Πίνακας Συνεισφοράς


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 08/11/2022 in Δημοσιεύσεις

  1. 6 points
    Εγώ πάλι συμφωνώ με τον άντρα σου. Είναι συνταξιούχος, τα παιδιά της τα μεγάλωσε, δεν έχει υποχρεώσεις και πήγε μια εκδρομή. Έρχεται και σε βοηθάει με τον τρόπο της, αλλά δεν είναι υπάλληλός σας για να σε ρωτήσει πότε μπορεί να φύγει. Το κανόνισε όποτε τη βόλευε: όταν είχε χρήματα, όταν μπορούσε η αδερφή της, ή απλά όταν είχε μπουχτίσει και ήθελε να πάει ένα ταξίδι. Το ξέρω πως είναι πολύ δύσκολη η φάση που βρίσκεσαι με το παιδί. Τα δόντια τα θυμάμαι κι εγώ σαν εφιάλτη. Τον έβαζα στον μάρσιπο και κάναμε δουλειές παρέα, και φυσικά υπήρξαν φορές που έκλεισα το φαγητό επειδή έκλαιγε και δεν μπορούσε να ηρεμήσει ούτε εκεί. Τα είχαμε συζητήσει και παλιότερα. Καταλαβαίνω ότι επειδή έχασες τη μαμά σου, σκέφτεσαι πως αν ήταν εκείνη εδώ θα σε βοηθούσε πολύ περισσότερο, και πονάς ακόμα. Και είναι φυσιολογικό να σκέφτεσαι έτσι και να πονάς. Αλλά πραγματικά δεν θεωρώ ότι είναι φοβερό αυτό που έκανε η πεθερά σου. Δεν σου μιλάω εκ του ασφαλούς: η μαμά μου είναι μακριά κι η πεθερά μου ζει στα προάστια. Όταν αρρωσταίνει ο μικρός, ή όταν έχουν καμιά απεργία στον σταθμό ή κλείνει το τμήμα λόγω κόβιντ, της ζητάμε να έρθει να βοηθήσει. Άλλες φορές μπορεί και άλλες όχι. Έχει τα σκυλιά, έχει δουλειές, έχει δικό της πρόγραμμα. Αν δεν μπορεί τα ρυθμίζουμε μόνοι μας με τον σύζυγο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις δουλειές μας. Τη μία και μοναδική φορά που θελήσαμε να βγούμε Σαββατόβραδο μαζί, δεν ήρθε να κρατήσει το παιδί γιατί είχε κανονίσει να βγει για φαγητό. Ο άντρας μου τσατίστηκε, εγώ προσωπικά τη θαύμασα (εξαιρετικό παράδειγμα οριοθέτησης και μπράβο της). Φυσικά και σκέφτομαι ότι αν ζούσα δίπλα στη μαμά μου, ή αν ήμασταν πάνω-κάτω στο σπίτι με την πεθερά μου, η ζωή μου θα ήταν πολύ πιο εύκολη. Ταυτόχρονα ενδεχομένως να είχα άλλα προβλήματα που δεν έχω τώρα. Μην σκας και μην στεναχωριέσαι. Απόλαυσε αυτό που σας προσφέρει και πάρε παράδειγμα για το δικό σου μέλλον. Η γυναίκα δεν χρειάζεται να γίνεται θυσία μέχρι να κλείσει τα μάτια της, πρώτα με τον άντρα της και μετά με τα παιδιά και τα εγγόνια της. Αν το θέλει και αυτό τη γεμίζει και την κάνει χαρούμενη, καλώς. Αν δεν το θέλει, πάλι καλώς.
  2. 5 points
    Εγώ νευρίαζα γιατί δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω πως ''είναι απλά παιδί'' , πως δεν μπορεί να συμπεριφέρεται σαν ενήλικας, θα κλάψει χωρίς λόγο, θα επιμείνει για κάτι που θέλει, θα κοιμηθεί λιγότερο από ότι θέλω, θα λερώσει το σπίτι, δεν θα θέλει να φύγει από εκεί που περναέι καλά κοκ. Όταν δέχθηκα μέσα μου πως υπάρχει πρόβλημα πρώτα στην δική μου συμπεριφορά και άλλαξα εγώ έγιναν όλα καλύτερα. Ενσυναίσθηση χρειάζονται τα παιδιά, να νιώσουμε την ανάγκη τους, να τα βοηθήσουμε να καταλάβουν το συναίσθημα τους, να βρούμε ποια είναι η ρίζα αυτής της συμπεριφοράς και να την αλλάξουμε πριν παγιωθεί. @MelinaLaertis Προσπάθησε να αλλάξεις την στάση σου απέναντι της λίγο και θα δεις πως θα ακολουθήσει και εκείνη μετά. Θα γίνω γραφική όμως θα πω ξανά να ζητήσεις και την συμβολή του μπαμπά στα πρακτικά, θα νιώσεις πολύ καλύτερα γνωρίζοντας πως δεν εξαρτώνται όλα από εσένα.
