Πίνακας Συνεισφοράς


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 28/10/2022 in all areas

  1. 6 points
    Εγώ πάλι συμφωνώ με τον άντρα σου. Είναι συνταξιούχος, τα παιδιά της τα μεγάλωσε, δεν έχει υποχρεώσεις και πήγε μια εκδρομή. Έρχεται και σε βοηθάει με τον τρόπο της, αλλά δεν είναι υπάλληλός σας για να σε ρωτήσει πότε μπορεί να φύγει. Το κανόνισε όποτε τη βόλευε: όταν είχε χρήματα, όταν μπορούσε η αδερφή της, ή απλά όταν είχε μπουχτίσει και ήθελε να πάει ένα ταξίδι. Το ξέρω πως είναι πολύ δύσκολη η φάση που βρίσκεσαι με το παιδί. Τα δόντια τα θυμάμαι κι εγώ σαν εφιάλτη. Τον έβαζα στον μάρσιπο και κάναμε δουλειές παρέα, και φυσικά υπήρξαν φορές που έκλεισα το φαγητό επειδή έκλαιγε και δεν μπορούσε να ηρεμήσει ούτε εκεί. Τα είχαμε συζητήσει και παλιότερα. Καταλαβαίνω ότι επειδή έχασες τη μαμά σου, σκέφτεσαι πως αν ήταν εκείνη εδώ θα σε βοηθούσε πολύ περισσότερο, και πονάς ακόμα. Και είναι φυσιολογικό να σκέφτεσαι έτσι και να πονάς. Αλλά πραγματικά δεν θεωρώ ότι είναι φοβερό αυτό που έκανε η πεθερά σου. Δεν σου μιλάω εκ του ασφαλούς: η μαμά μου είναι μακριά κι η πεθερά μου ζει στα προάστια. Όταν αρρωσταίνει ο μικρός, ή όταν έχουν καμιά απεργία στον σταθμό ή κλείνει το τμήμα λόγω κόβιντ, της ζητάμε να έρθει να βοηθήσει. Άλλες φορές μπορεί και άλλες όχι. Έχει τα σκυλιά, έχει δουλειές, έχει δικό της πρόγραμμα. Αν δεν μπορεί τα ρυθμίζουμε μόνοι μας με τον σύζυγο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις δουλειές μας. Τη μία και μοναδική φορά που θελήσαμε να βγούμε Σαββατόβραδο μαζί, δεν ήρθε να κρατήσει το παιδί γιατί είχε κανονίσει να βγει για φαγητό. Ο άντρας μου τσατίστηκε, εγώ προσωπικά τη θαύμασα (εξαιρετικό παράδειγμα οριοθέτησης και μπράβο της). Φυσικά και σκέφτομαι ότι αν ζούσα δίπλα στη μαμά μου, ή αν ήμασταν πάνω-κάτω στο σπίτι με την πεθερά μου, η ζωή μου θα ήταν πολύ πιο εύκολη. Ταυτόχρονα ενδεχομένως να είχα άλλα προβλήματα που δεν έχω τώρα. Μην σκας και μην στεναχωριέσαι. Απόλαυσε αυτό που σας προσφέρει και πάρε παράδειγμα για το δικό σου μέλλον. Η γυναίκα δεν χρειάζεται να γίνεται θυσία μέχρι να κλείσει τα μάτια της, πρώτα με τον άντρα της και μετά με τα παιδιά και τα εγγόνια της. Αν το θέλει και αυτό τη γεμίζει και την κάνει χαρούμενη, καλώς. Αν δεν το θέλει, πάλι καλώς.
  2. 5 points
    Εγώ νευρίαζα γιατί δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω πως ''είναι απλά παιδί'' , πως δεν μπορεί να συμπεριφέρεται σαν ενήλικας, θα κλάψει χωρίς λόγο, θα επιμείνει για κάτι που θέλει, θα κοιμηθεί λιγότερο από ότι θέλω, θα λερώσει το σπίτι, δεν θα θέλει να φύγει από εκεί που περναέι καλά κοκ. Όταν δέχθηκα μέσα μου πως υπάρχει πρόβλημα πρώτα στην δική μου συμπεριφορά και άλλαξα εγώ έγιναν όλα καλύτερα. Ενσυναίσθηση χρειάζονται τα παιδιά, να νιώσουμε την ανάγκη τους, να τα βοηθήσουμε να καταλάβουν το συναίσθημα τους, να βρούμε ποια είναι η ρίζα αυτής της συμπεριφοράς και να την αλλάξουμε πριν παγιωθεί. @MelinaLaertis Προσπάθησε να αλλάξεις την στάση σου απέναντι της λίγο και θα δεις πως θα ακολουθήσει και εκείνη μετά. Θα γίνω γραφική όμως θα πω ξανά να ζητήσεις και την συμβολή του μπαμπά στα πρακτικά, θα νιώσεις πολύ καλύτερα γνωρίζοντας πως δεν εξαρτώνται όλα από εσένα.
