LazyKat

Νέο Μέλος
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    8
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral

Converted

  • Περιοχή
    Αθήνα
  1. Να εξηγήσω ότι δεν θεωρώ φυσιολογική την εξέλιξη του τοκετού μου και σε καμία περίπτωση δεν είναι έτσι οι συνήθεις φ.τ. (τουλάχιστον σύμφωνα και με γυναικολόγους που επισκέφθηκα αργότερα), οποτε μην τρομάζετε όσες περιμένετε να γεννήσετε. Απλά στη δική μου περίπτωση άλλος γυναικολόγος θα έκανε τελικά καισαρική μη ρισκάροντας διάφορα που θα μπορούσαν να έχουν πάει στραβά (αλλά ευτυχώς δεν πήγαν).
  2. Ναι καλά είμαι τώρα (αν και μάλλον θα χρειαστώ κανα δυο ραμματάκια ακόμη αλλά το αναβάλλω συνέχεια). Και ναι ο γιατρός μου ακόμη υπερασπίζεται την άποψή του. Μάλιστα φταίω εγώ (!) που η μαία έφυγε βρίζοντας αμέσως μόλις βγήκε η μικρή και δεν την ξαναείδα ποτέ. Και έτσι και εγώ άλλαξα γιατρό

  3. Διαφημίσεις


  4. LazyKat

    τι θα γινει επιτελους???

    Καλημέρα, οι κόρες μας έιναι πολύ κοντά σε ηλικία και με πάνω κάτω την ίδια ρουτίνα (δεν κοιμόμαστε αγκαλιά, από την πρώτη μέρα στο κρεββάτι της, ρουτίνα ύπνου κλπ) αλλά : βγάζει δόντια πλέον και όλα άλλαξαν. Δεν κοιμάται αν δεν την κοιμήσω πάνω μου πρώτα (ακίνητη απλά πάνω μου), αν την βάλεις στο κρεββάτι της ακριβώς τα ίδια με τη δικιά σου, τσιρίδες στον ύπνο της (ξυπνάει, φωνάζει, ξαναπέφτει μπρούμυτα) και στις μέρες πριν εμφανιστούν τα δύο δόντια που έχει, ξύπνημα τη νύχτα και ατελείωτο κλάμα. Αν θες τη γνώμη μου, μην την αφήνεις μόνη της αν βγάζει δόντια, πονάνε από αρκετά έως πολύ και εκνευρίζονται με το παραμικρό, οπότε είναι διπλή δουλειά να την αφήσεις να κλαίει (άσε που δεν πιάνει, το κάναμε και εμείς!). Απλά κάνε υπομονή και μην τη μάθεις να κοιμάται μαζί σας επειδή πονάει. Α, και νυστάζουν πολύ σε αυτές τις φάσεις όντως (το επιβεβαίωσε και ο παιδίατρος).
  5. Καλημέρα, από την προσωπική μου εμπειρία (φ.τ. με τεχνητούς πόνους γιατί διαστολή 0 ενώ σπάσαν τα νερά) η επισκληρίδειος ήταν απαραίτητη γιατί α) οι πόνοι δεν αντέχονταν μετά από μερικές ώρες και β) ο τράχηλος δεν άνοιγε με τίποτα, ενώ ψιλοχαλάρωσε μετά από την τοποθέτησή της αναισθησίας. Και για να εξηγήσω τι εννοώ, ενώ σπάσαν τα νερά, η αρχική διάνοιξη του τραχήλου έγινε τεχνητά από τη μαία στο μαιευτήριο (με το χέρι - τρομερός πόνος, ίσως ο πιο έντονος από όλους) και συνεχίστηκε έτσι καθώς 4 ώρες μετά τους τεχνητούς πόνους η διαστολή ήταν ακόμη στο 2. Σε εκείνη τη φάση παρακάλαγα για επισκληρίδειο και δεν μου έκαναν γιατί η διαστολή ήταν ακόμη μικρή. Αποτέλεσμα : το οξυγόνο της μικρής μειώθηκε (αυτό συνήθως γίνεται λόγω της έντασης των τεχνητών πόνων και του στρεσσαρίσματος του εμβρύου), οπότε πήρα οξυγόνο και αποφάσισαν να μου κάνουν επισκληρίδειο μπας και χαλαρώσει ο τράχηλος. Μόλις την έκαναν, όλα τέλεια (για καμιά ώρα). Τις υπόλοιπες ώρες, καθώς μειωνόταν η επίδραση της αναισθησίας, και ενώ κάθε λίγο και λιγάκι είχα τη μαία να ψαχουλεύει προσπαθώντας να ανοίξει τον τράχηλο, η διαστολή έχει μόλις φτάσει στο 6. Η κόρη μου αρχίζει να στρεσσάρεται σοβαρά, ο γιατρός μου είναι κάθετος για φ.τ. (ούτε εξέταση αίματος για πιθανή καισαρική δεν έκανα), και λίγο πριν μου κάνουν τη δεύτερη δόση της επισκληριδείου η μικρή έχει αρχίσει να χάνει παλμούς σταθερά (από 180 + όταν έρχονται οι πόνοι στους 100 -). Για να μην μακρυγορώ, μου έκαναν μικρή δόση μισή ώρα πριν τελικά γεννήσω, η οποία με έπιασε στα ράμματα (ευτυχώς), γέννησα με διαστολή 8, ρήξη τραχήλου, ένα βήμα πριν την βεντούζα για τη μικρή η οποία πνιγόταν με το λώρο της (από 60 παλμούς ανέβασε ξαφνικά 240 και έπεσε λίγο κάτω από τους 40), την οποία τελικά αποφύγαμε με καταπληκτική κίνηση της μαίας να πέσει πάνω στην κοιλιά μου και να "σπρώξει" τη μικρή προς τα έξω, 38 ράμματα εκ των οποίων καμπόσα στον τράχηλο (1,5 ώρα ράψιμο), απίστευτη αιμορραγία, απόλυτη επίγνωση των πόνων καθώς η επίδραση είχε περάσει και γιατί ? Για να αποφύγω την καισαρική επειδή ο γιατρός μου είναι υπέρ του φ.τ. Εν κατακλείδι, ευτυχώς που υπάρχει η επισκληρίδειος, ευτυχώς που γίνονται καισαρικές σε κάποιες περιπτώσεις και δυστυχώς μερικές φορές γινόμαστε ύπερβολικοί υπέρ του φ.τ. χωρίς λόγο. Αυτά από εμένα και συγγνώμη για το σεντόνι.
  6. LazyKat

