Πίνακας Συνεισφοράς


Popular Content

Showing content with the highest reputation on 07/12/2019 in all areas

  1. 2 points
    Το καλύτερο είναι να βρείτε παϊδάκια στην ηλικία του να έρχονται σπίτι σας κ να παίζετε. Όσα παιχνίδια κ να έχει αυτό δεν μπορείς να το αντικαταστήσεις . Έστω ένα παιδάκι σταθερό να το γνωρίζει κ να ταιριάζουν. Νομίζω ότι η αρ γ κ ίσως θέλει να σου πει ότι τις περισσότερες μαμάδες δεν τις απασχολεί πως παίζουν τα παιδιά τους δηλαδή κ εμένα δεν με έχει απασχολήσει ποτέ βλέπω ότι παίζει σαν όλα τα παιδάκια προς το παρόν πάνω κάτω γιατί όλα έχουν τις προτιμήσεις τους. Δεν έχω σκεφτεί ποτέ τι είναι παιχνιδι μίμησης τι παιχνίδι φαντασίας βλέπω ένα παιδάκι απλά να παίζει κ κάθε μέρα να εμπλουτίζει δεν βλέπω εμμονές δεν βλέπω κάτι παράξενο οπότε ότι προσπαθώ κ εγώ να παίξω όπως μαζί του όπως μπορώ.
  2. 2 points
    Το κατσικάκι παίζει με το προβατάκι στη λιμνη. Έρχεται κι ένα παπακι και του λένε "γεια σου παπάκι". Μετά έρχεται ενας χορτοφάγος κροκόδειλος που τους ζηταει να γινουν φιλοι. Η μαμά κατσίκα φοβάται στην αρχή αλλά ξεπερνάει τα στερεότυπα και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Αυτό είναι το πλησιέστερο σε φαντασία που μπορώ να κάνω. Τι σόι φιλόλογος είσαι εσύ που δεν μπορείς να φτιάξεις μια ιστορία, λέει ο άντρας μου. Εκείνος θα εμπνεόταν από την καθημερινοτητα και θα έφτιαχνε ολοκληρο έπος για το πρόβατο που του ειχε χαλασει το κλιματιστικό κι έψαχνε ηλεκτρολόγο και δεν έβρισκε και το έφτιαξε μόνο του. Του έχω διηγηθεί σε διασκευές όλα τα κείμενα που διδάσκω στο σχολείο. Κυρίως πιο μικρός που θεωρούσα ότι δεν καταλαβαίνει και πολλά, γιατί δεν είναι όλα της ηλικίας του. Τι εχει ακουσει το καημενο!
  3. 2 points
    Πρώτα από όλα μην απογοητεύεσαι.το μωρο σου είναι πολύ μικρό κ μπορείτε να τα καταφέρετε! Κατά βάση αυτά που σου είπε κ η αργκ κ η little lamb Θηλαζεις οποτε, όσο συχνά, κ για όση ώρα θελει το μωρο Προσπάθησε ανά δύο ώρες να θηλαζεις την ημέρα, κ ανά τριωρο την νυχτα. Τουλ 20' από το κάθε στηθος. Αν δ ξυπναει το προσπαθείς. Κανεις μαλαξεις στο στηθος, αλλάζεις στάσεις. Δ δινεις πιπιλα Μπορεις το συμπληρωμα να είναι γαλα που βγάζεις κ να το δινεις με διάφορους τρόπους Πχ αν τώρα δινεις 8 μπουκάλια από 120μλ για 3-4 μέρες θα δίνεις με 90 κ θηλασμο φουλ. Μετα 3-4μερες θα δίνεις με 60,μετα 3-4 μέρες με 30.μετα θα αρχίσεις να κόβεις μπουκάλια. 3-4μερες 7 μπουκάλια των 30μλ, μετα 3-4μερες 6μπουκαλια κοκ Αν το μωρο τρέφεται επαρκώς θα φαίνεται από τις πανες που βρέχει. Γι αυτό το μειώνεις σταδιακά κ θηλαζωντας παράλληλα πιο πολύ να δωσεις χρόνο στην παραγωγή να αυξηθει Κ γαλακτογωγες τροφες
