Jump to content
➔ ParentsCafe.gr

Leaderboard

Popular Content

Showing content with the highest reputation since 10/25/2010 in all areas

  1. Ηρθε το πληρωμα του χρονου,με αξιωσε ο θεος κ η τυχη να βιωσω κ εγω το υπερτατο συναισθημα που μπορει να βιωσει ποτε ο ανθρωπος. Εγινα κ γω μαμα μετα απο αγωνα εξι ετων,εξι καθ εξιν αποβολες κ επτα απωλειες.Νιωθω απεραντη ευγνομοσυνη κ ευχαριστω απο καρδιας την παθολογοανατομο κ.Αθανασιου στο εργαστηριο του κ Χατζημπουγια,τον κ.Νικα,τον ενδοκρινολογο μου κ.Σουβατζογλου που εστρωσε το δρομο κ περιφρουρησε την κυηση απο τον διαβητη κυησης ο οποιος ηταν κ η αιτια των αποβολων μου,τον κ.Σφακιανουδη για την αποτελεσματικοτητα του,την υποστηριξη του αλλα κ τις συγκινητικες ευχες του λιγες ημερες πριν γεννησω παρα το οτι δεν ηταν ο μαιευτηρας μου,την αιματολογο μου κ.κωτση κ φυσικα τον καπετανιο ολων,τον φυλακα αγγελο μου ,τον επι σειρα πολλων ετων γυναικολογο μου κ.Αστερη Κορατζη. Ενα τεραστιο ευχαριστω στους φιλους αυτου το φορουμ,τους συνοδοιπορους μου που με στηριξαν απεραντα τοσο στα πετρινα χρονια της προσπαθειας οσο κ κατα τη διαρκεια της εγκυμοσυνης. Στελνω μην αισιοδοξιας κ ελπιδας στις εν δυναμει μανουλες του φορουμ που δινουν τη μεγαλη μαχη!Συνεχιστε τον αγωνα μεχρι εκει που αισθανεστε οτι μπορειτε κ μια μερα θα τα καταφερετε.Ειναι αγωνας αντοχης κ οχι δρομου οπως εχω ξαναγραψει!
    24 points
  2. Αλήθεια υπάρχει άνθρωπος που πιστεύει ότι αν ένα παιδί πάει σε ιδιωτικό σχολείο θα λάβει καλύτερη μόρφωση κ θα πετύχει καλύτερα στην τριτοβάθμια εκπαιδευση (αν αυτός είναι ο στόχος τελικά); Αν ο στόχος δεν είναι η είσοδος σε πανεπιστήμιο απλά (εντός ή εκτός) αλλά οι δημόσιες σχέσεις για μετέπειτα αποκατασταση τότε προφανώς πρέπει να πάει σε ακριβό ιδιωτικό. Αν ο στοχος είναι ένα πιο προσεγμένο κ επιτηρουμενο περιβάλλον χωρίς να πουλάνε ναρκωτικά έξω από τα κάγκελα (στα ιδιωτικά μπορεί να τα βρεις κ μέσα βέβαια, εξαρτάται τις γνωριμίες) κ χωρίς να λείπουν οι μισοί καθηγητές τις μισές μέρες, ή αν δεν υπάρχει κανείς να παίρνει το παιδί το μεσημέρι που τα δημόσια 13.40 έχουν τελειώσει, τότε πας σε ένα ιδιωτικό, όχι κατ ανάγκη ακριβό. Αν όμως θέλεις το παιδί σου να έχει επαφή με την πραγματικότητα κ να λάβει ολιστικη παιδεία (όχι απλά μόρφωση) το πας δημόσιο κ του κάνεις ιδιαίτερα. Άλλωστε, αν ένας μαθητής είναι καλός και αξίζει δεν θα πάει χαμένος. Όλα τα παιδιά από επαρχια, όπου δεν υπάρχουν ιδιωτικά σχολεία τέτοιου τύπου, θα έπρεπε να είναι αγράμματα. Ο άντρας μου από πολυκλαδικό επαρχίας, διδακτορικό στο εξωτερικό κ πρόταση από το ΜΙΤ για συνεργασία, κουμπάρος μου από δημόσιο Περιστερίου είναι μάνατζερ σε πολυεθνική, φίλος μου από τη γερμανική σχολή 23 χρόνων, δεν πέρασε Ελλάδα, πήγε έξω για σπουδές κ έχει παρατήσει 2 σχολές έως τώρα γιατι δεν μπορεί να ανταπεξέλθει. Κ πόσα ακόμα παραδειγματα. Προσωπική μου άποψη, ο κάθε γονιός να αφουγκραζεται τις ανάγκες και τις δυνατότητες του παιδιού του και να κινείται με βάση το καλύτερο για όλη την οικογένεια. Για μένα το καλύτερο δεν είναι να στείλω το παιδί μου στο κολλέγιο κ να κανω υπολογισμούς τι να κόψω για να βγάλουμε το μήνα. Θα πέσω στα αντικαταθλιπτικά. Ούτε είναι ντροπή να πας σε δημόσιο σχολείο κ φυσικά κανείς δεν υπόσχεται ότι ένα ιδιωτικό θα σου ανοίξει όλες τις πορτες. Όλα εξαρτώνται από το υποκείμενο, δηλαδή το παιδί.
    20 points
  3. @Macgyver εντελώς φιλικά αλλά με αυτά που γράφεις προσβάλλεις κόσμο. Ποια κρίνεται μάνα και πια "μανούλα" και ποιος είναι αυτός που θα ξεστομίσει τέτοιους χαρακτηρισμούς;;; Μιλάς για 9 Ώρο όταν η κανονική εργασία είναι 8 Ώρο (εκτός αν κάποιος λουφαρει) το θέμα κρίνεται στην 1 ώρα;; Δεν είναι όλοι δημόσιοι υπάλληλοι ούτε όλοι πρόθυμοι να κινητοποιήσουν κάθε αθέμιτο μέσο για να πιάσουν ένα καναπέ! Ακόμη και στον ιδιωτικό χώρο έχεις ορισμένο περιθώριο άδειας. Υπάρχουν ολοήμερες παρουσίες μαμάδων ανύπαρκτες προς τα παιδιά τους. Όλα τα πράγματα θέλουν μέτρο και δεν μίλησε κανείς για καριεριστα μαμά , αν δεν έχεις όμως την ασφάλεια του Σιγούρου μισθού κάθε μήνα καλό θα είναι να κρατάμε χαμηλότερους τονους γιατί όλες οι δουλειές δεν είναι ίδιες. Αναρωτιέμαι οι δικές σας μαμάδες δεν δούλευαν;; Δεν τις αγαπάτε ;; Δεν έχετε δέσιμο; Η δική μου και εργαζόμενη ήταν και το δέσιμο που εχουμε είναι μοναδικό. Και δε νομίζω ότι είμαι η μόνη. Αναφορικά με τις απόψεις περί ιδρυμάτων δεν θέλω να σχολιάσω γιατί ως αντεπιχείρημα μπορώ να πω ότι Αν ο άντρας που κάνει 2 δουλειές και ζει όλη την οικογένεια σας αφήσει και φύγει όντας χωρισμένες τι θα κάνετε ; Θα τρώτε πέτρες και το μωρό χαλίκια; Η μήπως τότε δεν υπάρχει θέμα εργασιακού ωραρίου και η μάνα ξαφνικά γίνεται ήρωας και η καρδούλα του παιδιού χαρούμενη. Η μήπως θα βρει την τέλεια δουλειά που θα της στρώσουν το κόκκινο χαλί και θα δουλεύει οπότε θέλει;;; Θεωρώ απίστευτο λαϊκισμό να κριτικάρουμε με τόσο βαρείς χαρακτηρισμούς ανθρώπους που προσπαθούν να συντηρήσουν το διαλυμένο οικονομικό στάτους της χώρας. Και σε τελική ανάλυση ο έξω κόσμος που βγαίνετε στην καθημερινότητα σας : η κοπέλα που έχει το μαγαζι με τα ρούχα που ψωνίζετε, η γιατρός που πάτε το παιδί σας όταν αρρωσταίνει, η δικηγόρος που αναλαμβάνει μια υπόθεση σας, η καθηγήτρια που στέλνεται το παιδί σας φροντιστήριο, η γυναίκα που έχει την ταβέρνα και πηγαίνετε για φαγητό οικογενειακώς....μάνες που δουλεύουν ώρες είναι και αφήνουν παιδιά πίσω ... Και μάλιστα πολλές ! Να τις προδικασουμε ως "μανουλες";;;
    17 points
  4. Λοιπόν, μέσα στην πρώτη καραντίνα, έβγαλα τη βέρα αφού πια δε ζούμε με τον άντρα μου και δεν έχει επιστροφή. Δεν είχα πολυβρεθεί στο γραφείο από τότε και σίγουρα δεν είχα συζητήσει τα προσωπικά μου. Στο ενδιάμεσο, τους τελευταίους μήνες, ανέφερα σε κάποιους συναδέλφους ότι είμαι σε διάταση (περισσότερο κοινούς γνωστούς που μου έστελναν χαιρετίσματα στον άντρα μου κλπ και ήταν άβολο) και μάλλον κυκλοφόρησε. Τις τελευταίες εβδομάδες, πήγα 2-3 φορές στο γραφείο και βλέπω μετά από χρόνια ως παντρεμένη σαφές ενδιαφέρον από 2-3 συναδέλφους. Πολύ διακριτικά μεν και σίγουρα δεν με απασχολεί αυτή τη στιγμή, αλλά τρομέρο ως ego boost
    16 points
  5. Εγώ πάντως με το λίγο μυαλό που διαθέτω καταλαβαίνω ότι κάθε φορά οι εστίες μεταδόσεις αλλάζουν ανάλογα με αυτό που τους συμφέρει. Τον Μάρτιο τα παιδιά ήταν πολύ μεγάλη εστία μετάδοσης για αυτό κ έκαναν καθολικό lockdown. Τώρα πλέον δεν είναι εστία μετάδοσης τόσο πολύ γιατί η οικονομία δεν αντέχει να πρέπει να δώσουν άδεια σε έναν από τους 2 γονείς επί πληρωμή για να κρατήσουν τα παιδιά σπίτι. Οπότε μεγαλύτερη εστία μετάδοσης είναι τα παιδιά Λυκείου που ούτως η άλλως κ με τηλεκπαίδευση μπορούν να κάτσουν χωρίς γονείς στο σπίτι. Τον Μάρτιο η μάσκα ήταν απαγορευτική να την φοράμε γιατί μας παρείχε απλά μια ασφάλεια κ δεν ωφελούσε αλλά μπορεί να μας έκανε κ κακό με το λάθος τρόπο που την φορούσαμε. Έπρεπε να την φοράνε μόνο οι γιατροί κ νοσηλευτές γιατί δεν υπήρχαν κ αποθέματα. Τώρα εφόσον προμηθευτηκαμε τόσες είναι αναγκαίες γιατί μειώνεται η μεταδοτικότητα κ αν μας δουν χωρίς τρώμε κ πρόστιμο, ακόμα κ λάθος να την φοράμε τουλάχιστον φαίνεται ότι συμμορφωθηκαμε. (Να συμπληρώσω βέβαια ότι δεν είμαι κατά της μάσκας αν ετσι μπορουμε να προφυλαχθούμε απλά το σχόλιο γίνεται στο ότι καθε φορά βγαίνουν κ λένε αλλα ανάλογα με το τι θέλουν να περάσουν)
    15 points
  6. Εγώ δεν πήγα ποτέ σε ειδικό, δυστυχώς και κακώς, μετά την γέννα όμως πέρασα από διάφορα στάδια. Λίγο η κλεισούρα από πριν λόγω της πολύ δύσκολης εγκυμοσύνης, λίγο ότι γέννησα πριν την ώρα , λίγο η κούραση κλάταρα. Θυμάμαι πως παρόλο που ήμουν ευτυχισμένη που είχα το μωρό μου σπίτι μου έλειπε από την κοιλιά μου, μου έλειπε που δεν ένιωθα κάθε του κίνηση, που δεν ήμουν πια έγκυος. Η αυπνία ήταν ότι χειρότερο έχω ζήσει μέχρι στιγμής, πραγματικά, σε συνδυασμό με το άγχος με έκαναν να κλαίω συνέχεια. Το κερασάκι ήταν πήρα την μαμά μου τηλέφωνο να της πω να έρθει να κρατήσει λίγο το μωρό να κοιμηθώ και η απάντηση ήταν ''τόσα πέρασες για να το κάνεις μην γκρινιάζεις τώρα'' , ξέρω πως δεν ήθελε να είναι τόσο σκληρή μαζί μου όμως εγώ εκείνη την ημέρα ένιωσα φοβερά μόνη και έκλαψα πάρα πολύ, και την επόμενη, και την μεθεπόμενη κοκ...μέχρι που το έθαψα μέσα μου. Τώρα πια σχεδόν πέντε χρονιά μετά έχω καταλήξει πως η λοχεία είναι η πιο δύσκολη περίοδος μίας γυναίκας, η πιο απαιτητική και συγγνώμη για την φράση μου αλλά και η πιο άσχημη για μία γυναίκα. Άσχημη γιατί ξαφνικά βρίσκεται αντιμέτωπη με μία τεράστια ευθύνη, να φροντίσει ένα βρέφος που καλά καλά δεν το ξέρει, δεν ξέρει πως να το ταίσει πως να κάνει μπάνιο κτλ, γιατί από την μία ημέρα στην άλλη σταματάει να κοιμάται, θα είναι τυχερή αν κοιμηθεί σύνολο 2-3 ώρες το 24ωρο, γιατί πονάει το στήθος της αλλά πρέπει να έχει εκεί το μωρό γιατί πρέπει να φάει, γιατί πονάει όλο το κορμί από την γέννα, γιατί πονάει η τομή της καισαρικής, γιατί οι ορμόνες κάνουν πάρτυ και κυρίως γιατί η κοινωνία απαιτεί αυτή η γυναίκα να δηλώνει απόλυτα ευτυχισμένη ενώ περνάει την πιο δύσκολη φάση της ζωής της. Μην ντρέπεσαι κοπέλα μου που νιώθεις έτσι, εννοείται πως είσαι κουρασμένη και τρομαγμένη, και μπράβο σου που είχες μέσα σε όλα αυτά την νηφαλιότητα να το δεις και πήγες σε ειδικό, και να συνεχίσεις να το κάνεις μέχρι να νιώσεις τελείως καλά. Η μητρότητα είναι μεγάλη ευτυχία , όμως η περίοδος αυτή που περνάς τώρα είναι πολυ δύσκολη. Θα τα καταφέρεις να φροντίσεις σωστά τα μωρά σου, όλα θα γίνουν σιγά σιγά, δώσε χρόνο στον εαυτό σου. Μην πέσετε κορίτσια να με φάτε, απλά εγώ έτσι βίωσα την λοχεία και αν δεν είχα τις ενοχές που με κυρίευαν, αν κάποιος μου έλεγε πως όλα όσα νίώθω είναι φυσιολογικά θα γίνονταν λίγο πιο εύκολες εκείνες οι ημέρες και δεν θα ένιωθα τόσο μόνη και ελλιπής.
