Πίνακας Συνεισφοράς


Popular Content

Showing content with the highest reputation on 21/03/2018 in all areas

  1. 3 points
    Νεογέννητος στα δύο μου χέρια ηρεμουσε μόνο θηλαζοντας. Χερακια μπουνιτσες, ποδαρακια μαζεμένα, ματάκια γλαρωμενα και στο στήθος μου μεγάλωνε ή ευτυχία, ή υπερηφάνεια πως αυτά τα μαγουλακια φούσκωναν απ το δικό μου γάλα, αυτό που μου έδωσε ή φύση για να μεγαλώσω το μικρακι μου. Λίγων μηνών με κοίταζε κατάματα όταν θήλαζε. Δύο λαμπερά μαύρα ματάκια καρφωμένα στα δικά μου... να με κοιτά χωρίς να μπορεί να μιλήσει αλλά ήδη να έχει πει όσα έπρεπε... Τώρα θηλάζει παίζοντας. Τα γέλια του ξεχειλίζουν από τα χείλη του που κρατούν την θηλή. Τα χερακια του βασταν το στήθος που του προσφέρει όχι μόνο τροφή αλλά ασφαλεια, παρηγοριά, ηρεμία. Ο θηλασμός είναι ή πιο υπέροχη εμπειρία που έχω βιώσει! Παρά τις δυσκολίες συνεχίζω ακαθεκτη...
  2. 2 points
    @Lenia16 νομιζω οτι δεν εγινα κατανοητη. Δεν ειπα οτι απολαμβανω νσ ταιζω το μωρο με το μπουκαλι. Μου ειναι ακριβως το ιδιο. Και επειδη συγκρινοντας τα δυο το μητρικο γαλα ειναι απο πολλες αποψεις καλυτερο γιαυτο δεν θα σταματησω το θηλασμο οσο μπορω. Σιγουρα οι συνθηκες μεσα στο σπιτι δεν ειναι ιδανικες. Περναω το 80% της ημερας μου μονη με τα 2 παιδια. Η ωρα που θηλαζω το μωρο ειναι ενας εφιαλτης γιατι ειναι η ωρα που η 2χρονη κορη μου αποφασιζει να ανακαλυψει τις επικινδυνες γωνιες του σπιτιου! Μονο την εβδομαδα που μας περασε εσκασε με το κεφαλι 2 φορες την ωρα που θηλαζα (την μια εφυγε απο τον καναπε με το κεφαλι στο πατωμα και την αλλη ανεβηκε ορθια στον καναπε και εσκασε με το κεφαλι στο γραφειο που ειναι διπλα απο τον καναπε). Αρα το να χαλαρωσω θηλαζοντας αποκλειεται εξ' ορισμου. Ομως ακομα και την κορη μου που θηλασα 2 μηνες και δεν ειχα αλλο παιδι, παλι δεν ενιωσα ποτε καμια ιδιαιτερη απολαυση. Νιωθω πολυ μεγαλυτερη απολαυση, δεσιμο με το μωρο και ευτυχια οταν παιζω μαζι του, του μιλαω και μου γελαει, οταν χαμογελαει με το που βλεπει το προσωπο μου! Κσι δεν πιστευω πως αν δεν θηλασεις δεν μπορεις να δεθεις με το μωρο! Εχω συναντησει κοπελες που ενω θηλαζαν ηταν ιδιαιτερα αδιαφορες με τα μωρα τους! Υπαρχουν παρα πολλοι τροποι επικοινωνιας με ενα βρεφος! Η απορια μου ειναι αν ειναι οντως θεμα συνθηκων ή απλα σε καποιες γυναικες δεν συμβαινει!
  3. 2 points
    Ούτε εμένα πέτυχε εκεί, το ίδιο μου είχαν πει... για ένα αριστο εμβρυο Ψυχολογία χάλια...εκλαιγα συνεχώς... Απαντήσεις όπως θα ήθελα όμως δεν πήρα... με ενόχλησε το γεγονός ότι ήθελαν αμέσως να ξεκινησω πάλι με λιγοτερη δόση φαρμάκων... καλά καλά δεν είχε περάσει κάποιο διάστημα και ο οργανισμός μου δεν είχε συνέλθει από τα φάρμακα και την ωοληψία-εμβυομεταφορά..... δεν θέλω να πω περισσότερα... εύχομαι όλες μας που κάνουμε προσπάθειες να πετύχουμε.
  4. 1 point
  5. 1 point
    Οι περισσότερες νέες μητέρες δεν ξέρουν τι κάνουν και αν το κάνουν σωστά, δυστυχώς οι πληροφορίες και η βοήθεια που λαμβάνουν είναι ελλιπείς, αν όχι λανθασμένες. Για μένα η ψυχολογία ήταν το κλειδί! Εξάλλου θα θηλάσεις κάποιους μήνες μόνο, 5 ,6, 12, 18, 24...;;;; Αξίζει τον κόπο νομίζω... Από εκεί και πέρα έχεις τόσα ακόμα να δώσεις στα παιδιά σου, τόσες όμορφες στιγμές να ζήσεις, ο θηλασμός είναι μόνο μία μικρή περίοδος, μόνο μια μικρή στιγμή της μητρότητας. Αν δεν θέλεις να το κάνεις, αν δεν σου βγει, αν δεν είναι τόσο ευχάριστο όσο θα ήθελες, δεν πειράζει, δεν αναιρεί τίποτα. Αν η CME θηλάζει για να προσφέρει στο μωρό το μητρικό γάλα εννοείται ότι κάνει καλά!! Και χίλια μπράβο από εμένα! Απλά λέω ότι ο θηλασμός θα "έπρεπε" να είναι κάτι φυσικό και ευχάριστο, άρα προσπαθούμε να βρούμε το λόγο για τον οποίο καταλήγει να γίνεται δυσάρεστος!
  6. 1 point
    Ειλικρινά σ'ευχαριστώ πάρα πολύ για την απάντησή σου! Εμείς για Ψυχικό είμαστε. Απλά είχαν ακουστεί τόσα παλιότερα... που μας είχαν αποτρέψει. Νομίζω ότι τώρα τα έχουν "μαζέψει" αρκετά τα πράγματα και πάνε πάλι για την κορυφή. Είναι το μεγαλύτερο σχολείο με τον μεγαλύτερο αριθμό παιδιών και με 96% επιτυχία σε παν/νιες. Οι καθ/τές πιστεύω ότι είναι από πάνω τους και κάνουν και πολλές δραστηριότητες MUN, Επιχειρηματικότητα κλπ. Θέλω να πιστεύω ότι είμαστε τυχεροί και έχουμε πέσει πάνω στην ανόρθωσή του....
  7. 1 point
    Σε ευχαριστω xristia. Το χειροτερο ειναι το ψυχολογικο κομματι δε σου κρυβω γιατι υπηρξε τριβη. Δυστυχως οι ανδρες δε καταλαβαινουν κι εγω δε το κατηγορω αυτο οτι μια γυναικα για να παει σε δανεικα πρεπει να χει εξαντλησει πρωτα καθε πιθανοτητα οτι μπορει με δικο της. Κι εγω αυτης της λογικης ειμαι. Και πολλες φορες οι γιατροι τους φουσκωνουν τα μυαλα με το σπερμα οτι δε μπορει ενα θα βρεθει να γονιμοποιησει ενω υπαρχουν 1002 ενδιαμεσοι παραγοντες που μπορει να μην οδηγουν σε εγκυμοσυνη οποτε ναι μεν συμφωνω με τον εμβρυολογο αλλα ταυτοχρονα λεω για να επιμενει ο γιατρος μου που με εχει ξεσκονισει δε μπορει κατι θα βλεπει. Οποτε νομιζω το καλυτερο ειναι να του συζητησω το θεμα εστω να γινει ωοληψια αφου θα ξαναπαρω ηπια φαρμακα να δουμε τι συμβαινει Τι φταιει...το ωαριο το σπερμα?και τα δυο?κανενα???καξ το πιο σημαντικο τι κανουμε Στεναχωριεμαι αλλα σηκωνομαι την ιδια ωρα μεσα απο ολη αυτη τη διαδικασια εχω δυναμωσει παρα πολυ
  8. 1 point
    Άκουσε με το Αρσάκειο Ψυχικού είναι σαφώς καλύτερο από της Εκαλης και πιο οργανωμένο. Επίσης παρέχει και κλασσικό Λύκειο για την Θεωρητική κατευθυνση κάτι που δεν διαθέτει αυτή τη στιγμή κανένα άλλο σχολείο. Όσον αφορά στο Bulling δεν νομίζω ότι υπάρχει σχολείο αυτή τη στιγμή που να μην πονάει σ αυτόν τον τομέα. Ακούω τα χειρότερα και για πολύ ακριβά σχολεία, δυστυχώς δεν έχω αποψη για αυτό, το μόνο που μπορώ να σου πω είναι ότι τα παιδιά μας θα πρέπει να είναι σωστά "ανδρωμένα" και ενημερωμένα έτσι ώστε ούτε να δέχονται ούτε να ασκούν bulling. Είναι και θέμα τάξης ...
  9. 1 point
    Λυπάμαι πολύ για την απώλεια σου...μόνο ότι σε καταλαβαίνω μπορώ να σου γράψω. Και ότι ο χρόνος θα σε βοηθήσει. Ότι θες να γράφεις και να το εξωτερικευεις. Δεν ξέρω τι είναι αυτή η σκλήρυνση, ο γιατρός τι σου είπε;
  10. 1 point
    Εγώ επί της ουσίας δεν θήλασα, όπως έχουμε ξαναπεί, έχω όμως μια εικόνα από τον ένα μήνα περίπου που πάσχιζα με το μωρό στο στήθος. Στην αρχή όταν δεν έπιανε σχεδόν καθόλου προσπαθούσα να το ενθαρρύνω και χαιρόμουν με την προσπάθεια, το χαϊδευα, του έλεγα μπράβο κλπ. Τις λίγες φορές που πήγε να πίαςει καλά και μπορει να ρούφηξε για 2 λεπτα, με έπιανε αμέσως υπνηλία, βαρεμάρα και η αφόρητη επιθυμία να τελειώνουμε. Όχι σωματική ενόχληση αλλά ψυχολογική. Επειδή ακομα τότε ήταν αδύναμος δεν μπορούσε μα συνεχίσει το ρούφηγμα οπότε σταματούσε γρήγορα κ κάπως έτσι τελείωσαν κ οι προσπάθειες. Το περίεργο είναι ότι πιο μετά που του άρεσε απλώς να πιπιλίζει για παρηγοριά, δεν με ενοχλούσε. Και μου κακοφάνηκε που δεν το θέλει πια. Για το θέμα του φαγητού, ειλικρινά αν υπήρχε κάποιος που να απασχολεί το μωρό όταν είναι ξύπνιο την ώρα των αντλήσεων, όχι μόνο θα το συνέχιζα επ´ αόριστον στο πρώτο παιδί, αλλά θα το ξανάκανα και στο δεύτερο. Μου λείπει όμως η αίσθηση ότι αν έχει κάτι και θέλει απλά λίγη τρυφερότητα μπορείς να του δώσεις το στήθος. Δεν ξέρω τι μυστήριο ψυχολογικό υπάρχει κ σ εμένα...