  3. 4 points
  4. 4 points
    Εγώ θεωρώ ότι η γκρίνια μπορεί να πηγάζει κι από το βρέφος-νήπιο-παιδί χωρίς απαραιτήτως να την πυροδοτεί ο γονιός-φροντιστής. ΑΛΛΑ ναι! Πρέπει με ηρεμία να σκύψουμε και να δούμε τι μπορεί να την προκαλεί/θρέφει κι από μεριάς του παιδιού κι από μεριάς δικής μας. Και @belleblue και @kotsifikos πόσο μου άρεσαν αυτά που γράψατε, η κάθε μία από μεριάς της, σχετικά με το τι σας έκανε να νευριάζετε. Πράγματι θέλει να στραφεί κανείς με ψυχραιμία, ειλικρίνεια και απενοχοποίηση θα έλεγα προς τον εαυτό του για να συνειδητοποιήσει τι τον κάνει να φουντώνει. Και για εμένα να πω ότι αυτό που με κάνει να βγάζω νεύρα στα παιδιά είναι ξεκάθαρα η συνειδητοποίηση της ανυμποριάς μου, της ακαταλληλότητας μου, να ρυθμίσω επαρκώς και σωστά μια στιγμή κρίσης. Εκεί λοιπόν βγάζω νεύρα στα παιδιά ενώ στην ουσία νευριάζω με τον παιδαριώδη εαυτό μου.
  5. 3 points
    να πω και κάτι άλλο που είδα σε μενα, και καταλαβα πότε νευρίαζα. νευρίαζα σε στιγμές, που ξέρω ότι εγώ σαν παιδί, δεν είχα κατανόηση από τη δική μου μητέρα. δεν είναι ευκολο να συνειδητοποιήσεις γιατί θυμώνεις με το παιδί σου, αλλά το σίγουρο είναι ότι δεν φταίει εκείνο, αλλά η δική μας έλλειψη εκείνη τη στιγμή να αντέξουμε το δικό του/της συναίσθημα για να το παρηγορήσουμε. εγώ θα ξεκίναγα από το συναίσθημα "δεν είμαι ικανή. αλλά σε αγαπάω" " Είμαι χάλια αισθάνομαι φρικτά, αλλά θα καταφέρω να σε παρηγορήσω γιατί σε αγαπάω, και μπορώ". Στην δική μου περίπτωση μου έλειπε το παράδειγμα αυτό από τη μητέρα μου, δεν ήταν ικανή να το κάνει , τις στιγμές που εγώ αισθανόμουν άσχημα. Μπορούσε να είναι καλή μόνο όταν εγώ ήμουν καλά. Είναι βαθύ αυτό, δεν είναι κάτι απλό. Έχει να κάνει με αποδοχή, validation of ones feelings , που αν δεν την έχουμε πάρει εμείς, πως να το κάνουμε στο παιδί μας... Its ok. You will be ok. γοογλαρε και τον ορο frustration intolerance που κάποιοι από εμάς γεννιόμαστε με αυτό , ή γενικά το έχουμε. κάνει την ζωή πιο δύσκολη. αν το έχει ταυτοχρονα η μαμα και το παιδί, το αποτέλεσμα δεν είναι καλό και θέλει πολύ δουλειά για να μπορέσει η κατάσταση να είναι ανεκτή ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ! σιγά σιγά!
  6. 3 points
    συμφωνω με τον αντρα σου,την ιριν κ την ilaeira,τα ειπε εξαιρετικα! δ ηταν υποχρεωμενη να σας ρωτησει,οπως δ ειναι υποχρεωμενη να ερχεται παντα οταν το ζητας μπορει εσενα να σου κακοφανηκε,αλλα δ εκανε κτ λαθος μπορει να ειναι κ αυτο που λενε τα κοριτσια για το πενθος,που σε εκανε να το δεις ετσι.δουλεψε το,κ μην το αφηνεις να επηρεαζει την σχεση σου με την πεθερα σου
  7. 3 points
    Kαλημέρα. το παιδί είναι 8 μηνών...η πεθερά έλειψε..3 ημέρες! η αλήθεια είναι ότι από τον τίτλο νόμιζα ότι θα διαβάσω ότι έχει αναλάβει να τον κρατάει όσο είσαι στη δουλειά καθημερινά, και ξαφνικά έλειψε... που και πάλι θα είχε δικαίωμα αλλά θα έπρεπε πρώτα να συνεννοηθείτε. Το να ρωτήσει πριν φύγει μήπως τη χρειαστείς 2 ώρες στο τριήμερο... όχι, δεν θα έπρεπε!
