Deena

Plus500
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    2.749
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    22

Όλα όσα δημοσίευσε η/ο Deena

  1. Εγώ είμαι φορέας, το ανακάλυψα στην πρώτη εγκυμοσύνη, έκανα την εξέταση με δίκη μου πρωτοβουλία, δεν μου την είχε πει ο γιατρός. Εκανα την ακριβή εξέταση στο Χωρεμειο, αυτή του μέγιστου αριθμού μεταλλάξεων, τότε πλήρωσα 350 ευρώ, ο άντρας μου εξετάστηκε μετά και αυτος, αν θυμάμαι καλά αυτος πλήρωσε λιγότερα, δεν είμαι και σίγουρη. Ήταν ευτυχώς αρνητικός, αλλιώς ο μόνος δρόμος θα ήταν η άμνιο μετά. Τέλος πάντων, όπως καταλαβαίνεις δεν την κάναμε δωρεάν ενώ φτάσαμε περίπου 20η εβδομάδα να πούμε ότι ηρεμήσαμε και να χαρούμε την εγκυμοσύνη. Τωρα έχω στο νου μου με την επόμενη αιμοληψία των παιδιών μου να τα ελέγξω αν είναι φορείς, επειδή αν έχουν κάποια μετάλλαξη θα είναι η κοινή, μπορούν με ελεγχθούν σε οποιοδήποτε διαγνωστικό κέντρο.
  2. Εγώ δεν έχω 3 παιδιά (ούτε θα αποκτήσω) αλλά έχω κολλητή φίλη με 3 αγόρια σε ένα δωμάτιο. Προς το παρόν μια κουκέτα και μια κούνια γιατί το τρίτο είναι κάτω του έτους. Και αυτοί έχουν σπίτι με 2 δωμάτια μόνο, απλώς όταν ήρθε το τρίτο έγινε παιδικό το μεγάλο υπνοδωμάτιο που μέχρι τότε ήταν του ζευγαριού.
  3. Σε αντίστοιχη ηλικία ο δικός μου μπήκε στην θάλασσα 28 Αυγούστου, μια μέρα πριν τελειώσουν οι διακοπές….αγκαλιά εννοείται. Στην παραλία έπαιρνε μωρομαντιλα και καθάριζε τις πατούσες του από την άμμο και τα πετραδάκια…. Τωρα (9 ετών) είναι σχεδόν όλη την ώρα υποβρύχιος!!!
  4. Θα πρότεινα να πας σε ένα ΚΕΠ και να ζητήσεις να εκδόσεις το ευρωπαϊκό ψηφιακό πιστοποιητικό COVID για το παιδί. Μπορεί να βγάλει, ως νοσήσας. Κανονικα εκδίδεται στο gov αλλά για τους πολίτες που δεν έχουν κωδικούς taxis, η διαδικασία γίνεται μέσω ΚΕΠ.
  5. Στο Αττικό ούτε εμένα μου άρεσε. Έχω πάει σε πάρτυ στις νεροτσουλήθρες του ξενοδοχείου Miramare στην Ερέτρια, νομίζω λειτουργεί και με είσοδο, όχι μόνο για τους ενοίκους. Ειναι πολύ ωραίο και όχι χαώδες.
  6. Μόνο για πτήσεις προς νησιά θέλει πιστοποιητικό. Ουτε από νησιά προς ενδοχώρα, ούτε μεταξύ πόλεων της ενδοχώρας.
