Πίνακας Συνεισφοράς


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 04/05/2018 in all areas

  1. 17 points
    @Macgyver εντελώς φιλικά αλλά με αυτά που γράφεις προσβάλλεις κόσμο. Ποια κρίνεται μάνα και πια "μανούλα" και ποιος είναι αυτός που θα ξεστομίσει τέτοιους χαρακτηρισμούς;;; Μιλάς για 9 Ώρο όταν η κανονική εργασία είναι 8 Ώρο (εκτός αν κάποιος λουφαρει) το θέμα κρίνεται στην 1 ώρα;; Δεν είναι όλοι δημόσιοι υπάλληλοι ούτε όλοι πρόθυμοι να κινητοποιήσουν κάθε αθέμιτο μέσο για να πιάσουν ένα καναπέ! Ακόμη και στον ιδιωτικό χώρο έχεις ορισμένο περιθώριο άδειας. Υπάρχουν ολοήμερες παρουσίες μαμάδων ανύπαρκτες προς τα παιδιά τους. Όλα τα πράγματα θέλουν μέτρο και δεν μίλησε κανείς για καριεριστα μαμά , αν δεν έχεις όμως την ασφάλεια του Σιγούρου μισθού κάθε μήνα καλό θα είναι να κρατάμε χαμηλότερους τονους γιατί όλες οι δουλειές δεν είναι ίδιες. Αναρωτιέμαι οι δικές σας μαμάδες δεν δούλευαν;; Δεν τις αγαπάτε ;; Δεν έχετε δέσιμο; Η δική μου και εργαζόμενη ήταν και το δέσιμο που εχουμε είναι μοναδικό. Και δε νομίζω ότι είμαι η μόνη. Αναφορικά με τις απόψεις περί ιδρυμάτων δεν θέλω να σχολιάσω γιατί ως αντεπιχείρημα μπορώ να πω ότι Αν ο άντρας που κάνει 2 δουλειές και ζει όλη την οικογένεια σας αφήσει και φύγει όντας χωρισμένες τι θα κάνετε ; Θα τρώτε πέτρες και το μωρό χαλίκια; Η μήπως τότε δεν υπάρχει θέμα εργασιακού ωραρίου και η μάνα ξαφνικά γίνεται ήρωας και η καρδούλα του παιδιού χαρούμενη. Η μήπως θα βρει την τέλεια δουλειά που θα της στρώσουν το κόκκινο χαλί και θα δουλεύει οπότε θέλει;;; Θεωρώ απίστευτο λαϊκισμό να κριτικάρουμε με τόσο βαρείς χαρακτηρισμούς ανθρώπους που προσπαθούν να συντηρήσουν το διαλυμένο οικονομικό στάτους της χώρας. Και σε τελική ανάλυση ο έξω κόσμος που βγαίνετε στην καθημερινότητα σας : η κοπέλα που έχει το μαγαζι με τα ρούχα που ψωνίζετε, η γιατρός που πάτε το παιδί σας όταν αρρωσταίνει, η δικηγόρος που αναλαμβάνει μια υπόθεση σας, η καθηγήτρια που στέλνεται το παιδί σας φροντιστήριο, η γυναίκα που έχει την ταβέρνα και πηγαίνετε για φαγητό οικογενειακώς....μάνες που δουλεύουν ώρες είναι και αφήνουν παιδιά πίσω ... Και μάλιστα πολλές ! Να τις προδικασουμε ως "μανουλες";;;
  2. 12 points
    Καλημέρα σε όλα τα κορίτσια! Μπαίνω λίγο βιαστικά για να σας πω πως γεννήθηκαν τα ομορφα διδυμάκια μου! Θα ηθελα να ευχαριστησω ολες τις κοπελες που με πμ και γενικως με τις παρεμβασεις τους με στηριξαν οταν ειχα τις αμφιβολιες μου για να κανω το βημα αυτο. Θα ηθελα επισης να ευχαριστησω τη δοτρια που μας χαρισε αυτο το πολυτιμο δωρο και να ευχηθω σε ολα τα κοριτσια να μην φοβηθουν να το κάνουν και να πετύχουν να ζήσουν το όνειρο τους!
  3. 12 points
    Καλησπέρα κορίτσια μου....kalipso μου εύχομαι σε λίγες μερούλες να μας ανακοινωσεις μια τερααααααστια χοριακη!!!!... ο δρομος αυτός κοπελιές μου είναι μακρύς...Η κάθε μια απο εμάς σηκωνει το δικο της σταυρό και η μάχη με τον εαυτό μας πολλές φορές είναι σκληρή...Πρέπει να αποδεχτούμε καταστάσεις, να πάρουμε αποφάσεις, να πονεσουμε....πανω απ όλα όμως πρέπει να ΠΡΟΧΩΡΉΣΟΥΜΕ....Η κάθε μια στο μονοπάτι που χαράζει και με όποιο τρόπο νομίζει πως είναι ο πιο σωστός ...Θέλω να ευχηθώ δύναμη και κουράγιο πάνω απ όλα σε όλες μας...Είναι αγώνας αντοχής και όλες μα όλες πρέπει να επιβραβεύσουμε τον εαυτό μας που καταφέραμε να φτάσουμε έστω ως εδώ...Και μην ξεχνάμε όσο συνεχίζουμε τις προσπάθειες οι πιθανότητες είναι με το μέρος μας...δεν ξερω πως....δεν ξερω ποτε....αλλα με τον ενα η με τον αλλο τρόπο ενα μωρακι θα έρθει στην αγκαλια μας αν το θέλουμε τόσο πολύ...Σας φιλώ .....
