Πίνακας Συνεισφοράς


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 23/05/2021 in all areas

  1. 16 points
    Λοιπόν, μέσα στην πρώτη καραντίνα, έβγαλα τη βέρα αφού πια δε ζούμε με τον άντρα μου και δεν έχει επιστροφή. Δεν είχα πολυβρεθεί στο γραφείο από τότε και σίγουρα δεν είχα συζητήσει τα προσωπικά μου. Στο ενδιάμεσο, τους τελευταίους μήνες, ανέφερα σε κάποιους συναδέλφους ότι είμαι σε διάταση (περισσότερο κοινούς γνωστούς που μου έστελναν χαιρετίσματα στον άντρα μου κλπ και ήταν άβολο) και μάλλον κυκλοφόρησε. Τις τελευταίες εβδομάδες, πήγα 2-3 φορές στο γραφείο και βλέπω μετά από χρόνια ως παντρεμένη σαφές ενδιαφέρον από 2-3 συναδέλφους. Πολύ διακριτικά μεν και σίγουρα δεν με απασχολεί αυτή τη στιγμή, αλλά τρομέρο ως ego boost
  2. 13 points
    Η δική μου εγκυμοσύνη προέκυψε μετά από πολλές προσπάθειες και με τη βοήθεια της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Τίποτα πρωτότυπο. Αντίθετα της αδερφής μου, ήταν αναπάντεχη! Στα 42 σχεδόν τότε και λιγότερο από ένα χρόνο παντρεμένη, είχε ξεκινήσει διαδικασία εξωσωματικής με φυσικούς κύκλους, για πρώτο παιδάκι. Είχε κάνει ήδη μία ωοληψία, τον επόμενο μήνα την έχασε και θα έκανε τον επόμενο πάλι. 2 μέρες πριν το γάμο μου, μπαίνουμε με τις βαλίτσες στο αυτοκίνητο για να πάμε στο λιμάνι , να πάρουμε το πλοίο για το νησί που θα παντρευόμουν. Άσε που λέει, θα είμαι στάνταρ αδιάθετη στο γάμο, ήταν να αδιαθετήσω πριν 6 μέρες και δεν μου έχει έρθει! Άσε με, τα νεύρα μου! Χμ.. της λέω? Τεστ έκανες? Άσε μας παιδάκι μου, μου απαντάει! Το επόμενο βράδυ, βαφόμασταν στο μπάνιο για να πάμε στο beach party-bachelor, και της δίνω το τεστ που είχα πάρει κρυφά από το φαρμακείο. Δεν είσαι με τα καλά σου μου λέει! Την πείθω να το κάνει και λίγα λεπτά αργότερα, είμαστε στο μπάνιο πάνω από το θετικό τεστ, η αδερφή μου με το στόμα ανοιχτό, εμένα να με έχουν πάρει τα ζουμιά, μπαίνει και η μαμά μου, καταλαβαίνει τι έχει γίνει και κλαίμε όλες μαζί!
  3. 11 points
    Οι ημέρες περνούν και ο γιος μου δεν έχει κανένα σύμπτωμα, καταλαβαίνω πια αυτό που λένε πως οι ασυμπτωματικοί κάνουν μεγάλη διασπορά καθώς αν δεν είχαμε τα θετικά τεστ ούτε που θα καταλάβαινα πως το παιδί μου νοσεί. Εγώ σήμερα έκανα μοριακό και αύριο ή μεθαύριο θα έχω τα αποτελέσματα, ο άντρας μου ακόμα αρνητικός, θα πάει και αύριο για τεστ (είχε κάνει την Δευτέρα).
