kitty4

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    62
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

1 Neutral

1 ακόλουθος

Converted

  • Περιοχή
    Αθήνα
  • Επάγγελμα
    Στρατιωτικός

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Α! Και για το πρώτο σου παιδάκι τώρα που θα ανοίξει ο καιρός θα βγει έξω και σιγά σιγά θα ξεχνάει το γαλατάκι της μαμάς...Με τη μεγάλη μου έτσι έγινε.

  2. Διαφημίσεις


  3. Θα υπάρχει, νομίζω, πάντα στην άκρη του μυαλού σου ο φόβος ότι μπορεί να σε ξαναπιάσει. Αλλά όταν το μωράκι είναι νεογέννητο, όλα ηρεμούν. Οπότε μη φοβάσαι και απόλαυσε τις όμορφες στγμές όταν θα έρθει. Υπομονή και κουράγιο...
  4. Πόσο σας νιώθω βρε μανούλες...Εγώ ένιωθα σα να θέλω να πετάξω τη μεγάλη μου κόρη στον τοίχο!!! Χριστούλη μου πόσο ασχημο είναι όλο αυτό! Κι όσο για τη γυμναστική μη νιώθετε και τύψεις αν δε μπορείτε να κάνετε...Ούτως ή άλλως, απλά βελτίωσε την κατάσταση. Πότε δεν επανήλθε εκείνο το γαλήνιο συναίσθημα πλήρως και σε όλους τους θηλασμούς του μεγάλου παιδιού. Τώρα κάνω πάλι παράλληλο θηλασμό το δευτερο με το τρίτο και μέχρι στιγμής δεν έχουμε προβλήματα...απλά προσπαθώ να είμαι όσο πιο χαλαρή γίνεται την ώρα που θηλάζει ο πιτσιρίκος μου (Νο2). Με τη μικρή (Νο3) δεν υπάρχει πρόβλημα(είναι βέβαια και μικρούλα...)
  5. Δεν ξέρω αν θα το βγάλει αλλά η συγκεκριμένη διαταγή τα περιλαμβάνει όλα: http://sites.diavgeia.gov.gr/ypetha/ada/4%CE%913%CE%9E6-90 Αϋπνίες...
  6. Καλησπέρα σας... Μέσω του forum έχω βρει πολλες φορές βοήθεια κι ελπίζω κι αυτή τη φορά να καταφέρουμε να ενωθούμε-κάνουμε κάτι για τις τελευταίες εξελίξεις... Πίστεύω όλες οι μαμάδες-στρατιωτικοί με 3+ παιδάκια πληροφορηθήκατε την κατάργηση του βοηθήματος που είχαμε για την απαλλαγή από τις βραδυνές υπηρεσίες (και όχι μόνο...). Σε μία τόσο δύσκολη εποχή, που μας τα κόβουν-μειώνουν όλα, αυτό ήταν από τα λίγα πράγματα που, προσωπικά, με βοήθησε στο να πάρω την απόφαση μία ώρα αρχύτερα να κάνω και τρίτο παιδάκι άμεσα. Τη μέρα που μπήκα στο μήνα μου (!) πληροφορήθηκα για το συγκεκριμένο ΦΕΚ και τη διαταγή που ακολούθησε, που καταργούν την απαλλαγή από 24ωρες υπηρεσίες στις τρίτεκνες-πολύτεκνες μητέρες. Μέσα στο ίδιο ΦΕΚ, μάλιστα, παραχωρούνταν και το επιπλέον τρίμηνο στη άδεια ανατροφής για το τρίτο καιπλέον παιδί (ειρωνία δεν είναι. Δεν ξέρω γιατί, αλλά στη δική μου Μονάδα κυκλοφόρησαν μόνο οι σελίδες του ΦΕΚ που αναφερόταν στο επιπλέον τρίμηνο και μετά απο 6 μήνες μαθεύτηκε το νέο για τις υπηρεσίες... Οι δικές μου απορίες είναι: 1. Πόσες