bebe-q

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    195
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral

Περισσότερα για την/τον bebe-q

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Converted

  • Περιοχή
    ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΑΤΤΙΚΗΣ

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Ρε κορίτσια...μόλις ανακάλυψα οτι αυτό μου συμβαίνει και θυμάμαι περιστατικά απο τα 6 μου μέχρι και την τελευταία σοβαρή κρίση στο λύκειο..(τώρα είμαι 39)...απο τότε προσπαθώ να το περιορίζω όποτε νιώθω οτι μου συμβαίνει και όντως γίνεται σε μικρό βαθμό...έχω όμως πολύ την τάση να νιώθω οτι "θέλω να χάνομαι" ...απλά δεν θεωρούσα οτι είναι κάτι σοβαρό, εκτός που είχα γίνει ρεζίλι εκείνη τη μέρα στο σχολείο,καθώς χρειάστηκε να με σκουντήξουν για να επανέλθω, αλλα δεν ειχα ιδέα οτι είναι επιληπτική κρίση....το θέμα είναι οτι έχω παρατηρήσει και τον μικρό μου να "χάνεται" έτσι μερικές φορές....τον είδα μια μέρα να έχει ένα βλέμμα απλανές με το στόμα ανοιχτό και τα μάτια στο υπερπέραν, αλλα μόλις του μίλησα αμέσως επανήλθε, οπότε δεν το θεώρησα σοβαρό... πρέπει να μας δει γιατρός λέτε???Ανχώθηκα τώρα..
  2. Αχ,κορίτσια...εγώ να δείτε τι τραβάω....πρωτάκι με τυπικό ΔΑΔ μέχρι τα χριστούγεννα "παίζαμε ξύλο" για να πάμε σχολείο το πρωί....κάναμε μετάνοιες για να διαβάσει κάθε μέρα....ωσπου πριν κανα δυο εβδομάδες μας ειπε η δασκαλα του να επαναλαβει την πρώτη!!Μόλις το άκουσε, τούρκος έγινε!! - ΟΧΙ?ΕΓΩ ΔΕΝ ΞΑΝΑΠΑΩ ΠΡΩΤΗ!!ΑΝΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΛΙΟΔΑΣΚΑΛΑ ΜΟΥ, ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΕ ΞΑΝΑΣΤΕΙΛΕΙ ΠΑΛΙ ΜΕ ΤΑ ΠΡΩΤΑΚΙΑ!!! Του εξήγησα οτι αν συνεχίσει να μη διαβάζει και να μη συμμετέχει μέσα στην τάξη η δασκάλα δε γνωρίζει αν ξέρει τα μαθήματα του και φυσικά ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ να ξαναπάει για να τα μάθει καλά! Απο εκείνη την ημέρα κάθεται και διαβάζουμε μαζί ευλαβικά (εντάξει,πάλι έχουμε παρεκτροπές,έχει και τις δυσκολίες του το παιδάκι) αλλα και μια χαρά διαβάζει και στην τάξη άρχισε να προσπαθεί και η δασκάλα το ξανασκέφτεται αν θα τον ξαναστείλει πάλι στην πρώτη γιατί κατα τα άλλα είναι πανέξυπνος ο κερατούκλης και εννοείται έχουμε αρχίσει να διαβάζουμε απο ταμπέλες στο δρόμο μέχρι υπότιτλους στις ταινίες (όχι ολόκληρο,τις πρώτες 3 λέξεις ας πούμε) ... "κι ο άγιος φοβέρα θέλει" λένε και έχουν δίκιο...αλλα όπως λέει και η corina κι αυτή η δασκάλα τους πρώτη τάξη παιδάκια βάζει πολύ δουλειά ρε γμτ...πολλά πράγματα... απο 2-3 φωτοτυπίες για το κάθε τι!!Τα βλέπει το παιδί και φρικάρει!!Τι να πω...αν δε βρει δουλειά στη NASA μόλις αποφοιτήσει,θα πηδηχτώ απ το παράθυρο εγώ!!! χαχααχ

  3. Διαφημίσεις


  4. Χαζομανούλα,καλημέρα!Συγνώμη που άργησα να σου απαντήσω,αλλα δε μπείνω συχνά στο φόρουμ....Καταρχήν το οτι ο μικρός ήξερε όλα αυτά τα πράγματα δεν τον κάνει αυτιστικό,η διάγνωση του βγήκε σε συνδιασμό με τις δυσκολίες του και όχι επειδή μάθαινε γρήγορα πράγματα που του άρεσαν... και για να τα πάρουμε απο την αρχή,αν ρωτήσεις κάποιον ειδικό,η αν διαβάσεις για το asperger θα καταλάβεις οτι όλοι οι αυτιστικοί,δεν είναι ίδιοι με την ένοια οτι δεν έχουν όλοι απολύτως τα ίδια χαρακτηριστικά γνωρίσματα και τις ίδιες δυσκολίες.Ειδικά όταν αναφερόμαστε σε Υψηλής λειτουργικότητας αυτισμό παρατηρείται μεγάλη ποικιλία δυσκολιών ανα τα άτομα που βρίσκονται στο φάσμα,γι αυτό και λέγεται φάσμα.Υπάρχει απλά η κατηγορία,αλλα ο καθε ένας αντιμετωπίζει τις δικές του δυσκολίες,με κάποιες που εμφανίζονται συχνότερα και κάποιες άλλες που είναι πιό ιδιέταιρες για τον καθε ένα.Το παιδάκι μου (τα παιδάκια μου) ασφαλώς και είναι μιά χαρά,αλλα δεν παύουν να έχουν τις δυσκολίες τους και ενώ είναι στο ίδιο φάσμα,ο καθε ένας τους αντιμετωπίζει άλλα πράγματα.Αυτό που περιέγραψα,που το έκανε 15 μηνών περίπου,ήταν οτι χτυπιώταν όταν έπρεπε να κάνουμε μπάνιο,αλλα και όταν έπρεπε να βγούμε απο αυτό.Οι ειδικοί αυτό το περιγράφουν ως δυσκολία προσαρμογής στις αλλαγές....Εννοείται οτι αντιδρά ένα παιδί όταν το σηκώσεις απο τα παιδικά που ευχαριστιέται,αλλα το θέμα είναι ο τρόπος που αντιδρά.