Πίνακας Συνεισφοράς


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 22/01/2021 in all areas

  1. 16 points
    Λοιπόν, μέσα στην πρώτη καραντίνα, έβγαλα τη βέρα αφού πια δε ζούμε με τον άντρα μου και δεν έχει επιστροφή. Δεν είχα πολυβρεθεί στο γραφείο από τότε και σίγουρα δεν είχα συζητήσει τα προσωπικά μου. Στο ενδιάμεσο, τους τελευταίους μήνες, ανέφερα σε κάποιους συναδέλφους ότι είμαι σε διάταση (περισσότερο κοινούς γνωστούς που μου έστελναν χαιρετίσματα στον άντρα μου κλπ και ήταν άβολο) και μάλλον κυκλοφόρησε. Τις τελευταίες εβδομάδες, πήγα 2-3 φορές στο γραφείο και βλέπω μετά από χρόνια ως παντρεμένη σαφές ενδιαφέρον από 2-3 συναδέλφους. Πολύ διακριτικά μεν και σίγουρα δεν με απασχολεί αυτή τη στιγμή, αλλά τρομέρο ως ego boost
  2. 13 points
    Η δική μου εγκυμοσύνη προέκυψε μετά από πολλές προσπάθειες και με τη βοήθεια της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Τίποτα πρωτότυπο. Αντίθετα της αδερφής μου, ήταν αναπάντεχη! Στα 42 σχεδόν τότε και λιγότερο από ένα χρόνο παντρεμένη, είχε ξεκινήσει διαδικασία εξωσωματικής με φυσικούς κύκλους, για πρώτο παιδάκι. Είχε κάνει ήδη μία ωοληψία, τον επόμενο μήνα την έχασε και θα έκανε τον επόμενο πάλι. 2 μέρες πριν το γάμο μου, μπαίνουμε με τις βαλίτσες στο αυτοκίνητο για να πάμε στο λιμάνι , να πάρουμε το πλοίο για το νησί που θα παντρευόμουν. Άσε που λέει, θα είμαι στάνταρ αδιάθετη στο γάμο, ήταν να αδιαθετήσω πριν 6 μέρες και δεν μου έχει έρθει! Άσε με, τα νεύρα μου! Χμ.. της λέω? Τεστ έκανες? Άσε μας παιδάκι μου, μου απαντάει! Το επόμενο βράδυ, βαφόμασταν στο μπάνιο για να πάμε στο beach party-bachelor, και της δίνω το τεστ που είχα πάρει κρυφά από το φαρμακείο. Δεν είσαι με τα καλά σου μου λέει! Την πείθω να το κάνει και λίγα λεπτά αργότερα, είμαστε στο μπάνιο πάνω από το θετικό τεστ, η αδερφή μου με το στόμα ανοιχτό, εμένα να με έχουν πάρει τα ζουμιά, μπαίνει και η μαμά μου, καταλαβαίνει τι έχει γίνει και κλαίμε όλες μαζί!
  3. 11 points
    Καταρχήν να δηλώσω οτι δεν είμαι ειδικός. Κι έπειτα, Έχω επισημάνει κάποια σημεία στην ανάρτηση σας που θεωρώ τα πιο σημαντικά. - Καταστάσεις που μας προκαλούν ήπια-ελεγχόμενη αναστάτωση, με το πέρασμα του χρόνου, την ωρίμανση του ατόμου και τις λοιπές επιδράσεις που δεχόμαστε από το περιβάλλον, τείνουν να φθίνουν ή και να ατονούν εντελώς. Εσείς μας μιλάτε για χρόνιο - έντονο θέμα. - Η αναστάτωση που προκαλείται από μια δυσάρεστη συνθήκη/συναίσθημα έχει διαβαθμίσεις. Εσείς αναφέρεστε σε πανικό που αφορά σε έντονο και δυσβάσταχτο για το άτομο συναίσθημα. - Η παρουσία ατόμου εμπιστοσύνης που αποτελεί ανακουφιστικό παράγοντα είναι ένδειξη υγιούς αντιμετώπισης από το άτομο. Εδώ μας επισημαίνετε πως δεν συμβαίνει αυτό. Επιπλέον θα μοιραστώ μαζί σας και κάποιες σκέψεις μου. - Ο άνθρωπος μπορεί να εκδηλώνει μια φοβία που συνέεται άμεσα με κάτι (πχ άτομο, ζώο, κατάσταση, σκέψη, κλπ). Η οποία όμως είναι πιθανόν να συνδέεται έμεσα με κάτι