  4. 10 points
    Βρε Αργκ, κοροϊδευόμαστε και μεταξύ μας; Ναι, είναι ωραίο. Ναι, γι' αυτό κάνεις παιδιά (ή και όχι, ξέρεις καλά πως για πολλούς δεν είναι απαραίτητα όνειρο και συνειδητή επιλογή, είναι απλά ένα κουτάκι που πρέπει να τσεκάρουν, ή δεν συνειδητοποιούν πολύ καλά τι τους περιμένει). Αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι είναι εξαιρετικά κουραστικό και ψυχοφθόρο να περνάς τη μέρα σου με έναν άνθρωπο που εξαρτάται από εσένα για τα πάντα, κάτι που εκ των πραγμάτων σημαίνει ότι όλη σου η καθημερινότητα αναδιοργανώνεται. Δεν μιλάμε για το πολύ απλό ότι μπορεί να περάσεις ώρες χωρίς να μιλήσεις με έναν ενήλικα ή ότι μπορεί να μην το έχεις με το ελεύθερο παιχνίδι και να κόβεις φλέβα. Μιλάμε ότι δεν μπορείς να κάνεις ένα μπάνιο, μπορεί εσύ να νυστάζεις κι αυτό να έχει όρεξη για πατιρντί και να μην κοιμάται με τίποτα, μπορεί να πεινάσει νωρίτερα απ' όσο υπολόγιζες και να ουρλιάζει απεγνωσμένα όσο εσύ προσπαθείς να ετοιμάσεις το φαγητό του, μπορεί να θέλει αγκαλιά ΤΩΡΑ κι εσύ να έχεις το φαγητό στη φωτιά κι αυτό να μπλέκεται στα πόδια σου κλαίγοντας. Αυτά είναι πράγματα που συμβαίνουν, είναι πράγματα που δεν σου συνέβαιναν μέχρι πρότινος, και είναι απολύτως ανθρώπινο να σου φαίνονται απείρως πιο κουραστικά από τη δουλειά σου. Ειλικρινά χαίρομαι για σένα που περνούσες τόσο καλά όταν τα παιδιά σου ήταν μικρά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι υπόλοιποι που ζορίστηκαν με τα παιδιά στο σπίτι κάνουν κάποιο φοβερό λάθος γιατί θα έπρεπε κανονικά να διασκεδάζουν. Νομίζω το έχω ξαναγράψει πως θυμάμαι τους 15 μήνες που πέρασα με το παιδί στο σπίτι με πολλή νοσταλγία. Για πρώτη φορά μετά από πάρα πολλά χρόνια είχα άπλετο χρόνο να κάνω ό,τι θέλω και ο νέος κόσμος με το μωρό μου φαινόταν φοβερά συναρπαστικός. Αλλά αν με ρωτήσεις αν δυσκολεύτηκα, φυσικά και θα σου πω ναι. Έχασα την ταυτότητά μου. Έφτιαξα μια νέα από την αρχή. Και τώρα απολαμβάνω τις μέρες που έχω άδεια και μπορώ να χαρώ το παιδί μου χωρίς άγχος. Αλλά αν με ρωτήσεις αν κουράζομαι, φυσικά και θα σου πω ναι. Είναι απείρως ευκολότερο να διαχειρίζεσαι έργα στο γραφείο από το να προσπαθείς να πείσεις το δίχρονο να φορέσει μπουφάν ή ότι δεν μπορεί να φάει κριτσίνια αντί για φρούτο. Θέλω να σημειώσω ότι έχω ένα πολύ ζωηρό δίχρονο, οπότε ίσως αυτό ισχύει μόνο για μένα. Αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί είναι κακό να πει κανείς ότι κουράζεται πολύ στο σπίτι και όχι, δεν διασκεδάζει κάθε στιγμή με το παιδί, γιατί πολύ απλά κάποιες φορές κλείνει τα μάτια και νοσταλγεί τις μέρες που έλιωνε στον καναπέ με σ*ξ, κρασί, πίτσα και νέτφλιξ. Οι άνθρωποι διαφέρουν, έχουν άλλες ανάγκες, είχαν άλλες συνήθειες πριν κάνουν παιδιά και φυσικά παίζει ρόλο και το τι παιδιά έχουν (κάποια είναι πιο απαιτητικά) και πόση βοήθεια έχουν. Δεν υπάρχουν πανανθρώπινες αλήθειες, ο καθένας βιώνει τα πράγματα αλλιώς, και το να αναρωτιόμαστε γιατί μια γυναίκα βιώνει τη μητρότητα διαφορετικά από εμάς δεν καταλαβαίνω σε τι βοηθάει. Και φυσικά η little lamb έχει δίκιο, το μικρό παιδί είναι φουλ απασχόληση, δεν προλαβαίνεις να βήξεις. Παρόλα αυτά βρίσκεις τον τρόπο και να μαγειρέψεις, και να συμμαζέψεις, και να βάλεις πλυντήρια, και δεν συζητώ αν δεν έχεις βοήθεια με τις δουλειές. Σίγουρα πιο κουραστικό από τη δουλειά. Για μένα τα παιδιά είναι σαν το χάπι στο Μάτριξ, αν το πάρεις δεν έχει γυρισμό και δεν μπορείς να φανταστείς τη ζωή σου χωρίς αυτά. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το καταδιασκεδάζεις ΟΛΟ το 24ωρο.