    15 points
  7. Ήρθα σπίτι με γεμάτη αγκαλιά, ψυχή και καρδιά αυτή τη φορά! Ήρθαμε σπίτι μας με το κοριτσάκι μας! Ευλογημενες όλες οι γυναίκες που επιθυμούν ένα παιδάκι. Ευλογημένα όλα τα παιδάκια! Μακάρι από δω και πέρα να είναι όλα καλά!
    15 points
  8. Θέλοντας να έχω πιο «εύκαιρες» κάποιες ιδέες από το No cry solution, έκατσα και αντέγραψα σε προσωπικό αρχείο κάποιες από αυτές μεταφράζοντας τις συγχρόνως. Πάντα με βοηθούσε η καταγραφή της πληροφορίας στο να την αφομοιώσω καλύτερα. Μιας και οι πληροφορίες του βιβλίου είναι πολύ βοηθητικές κι εφόσον δεν κυκλοφορεί στα ελληνικά, θεωρώ κρίμα να μην τις μοιραστώ σε ένα γονεϊκό φόρουμ. Προσοχή, είναι σε ελεύθερη μετάφραση που σημαίνει πως το ζητούμενο μου είναι η ουσία των προτάσεων της Pantley. Μην με κρίνετε ως μεταφράστρια, δεν είναι η δουλειά μου!! Επιδιορθώσεις όμως ως προς καλύτερο νόημα ή σχετικά σχόλια είναι παραπάνω από καλοδεχούμενες αφού σκοπός είναι η αλληλοβοήθεια σε μας τις νυσταγμένες μάνες. Έχω επίτηδες αφήσει προσωπικά σχόλια της συγγραφέως γιατί βοηθούν στην κατανόηση όσων λέει όπως και αναφορές σε σελίδες του βιβλίου ώστε αν χρειάζεται να ανατρέχουμε εύκολα στο ίδιο το βιβλίο. Τέλος, οι ιδέες που έχω αντιγράψει είναι για μωρό άνω των 4 μηνών κι ως επί το πλείστον αυτές που θεώρησα βοηθητικές για μένα και το δικό μου μωρό. Το βιβλίο έχει σαφώς πολύ περισσότερο υλικό και δεν ξέρω αν με επιλεκτικά αποσπάσματα μπορεί κάποιος να πιάσει όλο το νόημα, μπορεί σίγουρα όμως να μπει στο κλίμα. Ξεκινώ λοιπόν. _ Βήμα πρώτο: Πραγματοποιήστε έλεγχο ασφαλείας (σελίδα 27) _ Βήμα δεύτερο: Μάθετε βασικά πράγματα για τον ύπνο (σελίδα 41) _ Βήμα τρίτο: Δημιουργήστε τα δικά σας αρχεία ύπνου (σελίδα 53) _ Βήμα τέσσερα: Επανεξέταση και επιλογή λύσεων ύπνου (Νεογέννητα - σελίδα 64, μωρά από τέσσερις μήνες - σελίδα 89) _ Βήμα πέντε: Δημιουργήστε το προσωπικό σας πρόγραμμα ύπνου (σελίδα 159) _ Βήμα έξι: Ακολουθήστε το σχέδιό σας για δέκα ημέρες (σελ. 169) _ Βήμα επτά: Φτιάξτε ένα ημερολόγιο δέκα ημερών (σελ. 173) _ Βήμα Οκτώ: Αναλύστε την επιτυχία σας (σελ. 177) και αναθεωρήστε το σχέδιο σας _ Βήμα εννέα: Ακολουθήστε το σχέδιό σας για δέκα ακόμη ημέρες (σελ. 205) _ Βήμα δέκα: Συμπληρώστε ένα αρχείο ύπνου, αναλύστε την επιτυχία σας, και αναθεωρήστε το σχέδιό σας απαραίτητα κάθε δέκα ημέρες (σελίδα 215) Κύκλος ύπνου ενός μωρού Είναι φυσιολογικό για ένα μωρό να ακολουθεί ένα συγκεκριμένο κύκλο ύπνου και είναι σημαντική αυτή η γνώση για να κατανοήσουμε τα προβλήματα που προκύπτουν σχετικά με τον ύπνο του και γιατί αυτά παραμένουν. Ο κύκλος βραδινού ύπνου ενός μωρού μοιάζει με αυτό: Αποκοιμιέται για βράδυ Ελαφρύς ύπνος Βαθύς ύπνος για περίπου μία ώρα Σύντομη αφύπνιση Βαθύ ύπνος για περίπου μία έως δύο ώρες Ελαφρύς ύπνος Σύντομη αφύπνιση Γρήγορη κίνηση των ματιών (REM) βλέπει όνειρα Σύντομη αφύπνιση Ελαφρύς ύπνος Σύντομη αφύπνιση REM βλέπει όνειρα Σύντομη αφύπνιση Προς το πρωί: ακόμα μια περίοδος βαθύ ύπνου Σύντομη αφύπνιση REM βλέπει όνειρα Σύντομη αφύπνιση Ελαφρύς ύπνος Αφύπνιση για την ημέρα Ένα μωρό που απαιτεί νυχτερινή φροντίδα κάθε μία ώρα ή δύο, οφείλεται στο ότι ο γονέας εμπλέκεται σε όλες αυτές τις αφυπνίσεις. Πολλές φορές, όταν ένα μωρό κάνει ακόμα ένα από τα συνηθισμένα του νυχτερινά ξυπνήματα και αρχίζει να κλαίει, δεν είναι πεινασμένο ή διψασμένο ή με βρεγμένη πάνα, ούτε και νιώθει μοναξιά. Είναι κι αυτό απλά κουρασμένο όσο και απελπισμένο για ύπνο, ίσως τόσο όσο κι οι γονείς του. Σε αντίθεση όμως με αυτούς δεν έχει ιδέα πως να ξαναπέσει για ύπνο! Φανταστείτε αυτό. Έχετε αποκοιμηθεί στο όμορφο, ζεστό, άνετο κρεβάτι σας με το αγαπημένο σας μαξιλάρι και τη απαλή σας κουβέρτα. Κάποια στιγμή θα ξυπνήσετε το βράδυ, μπορεί να αλλάξετε θέση, να τραβήξετε πάνω σας την κουβέρτα γιατί ξεσκεπαστήκατε και μετά να ξανακοιμηθείτε αμέσως χωρίς ποτέ να θυμηθείτε ότι αυτό συνέβη. Τι θα γινόταν όμως αν ξυπνούσατε ξαφνικά στο πάτωμα της κουζίνας χωρίς κουβέρτες ή μαξιλάρι; Θα μπορούσατε απλά να γυρίσετε από την άλλη και να κοιμηθείτε; Εγώ λέω πως σίγουρα όχι. Σίγουρα θα ξυπνούσατε τρομαγμένοι, ανησυχώντας για το πώς φτάσατε εκεί, θα μένατε για λίγο αναστατωμένοι, θα πηγαίνατε πίσω στο κρεβάτι, να αισθανθείτε άνετα και τελικά να κοιμηθείτε - αλλά όχι πολύ βαθιά, γιατί θα ανησυχούσατε μήπως βρεθείτε και πάλι πίσω στο πάτωμα. . Κάπως έτσι λοιπόν νιώθει ένα μωρό το οποίο για να μπορέσει να κοιμηθεί θηλάζει, το κουνάνε, χρησιμοποιεί πιπίλα ή τέλος πάντων χρειάζεται βοήθεια και ξαφνικά ξυπνάει για να αναρωτηθεί: "Τι συνέβη; Πού είμαι; Πού είναι η μαμά και ο μπαμπάς; Θέλω τα πράγματα όπως ακριβώς ήταν όταν κοιμήθηκα! Ουααα! " Το μωρό σας κάνει συσχέτιση ύπνου με συγκεκριμένα πράγματα , δηλαδή πιστεύει ότι τα χρειάζεται και μόνο με αυτά μπορεί να αποκοιμηθεί. Ηλικία Αριθμός ημερήσιων ύπνων Σύνολο ημερήσιων ύπνων Σύνολο νυχτερινού ύπνου Σύνολο ημερήσιων και νυχτερινού ύπνου 1 μηνός 3 6-7 8,5-10 15-16 3 μηνών 3 5-6 10-11 15 6 μηνών 2 3-4 10-11 14-15 9 μηνών 2 2,5-4 11-12 14 12 μηνών 1-2 2-3 11,5-12 13-14 2 χρονών 1 1-2 11-12 13 3 χρονών 1 1-1,5 11 12 4 χρονών 0 0 11,5 11,5 5 χρονών 0 0 11 11 Τι σημαίνει ρεαλιστικές προσδοκίες; Τα περισσότερα μωρά ξυπνούν δύο με τρεις φορές τη νύχτα ωσότου φτάσουν 6 μηνών, και μία με δύο φορές τη νύχτα μέχρι ενός έτους. Μερικά ξυπνούν μια φορά τη νύχτα από ενός έως δύο χρονών. Ένα μωρό θεωρείται ότι κοιμάται όλη τη νύχτα όταν κοιμάται πέντε συνεχόμενες ώρες. Παρόλο που αυτό μπορεί να μην είναι ο δικός σας ορισμός για το «κοιμήθηκε όλη τη νύχτα», αυτή είναι η λογική με την οποία μετράμε τον ύπνο ενός μωρού. Κι η λογική αυτή λέει πέντε ώρες – όχι οκτώ, δέκα ή δώδεκα ώρες που εμείς θα θέλαμε.! Το δύσκολο κομμάτι σε αυτή την περίπτωση είναι ότι αν βάλετε το μωρό σας να κοιμηθεί στις 19:00, εσείς πιθανώς θα ασχοληθείτε με τα υπόλοιπα καθημερινά σας καθήκοντα. Πάνω στην ώρα που θα πάτε εσείς για ύπνο, το μωρό σας θα έχει ήδη κοιμηθεί τέσσερεις ή πέντε ώρες και μάλλον θα σας αναζητήσει. Τα καλά νέα είναι ότι, αν το μωρό σας είναι βιολογικά έτοιμο, εσείς μπορείτε να ενθαρρύνετε την πρόοδο αυτών των πέντε ωρών. Μόλις το μωρό σας φτάσει σε αυτό το ορόσημο μπορείτε να κάνετε βήματα ώστε να το μεγαλώσετε. Μόλις καταλάβετε πόσο ύπνο χρειάζεται το παιδί σας , η πιο σημαντική στρατηγική για τη βελτίωση του ύπνου του είναι να καθορίσετε μια καθημερινή ρουτίνα την οποία θα τηρείτε πιστά. Μεταξύ των ηλικιών πέντε μηνών και πέντε ετών, οι κοινωνικές δομές των γονιών γίνεται ο πρωταρχικός παράγοντας στις υπνικές συνήθειες των παιδιών. Αν δημιουργήσετε μια υγιεινή, χαλαρωτική ρουτίνα, το μωρό σας θα οδηγείται ευκολότερα στον ύπνο.