άλλο, εντελώς διαφορετικό και πιο δύσκολα ανιχνεύσιμο. Και το οποίο να αποτελεί την πηγή της φοβίας αυτής. Πχ η φοβία για ένα ζώο θα μπορούσε να υποκρύπτει φόβο για την ζωώδη έκφραση με την οποία δεν μπορώ να επικοινωνήσω μαζί της. Για κάποιον αβάσταχτο πόνο-τραυματισμό. Φόβο ότι δεν μπορώ να υπερασπιστώ τον εαυτό μου απέναντι στον κίνδυνο και ούτε μπορεί να με προστατεύσει κάποιος άλλος. Παραδείγματα αυτά, με αφορμή την περίπτωση σας κι όχι για την περίπτωσή σας. - Όταν υπάρχει στην ζωή μας, στην ζωή του αγαπημένου μας, πόσο μάλλον του παιδιού μας, μια συνθήκη που την δυσκολεύει, την κάνει ανά περιπτώσεις αγχώδη, στενάχωρη, βάζει εμπόδιο στην χαρά, την ξεγνασιά, την ελευθερία του και μάλιστα διακρίνουμε ότι χρονίζει και δεν αμβλύνεται, δεν χρειάζεται να περιμένουμε κάτι μεγάλο και συνταρακτικό για να δράσσουμε. Δεν υπάρχει λόγος να βιώνουμε-να βιώνει το παιδί μας συχνά πυκνά, μικρά αγχώδη περιστατικά και να εφησυχαζόμαστε λέγοντας ότι δεν έχει συμβεί κάτι οξύ. Συνήθως τις ανησυχίες μας τις ρυθμίζουμε ευκολότερα όταν δεν τις αφήσουμε να διογκωθούν. Έπειτα είναι κάπως δυσκολότερο. Άποψη μου, πάρτε μια γνώμη από έναν ειδικό, κατάλληλο, σοβαρό επιστήμονα. Εσείς αρχικά ως γονείς. Μια επίσκεψη δεν βλάπτει. Κι αν φανεί αναγκαίο να δουλευτεί παρουσία του παιδιού, το κοιτάτε και κρίνετε αναλόγως. Ζητήσετε από τον παιδίατρο σας να σας κατευθύνει, που ούτως ή άλλως θα πρέπει να γνωρίζει για την έκταση του ζητήματος.
  4. 11 points
    Οι ημέρες περνούν και ο γιος μου δεν έχει κανένα σύμπτωμα, καταλαβαίνω πια αυτό που λένε πως οι ασυμπτωματικοί κάνουν μεγάλη διασπορά καθώς αν δεν είχαμε τα θετικά τεστ ούτε που θα καταλάβαινα πως το παιδί μου νοσεί. Εγώ σήμερα έκανα μοριακό και αύριο ή μεθαύριο θα έχω τα αποτελέσματα, ο άντρας μου ακόμα αρνητικός, θα πάει και αύριο για τεστ (είχε κάνει την Δευτέρα).
  5. 11 points
    Καλύτερα δεν θα μπορούσα να τα γράψω. Έχω ξαναγράψει για την είσοδό μου στον κόσμο των μαμαδογκρούπ και τη φρίκη που τράβηξα μ' αυτά που διάβαζα. Αναρωτιέμαι πότε χάθηκε το μέτρο. Είμαι πολύ υπέρ της θεωρίας ότι ο εγκέφαλος των παιδιών δεν είναι ανεπτυγμένος κι ότι πρέπει να τα διαχειριζόμαστε ανάλογα. Μόνο που δεν καταλαβαίνω πώς αυτό είναι καινούργιο - υπήρχε και παλιότερα και το έλεγαν "παιδί είναι, τι να κάνεις". Δεν θα θυμώσω όταν παίζει με τα σκουπίδια, όταν μου σκίζει τα βιβλία (έγκλημα που αν το κάνει οποιοσδήποτε άλλος πρέπει να τιμωρηθεί με ανασκωλοπισμό), όταν βγαίνει στην αυλή κι από ολάκερη την αυλή αποφασίζει να γλείψει το σιφόνι, όταν προσπαθεί να σκαρφαλώσει σαν μαϊμού στη συρταριέρα, όταν μου ζωγραφίζει τον καναπέ. Θα τα προλάβω, θα ανακατευθύνω, θα αποσπάσω την προσοχή, θα δώσω εναλλακτικές. Θα βάλω τις φωνές αν μου αφήσει το χέρι στον δρόμο κι αν πασαλειφτεί με το πιγκάλ. Δεν με νοιάζει αν θα μάθει να μην το κάνει επειδή φοβήθηκε που του φώναξα, με νοιάζει να μάθει να μην το κάνει ποτέ, χωρίς να χρειαστεί να το