  5. 9 points
    Αγχώθηκα με τόσα παιδιά! χαχα
  6. 8 points
    χτεσινός διάλογος με αφορμή το Μομπι Ντικ που είχε το σταρ κ που φυσικά δεν είδαμε: - (εγω) ωραίο ήταν το μομπι ντικ λίγο που ειδα -ναι… -αν το βάλει το νετφλιξ να το δούμε -νομίζω το εχει -α ωραία να το βρουμε -ναι… -να το ψάξουμε -γιατί; αφού θα κοιμηθείς πριν εμφανιστεί η φάλαινα.
  7. 8 points
    μετα απο λιγο κατανταει κ αυτο ρουτινα
  8. 8 points
    Εγώ την άλλη εβδομάδα έχω κανονίσει έξοδο με τις φίλες μου και μετράω ημέρες!!! Να πιω ντυθώ να βαφτώ να φτιαχτώ και να βγω για κοκτέιλ!!!!!Να μιλήσω για οτιδήποτε άλλο εκτός από τηλεκπαίδευση, σχολεία, αλλαγή δοντιών, καραντίνα με παιδιά κτλ!!!Να πούμε για το ριγιούνιον στα φιλαράκια, ποιος έχει κάνει τα περισσότερα μποτοξ, να πούμε για το νέο (παλιό) ζευγάρι jlo και μπεν!!!να μιλήσουμε για ανούσια πράγματα, που δεν θα μας φέρουν νεύρα ή άγχος, να πούμε αερολογίες! πόσο μου έχει λείψει!
  9. 8 points
    άντε καλε μη δίνεις τόσα στοιχεία! εγώ την έκανα το 2001 κ μου φάνηκε πολύ όταν μέτρησα την 20ετια!!
  10. 7 points
    Τι παραπάνω έχει ο υπάλληλος Τράπεζας που ντύνεται κυριλέ; Θα σου πω εγώ! Νεύρα! Η πρώτη μου δουλειά ήταν σε Τράπεζα. Ήμουν ένα 25χρονο κοριτσάκι με χαλαρό γενικά ντύσιμο (τότε περνούσα τη boho φάση μου, καταλαβαίνεις...) που αναγκαζόταν επί 8 ώρες να ισορροπεί σε ψηλοτάκουνα και που ξόδεψε ένα σωρό λεφτά από τα λίγα που έπαιρνε τότε για να χτίσει μια γκαρνταρόμπα δουλειάς με ρούχα που δε θα φόραγα αλλού. Δίπλα μου συνομήλικα παιδιά αναγκασμένα να φορούν φτηνά κοστούμια (γιατί δεν περίσσευαν τα λεφτά αλλά και να περίσσευαν δεν είχαν καμία διάθεση να τα φάνε σε άχρηστα ρούχα) και να ζορίζονται εμφανώς με την αναγκαία καθημερινή γραβάτα. Πες μου τώρα εσύ για την αξία του κυριλέ ντυσίματος! Αν αυτό δεν είναι μιζέρια τότε τι; Τις πρώτες φορές που βγήκαμε για ποτό με τα παιδιά από την Τράπεζα νόμιζα ότι βλέπω άλλους ανθρώπους. Σπορ ντύσιμο κυρίως και σαφώς πιο ωραίοι και γοητευτικοί γιατί τους αντιπροσώπευε αυτό που φορούσαν. Αυτό που με εντυπωσιάζει πάντως είναι που σε όλα σχεδόν τα τόπικς κάνουμε ειδική μνεία στους εκπαιδευτικούς! Οκ καταλαβαίνω ότι είναι ο κλάδος σου αλλά το έχεις και εσύ το κολληματάκι σου ε; Μιλάμε γενικά για στυλ και διαβάζω για ντύσιμο ανά κατηγορία καθηγητή, ντύσιμο στην τάξη, τι πρέπει να φοράει και τι όχι για να δείχνει ο εκπαιδευτικός το κύρος του, αθλητικά και tshirt στο σχολείο κτλ. Μην πιάσω και τα άλλα θέματα του φόρουμ. Διατριβή στο επαγγελμά σου νιώθω ότι κάνω!