    14 points
  9. Εγώ προσωπικά δεν ξέρω κανέναν "αντιδραστικό" με την κυριολεκτική έννοια του όρου. Όλος μου ο κύκλος, προσωπικός και επαγγελματικός, ήταν από την αρχή εντελώς συμμορφωμένοι με τα όποια μέτρα. Δυσαρεστημένοι ναι, μπερδεμένοι σαφώς και ναι. Αλλά και στο lockdown (που οικονομικά εμένα μου στοίχισε γερά) και έπειτα συνεχίσαμε να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Όμως κουραστήκαμε. Και έχουμε θυμώσει. Γιατί νιώθουμε ότι μας κοροϊδεύουν. Γιατί από το lockdown και μετά ουδέποτε μάθαμε τον πραγματικό αριθμό κρουσμάτων αφού τα τεστ ήταν ελάχιστα. Ο τουρισμός (και μέσα σε αυτούς βάζω και τους ομογενείς, Έλληνες της διασποράς που έρχονται Ελλάδα για καλοκαίρι ή αλλοδαπούς που πήγαν στην πατρίδα τους και ξαναήρθαν) άνοιξε με φανφάρες (και ναι, το μοτο ήταν "ανοίξαμε και σας περιμένουμε" με φόντο το σαντορινιό ηλιοβασίλεμα) χωρίς έλεγχο. Από τους συγγενείς και φίλους που ήρθαν από το εξωτερικό, δεν έγινε και ούτε ζητήθηκε από κανέναν τεστ. Στο Σωτηρία που δουλεύει συγγενής μου μέχρι πριν 1,5 μήνα είχε προσληφθεί μόνο ένας πνευμονολόγος. Οι ΜΕΘ που άνοιξαν το τελευταίο μήνα είναι κατά βάση από δωρεές και οι νοσοκομειακοί φωνάζουν ότι δεν υπάρχει κόσμος να τις στελεχώσει. Οι νοσοκομειακοί τα έχουν παίξει οι άνθρωποι κανονικά όμως! Η κα Μπακογιάννη μας ανακοινώνει 1200 ΜΕΘ και την ίδια ώρα με 120 άτομα σε ΜΕΘ διαβάζουμε ότι το σύστημα έχει φτάσει στα όριά του και αναστέλλεται το 80% των χειρουργείων. Με το παιδί σου μπορείς να τριγυρνάς στα mall αλλά δεν μπορείς να καθίσεις σε ένα τραπεζάκι σε εξωτερικό χώρο να πιείς ένα καφέ. Και αν το βγάλεις στην αλάνα να τρέξει, διπλοσκέφτεσαι τι να κάνεις με τη μάσκα (να την αφήσω μη φάμε κανένα πρόστιμο ή θεωρείται άσκηση;) Στο δημόσιο που δουλεύει ο σύζυγος θα μπορούσαν να δουλεύουν 100% τηλεργασία και πλήρως αποτελεσματικοί, αλλά όχι, πρέπει να πηγαίνουν από το γραφείο γιατί η πολιτική ηγεσία θα πει ότι προμοτάρουν τη τεμπελιά και έτσι πρέπει να μπαίνουν στα ΜΜΜ σαν τις σαρδέλες. Στον ιδιωτικό τομέα που δουλεύω εγώ και εφαρμόζοντας το πρόγραμμα συνεργασία, θα πρέπει να πηγαίνουμε κάθε μέρα αλλά 6ωρο. Και έτσι, και μείωση αποδοχών θα έχουμε και μεταφορικά θα πληρώνουμε και θα συνωστιζόμαστε. Επίσης τηλεργασία προσφέρει μόνο το 10% του προσωπικού καθώς για το υπόλοιπο αυθαίρετα έχει χαρακτηριστεί ότι είναι ανέφικτο. Τα γυμναστήρια κλείνουν (όπως και οι όμιλοι ρυθμικής, ενόργανης κλπ) αλλά πχ η σχολή μπαλέτου της κόρης μου επειδή έχει κρατική αναγνώριση για διπλώματα, θεωρείται εκπαιδευτικό ίδρυμα και συνεχίζει κανονικά. Όπως και τα ωδεία. Και τα φροντιστήρια. Άρα η αλληλεπίδραση συνεχίζεται εκτός σχολείου. Ο Μαγιορκίνης κάνει δημιουργική στατιστική προσπαθώντας να μας πείσει ότι περισσότεροι μαθητές είναι πιο ασφαλείς σε μια τάξη. Ο Σύψας μας υπαγορεύει να μην αγκαλιάζουμε τα παιδιά μας. Και ο πρωθυπουργός πίνει καφεδάκι άνευ μάσκας. Και βασικά, όλοι νιώθουμε ότι τόσους μήνες θυσιάζονται ζωές και δουλειές χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Καλή η ατομική ευθύνη δε λέω, αλλά υπάρχει και η πολιτική ευθύνη πίσω από αυτό. Και είναι μεγαλύτερη της ατομικής. Αλλά αυτά στην Ελλάδα είναι αλληλένδετα. Ανεύθυνοι άνθρωποι ψηφίζουν κυβερνήσεις που καλλιεργούν ακόμα πιο ανεύθυνες κοινωνίες.
    14 points
  10. Η δική μου εγκυμοσύνη προέκυψε μετά από πολλές προσπάθειες και με τη βοήθεια της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Τίποτα πρωτότυπο. Αντίθετα της αδερφής μου, ήταν αναπάντεχη! Στα 42 σχεδόν τότε και λιγότερο από ένα χρόνο παντρεμένη, είχε ξεκινήσει διαδικασία εξωσωματικής με φυσικούς κύκλους, για πρώτο παιδάκι. Είχε κάνει ήδη μία ωοληψία, τον επόμενο μήνα την έχασε και θα έκανε τον επόμενο πάλι. 2 μέρες πριν το γάμο μου, μπαίνουμε με τις βαλίτσες στο αυτοκίνητο για να πάμε στο λιμάνι , να πάρουμε το πλοίο για το νησί που θα παντρευόμουν. Άσε που λέει, θα είμαι στάνταρ αδιάθετη στο γάμο, ήταν να αδιαθετήσω πριν 6 μέρες και δεν μου έχει έρθει! Άσε με, τα νεύρα μου! Χμ.. της λέω? Τεστ έκανες? Άσε μας παιδάκι μου, μου απαντάει! Το επόμενο βράδυ, βαφόμασταν στο μπάνιο για να πάμε στο beach party-bachelor, και της δίνω το τεστ που είχα πάρει κρυφά από το φαρμακείο. Δεν είσαι με τα καλά σου μου λέει! Την πείθω να το κάνει και λίγα λεπτά αργότερα, είμαστε στο μπάνιο πάνω από το θετικό τεστ, η αδερφή μου με το στόμα ανοιχτό, εμένα να με έχουν πάρει τα ζουμιά, μπαίνει και η μαμά μου, καταλαβαίνει τι έχει γίνει και κλαίμε όλες μαζί!
    13 points
  11. Τα μέτρα δεν τηρούνται πλέον γιατί πολύ απλά ο κόσμος βλέπει την αντιφατικότητα και νιώθει ότι τον κοροϊδεύουν. Την άνοιξη ήταν κάτι τελείως καινούριο που το παρουσίαζαν ότι θα πεθάνουμε όλοι αν ξεμυτισουμε στο πάρκο κ έτσι ήμασταν όλοι πολύ υπάκουοι. Επίσης, σκεφτόμασταν ότι θα είναι για 3 μήνες κ το καλοκαίρι θα τελειώσει. Τώρα, όταν βλέπεις οτι ο κόπος σου (σωματικά, ψυχολογικά, οικονομικά) πήγε κουβα το καλοκαίρι, που υποδεχόμασταν με φιέστες τουρίστες χωρίς τεστ, τα μπαρ κ τα μπουζούκια έκαναν ο,τι ήθελαν, στιβαζουν κόσμο σαν σαρδέλες στα ΜΜΜ, πάρτι χαμός ενώ εσύ ζούσες με 800 ευρώ για 2.5 μήνες κ καθαριζες τις κονσέρβες με αντισηπτικό κ έβγαζες τα ρούχα στη βεράντα όταν είχαμε 20 κρούσματα ενώ ο ιός φαίνεται να συνεχίζει ακάθεκτος για αρκετό καιρό, φάρμακο δεν υπάρχει κ τελικα η θνησιμότητα είναι χαμηλότερη από ότι λέγανε ε, πόσο να αντέξει κάνεις κ να μη γίνει αντιδραστικός;
    13 points
  12. Τα αδερφάκια δεν είναι δώρο και μην του το λέτε καν. Λογικό είναι να ζηλέψει κάποια στιγμή, και δεν πρέπει να έχει και τύψεις που δεν του άρεσε το "δώρο". Εξαλλου το ενδιαφέρον για το αδερφάκι θα εξαντληθεί τη στιγμή που θα καταλάβει ότι δεν μπορούν να παίξουν και ότι αντί για το παιδάκι που "παρήγγειλε" ήρθε ένα μωρό που τρώει την προσοχή των γονιών και δεν ξέρει να κάνει τίποτα (εκτός από να βουτάει παιχνίδια σε κανέναν χρόνο). Και 7-8 να είναι το μεγάλο, θα μετανιώσει και θα ζηλέψει, σαν παιδί, αναξάρτητα από το αν θα το αγαπάει κιόλας. Οπότε μην το εμφανίζεται σαν κάτι που γίνεται για το καλό του στο ίδιο το παιδί, ούτε για πλάκα, είναι πολύ "μπερδευτικό" για τα συναισθηματά του
    13 points
  13. Καλημέρα σε όλα τα κορίτσια! Μπαίνω λίγο βιαστικά για να σας πω πως γεννήθηκαν τα ομορφα διδυμάκια μου! Θα ηθελα να ευχαριστησω ολες τις κοπελες που με πμ και γενικως με τις παρεμβασεις τους με στηριξαν οταν ειχα τις αμφιβολιες μου για να κανω το βημα αυτο. Θα ηθελα επισης να ευχαριστησω τη δοτρια που μας χαρισε αυτο το πολυτιμο δωρο και να ευχηθω σε ολα τα κοριτσια να μην φοβηθουν να το κάνουν και να πετύχουν να ζήσουν το όνειρο τους!
    13 points
  14. Κοριτσια... Μολις είχα ενα θετικό τεστ.... Λογικά είμαι έγκυος. Είμαι έγκυος!!! Τρίτη φορά.... ευελπιστω να μην τριτωσει το κακο. Τη Δευτέρα θα πάω για τη χοριακη. Στείλτε μου όλη τη θετική σας ενέργεια να πάνε όλα καλά αυτή τη φορα... δεν το έχω συνειδητοποιήσει, δεν με αφήνω να χαρώ όσο και να θέλω. Ο φόβος με περιμένει στη γωνία. Μακάρι να πάνε οοολα καλά ...
    13 points
  15. Καλημέρα! Επειδή κάποια στιγμή είναι πιθανό να postάρω κάτι σχετικό και οι χρήστες που με γνωρίζουν να αναρωτηθούν... ήρθε στον κόσμο το 3ο παιδάκι μας. Η κύηση ήταν ένα ταξίδι με κούραση, αγωνία, δυσάρεστα απρόοπτα αλλά και μεγάλη επιθυμία και προσμονή για το μωρό αυτό. Εύχομαι ο καινούριος χρόνος να φέρει υγεία, χαρά και ευημερία σε όλους! Να έχετε μια όμορφη Πρωτοχρονιά!