ξαναπώ. Οριοθέτηση για μένα δεν είναι να του απαγορεύεις να πετάει φαγητό στο πάτωμα του σπιτιού όταν είναι 2. Ας το μάθει όταν είναι 3. Οριοθέτηση είναι να του μάθεις να μην πατάει μέσα στα παρτέρια του Νιάρχος, να μην φωνάζει στον διάδρομο της πολυκατοικίας το μεσημέρι, να καταλαβαίνει ότι όταν πηγαίνουμε κάπου όλοι μαζί θα φύγουμε όταν το θέλουμε κι οι τρεις κι όχι όταν βαρεθεί εκείνος. Οριοθέτηση είναι να αποθηλάσεις το νήπιο επειδή περνάς agitation, αντί να κάθεσαι να υπομένεις επειδή έτσι σου είπαν πέντε άγνωστες στο φβ. Είναι να μην το αφήνεις να σκαλίζει τα πράγματα σε ξένα σπίτια και να του μάθεις να μην σε διακόπτει όταν λες μια κουβέντα μ' έναν άνθρωπο. Αυτά που βλέπω εγώ στις ομάδες του φέισμπουκ είναι ένας αφόρητος παιδοκεντρισμός. Έχω διαβάσει για παιδιά που πάνε και ουρλιάζουν στο αυτί του μπαμπά όταν κοιμάται, ότι είναι κακοποιητική συμπεριφορά να θέλεις να κόψεις την πάνα στο πεντάχρονο, ότι αν το δίχρονό σας τσιρίζει επειδή η θεία του του είπε να μην της σκαλίζει τα πράγματα προφανώς και φταίει η θεία που δεν κατανοεί τον ψυχισμό του (και όχι εσείς που δεν το σταματήσατε έγκαιρα). Για 4χρονο παιδί που τράβηξε τα μαλλιά αλλού παιδιού κι επειδή ο άλλος πατέρας του φώναξε, τους έδιωξαν κλωτσηδόν από το σπίτι και μετά για δύο μέρες παρηγορούσαν τον θύτη, χωρίς φυσικά να του εξηγήσουν γιατί συνέβη αυτό, ώστε να μην ταραχτεί παραπάνω. Ότι πρέπει να ενθαρρύνουμε τα παιδιά να κλαίνε αν το θέλουν όταν φεύγουμε από την παιδική χαρά. Ότι είναι καταπίεση να πεις στο παιδί πως αν δεν φάει το φαγητό του δεν μπορεί να φάει γλυκό. Έχω άπειρα ακόμα παραδείγματα, και παιδιά συγνώμη, αυτό δεν είναι ενσυναίσθηση. Είναι παλιά καλή κακομαθησιά, μόνο που πλέον είναι ντυμένη μ' έναν μανδύα επιστημονικών θεωριών. Τις προάλλες τρώγαμε στον νονό του μικρού και το παιδί πήγε να βουτήξει τα χέρια του στο τζατζίκι. Του εξήγησα ότι από αυτό το μπολάκι τρώμε όλοι, κι ότι αν θέλει να βάλει μέσα το χέρι του θα πάρουμε πρώτα λίγο στο πιάτο του και να το δοκιμάσει από εκεί. Ο νονός του μου είπε "άφησέ τον, δεν σιχαινόμαστε". Του απάντησα πως το θέμα δεν είναι αν σιχαίνεται, αλλά ότι το παιδί πρέπει να μάθει τρόπους σ' ένα τραπέζι με παρέα. Κι εκεί είναι η ουσία για μένα: τα παιδιά μας δεν τα κάνουμε με τον υπόλοιπο κόσμο, τα κάνουμε μόνοι μας, κι ο υπόλοιπος κόσμος δεν χρωστάει τίποτα. Δεν χρωστάνε ούτε οι φίλοι, οι συγγενείς και τα άλλα παιδιά να ανέχονται την κάθε ιδιοτροπία του δικού μας παιδιού. Να τα μεγαλώσουμε με αγάπη, αλλά να τους μάθουμε κιόλας να συνυπάρχουν. Τα παιδικά μας τραύματα καλό είναι να τα λύνουμε σε ψυχολόγο, αντί να τα φορτώνουμε στις πλάτες των παιδιών κάνοντας τρελές παραχωρήσεις, ή, ακόμα χειρότερα, λέγοντας σε αγνώστους ότι κακοποιούν τα παιδιά τους επειδή δεν τα έχουν ανεβάσει σε θρόνο. (Για να μην παρεξηγηθώ, περνάω πολύ ωραία εδώ και εκτιμώ ειλικρινά το γεγονός ότι εδώ μέσα δεν συμβαίνει τίποτα από τα παραπάνω που περιέγραψα.)