  7. Δεν βλέπω κάτι λάθος στις αντιδράσεις σου και στον τρόπο που το χειρίστηκατε γενικώς οι ενήλικες, ούτε βλέπω να συνέβη κάτι άσχημο ανάμεσα στα δύο παιδιά, συμβαίνουν όντως αυτά ακόμα και χωρίς την συνθήκη του νέου μέλους. Δύο ετών είναι σχεδόν τα παιδιά, είναι αναμενόμενο, σε αυτή την φάση ο ρόλος των ενηλίκων είναι κυρίως να προλαμβάνουν καταστάσεις, έχετε λίγο ακόμα χρόνο ώστε να μπορούν τα παιδιά να αυτορυθμίζονται χωρίς την δική σας παρέμβαση. Όσο για το πώς θα μάθεις στο παιδί να δείχνει την αντίδρασή του, σε αυτή την ηλικία ο ιδανικός τρόπος είναι να γίνεις εσύ η φωνή του, λέγοντας κάτι σαν "Μάλλον ο (όνομα του παιδιού σου) δεν θέλει τώρα να.......". Φυσικά το παιδί σε αυτή την ηλικία δεν μπορεί να εκφράσει την αντίδρασή του με λόγια, είτε θα χτυπήσει/δαγκώσει/σπρώξει είτε θα κλάψει και θα κολλήσει πάνω σου, αλλά τον βοηθά να ακούει από εσένα την "σωστή" αντίδραση.
  8. Όχι, δεν μπαίνουν σε καραντίνα. Έχει νοσήσει πιτσιρικάς ξάδερφος μου (εμβολιασμένος με μονοδοσικο πριν 1 εβδομάδα, δεν πρόλαβε….), οι γονείς του είναι πλήρως εμβολιασμένοι και πήραν οδηγία για ευλαβική τήρηση μέτρων αυτοπροστασίας αλλά όχι καραντίνα.
  9. Φυσικά δεν θα πάρεις τρικυκλο σε αυτή την ηλικία, μια χαρά θα μάθει το παιδί, απλά δεν του βγαίνει αυθόρμητα το πετάλι, δεν είναι και κάτι τόσο ασυνήθιστο για την ηλικία του. Όπως έχω πει και πιο πάνω και τα δικά μου περίπου σε αυτή την ηλικία δεν έκαναν ακόμα, ο γιος μου πέρασε τα 4 για να κάνει τελείως αυτόνομα με βοηθητικές, η μικρή ίσως τα κατάφερε λιγο νωρίτερα, δεν θυμάμαι και καλά. Και στα δύο όμως, χρειάστηκε "μάθημα" για να κάνουν, δηλαδή εξάσκηση σε επίπεδη επιφάνεια (όχι με κλίση), με τον ένα γονιό σε μία μεριά και τον άλλο στην άλλη και το παιδί να προσπαθεί να φτάσει από τον ένα στον άλλο, χωρίς σπρώξιμο όμως. Υπάρχουν και παιδιά σαν την κόρη της συναδέλφου σου που το βρίσκουν αμέσως και δεν χρειάζεται τίποτα από τα παραπάνω, απλώς έχουν μια κλίση στο ποδήλατο, δεν σημαίνει τίποτα άλλο απολύτως ούτε καν ότι τα παιδιά θεωρούνται "προχωρημένα" στο κινητικό κομμάτι. Εγώ ξέρω δύο τέτοια παιδιά, άνεση στο ποδήλατο από τα 2, με το ποδήλατο πετάνε, αν τα δεις να περπατάνε σου φαίνονται ατσούμπαλα, το ένα έκανε και 1 χρόνο εργοθεραπεία στα 5 για βελτίωση της αδρής κινητικότητας, άντε βγάλε άκρη δηλαδή.
