου μπροστά και μιλάνε. Πρέπει κάπου να τα διαχωρήσουμε νομίζω.
  3. Α εμένα που εργάζομαι σκέφτονται το άλλο: ότι δεν έχουμε στον ήλιο μοίρα και γι'αυτό αναγκάζομαι να δουλεύω τόσο πολύ και ότι έχω φορτώσει το παιδί μου στη γιαγιά. Άστο, όποιος θέλει θα βρει να πει αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Οι λύσεις είναι πρώτον να λες όσο το δυνατόν λιγότερα στους άσχετους και δεύτερον όταν απαντάς να δείχνεις σίγουρος και ευτυχισμένος με τις επιλογές σου.

  4. Διαφημίσεις


  5. Και για εμένα έτσι ακριβώς όπως τα περιγράφει είναι η επαρχία . Κι εγώ δεν τα διέκρινα όταν ήμουν μικρότερη τώρα όμως το έχω διαπιστώσει και έχω ζήσει σε διάφορα μέρη της Ελλάδας αλλά και στην Αθήνα.. όχι ότι γλιτώνεις από αυτά στην πρωτεύουσα, στην Ελλάδα ζούμε άλλωστε, αλλά δεν είναι τόσο έντονα. Φέτος δούλεψα στη συμπρωτεύουσα και βρήκα την υγειά μου. Και δε μου έλειπε τίποτα ήμουν σε προάστιο και είχαμε και τα πάρκα μας και την ησυχία μας, αλλά και τους γιατρούς μας, την κίνηση, τη ζωντάνια της μεγαλούπολης. Μακάρι να ζούσε και η μητέρα μου εκεί να μετακομίζαμε μόνιμα.
  6. Μία διευκρίνηση, δεν είναι το "αν σε χωνεύει" κάποιος, μιλάμε για λεφτά και συμφέροντα.. δηλαδή ποιος θα φανεί ότι έχει δίκιο οπότε είναι δικαιολογημένος για την παρανομία που έκανε. Πχ Για την περίπτωση με το φίλο μας και με τον άντρα μου, κυκλοφόρησαν τα αφεντικά τις όποιες φήμες, για να μη φανούν "κακοί και παράνομοι εργοδότες που ξεζουμίζουν τους εργαζόμενους" γιατί διαφορετικά θα έχαναν πελάτες και θα χαλούσε το όνομά τους (το ένα αφεντικό είναι έμπορος και το άλλο δραστηριοποιείται στον τουρισμό). Για τη δική μου περίπτωση, πολύ απλά οι συνάδελφοι δικαούνται λιγότερες ώρες βάσει νόμου και προσοντολόγιου και προσπαθούν να κάνουν καριέρα μέσω γλυψίματος - θαψίματος μπας και πάρουν αυτό που θέλουν..Αυτά παίζουν πολύ δυστυχώς πιστεύω σε όλες τις επαρχίες. Επίσης να συμπληρώσω ότι η πόλη που μένω δεν είναι ούτε κωμόπολη ούτε μικρή θεωρείται. Κανονική προς μεγάλη είναι. Υποστηρίζω την Αθηνα γιατί πολύ απλά θεωρώ ότι αυτή είναι η νοιοτροπία του Έλληνα πάνω κάτω, οπότε όσο πιο απρόσωπα τόσο το καλύτερο. Τώρα ο πεθερός μου είναι ξεχωριστό κεφάλαιο, ο άνθρωπος έχει πολλά ψυχολογικά και πολύ σκοτάδι μέσα του, γενικά πάντως χρειάζεται να βάζεις συνεχώς όρια, να μη λες πολλά, να δείχνεις ένα ωραίο, διακριτικό, επιτυχημένο και ευτυχισμένο πρόσωπο στην κενωνία η οποία είναι έτοιμη να σε ρωτήσει "γιατί δεν έκανες άλλο παιδάκι" "γιατί πάχυνες?" "γιατί δουλεύεις τόσο πολύ και πώς του φαίνεται του μικρού?" και διάφορες άλλες διακριτικές μπηχτές. Νεκταρινάκι εάν έχετε λύσει το επαγγελματικό να πας, έχει και τα καλά της η επαρχία και θα ξεκουραστείτε, και φίλους θα βρείτε σιγά σιγά με ανοιχτά μυαλά και ενδιαφέροντα. Συναυλίες και θέατρα έρχονται και κουτούκια έχουμε με ζωντανή μουσική, πιο λίγες επιλογές βέβαια αλλά εντάξει, εγώ προσωπικά έβγαινα πάρα πολύ στην Αθήνα, αλλά τωρα έχω και το παιδί και δε θέλω να το αφήνω, θέλω να κάνουμε πράγματα μαζί.