  11. 7 points
    Δηλαδή, μπαίνω στο σχολείο, που έχει να ανακαινιστεί από το 1950 (πρόσφατα πέρασαν ένα χέρι εμετικό λαχανί τις μισές τάξεις και έντονο λιλά τις άλλες μισές, αυτό ήταν η ανακαίνιση), βλέπω δίπλα στην πόρτα του διευθυντή στα κουτιά τους κάτι υπολογιστές που είναι δωρεά και το σχολείο βαριέται μήνες τώρα να εγκαταστήσει, παραδίπλα κάτι βιβλιοθήκες που πρέπει να ανήκαν στον Καποδίστρια γεμάτες με ό,τι βιβλίο έχει δωρίσει ο καθένας φίρδην μίγδην, καμιά σαρανταριά παιδιά περιφέρονται στους διαδρόμους γιατί έχουν (πάλι) κενό για μυστηριώδης λόγους. Προσπερνάω τις τουαλέτες από όπου πάλι έχουν σπάσει την πόρτα, προσπερνάω το χημείο που λειτουργεί σαν αποθήκη και όπου ένας κουβάς στη γωνία είναι για ώρα ανάγκης όταν βρέχει, γιατί το ταβάνι στάζει. Φτάνω στην αίθουσα των καθηγητών, που η επίπλωση αποτελείται από 6-7 ό,τι να 'ναι γραφεία και 20 καρέκλες στοιβαγμένες κολλητά γύρω γύρω. Βλέπω την καθηγήτρια που έχει κενό να φορά καλοραμμένο ταγέρ, και σκέφτομαι "αχ τι ωραία, πολύ στυλ αυτό το σχολείο". Κάτι τέτοιο;
  12. 7 points
    Εγώ πάλι τις κοπέλες που αλλάζουν γκόμενους σαν τα βρακιά τις θεωρώ μεγάλο asset σε μια κοριτσοπαρέα για σαββατιάτικα κοκτέιλς! Και είμαι και 40...
  13. 7 points
    Ναι καλα, σαφως και δε σκοπευω να μεινω single ολη μου τη ζωη (οσο μπορει κανεις να προγραμματισει, αλλα οκ, μεχρι ραντεβου θα βγω), αλλα σιγουρα δεν ειναι η στιγμη! Να πω και το αστείο του πράγματος, είναι ένας συνάδελφος σε άλλο τμήμα, που πάντα ήταν πολύ τυπικός και δεν έλεγε τίποτα που να μην έχει να κάνει με δουλειά. Πηγαίναμε καμιά φορά για καφέ και ήταν πάντα αυστηρά επαγγελματικό, βασικά τον απέφευγα γιατί και στον καφέ ακόμα που θες ένα τέταρτο διάλειμμα, μιλούσε για τεχνικά θέματα και αν έχω άποψη και αν η λύση Α ή Β είναι καλύτερη, τρελή κούραση. Άσε που συνήθως δεν ερχόταν καν για καφέ αν του λέγαμε, γιατί δεν ήθελε να διακόψει. Ε σήμερα, με βρήκε μόνος, με κάλεσε να πιούμε καφέ, όποτε πήγα να μιλήσω για επαγγελματικά, άλλαζε θέμα και μου έλεγε για τα χόμπυ του, κάτι έπιπλα που ψάχνει, πού θα πάει διακοπές κλπ. Λες και μεταλλάχθηκε. Παραλίγο να γελάσω, αλλά συγκρατήθηκα και χαμογέλασα χαριτωμένα.
  14. 6 points
    Και σε θεμα σχετικό με στυλ να παμε παλι θα ξεφύγουμε... αφου πλεον δε θυμάμαι καν ποιο είναι το θέμα...
  15. 6 points
    Κάθε παιδάκι λειτουργεί διαφορετικά σε οποιαδήποτε περίπτωση το στρεσαρει. Οι τρόποι προσέγγισης διαφέρουν και δεν υπάρχει μια πεπατημένη για όλα τα παιδιά. Θα συμφωνήσω πως δεν χρειάζεται πίεση ειδικά για πράγματα που κανονικά θα αντλουσαμε χαρά από αυτά. Το σχολείο πχ δεν σου αφήνει και πολλά περιθώρια γιατί είναι υποχρεωτικό αλλά κι εκεί μπορείς να συνεργαστείς με την δασκάλα για μια καλή προσαρμογή. Αν ο τρόπος που ακολουθεί η δασκάλα στην κολύμβηση δεν σας ταιριάζει ή δεν αλλάζει (πχ λιγότερη ώρα, κάποιο παιχνίδι που να είσαι κι εσύ εκεί) τότε ίσως να το αφήσεις για λίγο καιρό. Πχ μια προσέγγιση που ίσως σε βοηθησει είναι να "χρωματισεις" λιγάκι το άθλημα με μπόλικη φαντασία. Πχ θα μπορούσατε να κάνετε δικά σας φανταστικά παιχνίδια για γοργόνες, ζωάκια, κοραλία κτλ που ζουν στην πισίνα πριν ή μετα το μαθημα! Κάθε παιδάκι για να αφεθεί και να διασκεδάσει πρέπει να νιώσει ασφάλεια. Είναι ένα καινούριο μέρος για εκείνη, μια νέα δραστηριότητα που όσο κι αν λατρεύει το νερό είναι με ένα άτομο που δεν εμπιστεύεται. Θα δεις που σε λίγους μήνες θα ωριμάσει, θα το δει διαφορετικά.