  4. 2 points
    Τα 120 ml δεν είναι συμπλήρωμα, είναι δύο γεύματα μαζί, καλά κάνεις και προβληματίζεσαι. Θα συνεχίσω υποθέτοντας ότι θέλεις να θηλάσεις. Αν όχι, αγνοείς τα υπόλοιπα και σύντομα θα έχεις αποθηλάσει πλήρως. Για να μην παρεξηγηθώ, δεν το λέω για κακό, καμιά φορά αν δε γίνεται, και για ψυχολογικούς και μόνο λόγους, δε γίνεται. Αν λοιπόν θέλεις να θηλάσεις, βάζεις σαν στόχο κατ'ελάχιστον 12 γεύματα τη μέρα. Δηλαδή τη μέρα κάθε μιάμιση με δύο ώρες, τη νύχτα το πολύ ένα τετράωρο χωρίς γεύμα, στην ανάγκη και με ξυπνητήρι. Κάθε γεύμα τώρα, πρέπει να θηλάσεις και από τα δύο στήθη και να κρατήσει ο θηλασμός 15 με 20 λεπτά από κάθε στήθος. Δηλαδή ουσιαστικά στη φάση που είστε και για να εδραιωθεί ο θηλασμός, το μωρό θα το θηλάζεις σχεδόν ασταμάτητα για μερικές εβδομάδες. Δε γίνεται κάτι άλλο, και θα είναι δύσκολο. Σε λίγες βδομάδες, θα έχει στρώσει, αλλά μέχρι τότε μόνο έτσι. Του κρατάς το ενδιαφέρον με κάθε τρόπο: το γαργαλάς, αλλάζεις στήθος πολλές φορές (και υπολογίζεις το συνολικό χρόνο), κάνεις μαλλάξεις στο στήθος. Αν ουρλιάζει απαρηγόρητο, στην ανάγκη δίνεις 10-15 ml με μπουκάλι, και ξανά στο στήθος. Μετά λοιπόν από τα τουλάχιστον σαραντάλεπτο στο στήθος, δίνεις συμπλήρωμα, γιατί δεν μπορείς να το κόψεις μαχαίρι. Δίνεις τα 30 ml που έδινες, και αν θέλει κι άλλο,το ξαναβάζεις το παιδί στο στήθος. Αν τελικά θηλάζει για 3 ώρες συνολικά, ή 4 ή 5, είναι απόλυτα φυσιολογικό, δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αυξηθεί η παραγωγή σου. Γι αυτό και τώρα σου φαίνεται ότι πεινάει συνεχώς: τα μικρά μωρά ανά κάποιες βδομάδες δείχνουν συνέχεια πεινασμένα, τα θηλάζεις με μαραθώνιους θηλασμούς ασταμάτητα, και αυτό σε λίγες μέρες ρυθμίζει την παραγωγή σου. Αλλιώς αποθηλάζεις, δυστυχώς δεν γίνεται κάτι άλλο. Αυτό θα γίνεται κάθε λίγες βδομάδες μέχρι εκεί τους 3-4 μήνες, μετά η παραγωγή ρυθμίζεται και τα μωρά τρώνε και πολύ πιο γρήγορα πια. Αφού λοιπόν θηλάζεις με στόχο τα 10-12 σαραντάλεπτα τη μέρα (δεν υπάρχει πάνω όριο, αν το νεογέννητο δέχεται να θηλάσει 3 ώρες σερί ή 18 φορές τη μέρα, το αφήνεις), μετά αρχίζεις να κόβεις ένα συμπλήρωμα κάθε 2-3 μέρες. Τελείως, αυτό το μπουκάλι δεν το δίνεις. Μπορεί να θηλάζεις σερί μέχρι το επόμενο γεύμα για να γίνει αυτό, είναι στο πρόγραμμα. Αλλά ειναι εξαιρετικά δύσκολο να κρατήσεις θηλασμό με συμπλήρωμα σε νεογέννητο. Αν θες να κρατήσεις π.χ. ένα μπουκάλι ή άντε δύο τη μέρα, ενώ θηλάζεις και 10 φορές, ναι. Αλλά συμπλήρωμα σε κάθε γεύμα, θα έχετε αποθηλάσει άντε στο τρίμηνο (μπορεί να πιπιλάει το παιδί, αλλά θα παίρνει πια 10 ml τη μέρα).