  4. 11 points
    Νομιζω πως είσαι λίγο (έως πολύ) τρομοκρατημένη κ όχι καλά ενημερωμένη σχετικά με το θέμα τοκετος-θηλασμος. Προφανώς ο καθένας ότι θέλει κάνει αλλά ας μην ακούγονται ανακριβειες τουλάχιστον. 1ον για τον ίκτερο δε φταίει ο θηλασμός, πάρα πολλά μωρά ανεβάζουν ικτερο, ο οποιος πέφτει καθώς αποβάλλεται η χολερυθρίνη από το έντερο. Γι αυτό συνιστάται συχνό τάισμα. Απλά είναι πιο εύκολο με το μπουκάλι. 2ον το στήθος όλων των θηλαζουσων τις πρώτες μέρες πετρώνει γιατί παράγει ανεξέλεγκτα γάλα μέχρι να αυτορυθμιστει η παραγωγή. Αν δε σε συμβουλεύσει κάποιος σωστά παθαίνεις μαστίτιδα. 3ον όλα τα νεογέννητα μέχρι 6 μηνών, ανεξαρτήτως τρόπου διατροφής έχουν τα αντισώματα που έχουν πάρει από τη μάνα τους. Μετά το 6μηνο συμβαινει αυτό που είπε η @Mama_Anesti_ με τα θηλαζοντα. 4ον αν σπάσουν τα νερά δεν τρέχεις πανικόβλητη, έχεις 24 ώρες μπροστά σου. Αν σε πιάσουν οι πόνοι επίσης έχεις πολλή ώρα κ σίγουρα δεν ουρλιάζεις. 5ον οι επιπλοκές μια εγχείρισης είναι απείρως περισσότερες από έναν φυσιολογικό τοκετο. Όσον αφορά τη θεματοθετρια, δε νομιζω ότι πέφτει λόγος σε κανέναν τι θα κάνετε ως οικογένεια. Οποια θηλάζει δε σημαίνει ότι αγαπάει το παιδί της περισσότερο. Αρκεί εσυ να είσαι καλά με αυτό γιατί όντως το ποστ σου βγάζει μια πικρία. Να σου ζήσει το μωρό κ να χαίρεσαι κ τα δυο σου παιδάκια!
  5. 11 points
    Ο ερχομός ενός παιδιου σε καμία περίπτωση δεν γίνεται καταναγκαστικά η μονόπλευρα. Πρέπει να λαμβάνονται όλες οι πλευρές πριν αυτό έρθει στην ζωή.. Ένας σύζυγος που δεν θέλει ένα ακόμη παιδί θα πρέπει να είναι σεβαστό στο 100%. Βλέπει κάτι που η γυναίκα του αδυνατεί να δεί είτε σε οικονομικο επίπεδο (πως θα τα φέρουμε βόλτα) είτε σε ηθικό (δεν επιθυμώ άλλο παιδί γιατί κουράστηκα,θέλω να απολαύσω αυτά που έχω). Το να τον φέρω προ τετελεσμένων με υπουλο τρόπο ,δεν τιμά εμένα την ίδια σαν σύντροφό. Δείχνω ασέβεια,τον βλέπω σαν εργαλείο διεκπεραίωσης αναπαραγωγικης διαδικασίας και έπειτα οικονομικής ενίσχυσης. Διαφωνώ επίσης και με την άποψη πως τα παιδιά τα "φέρνει" ο θεός. Κανένας θεός δεν φέρνει κανένα παιδί αν ο άνθρωπος δεν ασκήσει το "χόμπι" για να έρθουν η δεν προφυλαχθεί αν δεν το επιθυμεί. Τα θελήματα του Θεού θα πρέπει να συμβαδίζουν και με τα θελήματα του ανθρώπου. Αν το ζευγάρι επιδιωξει και θέλει 10 παιδιά συνειδητά, τότε καλώς να τα έχει με οποία βοήθεια. Το να δέχομαι όμως η να επιβάλλω ενέργειες που θα μπορούσα να αποφύγω με την λογική και μετά να λέω "Ήταν θέλημα Κυρίου", το θεωρώ μεσαίωνα και έρμαιο καταστάσεων. Τέλος ,η αποψη ότι θα μου "χτυπά" ο άντρας μου ότι κάναμε παιδί ή σε κάθε καυγά θα ειπωνεται τέτοια ατάκα, συγγνώμη αλλά το θεωρώ νοσηρότητα κυρίως για τα άλλα ανήλικα παιδιά μου στο σπίτι και την οικογένειά μου γενικότερα.
  6. 11 points
    Είμαι μία απο τις γυναίκες που όπως αναφέρθηκε και παραπάνω προσπαθούν χρόνια για παιδί και κάνουν την μία προσπάθεια μετά την άλλη, όπως κατάλαβα με την εμπειρία μου πόσο δύσκολη κατάσταση είναι να θες παιδί και να μην έρχεται καταλαβαίνω πως είναι δύσκολο το να έρχεται μία εγκυμοσύνη ενώ είσαι απροετοίμαστη, όμως θα σου πω πως επί της ουσίας καμία μας δεν ήταν προετοιμασμένη για αυτό που ήρθε μετά, είτε η εγκυμοσύνη ήρθε μετά απο χρόνια προσπαθείων είτε ήρθε απρογραμμάτιστα (συγχωρέστε με αλλά δεν μπορώ να χρησιμποιήσω τον όρο ''ανεπιθύμητη'' ). Καμία απο εμάς δεν ήξερε πως είναι να χτυπά η καρδιά σου έξω απο το σώμα σου, να κοιμάσαι και να ξυπνάς έχοντας στο μυαλό σου μία και μόνο εικόνα, αυτό το προσωπάκι, να ζεις και να υπάρχεις γιατί θες να είσαι πάντα δίπλα του να το βοηθάς και να το στηρίζεις, να μπορείς να συνεχίζεις την ημέρα σου γαμέτη ένταση και ενέργεια ακόμα και αν είσαι με δύο ώρες ύπνο. Η μητρότητα είναι κάτι μοναδικό που καμία δεν είναι προετοιμασμένη να την ζήσει μέχρι την στιγμή που παίρνει το παιδί της στα χέρια της.. Δεν είναι θυσία το να χάσεις τις βόλτες σου επειδή θα έχεις παιδί, το να ξενυχτίσεις επειδή αρρώστησε, το να κάνεις πίσω τα δικά σου θέλω γιατί τα δικά του θα είναι πιο σημαντικά, τίποτα από αυτά δεν είναι θυσία,είναι κομμάτι προσφορά της μητρικής αγάπης αυτό , προσωπικά περίμενα πολλά χρόνια να το ζήσω.. άλλωστε όλα αυτά δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτό που δίνουν σε εμάς τα παιδιά μας. Δεν θα σου πω τι να κάνεις, θα σου πω όμως πως είσαι σε ηλικία που μέσα σου μπορείς να ξεκαθαρίσεις τι θες και τι μπορείς να κάνεις. Εύχομαι να πάρεις την καλύτερη για σένα και το παιδί απόφαση.