    12 points
  16. Εδώ και μερικές ημέρες η μαμά μου νοσεί, πλήρως εμβολιασμένη, κόλλησε από άνθρωπο που δεν είχε εμβολιαστεί.. Δεν ξέρω τι να σκεφτώ, από τη μία τα βάζω με τον άνθρωπο που κυκλοφορούσε ανεμβολίαστος χωρίς να λαμβάνει κανένα μέτρο και από την άλλη τα βάζω και με τη μαμά μου επειδή επέλεξε να βρεθεί σε έναν κλειστό χώρο με έναν ανεμβολίαστο επειδή η ίδια το είχε κάνει και ένιωθε ασφαλής, και κάπως έτσι ξεκίνησε η ταλαιπωρία της. Όλοι πρέπει να κάνουμε τεστ, εμβολιασμένοι ανεμβολίαστοι, και ολοι φυσικά πρέπει να τηρούμε τα μέτρα αφού πλέον βλέπουμε πως μπορούμε να κολλήσουμε, δεν καταλαβαίνω γιατί να μη κάνουμε τεστ, ειλικρινά δυσκολεύομαι πολύ να το καταλάβω, προσωπικά κάνω τεστ (σελφ) συχνά και ραπιντ αν κάποια μέρα δεν νιώθω καλά. Όταν το παιδί μου αρρώστησε την προηγούμενη εβδομάδα και ενημέρωσα τον γιατρό πως το σελφ τεστ ήταν αρνητικό μου είπε πως δεν χρειάζεται να κάνει ακόμα ραπιντ να δούμε πως θα εξελιχθεί η ασθένεια και μετά, δεν τον άκουσα όμως και πήγα για τεστ, όχι μόνο για μας, και για όλους εκείνους με τους οποίους έρχεται σε επαφή το παιδί μου γιατί η συνείδηση μου δεν μου επιτρέπει να κάνω το αντίθετο. Πράγματι η πανδημία έχει πάρει αποκλειστικά πολιτικό χαρακτήρα και αυτό μας έχει οδηγήσει στα 7000+ κρούσματα την ημέρα, και δε πρόκειται να αλλάξει τίποτα αν πρώτα δεν αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι. Άλλοι δεν εμβολιάζονται γιατί φοβούνται, άλλοι γιατί πιστεύουν πως θα νοσήσουν έτσι και αλλιώς οπότε γιατί να το κάνουν, άλλοι γιατί δεν πιστεύουν πως πιστεύουν πως υπάρχει αυτός ο ιός, προσωπικά δεν με νοιάζει το γιατί, εστιάζω στο αποτέλεσμα και αυτό είναι τα νούμερα εισαγωγών στις μεθ καθημερινά, ανεξάρτητα από την αιτία το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Έχω πλέον επιλέξει και δεν βλέπω καθόλου ανεμβολίαστους φίλους, γιατί φοβάμαι πως θα με κολλήσουν , γιατί εκείνοι έπραξαν όπως θεωρούσαν σωστό έτσι και εγώ, και δεν δεχομαι από κανέναν να μου ασκήσει κριτική για τις επιλογές μου. Εντάξει κ η παρωδία ότι οι εμβολιασμένοι κάνουν τη διασπορά πρέπει λίγο να σταματήσει, όλοι όσοι δεν τηρούμε τα μέτρα κάνουμε διασπορά - όσοι δεν φορούν μάσκα - δεν υποβάλλονται σε τεστ - δεν χρησιμοποιούν αντισηπτικό - δεν μένουν καραντίνα όταν πρέπει , όλοι, και είτε μας αρέσει είτε όχι το εμβόλιο προσφέρει μία προστασία, αυτή είναι η αλήθεια. Όσες σελίδες και να γράψουμε εδώ για την ανικανότητα της πολιτείας μας δεν θα αλλάξει τίποτα όσο δεν αντιλαμβανόμαστε την ευθύνη που έχει ο κάθε ένας μας χωριστά, αυτή είναι η αλήθεια.
    12 points
  17. Δεν πιστεύω ότι το να σου αγοράσουν ένα σπίτι οι γονείς σου σε δεσμεύει. Η ενσταση είναι σε αυτό που επαναλαμβάνει η @anemoni1989 για το πόσο μόνη της τα κατάφερε. Το να σου παρέχει η οικογένειά σου όσα χρειάζεσαι για να σπουδάσεις, να σε στηρίξουν μέχρι να σταθείς στα πόδια σου και να σου δώσουν και ένα σπίτι, είναι προνόμια. Πολλοί τα έχουμε, δεν είναι λόγος να αυτομαστιγωνόμαστε που είμαστε προνομιούχοι, αλλά να έχουμε και συναίσθηση ότι είμαστε. Για το δεύτερο κομμάτι, συμφωνά απόλυτα, ο ψυχίατρος δε θα φτιάξει ένα κακό χαρακτήρα. Αλλά επειδή η κοπέλα λέει ότι δεν είναι αυτή η ανάμνηση που έχει από τον πατέρα της παλιότερα, και υπάρχει διάγνωση, λογικά η συμπεριφορά τώρα ενισχύεται σε μεγάλο βαθμό από την πάθηση. Δεν έχει νόημα να τσακώνεσαι με έναν αρρωστο άνθρωπο. Απλά αποφεύγεις τη σύγκρουση, έστω και απομακρυνόμενος.
    12 points
  18. Eγώ θα μιλήσω βάση της προσωπικής μου πείρας με ένα παιδί στον παιδικό από βρέφος. Θα ξεκινήσω μόνο λέγοντας πως σήμερα (ετών 5, νήπιο και στο ίδιο σχολείο από όταν ήταν 9 μηνών) μπήκε στο σχολείο κλαίγοντας και λέγοντας μου πως δεν του αρέσει, εχθές το απόγευμα που τον πήρα μου έλεγε πως γύρισα νωρίς να τον πάρω και δεν πρόλαβε να παίξει, να φύγω και να γυρίσω όταν έχει φύγει το σχολικό!!!! Δεν είναι όλες οι ημέρες ίδιες για τα παιδιά όπως το ίδιο ισχύει και για εμάς τους μεγάλους. Εμείς και στα δύο και στα τρία τις δύο πρώτες εβδομάδες επιστροφής από διακοπές περάσαμε περίοδο προσαρμογής. Έφυγα πολλές φορές κλαίγοντας από το σχολείο. Φυσικά και δεν εμπιστεύομαι κανέναν 100% οπότε και προσπαθούσα να καταλάβω από την συμπεριφορά του γιου μου και τα όσα έλεγε αν κάτι συνέβαινε στο σχολείο. Αξέχαστο μία ημέρα που τον αφήνω και εκείνος έκλαιγε, φώναζε ''μη με αφήνεις μαμά μου μη φύγεις'' και μένω έξω στην αυλή να μιλήσω με την υπεύθυνη, το παράθυρο της τάξης του ήταν ανοιχτό και ακούω την δυνατή φωνή μπαίνοντας στην τάξη ''φίλοι μου ήρθαααααα ώρα για παιχνίδιιιιι'', μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα είχε ξεχάσει το κλάμα και μπήκε στην τάξη σαν να μην έχει συμβέι τίποτα και εγώ έξω έκλαιγα! Ένα παιδί τριών ετών που φεύγει από την ασφάλεια του σπιτιού του και του περιορισμένου περιβάλλοντος που ζει θα χρειαστεί χρόνο προσαρμογής περισσότερο σε σύγκριση με ένα παιδί που από όταν έχει ξεκινήσει να έχει μνήμες βρίσκεται στο σχολείο, επίσης το κάθε ένα θέλει άλλο χρόνο. Εννοείται πως ο γονέας πρέπει να είναι σε εγρήγορση και να προσπαθεί να μαθαίνει το τι συμβαίνει, όμως πάνω από όλα χρειάζεται ψυχραιμία και υπομονή. Εσείς που είστε ενήλικες , μεγάλοι άνθρωποι αν αλλάξετε σπίτι-δουλειά κτλ δεν θα χρειαστείτε χρόνο προσαρμογής? να μάθετε το νέο περιβάλλον, τα νέα πρόσωπα, να δείτε ποιον εμπιστεύεστε ποιον όχι, ποιος σας ταιριάζει ως παρέα ποιος όχι, το ίδιο ισχύει και με τα παιδιά, το σχολείο είναι μία μικρογραφία της κοινωνίας μας. Ας μην βγάλουμε το μαμαδόμετρο να δούμε ποια είναι καλή μαμά και ποια όχι, αυτό θα το κρίνουν τα παιδιά μας μόνο και αυτό θα γίνει στο μέλλον. Προσωπικά 5 χρόνια τώρα κάθε βράδυ πριν κοιμηθώ σκέφτομαι τι έγινε την ημέρα που πέρασε , αν ήμουν καλή με το παιδί μου, αν ήμουν κάπου λάθος, πως θα γίνω καλύτερη πως θα διορθώσω τα δικά μου θέματα προκειμένου να μεγαλώσω έναν άνθρωπο ευτυχισμένο και ψυχικά υγιή, πέντε χρόνια τώρα δεν έχει υπάρξει ούτε μία ημέρα που να έχω την αίσθηση πως τα έκανα όλα σωστά , πάντα θα υπάρχει κάτι που δεν το έκανα όσο σωστά ήθελα και θα πρέπει να το διορθώσω.
    12 points
  19. Συγνώμη αλλά αυτό που λες είναι απλώς λάθος ή να το θέσω αλλιώς, αναπαράγεις την εσκεμμένη ή όχι παραπληροφόρηση. Οπως και σε δάση και σε παραλίες σαν της θεσσαλονίκης και σε μεγάλες πλατείες κτλ. είναι αυτοί ακριβώς οι χώροι που μπορούν να περπατούν ταυτόχρονα πολλοι άνθρωποι και να μην έρχεται κανένας κοντά στον άλλο. Ακόμη κι αν δεις γεμάτη την νέα παραλία, μπορείς κάλλιστα να εκτιμήσεις από κοντά ότι τα 2 μέτρα απόσταση είναι καθόλα εφικτά. Πόσο μάλλον τώρα, που κυκλοφορεί ελάχιστος κόσμος. @Έσπερος Εγώ θα εκτιμούσα περισσότερο μια υπεύθυνη και σοβαρή ενημέρωση από την κυβέρνηση τύπου: θα κρατήσει τουλάχιστον 2 μήνες (όχι να μας λένε μέρα με τη μέρα νέα μέτρα λες και τώρα δα, τα σκέφτηκαν μόλις), θα γίνει άμεσα απαγόρευση κυκλοφορίας (όχι από το ΔΕΝ προκειται, να περνάμε σε 5 μέρες στην ολική απαγόρευση), επιτρέπεται ΜΟΝΑΧΑ Η ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ από και προς συγκεκριμένο προορισμό και για τους συγκεκριμένους λόγους (όχι να λες οκ ατομική άσκηση και βόλτα στον σκύλο, αλλά μετά να κλείνεις τους χώρους στους οποίους είναι κατάλληλο να γίνεται αυτή η άσκηση ή/και η βόλτα του σκύλου). Επί της ουσίας, μας απαγορεύεται οποιαδήποτε έξοδος από το σπίτι, πλην εργασίας, τροφοδοσίας, ιατρικών λόγων. Αυτό. Τα υπόλοιπα τα θεωρεί κατάχρηση η κυβέρνηση, αλλά πρέπει να προσποιηθεί ότι οι πολίτες φταίνε, που παίρνει ακόμη πιο αυστηρά μέτρα επιτήρησης των πολιτών. Πιο πάνω η @ΑΡΓΚ είπε (και μοιάζει λογικό) ότι είναι και θεμιτό και επιτρεπτό να βγαίνουμε μικρές βόλτες καθημερινά γιατί δεν θα κρατήσει λίγο όλο αυτό και άρα πρέπει να κάνουμε την καλύτερη διαχείριση για να υποστούμε μεγάλης διάρκειας εγκλεισμό. Σύμφωνα όμως με όσα πράττει η πολιτεία, φαίνεται ότι ΚΑΙ θα κρατήσει πολύ καιρό ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να βγαίνουμε από το σπίτι, αν δεν είναι ζήτημα ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ. Αλλιώς δεν εξηγείται και το προς συζήτηση μέτρο, να απαγορευτεί η βραδυνή κυκλοφορία(!). Είναι πιο μεταδοτικός ο ιός τη νύχτα ή μήπως είδανε να παρτάρουνε συνωστισμένοι θεσσαλονικείς τη νύχτα στη νέα παραλία; Κανένα νόημα απολύτως.
    12 points
  20. Τα μωρά είναι ευλογία. Είναι όμως και ταλαιπωρία, κυρίως γιατί εμείς το βλέπουμε έτσι. Γιατί μας έχει δημιουργηθεί η αίσθηση ότι τα μωρά πρέπει να είναι μαμ κακά κ νάνι κ όχι άνθρωποι με αισθήματα, επιθυμίες κ ιδιοτροπίες, όπως όλοι! Δηλαδή αλήθεια διαφωνείτε ότι ένα νεογέννητο μωρό, που δεν βλέπει καλά καλά και δεν καταλαβαίνει τι του γίνεται, είναι φυσιολογικο να θέλει να είναι όλη μέρα αγκαλιά με τη μαμά του, μέσα στην οποία ήταν όλη μέρα επί εννια μήνες; Με τον ψυχολόγο προσωπικά διαφωνώ έτσι όπως τέθηκε, αλλά όχι με την άποψη ότι αυτό που κάνει το μωρό είναι φυσιολογικό. Έχουμε τρομερές απαιτήσεις από ανθρώπους που είναι στη ζωή λιγότερο από ένα μήνα. Και μιλάει ένας άνθρωπος που το παιδι του ξυπνάει στα 3 συνεχώς -ναι, ακόμα. Εμείς δεν μπορούμε, εμείς δεν το θεωρούμε φυσιολογικό με τα δικά μας δεδομένα, που έχουν διαμορφωθεί από τον δικό μας πολιτισμο. Προφανώς κ για όποιον δε δουλεύει αυτό πρέπει να βρει οποιαδήποτε λύση του δουλευει, συμφωνώ με όλα τα υπόλοιπα. Οι γάτες περπατάνε σε ένα μήνα κ ο άνθρωπος σε ένα χρόνο από τη γέννηση. Αυτό μάλλον θα πρέπει κάτι να λέει για τη διαφορά στα στάδια ανάπτυξης.