  3. 4 points
    Κάθε παιδίατρος λέει άλλα γενικότερα, όχι μόνο στα τρόφιμα, αυτά είναι το λιγότερο... Π.χ. Άλλοι φουλ υπέρ του θηλασμού - αλλοι "δεν φτάνει, δεν έχεις γάλα, δώσε ξένο για να κοιμάται, το ξένο είναι εμπλουτισμένο με βιταμίνες" Άλλοι να κάνεις κάθε βράδυ ορό και αναρροφητηρι στη μύτη προληπτικά - άλλοι μόνο αν είναι άρρωστο γιατί καταστρέφεται η φυσική λειτουργία του βλεννογόνου Άλλοι χαμομήλι - άλλοι κανένα υγρό εκτός από γάλα το πρώτο εξάμηνο Άλλοι να μη βάζει χέρια στο στόμα κ δώστε πιπίλα - άλλοι ότι είναι απαραίτητο αναπτυξιακό στάδιο τα χέρια στο στόμα κ να μην το εμποδίζουμε Άλλοι αμέσως μετά το χρόνο φρέσκο γάλα ώστε αν έχει πάρει σκόνη να είναι όσο το δυνατόν λιγότερο - άλλοι ότι είναι καλύτερη η σκόνη μέχρι και μετά τα δύο επειδή είναι εμπλουτισμένη Άλλοι παράλληλα με την εισαγωγή των στερεων να δίνεις και γάλα σε κάθε γεύμα μέχρι να τις συνηθίσει - άλλοι με το που μπει στερεό γεύμα δεν ξαναδινεις γαλα εκείνη την ώρα για να συνηθίσει Άλλοι μπανάκι κάθε βράδυ - άλλοι όχι Άλλοι ύπνο στο ίδιο δωμάτιο με τους γονείς - άλλοι όχι Άλλοι να είναι ξυπόλητο όταν πρωτομαθαινει να περπατάει - άλλοι παπούτσι με το που θα πρωτοδοκιμασει δύο βηματακια Άλλοι γιαούρτι πρόβειο/κατσικίσιο με πετσα - άλλοι παιδικά γιαουρτακια γιατί θα το πειραξει το κανονικό γιαούρτι Άλλοι φαρίν λακτε και ρυζαλευρο για πρώτη επαφή με τις στερεές - άλλοι κατ'ευθειαν φαγητά Άλλοι κάθε μέρα κρέας και μάλιστα μοσχάρι - άλλοι κι άλλα κρέατα (πχ αρνί, κατσίκι) και όχι κάθε μέρα Δεν βγάζεις ακρη! Έχω φίλους που έχουμε κάνει τα εντελώς αντίθετα στα παιδιά μας όσον αφορά τα πάντα, σύμφωνα ο καθένας με τον παιδίατρό του! Στο κυρίως ερώτημα, μέχρι το χρόνο μας είχε πει κι εμάς όχι φράουλα, σπανάκι, παντζάρι, μέλι, ζάχαρη, αλάτι, φρέσκο γάλα, χοιρινό. Μόνο αυτά νομίζω.
  4. 4 points
    καλημέρα σας, έχω πολύ καιρό να μπω στο φόρουμ για να απαντήσω. @Banoffee κατ΄' αρχήν συλλυπητήρια για τη μητέρα σου. Θα συμφωνήσω κ εγώ με τα υπόλοιπα κορίτσια, ότι αυτό που σου βγαίνει προφανώς είναι θυμός και συνειδητοποίηση ότι "σαν τη μαμά κανείς" (και αυτό όχι πάντα βέβαια). Σε γενικές γραμμές να πω ότι πιστεύω ότι ένας ενήλικας καλύπτει τις ανάγκες ενός μωρού. Θεωρώ υπερβολή την δέσμευση και 2ου ενήλικα για ένα μωρό. (εκτός εξαιρετικών περιπτώσεων βέβαια, όπως ενός προβλήματος υγείας της μητέρας πχ). Και δεν μιλάω καθόλου εκ του ασφαλούς. Κ εγώ με το πρώτο μωρό ήμουν μόνη μου όλη μέρα, ο σύζυγος, εκτός της δουλειάς του, φρόντιζε και τους γονείς του, έιχαν κάποια θέματα υγείας, το οποίο σήμαινε ότι έφευγε στις 8 το πρωί κ γυρνούσε μετά τις 10 το βράδυ. Η μητέρα μου φρόντιζε την κατάκοιτη γιαγιά μου, οπότε ούτε κ εκείνη ερχόταν. Μόνη μου κ εγώ. Σούπερ μάρκετ, φαρμακεία, βόλτες, όλα με το μωρό στο καρότσι. Όταν κοιμόταν έκανα τις δουλειές. Και πρέπει να πω ότι ήταν η πιο ωραία περίοδος στη ζωή μου.... Απόλαυσέ το. Δεν ξανάρχονται αυτές οι ημέρες.