  7. 10 points
    Αγαπητή φίλη, διάβασα προσεκτικά το σχόλιό σου και διαγώνια τα υπόλοιπα σχόλια. Είσαι μια νέα μαμά (με όλα τα άγχη που εκ των πραγμάτων έχει η άφιξη ενός νέου μέλους) και επιπλέον ξεκίνησες πολύ δύσκολα με έξτρα αγωνίες. Οι φοβίες που έχεις είναι απόλυτα φυσιολογικές, τις έχουμε όλες μαμάδες που αφήνουμε τα μωρά μας πολύ αργότερα, πόσο μάλλον εσύ! Είμαι σίγουρη ότι πριν γυρίσεις στην εργασία, έψαξες όλες τις εναλλακτικές, δεν έχει νόημα να σου πω κάτι άλλο. Επί του πρακτέου λοιπόν, η συμβολή μου στο θέμα σου είναι η παρακάτω: α) φρόντισε την ψυχολογία σου. Είσαι στην αρχή, μπορεί πίσω από τις φοβίες σου να βρίσκεται μιας ελαφριάς μορφής επιλόχειος κατάθλιψη. Αν νιώθεις ότι πνίγεσαι, ότι είσαι σε απόγνωση, κάνε ένα τηλέφωνο στη Φαιναρέτη να μιλήσεις με κάποιον που θα σε βοηθήσει ψυχολογικά. Οι μαμάδες που είχαν δυσκολίες κατά τον τοκετό ή έπειτα, όπως εσύ, είναι συνήθως πιο ευάλωτες. β) Κανένας δεν ξέρει την δυναμική της δικής σου οικογένειας και του χαρακτήρα σου. Κατ΄επέκταση, κανένα φόρουμ δεν μπορεί να διαγνώσει αν το μωρό σου θα δεθεί περισσότερο με τη γιαγιά ή όχι. Κάθε σχολιάστρια έχει τη δική της ιστορία να σου πει, βασισμένη στις δικές της προσλαμβάνουσες. Υπάρχουν παιδιά που μεγάλωσαν με γιαγιά που πήρε το ρόλο της μαμάς και ουσιαστικά, υπάρχουν μαμάδες που έλειπαν πολλές περισσότερες ώρες από εσένα αλλά παρόλα αυτά ανέπτυξαν πολύ στενή σχέση με τα μωρά τους. Αντίστοιχα, υπήρχαν φυσικά διαθέσιμες μαμάδες που δε δούλευαν αλλά ποτέ δεν ήταν ουσιαστικά διαθέσιμες με αποτέλεσμα το μωρό να δεθεί περισσότερο με άλλους (γιαγια, μπαμπά, θεία, νταντά...) Σίγουρα είναι πιο εύκολο αν δεν χρειάζεται μια μαμά να γυρίσει άμεσα στη δουλειά. Μή ψάχνεις για απαντήσεις έξω απο εσάς, δες πως μπορεί να λειτουργήσει καλύτερα η οικογένειά σας με τα δικά σας δεδομένα. Είναι λογικό και αναμενόμενο να φοβάσαι μήπως αντικατασταθείς. Εστίασε στο μέλλον και όχι στο παρελθόν. Κάθε μέρα είναι μια νέα ευκαιρία να χαρείς το μωρό σου. γ) Καταλαβαίνω ότι δεν είσαι μια αδιάφορη μαμά, κάθε άλλο. Είσαι μια μαμά που την νοιάζει ο δεσμός της με το μωρό της και υποφέρει που είναι μακριά του. Από τη δική μου εμπειρία θα σου πω ότι αυτό από μόνο του, είναι ένα γερό σκαλοπάτι για να δεθεί το μωρό σου μαζί σου. Οι διαθέσιμές σου ώρες μπορεί να είναι λίγες αλλά αφού ενδιαφέρεσαι ουσιαστικά, το μωρό σταδιακά θα σου δείξει το δέσιμό σας. Έπειτα, όσο μεγαλώνει, το μωρό μπορεί να αποκτά ισχυρούς δεσμούς με περισσότερα άτομα του ενός. Μπορεί τώρα να φαίνεται ότι προτιμά τη γιαγιά, αυτό όμως πολύ γρήγορα μπορεί να αλλάξει. δ) Προσπάθησε να εστιάσεις στα θετικά που για άλλες μαμάδες δεν είναι αυτονόητα. Το μωρό σου έχει πολλούς ανθρώπους γύρω του που το αγαπάνε. Είναι τυχερό γιατί εκτός από μαμά, έχει και γιαγιά. Δεν έχεις τις αμφιβολίες που έχουν όσες έχουν νταντάδες ή πρέπει να τα αφήσουν σε βρεφονηπιακό. ε) Αν μπορείς, κάνε συγκοίμηση. Επειδή το μωρό σου ακόμα δεν έχει ωράρια μεγάλου και έχει ή θα έχει πολλά ξυπνήματα το βράδυ (δοντάκια, πονάκια, άγχος αποχωρισμού) η παρουσία σου το βράδυ θα ενισχύσει το δέσιμό σας. Να είσαι σίγουρη ότι γρήγορα θα έρθουν οι μέρες που θα πεις "ωχ παιδάκι μου παίξε λίγο με τη γιαγιά σου να ηρεμήσει το κεφάλι μου, μαμά και μαμά συνέχεια!"