στο καλό είναι αυτές οι τρίτεκνες και οι πολύτεκνες μητέρες στρατιωτικοί, που δημιουργούν τόσο μεγάλο πρόβλημα στο θέμα των υπηρεσιών; 2. Πως μπορούμε να μαζευτούμε όλες και να μιλήσουμε-οργανωθούμε με κάποιο δικηγόρο ειδικό σε στρατιωτικά θέματα μήπως και καταφέρουμε κάτι; Προσωπικά, έχω κουβαλήσει τα μωρά μου μέσα στη Μονάδα για να τα θηλάσω σε κάθε μου υπηρεσία τρέμοντας στη ιδέα να μπει ο οποιοσδήποτε εκείνη την ώρα. Όταν υπήρχε η δυνατότητα, έκανα με τον άντρα μου (επίσης συνάδελφος) ολόκληρη μετακόμιση (στα κρυφά εννοείται και με το φόβο μη με πάρουν χαμπάρι) για να μη στερηθεί το μωρό μου τη μαμά του και το γαλατάκι του τη νύχτα. Έχω πάρει τα μωρά μου σε μάρσιππους στο γραφείο (με την ανοχή του προϊσταμένου μου ή όχι) γιατί δεν έχω από κανέναν βοήθεια και υπήρξαν φορές που δεν είχα που να τα αφήσω... Όταν έμεινα έγκυος πανηγυρίζαμε οικογενειακώς γιατί δεν θα ξαναέλειπα βράδυ από τα μωρά μου. Πιστεύω ότι και οι μαμάδες με 1 ή 2 μωρά πρέπει να εξαιρούνται από τα βραδυνά, γιατί τα έχω περάσει και ξέρω πως είναι. Υπήρχε σχετική διαταγή του ΓΕΑ, που ανήκω εγώ τουλάχιστον, σύμφωνα με την οποία η μητέρα τέκνου κάτω των δύο ετών δε βάζει υπηρεσία μετά τις 8 το βράδυ. Η διαταγή ίσχυε από το 1983 (!) μέχρι τον οκτώβριο του 2010, που γύρισα από τη δεύτερη αδεια κυήσεως! Και, φυσικά, το θέμα δεν είναι τι κάνει ο άντρας μου (ή ο οποιοσδήποτε σύζυγος στρατιωτικού) που μένει ξάγρυπνος με το μωρό που δεν κοιμάται. Το θέμα είναι τι κάνει το μωρό και πως αντιλαμβάνεται την απουσία της μαμάς του το βράδυ... Για να μη το τραβάμε πολύ το θέμα, ελπίζω να καταφέρουμε να βρεθούμε-μαζευτούμε μέσω του forum και να επαναφέρουμε τα πράγματα...Όποιοι γνωρίζουν κάποια μαμά στρατιωτικό, και διαβάσουν το θέμα, παρακαλώ να ενημερώσετε τους ενδιαφερόμενους-ες. Ευχαριστώ
  7. Μπορεί από το Μάιο, που ο αντρούλης μου απευθύνθηκε στο forum για λύση, μέχρι και σήμερα να είναι ένα διάστημα 4 μηνών μονάχα, αλλά αυτοί οι μήνες ήταν καθοριστικοί στην ανάπτυξη του παιδιού. Η γυμναστική βοήθησε πάρα πολύ και ίσως να τα είχα παρατήσει, ενώ ουσιαστικά ηταν θέμα λίγων μηνών. Το μόνο που σκέφτομαι και ψιλοαγχώνομαι τώρα είναι αν θα αντιμετωπίσω το ίδιο πρόβλημα και με την τρίτη μου εγκυμοσύνη. Μη με πείτε τρελή αλλά θελουμε πολλά παιδάκια με τον άντρα μου -τουλάχιστον 3- και δεδομένου ότι θηλάζω για μεγάλο διάστημα κι ότι είμαι έτοιμη ψυχολογικά και για την επόμενη εγκυμοσύνη (περίοδος δε μου έχει έρθει ακόμα, αλλά λέμε τώρα)...αναρωτιέμαι αν θα έχω τα ίδια "ντράβαλα" και στη συνέχεια!!!