  5. 4 points
  6. 4 points
    Εγώ θεωρώ ότι η γκρίνια μπορεί να πηγάζει κι από το βρέφος-νήπιο-παιδί χωρίς απαραιτήτως να την πυροδοτεί ο γονιός-φροντιστής. ΑΛΛΑ ναι! Πρέπει με ηρεμία να σκύψουμε και να δούμε τι μπορεί να την προκαλεί/θρέφει κι από μεριάς του παιδιού κι από μεριάς δικής μας. Και @belleblue και @kotsifikos πόσο μου άρεσαν αυτά που γράψατε, η κάθε μία από μεριάς της, σχετικά με το τι σας έκανε να νευριάζετε. Πράγματι θέλει να στραφεί κανείς με ψυχραιμία, ειλικρίνεια και απενοχοποίηση θα έλεγα προς τον εαυτό του για να συνειδητοποιήσει τι τον κάνει να φουντώνει. Και για εμένα να πω ότι αυτό που με κάνει να βγάζω νεύρα στα παιδιά είναι ξεκάθαρα η συνειδητοποίηση της ανυμποριάς μου, της ακαταλληλότητας μου, να ρυθμίσω επαρκώς και σωστά μια στιγμή κρίσης. Εκεί λοιπόν βγάζω νεύρα στα παιδιά ενώ στην ουσία νευριάζω με τον παιδαριώδη εαυτό μου.
  7. 3 points
    Αυτό ακριβώς. Ιδανικά μίλα με τη γιατρό, πες της ότι βλέπεις ότι άλλοι δεν δίνουν τόσο συχνά εισπνοές και ρώτησε να καταλάβεις το σκεπτικό της. Αν τα δίνει ως στανταρ πρακτική προληπτικά σε όλους αλλά εσύ νιώθεις άβολα με την υπερχορήγηση, μπορείτε να βρείτε ένα σχήμα όπου το παιδί θα τα παίρνει μόνο όταν είναι απαραίτητο. Ρώτα για να καταλάβεις όμως. Ισχύει όντως αυτό ή μήπως πραγματικά τα χρειάζεται το δικό σου παιδί; Το βαφτιστήρι του άντρα μου ας πούμε κάνει σχεδόν αμέσως ακροαστικά, οπότε ο παιδίατρος του δίνει πάντα. Η παιδίατρος όπως και κάθε γιατρός πρέπει να είναι συζητήσιμη. Εμπιστεύομαι απόλυτα τη δική μας σε ιατρικά θέματα, αλλά εξηγεί τα πάντα. Γι' αυτό και όταν δίνει φάρμακα την ακούμε χωρίς αμφισβήτηση. Να τη χαίρεσαι! Πού το κάνατε φέτος; Ποιο ήταν το theme; Ακόμα θυμάμαι τον σιχαμερό μονόκερο.
  8. 3 points
    Το παράδοξο είναι που πάλι διυλιζεται ο κονωπας.Εγω παντως ακολουθώ το σχήμα των παιδιατρων για τον εαυτό μου.. Γιατί εδώ συμβαίνει το εξής παράδοξο. Αντί να αρρωστήσει η κόρη μου μετά το σούπερ παρτυ που κάναμε κ ήρθε κόσμος κ ντουνιάς, αρρώστηα εγω Αλλά χαλάλι...
  9. 3 points
    Αν δεν συντρέχουν πολύ συγκεκριμένοι λόγοι υγείας, μετά τους 6 μήνες και μέχρι το έτος το παιδί μπορεί να φάει τα πάντα, εκτός από μέλι, ζάχαρη, αλάτι και φρέσκο γάλα. Μετά το έτος μπορούμε να τα δώσουμε και αυτά. Αυτά σύμφωνα με διεθνείς οδηγίες και με τον ελληνικό Εθνικό Διατροφικό Οδηγό. Δεν εχω ιδεα γιατί ο παιδίατρος έχει απαγορέψει το σπανάκι, το πατζάρι και τα γαλακτοκομικά. Για τη φράουλα και το ακτινίδιο υποθέτω ότι φοβάται για τυχόν αλλεργίες, αλλά αυτό δεν ισχύει. Ίσα-ίσα, όσο νωρίτερα τα δώσεις τόσο πιθανότερο να μην εμφανιστούν. Επειδή κι εγώ είχα έναν φόβο, έκανα πάντα τις εισαγωγές καθημερινή πρωί-μεσημέρι, και κάποια τα έδωσα αρχικά σε πολύ μικρή ποσότητα (πχ φράουλα, ξηρούς καρπούς), την οποία αύξανα σταδιακά μέχρι να βεβαιωθώ ότι δεν υπάρχουν συμπτώματα αλλεργίας. Ξαναλέω ότι αυτά ισχύουν για υγιή βρέφη. Δεν ξέρω τι οδηγίες δίνονται αν το παιδί είχε εμφανίσει ΓΟΠ, για παράδειγμα.