  16. 6 points
    Λογικό είναι να αγχώνεσαι. Τουλάχιστον το μεγάλο σου παιδί θα πάει παιδικο και θα είσαι "μόνο" με τα δύο. Εμένα πηγαίνουν και οι 2 οπότε και έτσι περνάει η μέρα πιο εύκολα. Αυτή είναι και η μόνη βοήθεια που έχω, ο παιδικός. Όσα λες ακριβώς σκεφτόμουν και εγώ. Επίσης αυτό για τα ξενύχτια άστο, θα σου πω μόνο ότι τωρα κοιμάμαι με το μωρό εγώ και ο άντρας μου με το μεσαίο παιδί γιατί αλλιώς δεν βγαίνει η νύχτα εάν έπρεπε να ξυπναω και για τα δύο. Και γενικά νιώθω συνεχώς ότι είμαστε σε μια "έκτακτη κατάσταση", το σπίτι χάλια, συνεχώς κάτι πρέπει να γίνει που δεν έχω αντοχές να κάνω και άρα το αναβάλλω για όταν έρθουν καλύτερες μέρες, ύπνος ελάχιστος, κούραση πολύ. Αυτα από την μία, από την άλλη όμως έχω να σου πω ότι τουλάχιστον για εμενα ηταν πιο δύσκολα όταν πήγα από το 1 στα 2, παρά τώρα που πήγα από τα 2 στα 3. Ίσως επειδή εν μέρει το έχω ξανά περάσει, ίσως επειδή το τρίτο μωρό είναι σχετικά ήσυχο, ίσως επειδή πλέον ξέρω ότι όταν κλείσει και ο μικρός το έτος θα βγούμε κάπως από την πολύ μωρουδιακη φάση και θα μπούμε σε ένα πρόγραμμα όπου κάθε μέρα θα γίνεται και καλύτερη. Και γενικά σε περιόδους μεγάλης κρίσης που νιώθω να μην την παλεύω άλλο, λέω στον εαυτό μου ότι εάν είμαι τυχερή και ζήσω μέχρι τα 70-80, τότε πραγματικά τα 4-5 δύσκολα αυτά χρόνια που περνάω τώρα είναι συγκριτικά πολύ λίγα. Τώρα που το σκέφτομαι αυτό το έλεγα όταν γεννήθηκε το δεύτερο που πέρασα δύσκολα, τώρα με το τρίτο είναι καλύτερα τα πράγματα.
  17. 6 points
    Με αφορμή την συζήτηση σε άλλο thread, γράφω κάτι εδώ, που το βρίσκω αστείο κι ενδιαφέρον. Μετά την γέννηση της μεγάλης μας κόρης (όπως έχω ξαναναφέρει) σταμάτησα να εργάζομαι. Φέτος λοιπόν, που πήγε πρώτη φορά σχολείο, όπως είναι φυσικό ξεκίνησαν οι συναναστροφές μας με καινούργιους ανθρώπους, που δεν γνωριζόμασταν (δεν ξέραμε το επάγγελμα, το επαγγελματικό παρελθόν, τις σπουδές του άλλου, την οικογενειακή συνθήκη, κλπ). Είναι λοιπόν 2 περιπτώσεις εργαζόμενων μαμάδων, οι οποίες από όταν έμαθαν ότι δεν εργάζομαι, κάνουν συχνά πυκνά και στο άσχετο, σχόλια με έμφαση για το "Πόσο κουραστικό είναι ΚΑΙ αυτό!" και "ΠΙΟ κουραστικό πολλές φορές!" (εννοόντας πιο κουραστικό από το να είσαι εργαζόμενη μητέρα) και "Πωπω μπράβο, όχι όχι ΜΠΡΑΒΟ σου που μπορείς και το κάνεις! Εγώ δεν θα μπορούσα". Και καπάκι με ύφος διερευνητικό "Εμμμ σκέφτεσαι να εργαστείς ξανά;" σε φάση κάτσε τώρα να δούμε, τι ρόλο βαράει αυτή νοικοκυρούλα χαρωπή (=άραγμα, τους ταΐζει ο άντρας της) ή ουφ θέλω να επιστρέψω στην δουλειά τύπος (=η καημενούλα φορτώθηκε τα παιδιά-νοικοκυριό, αναγκάστηκε να παρατήσει τη δουλειά). Να πω εδώ, πως προσωπικά ποτέ δεν ανοίγω τέτοιου είδους συζητήσεις - με τέτοιο πνεύμα (αντιπαραβολής και σύγκρισης), πόσο μάλλον με ανθρώπους που δεν