  10. Το δικό μου το μπουμπούκι τίπτα από όλα αυτά δεν ήταν, ούτε φτωχή ομάδα, ούτε ανενημέρωτος, ούτε είχε ανάγκη για δωρεάν τεστ. Απλά δεν ήθελε να αναγκαστεί να κάτσει μέσα, τόσο απλά.
  11. Έχω στο περιβάλλον μου τέτοιο άτομο, είναι βέβαιο ότι νόσησε αλλά δεν έλαβε ποτέ θετικό τεστ, γιατί νόσησε η γυναίκα του, ο ίδιος βγήκε αρχικά αρνητικός, μετά από 1 εβδομάδα έχασε όσφρηση και γεύση αλλά δεν έκανε τεστ γιατί βλέπεις ήθελε να μπορεί να βγει από το σπίτι με το που έληγε η καραντίνα της γυναίκας του. Μπορεί όμως να κλείσει ραντεβού για εμβόλιο αν θέλει, δεν είναι καταχωρημένος πουθενά ως κρούσμα, κλείνει όπως όλοι εμείς οι μη νοσήσαντες. Έτσι κι αλλιώς το 6μηνο διάστημα νόσησης -εμβολίου έχει το νόημα να μην σπαταληθεί δόση εμβολίου σε κάποιον που ήδη έχει ανοσία λόγω νόσησης, δεν είναι ότι υπάρχει κίνδυνος για την υγεία αυτού που θα εμβολιαστεί,
  12. Καλημέρα, ο γιος μου είναι πια σχεδόν 9 ετών. Ναι, η ασυμμετρία σχεδόν δεν υφίσταται πια, εδώ και πολλά χρόνια. Απολύτως συμμετρικό το κρανίο του δεν είναι, όταν είναι φρεσκοκουρεμένος ίσως όποιος το ξέρει μπορεί και να παρατηρήσει κάτι. Μέχρι εκεί, αν δεν το ξέρεις δεν παρατηρείς τίποτα. Από μπροστά δεν φαίνεται απολύτως τίποτα. Επίσης, δεν έχει απολύτως κανένα πρόβλημα να βρει μέγεθος σε κράτη ποδηλάτου, χιονοδρομίας κλπ, το αναφέρω γιατί όταν κοίταζα το θέμα είχα δει μαρτυρίες γονέων ότι δυσκολεύονταν στο μέλλον. Τέλος, επειδή είχα υποστεί μεγάλο ψυχολογικό εκβιασμό από κάποιον γιατρό ώστε να προχωρήσουμε σε επέμβαση, με την επίκληση μελλοντικών μαθησιακών δυσκολιών λόγω μη επαρκούς χώρου ανάπτυξης του εγκεφάλου (καλά διαβάζετε), οφείλω να επισημάνω ότι το παιδί όχι μόνο τέτοιες δυσκολίες δεν έχει, αντιθέτως - κατά κοινή παραδοχή όλων των μέχρι σήμερα εκπαιδευτικών του - χρήζει ειδικής εκπαιδευτικής αντιμετώπισης λόγω αυξημένου νοητικού επιπέδου.
  13. H περίπτωση του άντρα σου βέβαια είναι η "αισιόδοξη" και συνηθισμένη εκδοχή, λίγοι 40ρηδες δεν έχουν τρεχάματα με φροντίδα των γονιών τους, οπότε όντως αν είσαι 45 και έχεις νεογέννητο είναι εξαιρετικά πιθανό να μην μπορείς να του αφιερωθείς πλήρως για τους παραπάνω λόγους. Εγώ στα 20-23 μου βίωσα την καθημερινή φροντίδα, νοσηλεία και εντέλει απώλεια της γιαγιάς μου και βαρυγκόμησα αφόρητα. Ναι