  10. 3 points
    να πω και κάτι άλλο που είδα σε μενα, και καταλαβα πότε νευρίαζα. νευρίαζα σε στιγμές, που ξέρω ότι εγώ σαν παιδί, δεν είχα κατανόηση από τη δική μου μητέρα. δεν είναι ευκολο να συνειδητοποιήσεις γιατί θυμώνεις με το παιδί σου, αλλά το σίγουρο είναι ότι δεν φταίει εκείνο, αλλά η δική μας έλλειψη εκείνη τη στιγμή να αντέξουμε το δικό του/της συναίσθημα για να το παρηγορήσουμε. εγώ θα ξεκίναγα από το συναίσθημα "δεν είμαι ικανή. αλλά σε αγαπάω" " Είμαι χάλια αισθάνομαι φρικτά, αλλά θα καταφέρω να σε παρηγορήσω γιατί σε αγαπάω, και μπορώ". Στην δική μου περίπτωση μου έλειπε το παράδειγμα αυτό από τη μητέρα μου, δεν ήταν ικανή να το κάνει , τις στιγμές που εγώ αισθανόμουν άσχημα. Μπορούσε να είναι καλή μόνο όταν εγώ ήμουν καλά. Είναι βαθύ αυτό, δεν είναι κάτι απλό. Έχει να κάνει με αποδοχή, validation of ones feelings , που αν δεν την έχουμε πάρει εμείς, πως να το κάνουμε στο παιδί μας... Its ok. You will be ok. γοογλαρε και τον ορο frustration intolerance που κάποιοι από εμάς γεννιόμαστε με αυτό , ή γενικά το έχουμε. κάνει την ζωή πιο δύσκολη. αν το έχει ταυτοχρονα η μαμα και το παιδί, το αποτέλεσμα δεν είναι καλό και θέλει πολύ δουλειά για να μπορέσει η κατάσταση να είναι ανεκτή ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ! σιγά σιγά!
  11. 3 points
    συμφωνω με τον αντρα σου,την ιριν κ την ilaeira,τα ειπε εξαιρετικα! δ ηταν υποχρεωμενη να σας ρωτησει,οπως δ ειναι υποχρεωμενη να ερχεται παντα οταν το ζητας μπορει εσενα να σου κακοφανηκε,αλλα δ εκανε κτ λαθος μπορει να ειναι κ αυτο που λενε τα κοριτσια για το πενθος,που σε εκανε να το δεις ετσι.δουλεψε το,κ μην το αφηνεις να επηρεαζει την σχεση σου με την πεθερα σου
  12. 3 points
    Kαλημέρα. το παιδί είναι 8 μηνών...η πεθερά έλειψε..3 ημέρες! η αλήθεια είναι ότι από τον τίτλο νόμιζα ότι θα διαβάσω ότι έχει αναλάβει να τον κρατάει όσο είσαι στη δουλειά καθημερινά, και ξαφνικά έλειψε... που και πάλι θα είχε δικαίωμα αλλά θα έπρεπε πρώτα να συνεννοηθείτε. Το να ρωτήσει πριν φύγει μήπως τη χρειαστείς 2 ώρες στο τριήμερο... όχι, δεν θα έπρεπε!
  13. 2 points
    Να την χαίρεστε!!! και του χρόνου!!! Πάμε στο θέμα παιδικό πάρτυ να μας τα πεις αναλυτικά??
  14. 2 points
    Δεν το βρίσκω τώρα αλλά για πες μήπως ξέρεις κατι αλλο με έχει τσακίσει ο ξέροντας.προφανως προκαλείται απ ότι κατεβαίνει από τη μύτη.ξερετε κανένα σιρόπι που να μην ενρινει τον βήχα ομως? Φέτος θέμα frozen.Εκει που το κάναμε κ περυσι.Κ τις δύο φορές διασκέδασαν πολύ τα παιδιά.Ειχα φέρει κ μια φοβερή κοπέλα για face painting.Εβαψε κ τις μαμάδες.εεγα τέχνης.ψαξτε το κ θα δείτε. Moutzoures λέγονται.πηγαι ουν σε εκδηλώσεις ρου Νιάρχου κ σε διαφορα events
  15. 2 points
    Λοιπόν απτην στιγμή που το παιδί 3 μερες θα ειναι κάπου αλλού αναγκαστικά πρέπει να χτίσεις κ μια σχέση φροντιστη με τους παππούδες. Τις 3 μερες του μαιευτηριου τι θα κανει δηλαδη δεν θα στρεσαριστει? Καταρχας ξεκινα προετοιμασία. Βάλε την γιαγιά όταν πάτε επισκεψη να το ταισει να το κοιμησει να του διαβάσει κ ας είστε κ εσεις παρόντες ασε την γιαγιά να κανει κουμάντο. Κοιμηθητε στο σπιτι της γιαγιάς κάποιες φορές ώστε να το εχει ως σπιτι δικό σας . Άσε την γιαγιά όταν ερχετε σπιτι σας να την φροντίσει χωρίς να ανακατευτεις. Το θέμα προσαρμογης στον παιδικο απτην στιγμή που τωρα θα σταματήσετε λογικά με το νεογεννητο μην την πιέζεις όπως κ με την πανα αν δεν τα καταφέρνει αστην εχει χρονο δεν εχει νόημα σε ενα παιδί ανώριμο να προσπαθείς να το πιέσεις. Ολα έχουν τον