Σου λέω οτι στα 3,5 έπεσε μέσα στη μέση του δρόμου και ωριόταν ουρλιάζοντας και κλαίγοντας και όλοι μαζεύτηκαν να δούν τι έπαθε το παιδί και ακουγόταν στα 3 τετράγωνα παραπάνω,επειδή κατεβήκαμε απο το λεωφορείο ..... (!) Όπως καταλαβαίνεις αυτό ένα τυπικής ανάπτυξης παιδί,ναι,μπορεί να έκλαιγε,να κοπανιόταν,αλλα δεν θα το άκουγαν στα 3 τετράγωνα να ουρλιάζει σα να του βγάζεις τα νύχια,ούτε θα το έκανε αυτό για μισή ώρα....οπότε,δεν εξετάζουμε μόνο την αντίδραση,αλλα και την ένταση της,τη διάρκεια της "ακαμψίας" του παιδιού στο να του αλλάξεις γνώμη,το οτι εκείνη τη στιγμή που κάνει αυτό το ξέσπασμα ΔΕΝ ΣΕ ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝ,ότι κι αν του λές,και φυσικά όπως προείπα,σε συνδιασμό με άλλες δυσκολίες,όπως μειωμένη κοινωνική δεξιότητα,αδυναμία συγκέντρωσης,αδύναμα άκρα,αδυναμία συντονισμού και τόσα άλλα που για να στα εξηγήσω πρέπει να σου κάνω σεμινάριο για τον αυτισμό.Πίστεψε με,αν το ΔΙΚΟ σου παιδάκι αντιμετώπιζε τέτοιες δυσκολίες,θα καταλάβαινες οτι το γεγονός οτι μαθαίνει τόσο γρήγορα πράγματα είναι άσχετο με το αν είναι έξυπνο η όχι.Τα αυτιστικά παιδιά δεν είναι χαζά.(Εκτώς περιπτώσεων με νοητική στέρηση τα οποία παίρνουν αναπηρία σε κάποιες περιπτώσεις) Τα αυτιστικά παιδιά,δεν είναι ΟΛΑ ΙΔΙΑ. Μεγάλωσα στο φάσμα του αυτισμού,χωρίς ποτέ κανένας να με καταλάβει,με τις δικές μου δυσκολίες,ενώ μιλούσα απο 8 μηνών με ιδιέταιρες μουσικές ικανότητες....Τα αυτιστικά παιδιά,στερούνται κάποιων δεξιοτήτων,αλλα παράλληλα είναι πολύ μπροστά σε κάποιες άλλες δεξιότητες και αυτός είναι ο λόγος που υστερούν στις υπόλοιπες....Όταν πχ ένα παιδί όλη μέρα μετράει με το μυαλό του διανυσματικές αποστάσεις και έχει εμονή με αυτό,η ακούει ήχους να του τρυπάνε το μυαλό,που για έναν τυπικής ανάπτυξης άνθρωπο περνούν απαρατήρητοι,δεν είναι σε θέση να παρακολουθήσει και να συμμετέχει ομαλά στο περιβάλλον του.....Ο αυτισμός μανούλα είναι ολόκληρη κοσμοθεωρία.Είναι ένας τεράστιος χάρτης και ο καθένας βρίσκεται στο δικό του spot.Κάνε ένα google search για το asperger και μόνο όταν θα έχεις διαβάσει κατεβατά σελίδων θα καταλάβεις γιατί κάποια πανέξυπνα και απολύτως λειτουργικά παιδιά χαρακτηρίζονται αυτιστικά....και πάλι θα σου φαίνεται σύλληπτο.Εγώ για καλή μου τύχη,έτυχε να το έχω βιώσει....κι έτσι κατάλαβα πως θα βοηθήσω τα παιδιά μου με τις δυσκολίες τους που τα εντάσσουν στο φάσμα.Πριν απο αυτό όμως,αναρωτιόμουν ακόμη και για τον εαυτό μου για πολλά γιατί που με δυσκόλευαν στη ζωή μου,και όλα ξεκαθαρίστηκαν όταν έμαθα για το τι τρέχει με τα μικρά μου.Ελπίζω να σου κάλυψα την απορία.Ότι άλλο θέλεις να μάθεις είμαι στη διάθεση σου.Επίσης,Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον,γιατί έτσι μου δίνεται η ευκαιρία να βοηθήσω κι άλλους να μάθουν για το asperger, το οποίο έχουν τόσοι πολλοί ενήλικες γύρω μας,και κανείς τους δεν το έμαθε ποτέ....Ο κόσμος πρέπει να μάθει οτι κάποιοι απο εμάς,δυσκολευόμαστε για κάποιον συγκεκριμένο λόγο σε απλά καθημερινά πράγματα,που για άλλους είναι απλά ρυτίνα...κι όχι να κολλάει ταμπέλες στους γύρω του.Φιλικά, Bebe-q <3
  5. Σ'ευχαριστώ καλή μου για τα καλά σου λόγια....Πολλές φορές περνάω απο το μικροσκόπιο της καλής μαμάς τον εαυτό μου και θυμάμαι με λύπη κάποιες αντιδράσεις μου,κάποια μαλώματα που δεν κατάφερα να αποφύγω,αλλα έχω κάνει μεγάλη πρόοδο....Προχθές πχ πήγαμε σ'ένα εμπορικό για βόλτα.Τους πήρα κι έφαγαν,έπαιξαν,λύσσαξαν και πήγαμε στο παιχνιδάδικο να πάρουμε ένα εκπαιδευτικό παιχνίδι εργοθεραπευτικό.Ενώ τους είχα προετοιμάσει οτι θα πάμε εκεί,θα πάρουμε αυτο και τίποτε άλλο και μόλις πρίν λίγες μέρες είχαμε αγοράσει κάτι αεροπλανάκια της ντίσνευ θα τα ξέρετε...θέλαν όμως κι άλλες φυγούρες,τις οποίες έστω κι ας είχα τα χρήματα,δεν θα τυς τις έπαιρνα...έτσι κακομαθαίνουν...Ενώ έχουμε κουβεντιάσει και συμφωνήσει οτι θα πάμε να τα δούμε,να ξέρουμε ποιό θα είναι το επόμενο δώρο-έκπληξη αλλα δεν θα το πάρουμε σήμερα,Πάμε,τα βλέπουμε,τι ωραία τι καλά,και όταν φεύγαμε ήθελαν να τους τα πάρω.(φυσιολογικό μεν,αλλα)...έπρεπε να περάσουμε τη δοκιμασία αυτή για να μαθαίνουμε οτι δεν αγοράζουμε κάθε τόσο παιχνίδια.....