  5. 1 point
    Παραθέτω εσάς αλλά ελπιζω να το δουν και οι υπόλοιπες παραθετω εσάς γιατί ταυτίζομαι με αυτό που γράψατε. ’’ Θεωρητικά’’ κ εγώ στο δεύτερο ήμουν πολύ καλύτερα προετοιμασμένη. Δηλαδή 1) έπιασε αμέσως 2) δεν πονάγανε καθόλου σε αντίθεση με το πρώτο που κατέληξα δυο φορές νοσοκομείο από πυρετό κ πληγές κ παραπληροφόρηση 3) κατάφερα να έχω πολύ γάλα καθώς δεν είχα προγραμμα έδινα κατά ζήτηση και εδώ είμαι το πρόβλημα....... με έπιασαν τα νεύρα μου , δεν προλάβαινα να κάμω τίποτα ούτε τουαλέτα ούτε να πάω στο άλλο παιδί τίποτα απολύτως. το μωράκι μου έτρωγε νύχτα μέρα non stop δεν είπα ποτέ ότι δε χορταίνει και όλες αυτές τις παπαροφιλοσοφιες ήξερα ότι έτσι είναι ο θηλασμός τουλάχιστον στην αρχή ε μετά με έπιασαν ψυχολογικά και πολλά κλάματα κι έτσι μπήκε στη ζωή μου το θηλαστρο όπου έδινα με μπουκάλι μητρικό κ ξενο. σιγα σιγά μείωνα αντλήσεις λόγο καθημερινότητας και σιγά σιγά μειώθηκε το γάλα. στεναχωρηθηκα πολύ όμως το ξεπέρασα. ειχα ενημερωθεί τόσο πολύ προν γέννηση το δεύτερο που έλεγα δεν υπαρχει περίπτωση θα τα καταφέρω θα το φέρω στα μέτρα μου.ομως δυστυχώς δεν άντεξα παρ’ολα αύτα με όλη τη γνώση που απέκτησα βοήθησα τη κολλητή μου και θηλάζει ακόμα το μωρό της 4 μήνες τώρα! σαιρομαι που τουλάχιστον βοήθησα μια απελπισμένη μανουλα τότε στις αρχές.. ειναι δύσκολος ο αποκλειστικός θέλει δουλειά και χρόνο κ κόπο. σημαντικο είναι όμως η μανουλα να είναι καλα κ εγώ δεν ήμουν. Αυτο από εμένα ❤️❤️
  6. 1 point
    Εγώ θα σου πρότεινα να το κάνεις γιατί είναι κρίμα να χάνει τον ύπνο του το μωράκι ειδικά σε αυτήν την ηλικία που είναι τόσο ευεργετικός. Δεν πειράζει,θα έχετε να κόψετε κάτι ακόμα μετά μαζί με πάνα,μπιμπερο,πιπίλα πχ.Υπομονη και εύχομαι να βρεις ένα ήρεμο μέρος να ζήσετε όμορφα κι ευτυχισμένα!
  7. 1 point
    Μην ανησυχείς αν δεν είδες κάτι περίεργο.Απλα πάρε τηλ τον παιδίατρο κ το πιθανότερο είναι να σου πει το ίδιο.Εγω στο μαιευτήριο τη σήκωσα κ χτύπησε το κεφάλι στην οθόνη που ήταν πάνω από το κρεβάτι.Μιλαμε για 1-2 ημερών μωρό.Καλεσα τις μαίες, τους το είπα κ μου είπαν ότι αν ο άνθρωπος ήταν τόσο ευαίσθητος δεν θα είχε επιβιώσει τόσες χιλιετίες!
  8. 1 point
    Γιατί δεν του Γραφεις εσύ? Εμένα ο άντρας μου έχει γράψει 3 παραμύθια στις κόρες του με εικονογραφηση δική μου. Πάμε για το 4.
  9. 1 point
    Ε ναι. Αλλά ακόμα κι όταν περάσαμε φάσεις που μου ξυπνούσαν το βράδυ είτε για γάλα για δόντια, πάλι το ίδιο έκανα..