  8. 10 points
    Ειναι απο τις πιο δυσκολες δοκιμασιες που μπορει να περασει μια γυναικα,ενα ζευγαρι.Παντα υπαρχουν κ χειροτερα αλλα στιγματιζεται η ζωη σου μεσα απο κατι τετοιο.εγω περασα στην αντιπερα οχθη με πολυ αγωνα,επιμονη υπομονη αλλα κ με πολυ τυχη στο τελος.Εχω γαληνεψει αλλα δεν μπορω να ξεχασω τι περασα.καθε μερα το σκεφτομαι.απορω πως πολλοι λενε οτι εκαναν αλλα παιδια κ ξεχασαν.νομιζω οτι ειμαι ακομη στο παρελθον.κ αν αποφασιζα να κανω παιδι παλι οι ιδιες σκεψεις θα με στοιχιωναν.κ ας εχω "θωρακισει"την γονιμοτητα μου οσο αυτο γινεται,κ ας εχω καταφερει να γεννησω ενα τελειομηνο μωρο. Η ζωη ομως συνεχιζεται κ πρεπει να πηγαινουμε μπροστα.Ειμαι ευγνωμων στη ζωη,στο θεο,στην τυχη,στους γιατρους μου.Τιποτα απο οσα εζησα,ουτε ο αγωνας μου,ουτε οι αποτυχιες μου,ουτε οι αποβολες μου δεν μπορουν να συγκριθουν με τις γυναικες κ τα ζευγαρια που εζησαν την απωλεια στο β κ γ τριμηνο.Υποκλινομαι μπροστα τους κ νιωθω πολυ μικρη. Κοριτσια συνεχιστε με οσα μεσα εχετε κ μπορειτε,οπως κρινετε.Το αποτελεσμα ειναι μαγικο αλλα να μην ξεχνατε να ζειτε παραλληλα.Πηγαινα παντου με τον καημο μου αλλα προσπαθουσα παντα για μια καλυτερη ποιοτητα ζωης.Τι να κανουμε.ετσι ειναι η ζωη κ πολλες σαν κ εμας ειναι οι γυναικες της διπλανης πορτας που στην πλειοψηφεια τους τα καταφεραν.Αυτο να το θυμαστε Σας ευχομαι πραγματικα τα καλυτερα!
  9. 10 points
    Εμένα πάλι με ξενίζει να κριτικάρουμε και να βγάζουμε τόσες λεπτομέρειες (πόσα ακριβώς παίρνει, τι ακριβώς χάλασε) σε ένα φόρουμ για τον άνθρωπο που εμπιστευτήκαμε να γίνει νονός του παιδιού μας. Έτσι όπως τα βλέπω τα πράγματα, δεν έχει σημασία τη δεδομένη χρονική στιγμή ποιος φταίει περισσότερο, ποιος υποχωρεί λιγότερο, σημασία έχει ότι δεν τα βρίσκετε και αυτό προμηνύει κάτι για το μέλλον.
  10. 9 points
    Γεια σας κοπέλες. Ναι όλα Καλά, η Παναγία έκανε το θαυμα της!!! Ολα καλα ευχομαι να πανε σε ολες μας!
  11. 9 points
    Κορίτσι μου,πέρασες δύσκολα και εσύ και η ψυχολογία σου είναι διαταραγμένη. Κανένας δεν σε κρίνει ως κακή μανουλα και όσοι το κάνουν απλώς αδιαφόρησε. Δεν αξίζει τον κόπο να αναλωνεσαι με μικροπρεπειες. Ούτε και θεωρώ σωστό να προεξοφλουμε τα συναισθήματα του παιδιού σου μετά από 10,20,30 χρόνια και αν θα δεθεί περισσοτερο με την γιαγιά η μαζί σου. Από την στιγμή που έχεις αυτοσυνειδησία και αναγνωρίζεις οτι θα ήθελες να περνάς περισσότερο χρόνο μαζί του λόγω της κατάστασης του είναι πολύ σημαντικό! Και να σου πω και την αλήθεια μου; Δεν θεωρώ απαραίτητα κακό ένα παιδί να έχει ένα ιδιαίτερο δέσιμο με ανθρώπους που αξίζουν τον κοπο να έχει στην ζωή του (όπως μια γιαγιά). Οι άνθρωποι αυτοί αφιερώνουν ανιδιοτελως χρόνο και διάθεση για να βοηθήσουν ένα νέο ζευγάρι πράγμα που ίσως χρειαστεί να κάνεις και εσύ στο μέλλον με το δικό σου παιδί. Δεν υπάρχει θέμα ανταγωνισμού... τουλάχιστον εγώ δεν το βλέπω έτσι... Φαίνεσαι ισορροπημένη κοπέλα που θα δώσεις το καλύτερο που μπορείς για το παιδάκι σου και στην ψυχή του θα εισακουστεί αυτό μακροπρόθεσμα...θα είσαι η μαμά του όχι βιολογικά αλλά ουσιαστικά! Αν τώρα θεωρείς πως έχεις έναν συνεργάσιμο εργοδότη που μπορείτε από κοινού να βγάλετε ένα ελαστικό πρόγραμμα για να μπορείς να είσαι παρούσα θα ήταν το ιδανικό! Η εργασία δεν είναι ντροπή αλλά τιμή και δικαίωμα που κατακτήθηκε μέσα από αγώνες αγώνων και η θέση της μητέρας σε αυτήν βρίσκεται ψηλά...τόσο ψηλά που κάνει όσους την καταδικάζουν να φαίνονται μυρμήγκια!
  12. 9 points
    Εγώ πάλι πιστεύω ότι αν αγαπάς έναν άνθρωπο κ τον θέλεις για νονο του παιδιού σου δεν θα έπρεπε να σε νοιάζει ποσο θα κάνουν τα ρούχα που θα πάρει αλλά η θέληση του να το βαφτίσει. Μου φαίνεται ιδιαιτέρως περίεργο να διαβάζω ότι για έναν άνθρωπο που βγάζει 700 ευρώ το μήνα κ χωρίς να ξέρουμε τι άλλες υποχρεώσεις έχει, έχουμε την απαίτηση να ξοδέψει πάνω από ένα μηνιατικο για να κάνουμε εμείς το κομμάτι μας. Αν σε απασχολει περισσότερο το ποσό θα κοστίζουν τα βαφτιστικά που θα τα βλέπεις μια στο τόσο στις φωτογραφίες από το να ενώσεις τη ζωή του παιδιού σου με αυτη την τόσο καλή φιλη σου όπως λες, καλύτερα για την κοπέλα να της ξεκαθαρίσεις ότι δε σε καλύπτουν οι επιλογές της γιατί φαντάζεσαι κάπως αλλιώς τη βάφτιση κ ότι θα βρεις άλλο νονό που θα σου κάνει τα γούστα. Όσο για τα ψυχολογικά της που διάβασα... ελεος!