    12 points
  21. Εξαρτάται από την στάση ζωής που έχεις ως άνθρωπος. Μπορείς: 1) Να αλλάξεις σχολείο 2) Να μάθεις στην κόρη σου ότι έτσι είναι η ζωή και να συνεχίζει να αμύνεται ή να επιτίθεται για ό,τι θεωρεί σωστό. 3) Να μιλήσεις στη δασκάλα με τρόπο τέτοιο ώστε να καταλάβει ότι έχεις ενοχληθεί. Ακόμα κι αν κάνεις καταγγελία. 4) Να ερευνήσεις εάν έχουν οι άλλοι δίκιο για το παιδί σου, διότι και όλες οι δασκάλες και όλα τα παιδιά να είναι "προβληματικά" είναι λίγο δύσκολο. Αλλά έχω τις εξής ερωτήσεις: 1) Πάρτυ δεν έχετε κάνει; Συμμαθητές καλέσατε ; ήρθαν; 2) Σε πάρτυ σας καλούν; Πηγαίνετε; λαμβάνετε προσκλήσεις και από τα παιδιά που "την κάνουν πέρα" όπως διατείνεται η κόρη σου; 3) Σε άλλη δραστηριότητα εκτός σχολείου την έχετε πάει; εάν ναι, εκεί πώς αλληλεπιδρά; 4) Έχει αλλάξει κάτι στην οικογένεια που να προκαλεί στρες στο παιδί; 5) Άλλες μαμάδες δεν σας έχουν στηρίξει; 6) Η κόρη σου έχει κάποια φίλη/παρέα ή συνεχώς είναι μόνη της; 7) Μήπως υπάρχει γενικά κάποιο στίγμα στην οικογένεια για κάποιο λόγο ( μην απαντήσεις σε αυτό - το λέω για δική σου χρήση μόνο). Τέλος: εξωσχολικές φίλες έχει; κι αν ναι, πώς προέκυψαν; από συναναστροφή της κόρης σου ( πχ παιδική χαρά ) ή από δική σου ( πχ η κόρη της κολλητής σου φίλης ); Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι μεγαλοποιούμε γενικά καταστάσεις, ακόμα και στο κομμάτι του σχολικού εκφοβισμού. Τα χέρια του εκπαιδευτικού είναι αρκετά δεμένα από τη νομοθεσία και λίγοι έχουν τόσο ταλέντο στη δουλειά τους ώστε να γνωρίζουν να διαχειρίζονται τέτοιες καταστάσεις. Κι εγώ έχω περάσει φάσεις να μην με συμπαθούν οι συμμαθητές μου, αλλά είχα παρέα από άλλα τμήματα. Μετά που αλλάξανε πάλι τα τμήματα, ήμουν μαζί με την παρέα μου. Έχει τύχει να δεχτώ εκφοβισμό και να απαντήσω με τόσο ύπουλο χτύπημα που τους έμεινε αξέχαστο και δεν ασχολήθηκε ξανά μαζί μου κανείς. Έχει τύχει να υπερασπιστώ άτομο που εκφοβιζόταν για να πάρω κι εγώ τιμωρία από το γυμνασιάρχη. Έχει τύχει να κάνω παρέα με άτομο που εκφόβιζε άλλα παιδιά, και δεν το είχα καταλάβει ( τι στο καλό; βλαμμένο ήμουν ;;!!! ). Το κατάλαβα ως ενήλικη. Η ζωή είναι σκληρή από τα παιδικά μας χρόνια, αλλά έτσι ισχύει και σε όλο το ζωικό βασίλειο. Είναι θέμα αντίληψης και νοοτροπίας.
    12 points
  22. Εγώ παλί ετσι οπως διαβαζω τη διατυπωση του θεματος, κ κρινοντας κ απο τα δικα μου παιδικα βιώματα, πιστευω οτι κ για τη θεματοθέτρια η σεξουαλικότητα ειναι θεμα ταμπου. Σαν να το θεωρει κ η ιδια κατι ασχημο κατα βαθος κ λογικα δεν εχει κανει καμια συζητησγ με το παιδι το οππιο προφανως τα εχει μαθει απο αλλου, αλλα του εχει περασει υποσυνείδητα οτι ειναι κατι πονηρο (λεξη της ιδιας εξαλλου) κ ένοχο κ ισως γι αυτο νιωθει αυτη τη συγχυση που αντιλαμβάνεται οτι το κανουν οι γονεις του. Επίσης στα 13 μια χαρά έπρεπε να βρει προφυλακτικά για να δει οτι τα χρησιμοποιούν κ οι γονεις της κ ειναι αυτονόητη η χρηση τους γιατι δεν ειναι απιθανο να βρεθει σε καμια θεση περιεργη αν οχι στα 13, ισως στα 15, μακαρι κ αργοτερα βρβαια, αλλα δεν ξερετε ποτέ τι γινεται, η σωστη ενημερωση ειναι θεμελιώδης για την προφύλαξη του παιδιου. Στα 13 επρεπε ηδη να εχει συζητησει με τους γονεις κ να της εχουν λυθει κ οποιες αποριες απο τους ιδιους τπυς γονεις.
    12 points
  23. Εμενα προσωπικα δεν θα με ενοιαζε η λιστα δωρου στο παρτυ που θα ημουν καλεσμενη...Αν με βολευε να παω στο καταστημα θα πηγαινα και ουτε κομπλεξ εχω ποσα λεφτα να δωσω κι αν φανουν λιγα σε καποιον...Οτι αντεχει η τσεπη μου μεσα απο την καρδια μου για το παιδακι.... Αν θα το εκανα στο παιδι μου? Οχι. Αν εδινα αρχικα στο παιδι μου την επιλογη να επιλεξει ενα απο τα δυο, αυτο θα το τηρουσα και θα περιμενα να επιλεξει. Οχι να του τα προσφερω και τα δυο. Περα απο αυτο που απο οτι βλεπω δεν σε απασχολει, δεν θελω αρχικα να περασω το μηνυμα ατο παιδι μου οτι τα γενεθλια ειναι ενας καλος τροπος να παρουμε αυτο που θελουμε μεσω των καλεσμενων μας. Κοινως δεν θα ηθελα να βλεπει τους αλλους σαν πορτοφολι και να του διδαξω εναν ευκολο τροπο να μαζεψει λεφτα απο τους αλλους για να παρει συτο που θελει .... Δευτερον, ειναι μια πολυ καλη αρχη για να μαθει ποσο κοπο και υπομονη χρειαζεται μεχρι να αποκτησουμε κατι. Πως αποταμιευουμε και πως βαζουμε προτεραιοτητες. Τωρα ο καθενας κανει οτι νομιζει...Σε καποιους θα αρεσει και σε καποιους αλλους οχι αυτη η λιστα που θελεις να κανεις...Για εμενα, τα μηνυματα που δινεις στο παιδι σου θα επρεπε να σε απασχολουν πιο πολυ απο το τι θα πουν οι καλεσμενοι....
    12 points
  24. Δεν είπα ότι δεν προσφέρουν εκπαίδευση. Ειπα Δεν ξέρω πού είναι το απαξιωτικό σε αυτό. Είναι η αλήθεια. Οι απόφοιτοι του Κολλεγίου πχ γίνονται παρέα κ σε κυβέρνηση άμα λάχει. Για όποιον μπορεί κ θέλει αυτό το παραπάνω δε νομίζω ότι τίθεται θέμα αν έχουν καλά εργαστήρια ή καθηγητές σε σχέση με τα δημόσια. Απλά το παιδί του θα πάει εκεί, μαζί με τα παιδιά όλων αυτών που συναναστρέφεται ο γονιος-πολιτικος-επιχειρηματιας-γονος. Δεν το λέω κακοπροαιρετα, είναι η φυσική ροή των πραγμάτων αν θες. Στην αντίπερα όχθη, ενα δημόσιο σχολείο στην πόλη μου τρέχει πρόγραμμα εκπαιδευτικής ρομποτικής με παγκόσμιες διακρίσεις για τους μαθητές. Τι σημαίνει αυτό; Ότι όλα τα δημόσια μπορούν να προσφέρουν το ίδιο; Προφανώς και όχι. Και συμφωνώ απόλυτα με την τελευταία φράση σου αλλά θα προσθέσω ότι αν το πνεύμα είναι κλειστό, ο,τι εκπαίδευση κ να λάβει, τα καλύτερα εργαστήρια, τα καλύτερα ib, τους καλύτερους καθηγητές κ να του δώσεις, το στουρνάρι θα μείνει στουρνάρι (κ δεν εννοώ μόνο σε μορφωτικό επίπεδο). Επίσης, για να μην παρεξηγηθω, δε θεωρώ ότι στα ιδιωτικα σχολεία δεν παρέχεται εκπαίδευση επιπέδου, ίσα ίσα. Κ μόνο οι δραστηριότητες που παρέχουν στους μαθητές αποτελούν σπουδαίο παράγοντα στη μόρφωσή τους. Απλώς πιστεύω ότι τα υπερβολικά ποσά που ζητούν μερικά σχολεία δεν αντικατοπτρίζουν απαραίτητα κ την υπεροχή τους έναντι άλλων πιο οικονομικών ή ακόμη και δημοσίων σχολειων, όπου υπηρετούν ορισμένοι αξιόλογοι καθηγητές που προσπαθούν υπό αντίξοες συνθήκες να κάνουν τη δουλειά τους. Δυστυχώς, εμείς οι γονείς της μεσαίας τάξης που λάβαμε υψηλή μόρφωση και θέλουμε το ίδιο κ για τα παιδιά μας αλλά τώρα αυτή η μόρφωση δεν βρίσκει οικονομικό αντίκρυσμα τις περισσότερες φορές κ άρα δεν μπορούμε να ανταπεξέλθουμε με τον ίδιο τρόπο στα δικά μας παιδιά, αντιμετωπίζουμε πρβλ στην αποδοχή της πραγματικότητας.
    12 points
  25. Εγώ πάλι δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να νιώθουμε ευγνώμονες όταν ο σύζυγος βοηθάει στο μεγάλωμα του παιδιού ή στις υποχρεώσεις του σπιτιού? Και κυρίως όταν η γυναίκα εργάζεται και εκείνη? Δεν ζούμε και οι δύο σε αυτό το σπίτι?Δεν υπάρχει ένα μαγικό χέρι που μαζεύει τα πάντα και είναι όλα στην εντέλεια, κάποιος πρέπει να τα κάνει αυτά, και όταν η γυναίκα εργάζεται είναι δυσκολο να σηκώσει μόνη της το βάρος. Σίγουρα κάποια πράγματα δεν τα κάνουν όπως εμείς ή για να το πω πιο σωστά δεν τα κάνουν όπως εμείς θέλουμε (π.χ δεν πειράζει αν δεν απλώσουν τα ρούχα όπως εμείς..σημασία έχει πως τα άπλωσαν και δεν θα χρειαστεί να το κάνουμε εμείς και αυτό) Θεωρώ πως όση υποχρέωση έχουμε εμείς έχουν και οι ίδιοι. Εμένα ο άντρας μου μπορεί να κάνει τα πάντα μέσα στο σπίτι (εκτός από σίδερο) και με το παιδί συμμετέχει πολύ στο μεγάλωμα του, πολλές γυναίκες από τον κύκλο μου λένε να λέω και ΄''ευχαριστώ'' (που εννοείται πως δεν παραπονιέμαι)..αλλά γιατί να πω ευχαριστώ?που συμμετέχει ενεργά στα πάντα? την ίδια υποχρέωση δεν έχουμε? Υπάρχουν άντρες που είναι ακόμα και σήμερα ''πασάδες'' επειδή εμείς οι γυναίκες το τροφοδοτούμε αυτό, επειδή μέσα μας και εμείς πιστεύουμε πως ουσιαστικά μας κάνουν χάρη αν μαζέψουν το τραπέζι ή κάνουν μπάνιο το παιδί..ενώ δεν είναι έτσι. Τουλάχιστον αυτή είναι η άποψη μου. Δεν θα μπορούσα να ζω με έναν άνθρωπο που περιμένει να γίνουν τα πάντα από εμένα, για αυτό και είπα και πριν πως αυτό φαίνεται ακόμα και πριν έρθει το παιδί στην ζωή του ζευγαριού.
    12 points
  26. Η συμβουλή μου είναι, αν "ξεχειλώσεις" να βρεις έναν άντρα πιο "προικισμένο"...να σε γεμίζει! Είμαι λίγο σοκαρισμένη απ αυτό που διάβασα. Συμφωνώ απόλυτα με τα κορίτσια, εαν δεν συντρέχει ιατρικός λόγος μην επιλέγεις την καισαρική. Μπορεί και ο φυσιολογικός τοκετός να καταλήξει σε καισαρική όμως είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Με το καλό να ρθει το νινάκι σου και να γεννήσεις όπως εσύ! επιθυμείς να γεννήσεις.