  10. 1 point
    Καλησπέρα!! Αν και είναι καλό να γνωρίζεις και να λάβεις υπ' όψιν σου τους κινδύνους του συμπληρώματος που έγραψαν οι κοπέλες παραπάνω, θα σου γράψω και μια πολύ αισιόδοξη ιστορία, τη δική μας, που δίναμε συμπλήρωμα για περίπου 4 μήνες (λόγω πολύ χαμηλού βάρους) κι όμως το κόψαμε και η μπέμπα πλέον 7 μηνών θηλάζει κανονικά! Ξαναλέω όμως πριν γράψω ότι σε πολλές περιπτώσεις (αν όχι στις περισσότερες) όντως υπάρχει κίνδυνος αποθηλασμού, μπορεί να ήμασταν απλά τυχεροί. Σου το γράφω για να μη τα βλέπεις όλα μαύρα και θεωρήσεις "ωχ πάει τέλειωσε θα αποθηλάσω", γιατί πολλές φορές η ψυχολογία παίζει μεγάλο ρόλο και αν έχεις πιστέψει ότι όντως θα αποθηλάσεις μπορεί πράγματι να συμβεί. Εγώ είχα στο νου μου όλους αυτούς τους μήνες το ότι θα κόψουμε το συμπλήρωμα και θα θηλάζουμε αποκλειστικά, όπως και έγινε. Είναι πολλά αλλά πιστεύω θα σου φανούν χρήσιμα. Λοιπόν, η μπέμπα γεννήθηκε 2670, έχασε το αναμενόμενο βάρος στο μαιευτήριο (είχε πέσει 2400 και βγήκε 2470), ανέβηκε λίγο μέχρι 10 ημερών (2550) και στη συνέχεια ξανάπεσε στα 2470 (15 ημερών). Μετά άρχισε να παίρνει σιγά σιγά και ανέκτησε το βάρος γέννησης 23 ημερών. Είχε ξεκινήσει ήδη συμπλήρωμα στο μαιευτήριο γιατί είχε και ίκτερο, αλλά ήμουν τυχερή γιατί ήμουν στο Ρέα που είναι υποστηρικτικοί με το θηλασμό (δεν έδιναν συμπλήρωμα οι μαίες, έφερναν να το δώσουμε εμείς ΜΕΤΑ από τουλάχιστον μισή ώρα θηλασμού και όχι όλο το μπουκαλάκι (ήταν κάτι 70άρια), έλεγαν μεταξύ 30 και 50 μλ (τουλάχιστον έτσι έγινε σε εμένα που ρωτούσα, δεν ξέρω ας πούμε αν κάποια δεν ρωτούσε τίποτα τι θα γινόταν). Βγήκαμε από το μαιευτήριο και πήραμε μια παιδίατρο-σύμβουλο θηλασμού από την οποία είμαστε πολύ ευχαριστημένοι, την έχω δει που την προτείνουν και εδώ. Η κοπέλα μας ειπε ότι αν και πρώτη πρώτη θα ήθελε τον αποκλειστικό θηλασμό, στο συγκεκριμένο μωρο έπρεπε να συνεχιστεί το συμπλήρωμα για ένα διάστημα λόγω βάρους αλλά να είναι 180 μλ τη μέρα και 30 μλ τη φορά (6 30άρια επί της ουσίας). Είπε όμως αντί για ξένο γάλα να πάρουμε θήλαστρο και να δίνουμε το δικό μου ως συμπλήρωμα κι έτσι δίναμε μόνο μερικές φορές σκόνη (το πολύ να ήταν τα μισά μλ της μέρας, ανάλογα πόσο είχα βγάλει). Επίσης ζήτησε ο άντρας μου η σκόνη να είναι βιολογική κατσικίσια και η παιδίατρος συμφώνησε. Είπε επίσης να μην έχουμε μόνο έναν τύπο θηλής μπιμπερό για να μην το συνηθίσει και είχαμε 6 διαφορετικά. Και φυσικά έδωσε και οδηγίες θηλασμού, δηλαδή τουλάχιστον μισή ώρα θηλασμό αρχικά και στη συνέχεια μία ώρα, ξύπνημα στο 3ωρο για να φάει (δεν πολυζητούσε η μπέμπα, επί της ουσίας έκανε 6-7 γεύματα μόνο) και θηλασμός και από τα δύο στήθη. Ουσιαστικά με είχε βάλει σε πρόγραμμα επαναγαλακτισμού απ'ό,τι κατάλαβα μετά διαβάζοντας ένα σχετικό αρχείο στην ομάδα θηλασμού του