    Τα πραγματα εχουν ως εξης ....

    Καλημέρα, στις δωρεές ισχύει ότι ο δωρητής μπορεί να πάρει πίσω τη δωρεά εάν ο δωρεοδόχος αποδειχτεί "αχάριστος". Αναφέρεται και μέσα στα συμβόλαια της δωρεάς.
  7. Εμείς πάλι επιλέξαμε τα παιδιά μας να έχουν το δικό μου επίθετο. Έτσι κι αλλιώς σε όλα τα χαρτιά φαίνεται και το ονοματεπώνυμο του πατέρα της οπότε δεν υπάρχει πρόβλημα. Το όνομα πάλι το επέλεξε ο άντρας μου και δεν έχει σχέση με ονόματα των γονιών μας.
  8. Μετά από αρκετό καιρό εγγραφής στο forum, βρήκα το θέμα να γράψω και εγώ! Εκτός από το καινούργιο μέλος της οικογένειας, στο σπίτι έχουμε έναν 12χρονο μεγαλόσωμο (~ 35 κιλά) ημίαιμο σκύλο και δύο γάτες (7 και 2 χρόνων αντίστοιχα). Εννοείται ότι όλα είναι μαζεμένα από τον δρόμο. Τέτοιο καιρό πέρισυ μας είχαν πανικοβάλλει όλοι για τις γάτες σχετικά με την εγκυμοσύνη, ενώ ακούγαμε και διάφορα από συγγενείς, γιατρούς, γνωστούς αλλά και άσχετους για το πόσο λάθος κάναμε που θα κρατάγαμε τα τρία πιτσιρικάκια (γιατί για μας έτσι είναι σαν πιτσιρίκια) ενώ περιμέναμε την Αριάδνη. Και δώστου "συμβουλές" για τοξοπλάσμωση και πόσο "ανόητοι" (στην καλύτερη περίπτωση) είμαστε που ρισκάρουμε την υγεία του παιδιού μας, πόσο επικίνδυνο είναι να πνιγεί το βρέφος από τρίχες που θα καταπιεί (!), το πόσο ζηλιάρικα είναι τα γατιά με τα παιδιά, πόσο επιθετικός θα γίνει ο (παππούς) σκύλος μας που είναι και επιληπτικός λόγω μηνιγγιώματος κλπ κλπ. Να σημειώσω ότι τοξοπλάσμωση δεν έχω περάσει και φυσικά και δεν πέρασα στην εγκυμοσύνη μου παρόλο που και με τις γάτες μου αγκαλιά ήμουν και μαζί κοιμόμασταν και μεγάλη λατρεία είχαν στην κοιλίτσα όταν μεγάλωσε και της χουρχούριζαν της μικρής από έμβρυο ακόμα και και και .... Το αποτέλεσμα : Η Αριάδνη λατρεύει τον τον σκύλο μας ο οποίος της κάνει κανονικό babysitting όταν εκείνη βρίσκεται στο πάρκο της και κοιμάται μόνιμα έξω από την πόρτα της το βράδυ, ενώ τα γατιά μας παλεύουν για το ποιός θα πρωτοπρολάβει τα χεράκια για να χαϊδευτούν. Καμία επιθετικότητα, κανένα πρόβλημα και καμία μα καμία αρνητική επίπτωση στην υγεία της. Αλλεργίες δεν εμφάνισε, οι όποιες τρίχες δεν χωνεύονται (χαχα), τα τρία τους δεν μπαίνουν στο δωμάτιό της γιατί έμαθαν να μην το κάνουν (παρόλο που ήταν το "υπνοδωμάτιο" και των τριών) και δεν υπάρχει ωραιότερη εικόνα από ένα μικρό ανθρωπάκο να ψάχνει πού είναι καθένα από τα τρία κάθε μέρα μόλις τα ακούσει. Αφήστε που η μικρή δεν υπάρχει περίπτωση να βγει από το σπίτι στα χέρια τρίτου χωρίς ο σκύλος μας να έχει πάρει το οκ από εμάς. Ας είναι καλά και ο παιδίατρός μας, που μας υποστηρίζει, και με την κορυφαία ατάκα "Ναι μεν θέλουμε να έχουμε παιδιά με καλή υγεία αλλά θέλουμε και ανθρώπους με υγιή ψυχολογία". Και τελικά η παροιμία "το παιδί σου και το σκυλί σου όπως το μάθεις" αποδείχτηκε όχι μόνο σωστή αλλά και διασκεδαστική, τουλάχιστον στην δική μας ιστορία. Και τη γάτα σου να προσθέσω...