  11. 1 point
    Ούτε και εγώ αισθάνθηκα άνετα με την ιδέα του θηλασμού.Κατι με χαλούσε. Για αυτό το λόγο δε θήλασα και δινω στο μωράκι μου ξένο γάλα.Πολλοι με αποπηραν που δε θήλασα λέγοντας ότι δε θα δεθώ με το μωρό μου.Λατρευω τον μπεμπουλη μου!Το γεγονός ότι δε θήλασα δε με κάνει λιγότερο ή κακή μάνα.
  12. 1 point
    Διαφωνώ σε επιμέρους θέματα καθώς διακρίνω τάση ισοπέδωσης. Προσθέτω δε απτά παραδείγματα, ένα παιδί με ταλέντο στην ζωγραφική έχει την δυνατότητα από τα μαθητικά χρόνια γυμνάσιο λύκειο να δώσει εξετάσεις δια μέσω ταλέντων και να καταλάβει θέση από νωρίς στην καλών τεχνών. Ένα παιδί με έφεση στα μαθηματικά κατεβαίνει σε διαγωνισμούς της μαθηματικής εταιρείας παγκόσμιας κλίμακας. Ένα άλλο παιδί με κλίση στον λόγο λαμβάνει μέρος σε παγκόσμιους διαγωνισμούς έκθεσης και έκφρασης και έχει δυνατοτητα διακριθεί. Στον αθλητισμό τα ίδια , στην μουσική τα ίδια,. Το "σύστημα " όσα προβλήματα και αν έχει είναι αξιοκρατικό αν μη τι άλλο και η φιλοτιμία ανταμοιβεται παιδιά φιλότιμα και φιλομαθής με πενιχρές οικονομικές δυνατότητες έγιναν επιστήμονες και καλλιτέχνες(δεν μπορούμε να μην αναγνωρίσουμε τις επιτυχίες αριστούχων κάθε χρόνο, το άξιζαν το λιγότερο) καλώς ή κακώς η μετριότητα παραμένει μετριοτητα. Ο άξιος διακρίνεται. Η αναγνώριση του ταλέντου και που είναι αυτό έχει σημασία και από εκεί και πέρα η κατεύθυνση δίνεται ,υπάρχουν ευκαιρίες. Ας μην τα ρίχνουμε όλα στο σύστημα, είναι το μόνο εύκολο. Αν υπάρχει κάπου ταλέντο αυτό αναδεικνύεται αλλά το παιδί θα πρέπει να επιλέξει. Δεν γίνεται να έχει αφοσιωθεί στον αθλητισμό , να μην έχει ανοίξει βιβλίο , να μην ξέρει που του πάνε τα τέσσερα και να περιμένει από το σύστημα να τον αναγνωρίσει ως " επιμελή μαθητή". Αν και σε αυτό το παράδειγμα πάλι το "συστημα" ανταμοιβει την προσπάθεια δίνοντας την δυνατότητα σε παιδιά που κατέκτησαν πανευρωπαϊκά μετάλλια να επιλέξουν σχολή της αρεσκείας τους και να περνούν. Μετάλλιο στην κολύμβηση εισαγωγή στην ιατρική... Αν ο κάθε γονέας έχει διακρίνει ταλέντο κάπου απευθύνεται στους ειδικούς και δίνεται έμφαση εκεί με ότι συνεπάγεται αυτό. Η σωστή καθοδήγηση του ταλέντου δεν μπαίνει σε καλούπι και αν μπει αναγνωρίζεται...η περιθωριοποίηση του οποίου ταλέντου συνεβη γιατί η δεν υπήρχε όσο ταλέντο νομιζαμε η δεν έγινε έγκυρη διάγνωση του. Αν ξεκινάμε με το σλόγκαν το σύστημα φταίει χάσαμε το παιχνίδι πριν την έναρξη του...
  13. 1 point
    Να απολαύσεις την εγκυμοσύνη σου κ να αφήσεις πίσω σου τις άσχημες αναμνήσεις. Το κοριτσάκι σας έρχεται να σας αλλαξει τη ζωή!
  14. 1 point
    Συγχαρητήρια!!!! Κατά τύχη πέτυχα την ιστορία σου και κατά τύχη διάβασα ότι πριν δύο ώρες ανέβασες ότι έκανες αυχενικη! Η ώρα η καλή κ η ευλογημένη!!!
  15. 1 point
    Μπράβο βρε κορίτσι!!! Μια καλή εγκυμοσύνη και μια υπέροχη μπουμπού!!!
  16. 1 point
    Άντε μπράβο!!! Με το καλό το κοριτσάκι σου!!! Υπομονή λίγους μήνες ακόμη!
  17. 1 point
    Ένα μεγάλο μέρος της ανησυχίας και του άγχους πέρασε, η αυχενική μας είναι άψογη κ είναι κοριτσακι. Κορίτσια μου εύχομαι σε όλες μας να πάρουμε τα πολυπόθητα μωράκια μας αγκαλίτσα!
  18. 1 point
    Με συγχωρείτε αλλά είναι λίγο εώς πολύ άκυρος ο παραλληλισμός και λίγο μειωτικός προς τους γονείς που εργάζονται. Έχω γνώση εργαζόμενων γονέων που ξενυχτούν για να ετοιμάσουν το ταπεράκι για τα παιδιά τους για την άλλη μέρα και γονέων που δεν εργάζονται και τρώνε σαβούρες μαζί με τα παιδιά τους. Επίσης το bulling που αναφέρετε επειδή είναι πολύ σοβαρός όρος δεν προκύπτει από πουθενά ότι συνδέεται με παιδιά γονέων που εργάζονται!
  19. 1 point
    Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν γνωρίζω κανέναν προσωπικά οπότε κάθε μου απάντηση δίνετε με αφορμή πράγματα που ειπωνονται. Επειδή έγινε στοχοποίηση μου και παρακαλώ να ανακαλέστει , το τοπικ ανοίχτηκε σε θέμα "εγγραφή στο νήπιο και αντίληψη παιδιού" θεώρησα πρέπον εφόσον το παιδί της θεματοθετριας είναιη2 να θίξω ποτέ έχει δικαίωμα ένα παιδί να φοιτήσει στο νήπιο... Τόσο καταδικαστεο;; Συνέχισα δε προτείνοντας αν διαβάσετε στην Πενθεσίλεια την φοίτηση στον παιδικό όπου το παιδί θα απασχοληθεί και με άλλα ενδιαφέροντα πέραν του σπιτιού και με βάση την ηλικία του, αλλά πράγματα θα προτείνω σε ένα 10χρονο και άλλα σε ένα δίχρονο. Εδω τα πράγματα περιορίζονται για όσους είναι σε θέση να το καταλάβουν... Πράγματα αυτονόητα δηλαδή. Τις δικές μου λύσεις τις προείπα σε προηγούμενη ανάρτηση, η καταλληλότερη λύση θα δινόταν από τον παιδοψυχολογο που ήλεγξε το παιδί. Σας έδωσε μια διέξοδο; Δεν αναφέρεις @penthesilia σε ποια πόλη είσαι αν δεν κάνω λάθος για να λάβεις πληροφορίες αν γνωρίζουμε κατι για κάποιο συγκεκριμένο κέντρο. Σε γενικές γραμμές με γνώμονα την ηλικία του παιδιού (δεν θα το πάρουν τόσο μικρό για να στο πω απλά) σε κάτι πιο εξειδικευμένο που θα μπορούσε να ανταποκριθεί το παιδί θα απευθυνθείς σε κέντρο απασχολήσεις (αρκετά ασχολούνται με ρομποτική) , παιδικό , δραστηριοτητες πάσης φύσης πχ baby swim. Μέχρι 4-5 ετων για να μπορούμε να μιλάμε για "χάρισμα" Είναι και άλλα πράγματα που πρέπει να έχεις υπόψιν όταν πια βρεθεί το παιδί σε τέτοιο περιβάλλον. Αυτά ως προς την θεματοθετρια. @ferby Η ιδιαιτερότητα του συγκεκριμένου παιδιού είναι η έφεση σε γράμματα και αριθμούς, αντιλαμβάνομαι απόλυτα και τι λένε οι άλλοι και τι λέω εγω, με βάση αυτό έδωσα απάντηση. Η διαχείριση ενός ευφυούς παιδιού είναι κάτι που γίνεται μακροπρόθεσμα από την αρχή μεχρι το τέλος της εκπαίδευσης για αυτό οι γονείς πρέπει αντικειμενικά να παρακολουθήσουν αυτή η εξέλιξη της ευφυΐας αν έχει αρχή μέση τέλος η αρχή και ευθεία. Κάτι τέτοιο γίνεται μακροπρόθεσμα όχι βομβαρδίζοντας με γνώσεις το παιδί αλλά σταδιακά. Ένα παιδί δηλαδή που περπάτησε στους 8 μήνες δεν σημαίνει ότι θα γίνει αθλητής. Ένα μωρό που μίλησε νωρις δεν θα γίνει πολιτικός κτλ. Αυτό το αναφέρουν σε γονείς προς επίγνωση για παν ενδεχόμενο. Από τις απαντήσεις σας βλέπω ότι καθόλου αυτονόητα δεν είναι. Οφείλουμε να δίνουμε συνετές λύσεις σε γονείς. Η συντήρηση του προβλήματος ποια ακριβώς είναι; Η απασχοληση του παιδιού σε παιδικό , σε περιβάλλον ανθρώπων πιο ειδικών;; Ποιο είναι το περίεργο; Ότι η αριστεία φαίνεται στην πορεία και κοθολη την διάρκεια; Δεν είναι λογικό; Αν είναι δίγλωσσο το παιδί; Υπήρχε ενδεχόμενο να είναι ,άλλη αντιμετώπιση έχουν αυτά τα παιδιά που μιλούν από μικρά 2 γλώσσες για κάποιους λόγους. Να κατηγορήσω το εκπαιδευτικό σύστημα; Είναι σαν να φτύνουμε τα μούτρα μας όλοι οι γονείς μιας και αυτό επιλέξαμε για τα παιδιά, διαφορετικά πληρώνουμε ένα γενναίο ποσό αν δεν μας ικανοποιεί και τα πάμε στην Ελβετία. Ας μην λέμε πράγματα ιδανικά παράλογα. Ο συντονιστής παρέθεσε σύνδεσμο με ηλικίες για προγράμματα "χαρισματικών "παιδιών ελάχιστη θεωρούν τα 4 , από εκεί και μετά αναλαμβάνουν για ευνόητους και προφανής λογους τα συμπεράσματα δικά σας και τα παράλογα δικά μου.