  6. 11 points
    Πάντως εγώ μετά τον φετινό χειμώνα και τις ώρες τηλεκπαίδευσης που έζησα άρχισα να αναρωτιέμαι για τις νηπιαγωγούς γιατί το κάνουν αυτό στον εαυτό τους??? Έβλεπα όλους αυτούς τους μήνες την δασκάλα να προσπαθεί να κρατάει 20 παιδιά σε ηρεμία (πίσω από ένα pc ) να τους μαθαίνει πράγματα, να κατευνάσει τα πνεύματα σε στιγμές έντασης, να προσπαθεί να μην αδικήσει κανένα παιδάκι, να μη στεναχωρηθεί κανένα, να είναι δίκαιη (πολύ δύσκολο όταν έχεις να κάνεις με πεντάχρονα εξάχρονα), και αλήθεια σας λέω την θαυμάζω!!! Εγώ σίγουρα δεν θα μπορούσα να κάνω αυτή την δουλειά! χίλιες φορές αυτή που κάνω και ας δουλεύω παραπάνω ώρες από εκείνη καθόλου δεν με πειράζει. Εμείς σήμερα χρειαστήκαμε μισή ώρα διαπραγμάτευσης για το τι πρωινό θα φάει, τι παιχνίδι θα κρατήσει στο αυτοκίνητο, ποια μάσκα θα βάλει πρώτα και ποιες θα πάρει μαζί.....σκέφτομαι αυτό να το έχω επί 20 και με λούζει κρύος ιδρώτας. Επίσης θεωρώ ότι οι νηπιαγωγοί πέρα από τα παιδιά έχουν αν αντιμετωπίσουν και εμάς τους δύστροπους γονείς που δεν θέλουμε το παιδί μας να το χτυπήσει συμμαθητής του, αλλά δεν πειράζει το δικό μας το παιδί να χτυπήσει άλλο, που δεν θέλουμε να οριοθετηθεί την ώρα που παραβεί τους κανόνες γιατί εμείς έτσι θέλουμε να το μεγαλώσουμε και ας δημιουργήσει πανικό κάτι τέτοιο στην τάξη, που εγώ θέλω να πάει μόνο του στην τουαλέτα ενώ η μαμά του γιωργάκη θέλει να το πάει η δασκάλα του γιατί απλά έτσι θέλει, που έχουμε την απαίτηση να τους συμπεριφέρονται λες και είναι το επίκεντρο του κόσμου το δικό μας παιδί και γύρω του δεν υπάρχει τίποτα άλλο και κανείς...Δεν είμαστε έτσι όλοι οι γονείς όμως δυστυχώς νομίζω πως είναι οι περισσότεροι, μακάρι να κάνω λάθος όμως από αυτά που έχω δει εκεί καταλήγω . Ο κάθε γονιός θέλει το καλύτερο για το παιδί του, και σίγουρα δεν είναι όλοι οι νηπιαγωγοί κατάλληλοι, όμως νομίζω πως κάποιες φορές εμείς οι γονείς πρέπει να κάνουμε μία σκέψη δύο φορές για το τι περιμένουμε από τις δασκάλες.
  7. 11 points
    Τώρα που λέτε για ποδήλατα πάντως επανέρχομαι στο θέμα της ερωτικής διάθεσης. Ο άντρας μου είναι δεινός ποδηλάτης! Κάτι Σάββατα λοιπόν που τρώμε πρωινό με τη μικρή και τον βλέπω να ετοιμάζεται και να φοράει τα κολάν και τις ποδηλατικές μπλούζες με πιάνει αυτό το κάτι (σαν τη little lamp με τα κοστούμια ένα πράγμα), δεν ορμάω μεν αλλά μπορεί να του πετάξω και κανένα υπονοούμενο (με τρόπο μη μας καταλάβει το παιδί). Και με το που ανοίγει την πόρτα να φύγει ξαφνικά σε χρόνο dt ξεπετάγεται η αθάνατη ελληνίδα μάνα από μέσα μου και ακούω τον εαυτό μου να του λέει "πρόσεχε στο δρόμο, άκρη άκρη να πηγαίνεις μη σε φάει κανένα αυτοκίνητο". Μόνο ζακέτα δεν του έχω πει ακόμα να πάρει. Ε δε με λες και πολύ σέξι για Σάββατο πρωί.
  8. 11 points
    Χάχα δεν ξέρω αν σου κάνει, αλλά εγώ όταν γνώρισα τον άντρα μου νόμιζα ότι είναι γκει! Όχι ότι έχει κατι το θηλυπρεπες, αλλά έλεγα 40αρης και μόνος ή γκει θα είναι ή κουσούρι θα έχει, είχε και τα κολλήματα του με την υγιεινή διατροφή και τον γνώρισα και στην δουλειά που ήθελε να είναι όλα στο εργαστήριο στην τάξη και τακτοποιημενα και είναι αυστηρός γενικά, λέω να δεις κακιασμενη αδερφή θα είναι αυτός!
  9. 11 points
    Διαθέτω τη βεράντα μου με θέα τη θάλασσα για πρόχειρο μπάρμπεκιου σε επαγγελματίες που θα έρθουν από την Αθήνα να ελέγξουν την πορεία των εμβολιασμών στο νησί μας, για όποιον ενδιαφέρεται. Με το αζημίωτο φυσικά. Ο ψηστης περιλαμβάνεται στην τιμή. Απέναντι έχει θάλασσα, δεν θα μας φωτογραφίσει κανένας αδιάκριτος προβοκάτορας.
  10. 10 points
    και εγώ αυτό λέω μετά από ότι είδα...ήμουν 33 όταν ξεκίνησα τις εξωσωματικές, ξέρεις πόσες κοπέλες ήταν εκεί που ήταν μικρότερες από εμένα? έχω πολλά παραδείγματα στον κύκλο μου που δεν έφταιγε ούτε το 4 αλλά ούτε ο γυναικειος παράγωντας που το ζευγάρι κατέληξε σε εξωσωματική. Ανέβασα πίεση όταν το είδα, ωστόσο όμως πουθενά αναφορά για το πόσο μπορεί να κοστίσει σε ένα ζευγάρι η εξωσωματική, ούτε μία αναφορά για το πόσο κοστίζουν τα φάρμακα, για το αναμονή έχει η επιτροπή, για τις εξετάσεις που υποχρεούσαι να κάνεις και το κράτος δεν σου καλύπτει κάτι άλλο πέρα από τα βασικά, για τις συνθήκες που υπάρχουν στα δημόσια (ωολημία χωρίς νάρκωση κτλ), γιατί οι κύριοι δεν μιλούν για αυτά?? άσε που για την εκκλησία εμείς οι υπογόνιμοι κανονικά θα έπρεπε να μείνουμε χωρίς παιδί γιατί θα ήταν ''θέλημα θεού'', ενώ τόσοι και τόσοι ακατάλληλοι γίνονται, λες και το σπερματοζωάριο έχει μυαλό και είναι ζήτημα ικανοτήτων. Ας μη συνεχίσω όμως γιατί θα κλειδώσουν το θέμα και είναι κρίμα.