    12 points
  27. Καλησπέρα κορίτσια μου....kalipso μου εύχομαι σε λίγες μερούλες να μας ανακοινωσεις μια τερααααααστια χοριακη!!!!... ο δρομος αυτός κοπελιές μου είναι μακρύς...Η κάθε μια απο εμάς σηκωνει το δικο της σταυρό και η μάχη με τον εαυτό μας πολλές φορές είναι σκληρή...Πρέπει να αποδεχτούμε καταστάσεις, να πάρουμε αποφάσεις, να πονεσουμε....πανω απ όλα όμως πρέπει να ΠΡΟΧΩΡΉΣΟΥΜΕ....Η κάθε μια στο μονοπάτι που χαράζει και με όποιο τρόπο νομίζει πως είναι ο πιο σωστός ...Θέλω να ευχηθώ δύναμη και κουράγιο πάνω απ όλα σε όλες μας...Είναι αγώνας αντοχής και όλες μα όλες πρέπει να επιβραβεύσουμε τον εαυτό μας που καταφέραμε να φτάσουμε έστω ως εδώ...Και μην ξεχνάμε όσο συνεχίζουμε τις προσπάθειες οι πιθανότητες είναι με το μέρος μας...δεν ξερω πως....δεν ξερω ποτε....αλλα με τον ενα η με τον αλλο τρόπο ενα μωρακι θα έρθει στην αγκαλια μας αν το θέλουμε τόσο πολύ...Σας φιλώ .....
    12 points
  28. Είδατε; Ο αρνητής μητροπολίτης Αγρινίου διασωληνώθηκε χθες στο Αγρίνιο και μεταφέρθηκε στον Ευαγγελισμό σήμερα. Ο αρνητής. Που έβγαζε τον οχετό. Σε vip ΜΕΘ. Ε γμσ μας! Πόσο πια δύο μέτρα δύο σταθμά σε αυτή τη χώρα πόσο! Ο πολίτης του Αγρινίου να πεθαίνει στην χειρότερη ΜΕΘ της Ελλάδας και ο άλλος και το κομμάτι του και τη θεσούλα του. Πήρε τόσο κοσμο στο λαιμό του! Furious i am yes! Τραβάτε κάντε το εμβόλιο κανένας δεν νοιάζεται για μας
    11 points
  29. Αυτα της ειπα και σημερα. Καποιος τρωει καθε μερα απο το κυλικειο και οι περισσοτεροι ποτε. Επισης καποιοι τρωνε καθε μερα βραστα λαχανικα κι εσυ ποτε… η απαντηση ηταν «μην αλλαζεις θεμα»
    11 points
  30. Οι ημέρες περνούν και ο γιος μου δεν έχει κανένα σύμπτωμα, καταλαβαίνω πια αυτό που λένε πως οι ασυμπτωματικοί κάνουν μεγάλη διασπορά καθώς αν δεν είχαμε τα θετικά τεστ ούτε που θα καταλάβαινα πως το παιδί μου νοσεί. Εγώ σήμερα έκανα μοριακό και αύριο ή μεθαύριο θα έχω τα αποτελέσματα, ο άντρας μου ακόμα αρνητικός, θα πάει και αύριο για τεστ (είχε κάνει την Δευτέρα).
    11 points
  31. Τώρα που λέτε για ποδήλατα πάντως επανέρχομαι στο θέμα της ερωτικής διάθεσης. Ο άντρας μου είναι δεινός ποδηλάτης! Κάτι Σάββατα λοιπόν που τρώμε πρωινό με τη μικρή και τον βλέπω να ετοιμάζεται και να φοράει τα κολάν και τις ποδηλατικές μπλούζες με πιάνει αυτό το κάτι (σαν τη little lamp με τα κοστούμια ένα πράγμα), δεν ορμάω μεν αλλά μπορεί να του πετάξω και κανένα υπονοούμενο (με τρόπο μη μας καταλάβει το παιδί). Και με το που ανοίγει την πόρτα να φύγει ξαφνικά σε χρόνο dt ξεπετάγεται η αθάνατη ελληνίδα μάνα από μέσα μου και ακούω τον εαυτό μου να του λέει "πρόσεχε στο δρόμο, άκρη άκρη να πηγαίνεις μη σε φάει κανένα αυτοκίνητο". Μόνο ζακέτα δεν του έχω πει ακόμα να πάρει. Ε δε με λες και πολύ σέξι για Σάββατο πρωί.
    11 points
  32. Χάχα δεν ξέρω αν σου κάνει, αλλά εγώ όταν γνώρισα τον άντρα μου νόμιζα ότι είναι γκει! Όχι ότι έχει κατι το θηλυπρεπες, αλλά έλεγα 40αρης και μόνος ή γκει θα είναι ή κουσούρι θα έχει, είχε και τα κολλήματα του με την υγιεινή διατροφή και τον γνώρισα και στην δουλειά που ήθελε να είναι όλα στο εργαστήριο στην τάξη και τακτοποιημενα και είναι αυστηρός γενικά, λέω να δεις κακιασμενη αδερφή θα είναι αυτός!
    11 points
  33. Διαθέτω τη βεράντα μου με θέα τη θάλασσα για πρόχειρο μπάρμπεκιου σε επαγγελματίες που θα έρθουν από την Αθήνα να ελέγξουν την πορεία των εμβολιασμών στο νησί μας, για όποιον ενδιαφέρεται. Με το αζημίωτο φυσικά. Ο ψηστης περιλαμβάνεται στην τιμή. Απέναντι έχει θάλασσα, δεν θα μας φωτογραφίσει κανένας αδιάκριτος προβοκάτορας.
    11 points
  34. Τώρα διάβασα τα υπόλοιπα ποστ, για την εκμετάλλευση του ενοικίου, την κατάθλιψη του μπαμπά και την άλλη συζήτηση για το baby sitting. Όλα αυτά φωτίζουν διαφορετικά το ζήτημα. Η άποψή μου πως πρέπει να θέτουμε όρια δεν αλλάζει, και εξακολουθώ να πιστεύω ότι κάποιες γραμμές δεν πρέπει να ξεπερνιούνται. Ωστόσο, είναι γεγονός ότι όταν δέχεσαι βοήθεια, πρέπει να συνυπολογίζεις ότι συνήθως έρχεται με κάποιες αξιώσεις - και το να σου προσέχουν το παιδί έστω για κάποιες ώρες την ημέρα και να σου δίνουν σπίτι που εκμεταλλεύεσαι οικονομικά, είναι βοήθεια. Αν εσύ δεν θέλεις να έχεις υποχρέωση, τότε δεν δέχεσαι τη βοήθεια. Θα σου πρότεινα να δουλέψεις με τον ψυχολόγο σου και να αποφασίσεις τι θα είναι καλύτερο για την ψυχική σου ηρεμία, και στη συνέχεια να δεις πώς μπορείς αυτό να το κάνεις πράξη λαμβάνοντας υπόψη ότι ο πατέρας σου είναι ψυχικά άρρωστος. Εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν, και δεν νομίζω ότι μπορεί κανείς να σου πει τι πρέπει να κάνεις. Θα ήθελα όμως να σημειώσω ότι, επειδή υπάρχουν παππούδες που ουσιαστικά ζουν στην υπηρεσία των παιδιών τους, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι αναμενόμενο ούτε είναι η νόρμα. Γιατί υπάρχουν επίσης παιδιά που ζουν στην υπηρεσία των παππούδων, βοηθώντας οικονομικά, παραβλέποντας κακές συμπεριφορές και χωρίς να παίρνουν βοήθεια με τα μωρά. Προφανώς ούτε αυτό είναι σωστό κι αναμενόμενο, αλλά θέλω να πω: ας μην παίρνουμε τα πράγματα ως δεδομένα. Και σίγουρα η γονική παροχή σπιτιού και η βοήθεια με το παιδί μάς κατατάσσουν αυτόματα στην κατηγορία "έχω βοήθεια" κι όχι στην κατηγορία "τα κατάφερα μόνος μου".
    11 points
  35. Αρχικά να σου πω ότι ο τίτλος με μπέρδεψε, πήγε το μυαλό μου σε ιστορίες για αγρίους, διάβασα και κάτι περίεργα άρθρα τελευταία στον τύπο για αλκοολικούς γονείς που άφηναν τα παιδιά μόνα στο σπίτι και λέω ποιος ξέρει τι κάνει για να μην είναι καλή μαμά και να τα κάνει όλα λάθος. Και μετά βλέπω αυτό για το φαγητό. Θα μιλήσω περισσότερο γενικά τώρα, αλλά πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί το ποσό τρώει ή δεν τρώει ένα παιδί έχει να κάνει με τον γονιό. Γιατί θεωρούμε ότι ο γονιός είναι υπεύθυνος για την όρεξη του παιδιού; Τα παιδιά μας είναι διαφορετικές οντότητες και έχουν διαφορετικό σώμα από εμάς και η όρεξη τους ρυθμίζεται από τις ορμόνες που παράγει το δικό τους σώμα. Δηλαδή έναν παιδί που τρώει καλά είναι επειδή κάτι κάνει καλά ο γονιός του ενώ ένα παιδί που δεν τρώει καλά έχει κακό γονιό; εν μέρει καταλαβαίνω ότι πάνω στο άγχος πολλοι γονείς κάνουν λάθη και είτε πιέζουν το παιδί να φάει με το ζόρι, ενώ δείχνει ξεκάθαρα ότι δεν θέλει να φάει άλλο ή του δίνουν μόνο ζάχαρη και απλούς υδατάνθρακες απλά και μόνο για να φάει, αλλά πέρα από αυτό το να συγχέουμε την όρεξη του παιδιού με τον γονιό είναι απλά παραλογισμός. Αν είναι έτσι, τότε εγώ στην μεγάλη που δεν τρώει είμαι πολύ κακή μαμά και τα κάνω όλα λάθος και στην μικρή που τρώει ότι της βάλεις στο πιάτο είμαι άριστη μαμά. Δεν παιζει κάτι τέτοιο, έχουν την ίδια ακριβώς αντιμετώπιση. Είναι ξεκάθαρα στο παιδί. Και μια φιλική συμβουλή, μην ζυγίζεις τις ποσότητες που τρώει κάθε μέρα, είναι φουλ ψυχαναγκαστικο και σε βάζει σε έναν φαύλο κύκλο που δεν οδηγεί πουθενά. Όταν ένας ενηλικας πρέπει για διάφορους λόγους να μετρήσει πόσο τρώει κάθε μέρα συνήθως δυσανασχετεί και το βρίσκει πολύ δύσκολο, γιατί να το κάνουμε στα παιδιά; και κάτι πολύ σημαντικό που πολλοι γονείς που αγχώνονται για την διατροφή του παιδιού τους ξεχνούν (και εγώ μια από αυτούς κάποιες φορές με την μεγάλη) το αν θα φάει 50 γρ παραπάνω σήμερα αλλά με το ζόρι μακροπροθεσμα του κάνει πολύ περισσότερο κακό πάρα καλό. Ηρέμησε λοιπόν, εάν ήταν όσοι έχουν παιδιά με μειωμένη όρεξη να θεωρούνται κακοί γονείς, τότε θα έπρεπε το μισό φόρουμ να είναι κακοί γονείς. Συνέχισε να προσφέρεις χωρίς πίεση και όσο φάει.
    11 points
  36. Επειδή είσαι έξυπνος άνθρωπος, καταλαβαίνεις ότι κανείς δε λέει "για τη Μαρφίν δε λέτε τίποτα" όταν η συζήτηση είναι για τη ΧΑ, χωρίς να θέλει να πετάξει λάσπη στο αντιφασιστικό κίνημα. Και όταν βλέπεις μία καταδίκη ναζιστών και πας και κολλάς ένα "αλλά", ναι εκεί, πραγματικά δεν υπάρχει "αλλά". Τώρα αν κάποιος απαντά σε όλα αναφέροντας τη Μαρφίν, τύπου - Καλημέρα παιδί μου - Μη μου λες καλημέρα μάνα, για τη Μαρφίν δε λες τίποτα - Να απεργήσουμε για τη μείωση τον μισθών μας συνάδελφε - Όχι γιατί για τη Μαρφίν δε λέτε τίποτα εντάξει, εκεί πάσο. Αλλά αν όλως τυχαίως όταν κάποιος μιλά για ναζιστικά εγκλήματα, ειδικά αν αυτός ο κάποιος προέρχεται από οργανωμένο αντιφαστιστικό χώρο, πάμε και του κολλάμε ένα "για τη Μαρφίν δε λες τίποτα", και τους νεκρούς των Ναζιστικών επιθέσεων προσβάλλουμε, και τους νεκρούς της Μαρφίν, και το συνομιλητή μας, ε και ναι, βγαίνει προς τα έξω μία συμπάθεια προς το φασισμό, πώς να το κάνουμε.