  20. 1 point
    Γιουπι,τι καλα τα ζουζουνακια μεγαλωσαν!Γεωργια κλεισε τα αυτια σου στις ιστοριες των αλλων.Αισιοδοξια και ολα θα πανε καλα.Βεβαια παναγιτσα μου τοσα λεφτα...ελεος!Μια φιλη μου που χρειαστηκε να μεινει μεσα το μωρο της,ο γιατρος της,της ειπε εδω τωρα θα σε μαδησουν και της προτεινε ενα δημοσιο σχετικα καινουριο νοσοκομειο και ολα πηγαν καλα.Αλλα σε εσενα δεν θα χρειαστει!Σε ευχαριστω για την ευχη,μακαρι να πανε καλα,αλλα αν οχι θα πανε την επομενη με δανεικα.Πλεον θα το παρω ετσι!Φιλια Γεια σου ψιψινελα.Μαλλον στο ιδιο μαγαζακι θα ειμασταν.Ιδια κατασταση βλεπω.Καλα κανεις,η φασαρια δεν χρειαζεται,γιατι χαλαμε τους εαυτους μας και δεν ιδρωνει το αυτι κανενος.Οσο για το να μιλαμε για τις εμπειριες μας ,αυτο ειναι καλο γιατι αλληλοβοηθιομαστε.Φιλια
  21. 1 point
    Αισθάνομαι ότι όντως υπάρχει ένα χάσμα στη μεταξύ μας επικοινωνία και γι'αυτο οι προηογύμενες απαντήσεις δεν ήταν με βαση τα γραφόμενά μου αλλά με βάση τις δικές σας υποθέσεις. Στην ερώτησή σας έχω απαντήσει. Δεν είπα ποτέ ότι είναι δίγλωσσο. Άρα δεν είναι δίγλωσσο. Επίσης, η γραφή του δεν είναι καθόλου μηχανική όπως συνεχίζετε να προσθέτε εικασίες. Ακούει λέξεις και προσπαθεί να γράψει τα γράμματα από τα οποία αποτελούνται, όχι φυσικά με απόλυτη επιτυχία. Αλλα προσπαθεί και τον ενδιαφέρει. Επίσης, θα επιθυμούσα να αφαιρέσετε οιαδήποτε υπόνοια ότι αντανακλώ τις ματαιωμένες φιλοδοξίες μου στο παιδί. Και επαναλαμβάνω τώρα τη δική μου ερώτηση: εχετε να μου προτείνετε καποιο κέντρο δραστηριοτήτων που φυσικά να σχολιάζει και τους Αισώπιους μύθους; Επιπλέον, θα σας θέσω άλλη μία ερώτηση: έχετε κάποια σχετική σπουδή παιδοψυχολογίας ή εκπαιδευτικού; Ευχαριστώ και πάλι για τον χρόνο σας.
  22. 1 point
    Δεν έχω προσωπική εμπείρια αλλά ήθελα τόσο πολύ να σας πω το πόσο συμφωνώ και εγώ με την τελευταία σου φράση. Πάντα όταν έβλεπα γονείς με "ιδιαίτερα" παιδιά, σίγουρα δεν τους ζήλευα για αυτό που τους έτυχε αλλά σας ζήλευα τόσο πολύ για την δύναμη ψυχής που έχετε... Μπράβο σας κορίτσια που προσπαθείτε τόσο πολύ για τα παιδάκια σας και όσοι δεν σας υποστηρίζουν (συγγενείς-φίλοι), αυτοί χάνουν.... τα παιδιά σας έχουν να μας διδάξουν τόσα πολλά (και σε γονείς και σε παιδιά)... Για το μόνο που λυπάμαι είναι ότι η χώρα μας δεν έχει μεριμνήσει καθόλου για την σωστή καθοδήγηση των γονιών, με σωστούς γιατρούς, για να μην χάνεται τόσο πολύτιμος χρόνος. Καλή συνέχεια στην προσπάθεια σας και πραγματικά.... σαν γονιός....... μπράβο σας
  23. 1 point
    Να μια κι εγώ εδώ…. Μέρες διαβάζω όλο το Post…… Τις εμπειρίες γονιών, τις απόψεις ειδικών…. Και προσπαθώ ακόμα να το συνειδητοποιήσω…. Η δικιά μας ιστορία… στα γνωστά σας μονοπάτια…. Ο Ιασωνάκος γεννήθηκε λίγο μικρούλης, μόλις είχα μπει στον 9ο. Απίστευτα ήσυχο μωρό!!! Έτρωγε και κοιμόταν… Λάτρευε το ριλάξ του, απολάμβανε τα χάδια του Ορφέα, τα δικά μου του μπαμπά… Δεν πολυσυμπαθούσε τους ξένους και γενικά τις άσχετες αγκαλιές… Προτιμούσε να κάθεται στο ριλάξ και να παρατηρεί… Τι τυχερή μαμά που ήμουν…. Περπάτησε 14 μηνών… (μας άγχωσε λιγάκι γιατί άργησε, αλλά περπάτησε…) Λεξούλες μπαμπά, μαμά κλπ αρχικά λίγες, όχι πάντα και χωρίς την κλασική εξέλιξη μαθαίνουμε μία, την κατακτάμε και πάμε στην επόμενη… Στα δύο και κάτι… ανησυχούμε πια… το παιδί δεν μιλάει… Επίσης έχει αρχίσει να είναι νευρικό… κλαίει με το παραμικρό… όταν θέλει κάτι… απλά κλαίει… χωρίς να κάνει καμία προσπάθεια να μας εξηγήσει τι θέλει… Πάμε σε λογοθεραπευτρια (άνοιξη ήταν)…. Άμεση διάγνωση: Το παιδί λέει, είναι μια χαρά, δεν φαίνεται να έχει κάποιο θέμα… χρειάζεται περισσότερη αυστηρότητα και πειθαρχία, να του βάλουμε όρια, να τον ζορίσουμε… Δεν μιλάει γιατί του τα δίνουμε όλα αμέσως…. Γκρινιάζει γιατί δεν έχει μάθει να έχει όρια…. Το πλήγμα στο μητρικό μου ένστικτο, απίστευτο!!! Οι απορίες τεράστιες: Μα και ο μεγάλος χωρίς ιδιαίτερη αυστηρότητα μεγάλωσε και τα πάμε σούπερ. Είναι συνεργάσιμος, είναι… είναι…είναι… Όλοι οι καλοθελητές γύρω άρχισαν: «Είδες που πρέπει να είσαι αυστηρή?», «άστον να κλαίει!!»…. Σκλήρυνα κι εγώ…. Προσπάθησα τουλάχιστον για κάποιους μήνες…. Το παιδί σε υστερία πια…. Φτάνει το καλοκαίρι και λέω μέχρι εδώ! Περισσότερη υπομονή, περισσότερη τρυφερότητα, καθόλου αυστηρότητα και σε όποιον αρέσει!!! Το παιδάκι με κοιτούσε με ευγνωμοσύνη!!! Κόλλησε επάνω μου! Αλλά συνέχιζε να μην μιλάει… Ωστόσο μπορούσαμε να επικοινωνούμε κάποιες στιγμές… ένιωθα όμως ότι δεν με καταλαβαίνει… δεν τον καταλαβαίνω… κάτι χάνω… Σεπτέμβρη πάει παιδικό… Εξηγώ ότι δεν μιλάει… εξηγώ ότι ψάχνουμε να δούμε γιατί…. Ο Ιάσωνας, είναι χαρούμενος στο σχολείο (η προσαρμογή πολύ ομαλή, πράγμα που με εντυπωσίασε. Είχα προετοιμαστεί για σκηνές δράματός. Χαίρεται όμως, και μάλιστα απολαμβάνει τρελά που είναι μαζί με τον αδελφό του) Μέσα Οκτώβρη… Σημείωμα από την παιδοψυχολόγο του σχολείου, θέλει να μιλήσουμε… Ουπς λέω… ο Ιάσωνας…. (να είναι καλά βέβαια η γυναίκα, την ευχαρσιτώ όπως ευχαριστώ και όλους στις Γλυκές Φατσούλες για την αντιμετώπιση, τη συμπεριφορά, όλα) Έχουμε λοιπόν και λέμε: Δυσκολεύεται όταν αλλάζουν δραστηριότητες (π.χ. από ζωγραφική σε διάλειμμα, από τραγούδι σε παραμύθι) Δεν πάει να παίξει με τα άλλα παιδάκια… ενώ απολαμβάνει όταν οι ομαδικές δραστηριότητες είναι καθοδηγούμενες (π.χ. ομαδικό τραγούδι και χορός) Δεν μιλάει και όταν θέλει κάτι κλαίει απαρηγόρητος χωρίς να εξηγεί γιατί… Μπορεί να θέλει νερό, κι άλλο φαγητό, ή απλά να μην θέλει να φάει άλλο και να θέλει να του πάρουν το πιάτο… απλά κλαίει… Η άποψη της παιδοψυχολόγου είναι να πάει για αξιολόγηση από Αναπτυξιολόγο… Στο Παίδων ή δυνατόν. Θεωρεί ότι δεν έχει θέμα ομιλίας αλλά κάπου είδους ψυχολογικό θέμα… Δεν πάει το μυαλό μου… Ψάχνομαι τι ψυχολογικά θέματα μπορεί να έχει ένα τρίχρονο. Κλείνουμε ραντεβού στο ιατρείο της κας Θωμαϊδου! (Υπέροχος άνθρωπος, υπέροχη με τα παιδιά) Διάγνωση: Διαταραχή της Επικοινωνίας με Ιδιαίτερη Συμπεριφορα (ASD). Καθησυχαστική η κα Θωμαϊδου, θα κάνει εργοθεραπείες, και γρήγορα θα δείτε ένα άλλο παιδί… Πουθενά η λέξη αυτισμός…. Με έτρωγε βέβαια αυτό το (ASD) αλλά το μυαλό στον Αυτισμό δεν πήγε!!! Ανακουφισμένη βγήκα από την αναπτυξιολόγο. Χαρούμενη που επιτέλους θα επικοινωνήσουμε! Που δεν φταίει ούτε αυτός, μα ούτε κι εγώ που δεν συνεννοούμαστε! Την άλλη μέρα Googlάρω το ASD και παθαίνω σοκ!!!!!!! Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος? What??? Δεν ήξερα καν την έκφραση…. Αρχίζω να διαβάζω και τρελαίνομαι… Δεν καταλαβαίνω… Πάμε στο κέντρο που θα κάνει εργοθεραπείες… Όλοι μιλούν για Αυτιστικά παιδιά… κλπ… Μου ‘ρχεται να τους πω: Κάνετε κάποιο λάθος, το παιδί δεν είναι Αυτιστικό, Διαταραχή της επικοινωνίας έχει…. Στην πορεία απλά καταλαβαίνω πως εγώ έχω κάνει κάποιο λάθος…. Το παιδί όντως Διαταραχή της Επικοινωνίας έχει, απλά αυτή η διαταραχή ανήκει στο φάσμα του Αυτισμού…. Οι άνθρωποι στο κέντρο (Έρισμα στην Αγία Παρασκευή) υπέροχοι… Με βοήθησαν να καταλάβω… μου εξήγησαν τι θα κάνουν και γιατί… Η Μάγδα (η εργοθεραπεύτρια) «έδεσε» με τον Ιάσωνα την 3η-4η φορά… Τους πήρε λίγο… αλλά τώρα τα πάνε σούπερ! Ο Ιάσωνας την λατρεύει: Την αγκαλιάζει, τη φιλάει, την αφήνει να τον χαϊδεύει… Περάσαμε κι αξιολόγηση στο Κέντρο Παιδοψυχικής Υγιεινής του ΙΚΑ: ΔΑΔ εκεί η διάγνωση… Είχα και τον Ορφέα μαζί. Θαύμασαν την σχέση τους… την αλληλεπίδρασή τους… Ο Ορφέας (ετών 6) είναι ότι πιο βοηθητικό έχει ο Ιάσωνας στη ζωή του! Επικοινωνούν τέλεια, συνεννοούνται τέλεια… μαλώνουν ίσος προς ίσος… Τον καθοδηγεί, τον κατευθύνει, τον υποστηρίζει… Δίπλα του στην κυριολεξία μεταμορφώνεται ο Ιάσωνας… Η ζωή μας έχει αλλάξει… 2 φορές την εβδομάδα πάμε στο κέντρο… Όλοι μαζί… Κάνει και ο Ορφέας λογοθεραπείες για το «σ» και το «ρ»…. Ο Ιάσωνας εξελίσσεται ταχύτατα! Γίνεται μέρα με την ημέρα πιο κοινωνικός, πιο εξωστρεφής… λέει πολλές λεξούλες…. Στο σχολείο δειλά δειλά προσπαθεί να παίξει με τα άλλα παιδάκια… με τις δασκάλες βρήκαν πια τρόπο να επικοινωνούν… Η ζωή μας έχει αλλάξει, όπως ξαναείπα…. Διαβάζουμε συνεχώς κι εγώ και ο άντρας μου… Προσπαθούμε να καταλάβουμε… να βρούμε τρόπους να επικοινωνήσουμε… να βρούμε τρόπους να κρατάμε την ισορροπία… Ο Ιάσωνας εξελίσσεται πράγματι… Οι εμμονές βέβαια είναι ένα καινούργιο χαρακτηριστικό στη ζωή του: Δεν βγαίνει ποτέ έξω αν δεν κλείσουμε το φερμουάρ του μπουφάν, θέλει να κλείνουμε κάθε ανοιχτή πόρτα…. Και άλλα…. Και οι κρίσεις απελπισίας, πιο σπάνιες μεν, πιο έντονες δε… Ξεκίνησα συνεδρίες με ψυχολόγο… Μου πήρε λίγο… αλλά συνειδητοποίησα ότι κι εγώ χρειάζομαι βοήθεια… Πως είναι η ζωή με ένα παιδί με Διαταραχή του Φάσματος του Αυτισμού? Δεν έχω ιδέα ακόμα… Ψάχνομαι… αναρωτιέμαι… προβληματίζομαι… φοβάμαι για το μέλλον… Όπως ένας οποιοδήποτε γονιός για τα παιδιά του, φαντάζομαι….