χρόνο τους. Γενικα σε ενα παιδί περναει το στρες το δικό σας σαν οικογένεια όλοι οι φοβοι σου αντανακλονται. Μπορει να λες θέλω να την αφήσω στο μπαλέτο με το ζόρι κ από μέσα σου να τρεμεις.. αυτο το παιδί το καταλαβαινει οποτε ειναι ένας άνισος πολεμος . Αν δεν θελει μπαλέτο μην την πηγαίνεις αλλα απαγκιστρωσε την απο πάνω σας με άλλους τρόπους . Αφού είσαι εσύ τόσο αγχωμένη για το ελάχιστο περιμένεις το παιδι να ξεπεράσει τα ανχη του ανώδυνα? Κ σου μιλάω εγώ που δεν μπορείς να φανταστείς πόσο δύσκολο παιδί έχω κ ποσες αντιρρήσεις εχει για όλα. Απλα το βλέπω σε αυτά που στρεσαρομαι εγω αντιδράει σε αυτά που είμαι χαλαρή τα δέχετε. Οσο για την πανα δεν τον πίεσα ποτε ηρθε το πλήρωμα του χρόνου ηταν έτοιμος κ την έβγαλε σε μια εβδομαδα. Ουτε δράματα ούτε ανχος από περίγυρο ειναι μεγαλος πρέπει να την βγαλει . Την έβγαλε ένα εξάμηνο πιο μετά Κ τι έγινε δεν την εβγαλε στα 3 κ 3 μήνες την έβγαλε στα 3.9 μήνες. Τότε ήταν έτοιμος. Επίσης όταν φεύγεις κ την αφήνεις μην το κάνεις θέμα με εξηγήσεις αποχαιρετισμους κ ξαναεξηγησεις. Το παιδί δεν είναι ώριμο να ακούσει μεγαλόπρεπες δικαιολογίες για τον αποχωρισμο σας. Αυτο σίγουρα το κανει να αισθανετε οτι γινετε κάτι τρομερά σπουδαίο. Δοκίμασε να φεύγεις χωρίς να σε καταλαβαινει για μικρα χρονικά διαστήματα αλλα να σε βλεπει να γυρνάς κ απλα να λες πηγα να ψωνίσω πηγα τουαλέτα ασήμαντα καθημερινά πραγματα.
  16. 2 points
    Θα πω την άποψη μου περί αγωγής, ως μη ειδικός, εμπειρικά. Ο ιατρός συστήνει αγωγή βάσει διαφόρων παραμέτρων. - Συμπτώματα, κλινική εικόνα ασθενούς. Εν προκειμένω τι έχει προσβληθεί; Το ανώτερο/κατώτερο αναπνευστικό; Ποιο όργανο (πχ μύτη, αμυγδαλές, λαιμός, τραχεία, βρόγχοι, κλπ); Σε τι βαθμό; Με τι εικόνα (πχ βλένες, ερυθρότητα, ξηρότητα, πύον, σπασμός-παροξυσμός βήχα/βρογχόσπασμος, κλπ). - Τυχόν εργαστηριακά αποτελέσματα (πχ επίχρισμα ρινός/λαιμού, αίματος, αντιβιόγραμμα, ακτινογραφία, κλπ). - Ιστορικό ασθενούς. Εξέλιξη σε ανάλογες περιπτώσεις (πχ ύφεση συμπτωμάτων, όξυνση, νοσηλεία/μη νοσηλεία στο παρελθόν, κλπ). Συνοδά νοσήματα, κλπ. - Εμπειρία ιατρού σχετικά με το φαρμακευτικό σχήμα που "δουλεύει" σε κάθε περίπτωση και σε κάθε ασθενή. Αυτά μερικά που θεωρώ ότι ο σωστός ιατρός λαμβάνει υπόψη του πριν δόσει αγωγή. Η οποία αγωγή στοχεύει σε διαφορετικό όργανο αναλόγως συμπτωμάτων. Για εμένα πάντα να ρωτάμε τον ιατρό εκ των προτέρων, ποια η δράση του φαρμάκου-για ποιον λόγο το χορηγεί. Ας διαβάζουμε και το χαρτάκι του φαρμάκου κι ότι απορία έχουμε να την λύνουμε με τον ιατρό. Και γενικά για τους παραπάνω λόγους, δεν προβληματιζόμαστε και πολύ γιατί το τάδε συνομίλικο παιδί με ίωση παίρνει το x σχήμα κι όχι το δικό μου. Μπορούμε να ρωτάμε βέβαια και να λύνουμε την απορία μας απευθείας με τον ιατρό.
  17. 2 points
    Κοίτα όταν περνεις τον παιδιατρο σε ενα παιδί άνω των 2 χρονων για ψιλου πηδημα ειναι πρόβλημα. Τον γιατρό θα τον πάρεις όταν κάτι συμβαίνει. Ναι αν πάρεις τον γιατρό κ του πεις ότι βήχει ο γιατρος περνει το μηνυμα ότι το παιδι βήχει ενοχλητικά. Οποτε θα του δώσει φάρμακο. Αν τον περνεις τον γιατρό επειδή το παιδί βήχει μετα απο ιωση πχ 10 φορες στην 1 ωρα ειναι λιγο κ ειναι φυσιολογικο εσυ δεν βήχεις μετα απο ιωση πας γιατρό? Η περνεις το γιατρό επειδή έχεις μπουκωμα κ δέκατα 2 μερες ? Έτσι ειναι κ για τα παιδια ανω των 2 ετών. Το παιδί θα το θεωρήσεις φιλασθενο όταν τα περνάει βαριά κ αργει να αναρρώσει. Σε νηπια προνηπια ειναι λογικο να αρρωσταινουν 2 κ 3 φορές το μήνα αρκεί να τα περνάνε εύκολα.