  7. Στη χώρα που θα πάω (και σε αρκετές άλλες) μια χαρά ισορροπούν τα ενοίκια με το μισθό. Το πρόβλημα με την Ελλάδα είναι το ύψος του κόστους ζωής σε συσχέτισμο με το μισθό και τις κρατικές παροχές. Και φυσικά η διαφθορά.
  8. Θα σου φέρω κάποια παραδείγματα για τα υπέρ και τα κατά: Υπέρ: είμαι κοντά στη μητέρα μου . Χαίρομαι να τη ζω, να τη βλέπω να μεγαλώνει και να χαίρεται το εγγονακι της. Με βοηθάει πολύ και έχω καταφέρει να δουλεύω μέχρι και σε τέσσερις δουλειές με τη βοήθεια της. Επίσης , έχω τη φύση κοντά μου, και την απολαμβανω με βόλτες σε βουνό , θάλασσα και επισκέψεις στα χωριουδάκια. Ενδεικτικά θα σου πω ήρθε να μας δει το αφεντικό μας από Δανία και τον πήγαμε στο βουνό όπου ψησαμε αρνί στη σούβλα. Στην Αθήνα δε νομίζω να υπήρχε αυτή η δυνατότητα. Βλέπω τις φίλες μου στο πεντάλεπτο. Βρισκόμαστε συχνά και άρα έχουμε μια στενή και ζωντανή σχέση. Περισσότερος ποιοτικός χρόνος με τον άντρα μου και το παιδί μου επίσης. Κατά: ένας γνωστός μας κατήγγειλε την εργοδότρια του για απλήρωτες υπερωρίες και τον απέλυσε. Δεν μπορούσε μετά από αυτό να βρει δουλειά πουθενά στην πόλη. Τελικά βρήκε μεσω γνωστού με τα χίλια ζόρια. Διευθυντής δικός μου έδερνε τους μαθητές και με απειλησε ότι θα με περάσει εδε επειδή ο ίδιος ξέχασε να προσκομίσει ένα χαρτί στην υπηρεσία μου. Ευτυχώς του είχα στείλεο το χαρτί με e mail οπότε φαινόταν πιάνου ήταν το φταίξιμο . Ο άντρας μου ζήτησε άδεια άνευ αποδοχών για να εργαστεί στο εξωτερικό. Όταν επέστρεψε το αφεντικό του είχε βρει άλλον υπάλληλο και έλεγε παντού ότι ι ίδιος τον εγκατέλειψε χωρίς λόγο (δεν μπορεί να σταυρώσει υπάλληλο πάνω από έξι μήνες μετά από αυτό αλλά αυτό είναι άλλο θέμα) Έκανα ένσταση γιατί δικαιουμουν μια θέση εργασίας δημοσίου . Με απείλησαν ότι θα με τακτοποιήσουν , οι συνάδελφοι με τα λιγότερα μόρια να με διαβάλουν στα παιδιά ότι μπορεί να έχω μόρια και προσόντα αλλά δεν ξέρω τι μου γίνεται.. Ο πεθερός μου είχε το θράσος να σηκώσει χέρι πάνω μου επειδή δε σήκωνα το τηλέφωνο και η πεθερά μου είχε ανησυχήσει (κάπου το είχα ξεχάσει). Όλα αυτά τα χρόνια μου την έλεγε συνεχώς, αλλά ήμασταν υποχρεωμένοι να τον τρώμε στη μάπα γιατί είναι ο άντρας της μαμάς του άντρα μου. Μετά από αυτό δεν έχουμε ξαναμιλήσει και η πεθερά μου σταμάτησε να έρχεται σπίτι ενώ την καλούμε συνέχεια (κάποιος την ανάγκασε να διαλέξει στρατόπεδο) Που θέλω να καταλήξω.. ναι μεν μπορείς να πεις ότι "δε με πειράζουν τα κλειστά μυαλά" αλλά έλα μου ντε που τα βλέπεις συνεχώς μπροστά σου και επηρεάζουν τη ζωή σου και την καθημερινότητα σου?!! Για εμένα πλέον η λύση είναι τα εξωτερικό γιατί και η Αθήνα είναι καλύτερη σε κάποια θέματα αλλά οικονομικά δυσβάσταχτη εάν είσαι στο ενοίκιο και χωρίς συγγενείς.