  24. 1 point
    Λίγα πράγματα προσδίδουν τέτοια μαγεία στη ζωή όση η πρώτη λεξούλα που θα βγει από το στόμα του μωρού μας. Από τη μια στιγμή στην άλλη, το μωρό μεταμορφώνεται σε ένα λιλιπούτειο ανθρωπάκο ικανό να επικοινωνήσει τα «θέλω» και τις ανάγκες του μέσα από τη γλώσσα. Κι όμως, τελικά δεν είναι απλώς θέμα... μαγείας, αφού το μωρό δούλεψε σκληρά όλο αυτό τον καιρό, προπονήθηκε συστηματικά για πολλούς μήνες μέχρι να κατακτήσει τον υπέροχο κόσμο των λέξεων και της επικοινωνίας. Αμέσως μόλις γεννηθεί το μωράκι σας, το πρώτο κλάμα σηματοδοτεί την έναρξη της ικανότητας επικοινωνίας με τον έξω κόσμο. Πρέπει όμως να περάσει ένας χρόνος για να καταφέρει να πει την πρώτη του λεξούλα - έναν ήχο κατανοητό από τους ανθρώπους γύρω του. Πρώτα προσπαθεί να επικοινωνήσει μέσα από το κλάμα, στη συνέχεια χρησιμοποιεί τις εκφράσεις του προσώπου και τις κινήσεις των χεριών του μέχρι να παράγει τον πρώτο του ήχο. Το μωρό σας είναι ένα πλάσμα πολύ κοινωνικό και απορροφά σαν σφουγγάρι τις πληροφορίες και τα ερεθίσματα που το βομβαρδίζουν καθημερινά μέσα από αυτή την υπέροχη συμβίωση με τους γονείς του. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά τους. Ο ήχος οδηγεί στη λέξη! Για να μιλήσει, το παιδί μιμείται. Και για να μιμηθεί, πρέπει να ακούει καλά. Οι επιστήμονες δέχονται ότι το αυτί αναπτύσσεται πρώτο από τα υπόλοιπα αισθητήρια όργανα. Το έμβρυο ακούει και ανταποκρίνεται στους ήχους της μαμάς του. Κατά συνέπεια, το γέλιο, η τρυφερή ομιλία και τα νανουρίσματα που τραγουδάτε στο αγέννητο μωράκι σας, βρίσκουν πάντα το στόχο τους. Με τη γέννησή του, το μωρό μπαίνει δυναμικά στον πλούσιο κόσμο των ήχων! Τα δύο του αυτάκια τρέφουν, από τώρα και στο εξής τον εγκέφαλό του με όλους τους ήχους από το περιβάλλον του. Εφόσον δεν παρουσιάζει προβλήματα ακοής, αρχίζει να εξοικειώνεται με τους ήχους και να τους ξεχωρίζει. Ας δούμε πως γίνεται αυτό. Μόλις γεννηθεί: Το μωρό ξυπνάει με έναν δυνατό θόρυβο, τινάζεται και ανοιγοκλείνει τα ματάκια του. Πολύ γρήγορα συνειδητοποιεί ότι το κλάμα έχει νόημα στους ανθρώπους γύρω του και ότι αυτό είναι το πιο αποτελεσματικό μέσο για να τους πείσει να ανταποκριθούν στις ανάγκες και τα συναισθήματά του. Μέχρι το τέλος της πρώτης εβδομάδας αναγνωρίζει τη φωνή της μητέρας του, ενώ μέχρι το τέλος της δεύτερης αυτήν του πατέρα του. Ανταποκρίνεται στον ήρεμο και συνεχή ήχο, παραμένοντας ήσυχο στην κούνια του. 2 - 4 μηνών: Το μωρό σταματάει να κλαίει ή χαμογελάει όταν ακούει τη φωνή σας, αρκεί να μην έχει κάποιο λόγο να είναι ανήσυχο. Μπορεί να στρέψει το βλέμμα ή ακόμη και το κεφαλάκι του προς τη μεριά απ' όπου έρχεται η φωνή ή ο θόρυβος.Το... λεκτικό ρεπερτόριο του μωρού σας μπορεί να ποικίλλει, από σύντομες χαριτωμένες κραυγούλες μέχρι πιο μακρόσυρτους και εκφραστικούς ήχους που απαρτίζονται αποκλειστικά από φωνήεντα όπως «α» και «ο». Αυτό το απαλό λατρεμένο μουρμούρισμα που κάνει το μωρό σας όταν ξυπνά το πρωί ισοδυναμεί με το κλασικό «καλημέρα μπαμπά και μαμά», είναι η πρώτη έκφραση ευτυχίας του μικρού ανθρώπου. Και όταν εσείς απαντάτε στο μικρό σας, ίσως έχετε διαπιστώσει ότι ενστικτωδώς προφέρετε τις λέξεις πιο αργά, υπερβάλλοντας στους ήχους και τις εκφράσεις του προσώπου σας. Μερικοί γονείς μάλιστα προχωρούν ακόμα περισσότερο: έχουν την τάση να σταματούν, να κάνουν μια μικρή παύση σαν να περιμένουν ότι το μωρό θα τους απαντήσει. 5 - 6 μηνών: Το μωράκι ξεχωρίζει τη φιλική φωνή από την αυστηρή. Όταν του μιλάτε, στρέφεται προς το μέρος σας, σε όποιο σημείο του δωματίου και αν βρίσκεστε. Αρχίζει να αντιλαμβάνεται τα «μη» και τα «όχι» σας και δίνει προσοχή σε παιχνίδια που παράγουν διάφορους ήχους. Στην ηλικία αυτή, τα μωρά πειραματίζονται με τις ώρες χρησιμοποιώντας διαφορετικά κινήσεις της γλώσσας και του στόματος για να προκαλέσουν διαφορετικούς ήχους. Το μωρό αρχίζει να προφέρει και τα πρώτα του σύμφωνα. Τα χείλη έρχονται σε επαφή, το στόμα ανοιγοκλείνει και το αρχικό «α» γίνεται τώρα «αμ». Το μωρό ενθουσιασμένο με το κατόρθωμά του συνειδητοποιεί ότι μπορεί να παράγει καινούργιους ήχους και αρχίζει να τους επαναλαμβάνει διαρκώς. Ετσι το «αμ» γίνεται «αμ αμ αμ» ή «αμπ αμπ αμπ». Αυτό είναι το περιβόητο «μπαμπάλισμα», το οποίο αποτελεί το πρώτο λεξιλόγιο του μωρού σας και αποτελείται από μια επανάληψη συλλαβών που έχουν φωνήεντα και σύμφωνα, χωρίς όμως να αποτελούν μια πραγματική λέξη. Το σημαντικό στη φάση αυτή είναι ότι το παιδί έχει αποκτήσει τον έλεγχο των ήχων που κάνει και τους επαναλαμβάνει συχνά.Μπορεί μάλιστα να παρατηρήσετε ότι έχει αρχίσει να συνδέει ήχους με διάφορα γεγονότα χρησιμοποιώντας ένα συναρπαστικό «εεεε» για να δείξει τη χαρά του όταν, για παράδειγμα, αντικρύζει ένα καινούργιο παιχνίδι. Προσπαθήστε να ανοίξετε συζήτηση μαζί του επαναλαμβάνοντας τους ήχους που βγάζει. Αυτό θα προκαλέσει στο μικρούλι σας ένα τεράστιο χαμόγελο ευτυχίας και θα ενθαρρύνει τις προσπάθειές του για επικοινωνία. 7 - 9 μηνών: Τα περισσότερα μωρά έχουν διευρύνει το λεξιλόγιό τους. Ενώ αρχικά παράγουν ήχους που κάνουν με τα χείλη όπως είναι το «μπα», τώρα οι ήχοι προέρχονται από τη γλώσσα, όπως το «ντα». Το μπαμπάλισμα του μωρού θα έχει το ρυθμό και τον κυματισμό μιας αληθινής πρότασης. Μπορεί μάλιστα να λέει «μπαμπά» και «μαμά», αλλά μην περιμένετε ότι έχει ακόμα την ικανότητα να συνδέσει τη λέξη που λέμε με το πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται. 10 - 12 μηνών: Τα περισσότερα μωρά δεν λένε πολλά πριν από τα πρώτα τους γενέθλια. Η κατανόηση όμως των όσων ακούνε είναι πολύ πιο αναπτυγμένη. Προς το παρόν λοιπόν περιορίζονται στο να ακούνε και να μαθαίνουν. Για να πάρετε μια ιδέα τού τι καταλαβαίνει το μικρό σας, απλώς διπλασιάστε τον αριθμό των λέξεων που εσείς νομίζετε ότι αναγνωρίζει. Ακόμα και αν δεν μιλάει, η γλώσσα του σώματος του μωρού σας έχει ένταση και εύρος σαν να... συζητάει πραγματικά. Αν εσείς ανταποκρίνεστε στις χειρονομίες και τις κινήσεις του (κάθε φορά, για παράδειγμα, που σας ζητά ένα αντικείμενο με το δαχτυλάκι του), αυτό θα του διδάξει ότι υπάρχουν καλύτεροι τρόποι από το κλάμα για να αποκτήσει αυτό που θέλει τη στιγμή που το θέλει. Τώρα, οι κουβεντούλες του έχουν μια μουσικότητα, σαν να πρόκειται για αληθινές λέξεις, σαν να μιλάει μια ξένη γλώσσα την οποία έχει δημιουργήσει μόνο του από μια αναπαραγωγή σκόρπιων ήχων της μητρικής του γλώσσας. Λίγο πριν από τους 12 μήνες το μωρό αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνει τις ίδιες συλλαβές πολλές φορές. Αντί για «μπα μπα μπα μπα», αρκεί το «μπα μπα», ένας δισύλλαβος σταθερός ήχος, και δεν περνάει καιρός που τον απευθύνει στον πατέρα του, αφού τώρα πλέον έχει κάνει τη μεγάλη ανακάλυψη: κατάφερε να συνδέσει τη λέξη με το πρόσωπο! Οταν πλέον έρθει αυτή η πολυαναμενόμενη πρώτη λεξούλα πιθανότατα θα αρχίζει με το γράμμα «μ» (μαμά) ή «μπ» (μπαμπά). Στην ίδια ηλικία, το μωρό αναγνωρίζει το όνομά του και άλλες καθημερινές λέξεις, κι ανταποκρίνεται στο άκουσμά τους. Προτιμάει μια ζωηρή και πλούσια φωνή από μια άχρωμη και άτονη και αρχίζει να παίζει εύκολα παιχνίδια με τραγούδια. Ανταποκρίνεται σε φράσεις όπως: «έλα εδώ», «θέλεις κάτι άλλο;». Επίσης, το μωρό έχει συνειδητοποιήσει την έννοια του «όχι» κάθε φορά που το αποτρέπετε από μια καινούρια... περιπέτεια. Το αν θα υπακούσει είναι άλλο θέμα... 2 ετών: το μωρό εκτός από τις κουβέντες που του απευθύνονται, ακούει και συζητήσεις άλλων, από απόσταση. Υπακούει πια σε απλές εντολές, όπως π.