  13. 8 points
    Oly75,DimitraS, Rose αλλά απευθυνόμενη κ στα υπόλοιπα κορίτσια της ενότητας θέλω να σας πω ότι σας νιώθω όσο δεν φαντάζεστε.Ειναι σαν να διαβάζω τον εαυτό μου.Εγω είμαι η 33 ετών πλέον με 15 προβληματικές βλαστό κύστες που έλεγε ο Παγκαλος..Έδω κ 5 χρόνια ταλαιπωρούμαι..Στην αρχή διακοπή κύησης μετά ανεμβρυικη μετά παλινδρόμη μετά βιοχημική κ φέτος 2 εξωσωματικές με προεμφυτευτικο που δεν βρέθηκε ούτε ένα υγιές.Εχω κάνει κι εγώ εξέταση του Νικα κ βρέθηκε φλεγμονή όποτε πριν τις εξωσωματικές είχα πάρει για δυο μήνες τριπλά σχήματα αντιβίωσης κ 10 εγχυσεις στη μήτρα...Έχουμε κατάτμηση dfi 37/100 δηλαδή πολύ υψηλή κ γενικά κακό σπερμα παρόλα αυτά ο γυναικολόγος μου πιστεύει ότι φταίνε τα ωάρια μου αν κ έχω τέλειες ορμονολογικές εξετάσεις αλλά κ ΣΠΩ....Χθες είχα γενέθλια κ κλαίω 2 μέρες...Πότε επιτέλους θα γίνει το όνειρο μας πραγματικότητα;Έχω διαβάσει πάνω από 10 φορές το post σας πριν αποφασίσω να σας γράψω..Σας φιλω γλυκά..Ήθελα απλά να πω ότι δεν είναι μόνο θέμα ηλικίας κ θα θεωρούσα πιο ευγενικό οι κύριες που έχουν παιδιά να μην παίζουν με τον πόνο μας κ τρομάζουν κάποιες κοπέλες που δίνουν ότι έχουν κ δεν έχουν για να αποκτήσουν ένα παιδάκι είτε είναι 30. χρόνων είτε 40 είτε 45.Να υπάρχει λίγη λεπτότητα επιτέλους...
  14. 8 points
    Μα είναι δυνατόν να εξαπατήσεις κατά αυτόν τον τρόπο τον άνθρωπο με τον οποίο έχεις αποφασίσει να μοιραστείς τη ζωή σου;;; Θα περίμενα κάτι τέτοιο από ανώριμο κορίτσι στην εφηβεία, και πάλι κατακριτέο θα ήταν! Κάτι τέτοιο κλονίζει μία σχέση από τα θεμέλια, δεν μπορεί ο ένας σύζυγος να πιστεύει ότι χρησιμοποιείτε αντισύλληψη και ο άλλος να κάνει το ανάποδο!
  15. 8 points
    Οποιος σου είπε τέτοιες βλακείες, απομάκρυνέ τον από την καθημερινότητά σου, όσο κοντινός συγγενής κι αν είναι! Ηρέμησε, και άκου τον γιατρό σου.
  16. 8 points
    @Roisin1 χαίρομαι ιδιαίτερα που βρήκες το χώρο και το χρόνο να μιλήσεις και να ξεσπάσεις. Πολλές φορές και μόνο να βγάλουμε από μέσα μας αυτό που μας τρώει, έχουμε κάνει την περισσότερη δουλειά. Είναι πολύ ευχάριστο που και ο σύζυγος συμμετέχει και ότι η πεθερά σου είναι συννενοήσιμος άνθρωπος που μπορείς να της εκφράσεις αυτό που νιώθεις. Πάντα θα σου λείπει το μωρό σου, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Απλά με τον καιρό και ιδιαίτερα αν κάνεις μια δουλειά που σε ευχαριστεί και όχι από ανάγκη, αρχίζεις και νιώθεις πάλι "άνθρωπος", χαίρεσαι με τα επιτεύγματά σου και απολαμβάνεις και τη διάδραση με άλλους ενήλικες. Όλα καλά θα πάνε, ευχαριστήσου το μωράκι σου! @Dust pink δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο με τα τελευταία σου σχόλια @ΑΡΓΚ αυτό που περιγράφεις με τη γιαγιά σου είναι απλά η δική σου εμπειρία. Η αδελφή μου μεγάλωσε από 6 μηνών με τον παππού μας. Η μάνα μου δούλευε 2 δουλειές (δασκάλα και τις υπόλοιπες ώρες στο μαγαζί του πατέρα μου). Σαφώς και δέθηκε ιδιαίτερα με τον παππού αλλά και με εμένα (έλεγε έχω δύο μαμάδες, τη μικρή και τη μεγάλη). Ωστόσο όχι τόσο όσο είναι δεμένη με τους γονείς μας. Ισως γιατί τις υπόλοιπες ώρες ήταν πραγματικά πολύ ενεργοί και συμμέτοχοι, κάναμε πολλά πράγματα όλοι μαζί. Θέλω να πω ότι συμβαίνει και το ένα, συμβαίνει και το άλλο. @Sentir...natureza προφανώς και αφού τα βρίσκεται μεταξύ σας, αυτό είναι που δουλεύει στη δική σας οικογένεια και καλά κάνετε. Στη δική μας πχ αυτό δε θα δούλευε με τίποτα. Κυρίως γιατί εγώ νιώθω ότι ο σύζυγος θέλω να είναι καθόλα συμμέτοχος στην ζωή της μικρής και δεύτερον γιατί όσο και να υπέφερα που έπρεπε να γυρίσω στη δουλειά, η δουλειά μου με γεμίζει και ήθελα να συνεχίσω αυτά που άφησα στη μέση. Καταλαβαίνω ωστόσο απόλυτα το σκεπτικό σου για λιγότερη δουλειά. Είμαι από τις τυχερές θέλεις, λόγω καλών επιλογών θέλεις, που δουλεύω σε μια εταιρία "ανθρώπινη" όπου αυτό που κάνω με γεμίζει σαν άνθρωπο, ο σύζυγος το ίδιο, έχουμε γύρω μας ανθρώπους που μας υποστηρίζουν και ακόμα και αν με κάποια πράγματα διαφωνούμε, πάντα προσπαθούμε να βλέπουμε τα θετικά μιας