  8. 2 points
    Θα πω την άποψη μου περί αγωγής, ως μη ειδικός, εμπειρικά. Ο ιατρός συστήνει αγωγή βάσει διαφόρων παραμέτρων. - Συμπτώματα, κλινική εικόνα ασθενούς. Εν προκειμένω τι έχει προσβληθεί; Το ανώτερο/κατώτερο αναπνευστικό; Ποιο όργανο (πχ μύτη, αμυγδαλές, λαιμός, τραχεία, βρόγχοι, κλπ); Σε τι βαθμό; Με τι εικόνα (πχ βλένες, ερυθρότητα, ξηρότητα, πύον, σπασμός-παροξυσμός βήχα/βρογχόσπασμος, κλπ). - Τυχόν εργαστηριακά αποτελέσματα (πχ επίχρισμα ρινός/λαιμού, αίματος, αντιβιόγραμμα, ακτινογραφία, κλπ). - Ιστορικό ασθενούς. Εξέλιξη σε ανάλογες περιπτώσεις (πχ ύφεση συμπτωμάτων, όξυνση, νοσηλεία/μη νοσηλεία στο παρελθόν, κλπ). Συνοδά νοσήματα, κλπ. - Εμπειρία ιατρού σχετικά με το φαρμακευτικό σχήμα που "δουλεύει" σε κάθε περίπτωση και σε κάθε ασθενή. Αυτά μερικά που θεωρώ ότι ο σωστός ιατρός λαμβάνει υπόψη του πριν δόσει αγωγή. Η οποία αγωγή στοχεύει σε διαφορετικό όργανο αναλόγως συμπτωμάτων. Για εμένα πάντα να ρωτάμε τον ιατρό εκ των προτέρων, ποια η δράση του φαρμάκου-για ποιον λόγο το χορηγεί. Ας διαβάζουμε και το χαρτάκι του φαρμάκου κι ότι απορία έχουμε να την λύνουμε με τον ιατρό. Και γενικά για τους παραπάνω λόγους, δεν προβληματιζόμαστε και πολύ γιατί το τάδε συνομίλικο παιδί με ίωση παίρνει το x σχήμα κι όχι το δικό μου. Μπορούμε να ρωτάμε βέβαια και να λύνουμε την απορία μας απευθείας με τον ιατρό.
  9. 2 points
    Κοίτα όταν περνεις τον παιδιατρο σε ενα παιδί άνω των 2 χρονων για ψιλου πηδημα ειναι πρόβλημα. Τον γιατρό θα τον πάρεις όταν κάτι συμβαίνει. Ναι αν πάρεις τον γιατρό κ του πεις ότι βήχει ο γιατρος περνει το μηνυμα ότι το παιδι βήχει ενοχλητικά. Οποτε θα του δώσει φάρμακο. Αν τον περνεις τον γιατρό επειδή το παιδί βήχει μετα απο ιωση πχ 10 φορες στην 1 ωρα ειναι λιγο κ ειναι φυσιολογικο εσυ δεν βήχεις μετα απο ιωση πας γιατρό? Η περνεις το γιατρό επειδή έχεις μπουκωμα κ δέκατα 2 μερες ? Έτσι ειναι κ για τα παιδια ανω των 2 ετών. Το παιδί θα το θεωρήσεις φιλασθενο όταν τα περνάει βαριά κ αργει να αναρρώσει. Σε νηπια προνηπια ειναι λογικο να αρρωσταινουν 2 κ 3 φορές το μήνα αρκεί να τα περνάνε εύκολα.
