no1parent

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    31
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral

Converted

  • Περιοχή
    Θεσσαλονίκη
  1. Φοβάμαι πως αν αλλάξετε από το ιδιωτικό στο δημόσιο νομίζοντας ότι ο φόρτος εργασίας και οι απαιτήσεις του σχολείου θα είναι μικρότερες, θα το μετανιώσετε πικρά. Του χρόνου που ο γιος σου θα πάει Δ', έτσι κι αλλιώς θα κάνει 2 γλώσσες, οπότε είναι το ίδιο. Αν δεν κάνω λάθος, τα παιδιά με δυσλεξία εξετάζονται μόνο προφορικά. Επίσης, όσο καλό και αν είναι ένα δημόσιο σχολείο, στο ιδιωτικό πιστεύω (και είναι αποκλειστικά άποψή μου δεν είμαι απόλυτη) πως θα τον προσέξουν καλύτερα και ίσως και να είναι περισσότερο επιεικείς με το παιδί. Κρίνοντας από τον γιο μου που είναι στην Γ' δημοτικού ο φόρτος εργασίας είναι ιδιαίτερα μεγάλος και χρειάζεται να διαβάζει και να γράφει καθημερινά στο σπίτι περίπου 4 ώρες. Μπορεί να είναι και θέμα παιδιού και κάποια άλλα παιδιά να τελειώνουν πολύ γρηγορότερα τα μαθήματά τους, αλλά φαντάζομαι πως ένα παιδί με μαθησιακές δυσκολίες θα χρειάζεται πολύ χρόνο και απ' όσο γνωρίζω από φίλες με παιδιά σε ιδιωτικά δεν τους φορτώνουν και πολύ για το σπίτι. Όσο για το τμήμα ένταξης συνήθως είναι για αλλοδαπούς που δεν ξέρουν τη γλώσσα. Μια μέρα άκουσα έναν δάσκαλο να βρίζει την τύχη του γιατί τον βάλανε στο τμήμα ένταξης το οποίο είχε μόνο ένα παιδάκι που ήταν υπερκινητικό. Δεν ξέρω αν σε βοηθάνε οι σκέψεις μου, πάντως αν ήμουν στη θέση σου δεν θα άλλαζα με τίποτα ένα καλό ιδιωτικό με ένα αμφιβόλου ποιότητας δημόσιο σχολείο.
  2. Πήγα για μερικές μέρες στη Γερμανία. Μου έκανε φοβερή εντύπωση ο τρόπος που οι Γερμανοί αντιμετωπίζουν πράγματα που εδώ στην Ελλάδα περνούν απαρατήρητα ή το πολύ πολύ να βρίσουμε, μέσα μας ή απ' έξω μας και μετά να προσπεράσουμε. Συγκεκριμένα: παρκάρουμε το αυτοκίνητο σε δρόμο με ελεγχόμενη στάθμευση και μια κυρία περιμένει μέχρι να μας δει να βάζουμε χρήματα στο παρκόμετρο. Μόλις πληρώσαμε, έφυγε. Μια άλλη μέρα ξεπαρκάροντας από το σούπερ μάρκετ, αγγίξαμε ένα άλλο αυτοκίνητο (στην κυριολεξία, μόλις που το αγγίξαμε!). Ένας κύριος, μας κοιτάει αυστηρά και μας λέει "Δεν πιστεύω να φύγετε τώρα;;;;;". Μας έβαλε να ψάξουμε στο σούπερ μάρκετ για τον ιδιοκτήτη του άλλου αυτοκινήτου και περίμενε κι αυτός μέχρι να έρθει ο άλλος και να δει ότι δεν τρέχει τίποτα. Άλλο περιστατικό: Έλληνας ο οποίος έτρεχε για να προλάβει το αεροπλάνο δεν έβρισκε κάδο ανακύκλωσης για χαρτί και πέταξε τα έντυπα που είχε μαζέψει σε μια έκθεση, σε κάδο για διάφορα σκουπίδια. Περιττό να σας πω ότι όχι απλά του υπέδειξαν ότι αυτό που έκανε δεν ήταν σωστό, αλλά του πήραν και το νούμερο του αυτοκινήτου. Τη συνέχεια δεν τη γνωρίζω. Εμείς, μεταξύ μας, τους λέγαμε ρουφιάνους και πράκτορες της Στάζι. Όμως αναρωτιέμαι... Το σύστημα που έχουν στη Γερμανία (φαντάζομαι η Μαρία θα το γνωρίζει καλά) "καρφώνω" όποιον παρανομήσει, ενοχλήσει ή κάνει κάτι που δεν θεωρώ σωστό.... Νομίζω πως, εκεί, δουλεύει! Δεν πιστεύω ότι οι Γερμανοί είναι τόσο πειθαρχημένοι επειδή φοβούνται την τιμωρία, τους έχει γίνει συνείδηση. Μήπως τελικά θα 'πρεπε τα παιδιά μας να μην μαθαίνουν τη σιωπή και να λένε με θάρρος αυτό που νομίζουν; Οι ισορροπίες είναι πολύ λεπτές και δύσκολα θα τις διδάξουμε στα παιδιά μας μιας και ζούμε σε μια χώρα που ο "ζαμανφουτισμός" κυριαρχεί.
  3. Όταν ο Νίκος ήταν στα νήπια, ένα από τα πρώτα πράγματα που τους έμαθε η δασκάλα για τη συμπεριφορά τους στο χώρο του σχολείου, ήταν ότι "δεν καρφώνουμε" τι κάνανε οι συμμαθητές μας. Τα παιδάκια συχνά - πυκνά λέγανε "κυρία ο Τάδε έκανε αυτό, ο άλλος έκανε εκείνο" και εκείνη πάντα έλεγε να μην το κάνουν αυτό. Εγώ προσωπικά έχω πει στο παιδί μου ότι μπορεί να μου λέει τα πάντα, αν αυτό θέλει, αλλά καλό είναι να μην "προδίδει" τους συμμαθητές του στο σχολείο, αν γίνει κάτι. Ως προς το πρώτο, το κάνει, μου τα λέει (αν ρωτήσω), δεν ξέρω πως αντιδράει μέσα στο σχολείο και αν θα "καρφώσει" κάποιον για να υπερασπιστεί για παράδειγμα τον εαυτό του (Δεν ήμουν εγώ, ήταν ο άλλος!) και δεν είμαι και σίγουρη για το πως πρέπει να αντιδράσει αν είναι ο ίδιος αυτός που θίγεται. Ελπίζω κι εγώ να πάρω κάποιες απαντήσεις από εδώ, για το πως πρέπει να φέρονται, ιδιαίτερα στο χώρο του σχολείου.