κατάστασης. Προσωπικά, πιστεύω ότι ένα νεογεννητο χρειάζεται σταθερά πρόσωπα αναφοράς (1-2) και ευρύτερο κύκλο υποστήριξης. Αν η μαμά δεν μπορεί για τον οποιοδήποτε λόγο (πχ επιλόχειος ή βιοποριστικοί λόγοι) δεν πιστεύω ότι θα δημιουργηθεί κάποιο αγιάτρευτο τραύμα στο βρέφος που δεν θα μπορέσει να επουλωθεί αργότερα. Περισσότερο πρόβλημα της μαμάς είναι κατά την άποψή μου, όχι τόσο του βρέφους. Οπότε, θα ήμουν ευτυχής αν υπήρχε στη ζωή του παιδιού μια γιαγιά ή ένας μπαμπάς που θα έπαιρναν το ρόλο του φροντιστή. Οι δεσμοί άλλωστε χτίζονται με τον καιρό. Τέλος, νομίζω ότι η εικόνα που έχουμε για παλαιότερες κοινωνίες σε σχέση με τη γυναίκα και την ανατροφή του παιδιού, είναι αρκετά διαστρεβλωμένη. Μπορεί η θέση της να ήταν "το σπίτι" αλλά αυτό κάθε άλλο παρά ενεργή συμμετοχή δεν ήταν. Για την ακρίβεια το μεγάλωμα του παιδιού ήταν συλλογική ευθύνη της ευρύτερης οικογένειας (μεγαλύτερα αδέλφια, τροφοί, μεγαλύτερης ηλικίας γυναίκες) και η έννοια παίζω με το μωρό δεν υπήρχε, ήταν γελοίο. Το παιδί θεωρούνταν κάτι πολύ κατώτερο άλλωστε. Η νέα γυναίκα είχε ένα σκασμό χειρωνακτικές εργασίες εντός και εκτός του σπιτιού. Ακόμα και ο θηλασμός σπανίως γινόταν αποκλειστικά από τη μαμά. Μη πάμε πολύ πίσω, πολλοί άνθρωποι που τώρα είναι 60--70 ετών λενε ιστορίες για τις μανάδες τους που θήλασαν άλλα παιδιά ή που οι ίδιοι μεγάλωσαν με γάλα άλλης μαμάς. Ο ρόλος της γυναίκας σαφώς και αναβαθμίστηκε με τα χρόνια και φυσικά η εργασία ήταν ένα μέσο προς την ανεξαρτησία της. Στις παλαιότερες γενιές η γυναίκα έπρεπε να επιβαρυνθεί με όλη τη διαχείριση του σπιτιού, χωραφιού, συζύγου, γονέων ενώ ο άντρας είχε την ευκαιρία να συμμετέχει σε πολιτικες ενέργειες, να εξερευνήσει, να σπουδάσει, καλλιεργηθεί. Δυστυχώς ακόμα και σήμερα, πολλές Ελληνίδες είναι μεγαλωμένες με κυρίαρχα πατριαρχικά στερεότυπα όπως "δεν έγινε και τίποτα αν δεν καταφέρω να σπουδάσω, θα παντρευτώ", "ο ΄'αντρας πρέπει να είναι κουβαλητής", δεν είναι ενεργές πολιτικά γιατί "αυτά είναι των αντρών" και πολλά ακόμα τέτοια ωραία. H γυναίκα ακόμα δυστυχώς αντιμετωπίζεται (και αντιμετωπίζει η ίδια τον εαυτό της δυστυχώς) ως αδύναμο φύλο. Σαφώς και δε σε κάνει ανεξάρτητη η εργασία από μόνη της, είναι όμως ένα μέσο.
  17. 8 points
    Λοιπόν κορίτσια από το πρώτο μου μήνυμα έχω ηρεμησει νομιζω σε αρκετό βαθμό. Με βοήθησε πολύ ο άντρας μου και κάτι τρέλα ξεσπάσματα που είχα μου έδιωξαν την ένταση , μίλησα στην πεθερά μου με ειλικρινεια για αυτές μου τις φοβίες και προσπαθούμε να συνεργαστούμε αρμονικά. Ο μπέμπης τρώει κάθε 3 ωρες, οπότε στην πράξη αυτό που συμβαίνει είναι να τον ταΐζω το πρωί πριν φύγω κι αμέσως αφού επιστρέφω. Αυτό σημαίνει ότι από τα 8 γεύματα της ημέρας τα 2 κάνει με τη γιαγιά του. Κάνουμε συγκοιμηση και προσπαθώ να τον παίρνω όσο πιο πολλή αγκαλιά μπορώ. Και τώρα δηλαδή κοιμάται στην αγκαλιά μου. Ευτυχώς ο μπαμπάς του έχει σπαστο ωράριο και ασχολείται πολύ, δηλαδή θα τον ταΐσει, θα τον αλλάξει κλπ όταν είναι σπίτι. Αρχίζουν να μη φαίνονται τόσο μαύρα τα πράγματα όσο τα έβλεπα γιατί βλέπω πια ότι η μέρα έχει 24 ωρες και τις 15 του αφιερώνομαι ουσιαστικά. Κι ας μην ξεχνάμε και τις 48 ωρες του σαββατοκύριακου!!! Δεν είναι το καλύτερο σενάριο σαφώς αλλά θα κάνω τα πάντα για να το κάνω όσο καλύτερο γίνεται. Ελπιζω τα πράγματα να μας πάνε καλύτερα από εδώ και πέρα γιατί όπως έγραψε και μια φίλη εδώ "έχουμε φάει μια μουτζα ΝΑ" με το συμπάθιο! Οι απαντήσεις σας ήταν πολύ βοηθητικές. Με έκαναν να ξεκλειδώσω, ακόμα κι αυτές που ήταν σκληρές, με οδήγησαν στο ξέσπασμα και ξαλαφρωσα. Η μητρότητα έτσι κι αλλιώς είναι ένας διαρκής αγώνας και το κατάλαβα από πριν τον φέρω στον κόσμο. Ειμαι έτοιμη λοιπόν πια να παλέψω! Υγ: το 8ωρο που δουλεύω είναι το μειωμένο ωράριο Προ γεννας δούλευα 10-11 ώρες και κάποιες φορές συναντούσαμε και πελάτες το βράδυ για φαγητό κ λοιπές σαχλαμάρες, οποτε μπορει να επεστρεφα σπιτι στις 12 το βραδυ. Μου έκαναν λοιπόν τη χάρη να φεύγω στις 8 ωρες. 9 ωρες γίνονται με τις μετακινήσεις.