facebook. Σε όλα αυτά, να προσθέσω ότι είχαμε και το πρόβλημα των ψευδοθηλών: η μπέμπα δεν έπινε με τίποτα χωρίς, έκλαιγε και σφάδαζε με το που ακουμπούσε τη θηλή. Μου τις είχαν δώσει στο μαιετήριο γιατί η μπέμπα δεν έπιανε με τίποτα και η παιδίατρος ήθελε από την αρχή να τις βγάλουμε (κάτι που καταφέραμε, εντελώς αναπάντεχα, στους 3 μήνες). Με το βάρος δεν τα πηγαίναμε καλά, κι έτσι 2 εβδομάδων (βάρος 2510) το συμπλήρωμα αυξήθηκε στα 240 μλ τη μέρα (ουσιαστικά ήταν πάντα πολλαπλάσια του 30 για να πίνει μόνο 30 μλ τη φορά). 3 εβδομάδων το συμπλήρωμα αυξήθηκε στα 300 μλ γιατί το βάρος ήταν ακόμα 2570. 7 εβδομάδων πλέον το βάρος (3600) ήταν ικανοποιητικό για να αρχίσουμε να μειωνουμε, γιατί δεν μπορεί το συμπλήρωμα να κοπεί μαχαίρι. Το ρίξαμε πάλι στα 240. Περίπου 2μισι μηνών άρχισε να κλαίει πολύ μόλις τέλειωνε το συμπλήρωμα κι έτσι το έδινα ενδιάμεσα από το θηλασμό και συνέχιζε μετά. 3 μηνών εντελώς ξαφνικά μια μέρα δέχτηκε να πιει χωρίς ψευδοθηλές και από τότε δεν τις ξαναβάλαμε! 3 μηνών μειώσαμε το συμπλήρωμα στα 180 (σε αυτά τα μλ περίπου επαρκούσε σχεδόν μόνο το αντλημένο, έπινε μόνο ένα 30άρι τη μέρα σκόνη) και σταδιακά ανά βδομάδα 150, 120, 90, 60 (4 μηνών), 30 ώσπου 4 μηνών και 5 ημερών έπινε πλέον μόνο από το στήθος, μέχρι 6 μηνών παρά κάτι που βάλαμε και τις στερεές. Τώρα παρά τις στερεές θηλάζει φουλ, το ζητάει πιο πολύ κι από νεογέννητο γιατί βγάζει και δόντια και θέλει να πιπιλάει. Μόλις βρεθώ στο οπτικό της πεδίο το ζητάει συνειδητότατα και έχει πολλή πλάκα! Βέβαια μεταξύ 4 και 5 μηνών που δεν έπινε συμπλήρωμα δεν πήρε πολύ βάρος, μόνο 250 γραμμάρια, αλλά η γιατρός λέει ότι πλέον σε εκείνη την ηλικία δεν υπήρχε πρόβλημα. Μόλις άρχισε τις στερεές πήρε ένα κιλό σε λιγότερο από μήνα. Αλλά θηλάζει φουλ! Τι θέλω να πω με δυο λόγια: 1.Έχε υπ'όψιν σου τους κινδύνους αλλά μη βάζεις στο μυαλό σου "πάει τέλειωσε θα αποθηλάσω" γιατί έτσι θα γίνει. Να σκέφτεσαι "θα τα καταφέρουμε". 2.Αν δεν έχετε θέμα βάρους ζήτα από τον παιδίατρό σου (καλά κάνεις και είναι και σύμβουλος θηλασμού) να μειώσετε σταδιακά το συμπλήρωμα. 3.Αν δεν θες να πίνει ξένο πάρε θήλαστρο να δίνεις το δικό σου για συμπλήρωμα. 4.Πάρε κι εσύ πολλά διαφορετικά μπιμπερό για να μην εξαρτηθεί από μια θηλή (μερικοί δεν δίνουν καν με μπιμπερό αλλά με σύριγγα). 5. Εννοείται συνεχίστε δυναμικά με το θηλασμό και κράτα το μωρό μια ώρα στο στήθος. 6.Και η γνώμη μου είναι (δεν την έχω διαβάσει κάπου, εκ πείρας το λέω) τα μλ που πρέπει να δίνεις καλύτερα να τα πίνει μοιρασμένα σε 30άρια παρά να πίνει πχ 60. Δηλαδή καλύτερα να πίνει λίγο συμπλήρωμα σε πιο πολλά γεύματα, παρά προκειμένου να κόψεις ένα συμπλήρωμα κάποιου γεύματος να πίνει τελικά μια τεράστια ποσότητα, για να μη μάθει ότι το μπιμπερό έχει τόσο πολύ και το προτιμήσει.