  11. 10 points
    Βρε Αργκ, κοροϊδευόμαστε και μεταξύ μας; Ναι, είναι ωραίο. Ναι, γι' αυτό κάνεις παιδιά (ή και όχι, ξέρεις καλά πως για πολλούς δεν είναι απαραίτητα όνειρο και συνειδητή επιλογή, είναι απλά ένα κουτάκι που πρέπει να τσεκάρουν, ή δεν συνειδητοποιούν πολύ καλά τι τους περιμένει). Αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι είναι εξαιρετικά κουραστικό και ψυχοφθόρο να περνάς τη μέρα σου με έναν άνθρωπο που εξαρτάται από εσένα για τα πάντα, κάτι που εκ των πραγμάτων σημαίνει ότι όλη σου η καθημερινότητα αναδιοργανώνεται. Δεν μιλάμε για το πολύ απλό ότι μπορεί να περάσεις ώρες χωρίς να μιλήσεις με έναν ενήλικα ή ότι μπορεί να μην το έχεις με το ελεύθερο παιχνίδι και να κόβεις φλέβα. Μιλάμε ότι δεν μπορείς να κάνεις ένα μπάνιο, μπορεί εσύ να νυστάζεις κι αυτό να έχει όρεξη για πατιρντί και να μην κοιμάται με τίποτα, μπορεί να πεινάσει νωρίτερα απ' όσο υπολόγιζες και να ουρλιάζει απεγνωσμένα όσο εσύ προσπαθείς να ετοιμάσεις το φαγητό του, μπορεί να θέλει αγκαλιά ΤΩΡΑ κι εσύ να έχεις το φαγητό στη φωτιά κι αυτό να μπλέκεται στα πόδια σου κλαίγοντας. Αυτά είναι πράγματα που συμβαίνουν, είναι πράγματα που δεν σου συνέβαιναν μέχρι πρότινος, και είναι απολύτως ανθρώπινο να σου φαίνονται απείρως πιο κουραστικά από τη δουλειά σου. Ειλικρινά χαίρομαι για σένα που περνούσες τόσο καλά όταν τα παιδιά σου ήταν μικρά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι υπόλοιποι που ζορίστηκαν με τα παιδιά στο σπίτι κάνουν κάποιο φοβερό λάθος γιατί θα έπρεπε κανονικά να διασκεδάζουν. Νομίζω το έχω ξαναγράψει πως θυμάμαι τους 15 μήνες που πέρασα με το παιδί στο σπίτι με πολλή νοσταλγία. Για πρώτη φορά μετά από πάρα πολλά χρόνια είχα άπλετο χρόνο να κάνω ό,τι θέλω και ο νέος κόσμος με το μωρό μου φαινόταν φοβερά συναρπαστικός. Αλλά αν με ρωτήσεις αν δυσκολεύτηκα, φυσικά και θα σου πω ναι. Έχασα την ταυτότητά μου. Έφτιαξα μια νέα από την αρχή. Και τώρα απολαμβάνω τις μέρες που έχω άδεια και μπορώ να χαρώ το παιδί μου χωρίς άγχος. Αλλά αν με ρωτήσεις αν κουράζομαι, φυσικά και θα σου πω ναι. Είναι απείρως ευκολότερο να διαχειρίζεσαι έργα στο γραφείο από το να προσπαθείς να πείσεις το δίχρονο να φορέσει μπουφάν ή ότι δεν μπορεί να φάει κριτσίνια αντί για φρούτο. Θέλω να σημειώσω ότι έχω ένα πολύ ζωηρό δίχρονο, οπότε ίσως αυτό ισχύει μόνο για μένα. Αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί είναι κακό να πει κανείς ότι κουράζεται πολύ στο σπίτι και όχι, δεν διασκεδάζει κάθε στιγμή με το παιδί, γιατί πολύ απλά κάποιες φορές κλείνει τα μάτια και νοσταλγεί τις μέρες που έλιωνε στον καναπέ με σ*ξ, κρασί, πίτσα και νέτφλιξ. Οι άνθρωποι διαφέρουν, έχουν άλλες ανάγκες, είχαν άλλες συνήθειες πριν κάνουν παιδιά και φυσικά παίζει ρόλο και το τι παιδιά έχουν (κάποια είναι πιο απαιτητικά) και πόση βοήθεια έχουν. Δεν υπάρχουν πανανθρώπινες αλήθειες, ο καθένας βιώνει τα πράγματα αλλιώς, και το να αναρωτιόμαστε γιατί μια γυναίκα βιώνει τη μητρότητα διαφορετικά από εμάς δεν καταλαβαίνω σε τι βοηθάει. Και φυσικά η little lamb έχει δίκιο, το μικρό παιδί είναι φουλ απασχόληση, δεν προλαβαίνεις να βήξεις. Παρόλα αυτά βρίσκεις τον τρόπο και να μαγειρέψεις, και να συμμαζέψεις, και να βάλεις πλυντήρια, και δεν συζητώ αν δεν έχεις βοήθεια με τις δουλειές. Σίγουρα πιο κουραστικό από τη δουλειά. Για μένα τα παιδιά είναι σαν το χάπι στο Μάτριξ, αν το πάρεις δεν έχει γυρισμό και δεν μπορείς να φανταστείς τη ζωή σου χωρίς αυτά. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το καταδιασκεδάζεις ΟΛΟ το 24ωρο.