  18. 8 points
    Διάφωνώ κάθετα. Δεν δουλεύουμε μόνο από ανάγκη. Δουλεύουμε και γιατί αγαπάμε την δουλειά μας, γιατί είναι σημαντικό κομμάτι της ζωής μας, γιατί χτίσαμε κάτι με τα χρόνια και μας γεμίζει και μας κάνει να αισθανόμαστε χρήσιμες. Όσα χρήματα και να έβγαζε ο άντρας μου, θα συνέχιζα να δουλέυω, γιατί λατρεύω την δουλειά και θέλω να είμαι ανεξάρτητη. Υπάρχουν ώρες για την δουλειά ή και για τα χόμπι της μαμάς ( ναι, εξακολουθεί να είναι άνθρωπος και αφού γίνει μάνα), και υπάρχουν ώρες για βόλτες και τρυφερές στιγμές με το παιδί σου. Δεν ονειρεύμαστε όλες να κάτσουμε σπιτάκι μας. Σπουδάζουμε, μορφωνόμαστε, μαθαίνουμε ξένες γλώσσες, προσπαθούμε να διακριθούμε στο επάγγελμα μας, και δεν σταματάνε όλα αυτά μόλις βρούμε τον άντρα και κάνουμε οικογένεια. Αλλιώς δεν υπάρχει λόγος για τίποτα από όλ'αυτά. Ας κάτσουμε σπίτι να περιμένουμε να παντρευτούμε. Νινάκι δεν τα λέω για σένα αυτά, πιάστηκα από την φράση σου απλά. Δεν μπορώ άλλο εδώ μέσα να βλέπω γυναίκες να βρίσκουν σαν πρόσχημα τα παιδιά, επειδή είτε βαριόντουσαν να δουλέψουν, είτε δεν τους άρεσε η δουλειά τους, είτε απλά δεν προσπάθησαν για τίποτα στην ζωή τους, και δημιουργούν ενοχές στις εργαζόμενες μητέρες. Δεν πιστεύω σε καμία περίπτωση οτι το παιδί μπερδεύει την μαμά . Όλες οι μητέρες στο περιβάλλον μου είναι εργαζόμενες, και καριερίστες ακόμη, και τα παιδιά τους τις λατρεύουν.
  19. 8 points
    Εγώ πιστεύω οτι από τη στιγμή που είναι δύσκολοι οι καιροί κ ένα σπιτι δεν μπορεί να βγει με ένα μισθό των 500 ευρω είναι κρίμα να λέμε σε μια γυναίκα να αφήσει την δουλειά της για να μεγαλώσει τα παιδιά της μην τυχόν κ έχουν αδυναμία στους παππούδες.. Κ εγώ πάντως δεν ξέρω κανέναν που να νιώθει για "μαμά" την γιαγιά του με εξαίρεση κάποιων περιπτώσεων που δεν τα έδιναν καθόλου σημασία κ οι γονείς έκαναν την ζωή τους! Οπότε καταλαβαίνω απόλυτα την κοπέλα που νιώθει έτσι αλλά μην ανησυχείς, αν είσαι καλή μαμά κ αγαπάς κ φροντίζεις το παιδάκι σου εσένα θα έχει πάνω απ όλα αδυναμία!
  20. 8 points
    Παρακολουθώ το θέμα και τον καταιγισμό μηνυμάτων με πολύ ζωηρό ενδιαφέρον καθώς είναι επίκαιρο για μένα. Πρόσφατα επιλέξαμε το νονό της μικρής μας. Νιώθω πως έχουν εκφραστεί αρκετές σκληρούτσικες απόψεις σχετικά με τη νονά από πολλές κοπέλες. Από την άλλη και εμένα θα με ξένιζε η απόφασή της να αγοράσει ρούχα από τη λαϊκή τη στιγμή μάλιστα που φροντίζει να σε ενημερώσει ότι θα διαθέσει ένα καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό για τον καλλωπισμό της. Τι να πω, μπορεί η κοπέλα να μπέρδεψε τα μυστήρια και να νομίζει ότι δεν είναι η νονά αλλά η νύφη . Θεωρώ πως η όποια απόφαση για το πως θα πορευτείς (συμβιβασμός, τσακωμός, αλλαγή νονού κτλ) θα πρέπει να βασιστεί στη σχέση που έχεις μαζί της όλα αυτά τα χρόνια. Λες ότι σου έχει σταθεί στα δύσκολα. Σημαντικό! Με το παιδί σου πώς είναι; Έρχεται σπίτι να το δει; Παίζει μαζί του, ενδιαφέρεται; Με τον άντρα μου επιλέξαμε το νονό της κόρης μας, πέρα από το ότι είναι φίλος χρόνια, από τον τρόπο που είδαμε ότι της συμπεριφέρεται. Κάθε φορά που βλεπόμαστε την παίζει και ασχολείται συνέχεια μαζί της. Με το που τον βλέπει λάμπει το πρόσωπό της. Ο φίλος μας είναι στιμωγμένος οικονομικά και δε θέλω να ξοδευτεί για τη βάφτιση, ούτε με νοιάζει αν τα δώρα που θα φέρνει στη συνέχεια είναι ακριβά. Θέλω μόνο να είναι κοντά στο παιδί. Στη θέση σου (και εφόσον δεν είχα ξενερώσει τόσο ώστε να μη με ενδιαφέρει και πολύ η εξέλιξη της σχέσης μας) θα έκανα μια ειλικρινή συζήτηση μαζί της εκφράζοντάς της το παράπονό μου. Θα της έλεγα ότι όπως ενδιαφέρεται εκείνη για την εμφάνισή της στο μυστήριο έτσι ενδιαφέρομαι και εγώ για την εμφάνιση του παιδιού μου. Πάντα είμαι της άποψης ότι οι φιλίες για να δουλέψουν θέλουν ειλικρίνια. Αλλιώς χανόμαστε και μετά αναρωτιόμαστε γιατί έφυγαν σημαντικοί άνθρωποι από τη ζωή μας. Μπορεί βεβαια η φίλη σου να μην είναι και τόσο σημαντική. Εσύ μόνο ξέρεις που τη ζεις τόσα χρόνια, όπως και εσύ μόνο ξέρεις αν αυτό ήταν το μόνο στραβοπάτημα ή υπήρξαν και άλλα που δε μπόρεσες ή δεν ήθελες να τα δεις.
