Veronika

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    189
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

1 Neutral

Περισσότερα για την/τον Veronika

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Converted

  • Περιοχή
    Αθήνα

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Αυτό το θέμα το άνοιξα πριν 1 χρόνο και κάτι για να παίρνουμε όλες θάρρος και να βλέπουμε ότι ΝΑΙ, για όλες μας έρχεται αργά ή γρήγορα το αίσιο τέλος. Αυτή τη στιγμή που σας γράφω κοιμάται το μωράκι μου στο κρεβατάκι του και είμαι πολύ συγκινημένη που πριν ένα χρόνο είχα αυτές τις αγωνίες και μετά οι προσπάθειές μου επιτέλους δικαιώθηκαν. Όσες ανησυχείτε για το πότε θα έρθει το αίσιο τέλος στις δικές σας προσπάθειες να έχετε στο νου σας ότι μπορεί ίσως ν΄αργήσει λίγο, μπορεί να περάσετε περιόδους έντονης ψυχολογικής κούρασης και απογοήτευσης, αλλά πιστέψτε με, τελικά θα έρθει! Ήμουν κι εγώ πριν 1 χρόνο στη θέση σας και πολλές φορές δεν πίστευα ότι θα άλλαζε κάτι. Να διαβάζετε συνεχώς τις απίστευτες ιστορίες με αίσιο τέλος που έχουν γραφεί εδώ για να μην το βάζετε κάτω. Χαίρομαι πολύ που το θέμα μου έχει αποτελέσει τονωτική ένεση για τόσες γυναίκες που ξέρω ακριβώς πώς αισθάνονται τώρα που προσπαθούν να αποκτήσουν το πολυπόθητο μωρό τους!....
  2. Σας ευχαριστώ ΟΛΕΣ μέσα από την καρδιά μου! Cathy, rscuore, kiki.diso, gerakina, Ονειράκι, Blue!!!!!!! Με έχετε κατασυγκινήσει με τις ευχές σας!!!!!!!