    11 points
  37. Γιατί δεν έχουν νόημα οι παρομοιώσεις; Ρωτάω κάτι πολύ συγκεκριμένο, τι προτείνεις να κάνουμε διαφορετικά για να προστατευτούμε, αν θεωρήσουμε οτι ο ιός όντως ξέφυγε και σκοπό έχει κοινωνικό πείραμα. Κολλάει λιγότερο αν ισχύουν όλα αυτά; Πεθαίνουν λιγότεροι; Αν όχι, τι προτείνεις να κάνουμε πέρα από μέτρα αποστασιοποίησης και τη μάσκα; Είναι ξεκάθαρο αυτό που λες....θεωρείς οτι ο ιός είναι μια τεράστια ευκαιρία για διάφορα πειράματα. Διαφωνώ ή συμφωνώ λίγη σημασία έχει....αλλά προσωπικά δεν πιστεύω οτι αλλάζει τίποτα αυτή η θεώρηση στον τρόπο που αντιμετωπίζεται μία ιογενής πανδημία. Ο ιός είναι ιός, είτε προέρχεται από φυσική μετάλλαξη, είτε αποτελεί βιολογικό πόλεμο. Οι τρόποι να προστατευτείς είναι οι ίδιοι. Τα υπόλοιπα είναι ιστορική κουβέντα για δεύτερο χρόνο. Εκτός κι αν δεν πιστεύουμε καν οτι υπάρχει ο ιός, οπότε ναι, συμφωνώ οτι δεν υπάρχει κάτι άλλο να συζητήσουμε..... Το διαδίκτυο έχει πολύ πράγμα, αλλά και πολύ σκουπίδι, όπως και η τηλεόραση.... Η τρομοκρατία συνεχίζεται στην Ελλάδα από όλους, ανεξαρτήτως θέσης και οπτικής, διότι ο κόσμος κατά βάση έχει έλλειμμα γνώσης, εμπιστοσύνης και ψυχραιμίας και πλεόνασμα φαντασίας και ταμπεραμέντου. Αυτά δεν τα προκάλεσε η πανδημία, υπήρχαν κι από πριν. Και δεν κατηγορώ κάποιον γι'αυτά.....απλώς κάνω μία διαπίστωση. Είναι άλλο πράγμα να διαφωνείς με τη μάσκα στο 5χρονο και άλλο πράγμα να πλακώνεσαι στο ξύλο στο λεωφορείο ή να επιστρατεύεις το Μακεδονομάχο με τη χλαμύδα για να προωθήσει τον "ψαγμένο" αντισυμβατικό doctor από το τάδε Χ εργαστήριο. Έχετε καταλάβει οτι κάθε καθηγητής έχει τη δική του ατζέντα; Δεν είναι Θεός.....κατά κανόνα είναι ένας άνθρωπος που προσπαθεί από Επίκουρος να γίνει πρωτοβάθμιος Καθηγητής με τη δημοσίευσή του....κι αυτό ισχύει και για τους "επίσημους κρατικούς" τηλεμαιντανούς. Και λυπάμαι, αλλά αυτά δεν συμβαίνουν παντού....είναι απλώς απόνερα μιας κοινωνίας που μετά από 10 χρόνια κρίσης, τώρα καλείται να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα και άλλους δύο ζωτικούς κινδύνους. Κι αν ο καθένας, από την κοινωνία και το κράτος, βγαίνει και λέει το μακρύ και το κοντό του στα κανάλια και στο Facebook όλη μέρα, φοβάμαι πως όλο αυτό θα περάσει από τη χώρα πολύ αργά και πολύ επώδυνα.
    11 points
  38. Καταλαβαίνω τους προβληματισμούς σου... Είμαι κι εγω σε παρόμοια φάση. Από τον περασμένο Νοεμβρη-Δεκεμβρη περασα πολυ δυσκολες στιγμές... Η σχέση μου με τον άντρα μου άλλαξε πάρα πολύ. Κατάλαβα ότι υπήρξε κάποια άλλη, οχι απαραίτητα ολοκληρωμένη σχέση (και μαλλον δεν ηταν), ούτε και το έψαξα ποτε ιδιαίτερα. Καταλαβα ομως οτι κατι έκρυβε. Πέρασε σίγουρα κρίση ηλικιας και ισως υπήρξε κάποιο φλερτ για επιβεβαίωση. Το θέμα είναι ότι εγώ εχασα την εμπιστοσύνη μου και ηρθαν στην επιφάνεια και αλλα πράγματα που με ενοχλούσαν, αλλά τα παρεβλεπα για χάρη της οικογένειας. Έδωσα περιθώριο για εξηγήσεις και αλλαγη και εκανα ξεκάθαρο ότι αν δεν γινόταν θα εκανα χαρτιά να φυγω από το νησί. Ο σύζυγος δεν εκανε απολύτως τίποτα να μας κρατήσει οποτε φύγαμε από το νησί εγω και ο 6χρονος γιος μου. Ηταν πολυ δυσκολη αποφαση αλλα ειμαι περήφανη που βρήκα τη δυναμη και την πήρα. Πλεον ζουμε στον τοπο μου. Μετακομισαμε πριν δυο μήνες. Ευτυχώς έχω δικό μου σπίτι, οχι πολυ μακρια απο τους γονεις μου, οι οποίοι είναι πολυ υποστηρικτικοι. Οι αδερφές μου με τα παιδια τους ζουν στην ίδια πολη και εχει και ο μικρος τα ξαδερφια του για παρεα. Πάντα πίστευα πως αν φυγω ποτέ από το νησι θα στεναχωρηθω καθώς έζησα εκει 12 χρόνια! Παρόλα αυτά ένιωσα μεγαλη ανακούφιση οταν μπηκα στο καράβι... Αυτό νομιζω λεει πολλα. Αισθάνομαι πολυ καλά που κανω μια καινούρια αρχή. Ισως και η αλλαγη περιβάλλοντος με βοηθάει. Δεν ξερω πως θα εξελιχθούν τα πράγματα στο μέλλον. Προς το παρον δε με απασχολούν ουτε παρέες ουτε τίποτα. Απολαμβάνω την ηρεμία του σπιτιού μου παρεα με τον γιο μου και χωρίς εντάσεις. Έχω μπει στη διαδικασία να ανανεώσω τα έπιπλα και φυσικά εχω σκοπό να ασχοληθώ με καποια χόμπι που είχα στο παρελθόν και δεν ειχα τη δυνατότητα στο νησί. Σίγουρα είναι μια δύσκολη κατάσταση αλλα οταν βρεις τη δύναμη ν το κάνεις θα δεις πόσο θα αλλάξει η ψυχολογία σου. Αυτό που περιγράφεις, ότι συμβιωνετε στο ιδιο σπίτι, είναι πολυ ψυχοφθορο. Το βίωσα κι εγω κάποιους μήνες μέχρι να τελειώσουν τα σχολεια και να μπορέσω να φυγω και ηταν πραγματικά πολυ δυσκολο. Αρρωστημένη κατάσταση. Θα δεις πόσο θα αλλάξει η διάθεσή σου οταν θα βγει το διαζύγιο και ζήσετε χώρια. Και τότε σιγα σιγα θα βρεις τα πατήματά σου. Εύχομαι το καλύτερο για σένα και τα παιδιά.
    11 points
  39. Έτσι για την ιστορία αλλά και λίγη συγκίνηση. Κάπως έτσι πέρασαν 2 χρόνια; Κάπως έτσι πέρασαν πάνω από 2 χρόνια και η εγχείρηση έγινε φέτος το καλοκαίρι, πριν λίγες μέρες. Ο γιος μου σε λίγους μήνες κλείνει τα 4 και μέχρι μία μέρα πριν φύγω από το σπίτι θήλαζε κανονικά - σ' ένα ρυθμό 4χρονου σαφώς - αλλά ένα 4χρονο που ήθελε λίγο χρόνο ακόμα. Νήπιο πλέον του μιλούσα μήνες πριν για την εγχείρηση και μόλις ορίστηκε ημερομηνία κάνα μήνα πριν τον ενημέρωσα πως ήρθε η ώρα. Πρώτη φορά που θα τον άφηνα διανυκτέρευση και βασικά ήταν 5 νύχτες και πρώτη φορά χωρίς γάλα από τη μαμά. Το θέμα αυτό κύλησε πολύ καλά, με χαιρέτισε το πρωινό που έφυγα, χαρούμενος που θα πάω στο γιατρό να με κάνει καλά κλπ. Όσο έλειπα φυσικά Κ είχε ξεσπάσματα, αλλά το κάστρο κράτησε (επιστράτευσα όσους μπόρεσα). Μόλις γύρισα, ήταν αρκετά κύριος, τον είχα ενημερώσει πως (θα) παίρνω πολλά φάρμακα οπότε δε μπορεί να πίνει γάλα - Και άλλους λόγους που πλέον δε θα πίνει. Κάποιες φορές έπιασε το στήθος μου, ζήτησε να το δει ή προσπάθησε να με ξεγελάσει για να πιει κ μία φορά μου είπε ευθέως με παράπονο "γιατί μαμά δεν μπορώ να πιω γάλα; θέλω να πιω γάλα". Είμαι σίγουρη πως ήρθε το τέλος αυτού του ταξιδιού οπότε δεν ένιωσα τύψεις ούτε νιώθω που τελειώνει κάπως έτσι. Πιστεύω έκανα ο.τι καλύτερο μπορούσα, προσπάθησα να τελειώσει και λίγο πριν φύγω αλλά μας βγήκε έτσι. Θα κλείσω με τον εναλλακτικό τίτλο "εγχείρηση και αποθηλασμός" Είναι λίγο εκτός θέματος ίσως και όχι το τελευταίο που θα σχολιάσω, ας το βάλω στην ψυχολογία της μαμάς που εγχειρίστηκε!! Σχεδόν 4 χρόνια θηλασμός, υπάρχουν άνθρωποι που σοκάρονται μ' αυτό - δεν αναφέρομαι σε όσους δεν επιλέγουν να το κάνουν, αναφέρομαι σ' αυτούς που με βλέπουν σαν εξωγήινη. Ίσως κάποτε και εγώ έτσι να το έβλεπα και ούτε σχεδίαζα να το κάνω όταν τον έβαλα πρώτη φορά στο στήθος, όμως είμαι πολύ περήφανη για αυτή τη συνεργασία (και την τρέλα) με το γιο μου. Κάπως έτσι ήρθαν τα πράγματα που λέτε...
    11 points
  40. Τι ιδέα; Δεν είναι τίποτα ξεκάθαρο σε αυτή τη 'σύμβαση' εργασίας. Ένα παιδί σε ξένη οικογένεια 20 ώρες με μητέρα άφαντη στα τηλέφωνα; Με μαθηματική ακρίβεια θα βρείτε το μπελά σας. Αποχωρήστε άμεσα.
    11 points
  41. Πάντως είναι παραπάνω από εμφανες ότι όσα χρήματα και να εχεις η παιδεία δεν αγοράζεται. Χίλια πτυχία το ξύλο το απελεκητο δεν το ανεβάζουν επίπεδο.
    11 points
  42. Εχεις απόλυτο δίκιο. Από άποψη τα έχω καταδικάσει να περνάνει αρκετές ώρες την εβδομάδα καλλιεργώντας τα δικά τους ενδιαφέροντα: ξένες γλώσσες, λογοτεχνικά βιβλία, αθλητισμό, μουσικές σπουδές. Να μάθουν να διαβάζουν και να δουλεύουν,. Α και στα τρυφερά χρόνια τους, που διαμορφώνεται ο χαρακτήρας όπως σωστά λες, να έχουν συμμαθητές και κολλητούς από διάφορα κοινωνικά στρώματα και πολιτισμούς, ώστε να μην αντιλαμβάνονται ότι έχουν κάτι που τους ξεχωρίζει από τις ευπαθείς ομάδες, πέραν από καλύτερη τύχη. Από εκεί και πέρα, τα ίδια θυμάμαι και 20 και 30 χρόνια πριν, δεν άλλαξε η κοινωνία μας τόσο.
    11 points
  43. Να σε ρωτήσω λοιπόν. Οι γονείς μου γιατροί, με διδακτορικά ο ένας διευθυντής κλινικής δημόσιου νοσοκομείου, η άλλη καθηγήτρια σε πανεπιστήμιο της Αθήνας, μας έστειλαν σε δημόσιο σχολείο, από άποψη. Έχω περάσει σε μία από τις πλέον δύσκολες σχολές της Αθήνας, έχω διδακτορικό, το ίδιο και ο άντρας μου, έχουμε διδάξει σε διάφορα ευρωπαϊκά ανώτατα ιδρύματα, έχουμε μιλήσει σε διεθνή συνέδρια, έχουμε εκδώσει βιβλία, εργαζόμαστε σε πολυπολιτισμικά περιβάλλοντα όλοι μας τη ζώη. Στέλνουμε τα παιδιά μας σε δημόσιο σχολείο. Λες να μην ξέρουμε από μόρφωση και εκπαίδευση και να έχουμε μπερδευτεί; Γιατί δεν στέλνουμε τα παιδιά σε ιδιωτικά, όπως και οι γονείς μου; Γιατί (1) πολλοί και φυσικά όχι όλοι, μην παρεξηγηθούμε, απόφοιτοι ακριβών ιδιωτικών που γνωρίζουμε είναι ακαλλιέργητοι σε μεγάλο βαθμό, (2) γιατί δεν έχουμε συναντήσει σχεδόν κανέναν Έλληνα συνάδελφο που να μας έχει εντυπωσιάσει η επιστημονική του πορεία και να ήταν απόφοιτος ακριβού ιδιωτικού και (3) γιατί υπάρχουν και άλλες αξίες στη ζωή που ειλικρινά πιστεύουμε ότι τα ακριβά ιδιωτικά όχι απλά δεν διδάσκουν, αλλά συνειδητά διδάσκουν τις ανάποδες.