  12. 10 points
    Στο μεταξύ μ' αυτά και μ' άλλα, ο τίτλος του θρεντ πρέπει πλέον να αλλάξει σε "Να γιατί δεν έχω διάθεση για ερωτικές επαφές".
  13. 10 points
    Παρακολουθώ το συγκεκριμένο θεμα εδώ και ένα χρόνο και διαβάζοντας ξανά τις αναρτήσεις μου τότε βλέπω πόση διαφορά έχει πλέον η ψυχολογία μου! Εγώ τηρώ τα μέτρα όχι επειδή κάποιος μου τα επιβάλει αλλά επειδή φοβάμαι αυτόν τον ιό, φοβάμαι για το παιδί μου για τον άντρα μου για εμένα..φοβάμαι γα όλους. Πλέον όμως δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στους κυβερνώντες πως μπορούν να διαχειριστούν την κατάσταση, ούτε στην αντιπολίτευση έχω φυσικά. Σε κανένα τους!! Και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά, βλέπω και τις εικόνες της νέας σμύρνης και μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι!! και αναρωτιέμαι λοιπόν...τι ζούμε ρε παιδιά!!! ειλικρινά τι ζούμε!! Πάει ο άλλος βόλτα στην πλατεία να πάρει τον αέρα του και καταλήγει στην ΓΑΔΑ?? Αλήθεια τώρα?? επειδή αποφάσισε δηλαδή κάποιος να απαντήσει στον έλεγχο που του έγινε τον έκαναν τόπι στο ξύλο και πλέον παριστάνουν και τα θύματα? δηλαδή τι θα περίμεναν να κάνει ο κόσμος?? όλο αυτό το σκηνικό μου θύμησε σκηνές Μαίου στην Αμερική. Λυπάμαι ειλικρινά.
  14. 10 points
    Τι σχέση έχει με το πώς μίλησε ο πολίτης με το ξύλο; Αν εγώ δηλαδή μιλήσω έντονα σε έναν περαστικό στο δρόμο, δικαιούται να με δείρει; Αν ήταν έτσι θα ήμασταν ζούγκλα, όχι κράτος. Αυτο έλειπε να μπει μέτρο «αγένειας» που αν περαστεί μπορεί να βγάζει το κλοπ ο αστυνομικός και να βαράει. Και άλλο καυγάς, άλλο σύλληψη και ξύλο, έλεος! Αυτη η λογική «κάτι θα του είπε» είναι σαν το «θα φόραγε και αυτή προκλητικά ρούχα» σε αντιστοιχία με τα θύματα βιασμού. Σε ένα κράτος δικαίου υπάρχουν νόμοι, οι αστυνομικοί έχουν ως βασικό έργο την προστασία του πολίτη και δευτερευόντως την καταστολή. Το βίντεο είναι μια χαρά διαφωτιστικό, ένας κομπλεξικός αστυνομικός ζοχαδιάστηκε που του αντιμίλησε ένας πολίτης αντί να κατεβάσει το κεφάλι και είπε να κάνει επίδειξη δύναμης. Κάπως έτσι κλιμακώνονται τέτοιες καταστάσεις και μπορούν να ξεφύγουν, ενώ κάλλιστα θα μπορούσε ένα ψύχραιμος αστυνομικός να οδηγήσει σε αποκλιμάκωση.