  9. Εγώ έχω ζήσει για χρόνια και Αθήνα και επαρχία. Εάν μπορούσα να επιλέξω θα επέλεγα την Αθήνα. Όμως σε βλέπω πολύ θετική και ότι το έχεις ήδη αποφασίσει οπότε θα σου ευχηθώ με το καλό και να σας πάνε όλα πριμα! Σίγουρα τα θετικά που αναφέρεις υπάρχουν πάντως. Χρόνος, ησυχία και βοήθεια από τους γονείς
  10. Απ' ότι κατάλαβα όχι, απλά όταν έφτασε τέλεια διαστολή το μωρό ήταν ακόμη ψηλά. Αυτό κατάλαβα εγώ τουλάχιστον. Ναι τα είδα, ωραία φαίνονται.. ωραία βιτρίνα κ αυτη
  11. Τουλάχιστον με καταλαβαίνετε εσείς Μου ανέφερε ένα την τελευταία φορά που πήγα που πήγε η γυναίκα με διαστολή 6 και της το τράβηξε με κουτάλες.. Απ' ότι κατάλαβα λίγα, αλλά στην αρχή φαινοταν ότι το υποστηρίζει. ότι εντάξει πάμε μαζί και εμπιστέψου με. Η μαία εν τω μεταξύ μου είπε ότι δεν έχει πετύχει κανένα vbac στη συγκεκριμένη κλινική (που συνεργάζεται ο ίδιος), και μόνο μια φορά μία πήγε με διαστολή 10 και δεν πρόλαβαιναν να τη βάλουν για καισαρική, οπότε γέννησε φυσιολογικά. Στο site της κλινικής διαφημίζει πάντως ότι γίνονται τέτοιοι τοκετοί και τους υποστηρίζουν. Έχω αρχίσει τα τηλέφωνα και θα δείξει. Οι γύρω μου αφενός φοβούνται και αφετέρου τον εμπιστεύονται. Αλλά ναι το ζόρι είναι όλο δικό μου τελικά.
  12. Ήταν δική μου πρωτοβουλία, πήρα το επίδομα κύησης και ήθελα να φεύγουν ένα ένα τα έξοδα. Θα κανω κάποια τηλ σήμερα. Ίσως ξαναμιλήσω μαζί του (αν και δε νομίζω να αλλάξει κάτι), θα πάρω και στην κλινική (θα με πρήξουν....). Ίσως να μιλήσω και με κάποιες μαίες @stentir αν έχεις χρόνο μπορείς να μου στείλεις τηλέφωνα, εάν έχεις?. Τη γνώμη την άλλαξα μόλις γέννησε η ξαδέρφη μου πριν ένα μήνα, είπα οκ αυτός το παλεύει. Δύσκολο μου φαίνεται να πάρω πίσω χρήματα αλλά θα δοκιμάσω.
  13. Συμφωνώ μαζί σας αλλά δυστυχώς όλα αυτά τα σκηνικά έγιναν λίγες μέρες αφότου πλήρωσα την κλινική. Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι να πάρω μερικά τηλ εάν μπορεί να έρθει κάποιος γιατρός από Θεσσαλονίκη εδώ. Απλά δεν μπορώ να καταλάβω τη στάση του γιατρού μου, στην αρχή ήταν τελείως cool και τώρα να μου λέει όλα αυτά..αφού όπως είπε δε θα γίνει πιο πλούσιος με μια γέννα.. .με επρηξε το περιβάλλον μου για να μην ταξιδεύω σε τοκετό.. επίσης έμεινα έγκυος με τον συγκεκριμένο. Οκ είναι καλός γιατρός. Την ξαδέρφη μου την περίμενε δύο μέρες με σπασμένα νερά για να γεννήσει με φτ. Αλλά τώρα στο τέλος νομίζω ότι δεν έκανα καλά που άλλαξα γνώμη τελικα