  11. 1 point
    Αυτά δυστυχώς είναι η θεωρία. Η πράξη είναι διαφορετική. Τα παιδιά στο σχολείο είναι απροστάτευτα, είτε αρέσει να το ακούνε αυτό κάποιοι είτε δεν τους αρέσει. Έχοντας φίλους εκπαιδευτικούς (με τους οποίους τσακώνομαι συχνά πυκνά για τέτοια θέματα ) το μόνο που τους ενδιαφέρει (τους περισσότερους για να μην θεωρηθώ απόλυτη) είναι το πρόγραμμά που θα βγει, ποιος θα κάτσει ολοήμερο και πότε, πως θα λουφάρουν, και πως θα προστατευτούν με τους Νόμους. Επί της ουσίας δεν θα ασχοληθούν είτε γιατί δεν θέλουν να ασχοληθούν επί της ουσίας με το πρόβλημα είτε γιατί δεν θέλουν να "μπλέξουν" με τους γονείς. Οπότε να τελειώσει η ώρα, η μέρα και έχει ο Θεός για την επόμενη. Και για να μην κατηγορηθώ ότι έχω κάτι με τους εκπαιδευτικούς όποιος έχει αντίθετη άποψη ας μας παραθέσει στοιχεία (Πχ ημερίδες που οργάνωσε το δικό του σχολείο για τον σχολικό εκφοβισμό, δράσεις κλπ κλπ). Όχι, δεν είσαι!
  12. 1 point
    Ναι ΑΛΛΑ αυτό δεν αναιρεί οτι κάτι τέτοιο (πχ πρόκληση μη αναστρέψιμης βλάβης ή και την έσχατη κατάληξη) σε στοιχειώνει έως το τέλος της ζωής σου.
  13. 1 point
    Ποσο ειναι ακριβώς; σορρυ δ θυμαμαι Μέχρι τα 2εγω ήθελα να πίνουν γαλα, μετα δ με νοιάζει κ να μην ξαναπιουν, φυσικά με ισορροπημένη διατροφη Αλλα μετα τον χρονο φρέσκο, δ ειμαι υπέρ της σκόνης, για ένα παιδί που τρωει τα πάντα. Κατσικισιο η αγελαδινό, ζεστό η κρύο, με μελι η δημητριακα Σε συνταγές κρεμα πχ με βρωμη, κανελα, φρουτα, οχι για αντικατάσταση αλλα που κ που κεικ με γαλα η γιαουρτι, τυρόπιτα, σμουθις με φρούτα κ γαλα η γιαουρτι,, τυρί κρέμα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί κ σε τοστ η αλλειμμα με μαρμελαδα, γλυκό τύπου τσιζκεικ με δημητριακα η μπισκοτα για βάση, γιαουρτι κ μαρμελαδα, κριτσινια με κεφαλοτυρι, να κάνεις το γιαουρτι ντιπ σαν τζατζίκι κ να βουτάνε κριτσινια η στικ αγγουρι-καροτο Πολύ ασβέστιο έχουν η παρμεζάνα, το τσενταρ, η μοτσαρελα κ η ρικοτα Κ φυσικα οχι μονο τα γαλακτοκομικα, το σπανακι, τα αμύγδαλα,καρύδια, σουσάμι, ξερά σύκα, φασολια, σαρδελες
  14. 1 point
    Βάσει αυτών που διάβασα, γράφω ξανά κάποιες σκέψεις μου (η συζήτηση είναι από αυτές που μακάρι να βρω χρόνο να ξαναδιαβάσω με περισσότερη συγκέντρωση). Είναι άλλο αμύνομαι ή υπερασπίζομαι κάποιον χρησιμοποιώντας τη σωματική μου ρώμη και άλλο χρησιμοποιώ βία θεωρόντας ή προφασιζόμενος οτι αμύνομαι ή υπερασπίζομαι κάποιον (πολλά εγκλήματα γίνονται στον κόσμο μας βάσει αυτού του σκεπτικού). Οι διαφορές είναι πάμπολλές και σε πολλά επίπεδα (σε πρακτικό επίπεδο, σε ιδεολογικό, σε ψυχολογικό). Μπορώ να σκεφτώ διάφορους λόγους που η δεύτερη θεώρηση δε θα οφελούσε παρά μόνο θα ζημίωνε. Μερικοί είναι: α) Σωματική ακεραιότητα: Πάντα θα υπάρχει κάποιος πιο δυνατός, πονηρός, οπλισμένος που θα μπορεί να μας