  18. 2 points
    Θα σου πρότεινα αφού έχεις τη μαμά σου, να έρθει να μείνει στο σπίτι σας μετά την 38η εβδομάδα. Όταν έρθει η ώρα, μπαίνεις στο αμάξι με τον άντρα σου και φεύγετε. Τι θα κάνει το παιδί τόσες ώρες στο μαιευτήριο;
  19. 2 points
    Ένα παιδί με έντονο χαρακτήρα (ζω με ένα τέτοιο εφτά χρόνια ξέρω πολυ καλά πως είναι) θα έχει επίσης λόγο που συμπεριφέρεται έτσι, δεν είναι όλα θέμα χαρακτήρα, έχει μεγάλη σημασία πως προσεγγίζουμε εμείς το πρόβλημα. Είτε μας αρέσει είτε όχι, δεν έχει την απόλυτη ευθύνη της συμπεριφοράς του όταν είναι 2-3-4. Από τη στιγμή που εγώ σαν γονέας δεν μπορώ να διαχειριστώ τα συναισθήματα μου πως περιμένω να το κάνει ένα παιδί? Όταν εγώ φωνάζω επειδή δεν κάνει αυτό που του ζητάω πως περιμένω εκείνο να μη κάνει το ίδιο όταν δεν θα γίνει το δικό του? Δεν ασκώ κριτική, δεν θέλω να παρεξηγηθώ, επιμένω σε αυτό επειδή είδα η ίδια στην πράξη πόσο μεγάλη ευθύνη είχα για τις αντιδράσεις του γιου μου (ένα παιδί με πολύ έντονο χαρακτήρα)και πως όλο αυτό άλλαξε όταν εγώ αποφάσισα να διαχειριστώ με διαφορετικό τρόπο τις κρίσεις.
  20. 2 points
    Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι της λείπεις. Η ζωή της ήταν τέλεια και τώρα πια δεν είναι. Είχε τη μαμά της και τώρα πρέπει να τη μοιραστεί. Ταυτόχρονα σίγουρα καταλαβαίνει το δικό σου άγχος, την κούραση, την απογοήτευση, και αυτό την αγχώνει ακόμα περισσότερο. Δεν φταις εσύ, δεν φταίει η μικρή, δεν φταίει το μωρό. Είναι μια δύσκολη κατάσταση για όλους. Η διαφορά είναι ότι εσύ μπορείς να προσπαθήσεις να τη διορθώσεις. Θα σου πρότεινα να αφήνεις τον μικρό στον μπαμπά του μία μέρα την εβδομάδα και να την περνάτε μαζί οι δυο σας. Τις Κυριακές το πρωί, για παράδειγμα. Βγείτε βολτα στο δάσος, καθίστε κάπου μαζί για καφέ και μια λιχουδιά. Το βράδυ της Παρασκευής ή του Σαββάτου, αν αντέχεις, κοίμισε τον μικρό νωρίτερα και καθίστε αγκαλιά στον καναπέ να δείτε μαζί λίγα κινούμενα σχέδια. Δες αν μπορείς να κοιμίζεις το μωρό νωρίτερα τις καθημερινές τα βράδια για να κάνετε μαζί μπάνιο και να διαβάζετε αγκαλιά. Ειναι αδύνατο για ένα τόσο μικρό παιδί να σκεφτεί "εγώ την είχα για δυο χρόνια αποκλειστικά τη μαμά μου, τώρα είναι καιρός να τη χαρεί κι ο αδερφός μου". Επίσης ειλικρινά θα σου πρότεινα να χαμηλώσεις τα στάνταρ της καθαριότητας/τάξης, ή να παρεις μια γυναίκα να σε βοηθάει. Αν λερώσει, άστα όπως είναι να τα καθαρίσει ο άντρας σου όταν γυρίσει το βράδυ. Αν το σπίτι είναι χάος, άφησέ τον να μαζέψει τα παιχνίδια και να τακτοποιήσει την κουζίνα εκείνος τη νύχτα. Αφού δεν είναι σε θέση να συμμετάσχει αλλιώς στην καθημερινότητα του σπιτιού, ας συμβάλει με αυτόν τον τρόπο. Έχουν πέσει πάρα πολλά πάνω σου κι είναι λογικό να τα έχεις παίξει. Εστίασε εκεί που έχει σημασία: στη σχέση σου με τη μικρή και στο πώς θα κάνεις την καθημερινότητα πιο εύκολη και για σένα.