χ. «πέταξε την μπάλα!» Αν του το ζητήσετε, μπορεί να δείξει μερικά από τα μέρη του σώματός του ή συγκεκριμένες εικόνες σε ένα βιβλίο. 3 ετών: Ολοι αυτοί οι μήνες του ατέλειωτου μονόλογου από μέρους σας πλησιάζουν στο τέλος τους και η ώρα της ανταμοιβής για τις προσπάθειές σας πλησιάζει. Οταν το μικρό σας θα σβήσει τα δύο του κεράκια, θα κάνει ένα ακόμα μεγάλο βήμα: θα αρχίσει να απαντά στις ερωτήσεις σας. Ο μέσος όρος των παιδιών λέει περίπου 200 λέξεις στην ηλικία των 2 ετών και όταν πλέον γίνει 3 χρόνων θα ξέρει 1.000 λέξεις. Σ' αυτή την ηλικία το μωρό τρελαίνεται να ακούει παραμύθια και θυμάται τα αγαπημένα του. Βλέποντας εικόνες ζώων και αντικειμένων μπορεί να τα κατονομάσει. Ανταποκρίνεται σε δύο συνεχόμενες εντολές, όπως: «πάρε την μπάλα και βάλε την στο τραπέζι». Δείχνει ενδιαφέρον για ήχους όπως το κουδούνισμα του τηλεφώνου ή το χτύπημα στην πόρτα. Καταλαβαίνει αντιθετικές έννοιες όπως: εμπρός-πίσω, πάνω-κάτω, μικρό-μεγάλο, μέσα-έξω. 3 - 4 ετών: Το μικρό μπορεί να απαντήσει σε απλές ερωτήσεις (ποιος, που, πότε, γιατί). Ακούει τους ήχους από την τηλεόραση και το ραδιόφωνο στην ίδια ένταση με εσάς και σας ακούει, όταν το καλείτε από άλλο δωμάτιο. 4,5 - 5 ετών: Ακούει προσεκτικά την ιστορία που του λέτε και κάνει ερωτήσεις. Καταλαβαίνει σχεδόν όλα όσα λέγονται στο σπίτι, το νηπιαγωγείο ή τον παιδικό σταθμό. Χρησιμοποιεί προτάσεις με 10 λέξεις. Ισως ακόμη δεν προφέρει δύσκολους φθόγγους όπως «σ», «δ», «θ» και «ρ». Αντιλαμβάνεται τα πάντα Με τη βοήθεια των γονιών, το παιδί μαθαίνει από μικρό όχι μόνο να εκφράζεται σωστά αλλά και να κατακτά διάφορες έννοιες, ανάλογα με την ηλικία του. Θα φροντίσετε λοιπόν, ώστε οι δραστηριότητες του παιδιού να είναι ευχάριστες και δημιουργικές, αν ξέρετε ότι: Ως τον πρώτο του χρόνο ή λίγο αργότερα, το μωρό σας λέει τα πρώτα του λογάκια. Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι οι πρώτες τους λεξούλες αναφέρονται σε: ανθρώπους του περιβάλλοντός του: μαμά, μπαμπά, αντικείμενα της καθημερινής του ζωής: παπί, επιρρήματα χώρου: εδώ, ενέργειες: μαμ, νάνι, έλα, κοινωνική συμπεριφορά: γεια, προσδιορισμός: μου, αυτό. Από τα δύο ως τα έξι χρόνια κατακτά τις έννοιες του: μέσα, έξω, ζεστό, κρύο, βρώμικο, καθαρό, χαρούμενο, λυπημένο, όπως και την έννοια της μονάδας. Ως τα τρία του έχει καταλάβει τα πέντε βασικά χρώματα και έννοιες όπως ψηλό, όλα, απαλό, μαλακό, βαρύ, πάνω, μακριά, μαζί. Στα τρεισήμισι ξέρει αρκετά από τα δευτερεύοντα χρώματα, αλλά και τις έννοιες: σκληρό, γρήγορα, ίδιο, στην κορυφή, χωριστά, άδειο. Ως τα τέσσερα έχει ανακαλύψει τις έννοιες: μικρό, γεμάτο, πρωί, βράδυ, ελαφρύ, αργά, διαφορετικό, όμορφο, άσχημο, φασαρία, ησυχία, μπροστά από, δίπλα στο. Καταλαβαίνει την έννοια του πληθυντικού, που εκφράζουν οι αριθμοί 2, 3, 4. Ως τα τεσσεράμισι ξέρει πια τι σημαίνει: πίσω από, κοντό, χοντρό, λεπτό, μακρύ. Στα πεντέμισι καταλαβαίνει το θα πει: φαρδύ, στενό, ανάμεσα, από κάτω, στη μέση, στο κέντρο, δεξιά, αριστερά, ξεχωριστά, μετά, στη σειρά, πρώτος, σκοτεινά αλλά και την έννοια του πληθυντικού, που αντιπροσωπεύει ο αριθμός 5. Ως τα εφτά του γνωρίζει το σημαίνει: ολόκληρο, μισό, κάθε, μερικά, σχεδόν, ίσα, δεύτερος, τρίτος, τελευταίος. Η παραγωγή των λέξεων Ηλικία Πρόοδος 1,5 μηνών Κλαίει, χαμογελάει, ανταποκρίνεται στους ήχους. Γουργουρίζει -από τις πρώτες κιόλας ημέρες της ζωής του-, συνήθως όταν είστε κοντά του. Οι κινήσεις του σώματός του φανερώνουν την ευχαρίστηση ή την αναστάτωσή του. 3 μηνών «Κουβεντιάζει» μαζί σας με γουργουρητά. 4 μηνών Γελάει και συσπάει τα χειλάκια και τη γλώσσα του, σαν να προσπαθεί να μιμηθεί τον τρόπο που μιλάτε. 6 μηνών Παράγει διάφορους ήχους που θυμίζουν κουβεντούλα. Χρησιμοποιεί, επιπλέον, κραυγούλες και τσιρίδες. Επαναλαμβάνει φθόγγους ή φωνήεντα, ή ήχους με τα χείλη και τη γλώσσα. Προφέρει συλλαβές, όπως: α-α, μπα, γκα, μα. 12 - 18 μηνών Αρχίζει να χρησιμοποιεί σύντομες λεξούλες, αν και δεν τις προφέρει καθαρά. 18 μηνών εώς 2 ετών Καταλαβαίνει τα περισσότερα από όσα του λέτε και αρχίζει να χρησιμοποιεί μικρές προτάσεις. Παρακολουθεί τη συζήτησή σας με άλλους. 2 - 3 ετών Διηγείται γεγονότα που συμβαίνουν στο παρόν. Μαθαίνει να συζητάει. Απαντά σε ερωτήσεις και υπακούει σε εντολές. 3 - 5 ετών Κάνει προτάσεις και διηγείται ιστορίες. Έχει πλούσιο λεξιλόγιο και χρησιμοποιεί προτάσεις από οκτώ ή περισσότερες λέξεις. Μπορεί να αναφέρεται στο παρελθόν και το μέλλον. Τα δίδυμα Αναμφισβήτητα, η γέννηση διδύμων φέρνει σε σας, τους γονείς τους, διπλή ευτυχία. Ωστόσο, διπλή είναι και η φροντίδα που θα τους προσφέρετε, ειδικότερα στο θέμα της ομιλίας. Η εξέλιξη του λόγου στα δίδυμα συμβαδίζει, βέβαια, με αυτήν των άλλων παιδιών. Ωστόσο, ενώ ένα μεγαλύτερο -κατά δύο περίπου χρόνια- αδελφάκι συμβάλλει ώστε το μικρότερο, χάρη στα κοινά τους παιχνίδια και την παρέα που κάνουν, να μιλήσει γρηγορότερα, τα δίδυμα, επειδή αναπτύσσονται μαζί, δεν βοηθάνε το ένα το άλλο στην εξέλιξη του λόγου τους. Οι έρευνες, άλλωστε, έχουν δείξει ότι η γλωσσική ανάπτυξη στα δίδυμα είναι πιο αργή, ακριβώς γιατί το ένα ακούει το άλλο. Συχνά, μάλιστα, υιοθετούν έναν δικό τους κώδικα επικοινωνίας, που δεν έχει καμία σχέση με τις λέξεις. Ωστόσο, αυτό συμβαίνει όταν περνούν πολλές ώρες μόνα τους χωρίς να επικοινωνούν με ενηλίκους. Όταν, λοιπόν, βλέπετε τα δίδυμά σας να παίζουν μεταξύ τους χαρούμενα, μην επαναπαύεστε. Να θυμάστε ότι η παρουσία σας τους είναι απαραίτητη, όπως και όλες οι κουβέντες που τους απευθύνετε, γιατί έτσι θα τα βοηθήσετε να αναπτύξουν -εκτός των άλλων- την ομιλία τους χωρίς καθυστερήσεις. http://www.mamadesonline.gr/portal/index.php?option=com_content&view=article&id=110:-----1&catid=38:allages&Itemid=85 </U> Βοηθήστε το να μιλήσει Ο σωστά διαρθρωμένος και πλούσιος λόγος είναι τέχνη. Επομένως, μαθαίνεται και καλλιεργείται. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι υπάρχει άμεση σχέση ανάμεσα στο πόσο πολύ μιλάτε στο παιδί σας και πόσο γρήγορα εξελίσσεται η γλωσσική του ικανότητα. Οι δρόμοι της επικοινωνίας με ένα μωρό είναι ατέλειωτοι και κάθε γονέας... ταξιδεύει με το δικό του τρόπο. Ορίστε μερικές συμβουλές για το πιο ευχάριστο και αποτελεσματικό ταξίδι που θα οδηγήσει το μωρό σας στο θαυμαστό κόσμο των λέξεων. Το πρώτο εξάμηνο Μιλάτε του συνεχώς από τη στιγμή που θα γεννηθεί. Εκτός από τη συναισθηματική επικοινωνία που θα αναπτύξετε με αυτό τον τρόπο, θα το βοηθήσετε να ενισχύσει και το πρώτο του λεξιλόγιο. Να χρωματίζετε τη φωνή σας και να κάνετε τις ανάλογες γκριμάτσες, όταν του μιλάτε, γιατί έτσι προσελκύετε περισσότερο την προσοχή και το ενδιαφέρον του. Αφήστε το να διασκεδάζει με δραστηριότητες που παράγουν ήχους. Να πλατσουρίζει, ας πούμε, στην μπανιέρα, να μιμείται τις φωνές των ζώων, να γελάει. Να απευθύνετε στο μωρό σας ολοκληρωμένες προτάσεις αργό και καθαρό. Παρόλο που δεν συλλαμβάνει το νόημά τους, το μικρό σας απολαμβάνει την προσοχή που του