τραυματίσει. Δε θέλουμε παιδιά που να υπερεκτιμούν τις δυνάμεις τους. Που να νοιώθουν ικανά-δυνατά (σωματικά εννοώ) να τα βάλουν με κάποιον-τον οποιονδήποτε. β) Αντίληψη-σεβασμός των κοινωνικών δομών: Δε θέλουμε παιδιά που να αυτοανακυρήσονται σωτήρες των αδυνάμων και τιμωροί των "κακών". Ακόμη και καλή πρόθεση να έχουν, υπάρχουν φορές που τα φαινόμενα απατούν ή η κρίση μας μπορεί να είναι εσφαλμένη. Επίσης πχ ως προς το σχολικό bullying η ευθύνη του μαθητή είναι να "σημάνει συναγερμό", όχι να βάλει τάξη και να αποδώσει δικαιοσύνη (για πολλούς λόγους). Είναι δουλειά του-των εκπαιδευτικών να έχουν "μάτια" ανοιχτά (εντός και εκτός εισαγωγικών), να έχουν μελετήσει σχετικά και αποκτήσει γνώση, να έχουν πλάνο (πρέπει να ξυπνήσουν οι αρμόδιοι και όλοι μας). γ) Ακόμη θα πρέπει όλοι να αντιληφθούμε ότι δε θέλουμε ένα βίαιο παιδί με μαυρισμένο μάτι (αυτονόητο το γιατί). Θέλουμε ένα βίαιο παιδί που μέσα του αρχίζει να γεννιέται η αμφιβολία, η απόρριψη και η απέχθεια για τις μέχρι τότε πράξεις του και η ανάγκη για μια άλλη θεώρηση των πραγμάτων. Μια γροθιά στη συνείδηση χρειάζεται, όχι στο μάτι. Αντιστοίχως συλλογιστείτε και άλλα πλαίσια εκτός από το σχολικό και κάντε τις κατάλληλες μετατροπές. Πχ στο στρατό (μιας και αναφέρθηκε), στον επαγγελματικό στίβο, στις διαπροσωπικές σχέσεις. Άποψη μου είναι: Σε βίαιες καταστάσεις χρειάζονται: - Ψυχραιμία. Μόνο έτσι ζυγίσεις την κατάσταση και βλέπεις καθαρά. Ο θυμός, που είναι το συνηθέστερο να νιώσει κανείς, θολώνει την οπτική μας. - Διπλωματία-διαλογικές ικανότητες. Η πνευματική ρώμη είναι η μόνη που ακόμη και στην πιο δύσκολη περίσταση (πχ ο αντίπαλος να υπερτερεί και να είναι αδίστακτος) μπορεί να μας δώσει -ίσως- μια ευκαιρία να "επιβιώσουμε". - Και ως ύστατη λύση η σωστή χρήση σωματικής δύναμης για να προστατευτώ-προστατεύσω, ιδανικά χωρίς να τραυματίσω τον αντίπαλο. Μην ξεχνάμε οτι όσο δίκαιο και να έχει κάποιος, εαν προκαλέσει σοβαρό τραυματισμό (πχ το παιδί μου πηγε να σώσει τον συμμαθητή του από τους bullies. Έσπρωξε τον έναν δυνατά... δεν έφταιγε... ήθελε να βοηθήσει... -πίσω βρισκόταν μια σκάλα-...) το αποτέλεσμα θα τους πλήξει όλους. Αυτά εύκολα στα λόγια, όχι τόσο εύκολα στην πράξη. Χρειαζόμαστε έναν ψυχολόγο/ψυχίατρο για αρχή προκειμένου να λύσουμε τα εσωτερικά μας συμπλέγματα. Έναν εκπαιδευτή να μας κάνει coaching discussion. Και έναν δάσκαλο πολεμικών τεχνών να μας μάθει αυτοάμυνα. Βλέπε το σχόλιο (κατ' εμέ από τα πιο εύστοχα και χρήσιμα): Επιτρέψτε μου λίγο χιούμορ, στο τόσο σημαντικό θέμα συζήτησης. Πραγματικά όμως χρειαζόμαστε πολλή δουλειά (προσωπικά μακάρι να είχα τους 3 παραπάνω ειδικούς να με συνδράμουν) προκειμένου να επιτύχουμε εμείς να αντιμετωπίζουμε έτσι τις κρίσεις και κατόπιν να μπορέσουμε να το μεταδώσουμε και στα παιδιά.