  21. 2 points
    φυσικά ισχύει αυτό που γράφεις, απλά και πάλι δε σημαίνει ότι εκείνη τη στιγμή το θορυβώδες παιδί, δεν έχει αιτία που εκφράζεται έτσι. αντίστοιχα και ένα παιδί που δεν εκφράζεται καθόλου και είναι εντελώς σιωπηλο, και αυτό έχει μια αιτία που δεν εκφράζεται. για μένα δεν έχει σημασία ο χαρακτήρας ή πως θα ονομάζεις το παιδί σου γιατί μετά θα είσαι biased και θα το μεταχειρίζεσαι σύμφωνα με αυτό το bias. το σωστό είναι και στα δυο παιδιά ανεξαρτήτως χαρακτήρα να λαμβάνεις σοβαρα τα clues που σου δίνουν, και ότι έχουν κάποιο λόγο. εγώ προσωπικά ήμουν το σιωπηλό παιδί, και δε μου δωσαν ποτέ σημασία γιατί κοίταζαν το θορυβωδες παιδί, στην προκειμένη εγώ έκανα ησυχία συνειδητά και προγραμματισμένα από πολύ μικρή, γιατί ήξερα ότι το θορυβώδες παιδί θα τιμωρείται με θυμό ή αγανάκτηση και χλευασμό. Δηλαδή, δεν εξέφρασα την ανάγκη μου για να γίνω αρεστή γιατί θεωρούσα ότι ήταν κάτι αρνητικό να τα βγάζεις προς τα έξω.. Τα παιδιά προσαρμόζουν τις συμπεριφορές τους καιτις αλλάζουν οπότε δεν είναι όλα θέμα χαρακτήρα. Το τι φαίνεται προς τα έξω είναι μια εντελώς μα εντελώς διαφορετική κατάσταση που για καθέναν είναι διαφορετική. ως μητέρες λοιπόν νομιζω οτι δεν ειναι ωφέλιμο να κοιτάμε το χαρακτήρα που νομίζουμε ότι έχει ένα παιδί, αλλά να προσπαθήσουμε ανεξαρτήτως των συνηθειών ή του ταμπεραμεντου αν θες, να ικανοποιήσουμε αυτο που βλέπουμε αλλά και αυτό που δεν βλέπουμε. δυσκολη η δουλειά.
  22. 2 points
    Θα συμφωνήσω με την @belleblue ως προς το ότι υπάρχει εσωτερικευμένος θυμός λόγω του πένθους σου. Σκέψου σοβαρά ότι ίσως σε βοηθήσει να μιλήσεις σε έναν ειδικό, σε κάποιον που θα σε βοηθήσει να κλείσεις τον κύκλο του πένθους που ακόμα βιώνεις. Πολλές από εμάς μεγαλώσαμε και μεγαλώνουμε τα παιδιά μας με καμία βοήθεια, οι γονείς μας - πεθερικά μας, έχουν μεγαλώσει τα παιδιά τους δεν έχουν ''υποχρέωση'' να προσαρμόσουν τη ζωή τους ανάλογα το πως μας βολεύει. Οι γονείς μας πρέπει να έχουν καθαρά δευτερεύοντα ρόλο, βοηθητικό, και όχι κύριο, να είναι εκεί όταν και όπως θέλουν προκειμένου να χαρούν το εγγόνι τους και να δημιουργήσουν σχέση με αυτό, να μπορούν να μας βοηθήσουν όταν γίνει κάτι απρόοπτο και υπάρχει επιτακτική ανάγκη, εγώ δηλαδή αυτό περιμένω, να μπορεί η μαμά μου/ πεθερά μου να φέρουν ένα πιάτο φαί όταν είμαι άρρωστη και δεν μπορώ να φροντίσω το παιδί μου, να μπορούν να τον κρατήσουν στο σπίτι όταν είναι αργία και δεν πηγαίνει σχολείο..αυτή είναι βοήθεια για εμένα, όχι να μη το κουνάνε ρούπι επειδή μπορεί να χρειαστώ κάτι.
  23. 2 points
    Σε περιπτώσεις πολύ έντονου βήχα που ειναι σχεδόν σπαστικός, εγώ σχεδόν πάντα ακολουθώ το κοκτέιλ αντισταμινικό το βράδυ για 3-4 μέρες + άφθονος ορός και αν δω ότι ο βήχας είναι πιο "βρογχικός" κάνω και εισπνοές για καμιά εβδομάδα. Παλιά ήμουν πολύ επιφυλακτική με τα αντισταμινικά, αλλά μετά σε επίσκεψη σε παιδιατρικό νοσοκομείο με συμβούλεψαν ότι μπορώ να χρησιμοποιώ aerius για μέχρι 7 ημέρες χωρίς πρόβλημα. Αυτά βέβαια όταν ο βήχας οφείλεται σε μύξες, γιατί το ένα μου παιδί έχει τάση στις λαρυγγίτιδες, οπότε εκεί παίζουμε συχνότατα με κορτιζόνη + εισπνοές με οικιακό νεφελοποιητή. Σε περιπτώσεις απλής ίωσης, όπου υπάρχει απλά ένας ενοχλητικός βήχας λόγω φλεμάτων είναι σχετικά ανακουφιστικό και το grin tuss, το οποίο όμως αν το παιδί πάει για βρογχίτιδα δεν κάνει τίποτα.