Μόλις απομακρυνθήκαμε απο τα ράφια,έγινε της μουρλής!!!Χτυπήθηκαν,ούρλιαζαν λές και τους είχε πιάσει η πόρτα τα δάχτυλα,όλοι γύρω κοιτούσαν καλά καλά (το πιό άσχημο σημείο αυτό) εγώ να προσπαθώ να μην αντιδράσω,κι αυτοί να έχουν κολυμπήσει στο κλάμα,τον ιδρώτα,τη μύξα μόνο το αίμα μας έλλειπε!!!Φεύγω,ο μεγάλος με έσπρωχνε να πάμε πίσω και ούρλιαζε πάμε πίσωωωωωωωωωωωωωωωωω..........το μικρότερο να στριγκλίζει κι αυτό,με τα πολλά τους βάζω στο ασανσέρ,κατεβήκαμε στο γκαράζ,τους έβαλα στο αυτοκίνητο όπως όπως,και με ρωτάει μιά κοπέλλα...δικά σου είναι τα παιδάκια?Εγώ έτοιμη να σκάσω,ώρες είναι λέω να ακούσω και καμιά εξυπνάδα τώρα,θα νομίζουν κι οτι τα απήγαγα και κλαίνε.....Ναι,της λέω,δικά μου,γιατί???????Κουράγιο κοπέλλα μου μου λέει.....υπομονή!!!Μόλις λοιπόν τους έβαλα στο αυτοκίνητο,με πηραν και τα κλάματα........Σκουπήστηκα να μη με δούν και πήγα και τους αγκάλιασα να τους ηρεμήσω.Ο μεγάλος όμως το κατάλαβε και σταμάτησε και μου κάνει.....μη κλαίς μανούλα (μέσα στα αναφυλητά του) θα είμαι καλός,δεν πειράζει.....πήγα και τον χάιδεψα,μιλήσαμε και μετά απο λίγο ηρέμησαν και τα 2 ....φυσικά κάπνισα ένα πακέτο τσιγάρα για να συνέλθω μετά,αλλα τουλάχιστον το περάσαμε ανώδυνα για εκείνα....Πρίν δυό χρόνια,θα είχα πλακώσει τον μεγάλο στις ξυλιές και θα είχαμε άλλου είδους κλάματα μετά.Το παιδί θα είχε εκνευριστεί περισσότερο κι εγώ θα έκλαιγα γιατί τις έφαγε και γιατί θα ειχα απαξιωθεί στα μάτια μου αλλα και στα δικά του....Νιώθω πως πήρα μετάλλιο για άλλη μιά φορά.Μπορεί σε καποιους που δεν ξέρουν να φαίνεται παράλογο και να σκεφτούν,μα καλά,τόσο δύσκολο της είναι να μη δείρει το παιδί της αυτή???Θα το ξανα πώ όμως.Εγώ μισούσα όποιον έβλεπα να φέρεται έστω κι απότομα σ'ένα μικρό παιδί.Πόσο μάλλον να το χτυπάει.Και να που είχα βρεθεί κι εγώ στη θέση αυτή που τόσο μισούσα...Τα μετάλλια του βέβαια παίρνει και ο μικρός που έδειξε ανταπόκριση και φαίνεται πλέον οτι μεγαλώνει.Τα ξεσπάσματα αυτά είναι πιό σπάνια πλέον και η διασκειά τους έχει μειωθεί.Αυτή η ένταση όμως και ο μαύρος και κακός χαμός που γίνεται,με βγάζει απο τα ρούχα μου,μου κλονίζει το νευρικό σύστημα....Νιώθω σα να με χτυπάει ρεύμα....τόσο που υποπτεύομαι οτι ταλαιπωρούμαι απο μετατραυματικό στρές...Η επίσκεψη σε κάποιον ειδικό θα μου λύσει κάθε απορία. Με τις σχολές γονέων δεν ήξερα οτι τις παρέχουν οι δήμοι,θα το κοιτάξω και θα το διεκδικήσω.Ευχαριστώ για την πληροφορία.
  6. Σ'ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!Πράγματι νιώθω τυχερή.Όσο για το άξια,πιστεύω οτι οι καταστάσεις μας προκαλούν να βγάζουμε τον καλύτερο μας εαυτό για να μπορούμε να πετύχουμε καλύτερη ποιότητα ζωής,τόσο της δικής μας όσο και των ανθρώπων που αγαπάμε,πόσο μάλλον των παιδιών μας!
  7. Ευχαριστώ κορίτσι μου!! Σήμερα να έβλεπες τι έγινε,όταν μου σκόρπισαν το βάζο με τα καλαμπόκια (άψητα) μέσα σε όλο το σπίτι και εντελώς ψύχραιμη,τους παρακάλεσα να τα μαζέψουν,ειδάλλως δεν θα τους ξαναπάρω ποπ κορν,για πολύ καιρό.Το έκαναν αυτό επειδή την προηγούμενη μέρα με είδαν πως το έφτιαξα και ανέβηκαν στο ντουλάπι και το πήραν την ώρα που άπλωνα ρούχα! Πήγα έκανα καφέ,και άναψα τσιγάρο για να καλμάρω την τσίτα που με βρήκε στα καλά καθούμενα,αφού μέχρι τις 10 το βράδυ της προηγούμενης τελείωσα με την ηλεκτρική σκούπα..... Περίμενα 3 ολόκληρες ώρες και δεν τα μάζευε,μάζευε λίγα και μετά τα ξανασκορπούσε...Οπότε λοιπόν κι εγώ κάποια στιγμή,πήρα την ηλεκτρική και άρχισα να τα μαζεύω.Μόλις το είδε αυτό,μας άκουσε ολόκληρη η περιφέρεια!Ουρλιαχτά,τσιρίδες,κλάματα,έκανε να με χτυπήσει κτλ κτλ ...... Τους τσίμπησα όπως ήμασταν και πήγαμε έξω με μιά φίλη μας.Δεν γινόταν να συνεχιστεί η μερα μέσα στο σπίτι υπο αυτές τις συνθήκες...η τιμωρία του όμως ήρθε όταν περάσαμε απο το σούπερ μάρκετ και είδε ποπ κορν στα ράφια και μου ζήτησε......Όχι αγόρι μου δεν θα σας πάρω,γιατί πετάξατε όλο το καλαμπόκι στο πάτωμα και δεν θα σας ξανα πάρω μέχρι να το πώ εγώ!Θα δεί πολλές φορές ακόμη το ποπ κόρν στα ράφια μέχρι να το ξαναφάει,και να χει καταλάβει οτι δεν το σκορπάμε στο πάτωμα.Εξάλλου δεν τα αγοράζω για να τα πετάω!!