  8. Πάντα νόμιζα ότι αυτή η στιγμή δε θα ερχόταν ποτέ...Ίσως γιατί η Αναστασία μου ήταν, από τη στιγμή που γεννήθηκε, πολύ φανατική με το θηλασμό. Δεν την πείραξε η απειρία μου και τα "γυμνάσια" που της κάναμε όταν γεννήθηκε (γιατί δεν ξέραμε κι ακούγαμε τις οδηγίες ηλιθίων παιδιάτρων), η αλλαγή της γεύσης στο γάλα όταν ήμουν εγκυος, οι περίεργες στάσεις θηλασμού λόγω κοιλιάς ή το λίγότερο γάλα. Πάντα ήταν η παρηγοριά της στον πόνο ή την αρρώστια, η παρέα της, ο τρόπος για να κοιμάται, να χαλαρώνει, να ηρεμεί, να με καλοπιάνει μετά από τα καβγαδάκια μας. Ελεγά ότι θα φτάναμε 4-5 χρονών και αν... Από τη στιγμή που γέννησα και ήρθε το πολύ γάλα θήλαζε άπειρα (χάρη στην Αναστασούλα μου δεν έπαθα μαστίτιδα γιατί είχα ΠΟΛΥ γάλα). Τον Ιούνιο πήγαμε για διακοπές και λόγω κούρασης και νέων ασχολιών οι θηλασμοί μειώθηκαν προ και μετά ύπνου. Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο που ξαναπήγαμε διακοπές στους παππούδες μας, οι θηλασμοί μειώθηκαν ακόμη περισσότερο. Ήταν φορές που αποκοιμιόταν χωρίς να προλάβω να τη θηλάσω ή που ξύπναγε και δεν το ζητούσε...Οπότε σιγά σιγά ήταν θέμα χρόνου. Όταν γυρίσαμε στο σπίτι στα τέλη του Αυγούστου δεν ξαναγυρίσαμε στην παλιά μας ρουτίνα του θηλασμού. Σηκωνόταν μόνη της από το κρεβάτι χωρίς να με περιμένει να τη θηλάσω (και μάλιστα ιδιαίτερα καλοδιάθετη, ενώ παλιότερα αν δε θήλαζε πρώτα μας έτρωγε στη γκρίνια) και αποκοιμιόταν πολύ εύκολα με το μπαμπά της χωρίς να μου ζητήσει ούτε μια τζουρίτσα! Κάθε βράδυ εγώ της το θύμιζα, αλλιώς... Και μία ωραία πρωία, προσπάθησε να θηλάσει αλλά μου λέει: "Δεν έχει!!" "Ε, πως δεν έχει βρε Αναστασάκι; Ρούφα εσύ και θα έρθει το γαλατάκι." "Εγώ νομίζω πως είμαι πια μεγάλη κοπελάρα και θέλω να πίνω γαλατάκι από την αγελάδα..." "Καλά, αγάπη μου, ότι θέλεις εσύ..." Κάγκελο η κυρία!!! Η αλήθεια είναι ότι δεν την πίστεψα. Κι όμως από τη μέρα εκείνη έχουν περάσει καμιά δεκαριά μέρες κι έχει θηλάσει 2-3 φορές κι αυτό μπορούσα να το αποφύγω αν ήθελα. Με το tandem, τα παιδάκια μου μου έδωσαν τις πιο όμορφες εικόνες που μπορεί να έχει μια μαμά και παρόλα τα προβλήματα που προαναφέρθηκαν στην ενότητα, δεν υπήρξε ούτε μια στιγμή που να το μετανιώσω. Άξιζε τόσα κι άλλα τόσα!!! Και μετά από 2 χρόνια και 9 μήνες ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για το κοριτσάκι μου να προχωρήσει στο επόμενο στάδιο της ζωούλας της. Έγινε όπως ήθελα...