  15. 1 point
    Ναι εννοείται έτσι είναι δε διαφωνώ αλλά μην είμαστε με το ρολόι και στη τσίτα όλη την ώρα. Δε γιβεται αυτό το πράγμα. Ειδικά με δύο παιδια ξέρω γω δεν παίζει κάτι τέτοιο. Εγώ δηλαδή. Έχω αποφασίσει άλλωστε ότι κάνω να το κάνω μαζί τους και όχι γι αυτά. Αυτή η διαρκής πίεση και το πρόγραμμα σε όλα εμένα με έσκασε. Χαλαρά. Δεν κοιμάστε? Ελάτε εδώ να το ευχαριστήθουμε παιδάκια. Είμαστε όλοι μαζί οι 4 μας και όχι οι δύο που πάνε να βολέψουν τα άλλα δύο και τελοσπαντων δεν μπορώ να το εξηγήσω. Μάλλον δεν έχω έκφραση τώρα. Πάω και για δουλειά
  16. 1 point
    Είναι πάρα πολύ θετικό να ψάχνει κανείς για την υγεία του μωρού του, αλλά να ψάχνει σωστά. Ρωτήστε τον παιδίατρό σας και ρωτήστε και ένα δεύτερο και ένα τρίτο παιδίατρο αν έχετε απορίες ή θέλετε να είστε σίγουροι. Στο διαδίκτυο ή στη γειτονιά, οι απόψεις που θα πάρετε, πώς θα σας βοηθήσουν; Τι αξία έχουν; Ειδικά στο διαδίκτυο μπορεί πίσω από κάθε συμβουλή ή ιστοσελίδα, να κρύβεται ένας άνθρωπος κακόβουλος, παραπλανημένος, ψυχικά ασθενής, μειωμένης νοημοσύνης. Πώς θα βασίσετε αποφάσεις ζωής και θανάτου σε αυτές τις γνώμες των ανώνυμων αγνώστων; Αν εγώ που σας γράφω τώρα είμαι στην πραγματικότητα χαρτορίκτρα και σας δηλώσω γιατρός, πώς θα το καταλάβετε;
  17. 1 point
    Συμφωνω , ειμαστε παντρεμενοι με πολιτικο γαμο ,η γυναικα μου δεν ειναι βαφτισμενη καθως προερχεται απο χωρα που δεν βαφτιζανε τοτε τα παιδια ( καθολικη στην πλειοψηφια χωρα αλλα υπο καθεστως κομμουνισμου τοτε ) και πηγαινοντας να ρωτησω τον ιερεα για βαφτιση της κορης μου , περιμενα μεγαλες δυσκολιες , αλλα μου εκανε εκπληξη οτι το μονο που ρωτησε ο ιρερεας ηταν ', ο νονος ειναι βαφτισμενος ? ' , που ηταν , τοτε δεν υπαρχει κανενα προβλημα μου ειπε . Καπου ειναι και λογικο , αφου ο νονος στην εκκλησια απαγγελει το 'Πιστευω' , πως ενας μη βαφτισμενος Χριστιανος θα πει το 'Πιστευω ' ,δεν εχει λογικη .
  18. 1 point
    Χαράς το κουράγιο σας πάντως ( @marakiz σε εσένα απευθύνομαι ) που με μεγαλυτερο παιδί σκέφτεστε να θηλάσετε με τον ίδιο τρόπο το δεύτερο. Εννοώ αποκλειστικά κ κατά ζητηση. Εμένα αυτή η συνθήκη είναι ο κύριος παράγοντας που αποφεύγω ακόμα τη σκέψη του δεύτερου. Κατά πάσα πιθανότητα στο δεύτερο (πρώτα ο Θεός αν έρθει κάποια στιγμή) θα δώσω μπουκάλι. Δεν μπορώ με τπτ να με φανταστώ να μπαίνω στην ιδια, δραματικά βιωμενη εκ μέρους μου, διαδικασία αποκλειστικού θηλασμού. Κ σε αυτό συνεισφέρει κ όλη αυτή η παραφιλολογία που απαγορεύει πιπίλες, απαγορεύει μπιμπερο, κ γενικά σε κάνει δέσμια του μωρού ενώ από οτι έχω δει στην πράξη από μεγαλύτερες ηλικιακά γνωστές μου που θήλασαν, απλά δε χρειάζεται. Κ πιπίλα έδωσαν κ σκόνη παράλληλα με το μητρικό κ κράτησαν το θηλασμό για πάνω από χρόνο. Τελοσπαντων, ο καθένας κάνει ότι θέλει εννοείται αυτό. Απλά θεωρώ ότι καλό θα ήταν να απομυθοποιηθουν κάποια πράγματα που αντί να βοηθάνε τις μαμάδες να θηλάσουν τις αποθαρρύνουν.
ποιοί είμαστε | επικοινωνία | στατιστικά

© parents.org.gr - Ελληνική Εταιρία Ενημέρωσης Γονέων 2008 !!


Powered by Invision Community