  14. Σε ευχαριστώ πολύ Αννίτα, για το χρόνο που αφιέρωσες.. ο γιατρός μου είναι νομίζω λογικός και τίμιος, και δεν είναι των άκρων. Δε θα μου μιλήσει με ρομαντικά λογακια , ξέρω ότι φοβάται αλλά ξέρω ότι γνωρίζει τι θελω. Αυτά είναι που με έκαναν να αποφασίσω να συνεχίσω μαζί του. Και αυτά που μου είπε στην αρχή (που ο ίδιος μου πρότεινε, δεν του ζήτησα εγώ να πάμε για vbac) . Εγώ είχα αποφασίσει να πάω Θεσσαλονίκη με έμπειρο στα vbac γιατρό,αλλά ο ίδιος μου είπε "δε θα γίνω πιο πλούσιος ή πιο φτωχός με μια γέννα, κάτσε να συνεχίσουμε μαζί", χαλαρά .Την τελευταία φορά που πήγα μου είπε για μια που πέθανε από ρήξη μήτρας, μου είπε ότι δεν το βλέπει, έγινε και αυτό το σκηνικό στην κλινική.. δεν ξέρω τι να σκεφτώ. Άμα είναι να κάνω σίγουρα και κατ' ευθειαν καισαρική πάω και στο νοσοκομείο να την κάνω δωρεάν. Απλά έκανα εικόνα τον εαυτό μου να πονάει και να φοβάται και να έρχονται οι μαίες μέσα στο άγχος πετώντας ατάκες για μαχαιρωμένες μήτρες, θανάτους κτλ. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα τη ζητήσω εγώ η ίδια στο τέλος για να τελειώσει όλο αυτό το παρανοϊκό σκηνικό. Και η μάνα μου που το έχει τόσο παράπονο που δεν ήταν στην πρώτη μου γέννα? Για ποιο λόγο να βρίσκεται εκεί, για να πλάθει καταστροφολογικα σενάρια? Έχεις απόλυτο δίκιο, θα πρέπει να συμφιλιωθω με την ιδέα της καισαρικής, οι πιθανότητες υπάρχουν. Στην πρώτη καισαρική ένιωσα ότι δεν είχα τον έλεγχο, και στη συνέχεια ανήμπορη. Γιατί με πείραξε τόσο? δεν ξέρω να σου απαντήσω. Ήταν σαν να έμεινε ανολοκλήρωτο κάτι. Είχα δει τόσες φωτογραφίες, με συνέπαιρνε (και ακόμη δηλαδή) όλο αυτό το δράμα και τα συναισθήματα του φυσιολογικού τοκετού. Οι γυναικολόγοι δεν μπορούν να το καταλάβουν αυτό (όχι μόνο αυτός, και άλλοι που έχω μιλήσει). Μου λένε γιατί τόσο πολύ? Μία μέρα είναι, ούτε καν μια μέρα μια ωρίτσα και κάτι. Η μάνα μου συμφωνεί μαζί τους (την αναφέρω γιατί έχει γεννήσει και με τους δύο τρόπους). Για εμένα όμως είναι κάτι σαν ένστικτο, κάτι σαν καθήκον που θα πρέπει να εκπληρώσω. Νιώθω ότι η ίδια μου η φύση με τραβάει προς τα εκεί...δεν ξέρω εάν είμαι brainwashed και παρασυρμένη από όλες αυτές τις ιδανικές φωτογραφίες, η απλά είναι κάτι που βγαίνει από μέσα μου. Μου είπε ότι θα με περιμένει έως τις 40 εβδομάδες. Κι εγώ δε θέλω να πάω πάνω από τις 40 γιατί το μωρό είναι μεγάλο. Θέλω να τα χω καλά με τον εαυτό μου ότι έκανα μια τίμια προσπάθεια. Ότι εξάντλησα τα ασφαλή περιθώρια . Ότι ακολούθησα το συμφέρον του παιδιού μου και το δικό μου, και όχι του γιατρού. Αυτή τη στιγμή δεν είμαι καθόλου σίγουρη ότι βαδίζω προς τα εκεί. Έτσι μου έρχεται να πάω να γεννήσω μόνη μου σε καμία σπηλιά..
  15. jellyfishch

    Δώρο για γάμο

    Χαχα τι να πεις? Δεν τους διαλέγουμε τους συγγενείς μας. Απλά πλέον δεν αφήνω ούτε τους δικούς μου να πληρώνουν για να μην αδικείται κανένας.
  16. Γιατί σου φαίνεται απαράδεκτο ? Και όμως έτσι είναι έχεις την απόλυτη ευθύνη του παιδιού όσο αυτό είναι στο σχολείο και κάθε αναφορά / καταγγελία είναι δικαιολογημένη. Και όταν έχεις 25 νήπια και όχι δύο τρία, είναι πολύ εύκολο να ξεφύγουν τα πράγματα, μια στιγμή χρειάζεται. Τώρα από εκεί και πέρα ο κάθε εκπαιδευτικός αντιμετωπίζει με διαφορετικό τρόπο αυτήν την ευθύνη.