γνωρίζω. Δηλαδή μπορεί να συζητήσω το θέμα αν ερωτηθώ. Αλλά όταν διακρίνω ενδιαφέρον κι όχι αδιακρισία. Αν δεν ερωτηθώ, δεν είναι από αυτά που θίγω με μη κοντινούς, διότι τα εντάσσω στα προσωπικά θέματα. Οπότε στις παραπάνω περιπτώσεις απαντώ μονολεκτικά και κάπως αόριστα, κόβοντας την κουβέντα. Τελοσπάντων... και σκέφτομαι, η πολιτική κορεκτίλα σε όλο της το μεγαλείο. Εννοώντας την υπερβολική, ενίοτε υποκριτική έκφανση του politically correct. Όταν κάποιες φορές οι άνθρωποι θεωρούμε "ταμπού" κάποιο θέμα, αλλά θέλουμε να κάνουμε και το σχόλιο μας βρε παιδί μου επ'αυτού. Η αγωνία να μην παρεξηγηθεί η στάση-τα λεγόμενα μας, συνδυαστικά με την προκατάληψη μας που κάνουμε ότι μπορούμε για να μην φανεί αλλά τελικά από την υπερπροσπάθεια, αδυνατούμε να κρύψουμε, συν μια μικρή περιέργεια-ροπή προς κους κους, δημιουργεί κάποιες φορές ένα πραγματικά ενδιαφέρον και κωμικό αποτέλεσμα. Μου έρχεται να τους πω "Κορίτσια, όλα καλά. Μην πιέζεστε! Δεν τρέχει κάτι. Ναι, νταντεύω παιδιά, καθαρίζω το σπίτι και μας θρέφει ο άντρας μου. Λοιπόν πάμε παρακάτω τώρα να συζητήσουμε κάτι άλλο". Πάντα τους χαμογελάω, κι από μέσα μου γελάω πολύ.
  18. 6 points
    Δηλαδή ποιο κοινό θέμα συζήτησης έχουν οι εκπαιδευτικοί? Τη διδασκαλία? Δηλαδή οι δικηγόροι μεταξύ τους μιλάνε για νομικές υποθέσειςι, οι φαρμακοποιοί για φάρμακα και οι χασάπηδες για μπριζόλες και γουρουνοπούλες? Εγώ σαν τον άντρα σου πάντως. Κυρίως με τον αρχαιολόγο, ακόμη εκεί θα ήμουν και θα τα λέγαμε.
  19. 6 points
    ενω το παιδι δ το διαλεξε,δ ξερουμε πως θα εξελιχθει
  20. 6 points
    Ε μα ναι! Περιμένω αργότερα να κάνω face time με μια φίλη μου που ζει Παρίσι και έχει έντονο γκομενικό βίο (καμια 10ρια χρόνια μικρότερη μου), να μου πει τα νέα της! Επίσης ο κουμπάρος μας, 43, μπορεί και κάθε φόρα που θα μιλήσουμε, να βγαίνει και με άλλη κοπέλα! Εννείται οτι όταν βρισκόμαστε και μας λέει, για πείτε τα νέα σας, του λέμε άσε τα δικά μας, τα δικά σου πες!
  21. 6 points
    Μου κάνει μεγάλη εντύπωση που τόσο μικρό κορίτσι δεν αρέσκεσαι πλέον να κάνεις παρέα με ελεύθερες κοπέλες και βρίσκεις ανούσια αυτά που έχουν να πουν . Διακρίνω και κάποια μορφή επίκρισης στα λεγόμενα σου( "αλλάζει τους γκόμενους σαν τα βρακιά".) Πιο λογικό θα μου φαινόταν να θέλεις να ακούς τα γκομενικά της φίλης ή τα νέα της από τη δουλειά. από το να θες να συζητάς για πάνες , θηλασμούς κτλ. To each their own βέβαια. Εγώ πάντως που έχω και την ηλικία της μαμάς σου, καμία χαρά δεν αντλώ να συζητάω για τα παιδιά και είναι το τελευταίο για το οποίο συζητάμε όταν βλέπουμε φίλους. Είναι τόσα αυτά που έχουμε να πούμε άλλωστε. Ξεκίνησαν τα νέα επεισόδια?? Η Jenny from the block τα ξανάφτιαξε με τον Μπεν?? Πω πω απαγόρευσαν τα περιοδικά στα κομμωτήρια και έχω μείνει πολύ πίσω!