  8. Γενικά ένα παιδάκι μπορεί να συμπεριφέρεται χειριστικά είτε είναι στο φάσμα είτε όχι.Μόνο οι γονείς του που ξέρουν πως το μεγαλώνουν και διαπαιδαγωγούν είναι σε θέση να γνωρίζουν αν σε κάποια πράγματα είναι απλώς κακομαθημένα,η δείχνουν "ΑΚΑΜΠΤΗ" συμπεριφορά.Όταν λέω άκαμπτη συμπεριφορά τι εννοώ.Όταν ο δικός μου ζητούσε ότι ήθελε με φωνές και νεύρα,ποτέ δεν του πέρναγε το δικό του και αυτός συνέχιζε αυτή τη συμπεριφορά,ενώ ήξερε πως δεν θα του περάσει και αν κανείς τον έβλεπε,νόμιζε πως το παιδί κάτι θα πάθει.Θέλω να πω οτι αν εγώ του έκανα τα χατήρια για να μην κλαίει,καλά θα έκανε να φέρεται επίμονα και χειριστικά.Αφού όμως ήξερα οτι δεν οφείλονταν σ'εμένα αυτή η επιμονή του στο να φέρεται έτσι καταλάβαινα οτι κάτι δεν είναι σωστό. Αν λοιπόν παρατηρώντας τα άλλα παιδάκια της ηλικίας της βλέπεις οτι εκτός απο κακομαθημένη υπάρχουν αποκλείνουσες συμπεριφορές γενικότερα για την ηλικία της ( η είναι πίσω στην αναπτυξιακή της εξέλιξη) καλά θα κάνεις να επισκεπτείς έναν ειδικό για μιά πρώτη γνώμη. Πάντως γενικά,ένα παιδάκι για να ακολουθήσει μια ειδική αγωγή,δεν είναι ανάγκη να είναι στο φάσμα του αυτισμού,μπορεί επίσης απλώς να χρειάζεται η οικογένεια μιά συμβουλευτική ωστε να οριοθετηθεί το παιδάκι.Είπαμε.Δεν είμαστε όλοι οι γονείς ίδιοι,ούτε και όλα τα παιδάκια εύκολοι χαρακτήρες.Υπάρχουν και οι λεγόμενες σχολές γονέων που βοηθούν πολύ γονείς που απλώς δεν καταφέρνουν να οριοθετήσουν κάποια δύσκολα παιδάκια.Δεν είναι κακό να ρωτάμε. Την ίδια απορία είχε πρόσφατα μιά φίλη μου.Αυτό που της είπα είναι οτι αισθάνομαι οτι είναι καλύτερα να κάνεις μιά άσκοπη επίσκεψη σε κάποιον ειδικό,για να σου επιβεβαιώσει οτι είσαι τρελλή και το παιδί σου δεν έχει τίποτα,παρά να δυσκολεύεται σε οτιδήποτε το παιδί και επειδή είναι έξυπνο να μην το μάθεις ποτέ! Ελπίζω να σε βοήθησα!
  9. Κοίτα,η προκλητική συμπεριφορά,ήταν η αφορμή για να ψαχτώ περισσότερο.Τα υπόλοιπα που λές ήταν που σε συνδιασμό με αυτό μας κατατάσουν στο φάσμα,τα οποία φυσικά,τα παρατήρησαν οι ειδικοί.Πχ πήγε 18 μηνών για να πιάσει το μπουκάλι να πιεί το γάλα μόνος του.Πήγε 4,5 για να κλωτσήσει τη μπάλλα και ακόμη δεν το κάνει με ευκολία.Έπαιζε με το ποδήλατο του,γυρνώντας το ανάποδα και γυρίζοντας τις ρόδες,αντί να προτιμάει να ανεβαίνει πάνω του,άργησε να κάνει πετάλι (ακόμη δεν το κάνει σωστά) δυσκολεύεται σε χώρους με "κλεισστό περιβάλλον" ,ηχολαλεί πολύ συχνά,ειδικά όταν δεν ξέρει τι να απαντήσει σε κάτι που ΄΄ισως δεν κατάλαβε την ερώτηση,,αποφεύγει φίλους που παίζουν και τον "τρομάζουν" δυσκολεύεται να πιάσει το μολυβάκι,είναι 5,5 και δεν ζωγραφίζει ολοκληρωμένες φιγούρες και άλλα τέτοια,που αν έκανε ένα απο αυτά η δύο μεμονωμένα,μπορεί και να μην σήμαιναν τίποτα.Σε συνδυασμό όμως μεταξύ τους δείχνουν τη δυσκολία του. Όσο αναφορά τον αριθμό διαγνώσεων δυστυχώς είναι γεγονός οτι υπάρχει και η εκμετάλλευση κάποιων αλλα δεν θα επεκταθώ σε αυτό.Η εξέλιξη όμως επάνω στο θέμα ιατρικά έχει οδηγήσει στην πλέον πιό εύκολη αναγνώριση της ταυτότητας του αυτιστικού φάσματος που είναι πραγματικά εντυπωσιακό το μεγεθος του!!Πλέον υπάρχουν ακόμη και εκπαιδευτικοί που παρακολουθούν σεμινάρια σχετικά για να γνωρίζουν πως να φέρονται σε ανάλογες περιπτώσεις,οπότε υπάρχει και η απαραίτητη γνώση μερικές φορές ωστε τα παιδιά με ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΥΣΚΟΛΙΑ αναγνωρίζονται πιό εύκολα απο όσο παλαιότερα που ένα παιδί που δεν έπαιρνε τα γράμματα λεγόταν τούβλο και τεμπέλης,αφού κατα τα άλλα το μυαλό του ήταν ξυράφι!! Είναι πολύ έξυπνη,αλλα αργόστροφη,έλεγε η δασκάλα στη μητέρα μου για μενα. Ποιός λογικός άνθρωπος μπορούσε να το εξηγήσει πρίν 30 χρόνια αυτό?Αν ήμουν τώρα παιδί,δεν ξέρω τι δυσκολία θα μου έβρισκαν οι ειδικοί,σίγουρα πάντως θα είχα πάρει την απαραίτητη βοήθεια μέσα απο "κάποια χ" διάγνωση που θα με είχε καθοδηγήσει σωστά στην υπόλοιπη σχολική ζωή μου ωστε να αποφύγω πολλές δυσκολίες τόσο στη σχολική ζωή μου όσο και σαν ενήλικας αργότερα.