στενοχωριόμουν, ναι την αγαπούσα, ναι δεν διαμαρτυρόμουν, αλλά δεν άντεχα και δεν είχα καν την αποκλειστική φροντίδα της ούτε καν την ευθύνη. Στα 37 έχασα ξαφνικά τον πατέρα μου, μετά την περίοδο του πένθους, αυτό που δεν έχω ακόμα καταφέρει να διαχειριστώ απόλυτα και με κάνει καθημερινά να βαρυγκομώ είναι ότι εν μία νυκτί μετατράπηκα σε "γονιό" για την μητέρα μου κι αυτό ενώ είμαι πια κοντά στα 40, με μεγάλα παιδιά και χωρίς οικονομικές δυσκολίες. Και όμως πολλές φορές πνίγομαι από το βάρος της ευθύνης αυτής, με τίποτα δεν θα μπορούσα να φανταστώ να την έχω στα 25 μου. Όπως όμως γίνεται κατανοητό από όλη την συζήτηση, κανένας μας δεν μπορεί να ξεφύγει από τα προσωπικά του βιώματα και να δει τα πράγματα από απόσταση. Η μητέρα μου που οι γονείς της είχαν 25 χρόνια διαφορά ηλικίας και η μητέρα της έμεινε χήρα με ανήλικα παιδιά, το έχει καημό και όπου ακούει μεγάλη διαφορά ηλικίας κατακρίνει έντονα. Η μητέρα της όμως αν δεν είχε παντρευτεί τότε (μετά τον πόλεμο) τον συγκεκριμένο άντρα, κινδύνευε να μείνει στον δρόμο από την φτώχια και την πείνα, το τελευταίο που κοίταξε είναι η ηλικία και το πολύ πιθανό σενάριο της χηρείας σε μικρή ηλικία.
  14. Σε αντίστοιχη ηλικία τον δικό μου τον έβαζα λεκάνη σε κάποια συγκεκριμένα χρονικά σημεία (συνήθως πριν και μετά τους ύπνους) ή όταν ήθελα να του αλλάξω πάνα, τον έβαζα πρώτα στην λέκανη. Ή η νταντά του όταν έβλεπε ότι πάει να κάνει κακά, τον πήγαινε στην λεκάνη. Βέβαια, δεν αντιδρούσε καθόλου. Κάπως έτσι είχε καταλήξει σε εκείνη την ηλικία κακά να κάνει μόνο στην τουαλέτα. Μετά όμως γεννήθηκε η αδερφή του και παλινδρόμησε για ένα διάστημα (το παρατήσαμε κι εμείς για εύλογους λόγους), την έκοψε τελικά 2,5 ετών μέσα σε 1 εβδομάδα περίπου, στον μήνα πάνω είχε βγάλει και την βραδυνή. Η κόρη μου πριν γίνει 2,5, ήταν 2 ετών και 4 μηνών, επίσης σε μία εβδομάδα. Σημάδι ετοιμότητας κανένα, ορατό τουλάχιστον, το μόνο που ίσως διευκόλυνε και δεν είναι συχνό είναι ότι είχαμε πλήρη λεκτική επικοινωνία. Κατά τα άλλα, κλασικά λερώθηκαν αρκετές φορές τις πρώτες 3 μέρες και μετά έγινε το κλικ. Πήγαιναν σταθμό και μέχρι τις 5 είχαν αναλάβει την εκπαίδευση οι δασκάλες, πήγαιναν με περίπου 5-6 αλλαξιές στις τσάντες τους την πρώτη εβδομάδα.
  15. Deena