  15. 9 points
    Δεν είμαι ειδικός, οπότε θα πω μόνο την γνώμη μου ως μητέρα. Δεν θα ήθελα το παιδιά μου να αρχίζουν σχολειο και να έχουν εξαρχής και αποκλειστικά το υλικό τους σε συσκευή, όχι γιατί τα θεωρώ "του διαβόλου" αλλά νομίζω ότι χρειάζεται σταδιακή μετάβαση. Κοιτάζοντας τα βιβλία και τα τετράδια των παιδιών μου (το ένα τελειώνει την α' δημ. και το άλλο την γ' δημ.) παρατηρώ ότι στην α' τάξη όλα σχεδόν ήταν φύλλο και φτερό, με σημειώσεις, υπογραμμίσεις, η κόρη μου κάνει ακόμα και μικρές καρδούλες δίπλα σε κάθε κείμενο για κάθε ανάγνωση που κάνει. Όσο προχωρούν οι τάξεις, αυτή η "φθορά" μειώνεται, το δικό μου συμπέρασμα είναι ότι είναι κάπως απαραίτητη και χρήσιμη στο παιδικό μυαλό στην αρχή και όσο το παιδί μεγαλώνει την έχει όλο και μικρότερη ανάγκη. Θεωρώ ωστόσο πολύ κρίσιμο η εξοικείωση με την τεχνολογία να αποτελεί εκπαιδευτικό στόχο από την α' δημοτικού κιόλας, να διδάσκεται δηλαδή η πληροφορική σε υψηλό επίπεδο, καθώς η έκθεση των παιδιών στην τεχνολογία και τις συσκευές είναι δεδομένη, άρα πρέπει να εκπαιδευθούν σωστά. Ο γιος μου πλέον χρησιμοποιεί τον υπολογιστή ως μεγάλο βοηθητικό εργαλείο, στο λογικό πλαίσιο της ηλικίας του. Μπορεί δηλαδή να κάνει αναζήτηση και έρευνα για απλές σχολικές εργασίες, να σώζει αρχεία, να γράφει μικρά κείμενα, να φτιάχνει απλές παρουσιάσεις στο power point. Επίσης, δεν ξέρω αν έχουμε πράξει σωστά (το έφεραν και λίγο οι συνθήκες φέτος λόγω τηλεκπαίδευσης), ο υπολογιστής είναι προς το παρόν μόνο εργαλείο δουλειάς (=μελέτης) και όχι παιχνιδομηχανή, ούτε μέσο επικοινωνίας. Όχι ότι θα μείναι για πάντα έτσι φυσικά.
  16. 9 points
    Εγώ δεν το βλέπω τόσο αρνητικά. Δεν είναι τιμωρία. Είναι συνέπεια! Επειδή αδειάζεις τα σκουπίδια, πράγμα το οποίο δεν επιτρέπεται, στο είπα μία δύο, αν επαναληφθεί θα χρειαστεί να σε εμποδίσω, οπότε μπαίνεις στο πάρκο. Ωραίες είναι οι θεωρίες του "τα λέω 200 φορές ,και αποσπώ προσοχή κλπ" αλλά όταν έχεις και άλλο ένα μωρό στο σπίτι δεν έχεις χρόνο να τα πεις 200 φορές και να αποσπάς προσοχή. Άλλο η θεωρία και άλλο η πράξη.
  17. 9 points
    Άρα αν καταλαβαίνω καλά ανισότητα των φύλων στην εργασία σήμερα κατά τη γνώμη σου δεν υπάρχει, όλα έχουν να κάνουν με την ηλικία. Τυχαίνει απλά η γυναίκα σε ένα ζευγάρι να είναι μικρότερη και επειδή συνήθως έχει χειρότερη δουλειά συμφωνούν μεταξύ τους ότι αξίζει τον κόπο να την παρατήσει για λίγο. Στα συνομήλικα ζευγάρια επομένως που έχουν ας πούμε ίδιες δουλειές η υποχώρηση τη σήμερον ημέρα γίνεται είτε από τον άντρα είτε από τη γυναίκα. Στις περιπτώσεις δε όπου η γυναίκα είναι μεγαλύτερη και ενδεχομένως με καλύτερη δουλειά, μένει ο άντρας με τα παιδιά και η γυναίκα συνεχίζει την καριέρα της να υποθέσω; Μακάρι να ήταν κριτήριο μόνο η ηλικία κορίτσι μου. Αν είχες δουλέψει όχι με συμβάσεις αλλά σε εταιρείες με έντονο ανταγωνισμό θα καταλάβαινες τι σημαίνει στην ελληνική πραγματικότητα να πασχίζει μια γυναίκα καθημερινά να αποδεικνύει ότι δε χαλάρωσε επειδή παντρεύτηκε και θα γίνει ή έγινε μάνα. Για τους άντρες πάλι το σκαρφάλωμα στην ιεραρχία είναι σαφώς ευκολότερο και το γεγονός ότι έγινε πατέρας δε δημιουργεί καμία αναταραχή. Μη σου πω ότι προσδίδει σοβαρότητα στο στέλεχος το γεγονός ότι έγινε οικογενειάρχης. Θέλει πολύ αγώνα ακόμα για να μιλάμε για ίση μεταχείριση στα φύλα.
  18. 9 points
    Μπορείς να ζητήσεις από την άλλη μαμά να έρχεται το παιδί σπίτι με ρούχα χωρίς τσέπες. Έρχεται και καλοκαίρι θα βολεύει. Από Σεπτέμβρη το ξαναβλεπετε.
  19. 9 points
    Εγώ έχω κλάψει με κάποια τρολαρισματα που κυκλοφορούν τύπου «Έχω δηλώσει το παιδί μου θετικό από χθες, περιμένω να χτυπήσει το κουδούνι, αλλά αρχίζω και χάνω τις ελπίδες μου, δεν θα έρθει κανείς να το πάρει τελικά»!!!!