  4. Διαφημίσεις


  5. Εμείς για τα ιδιαίτερα Γερμανικών δίνουμε 10? την ώρα (η κοπέλα είναι φίλη). Στην περιοχή μας υπάρχει ένα φροντιστήριο, λέγεται "Μελέτη" και πηγαίνουν τα παιδιά καθημερινά (από Δημοτικό έως και Λύκειο) και κάνουν εκεί τα μαθήματά τους. Δεν υπάρχει χρονικός περιορισμός και έχουν δασκάλους και καθηγητές για να τα επιβλέπουν και να τα βοηθούν όταν χρειάζεται. Απ΄ όσο γνωρίζω κοστίζει για το Δημοτικό 100? το μήνα. Ίσως στην Αθήνα να βρεις κάτι ανάλογο αν το ψάξεις.
  6. Συμφωνώ απόλυτα. Στη δική μου περίπτωση ήταν η δασκάλα των αγγλικών. Ας του έβαζε να γράψει κάτι στ' αγγλικά. Και σίγουρα όχι 50 φορές. Και πάλι τώρα που το σκεφτομαι δεν πρέπει να τιμωρείς τα παιδιά βάζοντάς τα να μάθουν κάτι. Δεν μπορείς να του πεις ότι θα μάθεις αγγλικά ή οτιδήποτε άλλο για να τιμωρηθείς και μάλιστα να το κάνεις στο σπίτι. Να κρατήσει την τάξη ήσυχη, ναι. Τι νόημα έχει η γραπτή τιμωρία στο σπίτι; Ακόμη δεν μπορώ να καταλάβω τον τρόπο που σκέφτονται. Τι νόημα έχει να προσβάλεις ένα παιδί βάζοντάς το όρθιο στο τοίχο; Εκείνη τη στιγμή όλη η τάξη γελάει μαζί του και δημιουργείται σούσουρο έτσι κι αλλιώς. Τη μέθοδο με τα αυτοκόλλητα τη βρίσκω πολύ καλή και δεν χρειάζεται να γνωρίζει όλη η τάξη αν πήρες αυτοκόλλητο ή όχι.
  7. Τι παιδαγωγικό έχει δηλαδή το να λές σ' ένα παιδί ότι είναι κακό παιδί; Θα το σκεφτεί και θα γίνει καλό; Δεν νομίζω.
  8. Ενοείται! Εδώ όμως δεν μιλάμε για βία και επίσης δεν μιλάμε για τιμωρία του τύπου στέρησης δικαιωμάτων, η οποία με βρίσκει απολύτως σύμφωνη. Ναι, πολύ καλά έκανες που τα τιμώρησες με τον συγκεκριμένο τρόπο. Δεν τους έβαλες να γράψουν 50 φορές "Δεν θα ξαναχτυπήσω συμμαθητή μου"
  9. Ειλικρινά δεν το πιστεύω Σε ποιο πανεπιστήμο σπουδάζουν αυτές τις μεθόδους; Θα μας τρελάνουν τελείως αυτές οι δασκάλες. Και μου κάνει εντύπωση ότι (οχι τυχαία φαντάζομαι) δεν είναι η βασική τους δασκάλα που τα τιμωρεί (ευτυχώς!)
  10. Αυτό ξέρω και εγώ. Αν το ζητήσεις από το γιατρό σου, αφήνει το σύζυγο μέσα και στην καισαρική.
  11. Το ζητήσατε από το γιατρό και σας το αρνήθηκε;
  12. Όταν ο γιος μου πήγαινε στα νήπια, μετά από συνενόηση με τη νηπιαγωγό, γιορτάσαμε τα γενέθλιά του εκεί. Κόψαμε τούρτα, μοιράσαμε κεράσματα, χορέψαμε, κανονικό πάρτυ δηλαδή. Έφερα ακόμη και κάποιον συγγενή να μας τραβάει με την κάμερα! Τέλεια ήταν! Σου προτείνω να συνενοηθείς με τη δασκάλα του και αν σου δώσει το ΟΚ να το κάνεις. Πιστεύω πως σ΄αυτή την ηλικία, αν δεν έχεις κύκλο με παιδάκια, είναι το ιδανικό.