  10. Επίσης σου έχω στείλει πμ με πληροφορίες που μπορεί να σε ενδιαφέρουν,το είδες?
  11. Έχω φροντίσει να έχω. Έγινα λιγότερο υστερική με τις δουλειές του σπιτιού ( δεν τελειωνουν ποτέ άλλωστε),ξαναγύρισα στη μπάντα μου και κάνω τις προβούλες και τα lives μου που είναι ένεση ζωής για μενα αυτά όλα,μαζί με τα παιδιά πήγα κι εγώ στο ωδείο και κάνω drums,κάτι που για χρόνια ονειρευόμουν αλλα ποτέ δεν μου είχε δοθεί η ευκαιρία,γραφτήκαμε με τον άντρα μου γυμναστήριο και πηγαίνουμε μαζί τα πρωίνα που τα παιδιά είναι σχολείο (εκείνος εργαζεται απογεύματα) μου κρατάει τα μικρά κάθε εβδομάδα όταν σχολάει για να πάω στις πρόβες μου,και ναι,τη μία απο τις 2 μέρες της εβδομάδας που πηγαίνουμε λογοθεραπεία με τα παιδιά κι εκείνος μένει πίσω (στο ένα ρεπό του) γυρίζω και έχει σιδερώσει τα πάντα.Αυτά τα 2 και μόνο απο μόνα τους,έχουν αλλάξει τη ζωή μου ριζικά!! Με πόσο λίγα πράγματα γίνεται ένας άνθρωπος ευτυχισμένος. Μιά 2ωρη προβούλα κι ένα σιδέρωμα απο καποιον που σου λέει σ'αγαπάω,δεν θέλω να μου πάθεις τίποτα,γι'αυτό μη σε νοιάζει,εγώ είμαι εδώ και θα σε βοηθήσω όσο μπορώ!! Παρεπιπτόντως πέρισυ όλο το χειμώνα έτρεχα αι τη μαμά μου στα νοσοκομεία επειδή έκανε 2 πολύ σοβαρά χειρουργεία και κανένας άλλος θεν (ήθελε,ένιωθε,μπορούσε,δεν το εξετάζω και δε με απασχολεί όταν έχει να κάνει με τη μανα μου) ασχολήθηκε με αυτό στο βαθμό που έπρεπε να είναι κάποιος δίπλα της ασταμάτητα πέρα απο εμένα και την αδελφή της (τις ώρες που έπρεπε να πάω τα παιδιά στο σχολείο,τις συνεδρίες τους κτλ κτλ)..... Αφού λοιπόν είμαι ακόμη στα καλά μου μετά απο όλα αυτά,νομίζω οτι μπορώ να πω πως δε φοβάμαι τίποτα!!Μόνο το γεγονός οτι είμαστε υγιής με κάνει να αντέχω τα πάντα. Να σ πω και κάτι?Εγώ είμαι και τυχερή γιατί στην περίπτωση μας,τα παιδάκια μου είναι χαρισματικά!Φοιτούν σε κανονικό σχολείο,οι δυσκολίες τους περιορίζονται στην ωρημότητα τους και όλα δουλεύονται και διορθώνονται.Άλλοι γονείς παλεύουν με αυτισμό δυσλειτουργικό,που τα παιδιά τους δεν μιλούν καν,δεν ανταποκρίνονται,έχουν νοητική στέρηση,άλλα παιδάκια έχουν down... θα παραπονεθώ εγώ?Και ποιά είμαι εγώ που θα απογοητεύσω έτσι τέτοιους ήρωες όταν με βλέπουν να κλαίγομαι για παιδιά σαν τα δικά μου όταν αυτοί σκοτώνονται να καταφέρουν το ακατόρθωτο καθημερινά!!!!!!??? Δόξα το θεό λέω,και να με έχει γερή να μπορώ πάντα να τρέχω και να αντέχω!!! Δυστυχώς ο αυτισμός δεν φέρεται το ίδιο σε όλους!!!Με κάποιους είναι πολύ ευγενικός,αλλα με κάποιους άλλους όχι!!!
  12. Επίσης θα ήθελα να πω σε όσες κοπέλλες με έκριναν τότε για εκείνη την ατυχή στιγμή με το παιδάκι μου,οτι καλύτερα άλλη φορά,όταν ακούνε μιά μανούλα σε απόγνωση να ζητάει βοήθεια,να μην την πληγώνουν λέγοντας κουβέντες που δεν βοηθούν σε τίποτα,αλλα να δίνουν συμβουλές,όπως θα κάνω και εγώ απο εδώ και πέρα.Μάθετε να ακούτε αφού μπαίνετε στη διαδικασία να σχολιάσετε κάποιον και ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΤΟΝ αν θέλετε κι αυτός να είναι κάποτε σε θέση να βοηθήσει το παιδάκι του. Η ίδια απευθύνθηκα όπως προείπα σε ψυχολόγο νομίζοντας οτι είμαι τρελλή αφού έκανα αυτή την κίνηση.Η οποία όμως χωρίς να με χειροκροτήσει φυσικά,με διαβεβαίωσε οτι παιδιά στο αυτιστικό φάσμα,πραγματικά κάνουν τους γονείς να χάνουν το μυαλό τους. Πάλευα με κάτι που δε γνώριζα,και φυσικά δε γνωρίζατε κι εσείς.Ούτε καν περνούσε απο το μυαλό μου με τι είχα να κάνω και πέρασε πάααρα πολύς καιρός ωσπου να ξαναβρώ ισορροπία στην καθημερινότητα μου (ακόμη παλεύω με τις συμπεριφορές του μικρού) απλώς τώρα πιά είμαι κι εγώ πλέον εκπαιδευμένη στο πως να τον χειρίζομαι για να μπορώ να είμαι καλά και η ίδια.Και πάλι μερικές φορές μουρχεται να ανοίξω την πόρτα να φύγω απο το σπίτι,ακόμη κάποιες άλλες βάζω τα κλάμματα απο την πίεση (χωρίς να βε δεί εννοείται) αλλα ξέρω πλέον να κρατάω τον έλενχο και να φέρνω τα πράγματα εκεί που πρέπει.Ασχέτως αν στο τέλος της ημερας το στομάχι μου έχει γίνει κομάτια,η αν ακόμη άρχισα να κάνω και κανένα τσιγάρο που και που με τον καφέ μου για να χαλαρώνω. Χαίρομαι που δεν ανήκουν τα δικά σας αγγελούδια στην ίδια ομάδα με τα δικά μου,αλλα είδατε οτι τελικά όλα τα παιδάκια δεν είναι τα ίδια.Μη νομίζετε οτι όλοι οι γονείς μεγαλώνουν τα παιδιά τους με την ίδια ευκολία που το κάνουν κάποιοι άλλοι. Τα λατρεύω τα αγόρια μου,με κάναν πιό δυνατό, πιό άξιο και καλό άνθρωπο απο ότι ήμουν,δεν τα αλλάζω με τίποτα και για κανένα λόγο,χαίρομαι που μέσα απο τις δυσκολίες μας έμαθα να εκτιμώ αλλιώς κάποιες ανθρώπινες αξίες και να βλέπω με άλλο άτι κάποιους ανθρώπους που κάποτε έκρινα και εγώ η ίδια με την ίδια ευκολία αλλα απο τότε που συνέβει το περιστατικό αυτό μέχρι σήμερα,εγώ έχω "μεγαλώσει" 10 χρόνια... Αυτά απο εμένα λοιπόν,με πολύ αγάπη και κάθε σεβασμό προς όλες σας.