    Συνταγές με γάλα!

    Κοίτα εμένα δεν με λες και Μπαρμπαρήγου, με την μαγειρική δηλαδή δεν τα πάω και πολύ καλά, αλλά μπεσαμέλ σκόνη δεν μπορώ να φάω…
  16. Deena

    Συνταγές με γάλα!

    Εμένα παστίτσιο με φρέσκια μπεσαμέλ μου κρατάει μια χαρά, μπεσαμέλ σκόνη μου φαίνεται άθλια φρεσκοφτιαγμενη, όχι να την φάω και από την κατάψυξη!
  17. Deena

    Συνταγές με γάλα!

    Όχι καλε, φαγητό με μπεσαμέλ καταψύχω.
  18. Deena

    Συνταγές με γάλα!

    Στάνταρ μπεσαμέλ για παρασκευές που μπαίνουν κατάψυξη. Επισης, εγώ θα έφτιαχνα και 3-4 κέικ και θα τα κράταγα κατάψυξη. Κάνω την συνταγή της κόκκινης φαρινας ΓΙΩΤΗ που έχει 250 ml γαλα.
  19. Μια φίλη μου που αποθήλασε γύρω στα 2 μου είχε πει ότι επί 15 μέρες περίπου κυριολεκτικά δεν καθόταν καθόλου κάτω, δηλαδή γυρνούσε από την δουλειά, άλλαζε ρούχα και κατευθείαν βόλτα, γύριζε σπίτι μετά από ώρες, παρέδιδε το παιδί στον μπαμπά για παιχνίδι και ξεκουραζόταν για λίγο μόνη της σε άλλο χώρο, όποτε ήταν μαζί με το παιδί ήταν συνεχώς σε κίνηση, δηλαδή και στο παιχνίδι τριγύριζε γύρω-γύρω και δεν καθόταν κάτω μαζί του, γιατί ζητούσε κατευθείαν. Ταυτόχρονα βέβαια, εάν τύχαινε να ζητήσει, αρνιόταν και του έλεγε ότι θα πιει το βράδυ πριν κοιμηθεί, αλλά κι εκεί το άφηνε μόνο για 2-3 λεπτά και μετά τον ρωτούσε "Προτιμάς να κοιμηθείς αγκαλιά με την μαμά ή τον μπαμπά" και αν τυχόν έλεγε "Με την μαμά" και επιχειρούσε να θηλάσει του έλεγε "Τέλειωσε το γάλα για σήμερα".
  20. Δεν αποκλείεται καθόλου να υπάρχει ψυγείο, παρ' όλα αυτά δεν ξέρω τί προβλέπει το πρωτόκολλο covid. Στο σχολείο των παιδιών μου (ιδιωτικό) υπάρχει ψυγείο που φυλάσσονται κατά κανόνα τα τάπερ με το μεσημεριανό, από όπου τα έπαιρναν μετά τραπεζοκόμοι για ζέσταμα και σερβίρισμα, αλλά φέτος είχε δοθεί οδηγία το φαγητό να είναι σε ειδικό τάπερ έτοιμο προς κατανάλωση, καθώς απαγορεύεται η διαχείριση των φαγητών από τρίτα άτομα. Το ίδιο και στο νηπιαγωγείο του ίδιου σχολείου, γιαούρτια, κρεμούλες, φρούτα κλπ δεν έμπαιναν ψυγείο φέτος, έπρεπε να είναι σε ειδικό τσαντάκι με παγοκύστες και να τα διαχειρίζονται μόνο τα παιδιά, για τον ίδιο λόγο (πρωτόκολλο). Πάντως, ανοιγμένα βερύκοκα, μανταρίνια και κεράσια/σταφυλια σε μπολάκι μέσα σε ειδικό τσαντάκι με παγοκύστη μια χαρά συντηρούνται αν είναι πια τόσο κρίσιμο να φαγωθούν ως δεκατιανό. Ο γιος μου παίρνει πλέον μήλο ολόκληρο αρκετές φορές (όταν δεν του κουνιέται δόντι ), ωστόσο σε πολλά νηπιαγωγεία δεν επιτρέπεται λόγω κινδύνου πνιγμού, όπως και τα σταφύλια. Το δίδυμο μπανάνα + τοστ/κουλούρι Θεσσαλονίκης/κριτσίνια είναι το πλέον συνηθισμένο κολατσιό όντως, σε αυτό καταληγουμε οι περισσότεροι αναπόφευκτα κάποια στιγμή. Για διευκόλυνση του παιδιού, την μπανάνα μπορείς να του την χαράσσεις με ένα μαχαιράκι στο σημείο από όπου πρέπει να αρχίσει το ξεφλούδισμα, έτσι δεν θα δυσκολευτεί μέχρι να το μάθει.