  22. 6 points
    Τετοια μας λεει και θα σκασουμε ολες στις δουλειες μας χωρις βερες για να δουμε τι θα συμβει!
  23. 5 points
    Λόγω ανατροφής θεωρούσα ότι τα πρακτικά, αθλητικά κ χειρωνακτικά χομπι είναι ασύμβατα με πανεπιστημιακή μόρφωση. Κομπλεξικός μικροαστισμος που λέει ο άντρας μου. Έπαθα ένα σοκ στην Αγγλία όταν άκουγα διάφορους προφέσορες να έχουν χομπι κηπουρική κ να κάνουν οι ίδιοι τις δουλειές. Μετά γις καιρό δεν έλεγα ότι ασχολούμαστε με τον κήπο για να μην θεωρήσει κανεις ότι ο γάμος με μετάλλαξε κ μου έριξε το επίπεδο. Τώρα ο κήπος αποδείχτηκε εξαιρετική δραστηριότητα για το παιδί οπότε ξεπέρασα λίγο το κόμπλεξ κ το λέω κιόλας ότι κάνουμε κηπουρική!
  24. 5 points
    Γιατί βρε Έσπερος νιώθεις έτσι? Δλδ η συμπάθεια ή αντιπάθεια πάει ανάλογα με το επάγγελμα, όχι με το χαρακτήρα του κάθε ανθρώπου? Ποτέ στη ζωή μου δεν σκέφτηκα ότι αντιπαθώ τους εκπαιδευτικούς. Κ ο περισσότερος κόσμος έτσι νομίζω σκέφτεται. Όσο για αυτό που είπες ότι κανεις παρέα μόνο με εκπαιδευτικούς, γιατί αυτό? Δλδ με τον διπλανό σου μόνο για ιστορία, μεταπτυχιακά πάνω σε αυτό τον τομέα κ τέτοια μιλάτε? Νομίζω η οικογένεια σου, σου έχει περάσει στο υποσυνείδητο πολλά "τραύματα". Είναι δυνατόν οι εκλεπτυσμένοι άνθρωποι να είναι μόνο από εκπαιδευτικούς, πανεπιστημιακούς, Αθηναίους που μένουν σε πολυκατοικία και οι γυναίκες δεν θηλάζουν γιατί αλλιώς δείχνουν κατώτερες κ δεν ακούνε κλαρίνα γιατί αυτά είναι για τους χωριάτες κ πάνε μόνο σε όπερες? Κ παράλληλα πρέπει να πηγαίνει σε όλο το σόι για επισκέψεις γιορτές, Χριστούγεννα χωρίς να μπορούν να πουν όχι γιατί θα τους σχολιάζει η κοινωνία? Κ πότε δλδ θα κάνει ο καθένας αυτό που πραγματικά θέλει? Ποτέ?? Γιατί θα τον κακολογησουν?? Ξέφυγα λίγο απλά σοκαρομαι απ' τον τρόπο που σου έχουν περάσει τόσα στο μυαλό σου, το ότι αν παρεκκλίνεις λίγο από αυτά θα είσαι λάθος..