  10. 2 points
    Θα σου πρότεινα αφού έχεις τη μαμά σου, να έρθει να μείνει στο σπίτι σας μετά την 38η εβδομάδα. Όταν έρθει η ώρα, μπαίνεις στο αμάξι με τον άντρα σου και φεύγετε. Τι θα κάνει το παιδί τόσες ώρες στο μαιευτήριο;
  11. 2 points
    Ένα παιδί με έντονο χαρακτήρα (ζω με ένα τέτοιο εφτά χρόνια ξέρω πολυ καλά πως είναι) θα έχει επίσης λόγο που συμπεριφέρεται έτσι, δεν είναι όλα θέμα χαρακτήρα, έχει μεγάλη σημασία πως προσεγγίζουμε εμείς το πρόβλημα. Είτε μας αρέσει είτε όχι, δεν έχει την απόλυτη ευθύνη της συμπεριφοράς του όταν είναι 2-3-4. Από τη στιγμή που εγώ σαν γονέας δεν μπορώ να διαχειριστώ τα συναισθήματα μου πως περιμένω να το κάνει ένα παιδί? Όταν εγώ φωνάζω επειδή δεν κάνει αυτό που του ζητάω πως περιμένω εκείνο να μη κάνει το ίδιο όταν δεν θα γίνει το δικό του? Δεν ασκώ κριτική, δεν θέλω να παρεξηγηθώ, επιμένω σε αυτό επειδή είδα η ίδια στην πράξη πόσο μεγάλη ευθύνη είχα για τις αντιδράσεις του γιου μου (ένα παιδί με πολύ έντονο χαρακτήρα)και πως όλο αυτό άλλαξε όταν εγώ αποφάσισα να διαχειριστώ με διαφορετικό τρόπο τις κρίσεις.
  12. 2 points
    Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι της λείπεις. Η ζωή της ήταν τέλεια και τώρα πια δεν είναι. Είχε τη μαμά της και τώρα πρέπει να τη μοιραστεί. Ταυτόχρονα σίγουρα καταλαβαίνει το δικό σου άγχος, την κούραση, την απογοήτευση, και αυτό την αγχώνει ακόμα περισσότερο. Δεν φταις εσύ, δεν φταίει η μικρή, δεν φταίει το μωρό. Είναι μια δύσκολη κατάσταση για όλους. Η διαφορά είναι ότι εσύ μπορείς να προσπαθήσεις να τη διορθώσεις. Θα σου πρότεινα να αφήνεις τον μικρό στον μπαμπά του μία μέρα την εβδομάδα και να την περνάτε μαζί οι δυο σας. Τις Κυριακές το πρωί, για παράδειγμα. Βγείτε βολτα στο δάσος, καθίστε κάπου μαζί για καφέ και μια λιχουδιά. Το βράδυ της Παρασκευής ή του Σαββάτου, αν αντέχεις, κοίμισε τον μικρό νωρίτερα και καθίστε αγκαλιά στον καναπέ να δείτε μαζί λίγα κινούμενα σχέδια. Δες αν μπορείς να κοιμίζεις το μωρό νωρίτερα τις καθημερινές τα βράδια για να κάνετε μαζί μπάνιο και να διαβάζετε αγκαλιά. Ειναι αδύνατο για ένα τόσο μικρό παιδί να σκεφτεί "εγώ την είχα για δυο χρόνια αποκλειστικά τη μαμά μου, τώρα είναι καιρός να τη χαρεί κι ο αδερφός μου". Επίσης ειλικρινά θα σου πρότεινα να χαμηλώσεις τα στάνταρ της καθαριότητας/τάξης, ή να παρεις μια γυναίκα να σε βοηθάει. Αν λερώσει, άστα όπως είναι να τα καθαρίσει ο άντρας σου όταν γυρίσει το βράδυ. Αν το σπίτι είναι χάος, άφησέ τον να μαζέψει τα παιχνίδια και να τακτοποιήσει την κουζίνα εκείνος τη νύχτα. Αφού δεν είναι σε θέση να συμμετάσχει αλλιώς στην καθημερινότητα του σπιτιού, ας συμβάλει με αυτόν τον τρόπο. Έχουν πέσει πάρα πολλά πάνω σου κι είναι λογικό να τα έχεις παίξει. Εστίασε εκεί που έχει σημασία: στη σχέση σου με τη μικρή και στο πώς θα κάνεις την καθημερινότητα πιο εύκολη και για σένα.