  21. Τότε έχεις λάθος μέγεθος μάσκας, μάσκα που εφαρμόζει σωστά, πολλώ μάλλον μάσκα χειρουργική ή ΚΝ 95 που εφαρμόζεις καλά το έλασμα, δεν ανεβοκατεβαινει. Εγω πλέον την φοράω 8 ώρες συνεχόμενα με ελάχιστα διαλείμματα, είναι δυσάρεστο μεν, αλλά δεν μου βγαίνει.
  22. Δεν έχει κάποια συγκεκριμένη προτίμηση, απλά επειδή είναι πολύ girly ως ιδιοσυγκρασία δεν θέλει τα προφανώς "αγορίστικα" (δεινόσαυρους, φόρμουλες, μοτοσικλέτες). Κατά τα άλλα, lego friends, Disney, city, ό,τι είναι 6+ το φτιάχνει με ενθουσιασμό. Με βοηθάει κι εμένα όταν φτιάχνω τα 18+.
  23. Μια άλλη ασχολία που έχω αποκτήσει τώρα τελευταία είναι τα lego ενηλίκων. Ξεκίνησα από ζήλια προς την 6χρονη κόρη μου , η οποία παίρνει κουτί lego και λάμπει το πρόσωπό της και δεν απευθύνει σε κανέναν τον λόγο μέχρι να το φτιάξει όλο. Προσπαθώ να το πάρω με το μαλακό βέβαια γιατί είναι πανάκριβα, αλλά εάν δεν υπήρχε αυτός ο περιορισμός θα μπορούσα να ασχολούμαι άνετα 3-4 ώρες την ημέρα με αυτό. Τώρα συγκρατούμαι για να μου διαρκέσουν όσα παίρνω περισσότερο χρόνο.
  24. Το είπα εγώ ότι ανοίξατε ωραία θέματα. Εγώ έχω δύο πολύ μεγάλα πάθη-ενδιαφέροντα εδώ και πολλά χρόνια (από έφηβη), το τέννις και το καλλιτεχνικό πατινάζ. Τα παρακολουθώ φανατικά (δεν τα κάνω η ίδια), για χρόνια έχω υπάρξει σε διάφορα περιβάλλοντα η γραφική που ενδιαφέρεται για "κουφά" αθλήματα, τα τελευταία χρόνια έχω βρει το δίκιο μου, για το τέννις τουλάχιστον
  25. Ωραία θέματα έχετε ανοίξει αυτό τον καιρό που "απείχα" από το φόρουμ. Εγώ δυστυχώς λόγω επαγγέλματος έχω "εμποτισθεί" με το office look το οποίο και έχω σιχαθεί, για τον κύριο λόγο ότι είναι 100% ακατάλληλο για την δουλειά που κάνω αλλά για κάποιον λόγο έχει επικρατήσει. Πραγματικά, η καθημερινότητα του μέσου δικηγόρου είναι ένα 10% ακροατήρια και ραντεβού με πελάτες και το υπόλοιπο 90% είναι ουρές, έρευνα σε σκονισμένα βιβλία και αρχεία, ανέβα-κατέβα σε σκάλες και μέσα μεταφοράς. Η πλάκα είναι ότι όλες οι κοπέλες ξεκινάμε την άσκηση μέσα στον ενθουσιασμό με το μακιγιάζ μας, τα τακούνια μας και τους χαρτοφύλακές μας και καταλήγουμε 15 χρόνια μετά με φλατ, backpacks και κραγιόν-μάσκαρα για να την παλέψουμε. Το επίσης τραγικό είναι ότι εγώ πχ στα 39 μου αν εμφανιστώ σε γραμματεία δικαστηρίου με τζιν και πουκάμισο θα πάει ο ενικός και το "κοπελιά" σύννεφο (μικροδείχνω κιόλας), ενώ με αντίστοιχη εμφάνιση ο 25χρονος ασκούμενος θα αποκαλείται "κύριε συνήγορε". Εγώ λοιπόν για να ανταπεξέλθω, είμαι κυρίως με υφασμάτινο παντελόνι και από πάνω πουκάμισο/μπλουζάκι και ζακέτα, το σακάκι που είναι το απόλυτα στερεοτυπικό ρούχο για το επάγγελμά μου δεν με βολεύει γιατί δεν σηκώνονται εύκολα τα μανίκια, ώστε να μην λερώνονται από σκόνες και μελάνια. Παπούτσια απαραιτήτως φλατ, κυρίως μπαλαρίνες και τον χειμώνα φλατ μποτάκια ή μαύρα σκέτα δερμάτινα sneakers. Στην καθημερινότητα αθλητικά κολάν ή τζιν jeggings με sneakers.