    11 points
  44. Μίλησε κάνεις για αυπνιες? ???? Λοιπόν, τα μωρά τα παιδιά είναι η απόλυτη ευλογία όπως και η απόλυτη κούραση και τα βράδια πολλές φορές αν δεν κοιμάσαι η απόλυτη απελπισία. Όσο πιο γρήγορα αποδεχτείς ότι αυτό μπορεί να είναι φυσιολογικο κι ας κοιμάται του γειτονα 15 ώρες τόσο πιο γρήγορα θα γίνουντα πραγματα ευκολότερα. Η θέση των μωρων είναι στην αγκαλιά της μάνας τους τον πρώτο καιρό, μπορείτε να γκουγκάρετε περί τέταρτου τριμήνου. Αν το μωρό είναι καλουπνο και κοιμάται στην κούνια του γουαου και μπράβο στους τυχερούς. Αν κλαιει και οδυρεται ο γονιος οφείλει να το φροντίσει. Σε κακουπνο μωρό λίγων μηνών σπάνια μπορούν να ωφελησουν οι καλές συνθήκες υπνου. Υπομονή και αυτοφροντιδα όσο γίνεται. Να λιγοστεψουν οι δουλειές να κοιμομαστε όταν κοιμάται. Αν εμείς έχουμε ανάγκη μια φορά πόσο μάλλον το νεογέννητο. Ανάσες! Το να είσαι γονιός δεν μοιάζει καθόλου με διαφήμιση της τηλεόρασης με τα ροδαλα μπαμπάτσικα βολικά μωρά. Αν οι νέοι γονείς ήταν πιο προετοιμασμενοι για τις δυσκολίες τόσο πιο εύκολα θα τις αντιμετώπιζαν
    11 points
  45. Αχ, ναι μεν σε καταλαβαίνω, αλλά έχεις ανοίξει μία διαμάχη που δεν μπορείς να κερδίσεις. Η πεθερά σου δεν είναι υπάλληλός σας. Και να ήταν υπάλληλός σας, πάλι πιθανότατα του κεφαλιού της θα έκανε, αλλά θα ηταν ηθικά λάθος. Εδώ όμως δεν ισχύει αυτό. Είναι μία γιαγιά, που έχει τις παγιωμένες απόψεις της περί ανατροφής, ζει στο σπίτι της, και αφιλοκερδώς προσέχει το εγγόνι της, σαν γιαγιά, όχι σαν παιδαγωγός. Δεν ειναι το ίδιο να περάσεις από συνέντευξη μία νταντά, και αν δώσεις οδηγίες και να συζητήσεις μισθό. Ή να έχεις μια γιαγιά που "απαιτεί" να της πας το παιδί για να το δει, δεν την εμπιστεύεσαι, και εξηγείς τι κάνει που είναι επικίνδυνο και δεν την αφήνειςνα μείνει μόνη με το παιδί αν δεν το καταλάβε. Εδώ έχεις μία γιαγιά που ζει στο σπίτι της, με τις συνηθείες της, τον τρόπο ομιλίας της, τις απόψεις της για το τι θα κάνει όλη τη μέρα με το παιδί, όπως μεγάλωσε και τα δικά της, ή όπως μπορεί τώρα που μεγάλωσε. Το ξέρω ότι θεωρούμε συχνά κάπως υποχρέωση των γιαγιάδων να είναι η δωρεάν φύλαξη των μωρών μας, αλλά η αλήθεια είναι ότι προφανώς δεν είναι έτσι. Το να έχεις μία γιαγιά να προσέχει το παιδί για ώρες, θέλει εμπιστοσύνη και πολύ καλή θέληση από τη γιαγιά, που θα μπορούσε απλά να πει "αχ πολύ θα ήθελα, αλλά είμαι μεγάλη γυναίκα, πονάει πια η μέση μου, ξεχναω κιόλας, δεν μπορώ αγάπη μου, λυπάμαι", όπως συμβαίνει πολύ συχνά. Μοιραία, επιλέγοντας να προσέχει η γιαγιά το παιδί, βάζεις έναν τρίτο γονιό στο παιχνίδι. Δε μιλάω για το ένα απόγευμα εδώ κι εκεί, αλλά για το κάθε μέρα για ώρες. Μιλάς σαν να κάνετε στα πεθερικά κάποια παραχώρηση που δεν τους μαλώνετε ή δεν τους θέτετε όρια. Μα η αλήθεια είναι ότι αυτή τη στιγμή οι άνθρωποι κάνουν εξυπηρέτηση. Δε σας αρέσει γενικά ο τρόπος τους, και με όσα λες δε διαφωνώ, ούτε εμένα μου αρέσει η τηλεόραση, βρείτε άλλη λύση. Δεν το λέω ειρωνικά, ποτέ δεν είχα γιαγιάδες να προσέξουν τα παιδιά μου και ήταν πολύ δύσκολο, αλλά τι να κάνουμε; Στην περίπτωσή σας, έχετε την πεθερά, αυτό δε σημαίνει ότι δεν έχετε άλλες λύσεις. Αν δηλαδή αρρωστήσει, τι θα κάνετε; Αν πραγματικά δεν την αντέχετε καθόλου, πείτε πως αρρώστησε στο μυαλό σας και δείτε τι θα κάνατε.
    11 points
  46. Το φυσικα μου αρεσε! χαχα Πυτζαμα καθε μερα;;;; Τι κανετε στον υπνο σας; Υπνοβατειτε και βγαινετε βολτες στα βουνα ή μηπως ταξιδευετε στα ονειρα σας σε τοπους με λασπες; Μαλλον στο μονο που συμφωνουμε ειναι ο κρυσταλλος
    11 points
  47. Δεν μπορώ να καταλάβω τι θες από τον άνθρωπο, και συγγνώμη αν ακούγεται σκληρό. Ο σύντροφός σου είναι 50 ετών, ήδη σε μία ηλικία που οι περισσότεροι άνθρωποι δε θα έκαναν παιδί πια, και σου έχει πει ευθέως ότι αν θέλεις παιδί, θα πρέπει να βρεις άλλον. Αν μη τι άλλο, θα πρέπει να εκτιμήσεις την ειλικρίνειά του, και να μην προσπαθείς να εκμαιεύσεις μία ψεύτικη υπόσχεση για κάτι που θες εσύ και όχι αυτός. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι φτιαγμένοι για γονείς, και αλίμονο αν π.χ. πειστεί να σου κάνει τη χάρη και αποκτήσει ένα παιδί που δε θέλει. Χώρια που και 20 χρονών να ήσασταν, δεν κάνει κανείς υπέυθυνος άνθρωπος προσπάθεια εγκυμοσύνης σε μία σχέση τόσο βεβαρημένη, μετά από μία τόσο σύντομη επανένωση. Οπότε δυστυχώς η λογική λέει ότι ή παραιτείσαι από την ιδέα της μητρότητας, ή τερματίζεις τη σχέση, και ανάλογα προχωράς μόνη με δότη, ή περιμένεις αν δεις αν στο μέλλον θα βρεις άλλον σύντροφο (αν και λόγω ηλικίας, καταλαβαίνω ότι μπορεί να μην υπάρχει η πολυτέλεια). Για να κάνουν δύο άνθρωποι μαζί μία ευτυχισμένη οικογένεια, χρειάζεται και να γνωρίζονται καλά, και να είναι σίγουροι για τη σχέση και να είναι και οι δύο σαφώς θετικοί στη σκέψη ενός παιδιού.
    11 points
  48. Νομιζω πως είσαι λίγο (έως πολύ) τρομοκρατημένη κ όχι καλά ενημερωμένη σχετικά με το θέμα τοκετος-θηλασμος. Προφανώς ο καθένας ότι θέλει κάνει αλλά ας μην ακούγονται ανακριβειες τουλάχιστον. 1ον για τον ίκτερο δε φταίει ο θηλασμός, πάρα πολλά μωρά ανεβάζουν ικτερο, ο οποιος πέφτει καθώς αποβάλλεται η χολερυθρίνη από το έντερο. Γι αυτό συνιστάται συχνό τάισμα. Απλά είναι πιο εύκολο με το μπουκάλι. 2ον το στήθος όλων των θηλαζουσων τις πρώτες μέρες πετρώνει γιατί παράγει ανεξέλεγκτα γάλα μέχρι να αυτορυθμιστει η παραγωγή. Αν δε σε συμβουλεύσει κάποιος σωστά παθαίνεις μαστίτιδα. 3ον όλα τα νεογέννητα μέχρι 6 μηνών, ανεξαρτήτως τρόπου διατροφής έχουν τα αντισώματα που έχουν πάρει από τη μάνα τους. Μετά το 6μηνο συμβαινει αυτό που είπε η @Mama_Anesti_ με τα θηλαζοντα. 4ον αν σπάσουν τα νερά δεν τρέχεις πανικόβλητη, έχεις 24 ώρες μπροστά σου. Αν σε πιάσουν οι πόνοι επίσης έχεις πολλή ώρα κ σίγουρα δεν ουρλιάζεις. 5ον οι επιπλοκές μια εγχείρισης είναι απείρως περισσότερες από έναν φυσιολογικό τοκετο. Όσον αφορά τη θεματοθετρια, δε νομιζω ότι πέφτει λόγος σε κανέναν τι θα κάνετε ως οικογένεια. Οποια θηλάζει δε σημαίνει ότι αγαπάει το παιδί της περισσότερο. Αρκεί εσυ να είσαι καλά με αυτό γιατί όντως το ποστ σου βγάζει μια πικρία. Να σου ζήσει το μωρό κ να χαίρεσαι κ τα δυο σου παιδάκια!
    11 points
  49. Μόλις είχα τα νέα! Το κοριτσάκι μας (ναι κι αυτό κοριτσάκι είναι) είναι καλά, είναι μόνο φορέας! Περιμένουν και τον μοριακό καρυοτυπο να αποκλείσουμε τύχη άλλες ανωμαλίες αλλά ή αυζς ήταν πολύ καλή πιστεύω δεν θα έχουν κάτι δυσαρεστο. Κορίτσια πήρα μια ανάσα δεν το κρύβω αλλά ειν πολύ μακρύς ότι δρόμος ειλικρινά ελπίζω να πάνε όλα καλά μέχρι το τέλος γιατί φοβάμαι και ρη σκιά μου πλέον. Εύχομαι σε όλες σας καλά από, καλές και ήρεμες έγκυμοσυνες και γερά μωράκια. Σας φιλώ! Ελπίζω να βγάζετε νόημα από τη βιασύνη μου γράφω όπως να ναι
    11 points
  50. Κορίτσια χίλια συγγνώμη..Δεν ήθελα να σας βάλω σε αντιπαραθεσεις. Να σας ενημερώσω λίγο. Σήμερα μας ήρθε η παιδιατρος και δόξα τω Θεώ το μωρό έβαλε 90 γραμμάρια..με συστηματικο θηλασμό το πολύ ανα δύο ώρες.. Εκτός του βράδυ που σηκώνεται οπότε θέλει. Δλδ και ανα μια ώρα σηκώνεται το βράδυ.. Η αλήθεια είναι ότι εξαντλήθηκα αρκετά διότι έχω και έναν μωρό έντεκα μηνών και βοήθεια δεν έχω. Και όντως δεν έτρωγα καλα διότι Όσο παράλογο Κ αν ακούγεται δεν είχα χρόνο..Τώρα ζορίζομαι να θυμηθω ν φαω. Δεν υποσιτιζομουν Αλλά δεν έτρωγα ποιοτικά..χαζό τσιμπουσα χαζά. (Αυτο το αναφέρω για το λάιτ γάλα που μ είπε.. το διευκρίνισα εννοούσε από θέμα Διατροφής) πάντως σημασία έχει ότι έβαλε. Είπε ότι είναι πολύ καλό που έβαλε Κ συνεχίζουμε το θηλασμό Αλλά θα ξαναζυγιστουμε Σάββατο για να είμαστε σίγουροι. Τώρα προσπαθώ ν κόψω τις ψευδοθηλες Γιατί είναι πολύ ταλαιπωρία..Μακάρι Ν καταφέρουμε.. Τέλος ν Σας πω ότι μίλησα με σύμβουλο θηλασμού Κ με καθησυχασε σε πολλά πράγματα..Δεν έκανε διάγνωση Αλλά μ έδωσε οδηγίες και συμβουλές και είμαστε σε επικοινωνία..
    11 points
×
×
  • Create New...