να αποθηλάσει όταν αυτή το αποφασίσει. Και μπορεί να μην έχει μπει τελία και παύλα ακόμα στο κεφάλαιο θηλασμός γι'αυτή, αλλά είμαι πολύ περήφαμη για τον τρόπο που μου το δήλωσε. Τόσο σίγουρη για τον εαυτό της... Αναρωτιέμαι μόνο...αν δεν είχαμε αυτό το πρόβλημα, θα θήλαζε κι άλλο;... Ευχομαι να ζήσουν πολλές μαμάδες αυτή την εμπειρία του παράλληλου θηλασμού (χωρίς τα δικά μου προβλήματα, όμως, αν γίνεται) και να βρίσκουν βοήθεια μέσω του forum στο οποιοδήποτε αδιέξοδο. Σας ευχαριστώ πολύ για τη βοήθειά σας κι ελπίζω να βοηθηθούν κι άλλες μαμάδες, γιατί, όπως πολύ καλά ξέρω, δεν είναι κάτι που συζητιέται κι εύκολα. Καλή συνέχεια σε όλες τις μανούλες...
  9. Εμένα με βοήθησε (πέρα από το κατεβατό που έγραψα για τις λύσεις που βρήκα να βοηθάνε όταν πάλευα να το αντιμετωπίσω μόνη μου) πάρα πολύ η γυμναστική...Να'σαι καλά βρε Αγλαϊα μου! Αφού πλέον το έχουμε σαν αντιβίωση με τον άντρα μου: "Πάλι δεν ήμουνα καλά σήμεραόταν θήλαζα τη μικρή!" "Σ'έπιασε πάλι ε;Τη γυμναστική σου την έκανες;" "Όχι..." "Γρήγορα για τη γυμναστική σου!!!"
  10. Το breastfeeding agitation σε πιάνει ακόμα και σε ώρες που όλα είναι ήρεμα και γαλήνια, το παιδί είναι γλαρωμένο κι έτοιμο να κοιμηθεί κι εσύ ξαφνικά αρχίζεις να βράζεις από το θυμό... "Δυστυχώς" δεν έχει να κάνει με το πόσο ανήσυχη είναι η μεγάλη μου, η οποία, παρεπιπτόντως, έχει συμβιβαστεί πολύ καλά, έχει αποδεχτεί όλους τους "όρους" για το πως θηλάζουμε πλέον κι έχει υποδεχτεί άψογα τον μικρό! Που να με δυσκόλευε κιόλας... Απλά κάποιες φορές κι αυτή είναι μωράκι και δυσκολεύεται...
  11. Vera μου αυτό είναι ένα βιβλίο που όταν το διάβαζα κατά τη εγκυμοσύνη μου (είχα ήδη αποφασίσει να κάνω tandem γιατί θέλω τα παιδιά μου να αποθηλάσουν από μόνα τους) είπα γίνονται όλα αυτά; Είναι πολύ καλό κι έχει διάφορες ιστορίες μαμάδων που έκαναν παράλληλο θηλασμό, προβλήματα που αντιμετώπισαν και πως τα έλυσαν (η περίπτωσή μου δεν έχει λύση!) Αναφέρει χαρακτηριριστικά αυτό που ανέφερες για το μέγεθος του "μεγάλου" παιδιού όταν γυρνάς από το μαιευτήριο με το νεογέννητο (εγώ γέννησα στο σπίτι μου οπότε η διαφορά ήταν ακόμα πιο έντονη και άμεση!!) Αν προλαβαίνεις να το διαβάσεις (υπάρχει μόνο στα αγγλικά και, δυστυχώς, τα βιβλία της Πατσούρου δεν είναι τόσο εξειδικευμένα στον παράλληλο θηλασμό για να σε βοηθήσουν αν ήθελες κάτι στα ελληνικά) θα σε βοηθήσει πολύ! Και πάλι υπομονή...