  13. Πάλι λοιπόν εδώ.....θα σας γράψω τα νέα μας και εδώ,κι αυτό γιατί πολλά κορίτσια παρακολουθούσαν το θέμα μου απο την αρχή με μεγάλο ενδιαφέρον και θέλω μέσα απο την ιστορία μου να παραδειγματιστούν πολλές μανούλες και να καταλάβουν τι μπορεί να κρύβεται πίσω απο τη συμπεριφορά των κατα όλα τα υπόλοιπα πολύ έξυπνων μικρών θησαυρών τους.....Σας κάνω λοιπόν ένα paste του μηνύματος που έχω γράψει σε κάποιο άλλο θέμα σχετικό με ΥΛΑ και ιδού οι λόγοι που έπρεπε να είχα πάει σε αναπτυξιολόγο απο τον πρώτο κι όλας καιρό!! Ο μεγάλος μου γιός λοιπόν που σήμερα είναι 5,5 είναι ένα πολύ έξυπνο παιδάκι (γι'αυτό και δεν περνούσε απο το μυαλό μου πως κάπου δυσκολευόταν και τον θεωρούσα κακομαθημένο,οπότε έκανα υπομονή και του έδινα χρόνο να "στρώσει"), με απόλυτα προκλητική συμπεριφορά,που συχνά σε προκαλεί να ξεπερνάς τα όρια του καλού γονέα και σε κάνει "κάτι άλλο" που μετά μισείς,αν δεν έχεις τα κατάλληλα όπλα για να χειριστείς τέτοιες καταστάσεις.Εννοώντας γνώσεις επι του θέματος,υπομονή,και τεχνικές οριοθέτησης του μικρού επαναστάτη. Κανένας μας δεν γεννήθηκε με το πτυχίο του σωστού γονέα στο χέρι και σαφώς δεν έχουμε όλοι μας αυτή την ικανότητα στο ίδιο ικανοποιητικό επίπεδο.Έχουμε όλοι μας όμως το ένστικτο της αγάπης προς τα παιδιά μας πράγμα που μας κάνει να καταλαβαίνουμε ποιές συμπεριφορές είναι ανεκτικές και ποιές όχι,είτε των παιδιών μας,είτε δικές μας. Όταν αισθάνθηκα λοιπόν να μη μπορώ να χειριστώ την κατάσταση,απευθύνθηκα σε ειδικούς τόσο για να ελένγξω πρώτα απ'όλα τον εαυτό μου,(γιατί δεν φταίνε πάντα τα παιδάκια απο μόνα τους γι'αυτά που κάνουν) όσο και για τα μικρά μου αγελούδια, με ένα χρόνο διαφορά μεταξύ τους,αλλα και με το ίδιο γονίδιο .... (δικό μου συμπέρασμα αυτό,διοτι καθώς διάβαζα για τον όρο asperger,κάπου πίσω απο τις λέξεις,έβλεπα την παιδική μου ηλικία,καθώς και κάποιες δικές μου,ενήλικες πλέον δυσκολίες,που ίσως δεν με κατηγοριοποιούν ακριβώς,δεν παύουν όμως να υπάρχουν και να το νιώθω).Ήταν λοιπόν σα να ξέρω πλέον ακριβώς,τι αισθάνονται,τι τα "προκαλεί" και τι περιμένουν σε κάθε τους αντίδραση.... Μετά απο διάγνωση απο 2 διαφορετικούς δημόσιους φορείς,διαγνώστηκαν και τα 2 αγγελούδια μου στο φάσμα του αυτισμού υψηλής λειτουργικότητας (ο καθένας τους με τις δικές του μικρές δυσκολίες της καθημερινότητας) με πολύ καλό δείκτη νοημοσύνης τα οποία δουλεύονται εδώ και 2 χρόνια απο πολύ καλούς θεραπευτές και πλέον έχουμε ξεπεράσει πολλά απο τα προβλήματα μας και η εξέλιξη μας είναι πολύ ικανοποιητική.Τόσο που το αν θα παρακολουθήσουμε φέτος (Σεπτέμβρη) η όχι την Α' δημοτικού είναι πλέον στο χέρι μου αν θέλω να του δώσω (του μεγάλου) περισσότερο χρόνο να ωρημάσει,η όχι... Όλο αυτό το χρονικό διάστημα έχω αποκτήσει εμπειρία στην αντιμετώπιση της προκλητικής συμπεριφοράς τους,περισσότερη υπομονή αλλα και αυτοί έχουν οριοθετηθεί τόσο όσο να "υποφέρεται" το μεγάλωμα και των 2 μαζί ταυτόχρονα περιμένοντας σε βάθος χρόνου να εξελιχθούν σε υπομονετικοί και ανεκτικοί (στον σωστό βαθμό πάντα) άνθρωποι και όχι να "αρπάνε" με τη μία έτοιμοι για καυγά... Η ζωή μας πλέον μπήκε σε άλλους ρυθμούς,με πολύ τρέξιμο, (εργοθεραπείες,λογοθεραπείες,συμβουλευτικές,ειδική συμπεριφορά,μουσική προπαιδεία σε ωδείο,κολυμβητήρια,επισκέψεις σε στούντιο για πρόβες μυσικού συγκροτήματος κτλ κτλ) που όλα αυτά,είναι μεν κουραστικά,αλλα όλα τα καλά κόποις κτώνται όπως λένε οι σοφοί και έχουν δίκιο γιατί τα παιδάκια αυτά έχουν αποκτήσει ενδιαφέροντα και γνώσεις για πράγματα που τα ενισχύουν μέσω της δημιουργικότητας και της καλής πνευματικής αλλα και φυσικής αγωγής. Το καλύτερο είναι πως όλα αυτά τα περιμένουν ανυπόμονα και βλέπω οτι σε όλα συμμετέχουν με χαρά! Τώρα ο όρος Asperger,είναι η εξέλιξη που συνήθως αποδίδεται στα παιδιά με αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας,αλλα θα πρέπει να είναι έστω στην προεφηβεία το παιδί ωστε να χαρακτηριστεί Asperger η όχι.Ακόμη ακόμη και ο όρος ΥΛΑ, συνήθως,δεν αποδείδεται σε παιδιά,που δεν έχουν κλείσει την ηλικία απο 2 ως 3ών ετών (απο όσο γνωρίζω τουλάχιστον,αν στο μεταξύ έχει αλλάξει κάτι,συχωρήστε με). Με τη δυναμική ομάδα των ειδικών θεραπευτών που με υποστήρηξε όλο αυτό το διάστημα αισθάνομαι οτι πλέον είμαι σε θέση κι εγώ να υποστηρίζω άλλους,λέγοντας κάποιες συμβουλές (σαν άνθρωπος πάντα) δεν είμαι ειδικός,έστω να ηρεμήσω κάποιον,ακούγοντας τον.Λέγοντας μιά καλή κουβέντα. Όλο αυτό τον καιρό,έχω γνωρίσει γονείς πελαγωμένους,στην κυριολεξία,σε μιά κουταλια νερό,αλώς και μόνο επειδή κάποιοι "ειδικοί" τους τρόμαξαν χαρακτηρίζοντας "κάπως" τα παιδάκια τους απο καθαρή βλακεία,και μη ξέροντας πως να τα βοηθήσουν. Η εμπειρία μου μου έδειξε οτι αν θες να βοηθήσεις ένα παιδί,φροντίζεις παράλληλα να βοηθήσεις τον γονέα-κηδεμόνα του ωστε να κατανοήσει το οποιοδήποτε πρόβλημα και να τον βοηθήσεις να πάρει τη δύναμη και την απαραίτητη αυτοπεποίθηση ωστε να μπορεί να αντιμετωπήσει την όποια κατάσταση και μόνο έτσι θα μπορέσει να βοηθήσει το παιδί του και ο ίδιος. Το βασικότερο πρόβλημα που έχουν όλα τα παιδιά με κάποιο "πρόβλημα" εντός εισαγωγικών και το τονίζω,είναι οι παραπληροφορημένοι,πελαγωμένοι ή αρνητικοί,πολλές φορές, εγωϊστές γονείς τους περισσότερο,παρά το ίδιο το "πρόβλημα" τους. ΠΡΟΒΛΗΜΑ για'μένα,είναι αυτό που κανένας δεν φροντίζει να το βελτιώσει σε όποιο βαθμό βελτιώνεται. Με θέληση και αγάπη όλα μπορούμε να τα καταφέρουμε.Φτάνει μόνο να ξέρουμε με τι παλεύουμε και να δίνουμε καθημερινά αγάπη στα παιδιά μας,όπως κι αν μας τα έστειλε η φύση,ο Θεός,όπως θέλετε πείτε το...... Ας μη βάζουμε πιά ταμπέλες στα παιδάκια μας λοιπόν,λέγοντας το κακομαθημένο,ο τεμπέλης,το κακό παιδί,το νευρικό κτλ κτλ και ας μάθουμε λιγάκι να ψάχνουμε και λίγο πιό βαθειά,πίσω απο τις όποιες συμπεριφορές τους,ξεκινώντας απο τον εαυτό μας γιατί εμείς είμαστε οι καπετάνιοι στο ταξίδι για το μεγάλωμα τους και το καράβι τους πηγαίνει όπου του ορίζουμε εμείς. ΑΝ Ο ΚΑΠΕΤΆΝΙΟΣ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΣΕ ΕΝΑ ΣΤΡΑΒΟ ΤΙΜΟΝΙ ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ΘΑ ΤΣΑΚΙΣΤΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΦΤΑΙΕΙ ΑΥΤΟ...... ....Με κάθε σεβασμό και πολλή αγάπη σε όποιον γονέα καλείται να αντιμετωπίσει μιά σκληρή καθημερινότητα μέσα απο το όποιο ιδιέταιρο παιδάκι έφερε στη ζωή...