δείχνετε, καταγράφει ότι λέτε στο μυαλουδάκι του, κι αργότερα θα σας μιμηθεί. Του πιάνετε το χεράκι -ήδη όταν το μωρό σας είναι δύο τριών μηνών-και το καθοδηγείτε σε απλές κινήσεις συνδυασμένες με λέξεις, όπως: «Γεια σου!» καθώς χαιρετάει, «όπα, όπα!» καθώς χτυπάει παλαμάκια. Μην κάνετε καμιά κίνηση (τουλάχιστον όταν είστε κοντό στο μωρό) χωρίς να του την εξηγήσετε. Με κάθε ευκαιρία δείξτε στο παιδί σας τι κάνετε τη στιγμή που το κάνετε. Εξηγήστε του, για παράδειγμα, τη διαδικασία του ντυσίματος: «Τώρα θα βάλουμε την πάνα», «Να και το μπλουζάκι που θα μπει πάνω από το κεφαλάκι σου» ή «Ηρθε η ώρα να κουμπώσουμε το παντελονάκι». Οταν είστε στην κουζίνα περιγράψτε τα φαγητά, το μπιμπερό με το γάλα και τα σκεύη που χρησιμοποιείτε. Οταν φτάσει η ώρα για το μπανάκι του δείξτε του ένα-ένα τα αντικείμενα που βρίσκονται εκεί. Δεν πειράζει που δεν καταλαβαίνει ακόμα. Με τον τρόπο αυτό, το μωρό σας μαθαίνει να ακούει, κάτι το οποίο ισοδυναμεί με την έναρξη της κατανόησης. Δώστε όνομα στα πράγματα που αγαπά. Οταν παίζει με την αγαπημένη του κούκλα ή το πάνινο αρκουδάκι θα μάθει πιο γρήγορα τη λέξη «κούκλα» ή «αρκούδα» από μια άλλη λέξη, η οποία εκπροσωπεί ένα μακρινό αντικείμενο. Κάνετε διαρκώς ερωτήσεις. Μην περιμένετε να έχει το μωρό σας τις απαντήσεις για να αρχίσετε να το ρωτάτε. Σκεφτείτε τον εαυτό σας σαν έναν επίμονο δημοσιογράφο, ο οποίος παίρνει συνέντευξη από την οποίος παίρνει συνέντευξη από την αυτού μεγαλειότητα: το μωρό! Φροντίστε να έχετε μεγάλη ποικιλία ερωτήσεων του στιλ: «Θέλεις να φορέσεις την μπλε φόρμα ή το ροζ φουστανάκι;», «προτιμάς να φας πατάτες ή μακαρόνια;» Αφού διατυπώσετε την ερώτηση, κάντε μια παύση σαν να περιμένετε την απάντηση. Το μωρό σας τώρα συλλέγει πληροφορίες και μια μέρα θα σας εκπλήξει ευχάριστα χαρίζοντάς σας την πολυπόθητη απάντηση. Προς το παρόν πάντως την απάντηση θα τη δίνετε εσείς. Χρησιμοποιείτε λέξεις απλές και οικείες στο παιδί. Δεν χρειάζεται να εντρυφήσετε πάνω στον... πληθωρισμό και να κάνετε διάλογο για την οικονομία ή την πολιτική. Οι προτάσεις σας θα περιοριστούν στο «Κοίτα το σκυλάκι» ή «Τι ωραία μπάλα!». Αποφύγετε τις αντωνυμίες. Είναι δύσκολο για ένα μωρό να καταλάβει την έννοια του «εγώ», «εσύ», «εμένα», γιατί κάθε φορά εξαρτάται από το ποιος μιλάει. «Εγώ» είναι ο παππούς, «εγώ» είναι ο μπαμπάς, «εγώ» και η μαμά. Είναι λοιπόν προτιμότερο να αναφέρεστε στον εαυτό σας ως «η μαμά» και να προσφωνείτε το μωρό στο τρίτο πρόσωπο με το όνομά του. Χρησιμοποιείτε τον ενεστώτα χρόνο. Προς το παρόν παραμείνετε στο «τώρα», σε ό,τι βλέπει το μωρό αυτή τη στιγμή. Δεν έχει ακόμα μνήμη για να θυμάται τι έγινε στο παρελθόν και βέβαια δεν έχει αίσθηση του μέλλοντος. Μιμηθείτε το μωρό σας. Τα παιδιά λατρεύουν αυτό το αίσθημα αυτοπεποίθησης και... αυταρέσκειας που συνεπάγεται η μίμηση. Κάθε φορά που μπαμπαλίζει κάντε κι εσείς το ίδιο, όταν βγάζει κραυγούλες χαράς μιμηθείτε το. Η μίμηση αυτή γρήγορα θα γίνει ένα ευχάριστο και εποικοδομητικό παιχνίδι που θα ενθουσιάσει μικρούς και μεγάλους. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι θα βάλει τα θεμέλια για να μιμηθεί και το παιδί σας με τη σειρά του τη δική σας γλώσσα. Τραγουδήστε, κατά προτίμηση με τη συνοδεία κινήσεων και με άλλες χειρονομίες που θα το εκπλήξουν ευχάριστα. Διαλέξτε χαρούμενα παιδικά τραγουδάκια και πολύ γρήγορα θα μάθετε ποιες είναι οι αγαπημένες του μελωδίες. Διαβάστε. Διαλέξτε βιβλία με μεγάλες εικόνες, πολύχρωμες και χαρούμενες. Δεν είναι ποτέ νωρίς για να ξεκινήσετε. Ακολουθήστε τον... αρχηγό. Ανάλογα με τον τρόπο που αντιδρά κάθε φορά το παιδί, εσείς θα συνεχίσετε να του μιλάτε, να του τραγουδάτε ή να του διαβάζετε. Αν δείτε ότι βαριέται και δυσανασχετεί, μην συνεχίζετε. Κάνετε πραγματική συζήτηση και διάλογο. Ρωτήστε: «Τι έκανε το μωρό μου σήμερα;» Κάντε παύση για να ακούσετε την απάντηση του παιδιού (αν και δεν την περιμένετε πραγματικά). Αυτό αυξάνει την αυτοπεποίθηση και τη γλωσσική ικανότητα του παιδιού. Ψάξτε για το κρυμμένο νόημα των ήχων που βγάζει. Αναρωτιέστε αν το εύηχο "μπα" σημαίνει «μπάλα» ή «μπαμπά» ή απλώς είναι ένας ήχος χωρίς νόημα; Δεν πειράζει. Βάλτε εσείς νόημα στη λέξη. Το μωρό θα καταλάβει ότι "μπα" είναι ένας ήχος που χρησιμοποιούμε για να δείξουμε την μπάλα και θα το ενθαρρύνετε να συνεχίσει τις προσπάθειες. Το δεύτερο εξάμηνο Μιλήστε αργά και καθαρά για να δώσετε στο παιδί την ευκαιρία να αποκωδικοποιήσει τη γλώσσα και να αρχίσει να καταλαβαίνει τις πρώτες του λεξούλες. Εστιάστε σε συγκεκριμένες λέξεις. «Θέλεις να κάνουμε τώρα μπάνιο;» Δώστε έμφαση στη λέξη μπάνιο. Δώστε περισσότερη έμφαση στη μίμηση. Τώρα που ο αριθμός των ήχων που βγάζει το μικρό σας αυξάνει, αυξάνει και η χαρά της μίμησης. «Μπα μπα μπα», «ντα ντα ντα», συνεχίστε όσο και οι δύο απολαμβάνετε το παιχνίδι. Μην φοβάστε να δίνετε διαταγές. Είναι σημαντικό για το μωρό να μάθει να ακολουθεί απλές οδηγίες που του έδωσε η μαμά και ο μπαμπάς. Προς Θεού όμως μην δείξετε απογοήτευση αν στην αρχή δεν ανταποκριθεί. Για τις πρώτες λέξεις και μετά... Όταν το μικρό σας πρωταρχίσει να μιλάει, είναι πολύ πιθανό να μην μπορεί να αρθρώνει μεμιάς σωστά την κάθε λέξη. Μην του κάνετε την παραμικρή παρατήρηση, αλλά ξαναπείτε την λέξη αμέσως -ήρεμα και καθαρά, δίνοντάς του την ευκαιρία να συγκρίνει ό,τι άκουσε με αυτό που είπε. (Όταν πηγαίνουν στο σχολείο για πρώτη φορά, τα παιδιά πρέπει οπωσδήποτε να έχουν μάθει να αρθρώνουν σωστά τους ήχους της ελληνικής γλώσσας. Πιθανότατα, η δυσκολία στην άρθρωση τους δημιουργεί κι άλλες μαθησιακές δυσκολίες. Αν δεν μπορεί, μην το πιέζετε προφέρει μια συγκεκριμένη λέξη. Θα την προφέρει από μόνο του όταν θα είναι έτοιμο. Να ενθαρρύνετε το μικρό (στην προσπάθειά του να εκφραστεί, ακόμα κι αν δεν καταλαβαίνετε τι επιχειρεί να σας πει. Να το ρωτάτε, για παράδειγμα: «Αλήθεια έτσι νομίζεις;», ώστε να το παροτρύνετε να σας απαντήσει. Όταν αρχίσει να αρθρώνει συνειδητά τις πρώτες του λεξούλες, να το παίρνετε αγκαλιά και να του διηγείστε μικρές ιστορίες, όσο μπορείτε πιο παραστατικά. Μια «ζωντανή» διήγηση είναι ο καλύτερος τρόπος να ενισχύσετε τη γλωσσική του έκφραση και να το βοηθήσετε να αντιληφθεί με ποιο τρόπο οι λέξεις μπαίνουν στη σειρά δημιουργώντας λόγο. Το παιχνίδι είναι ένα σημαντικό μέσο για να ενθαρρύνετε το μικρό σας να χρησιμοποιήσει σωστά το λεξιλόγιό του -που καθημερινά με μεγαλώνει- και για να ενισχύσετε την αυτοπεποίθησή του στην ομιλία. Μπορείτε, για παράδειγμα, να δείξετε στο παιδί σας ορισμένα σημεία του σώματος κατονομάζοντάς τα. Αφού επαναλάβετε τη διαδικασία μερικές φορές, ζητήστε του να σας δείξει τη μύτη του, π.