  12. Όσον αφορά στην αιώνια διαμάχη μεταξύ γονέων που θηλάζουν μ'αυτούς που δε θηλάζουν ένα έχω να πω... Ο κάθε γονιός κάνει ότι καλύτερο μπορεί για τα παιδιά του. Οπότε δεν έχει νόημα να μπαίνουμε σε τέτοιες συζητήσεις (κατά προσωπική μου άποψη). Ας κοιτάξει ο καθένας μας να μεγαλώσει τα παιδάκια του με τον καλύτερο τρόπο κι ας μη συμφωνούμε όλοι για το ποιος είναι αυτός ο "τρόπος". Δεν υπάρχει λόγος να προσπαθήσω να αλλάξω γνώμη σε κάποιον για το θηλασμό όταν έχει κάνει τις ΔΙΚΕΣ του επιλογές του για τα ΔΙΚΑ του παιδιά (έτσι κι αλλιώς δε μου πέφτει και λόγος). Άλλωστε κι εγώ δεν προκειται ποτέ να αλλάξω γνώμη, οπότε...απλά κουβέντα να γίνεται;
  13. Vera μου όλα θα φτιάξουν σε λίγο καιρό (απ'ότι βλέπω από τα ticker σου κάνετε tandem λίγο σχετικά καιρό). Ο "μεγάλος" σου θα συνηθίσει την παρουσία του μικρού και όλα θα βρουν το δρόμο τους (κυρίως εσύ θα βρεις τρόπους να τους προλαβαίνεις και τους δύο-σκέψου τη λύση ενός ring sling ή μάρσιππο οποιασδήποτε μορφής). Προσπάθησε μόνο να μην ξεχνάς ότι έχεις να κάνεις με ΔΥΟ μωρά κι οτι αν δεν είχες κάνει το δεύτερο μωράκι σου το πρώτο σου θα σου φαινόταν ακόμη μωρό (κι όχι μεγάλο παιδί όπως σου φαίνεται τώρα). Προσπαθώ κι εγώ να το υπενθυμίζω συνέχεια στον εαυτό μου σε φάσεις που τρελαίνομαι!!! Κι ο "μεγάλος" σου μικρούλης είναι κι έχει διαταραχτεί όλος του ο κόσμος εδώ και λίγες μέρες... Υπομονή κι όλα θα στρώσουν!
  14. Έκανα μια διακοπή για να ανοίξω την πόρτα... Τι μπορεί να βοηθήσει λοιπόν: Μπορεί να βοηθήσει η αλλαγή στάσης θηλασμού (δεν ξέρω γιατί αλλά σε κάποιες φάσεις με βοήθησε). Επίσης, δεδομένου ότι το παιδάκι είναι μεγάλο και μπορείς να συνεννοηθείς, βοηθάει αν του ζητήσεις να θηλάζει πιο απαλά (για να το εξηγήσω στην κόρη μου που δεν ήξερε τι σημαίνει απαλά της πιπιλούσα το δαχτυλάκι απαλά και σκληρά για να καταλάβει τη διαφορά και από τότε μου ζητούσε να της το δείξω κάθε φορά που θηλάζαμε). Βοηθάει (ελάχιστα αλλά βοηθάει) να μετράς προβατάκια ή ότι άλλο σου αρέσει (να διαβάζεις ένα βιβλίο ή να μιλάς στο τηλέφωνο ή να βλέπεις ταινία...) για να αποσπάσεις την προσοχή σου. Είναι φορές πάντως που ότι και να έκανα για να ξεχαστώ δεν άντεχα και διέκοπτα το θηλασμό με αποτέλεσμα η μικρή να πλαντάζει από το κλάμα γιατί δεν μπορούσα να το κάνω και ιδιαίτερα απαλά. Στη συνέχεια εγώ ένιωθα πολύ ασχημα (συνήθως έκλαιγα κι έγώ) γιατί το παιδί δε μου έφταιγε πουθενα και προσπαθούσα να της το εξηγήσω (και τι να καταλάβει ένα ψυχάκι 2 χρονών). Γενικά περάσαμε κάποιες στιγμές πάρα πολύ δύσκολες... Α! Και τελευταίο, βοηθάει να αποσπά κάποιος άλλος την προσοχή του παιδιού για να διακοπεί ο θηλασμός εκείνη τη στιγμή (εμένα με "έσωζε" ο άντρας μου συνήθως που ήξερε τι μου συνέβαινε), ώστε να αποφύγεις τις σκηνές κλάματος κτλ. Το θέμα είναι τι κάνεις όταν είσαι μόνη στο σπίτι κι έχεις ένα πιτσιρικάκι να σε "παρακαλάει" για μαμ-μαμ κι εσύ να δυσκολεύσαι απίστευτα πολύ να του κάνεις το χατήρι (κάτι που μέχρι πρότινος ήταν το πιο φυσικό, απλό και ξεκούρστο πράγμα για όλους) Αυτά...Ελπίζω να βοήθησα!