  24. 1 point
    Marian δεν πιστευω πως μπορει να κανεις να στερησει σε μια γυναικα να γινει μητερα ειτε με δανεικα ωαρια ειτε με δανεικο σπερμα, ομως μπορει να ελεγχθει αυτη η παρανομια οπως γινεται σε αλλες χωρες..και ναι εστω και με αυτο το τροπο θα προσπαθησουμε για παιδι!
  25. 1 point
    Εγώ ακούστε τι είχα πάθεια και ακόμα θα μου μείνει η απορία τι να ήταν. Καταρχήν ΔΟΞΑ ΤΟΝ ΘΕΟ έχω μπει στον 5ο μήνα στην 19η εβδομάδα. Όταν είμουν στον πρώτο μήνα νομίζω στην 5η εβδομάδα.... το λέω και ακόμα μου έρχεται να βάλω τα κλάματα γιατί τρόμαξα. Ήταν Σάββατο απόγευμα θυμάμαι μόλις είχα ξυπνίσεις και πήγα τουαλέτα για ούρηση. Μετά από κανένα λεπτό αρχίζει να με πιάνει ένας οξύς πόνος ο οποίος μου θύμιζε τον οξύ πόνο που είχα στην περίοδο. Πόναγα πάρα πολύ δεν μπορούσα ούτε να καθήσω με χτύπαγε και πίσω στον πρωκτό. Τρόμαξα πάω στο Αλεξάνδρα που εφημέρευε (ξεχασα να σας πω ότι το ευχάριστο ήταν ότι δεν είδα αίμα μόνο αυτό με παρηγορούσε ότι ίσως τα πράγματα να μην είναι σοβαρά) έλα όμως που εγώ πέθαινα στους πόνους. Τελκά πήγα με εξέτασαν μου έκαναν ύπέρηχο βέβαια θυμάμαι τότε είχε δει ο γιατρός τότε τον σάκο χωρίς εμβρυικά στοιχεία (ήταν νωρίς για αυτό) και μου είπε ότι είδε μια μικρή κύστη. Έκανα εξετάσεις αίματος και ούρων όλα καλά μου είπαν. Γνώρισα και τον γιατρό μου εκείνη την ημέρα ο οποίος με καθησύχασε μετά από 2 εβδομάδες θα πήγανα στο ιατρείο του για να ακούσουμε την καρδούλα του. Τέλος πάντων έφυγα από το νοσοκομείο πάντώς όλο το βράδυ μέχρι και την επόμενη το πρωί εγώ πονούσα και με χτύπαγε και πίσω στον πρωκτό. Μου έκανε ο άντρας μου χαμομήλι κλτπ αλλά τίποτα. Κορίτσια.... σας το λέω και βουρκώνω.......... φοβήθηκα όσο δεν είχα φοβηθεί ποτέ μου. Η μάνα μου την είχε πάρει ο άντρας μου τηλέφωνο όταν είμουν στο νοσοκομείο ήταν του Σταυρού θυμάμαι και πήγε η καημένη και άναψε μια λαμπάδα για την ψυχή μου έχω μέσα μου... Σας το λέω και ακομα κλαίω δεν θα την ξέχάσω ποτέ αυτή την εμπειρία . Μέσα μου φοβόμουν πάρα πολύ και τις επόμενες μέρες που δεν πόναγα. Περίμενα με ανηπομονησία να περάσουν οι δυο εβδομάδες να πάω στον γιατρό μου για να ακούσω την καρδούλα μόνο έτσι θα το πίστευα. Όντως πέρασαν οι δυο εβδομάδες πάω στον γιατρό μου κάνει τον κολπικό υπέρηχο και βλέπει σάκο. .......... το κούναγε απο εδώ το κούναγε από εκέι δεν τον έβλεπε. ΤΡΕΛΑΘΗΚΑ έσφιξα τα δόντια και έλεγα μέσα μου το ήξερα .....ξαφνικά δεν πρόλαβα να τελειώσω την σκέψη μου και φωνάζω από μόνη μου ΄΄Νάτο , νάτο, νάτο΄΄ όντως κορίτσια το είδαμε........ μας παίδεψε αρκετά! Ήταν ένα μικρό φασολάκι και ακούσαμε και την καρδούλα μου. Από τότε όλα δόξα τον θεό πήγαν καλά μέχρι στιγμής! Είμαι πολύ φορτισμένη και δεν μπορώ να συνεχίσω άλλο. Βέβαια μετά συνέχισαν 3 μήνες με απίστευους εμεοτύς έχασα 2,5 κιλά αλλά χαλάλι του. Πάντως όταν πρώτα ο Θεός γεννηθεί και είναι καλά το ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ θα του βγάλω τα μαλλάκια για αυτά που μου έκανε! Συγνώμη για το τεράστιο μήνυμα μου. Απλά ήθελα να σας πω ότι οι πόνοι είναι φυσιολογικοί
ποιοί είμαστε | επικοινωνία | στατιστικά

© parents.org.gr - Ελληνική Εταιρία Ενημέρωσης Γονέων 2008 !!


Powered by Invision Community