  25. 5 points
    Καλησπέρα και απο εμένα... Εγω μεγαλωσα σε επαρχιακη πόλη καποιων χιλιαδων κατοικων. Πολυ ομορφα και ανεμελα χρόνια τα οποια θυμαμαι και με πολυ αγάπη. Την πολη μου ομως την εκτίμησα οταν εκανα παιδια και τοτε για μένα εγιναν χαος οι διαφορές στην ζωη μεταξυ μεγαλης πολης και επαρχιας με την επαρχια να με κερδιζει... Εμεις αν μπορουσαμε να φυγουμε επαρχια θα το ειχαμε κανει, πριν βεβαια μετακομισουμε απο ενα διαμερισμα σε περιοχη της Αθηνας, στα προαστια της. Αυτα που προσφερει η Αθηνα προσωπικα μου φαίνονται πολυ λιγα για να μεινεις απο επιλογη. Εκτος αν μενεις ξαναλεω στα προαστια/υπερ προαστια της Αθηνας δηλαδη της αττικης που εκει αλλαζει το θεμα γιατι ειναι βασικα σαν να μενεις σε μικρη πολη. Διαφορετικα, για μενα δεν μπορει να συγκριθει η στριμωχτη και πολυβουη ζωη της πολης με τον αργο ρυθμο της ζωης στην επαρχια. Εχεις ρε παιδι μου χωρο και χρονο να ανασανεις! Η "κουλτουρα", αυτα τα "τοσα" πολλα που προσφερει η Αθηνα στα παιδια ειναι κατι σαν "βλεπω το δεντρο και χανω το δασος". Ο καθενας βεβαια χτιζει (οταν μπορει να επιλεξει γιατι δεν ειναι παντα επιλογη) την ζωη του πως την ονειρευται, κοντα στα δικα του θελω. Το "βιογραφικο" μου παντως σαν παιδι επαρχιας ειναι πλουσιο και απο πτυχια, γλωσσες, συμμετοχη σε ομαδες, ενδιαφεροντα και εμπειριες. Και σινεμα πηγαιναμε μια στο τοσο και θεατρο στην κοντινοτερη μεγαλη πολη, και σε μουσεια πηγαμε κτλ...... Αυτα ομως ξεκινανε πρωτα απο τους γονεις και μετα απο το ποσα πολλα και διαφορετικα εχει να προσφερει μια επαρχιακη πολη. Ας μην γελιομαστε και μεταξυ μας, πολλα αν οχι η μεγαλυτερη μεριδα παιδιων δεν εχουν προσβαση σε μια πολυ μεγαλη γκαμα δραστηριοτητων λογω και του οικονομικου παραγοντα. Οποτε εγω θα επελεγα να μεγαλωνει το παιδι πιο κοντα στη φυση, με μεγαλυτερη ελευθερια, ποιοτητα στη ζωη του και στον χρονο του κι ας μην παει baby swimming ή ας μην κανει ιππασια ή κινεζικα ή δεν ξερω εγω τι αλλο θα μπορουσε να λειπει απο μια επαρχιακη πολη ωστε να ειναι αυτο ενα "κατά"...Οσο για το παιδικο θεατρο ειναι υπερεκτιμημενο για τα γουστα μου, εχουμε παει βεβαια μιας και ειναι και της μοδας αλλα δεν ενθουσιαστηκα για τα ερεθισματα που δινει στο παιδι. Εγω θυμαμαι το δεος που μου ειχε προκαλεσει η ιφιγενεια στο αρχαιο θεατρο το καλοκαιρι και σε τοσες παραστασεις που μας πηγαιναν οι γονεις μας (για να δουν αυτοι αρχικα χαχα) κι ας μεγαλωσα επαρχια...Δεν μου καθεται να βαλω το παιδι μου να δει την λια την τελεια ας πουμε... οποτε αυτα που προσφερει σαν θεωρια η αθηνα εγω τα βλεπω πιο πολυ σαν μαρκετινγκ για τους γονεις...Ενα πραγμα η ζωη κυλαει γρηγορα δεν βλεπομαστε δεν εχουμε χρονο αλλα παμε να δουμε παιδικο θεατρο και προσφερουμε στο παιδι...τι ακριβως? Αυτες ειναι δικες μου σκεψεις και επιλογες, δεν κρινω κανεναν σαφως, απλα εξηγω οτι ισως ειναι και μια ψευδαισθηση αυτη η γρηγορη ζωη, ο κενος χρονος μεταξυ κινησης και δουλειας και υποχρωεσεων, και ισως θα ζουσαμε πιο ποιοτηκα καπου less crowded και με περισσοτερο χρονο για εμας... Τωρα η διασκεδαση ειναι ενα κομματι που αφορα το πως διασκεδαζει καθε ανθρωπος και ειναι εντελως υποκειμενικο...Σαφως μια μεγαλη πολη σου δινει πολλες επιλογες...το αν προλαβαινεις ειναι παλι αλλο κομματι...Δεν θα εμενα δηλαδη αθηνα επειδη μια φορα τον μηνα? μια φορα το διμηνο? θελω να παω ενα θεατρο η να παω σε μια εκθεση κτλ...Τα θεατρα και οι συναυλιες περιοδευουν Για τις εκθεσεις δεν ξερω χαχα
ποιοί είμαστε | επικοινωνία | στατιστικά

© parents.org.gr - Ελληνική Εταιρία Ενημέρωσης Γονέων 2008 !!


Powered by Invision Community