  15. Λοιπόν, μόλις κοιμήθηκαν και τα δύο οπότε έχω 30' ελεύθερα! Πρώτον, πως αισθάνεσαι: Εγώ το breastfeeding agitation θα το περιέγραφα σαν ένα μπούκωμα στο στήθος, όπως όταν θημώνεις πολύ και δεν μπορείς να ξεσπάσεις και νιώθεις να φουντώνεις. Είναι ένας ανεξήγητος θυμός (προφανώς όχι με το παιδί που θηλάζει). Με εκνευρίζουν, όταν με πιάνει, τα πάντα (το γεγονός ότι η μικρή δε ρουφάει, αλλά πιπιλάει και παίζει ή το γεγονός ότι ρουφάει πάρα πολύ και κατεβάζει μεγάλες γουλιές γάλα). Το ξέρω εκείνη τη στιγμή ότι δε φταίει το μωρό (το μεγάλο μου πάντα για να μην ξεχνιόμαστε) και προσπαθώ να ηρεμήσω... Νομίζω μάλιστα ότι τα νεύρα μου με πιάνουν γιατί αρχίζει η μήτρα να κάνει συσπάσεις (με το γνωστό επακόλουθο) κι επειδή ενστικτωδώς δεν έχω συνδέσει το θηλασμό με τον οργασμό αρχίζω να εκνευρίζομαι και να προσπαθώ να διακόψω το παιδί που θηλάζει. Σε περιπτώσεις (3-4 φορές στους 6 μήνες) που δεν σταμάτησα το θηλασμό είχα έντονες τάσεις για εμετό (δεν τα γράφω για να με λυπηθείτε απλά για να βοηθήσω κάποια άλλη μαμά με τα ίδια συμπτώματα). Οι οργασμοί ξεκίνησαν τον τελευταίο μήνα της εγκυμοσύνης μου (που φυσικά θήλαζα) το βράδυ που έβαζα για ύπνο τη μικρή. Δεύτερον, πότε με πιάνει: Έχω παρατηρήσει ότι σκηνικά breastfeeding agitation μου παρουσιάζονται τις ώρες που είμαι πολύ κουρασμένη και οι αντοχές μου είναι πολύ λιγότερες (αλλά αυτό ισχύει γενικά με τα μωρά) οπότε μπορώ να ελέγξω πιο δύσκολα τον εαυτό μου. Επίσης, όταν είμαι κουρασμένη (αυτές τις μέρες που κάνω γυμναστική) είναι λιγότερο ορατά τα αποτελέσματα της γυμναστικής (χαλάρωση, ακινητοποίηση της μήτρας) Συνήθως οι οργασμοί παρουσιάζονται πάντα το βράδυ που πάντα θηλάζουμε ξαπλωμένες (η μικρή δεν αποδέχεται καμία αλλαγή στη στάση θηλασμου όσο κι αν προσπάθησα) Τρίτον, τι μπορεί να βοηθήσει: