Χρησιμοποιούμε cookie για την εξατομίκευση περιεχομένου και διαφημίσεων, την παροχή λειτουργιών κοινωνικών μέσων και την ανάλυση της επισκεψιμότητάς μας. Επίσης, κοινοποιούμε πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση του ιστότοπού μας στους συνεργάτες κοινωνικών μέσων, διαφήμισης και αναλύσεων. Προβολή λεπτομερειών ! [ OK ]
Ελληνική Εταιρία Ενημέρωσης Γονέων Σύνδεσμοι Α-Ω | chat
0-2 | 3-5 | 6-12
forum υγεία & ασφάλεια διατροφή ψυχολογία δραστηριότητες ειδήσεις
   
Επικαιρότητα

Τα νέα μας!

Σεμινάρια

 




#handsoffgreekmom Ένοχη για αρπαγή του τέκνου της...!
11/06/2017

Το κείμενο που ακολουθεί το έχει συντάξει η κ.Μ.Στυλιανάκη που παρευρέθηκε ως παρατηρητής/γονέας στην δίκη της μητέρας που κατηγορήθηκε και βρέθηκε ένοχη για αρπαγή του παιδιού της στην δίκη της 8/6/2017. 
Η Μ.Στυλιανάκη είναι ιδρύτρια και διαχειρίστρια της Ελληνικής Εταιρείας Ενημέρωσης Γονέων (parents.org.gr).
 
Προηγούμενο άρθρο για την ίδια υπόθεση http://parents.org.gr/news/a714 με περιγραφή
για την αποσχολειοποιημένη εκπαίδευση & το homeschooling.
 
 Εισαγωγή
Θα αρχίσω τα σχόλιά μου με ένα μικρό ιστορικό και τα γεγονότα της πέμπτης όπως τα είδα και τα άκουσα και θα συνεχίσω μετά με την άποψή μου. 
Δεν γνώριζα προσωπικά (δεν είχα ξαναδεί από κοντά) κανένα από τα πρόσωπα που ήταν την ημέρα του δικαστηρίου παρόντες. 
Πρώτη φορά ασχολήθηκα με το θέμα πρίν από 2 χρόνια, όταν μέσω social media διάβασα ότι είχε απειληθεί με αφαίρεση επιμέλειας χωρίς δίκη, μια μητέρα που είχε 100% μέριμνα & επιμέλεια του παιδιού της, με κύρια αιτία το ότι η μητέρα δεν έχει στείλει το παιδί, που τότε ήταν 8 ετών, στο σχολείο επειδή υποστήριζε την μέθοδο αποσχολειοποιημένης εκπαίδευσης που ναι μεν επιτρέπεται σε 31 χώρες  (σημείο 1) παγκοσμίως, αλλά στην δική μας χώρα δεν είναι νόμιμη τουλάχιστον με ξεκάθαρο τρόπο. Επιτρέπεται υπό προυποθέσεις, ενώ το θεσμικό πλαίσιο δεν καλύπτει όλες τις περιπτώσεις, όπως όσες σχετίζονται με τις πεποιθήσεις των γονέων.
Τότε είχα δημοσιεύσει αυτό το άρθρο http://parents.org.gr/news/a611.
 
 [Στην Ελλάδα, η δυνατότητα ο γονέας να επιλέξει να διδαχτεί ένα παιδί την ύλη στο σπίτι - ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ για λόγους υγείας, έλλειψης δυνατότητας φοίτησης λόγω κατοικίας στο εξωτερικό, εγκυμοσύνης, χρήσης ναρκωτικών κλπ εξαιρετικών περιπτώσεων]   
Στις χώρες όπου επιτρέπεται η αποσχολειοποιημένη εκπαίδευση, αυτή ελέγχεται και εποπτεύεται συνήθως από ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό. Υπάρχουν και χώρες που την επιτρέπουν μόνο σε παιδιά που για λόγους υγείας δεν μπορούν να φοιτήσουν (πχ Γερμανία) ή εάν κριθεί ότι για το παιδί δεν θα ήταν καλη η φοίτηση στο σχολείο. Παράλληλα υπάρχουν χώρες στις οποίες η αποσχολειοποιημένη εκπαίδευση προστατεύεται συνταγματικά: Ιταλία & Βέλγιο ]

Πότε και πως ξεκίνησε η υπόθεση
 

Ξεκίνησε από καταγγελία του πατέρα στην Εισαγγελία Ανηλίκων το Μάρτιο του 2015, σε ηλικία δηλαδή που το παιδί θα τελείωνε την 2α δημοτικού, δηλώνοντας ότι, διαφωνούσε με την αποσχολειοποιημένη εκπαίδευση του παιδιού του.
Η κοινωνική λειτουργός που πήγε να δεί το παιδί δήλωσε στην έκθεσή της ότι η μητέρα δεν είναι συνεργάσιμη "επειδή διόρισε δικηγόρο" και επειδή τόλμησε να ζητήσει αντίγραφο της εισαγγελικής παραγγελίας εξέτασης του παιδιού της μέσα στο ίδιο της το σπίτι.  
Στο φάκελο του παιδιού που τηρείται στην Εισαγγελία Ανηλίκων και που είναι απόρρητος, κατατέθηκε και έκθεση άλλης κοινωνικής λειτουργού που βεβαίωνε "τι πιστεύει το παιδί" ενώ  δεν το είχε καν συναντήσει, κάτι που σχολιάστηκε σφοδρά στην δίκη της 8/6, αφού η ίδια κοινωνική λειτουργός θεωρείται σήμερα "υπεύθυνη για την ψυχική υγεία του παιδιού".
Κατόπιν αυτών, η μητέρα προειδοποιήθηκε από την Εισαγγελέα ότι εάν δεν γράψει αμέσως το παιδί της στο σχολείο ("την Δευτέρα") θα της πάρουν την επιμέλεια με διαταγή εισαγγελέα και συνδρομή της αστυνομικής αρχής.
 Η μητέρα είχε τότε καταθέσει πολυσέλιδο υπόμνημα εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους πίστευε ότι κάνει πραγματικά το καλύτερο για το παιδί της και ζητούσε από την Εισαγγελέα να μην προχωρήσει σε πρακτικές που θα θυματοποιούσαν το παιδί προτού η Πολιτεία βεβαιωθεί για το επίπεδο των γνώσεων του και της ψυχικής του ισορροπίας, αλλά και προτού δοθεί η δυνατότητα στη μητέρα να εκθέσει τις απόψεις της σε Δικαστήριο.
 
Τον Οκτώβριο του 2015, μετά από έκταση που πήρε το θέμα στα ΜΜΕ και πληθώρα υπογραφών που συλλέχθηκαν, η Εισαγγελία αποφάσισε όπως φάνηκε να σταματήσει οποιαδήποτε ενέργεια η ίδια (όπως το να εισάγει το θέμα σε Δϊκη, κάτι που άλλωστε είχε ζητήσει γραπτά η μητέρα) και όπως κατέθεσε ο πατέρας στο δικαστήριο της 8/6 στο οποίο ήμουν παρατηρήτρια, η Εισαγγελέας του ζήτησε «να το κάνω ο ίδιος, με δική μου αίτηση, μαλλον επειδή έσπασαν τα τηλέφωνα από τα ΜΜΕ, όπως μου είπαν από την Εισαγγελία»
Μήνες μετά, στα μέσα Ιουνίου του 2016, ο πατέρας ζήτησε να αφαιρεθεί από τη μητέρα η γονική μέριμνα. Η αίτησή του μπήκε να δικαστεί κατεπειγόντως και κατά προτεραιότητα μέσα σΆ ένα μήνα.
 
   
Μέσα σε λίγες εβδομάδες από τις νομικές ενέργειες του πατέρα  
  • η απόφαση ανακοινώθηκε κεκλεισμένων των θυρών στις 12 Αυγούστου 2016 ερήμην της μητέρας 
  • η μητέρα δηλώθηκε ως αγνώστου διαμονής από τον πατέρα, την στιγμή που στο φάκελο της εισαγγελίας είχε οριστεί η δικηγόρος της ως αντικλητή και πληρεξούσια (δηλαδή η εισαγγελία είχε στα χέρια της όλα τα στοιχεία με τα οποία θα μπορούσε να βρεί την μητέρα) - επίσης λόγω της δημοσιοποίησης της υπόθεσης ο καθένας θα μπορούσε να επικοινωνήσει με την δικηγόρο της μητέρας.
  • η δίκη έγινε με δικαστή που ορίστηκε από άλλο δικαστή και όχι με κλήρωση 
  • η μητέρα επειδή δεν της γνωστοποιήθηκε η ύπαρξη δίκης, δεν είχε την ευκαιρία να υπερασπιστεί τον εαυτό της ή γενικά να ακουστεί η δική της πλευρά, όπου
  • αποφασίστηκε, ερήμην της, άρση επιμέλειας και παράδοση του παιδιού στον πατέρα. 

  • Η μητέρα δεν έμαθε ποτέ ούτε για το ότι επρόκειτο να διεξαχθεί δίκη ούτε για την απόφαση της δίκης στην οποία έχανε την επιμέλεια του παιδιού της.
  • Το έμαθε μεμιάς από έναν αστυνομικό, που τέλος Μαίου 2017 (πρόσφατα δηλαδή) την συνέλαβε μπροστά στο παιδί & μαζί με το παιδί  οδηγήθηκαν στο Α.Τ. 
  • Ταυτόχρονα την ίδια ημέρα κλήθηκε ο πατέρας να παραλάβει το παιδί, χωρίς να υπάρχει κοινωνικός λειτουργός ή άλλη προετοιμασία του παιδιού ή συλλογή προσωπικών αντικειμένων του παιδιού.  
  • Ο τρόπος που βρέθηκε η μητέρα για την σύλληψη, ήταν ένα στοιχείο που δόθηκε από τον πατέρα για το πού ήταν (εστάλη φάξ από αυτόν στην αστυνομία σχετικά με το πού θα ήταν και πότε) ζητώντας τους να τη συλλάβουν αιφνιδιαστικά και δήθεν να σώσουν το παιδί από αυτή.
  • Ενώ η μητέρα είχε φροντίσει να δώσει την μεγαλύτερη δυνατή δημοσιότητα, αντιμετωπίστηκε σαν δήθεν να κρυβόταν. 

Συγκεκριμένα κατά την διάρκεια της δίκης 8/6/17: 

Αυτά που άκουσα και είδα ως παρατηρήτρια ήταν τα εξής:
 
Στην δίκη που έγινε την πέμπτη, στην οποία η μητέρα ήταν κατηγορούμενη για αρπαγή του τέκνου της και κρίθηκε τέλος ένοχη, κεντρικό θέμα είχε η γνώση ή όχι της μητέρας για την ύπαρξη της δίκης & απόφασης της άρσης επιμέλειας της 12 Αυγούστου 2016 - στην οποία είχε οριστεί η επιμέλεια στον πατέρα και άρα η παράδοση του παιδιού σε αυτόν.   
Δηλαδή, κανονικά για να αποδείξει κάποιος ενοχή σε τέτοια δίκη θα πρέπει να επιβεβαιώσει με αποδεικτικά, ότι εν γνώση της η μητέρα αυτή δεν παρέδωσε το τέκνο και ότι γνώριζε για την άρση και για αυτό επίτηδες κρυβόταν. 
 
Τι δήλωσε ο πατέρας στην κατάθεση:
  • ότι έστειλε ένα εμαιλ στην μητέρα, για να της γνωστοποιήσει ότι έγινε άρση επιμέλειας, χωρίς να κατατεθεί καμία απόδειξη για την παραλαβή, αλλά μόνο ότι εστάλη.
  • ότι δεν την έβρισκε στο τηλέφωνο   χωρίς να κατατεθεί καμία απόδειξη για κλήσεις ή sms 
  • ότι πήρε η δικηγόρος του την συνήγορο της ημέρας για να την ενημερώσει μια φορά, χωρίς να κατατεθεί καμία απόδειξη για τις κλήσεις
  • ότι εστάλει και ένας κούριερ με την απόφαση (δεν κατατέθηκε το απόκομμα)
  • δεν έχει φροντίσει οικονομικά το παιδί τότε που ήταν 3 ετών με ούτε ένα ευρώ καθώς δεν έχει οικονομική δυνατότητα (απάντησε θετικά σε σχετική ερώτηση της συνηγόρου)
  • το παιδί είναι εκτός γάμου & ο πατέρας δεν έχει ζήσει ποτέ με το παιδί σε ηλικία που το παιδί να το θυμάται, από περίπου 2 ετών δεν μένει μαζί με την μητέρα 
  • είπε κατά λέξη ότι η μητέρα "δεν είναι μητέρα" και ότι “κανιβαλίζει" το παιδί της επειδή δεν το πηγαίνει στο σχολείο
  • παράλληλα ανέφερε ότι το παιδί τις ημέρες που βρίσκεται στην κατοικία του (είχε περάσει μια εβδομάδα στην οποία το παιδί διαμένει σπίτι του) "είναι χάλια, κλαίει και παίρνει τηλέφωνο τις γραμμές του Χαμόγελου του παιδιού κλαίγοντας το βράδυ", ότι όταν έρχεται η μητέρα του να το επισκεφθεί τις ώρες που όρισε δικαστήριο ασφαλιστικών μέτρων, "είναι μετά χάλια και αποτραβιέται”με τόνο έκπληξης για αυτά το γεγονότα.
Τι είπε για την νομική έκβαση της υπόθεσης ο πατέρας:
  • ανέφερε ότι κάποια στιγμή η εισαγγελία τον ρώτησε πως θέλει να προχωρήσει και δεν ζήτησε η ίδια η εισαγγελία να γίνει δίκη για την άρση (υπέθεσε ο ίδιος επειδή "είχαν σπάσει τα τηλέφωνα από τα ΜΜΕ";)  αλλά ότι προέκυψε από δική του νομική κίνηση η απόφαση της 12 Αυγούστου.
Τι προκύπτει από την κατάθεση της μητέρας & την αγόρευση συνηγόρου:
  • ότι δεν άλλαξε ποτέ το τηλέφωνο ή την βασική της διεύθυνση η μητέρα από την ώρα που κατατέθηκε η αίτηση για τη δίκη μέχρι σήμερα
  • κατέθεσε εκ νέου αυτά που ήδη είχε απαντήσει στην εισαγγελία, πριν από ενάμισυ χρόνο, που περιείχαν την πρόθεσή της να υπάρξει δίκη και την διάθεσή της να ακουστεί ενωπίων της δικαιοσύνης.  Στον φάκελο αυτό υπήρχε η δικηγόρος ως αντικλητή και πληρεξούσια.
  • κατατέθηκε εκ νέου το υπόμνημα 128 σελίδων για τον τρόπο που η μητέρα πραγματοποιεί την αποσχολειοποιημένη εκπαίδευση στο παιδί της τεκμηριώνοντας με σειρά πηγών την απόφασή της αυτή και
  • κατατέθηκαν υπογραφές 2.500 πολιτών που ζητούν παρέμβαση για το περιστατικό της άρσης επιμέλειας εξαιτίας αποσχολειοποιημένης εκπαίδευσης. (μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ)
  • κατατέθηκε διαμαρτυρία ότι στην αρχική δίκη του 2015 η μητέρα κρίθηκε "μη συνεργάσιμη", και παράλληλα ότι στο φάκελο χρησιμοποιήθηκε έκθεση κοινωνικής λειτουργού που βεβαίωνε ότι "η μικρή πιστεύει ότι έχει πολλούς πατεράδες" ενώ δεν είχε δεί ποτέ το παιδί.   
  • δήλωσε ότι ο πατέρας δεν ήθελε να βλέπει το παιδί για αρκετά χρόνια γιατί "δεν ήταν έτοιμος" (το δέχτηκε ο πατέρας στο δικαστήριο). 
  • ότι η μητέρα έχει μεγαλώσει ήδη τα 2 πρώτα της παιδιά μέσα από το σχολικό σύστημα τα οποία σπούδασαν στο πανεπιστήμιο.
 
Καταθέσεις των μαρτύρων: 
 
Δύο μάρτυρες κατέθεσαν για το ότι η μητέρα δεν γνώριζε για την άρση επιμέλειας και ζούσε την ζωή της κανονικά νομίζοντας ότι δεν είχε προχωρήσει η εισαγγελία σε αυτά που είχε απειλήσει (την άρση επιμέλειας χωρίς δίκη): 
  • Κατέθεσε μάρτυρας, γείτονας & απόστρατος του πολεμικού ναυτικού, που δήλωσε ότι κάθε ημέρα η μητέρα στον τόπο διαμονής της έβγαινε με το παιδί της, έπαιζαν στην αυλή ή παιδική χαρά, ουδέποτε είχε ο ίδιος την αίσθηση ότι κρυβόταν, ότι στην γειτονιά όλοι ήξεραν που να την βρούν, ότι ποτέ δεν έδειχνε να έχει ανησυχία σχετικά με την επιμέλεια του παιδιού της και δεν του είπε ποτέ ότι γνώριζε για την απόφαση άρση επιμέλειας.
  • Επίσης κατέθεσε ότι οι δρόμοι σε αυτή την περιοχή που διαμένουν δεν έχουν πινακίδες (εκτός κέντρου της αττικής), κάνοντας πιο δύσκολη την επίδοση κάποιου εγγράφου αλλά αυτό σε καμία περίπτωση δε σημαίνει ότι δεν μπορούν να βρεθούν από κάποιον που θέλει να τους βρεί γιατί είναι μικρό μέρος (χωριό) και όλοι ξέρουν ο ένας τον άλλον. 
  • Κατέθεσε άλλη μάρτυρας που επίσης δήλωσε ότι δεν είχε ιδέα η μητέρα για την δίκη ή την απόφαση άρση επιμέλειας, ή κάποιος άλλος στο περιβάλλον της και ότι ο πατέρας δεν ενδιαφερόταν για το παιδί αλλά μόνο για το εάν η μητέρα θα τον έβλεπε ξανά ερωτικά. 

Τι είπε ο εισαγγελέας που πρότεινε στην έδρα την ενοχή:
 
Ο εισαγγελέας στο τέλος της δίκης υποστήριξε ότι η μητέρα είναι ένοχη επειδή κρυβόταν - κρυβόταν επειδή μετακόμισε και επειδή δεν την βρήκαν. (εννοώντας την κλήση που δεν θυροκολλήθηκε και την δημοσίευση της απόφασης άρσης επιμέλειας στην εφημερίδα “γενική δημοπρασιών”).
 
Παρόλες
  • τις αποδείξεις για πρόθεση μητέρας για συνεργασία με την εισαγγελία, 
  • τις καταθέσεις εγγράφων και τις μαρτυρίες, ή και 
  • την ύπαρξη αντικλητής δικηγόρου στο φάκελο της εισαγγελίας, που δεν ενημερώθηκε ποτέ και παράλληλα 
  • την έλλειψη αποδείξεων της άλλης πλευράς για το ότι η μητέρα γνώριζε για την άρση ή 
  • απουσία μαρτύρων που να επιβεβαιώνουν τους ισχυρισμούς της άλλης πλευράς ότι η μητέρα σκοπίμως κρυβόταν
η έδρα κατέληξε στην ενοχή της μητέρας για αρπαγή του τέκνου της. 

Τέλος περιγραφής της δίκης.  
 
Η άποψή μου ως παρατηρήτρια είναι ότι αυτή η απόφαση είναι εντελώς λανθασμένη, την στιγμή που τα αποδεικτικά στοιχεία έδειχναν ότι δεν είχε κανένα κίνητρο, να “κρύβεται" από την δικαιοσύνη, πως να γίνεται αυτό εφόσον είχε αντικλητή δικηγόρο;
   
Ήμουν σίγουρη ότι οι αποδείξεις για τα παραπάνω θα έπρεπε να οδηγήσουν σε αθώωση.   Έτσι και όσοι παρακολουθούσαμε με τους οποίους μιλήσαμε μετά την δίκη, ανάμεσα στους οποίους δικηγόροι & εκπαιδευτικοί & άλλοι παρατηρητές.  
Κάθε ώρα που περνάει, κάθε φορά που ξανασκέφτομαι την εξέλιξη της δίκης και όλα τα παραπάνω μου κάθονται περισσότερο στραβά. 
 
Τα ερωτήματα που μου δημιουργήθηκαν
 
Για ποιό λόγο η έδρα υιοθέτησε τόσο εύκολα τους ισχυρισμούς του πατέρα ή και του εισαγγελέα, ενώ δεν είχε υπήρχαν ούτε αποδεικτικά ούτε μάρτυρες ότι η μητέρα ήξερε για την άρση ή για την απόφαση,  και υπήρχε αντικλητή δικηγόρος στην εισαγγελία, που δεν ενημερώθηκε ποτέ;
 
Βρήκε αυτή την μητέρα ένοχη για αρπαγή του τέκνου της με ποινή φυλάκισης 10 μηνών, χωρίς αποδείξεις ότι επίτηδες κρυβόταν επειδή ήξερε για την απόφαση;
 