  13. 2 points
    φυσικά ισχύει αυτό που γράφεις, απλά και πάλι δε σημαίνει ότι εκείνη τη στιγμή το θορυβώδες παιδί, δεν έχει αιτία που εκφράζεται έτσι. αντίστοιχα και ένα παιδί που δεν εκφράζεται καθόλου και είναι εντελώς σιωπηλο, και αυτό έχει μια αιτία που δεν εκφράζεται. για μένα δεν έχει σημασία ο χαρακτήρας ή πως θα ονομάζεις το παιδί σου γιατί μετά θα είσαι biased και θα το μεταχειρίζεσαι σύμφωνα με αυτό το bias. το σωστό είναι και στα δυο παιδιά ανεξαρτήτως χαρακτήρα να λαμβάνεις σοβαρα τα clues που σου δίνουν, και ότι έχουν κάποιο λόγο. εγώ προσωπικά ήμουν το σιωπηλό παιδί, και δε μου δωσαν ποτέ σημασία γιατί κοίταζαν το θορυβωδες παιδί, στην προκειμένη εγώ έκανα ησυχία συνειδητά και προγραμματισμένα από πολύ μικρή, γιατί ήξερα ότι το θορυβώδες παιδί θα τιμωρείται με θυμό ή αγανάκτηση και χλευασμό. Δηλαδή, δεν εξέφρασα την ανάγκη μου για να γίνω αρεστή γιατί θεωρούσα ότι ήταν κάτι αρνητικό να τα βγάζεις προς τα έξω.. Τα παιδιά προσαρμόζουν τις συμπεριφορές τους καιτις αλλάζουν οπότε δεν είναι όλα θέμα χαρακτήρα. Το τι φαίνεται προς τα έξω είναι μια εντελώς μα εντελώς διαφορετική κατάσταση που για καθέναν είναι διαφορετική. ως μητέρες λοιπόν νομιζω οτι δεν ειναι ωφέλιμο να κοιτάμε το χαρακτήρα που νομίζουμε ότι έχει ένα παιδί, αλλά να προσπαθήσουμε ανεξαρτήτως των συνηθειών ή του ταμπεραμεντου αν θες, να ικανοποιήσουμε αυτο που βλέπουμε αλλά και αυτό που δεν βλέπουμε. δυσκολη η δουλειά.
  14. 2 points
    Θα συμφωνήσω με την @belleblue ως προς το ότι υπάρχει εσωτερικευμένος θυμός λόγω του πένθους σου. Σκέψου σοβαρά ότι ίσως σε βοηθήσει να μιλήσεις σε έναν ειδικό, σε κάποιον που θα σε βοηθήσει να κλείσεις τον κύκλο του πένθους που ακόμα βιώνεις. Πολλές από εμάς μεγαλώσαμε και μεγαλώνουμε τα παιδιά μας με καμία βοήθεια, οι γονείς μας - πεθερικά μας, έχουν μεγαλώσει τα παιδιά τους δεν έχουν ''υποχρέωση'' να προσαρμόσουν τη ζωή τους ανάλογα το πως μας βολεύει. Οι γονείς μας πρέπει να έχουν καθαρά δευτερεύοντα ρόλο, βοηθητικό, και όχι κύριο, να είναι εκεί όταν και όπως θέλουν προκειμένου να χαρούν το εγγόνι τους και να δημιουργήσουν σχέση με αυτό, να μπορούν να μας βοηθήσουν όταν γίνει κάτι απρόοπτο και υπάρχει επιτακτική ανάγκη, εγώ δηλαδή αυτό περιμένω, να μπορεί η μαμά μου/ πεθερά μου να φέρουν ένα πιάτο φαί όταν είμαι άρρωστη και δεν μπορώ να φροντίσω το παιδί μου, να μπορούν να τον κρατήσουν στο σπίτι όταν είναι αργία και δεν πηγαίνει σχολείο..αυτή είναι βοήθεια για εμένα, όχι να μη το κουνάνε ρούπι επειδή μπορεί να χρειαστώ κάτι.
  15. 2 points
    Συγνώμη που πετάγομαι στη συζητηση αλλά έχω κι εγώ παιδί στην πρωτη κι αλλο μεγαλυτερο.Η μιαμιση ωρα ειναι υπερβολικη για παιδι α δημοτικου εκτος αν σταματαει ξεκιναει χαζευει.Συνηθως μιση ωρα χρειαζεται
  16. 2 points
    Συμφωνώ απολύτως με @kotsifikos. Εμάς τα παιδιά είναι σχεδόν 7 και 4 και εδώ και κάποιον καιρό η κόντρα μεταξύ τους έχει πάει σε άλλο επίπεδο πλέον. Δεν ήμασταν συνηθισμένοι με τον σύζυγο να τις βλέπουμε να σπρώχνονται, να τραβάνε ρούχα, να μουτζουρώνει η μία την άλλη με μαρκαδόρο, να λένε κουβεντούλες σκληρές μεταξύ τους, να φωνάζει η μία στην άλλη (αμάν οι φωνούλες τους). Εννοείται όχι συνεχώς. Περισσότερο συνυπάρχουν αρμονικά αλλά πλέον μέσα στην μέρα θα υπάρξει και ένταση. Όπως είπα δεν ήμασταν συνηθισμένοι με τον σύζυγο σε τέτοια ένταση. Από την άλλη κατανοούμε πλήρως ότι όλα αυτά είναι μέσα στα πλαίσια του φυσιολογικού-υγιούς. Αυτή η εισαγωγή για να σας πω @MelinaLaertis ότι κατανοώ πλήρως την κατάσταση. Λοιπόν κι εγώ πλέον φωνάζω περισσότερο. Και είναι ας πούμε αντανακλαστικό. Δηλαδή, όταν είσαι σε έναν χώρο με φωνές κι ένταση (από τα παιδιά) σου βγαίνει κι εσένα ο τόνος της φωνής πιο πάνω. Ανθρώπινο. Επίσης κάνω συνεχώς τις ίδιες και τις ίδιες παρατηρήσεις χωρίς πάντα αποτέλεσμα. Βαριέμαι να με ακούω. Και τα παιδιά ξέρουν πολύ καλά την σωστή συμπεριφορά απλώς επιλέγουν την κόντρα. Οπότε τα συμπεράσματα μου είναι: 1) Οι φωνές δεν βοηθούν σε κάτι, έχει δίκιο @kotsifikos . Συνεχίζεται ο κύκλος της έντασης έτσι. 2) Οι επαναλαμβανόμενες παρατηρήσεις επίσης δεν έχουν νόημα εφόσον το μήνυμα έχει περάσει στα παιδιά κι αυτά απλώς επιλέγουν να το αγνοούν. Που έχω στραφεί πλέον: 1) Στην ειλικρινή έκφραση των συναισθημάτων μου. Δηλαδή τους λέω ευθέως ότι με απογοητεύει, με στεναχωρεί, με κουράζει το κλίμα αυτό στο σπίτι. 2) Αποχωρώ από το δωμάτιο και δεν τους μιλώ για κάποια ώρα (βέβαια εσένα είναι μικρά ακόμη για κάτι τέτοιο. Αργότερα ίσως). 3) Κρατάω το λογίδριο περί σωστής συμπεριφοράς όταν έχει περάσει η ένταση. Όχι στον χαμό. Συνήθως το βράδυ που ξαπλώνουν. Μαζί με το πόσο τις αγαπώ βέβαια και αυτό δεν αλλάζει όπως και να'χει "χώνω" κιόλας (χαχα). 4) Και bonus, εντελώς επιφανειακό και χωρίς καμία απολύτως παιδαγωγική βάση, δεν στο προτείνω διόλου! Τους λέω δεν θα φάνε γλυκό. Ω ναι! Είναι το μόνο που μέσα στην ένταση της κόντρας μπορεί να τις κάνει να κάνουν μια παύση. Είναι άκυρο και κωμικό. Ψιλοπιάνει όμως. Είναι μια πραγματικότητα πόσο "χαμηλά" έχω πέσει στην επιχειρηματολογία μου και πόσο βαριέμαι κάποιες φορές να δομήσω σωστό παιδαγωγικό λόγο. Είναι αλήθεια. Είμαι άνθρωπος με σφάλματα. Ειδικά εφόσον πάντα ανακαλώ και καταλήγουν να φάνε και το γλυκό... χαχα. Αυτό για έναν χιουμοριστικό τόνο. Καλή δύναμη!
  17. 2 points
    εμενα με είχε βοηθήσει πολύ αυτό το βίντεο είναι υπέροχος αυτός ο τύπος, σε όλα του τα βίντεο....
  18. 2 points
    Σε περιπτώσεις πολύ έντονου βήχα που ειναι σχεδόν σπαστικός, εγώ σχεδόν πάντα ακολουθώ το κοκτέιλ αντισταμινικό το βράδυ για 3-4 μέρες + άφθονος ορός και αν δω ότι ο βήχας είναι πιο "βρογχικός" κάνω και εισπνοές για καμιά εβδομάδα. Παλιά ήμουν πολύ επιφυλακτική με τα αντισταμινικά, αλλά μετά σε επίσκεψη σε παιδιατρικό νοσοκομείο με συμβούλεψαν ότι μπορώ να χρησιμοποιώ aerius για μέχρι 7 ημέρες χωρίς πρόβλημα. Αυτά βέβαια όταν ο βήχας οφείλεται σε μύξες, γιατί το ένα μου παιδί έχει τάση στις λαρυγγίτιδες, οπότε εκεί παίζουμε συχνότατα με κορτιζόνη + εισπνοές με οικιακό νεφελοποιητή. Σε περιπτώσεις απλής ίωσης, όπου υπάρχει απλά ένας ενοχλητικός βήχας λόγω φλεμάτων είναι σχετικά ανακουφιστικό και το grin tuss, το οποίο όμως αν το παιδί πάει για βρογχίτιδα δεν κάνει τίποτα.
  19. 1 point
    Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να θυσιάζει τη ζωή του για να βοηθήσει το παιδί του. Στη ουσία όλοι μόνοι πορευόμαστε στη ζωή μας, και για αυτό μόνο καλό κάνει να μπορούμε να αντεπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις που έχουν δημιουργηθεί χωρίς να επενδύουμε σε βοήθεια τρίτων. Εγώ όταν ο γιος μου ήταν μωρό και έκλαιγε όταν τον άφηνα από την αγκαλιά μου τον έβαζα στον μάρσιπο, ΄έτσι εκείνος σταματούσε να κλαίει και εγώ μπορούσα να κάνω τις δουλειές που έπρεπε με την ησυχία μου. Δοκίμασε το μπορεί να σας βολέψει. Ο σύζυγος στα πρακτικά συμμετέχει?
  20. 1 point
    Συμφωνώ και εγώ με τα κορίτσια. Έχει δικιά της ζωή και εσείς την δικιά σας. Δεν είναι υποχρεωμένη να σας ρωτήσει για να φύγει εκδρομή. Τα παιδιά της τα μεγάλωσε θέλει και εκείνη να πάει μια εκδρομή. Τυχερή είσαι που στα κρατάει για να μαγειρέψεις και να κανείς καμία δουλειά. Είναι πολύ σημαντικό που έχεις αυτή την βοήθεια. Εγώ στην θέση σου θα της ήμουν υπόχρεη για αυτό. Έχω 3 παιδάκια και δυο γιαγιάδες (την μάνα μου κ την πεθερά μου) που κάνουν ζωάρα και χαίρομαι για αυτές γιατί το αξίζουν. Μπαίνω στην θέση τους και σκέφτομαι ότι περνάω αυτά που περνάω για να τα μεγαλώσω. Μην μου πει καμία νύφη μετά γιατί πήγα 3 μέρες εκδρομή και δεν την ρωτησα αν θέλει βοήθεια με το εγγονή μου. Θα τρελαθώω
  21. 1 point
    γειά σου νομίζω μου μυρίζει εσωτερικευμένο θυμό από πένθος που δεν έχει ολοκληρωθεί από τον χαμό της μητέρας σου. Το πένθος έχει και θυμό, δηλαδή, τώρα στην ουσία, θα ήθελες να έχεις τη δικη σου μητέρα εκεί από πάνω σου.... να σε βοηθάει να σε στηρίζει. Αντί εκείνη έχεις ένα άτομο άγνωστο σε σένα στην ουσία! που δεν σου έχει υποχρέωση και δέσιμο όπως αυτό που θα είχε η μητέρα σου.... Άρα δεν έχει σχεση με την πεθερά σου, η πεθερά σου το δέσιμό της το έχει με την αδερφή της και προφανώς απο εκείνη τη πλευρά. Το ότι το βλέπεις ανταγωνιστικά για μένα είναι καθαρά υπόλοιπο του πένθους και η ζήλια (θυμός) που δεν έχεις εσύ αυτή την τύχη. Η ζωή δυστυχώς δεν μπορούμε να την επιλέξουμε ... μας τυχαίνουν διάφορα... άσχημα. συλλυπητήρια για την μανούλα σου, αυτή θα έπρεπε να ήταν κανονικά εδώ... είμαι παθουσα, εγω είχα εχω μητέρα αλλα δεν εχω σχεση μαζί της. δεν ερχόταν καν όταν είχα μωρό με τη δικαιολογία ότι φρόντιζε τον πατέρα μου που ήταν κατάκοιτος και τυφλός, όμως, η ουσία είναι ότι είχε να τον φροντίζει χρόνια, και δεν θα άλλαζε με την καμία να επέλεγε εμένα και να έπαιρνε έναν νοσηλευτή μια φορά την εβδομάδα, (είχε δυνατότητα) για να έρχεται να με στηρίξει και να δώσει. . Είχε πάντα ανταγωνιστική σχεση εμενα κ πατέρα μου και έβαζε πάντα προτεραιότητα εκείνον αντι εμένα ( 15 χρόνια διαφορά είχαν, κ τον είχε θεό ήθελε να είναι εκείνη το επίκεντρο της προσοχής του). στην ουσία δεν είχα ΚΑΜΙΑ στηριξη απο΄εκείνη. μπορεί να ήρθε μια φορά. ίδια πολη ε.... η πεθερά ερχόταν μια φορά την εβδομαδα όπως το περιγράφεις, 2 ωρες και ηταν μεγάλη βοηθεια. όμως δε θα θυμωνα ποτέ αν κατι γινόταν και δεν ερχοταν. δεν θα μου κακοφαινόταν δηλαδή
  22. 1 point
    Γειά σου. Εγώ είχα κάνει τα πάντα, οι μαγνητικές δεν δείχνουν αν υπάρχει θέμα οστεοπαθητικό ή στην κλείδωση, για παράδειγμα. οχι δεν ειναι θεσσαλονίκη. αν θες να τον ρωτήσω μήπως εχει καποιον να συστησει. αλλα σίγουρα εδώ όλο και κάποιος θα ξέρει να συστησει οστεοπαθητικό θεσσαλονίκη!...? η αιτία πόνου πάντα είναι συγκεκριμένη,! μην αφήνεις κανέναν να σου πει γενικότητες. είναι επειδή δε ξέρει. Ειδικά αν εχει δείξει και φλεγμονή,.... Εμένα ακριβώς επειδή δε φαινοταν πουθενά τίποτα έλεγαν ότι είναι νευρόπονος, μια ορθοπεδικός μου έγραψε κάτι τραγικά χάπια που δε πηρα ποτέ, που είναι βαριά, και μου προτεινε και ενα χειρουργείο στην σπονδυλική (χωρίς λόγο). Ευτυχώς έδωσα τα τελευταία μου λεφτά τότε ( είχα 200 ευρώ δώρο απο νονά μου για 2 χρονια,.... και είπα θα τα δώσω στον επιπλέον γιατρό! που με έσωσε με την γνώση του. Δεν είναι όλοι οι γιατροί, γνώστες. πραγματικά, φαίνεται ειδικά όταν κάτι δεν είναι εντελώς εμφανές, και χρειάζεται ψάξιμο.
  23. 1 point
    Εμάς στο νηπιαγωγείο μέχρι το 20 συνειδητά ναι. Να μπορεί το παιδί να μετρήσει έναν όγκο πραγμάτων μέχρι το 20. Στα γράμματα, κάνανε κεφαλαίο μαζί με πεζό. Σε μπερδεμένη σειρά και πάντα μέσα από θεματική, σαν παιχνίδι. Ζωγράφιζαν το γράμμα, του κολλούσαν χαρτάκια, το έκοβαν, το έκαναν με πλαστελίνη, τέτοια...
  24. 1 point
    Σ ευχαριστώ πάρα πολύ despina88. Σημερα θα μας πει ο γιατρός ποτέ θα κάνουμε τον πρώτο υπέρηχο! Όλα καλά θα πάνε! Σ ευχαριστώ πολύ και πάλι!
  25. 1 point
    Κορίτσια καλησπέρα, Δεν ξέρω τι με έκανε να ψάξω πάλι στο topic που εχει σχέση με την εξωσωματική καθώς ειμαι 4 μηνών έγκυος...Μπήκα κατευθείαν σε αυτό όμως γιατί θέλω να πώ την εμπειρία μου για το κέντρο. Εκανα την 1η μου εξωσωματική τον Νοέμβριο (2010) με επιτυχία ....και πραγματικά τους χρωστάω ΠΟΛΛΑ!!! Εγώ ειχα δυσμορφία στις σάλπιγγες και ο σύζηγος χαμηλή κιν. σπέρματος. Ειχα 5 αυγουλάκια στην ωοληψία, γονιμοποιήθηκαν και τα 5 και τωρα εχω στην κατάψυξη τα 3. Νιώθω τυχερή που πέτυχα με την πρώτη αλλα θεωρώ οτι επαιξε πολύ μεγάλο ρόλο η ασφάλεια που ένιωσα στο κέντρο...Πιστέψτε στο θαύμα και προσευχηθείτε και όλα θα πάνε καλά...
ποιοί είμαστε | επικοινωνία | στατιστικά

© parents.org.gr - Ελληνική Εταιρία Ενημέρωσης Γονέων 2008 !!


Powered by Invision Community