  21. 8 points
    Όλα καλά ,όλα τέλεια , όλα άψογα!!! Η β επιπέδου είναι πολύ πολύ καλη. Ευχαριστώ πολυύ για το ενδιαφέρον που δείξατε κάποιες από σας , το εκτιμώ ιδιαίτερα. Είμαι τόσο χαρούμενη σήμερα!!!!!
  22. 7 points
    @Nefeli2014, με όλο το σεβασμό, αλλά όταν είμαστε σίγουροι για κάτι και άνετοι με αυτό, ούτε νιώθουμε τύψεις και άγχος, ούτε ανοίγουμε ολόκληρο νήμα να υπερασπιστούμε την απόφασή μας. Στην Ελλάδα εξάλλου, οι αποκλειστικά θηλάζουσες μητέρες είναι μία πολύ μικρή μειοψηφία, οπότε ποιος να σε κρίνει γιατί κάνεις ό,τι κάνουν σχεδόν όλες; Επειδή είναι νωρίς, θα σου έλεγα να σκεφτείς αν όντως είσαι εντάξει με την απόφασή σου, γιατί εμένα πικρία μου βγαίνει από το post. Το να δυσκολευτείς για 2 μέρες, είναι αστείο αν θες να θηλάσεις, και ποια δε δυσκολεύεται . Αν δε θες, όλα καλά, αλλά γιατί η ανάγκη υπεράσπισης; Σχεδόν κανείς δεν με ρώτησε αν θήλαζα ή όχι πέραν του γυναικολόγου και της παιδιάτρου, αλλά ουκ ολίγες αγενέστατες χοντράδες άκουσα θηλάζοντας μετά τους πρώτους μήνες. Αποκλείεται στη χώρα μας να σε κοιτάζει ο κόσμος με μισό μάτι γιατί δίνεις μπουκάλι, είναι το "νορμάλ"!
  23. 7 points
    Εγώ πάντως από την πείρα μου με το ένα παιδί καταλήγω πως τα παιδιά είναι πολύ πολύ προσαρμοστικά πλάσματα. Εμάς στις πρώτες μας διακοπές 11 μηνών (που τότε έτρωγε μόνο αλεσμένα) κάηκε το μούλτι στη 1 το μεσημέρι, στην μέση του πουθενά, θυμάμαι πόσο πολύ αγχώθηκα με το τι θα γίνει με το φαί του (είχα μοσχαράκι κιόλας εκείνη την ημέρα), ο άντρας μου με μία φυσικότητα πήρε το πιάτο, και μου λέει ''ε σιγά θα φάει, πεινάει οπότε θα φάει'' το έλιωσε όσο μπορούσε με το πιρούνι και το παιδί το έφαγε με μία φυσικότητα λες και έτρωγε πάντα έτσι. Πολλά τα διογκώνουμε εμείς οι γονείς στο μυαλό μας, ενω στην ουσία είναι πολύ απλά. Εμείς από όταν ήταν αρκετά μικρός κάναμε πολλές εξορμήσεις, τώρα που είναι τρία θα κοιμηθεί όπου και αν είμαστε, θα φάει ότι του δώσω όπως και αν του το δώσω, θα παίξει όπου και αν είναι, και δεν θα το πειράξει η αλλαγή σε οποιοδήποτε περιβάλλον. Δεν είναι κακή μία αλλαγή στο πρόγραμμα και την βολή τους ειδικά όταν αυτή γίνεται για να περάσουν καλά και αυτά.
  24. 7 points
    Προσωπικά, επειδή το ζω με πολύ δικό μου άνθρωπο αυτή την περίοδο, δε νομίζω οτι η κοπέλα έχει πρβλ με το σύντροφό ή με το οικονομικό ή δε θέλει το παιδί απλά νιώθει εγκλωβισμένη κ της φταίνε όλα αυτά μαζί. Νιώθει ότι μπήκε σε ένα κυκεώνα γεγονοτων χωρίς να το έχει επιδιώξει, που την αφορούν απόλυτα κ δεν μπορεί να ελέγξει κ να κάνει τπτ. Νομίζω πως κανείς δεν μπορεί να της πει αυτό είναι σωστό κ αυτό είναι λάθος ή να της εξασφαλίσει πως αν κρατήσει το παιδί όλα θα πάνε καλά ή αν το ρίξει θα το μετανιώσει. Αυτό που πρέπει να κάνει είναι να συσκεφθει με τον εαυτό της πολύ σοβαρά αν θελει/μπορεί να μεγαλώσει ένα παιδί ανεξαρτήτως εξωγενών παραγόντων, οι οποίοι αλλάζουν ανά πάσα στιγμή.
  25. 7 points
    Αυτό σκεφτόμουν κι εγώ αχαχα Θα φέρουμε και ρούχα να διαλέξεις
ποιοί είμαστε | επικοινωνία | στατιστικά

© parents.org.gr - Ελληνική Εταιρία Ενημέρωσης Γονέων 2008 !!


Powered by Invision Community