  20. 9 points
    Εδώ διάβασα φβ ότι ετοιμάζουν λέει την δομή που είχαν παλιά στο Τσοτύλι για τα ατίθασα παιδιά να φιλοξενήσει τα θετικά.. εντωμεταξυ είναι ένα πέτρινο κτίριο 150 ετών σαν μαυσωλείο έχει τέτοια και μέσα στην Αθήνα γιατί να τα τρέξουν μέχρι εκεί δλδ καμία επαφή άλλα ντ'άλλα.. ίσως τους ρουφήξουν αδρενοχρώμιο βέβαια εκεί ποιός να ξέρει
  21. 9 points
    Τώρα το είδα αυτό. Δεν υπάρχει σωστός και λάθος τρόπος απλώματος. Υπάρχει το άπλωμα, και μετά υπάρχει η τοποθέτηση των ρούχων στο σκοινί με τέτοιο τρόπο που τα βλέπεις και νομίζεις ότι έπεσαν μόνα τους εκεί πάνω για να αυτοκτονήσουν: στραβοβαλμένα, τα μανίκια να πετάγονται σε περίεργες γωνίες, γενικά ένα μακάβριο θέαμα. Οπότε είναι λάθος να σου λέει ο άλλος ότι δεν έκανε λάθος άπλωμα, γιατί στην πραγματικότητα δεν έκανε άπλωμα, έκανε ρίψη ρούχων με ελεύθερη βολή.
  22. 9 points
    3 φορές τη βδομάδα?? Την ίδια βδομάδα?? Καλά εντάξει, χτύπα κι άλλο, θα το αντέξουμε!
  23. 9 points
    Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τις απαντήσεις σας μια προς μία!! Τελικά όντως μια μέρα μετά μου έσπασαν τα νερά πήγαμε νοσοκομείο κ σε δύο ώρες μέσα γέννησα. Κοριτσια νόμιζα ότι μόλις ξεκινάν οι πόνοι είναι θέμα ωρών να γεννήσει μια γυναίκα.. δόξα τν θεό πήγαν όλα καλά κ τελικά είναι μεγάλη αλήθεια ότι όσο κ αν πονέσεις μετά τα ξεχνάς όλα όταν βλέπεις το μωράκι σου!!
  24. 9 points
    εγώ δεν μπορώ να καταλάβω πως έχει παραλύσει όλη χώρα από τον Νοέμβριο και μιλάμε για τουρισμό στις 15 Μαίου! Δηλαδή το δικό μου το φτωχό μυαλό ειλικρινά δεν μπορεί να το διαχειριστεί. Χωρίς καμία προετοιμασία πάλι, χωρίς καμία βάση αρχίσαμε να προσκαλούμε τον κόσμο όλο να κάνει τις διακοπές του στην φανταστική Ελλάδα. Η εστίαση κλειστή μήνες , η αγορά επίσης (με δύο μικρά διαλείμματα στο ενδιάμεσο) τα παιδιά μας έβγαλαν την σχολική χρονιά μπροστά από τα λαπ τοπ, ξεχάσαμε κάθε είδους αθλητική δραστηριότητα όλοι μικροί - μεγάλοι, σταματήσαμε να ζούμε από τον Νοέμβριο και τώρα δηλαδή μας λένε τι?? θα το γλεντήσετε λίγο για να έρθουν τουρίστες και από Σεπτέμβριο βλέπουμε?? Μόνο εγώ το βλέπω έτσι? Καταλαβαίνω πως και ο Τουρισμός πρέπει να δουλέψει καθώς αποτελεί ένα μεγάλο κομμάτι της οικονομίας μας όμως θεωρώ εντελώς επιπόλαιη όλη αυτή την διαχείριση, υπάρχουν και άλλοι κλάδοι που έχουν πληγεί από την πανδημία όμως δεν έδειξε κανείς τον ίδιο ζήλο ώστε να βοηθήσει να επαναλειτουργήσουν.
  25. 9 points
    Η ανικανότητα διαχείρισης της πανδημίας έχει πλέον αποκαλυφθεί πλήρως. Όταν με 100% πληρότητα στις ΜΕΘ μιλάμε για σταδιακό άνοιγμα της αγοράς, καταλαβαίνει εύκολα κανείς ότι η κυβερνητική γραμμή τόσο καιρό ήταν "κάνω το λιγότερο που μπορώ και όσο ο κόσμος δε διαμαρτύρεται, κοιτάω αδιάφορα". Πλέον τα χρήματα τελειώνουν, ο κόσμος τους έχει πάρει πρέφα, τον δέρνουν και από πάνω και ωωω! ως δια μαγείας άρχισαν τα έγκριτα μέσα να μιλάνε για "κόπωση" του κόσμου και η επιτροπή ψάχνει να δει πως θα ανοίξει την αγορά (με τα κομμωτήρια και τα κέντρα αισθητικής πρώτα και καλύτερα) την ίδια ώρα που οι υγειονομικοί έφτασαν κάνουν διαλογή. Και προσεχώς, all you want is Greece. H χρήστης vtgian νιώθει blessed στην τοποθεσία Athens. Νε τι;
ποιοί είμαστε | επικοινωνία | στατιστικά

© parents.org.gr - Ελληνική Εταιρία Ενημέρωσης Γονέων 2008 !!


Powered by Invision Community