  14. Κοίτα,όντως ο μικρός σου είναι μιά άλλη κατηγορία παιδιού,που απλώς έχει βρεί τρόπο να τρενάρει τις σχολικές του δραστηριότητες τις οποίες και βαριέται.Επειδή όπως είπες είναι πολύ έξυπνος,κάν'του εσύ έναν διάλογο την επόμενη φορά που θα δείς οτι κάτι "για μεγάλους" του αρέσει πάρα πολύ και σου εκφράσει οτι θέλει να το κάνει,ΠΧ ένα πολύ ακριβό αυτοκίνητο,η πέταξέ του το κι εσύ παο μόνη σου.Λέγοντας του,δεν είναι πολύ ωραίο αυτό το ακριβό αυτοκίνητο?Φοβερό θα σου πεί!Πές του κι εσύ τι κρίμα που εσύ ποτέ δεν θα μπορέσεις να έχεις ένα τέτοιο ρε αγάπη μου...σίγουρα θα σε ρωτήσει γιατί ρε μαμά?Αφού πες του δεν κάθεσαι να κάνεις τις ασκήσεις σου,δεν θα μάθεις ποτέ τόσα πολλά γράμματα όσα χρειάζονται για να βρείς μιά δουλειά που δα σου δίνει τόσα χρήματα για να το αγοράσεις....Αν όμως τα μάθεις όλα,όλοι θα προτιμούν εσένα στις δουλειές τους όταν θα μεγαλώσεις κι έτσι θα έχεις δουλειά και χρήματα για να αγοράσεις όποιο αυτοκίνητο θέλεις εσύ!Τώρα το οτι ίσως όταν μεγαλώσει δεν γίνουν έτσι ακριβώς τα πράγματα,δε νομίζω οτι θα του γκρεμίσει την κοσμοθεωρία του,αλλα όπως και να χει θα έχει μπεί στη διαδικασία του ανταγωνισμού για την οποία θα φροντίσετε πάντα να επιβραβέυετε.Όπως και αν εξελιχθεί καλό θα του κάνει. Εμένα δεν θέλει λέει να πάει στο σχολείο γιατί η κυρία του τους βάζει να κάνουν δουλειές.Που μαζεύουν τα παιχνίδια δλδ κτλ. Όταν μου έρχονται όμως πχ στο φανάρι να μου πλύνουν τα τζάμια,του εξηγώ οτι αν δεν πηγαίνει στο σχολείο,ίσως κάποια μέρα να αναγκαστεί να κάνει την ίδια δουλειά,μέσα στη ζέστη,η τη βροχή και θα κρυώνει το κορμάκι σου και θα πεινάς και δεν θα έχεις δικά σου χρήματα για να πάρεις να φάς ψωμάκι που τόσο πολύ αγαπάς......Βέβαια εμάς θέλει πολύυυυυυυυυυυυυυυυ μπλα μπλα ακόμη για να του περάσουμε μηνύματα μέσα απο τέτοιες συζητήσεις και λόγω ανωρημότητας αλλα και ηλικίας.Αλλα λέω λέω,λέω,παίζει δλδ η κασέτα με την ελπίδα οτι κάποια μέρα θα το πιάσει.Άσε του λέω που όποιος δεν ξέρει γράμματα δε μπορεί να έχει πολλές παρέες γιατί δε μπορεί να συζητάει αυτά που λένε οι άλλοι,επειδή δεν τα ξέρει.Και θα νιώθεις μόνος σου του λέω...Τώρα αυτά οι θεραπευτές μας δεν τα ξέρουν βέβαια,είναι απλώς οι δικές μου μικρές πατέντες για να του δείξω την αξία του σχολείου και του "μαθαίνω γραμματάκια". Επίσης για να είσαι σίγουρη αν το παιδί συνδέεται με κάτι η όχι,αυτό είναι δουλειά του αναπτυξιολόγου περισσότερο.
  15. ......και επανέρχομαι μετά απο όλο αυτό τον καιρό,ενώ ο μικρούλης είναι πλέον 4,5 χρονών και ποτέ δε μπήκα να σας πώ τι είχα κάνει τελικά και κόψαμε τον θηλασμό.Ενώ είχα αγοράσει κάθε είδους μπιμπερό και πιπίλας διαφορετικής για να το δοκιμάσουμε να πιεί γαλατάκι πάντα κατέληγα σε κλάματα και φασαρίες.Δεν εννοούσε να βάλει καν στο στόμα του καμιά απο τις πιπίλες ούτε για να παίξει!!Τελικά αποφάσισα να δράσω αποφασιστικά.Πήρα χάπια για να σταματήσω το γάλα μου που έσταζε...Ο μικρός είχε ήδη φτάσει 8 μηνών. Τον άφησα μιά ολόκληρη μέρα νηστικό (το ξέρω ήταν βάρβαρο) αλλα απο το επόμενο πρωί,ρούφαγε πλέον οποιαδήποτε πιπίλα και αν του έδινα!!! Πλέον αισθάνομαι οτι αυτό δεν ήταν σωστό απο ψυχολογικής άποψης,αλλα είχα κι εγώ επιβαρυνθεί τόσο πολύ ψυχολογικά,που αυτό έκανε πλέον κακό και σ'εμένα και στο παιδάκι μου.Ξαλάφρωσα φεύγοντας όλο αυτό το βάρος απο πάνω μου και άρχισα να ηρεμώ και να νιώθω καλύτερα,με αποτέλεσμα να είμαι πιό ήρεμη και να χαίρομαι καλύτερα το παιδάκι μου...
  16. Ακριβώς με τα ίδια λόγια θα σου απαντούσα κι εγώ!Έχω τον δικό μου με ΥΛΑ και ακόμη ταλαντεύομαι στο αν θα πρέπει να του δώσω κι άλλο χρόνο να ωρημάσει η αν θα του έκανε καλό να συνεχίσει ως έχει ( δεν έχει ιδιέταιρο πρόβλημα,απλώς είναι πιό ανώρημος προς την ηλικία του αλλα δουλεύουμε πυρετωδώς στο να κατακτήσουμε ακόμη πράγματα,αν και γνωστικά τουλάχιστον είναι πολύ καλός) Σε καμια περίπτωση όμως δεν θα επέτρεπα ΠΟΤΕ σε κανέναν (ούτε την ίδια μου τη μάνα) να αποφασίσει για το ΔΙΚΟ μου παιδί και το μέλλον του! Αν το κοριτσάκι σου πάει στο δημοτικό και συναγωνιστεί τα κατα τα άλλα καλύτερα λειτουργικά παιδιά απο εκείνη ξέρεις πόσο πολύ απαξιωμένη θα νιώσει???Αυτό δεν θα της το επανορθώσει η γιαγιά της και η ζημιά αυτή θα την ακολουθήσει σε όλα τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής της!ΔΩΣΕ ΤΗΣ ΧΡΟΝΟ,Άσε την να παίξει κι άλλο,αν οι ειδικοί σου λένε οτι δεν είναι έτοιμη,μην της στερείς το ΔΙΚΑΙΩΜΑ να πάει στο δημοτικό με αυτοπεποίθηση και μην το βάλετε το παιδί στη διαδικασία αυτή μόνο και μόνο για το πείσμα της γιαγιάς της που αν την αγαπούσε δεν θα έβαζε τον εγωϊσμό της μην πεί ο κόσμος οτι η εγγονή της δασκάλας επαναφοίτησε στο νηπιαγωγείο και θηχτεί το γόητρο της μπρός στην ευτυχισμένη ζωή του ήδη επιβαρυμένου παιδιού απο τη δυσκολία του!!!!Εσύ ποιόν αγαπάς περισσότερο,το παιδί,η το καπρίτσιο της μαμάς σου???Σκέψου!!! Με αγάπη!!