  3. Διαφημίσεις


  4. Είμαι μόλις στην 4-5 εβδομάδα κύησης (μόλις το έμαθα). Παρ' όλα αυτά βλέπω την κοιλίτσα μου ελαφρώς πρησμένη, ειδικά στο χαμηλότερο σημείο και το παντελόνι μου με στενεύει. Τους προηγούμενους δύο μήνες βέβαια είχα πάρει σεπαρφάρ για την πρόκληση ωορρηξίας, τα οποία που προκάλεσαν έντονη διάταση στην κοιλιά και κατακράτηση υγρών, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω αν το μικρό πρήξιμο που βλέπω είναι φυσιολογικό για μόλις διαπιστωθείσα εγκυμοσύνη, ή οφείλεται στη λήψη της αγωγής, ή απλά είναι λίπος!
  5. Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ Lia!!!!!!!! Είμαι πολύ αισιόδοξη και πιστεύω ότι θα πάνε όλα καλά! Το άλλαξα το τικερακι (επιτέλους )!...........
  6. Εδώ είσαι και σε ψάχνω;;;; Πάμε απ' την άλλη. Στα νέα μας! Με αγάπη, ο γκρινιάρης!
  7. Να λοιπόν, που έφτασε η στιγμή να γράψω κι εγώ τη δική μου ιστορία για το πώς έμεινα έγκυος, στο θέμα που άνοιξα πριν 3 μήνες... Αν κάποιος μου έλεγε πριν μερικές μέρες ότι θα έγραφα επιτέλους κι εγώ εδώ, ειλικρινά θα ξεκαρδιζόμουν στα γέλια! Γιατί; Διότι μετά από τόσο καιρό προσπαθειών είχα περάσει στον εαυτό μου το μήνυμα ότι δεν αξίζω να έχω τέτοια τύχη. Ότι αυτές, είναι καταστάσεις που υπάρχουν μόνο για να συμβαίνουν στους άλλους και εγώ θα παραμείνω ένας απλός θεατής σε όλη μου τη ζωή. Υπερβολικό νομίζετε; Για ρωτήστε από εδώ μέσα πόσες κοπέλες έχουν σκεφτεί ακριβώς το ίδιο, ή σε παραλλαγές.... Όταν εμείς οι γυναίκες φτάνουμε σε ένα σημείο που συνειδητά επιθυμούμε ένα μωρό, το ένστικτο αυτό της μητρότητας είναι τόσο καταλυτικό όσο ένα ωστικό κύμα, που τα ισοπεδώνει όλα στο πέρασμά του. Όταν μπούμε στη διαδικασία να μείνουμε έγκυες και κάθε μήνας περνάει χωρίς αποτελέσματα, τότε το ένστικτο αυτό, η πηγαία αυτή ανάγκη μας να φέρουμε στον κόσμο μία ζωή, παίρνει καταστροφικές διαστάσεις. Μήνα με το μήνα, φορά με τη φορά. Και ο χρόνος κυλάει αργά και βασανιστικά... Εγώ ας πούμε: έχουν περάσει 3 μήνες από τότε που εγγράφηκα στο forum. 3 μήνες - 3 προσπάθειες (από τότε που εγγράφηκα, όχι συνολικά). Κι όμως, εμένα αυτοί οι 3μήνες μου φάνηκαν αιώνες!!! Γιατί τους μετρούσα μέρα με τη μέρα! Μετρούσα κάθε φάση του κύκλου μου. Μετρούσα και υπολόγιζα τα πάντα! Προγραμμάτιζα τα πάντα με γνώμονα την πιθανή μου εγκυμοσύνη του επερχόμενου μήνα. Και μετά;........ Το ξέρετε το μετά πολύ καλά! Κάθε φορά που αδιαθετούσα καταλόγιζα στον εαυτό μου μία επιπλέον αποτυχία. Έφτασα στο σημείο να πιστεύω ότι δεν είμαι ικανή να ζήσω τέτοια εμπειρία. Ότι δεν το άξιζα. Κι όμως, πόσο λάθος τα βλέπουμε όλα όταν το άγχος μας κυριαρχεί! Πόσο άδικες και σκληρές γινόμαστε με τον εαυτό μας! Πόσο χαμηλά πέφτει η αυτοεκτίμησή μας... Η ιστορία μου λοιπόν (για όλες τις φίλες μου που θα μείνουν πολύ σύντομα έγκυες και για όσα κορίτσια εγγραφούν στο μέλλον): Είμαι 35 χρονών. Παντρεύτηκα πριν 1 1/2 χρόνο. Στην αρχή δεν το βάλαμε μπροστά με τον άντρα μου να κάνουμε μωράκι. Μετά το πρώτο εξάμηνο μπήκαμε στη διαδικασία και δεν προσέχαμε στις επαφές μας, χωρίς όμως να το κυνηγάμε εντατικά. Πήγα στο γιατρό μου και μου ζήτησε να κάνω προγεννητικό έλεγχο, από τον οποίον προέκυψε ότι είχα περάσει πρόσφατα την ίωση του μεγαλοκυτταροϊού. Έτσι λοιπόν σταματήσαμε πάλι τις ελεύθερες επαφές περίπου από τον Απρίλιο 2007 έως τον Σεπτέμβριο του 2007 όπου επιτέλους οι μονάδες υποχώρησαν. Τον Οκτώβριο και το Νοέμβριο τρέχαμε κι οι δύο με τις δουλειές μας κι οι επαφές ήταν λίγες. Εμένα όμως το άγχος μου είχε αρχίσει ήδη να θεριεύει μέσα μου γιατί νόμιζα πως η εγκυμοσύνη είναι εύκολη υπόθεση..... Τον Δεκέμβριο πήγαμε ένα μεγάλο ταξίδι, κατά τη διάρκεια του οποίου δεν βρεθήκαμε σχεδόν καθόλου λόγω της εξάντλησης και τον Ιανουάριο του 2008 πλέον, εγώ αρρώστησα με εκείνη την ίωση που κυκλοφορούσε για 15 μέρες, με αποτέλεσμα να χάσουμε σχεδόν όλο το μήνα. Το Φεβρουάριο ακούω για πρώτη φορά για τα τεστ ωορρηξίας και τα παίρνω. Κάνουμε τις μέρες που ήταν γόνιμες και μετά χαλαρώσαμε πάλι. Αρχές Μαρτίου μάλιστα ήταν που εγγράφηκα στο forum και περίμενα με αγωνία να δω ότι είμαι έγκυος, αφού από την αυθυποβολή μου ήμουν full στα συμπτώματα. Αυτός ήταν ο μήνας με τα περισσότερα μάλιστα. Τίποτα........... Το Μάρτιο παρατηρώ ότι δεν εμφανίζω σημάδια ωορρηξίας και μετά από υπερηχογραφική εξέταση διαπιστώνεται ότι δεν κάνω κάθε μήνα ωορρηξία λόγω μικροπολυκυστικών ωοθηκών. Ο μήνας χάνεται έτσι (αν και του δώσαμε να καταλάβει στο κρεβάτι) και ο γιατρός μου δίνει χαπάκια πρόκλησης ωοθυλακιορρηξίας (κλομιφαίνη). Εκείνη τη μέρα ένιωσα για πρώτη φορά στη ζωή μου ότι δεν είμαι γυναίκα.... Ότι είμαι ερμαφρόδιτο...... Με τα χίλια ζόρια ξεκινώ τον Απρίλιο την αγωγή μέσα στο άγχος και παράλληλα φουσκώνω σαν μπαλονάκι λόγω της κατακράτησης υγρών. Αποτέλεσμα: τίποτα....... Τέλος, το Μάιο ξεκινάω πάλι τα χαπάκια, με τη διαφορά όμως ότι αποφασίζω να μην έχω στο pause όλη την υπόλοιπη ζωή μου. Ξεκινάω δίαιτα, εγγράφομαι σε κολυμβητήριο και πηγαίνω συνέχεια, μέχρι τελικής πτώσεως. Και προς μεγάλη μου έκπληξη....σήμερα διαπίστωσα πως τα κατάφερα τελικά! Δεν μπορώ να πω ότι είχα αποβάλλει το άγχος μου, το αντίθετο μάλιστα, αλλά πιστεύω ΑΚΡΑΔΑΝΤΑ πως αν δεν είχα αυτό το ρημάδι το άγχος, ούτε θα είχα ταλαιπωρηθεί έτσι, χωρίς λόγο, ούτε θα είχε χρειαστεί να μπω στη διαδικασία να πάρω φάρμακα. Εγώ έφτασα τον οργανισμό μου σε αυτό το σημείο (να μην πιστεύω ότι μπορώ να μείνω έγκυος κι ας χρειαστεί να περιμένω λίγο - δε σημαίνει τίποτα αυτό εκ των υστέρων πάντα!) και εξαιτίας του τρόπου σκέψης μου αναγκάστηκα να χρησιμοποιήσω χημικά μέσα πρόκλησης ωορρηξίας....... Προσπαθείστε όλες να κάνετε τις προσπάθειές σας με τη βαθειά πεποίθηση ότι σίγουρα συμβεί. Απλά....ποτέ δεν ξέρουμε ποια θα είναι η επιτυχημένη προσπάθεια. Και σίγουρα, μα σίγουρα, το καθυστερούμε με το ηλίθιο το άγχος μας και βάζουμε τρικλοποδιές στον εαυτό μας! Όλες θα κάνουμε παιδιά! Όλες μας!!!!!! Τ' ακούτε κοριτσάκια μου; Και οι παλιές και οι καινούριες που θα μπουν εδώ! Κάθε μωράκι τη βρίσκει τη μανούλα του.......
  8. Veronika