χ., ή το αυτί του. Μπορείτε, επίσης, να προσκαλέσετε σε πάρτι όλες τις κούκλες και τα αρκουδάκια του και να αρχίσετε μαζί τους έναν φανταστικό αλλά πλουσιότατο διάλογο! Δώστε, λοιπόν, σε όλα τα αρκουδάκια από ένα ποτήρι χυμό κι ένα κουλουράκι, ρωτώντας τα -εσείς και το μικρό σας- κάθε τόσο: «θέλεις κι άλλο χυμό;» ή «θέλεις κι άλλο κουλουράκι;». Τον δεύτερο χρόνο... Να του μιλάτε ήρεμα. Καλό θα ήταν να κλείνετε την τηλεόραση, το ραδιόφωνο ή άλλες πηγές ήχου, όταν θέλετε να του πείτε κάτι. Αν το μικρό σας δεν ακούσει παρά έναν δυσάρεστο σαματά, δεν θα συγκεντρωθεί σε όσα του λέτε. Μιλήστε πολύ. Για να χρησιμοποιήσει το παιδί σας τη γλώσσα πρέπει πρώτα να την κατανοήσει. Και για να την κατανοήσει πρέπει να την ακούσει. Να κουβεντιάζετε για τα θέματα που ξέρετε ότι το ενδιαφέρουν περισσότερο, αλλά και για έννοιες που έχει πια κατακτήσει, γιατί τότε θα σας προσέχει ιδιαίτερα. Ακούστε τι έχει να σας πει. Ακόμα κι αν δεν είναι πραγματικές λέξεις, ακούστε προσεχτικά τι σας λέει το παιδί και απαντήστε του. Να δείχνετε τον ενθουσιασμό σας, κάθε φορά που χρησιμοποιεί νέες λέξεις ή σας διηγείται οτιδήποτε. Να το επαινείτε και να το χαϊδεύετε. Ο τόνος της φωνής και το χαμόγελό σας τονώνουν την αυτοπεποίθησή του καθώς και τη διάθεσή του για περαιτέρω επικοινωνία. Μιλήστε ως ενήλικας. Αν χρησιμοποιείτε απλές λέξεις του δικού μας λεξιλογίου αντί για τη μωρουδίστικη διάλεκτο, το μωρό θα μάθει να μιλάει νωρίτερα και σωστά από την αρχή. Αποφεύγετε να το βομβαρδίζετε με ερωτήσεις. Αλλωστε όσες απαιτούν μονολεκτική απάντηση δεν είναι ιδιαίτερα χρήσιμες. Δώστε του, όμως, να καταλάβει ότι, όταν το ρωτάτε κάτι, περιμένετε απάντηση. Να αφήνετε στο παιδί όσο χρόνο χρειάζεται για να απαντάει στις ερωτήσεις σας. Μην επιμένετε να σας μιλήσει αν δεν δείχνει καμία διάθεση να σας κάνει... επίδειξη των ρητορικών του ικανοτήτων. Η πίεση μόνο αντίθετα αποτελέσματα μπορεί να φέρει. Δώστε απλές οδηγίες. Στην ηλικία αυτή τα παιδιά δεν μπορούν να παρακολουθήσουν περίπλοκες οδηγίες. Αποφύγετε λοιπόν να τα μπερδεύετε λέγοντας: «Πήγαινε στην κουζίνα, φέρε το ποτήρι και δωσ' το στον πατέρα σου». Πείτε του καλύτερα: «Μπορείς να μου φέρεις το ποτήρι;» Διορθώνετε προσεκτικά. Αποφύγετε το δασκαλίστικο ύφος γιατί η κριτική θα απογοητεύσει το παιδί και θα εγκαταλείψει την προσπάθεια που κάνει να μιλήσει. Αντιθέτως, επαναλάβετε όσα σας λέει με σωστό τρόπο ώστε το μικρό σας να ξέρει ότι καταλαβαίνετε τι σας λέει, ενώ ταυτόχρονα έχετε την ευκαιρία να το διορθώσετε χωρίς να το κρίνετε. Ο καλύτερος τρόπος να ξεκινήσετε μια συζήτηση μαζί με το παιδί, είναι να περιγράφετε και να σχολιάζετε ό,τι κάνετε εσείς ή εκείνο τη συγκεκριμένη στιγμή. Με τη σειρά του, θα αρχίσει τότε να σας μιλάει. Δώστε του κίνητρα για να σας απαντήσει. Φροντίστε να ρωτάτε συχνά: «Θέλεις να παίξουμε ή να πάμε βόλτα;», «Προτιμάς να φορέσεις το κόκκινο παντελόνι ή το πράσινο σορτ;» Μην κουράζεστε να δείχνετε στο παιδί σας πόσο πολύ απολαμβάνετε την κουβέντα μαζί του. Να λέτε μαζί τραγουδάκια και απλά ποιηματάκια με ομοιοκαταληξία. Βοηθήστε το μικρό σας να εκφράζει τα συναισθήματά του. Να του δείχνετε εικόνες, για παράδειγμα, με ένα αρκουδάκι που φαίνεται χαρούμενο, λυπημένο, θυμωμένο, έκπληκτο και να του εξηγείται πώς αισθάνεται το αρκουδάκι κάθε φορά. Επεκτείνετε τις εμπειρίες του. Βόλτες στο σούπερ-μάρκετ ή την παιδική χαρά προσδίδουν πέρα από ερεθίσματα την καλύτερη ευκαιρία για να συζητήσετε παρέα όσα θαυμαστά πράγματα βλέπετε γύρω σας. Αρχίστε να του μαθαίνετε τις έννοιες όπως, για παράδειγμα, ζεστό και κρύο. Για να κατανοήσει καλύτερα δώστε του να πιάσει το φλυτζάνι με το ζεστό καφέ ή ένα ποτήρι με κρύο νερό. Με τον ίδιο παραστατικό τρόπο θα μάθει έννοιες όπως: πάνω και κάτω, μέσα και έξω, άδειο και γεμάτο, στεγνό και βρεγμένο, μικρό και μεγάλο. Αρχίστε να του δείχνετε τα χρώματα. Αν και είναι ακόμα νωρίς για να μάθει να τα ξεχωρίζει, δεν είναι νωρίς για μια πρώτη γνωριμία με το γοητευτικό κόσμο των χρωμάτων. Αρχίστε να χρησιμοποιείτε αντωνυμίες. Αν και ακόμα το παιδί δεν μπορεί να τις χρησιμοποιήσει σωστά, θα του γίνουν πιο οικείες. Αρχικά λοιπόν πείτε: «η μαμά θα δώσει στο Νικόλα το φαγητό του», στη συνέχεια επαναλάβετε: «εγώ θα δώσω σε σένα το φαγητό σου». Τον τρίτο χρόνο... Βάλτε λέξεις στο στόμα του παιδιού κι αυτό γρήγορα θα μάθει να λέει περισσότερα. Κάθε φορά που σας δείχνει εντυπωσιασμένο ένα σκύλο χρησιμοποιώντας την τηλεγραφική φράση «κοίτα σκύλο», εσείς συμπληρώστε με μια φράση: «ναι, είδες ένα μεγάλο μαύρο σκύλο;» Αρχίστε σιγά-σιγά να το δυσκολεύετε. Χρησιμοποιήστε πιο μεγάλες προτάσεις, πιο δύσκολες λέξεις, περισσότερα επίθετα, αντωνυμίες, ρήματα. Είναι ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος για να βελτιώσει τις λεκτικές του ικανότητες. Παίξετε με τους ήχους. Σε μια κόλα χαρτί, π.χ. κολλήστε αντικείμενα ή εικόνες, που η πρώτη τους συλλαβή ακούγεται το ίδιο, όπως για παράδειγμα, γάτα, γάλα, γαρίδα κλπ. Τα ΝΑΙ Χρησιμοποιήστε λέξεις για να δείξετε αντικείμενα και πράξεις. Ανταποκριθείτε με λέξεις στους ήχους και τις κινήσεις του παιδιού. Ακούτε το υπομονετικά όταν σας μιλά. Πρέπει να έχετε οπτική επαφή και να περιμένετε μέχρι να τελειώσει για να του απαντήσετε. Επαναλάβετε ό,τι σας λέει χρησιμοποιώντας τη σωστή λέξη. Ανακαλύψτε τις κατάλληλες ευκαιρίες για να μάθει καινούριες λέξεις αλλά και για να κάνει προπόνηση των λέξεων που έμαθε. Κάνετε διάλογο αποκλειστικά πάνω σε θέματα που αφορούν το παιδί. Τα ΟΧΙ Μην υποτιμάτε τις λέξεις που καταλαβαίνει το παιδί σας. Μην επιμένετε να μιλάει σωστά. Μην διακόπτετε και μην βιάζετε το παιδί όταν μιλάει. Μην το πιέζετε να τελειώσει. Μην κρίνετε τα λάθη που κάνει. Μην νομίζετε ότι ξέχασε μια λέξη επειδή έπαψε να τη χρησιμοποιεί. Μην το πιέζετε να συζητήσει θέματα που δεν το ενδιαφέρουν. Η δεύτερη γλώσσα Θα έχετε ίσως διαβάσει ότι τα παιδιά μπορούν από πολύ μικρά να γίνουν πολύγλωσσα. Ίσως, μάλιστα, έχετε μπει στον πειρασμό να δώσετε την ευκαιρία και στο δικό σας μικρό να αξιοποιήσει τη συγκεκριμένη δυνατότητα. Ωστόσο, οι ειδικοί θα σας συνιστούσαν να μη βιαστείτε και να μην πιέσετε το μικρό σας να μάθει μια δεύτερη γλώσσα από πολύ νωρίς. Οι επιφυλάξεις τους στηρίζονται σε δύο κυρίως λόγους. Αφενός πιστεύουν ότι, αν το πολύ μικρό παιδί δέχεται ταυτόχρονα ερεθίσματα από διαφορετικά γλωσσικά συστήματα, υπάρχει κίνδυνος να μπερδευτεί τόσο στην κατονομασία όσο και στη σύνθεση προτάσεων. Αφετέρου, δεν πρόκειται να κερδίσει -σε γλωσσικό επίπεδο- περισσότερο από ένα άλλο παιδί που θα αρχίσει αργότερα την εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας, όταν θα έχει πια κατακτήσει τη μητρική του. Οι ρυθμοί ανάπτυξης της ομιλίας φαίνεται πως δεν έχουν σταθερή επιτάχυνση κι έτσι σε μια ορισμένη ηλικία θα βρεθούν και τα δύο στο ίδιο επίπεδο προόδου. Το μόνο πλεονέκτημα του παιδιού που θα μάθει τη δεύτερη γλώσσα από πολύ μικρό, είναι ότι πιθανότατα η προφορά του θα είναι πολύ καλύτερη. Ας περιμένετε λοιπόν, ώσπου να γιορτάσει το μικρό σας τα τέταρτα ή πέμπτα γενέθλιά του. Τα φωνολογικά πρότυπα της ελληνικής γλώσσας θα έχουν πλέον εδραιωθεί για τα καλά και το παιδί θα είναι έτοιμο να γνωρίσει και άλλες γλώσσες. Oταν υπάρχει πρόβλημα Αν ανησυχείτε για τη γλωσσική ανάπτυξη του παιδιού σας, πρέπει να γνωρίζετε ότι τα πλαίσια του φυσιολογικού είναι πολύ ευρεία. Πολλοί είναι οι παράγοντες εκείνοι που επηρεάζουν το πότε ακριβώς το παιδί σας θα πει την πρώτη του λέξη: η κληρονομικότητα, η σειρά γέννησης του παιδιού (το πρώτο παιδί της οικογένειας συνήθως μιλάει νωρίτερα), το φύλο (συνήθως τα κοριτσάκια μιλάνε νωρίτερα από τα αγοράκια), το περιβάλλον (τα μωρά μιλάνε νωρίτερα όταν είναι εκτεθειμένα σε ένα πλούσιο λεκτικό περιβάλλον). Οπως συμβαίνει με όλα τα στάδια