  13. Δυστυχώς όταν το πήρα είδηση, το παιδί είχε ήδη γράψει την τιμωρία. Αλλά βρε κορίτσια είστε φοβερές! Ακόμη και το ΦΕΚ βρήκατε! Τέλος πάντων, αύριο θα την πιάσω και θα της μιλήσω. Θα της πω ότι το παιδί το έγραψε γιατί το απείλησε ότι αν δεν το κάνει θα πρέπει μετά να το γράψει 100 φορές, μετά 200 και μετά θα φύγει από το σχολείο! Ελπίζω να βγάλω άκρη γιατί άνθρωποι με τέτοιο μυαλό συνήθως δεν είναι συζητήσιμοι. Και δεν είναι και καμιά γριά! Ούτε 35 δεν πρέπει να είναι! Ρώτησα το παιδί γιατί του έβαλε την τιμωρία και δεν ήξερε να μου απαντήσει "Νομίζω γιατί δεν καθόμουνα καλά (ίσια) στην καρέκλα" μου είπε. Όχι ότι έχει σημασία το γιατί, στο κάτω κάτω είναι μόλις 8 χρονών και σίγουρα θα κάνει "αταξίες" αλλά αυτό δεν είναι καν λόγος για τιμωρία, οποιασδήποτε μορφής.
  14. Απ' ότι μαθαίνω από τους συμμαθητές του γιου μου και από άλλες μαμάδες, η δασκάλα των Αγγλικών της τάξης του (Γ' Δημοτικού) βάζει στα παιδιά τιμωρίες (να σταθούν όρθια στον τοίχο, να γράψουν όρθια ...). Σήμερα και ο γιος μου είχε μια ανάλογη τιμωρία. Να γράψει 50 φορές στο τετράδιο των αγγλικών "Θα είμαι καλό παιδί μέσα στην τάξη" (δηλάδη έξω από την τάξη να είναι κακό; ) Εγώ τι στάση πρέπει να κρατήσω; Διαφωνώ κάθετα μ' αυτούς τους τρόπους τιμωρίας, που εφαρμόζονταν πριν από 50 χρόνια και πιστεύω ότι δεν αρμόζουν σε εκπαιδευτικό. Να της μιλήσω; Μήπως κάνω τα πράγματα χειρότερα και βάλει το παιδί μου "στο μάτι"; Να το κάνω θέμα στο Σύλλογο Γονέων; (γενικά για τη συμπεριφορά των δασκάλων, μια που υπάρχουν θέματα και με άλλους [λεκτική βία, ανύπαρκτη επιτήρηση, αδιαφορία]) Ευχαριστώ εκ των προτέρων.
  15. Aria, ευχαριστώ πολύ. Θα τα προτείνω και στους υπόλοιπους και θα σας γράφω για ότι κάνουμε. Και πάλι ευχαριστώ.
  16. Από χθες είμαι κι εγώ μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Γονέων του σχολείου μας. Επειδή όλα τα μέλη του Δ.Σ. είμαστε καινούργιοι (από τα προηγούμενα μέλη, οι 5 πήγαν πλέον στο γυμνάσιο και οι 2 που απέμειναν, για κάποιο λόγο που δεν γνωρίζω, δεν θέλουν να έχουν καμία σχέση μαζί μας) μήπως μπορείτε να με ενημερώσετε για τις δραστηριότητες που έχετε στα σχολεία σας; Τι μπορούμε να κάνουμε για τα παιδιά μας πέρα από χορούς σε κέντρα διασκέδασης; Ο προηγούμενος Σύλλογος μέσα στην προηγούμενη σχολική χρονιά, με τα χρήματα που κατάφερε να μαζέψει, με όποιον τρόπο κατάφερε να τα μαζέψει, έδωσε σε όλα τα παιδιά από ένα βιβλίο και την πιο προηγούμενη χρονιά αγόρασε μπλουζάκια για τα παιδιά που έκαναν παρέλαση. Αυτά τουλάχιστον γνωρίζω, σαν άτομο που δεν είχε καμία σχέση με όλα αυτά μέχρι σήμερα. Ίσως να κάνανε κι άλλα πράγματα οι άνθρωποι μέσα στο σχολείο και απλά να μην τα γνωρίζω, δεν ξέρω. Τέλος πάντων. Φλυαρώ.