    UTROGESTAN

    Παρατηρήσατε απότομη αύξηση βάρους με τα ultrofestan, ή φούσκωμα από κατακράτηση υγρών;
  9. Andro τι να γράψουμε τώρα εμείς;;; Μας κάλυψες σε όλα!!!!! Μπράβο φαντασία!!!! Συγχαρητήρια kikh-pontia!!!! Οι ιδέες της andro ειναι εκπληκτικές! Πάρε μία και διάλεξε!
  10. Αλίκη μου ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ και από εδώ!Είδες που το πείραμά σου πέτυχε με τη μία;!!!!!! Αυτά να τα βλέπουμε οι υπόλοιπες! Μπράβοοοοο Αλικάκι! Και μην ξεχνάς το άλλο που είπαμε! Το γκολ μπήκε στις καθυστερήσεις!
  11. Skanat μου, παρεάκι μου στην αδιαθεσία, σε ξεπροβοδίζω στην έξοδο της υπόγας μας, σε σταυρώνω και σε στέλνω στο ρετιρέ, στις άλλες μας κοριτσούδες! Σήμερα εσύ & χθες το Βασάκι!........ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ 24ωρο!!!! Vassaki μου! Για εμένα είχες το προαίσθημα, αλλά σε εσένα ερχόταν ο πελαργός!!!!! Η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις! Και αυτή θα πρέπει να ήταν για σένα η μεγαλύτερη έκπληξη της ζωής σου! (Όσες ξέρουμε τι προηγήθηκε αυτόν το μήνα στο Βασάκι μας, όλες μείναμε ΞΕΡΕΣ όταν ακούσαμε εχθές ότι είναι ΕΓΚΥΟΟΟΟΣ!) Σας εύχομαι κοριτσάκια μου να έχετε η κάθε μία, μια εγκυμοσύνη σκέτη απόλαυση, να κάνετε από ένα (ή και παραπάνω ) υγιέστατο, πανέξυπνο, πανέμορφο & ευτχισμένο μωράκι και να μπαίνετε να μας γράφετε την εξέλιξη της ανάπτυξης των μωρών σας! Και θα είναι τόσο τυχερά τα μωράκια σας που θα έχουν εσάς για μανούλες!........ Τέλος, να κανονίσετε να πάτε στο ίδιο μαιευτήριο! ΥΓ: Το καλό που σας θέλω!!!!! Γράψτε τις ιστορίες σας!!!! Τις χρειαζόμαστε!
  12. Ax Maria23 τι κρίμα....................................... Μη στεναχωριέσαι πολύ όμως, γιατί είσαι γόνιμη άρα θα ξαναμείνεις. Εγώ σου εύχομαι μέχρι το τέλος του καλοκαιριού να μας γράψεις τη δική σου ιστορία εδώ!!
  13. Litga εξωσωματική θα κάνει το Ποντικάκι. Μπαίνει συνήθως στο πρώτο topic, το μεγάλο, εκεί που γράφουμε όλες τον πόνο μας! Ρώτησέ την.
  14. Ελίνα!!!!!!!!!!!! Είναι η καλύτερή μας οι ιστορίες με αίσιο τέλος να είναι μακροσκελείς!!!!! Δεν το πιστεύω πώς τελικά έτυχε στον μήνα που τα έκανες όλα ...στο περίπου!!!!!!! Σ' ευχαριστώ για την ιστορία σου κι εγώ και όλα τα κορίτσια του forum που μπαίνουμε συχνά εδώ για να διαβάσουμε μία καινούρια ιστορία! Φιλάκια!!!!!