της ανάπτυξης του παιδιού, τα παιδιά κατακτούν τη γλώσσα με διαφορετικούς ρυθμούς. Αν λοιπόν το παιδί σας δεν λέει τόσες λέξεις όσες το ξαδερφάκι του ή το συνομήλικό του παιδάκι στην παιδική χαρά, αλλά ο παιδίατρος σας λέει ότι δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείτε, το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να τον ακούσετε και να πάψετε να συγκρίνετε το παιδί σας με άλλα παιδάκια. Παρ' όλ' αυτά, μια καθυστέρηση στην ομιλία πρέπει πάντα να είναι αντικείμενο συζήτησης με τον γιατρό του παιδιού, ο οποίος θα σας πει τι πρέπει να κάνετε. Ένα παιδί παρουσιάζει πρόβλημα στην άρθρωση για δύο κυρίως λόγους. Ο πρώτος λόγος είναι οργανικός, δηλαδή το παιδί εμφανίζει διαταραχή στο κεντρικό ή περιφερειακό νευρικό του σύστημα, με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να παράγει ήχους. Ο δεύτερος λόγος δεν σχετίζεται με οργανική δυσκολία, αλλά με τον συναισθηματικό κόσμο του παιδιού: με τον τρόπο, δηλαδή, που αντιλαμβάνεται το περιβάλλον και αντιδρά σε αυτό. Και στις δύο περιπτώσεις, πάντως, η ομιλία του παιδιού βελτιώνεται με την κατάλληλη αντιμετώπιση. Η αντιμετώπιση των προβλημάτων του παιδικού λόγου πρέπει να αρχίσει από νωρίς. Συνήθως, δεν αφορά μόνο το μικρό αλλά και το οικογενειακό και ευρύτερο περιβάλλον του. Εκπαιδεύονται, δηλαδή, η οικογένεια και οι οικείοι του παιδιού, προκειμένου να ενισχύσουν τη γλωσσική του ανάπτυξη. Ωστόσο, οι γονείς δεν πρέπει να χάνουν την ψυχραιμία τους, γιατί τις πιο πολλές φορές τα προβλήματα λόγου των μικρών παιδιών είναι συνηθισμένα και παροδικά. Αλλωστε, το φωνολογικό σύστημα ολοκληρώνεται μετά τα τεσσεράμισι περίπου χρόνια. Λένε ότι ο Aλμπερτ Αϊνστάιν άρχισε να μιλάει όταν έγινε τριών χρονών! Αν, ωστόσο, η ομιλία του μικρού σας παρουσιάζει προβλήματα, φροντίστε να συμβουλευτείτε εγκαίρως έναν ειδικό. Οι πιο κοινές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα μικρά στην ομιλία τους είναι: Το τραύλισμα Η συγκεκριμένη διαταραχή αφορά το ρυθμό της ομιλίας. Στα πολύ μικρό παιδιά -τριών ή τριάμισι χρονών- εμφανίζεται ο λεγόμενος «φυσιολογικός» τραυλισμός. Κι αυτό συμβαίνει, γιατί η γνωστική ανάπτυξη του παιδιού προηγείται της λεκτικής. Ο τραυλισμός είναι δυνατόν να κρατήσει μερικές εβδομάδες ή και δύο με τρεις μήνες. Αν δεν υποχωρήσει ως τότε, καλό είναι να ζητήσετε τη γνώμη ενός λογοθεραπευτή. Ο μόνιμος τραυλισμός εμφανίζεται στην ηλικία των τριών χρονών ή και αργότερα. Η παρέμβαση του ειδικού γίνεται -και- στο περιβάλλον του παιδιού, ώστε να ενισχυθεί η επικοινωνία του με τους δικούς του ανθρώπους, οι οποίοι θα το βοηθήσουν και με τις κατάλληλες ασκήσεις λόγου. Καθώς το μικρό μεγαλώνει, ο τραυλισμός μπορεί να δυσκολέψει τις συναναστροφές του με τους συνομηλίκους του και τους ενήλικες, δημιουργώντας πιθανότατα ψυχολογικό προβλήματα. Κι αυτό είναι ακριβώς που οι ειδικοί επιδιώκουν να αποτρέψουν. Το ψεύδισμα Το μικρούλι δεν μπορεί να αρθρώσει καθαρό ορισμένους φθόγγους ή δεν χρησιμοποιεί όλους τους φθόγγους της γλώσσας του. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχει ακόμα την ωριμότητα να χρησιμοποιεί όλο το ρεπερτόριο των ήχων και να τους συνδυάζει. Δεν υπάρχει, δηλαδή, οργανική βλάβη στους μηχανισμούς της άρθρωσης. Έτσι, σιγά-σιγά, καθώς ωριμάζει το νευρομυικό του σύστημα, το παιδί μπορεί να χρησιμοποιεί σωστά όλο και περισσότερους ήχους. Ωστόσο, ώσπου να γίνει τεσσεράμισι με πέντε χρονών , η φωνολογική του ανάπτυξη πρέπει να έχει ολοκληρωθεί. Τι να προσέξετε Το κάθε παιδί, βέβαια, έχει το δικό του ρυθμό, και στην ανάπτυξη του λόγου του. Η γλώσσα σε ορισμένα παιδιά λύνεται πιο γρήγορα από όσο σε άλλα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα πρώτα είναι πιο έξυπνα και ξεχωριστά. Ωστόσο, αν το παιδί σας υστερεί σημαντικά στην ομιλία σε σύγκριση με τα συνομήλικά του, μην αμελήσετε να επισκεφτείτε κάποιον ειδικό. Ο παρακάτω πίνακας ίσως σας βοηθήσει να αποφασίσετε πότε πρέπει να ρωτήσετε: 12 μηνών: Τα μωρά λένε μια-δυο λέξεις και καταλαβαίνουν γύρω στις 25. Ακόμα και αν το δικό σας δεν μιλάει, μπορεί να σας ζητήσει κάτι δείχνοντάς το με το δαχτυλάκι του ή προσεγγίζοντάς το. Μιλήστε με τον γιατρό αν το παιδί δεν δείχνει τα παιχνίδια ή τα αντικείμενα που θέλει. 18 μηνών: Τα περισσότερα παιδιά λένε 30 λέξεις και ακολουθούν απλές οδηγίες του στιλ: «Ελα εδώ». Αν το δικό σας δεν μπορεί να πει πάνω από 5 λέξεις, συζητήστε το με τον γιατρό. Επίσης αν προφέρει μόνο φωνήεντα, αλλά καθόλου σύμφωνα. Αν χρησιμοποιεί την ίδια λέξη για να δηλώσει διαφορετικά πράγματα. Βλέπει εσάς, για παράδειγμα, τη μητέρα του και προφέρει «μαμά», αλλά επαναλαμβάνει την ίδια λέξη αντικρίζοντας κι άλλα πρόσωπα, όπως τον πατέρα ή το αδελφάκι του. 20 μηνών: Μπορεί να βάλει δύο λέξεις στη σειρά για να κάνει μια τηλεγραφική πρόταση: «Θέλω γάλα». Μπορεί να ακολουθήσει οδηγίες, για παράδειγμα, «κλείσε την πόρτα» και σας μιμείται όταν λέτε μερικές λέξεις. Συζητήστε το με τον γιατρό αν το παιδί δεν μπορεί να ακολουθήσει απλές οδηγίες όπως «Ελα στον μπαμπά». Μπορεί το πρόβλημα να είναι απλό όπως μια ωτίτιδα που ταλαιπωρεί το παιδί ύστερα από ένα κρυολόγημα και το υγρό που έχει μαζευτεί στο αφτί δεν του επιτρέπει να ακούει καθαρά. 24-36 μηνών: Πρέπει να συζητήσετε με τον γιατρό αν το παιδί δεν ενώνει τις λέξεις σε μικρές προτάσεις και δεν καταλαβαίνετε περισσότερο από τις μισές φορές τι σας λέει. Αν το λεξιλόγιό του είναι περιορισμένο, περιλαμβάνει σχεδόν μόνο ουσιαστικά και ελάχιστα ή καθόλου ρήματα. Δεν χρησιμοποιεί άρθρα, επίθετα, επιρρήματα και προθέσεις. Δεν αναφέρει πληθυντικό αριθμό, και δεν είναι σε θέση να σχηματίζει απλές προτάσεις, π.χ. «η Λένα πίνει γάλα». Επίσης, αν δεν παίζει με άλλα παιδιά και δεν απαντάει σε απλές ερωτήσεις ή δεν ονομάζει ακόμα τα καθημερινά αντικείμενα. 4 χρονών Μιλήστε με το γιατρό αν σχηματίζει μικρές ασύντακτες προτάσεις. Αντί να πει, δηλαδή, «Δε θέλω να φάω», λέει, «όχι φάω». Επιπλέον, αν δεν μιλάει πάντα με τρόπο κατανοητό. Αφαιρεί, για παράδειγμα, συλλαβές από πολυσύλλαβες λέξεις, και δεν μπορεί να προφέρει όσες περιέχουν απλά συμπλέγματα συμφώνων; όπως «κλαίω» ή «πλένω». Δεν μπορεί να διηγηθεί απλό γεγονότα, έστω κι αν έχουν συμβεί πρόσφατα. 5 χρονών Αν οι προτάσεις του, όχι μόνο εξακολουθούν να είναι μικρές, αλλά είναι και φτωχές σε περιεχόμενο. Δεν καταφέρνει να εξιστορήσει ένα γεγονός, ακόμα και στις γενικές του γραμμές. Ωστόσο, ένα παιδί πέντε χρονών πρέπει να μπορεί να σχηματίζει προτάσεις με δέκα ή έντεκα λέξεις. Όσο για την προφορά των φθόγγων, μην ανησυχήσετε αν το μικρό σας δεν προφέρει ακόμα, σωστό το σίγμα, το δέλτα, το θήτα και το ρο. Ο χρόνος είναι με το μέρος του! http://www.mamadesonline.gr/portal/index.php?option=com_content&view=article&id=111:-----2&catid=38:allages&Itemid=85 Συγνωμη που εβαλα ολο το ποστ αλλα επειδη θεωρω οτι ειναι ενα σημαντικο αρθρο και εχει τυχει να χασω ιστοσελιδες (μη λειτουργικο link)....
  25. 0 points
    Εμενα παντως δεν πετυχε τελικα... Δεν ξερω τι φταιει ομως, η εμβρυολογος μας ειχε πει οτι ειναι 2 αριστα εμβρυα.
ποιοί είμαστε | επικοινωνία | στατιστικά

© parents.org.gr - Ελληνική Εταιρία Ενημέρωσης Γονέων 2008 !!


Powered by Invision Community