Θα περίμενα να είχα ακούσει ερώτημα από την έδρα για τα κίνητρα του πατέρα, που
1) αποδεδειγμένα (ένορκη κατ.) και από δική του πρωτοβουλία δεν ανέπτυξε ποτέ σχέση με το παιδί παρά μόνο αργότερα/ελάχιστα σε κάποιες επισκέψεις, 2) δέχτηκε να γίνει άρση επιμέλειας από την μητέρα, ενώ δεν την είχε ζητήσει ποτέ εξ'ολοκλήρου πρό της επείγουσας δίκης του Αυγουστου και δεν ήταν αυτός ο σκοπός των κινητοποιήσεών του, αλλά απλώς το να αναγκαστεί η μητέρα να πάει το παιδί σχολείο. 
3)ήξερε ότι η εμπειρία της παράδοσης θα ήταν τραυματική για το παιδί και δεν ειδοποίησε με κάθε τρόπο την μητέρα για την απόφαση, έτσι ώστε το παιδί να προετοιμαστεί καλύτερα
4) γιατί υπέθεσε εκείνος ότι εκείνη ήξερε για την άρση επιμέλειας και κρυβόταν... με βάση ποιό στοιχείο; Απλώς επειδή δεν ήθελε να τον δεί; Αυτό δεν είναι επιχείρημα ούτε απόδειξη για το εάν γνωρίζει η μητέρα για την άρση επιμέλειας.!
 
     Δεν ρώτησε η έδρα "γιατί δεν κάνατε κάτι άλλο για να μπορέσετε να εξασφαλίσετε ότι η μητέρα θα γνωστοποιηθεί της απόφασης, και να προετοιμαστεί κατάλληλα το παιδί πέραν αυτού του ενός εμαιλ που κανένας δεν μπορεί να αποδείξει το εάν ελήφθη, εάν κατέληξε σε φάκελο ανεπιθύμητων(junk) ή εάν διαγράφηκε πριν διαβαστεί;
δεν στείλατε ένα sms ή κάνατε κάποια άλλη κινητοποίηση; " 
 
 
Γιατί άραγε δεν ήρθε ποτέ αυτό το ερώτημα;    

Η δική μου εντύπωση με όσο πιο απλά λόγια γίνεται και η σούμα της υπόθεσης, είναι ότι έχουμε έναν πατέρα που επιθυμεί το παιδί του (του οποίου δεν έχει την επιμέλεια και είναι εκτός γάμου) να πάει σχολείο σε αντίθεση με την μητέρα του που δεν το έχει πάει στο σχολείο και για αυτό κινείται δικαστικά, ελπίζοντας να κάνει την μητέρα να αλλάξει άποψη.  Εκείνος θεωρεί όπως είπε, ότι αυτό κανιβαλίζει το παιδί του.                                                  
   Η αποσχολειοποιημένη εκπαίδευση ναι μεν δεν είναι προβλεπόμενη/θεσμοθετημένη, όμως δεν έχει ξαναυπάρξει στο παρελθόν δεδικασμένο. Επίσης αναφέρεται η αποσχολειοποιημένη εκπαίδευση ως δικαίωμα γονιού και παιδιού, στα δικαιώματα των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με την εκπαίδευση, ενώ επιτρέπεται σε 31 χώρες.
 
Η μητέρα ελπίζοντας σε μια δίκαιη αντιμετώπιση, φαντάζεται ότι το κράτος του δικαίου θα της δώσει ευκαιρία να ακουστούν σε δίκη τα επιχειρήματά της για το ότι δεν είναι καμιά τρελλή που της έστριψε και για αυτό δε πάει το παιδί της σχολείο, αλλά και ότι έχει μεγαλώσει ήδη 2 παιδιά που σπουδάζουν στο πανεπιστήμιο & ούτε σωματική ούτε ψυχική βλάβη δεν έχει ποτέ αποδειχθεί ούτε για μητέρα ούτε για το παιδί. 
Μια κοινωνική λειτουργός και η έκθεσή της χωρίς να δεί το παιδί, την καταδεικνύει συνοπτικά ως όχι καλή μαμά/μη συνεργάσιμη, χωρίς κάποιο άλλο αποδεικτικό αλλά εξαιτίας των πεποιθήσεών της και ότι το παιδί της δεν πηγαίνει σχολείο. 

 Η εισαγγελία δεν ενδιαφέρεται να πάει παραπέρα την υπόθεση και δεν απαντά καν στην μητέρα & δικηγόρο -  ίσως επειδή αυτά που προσκόμισε η μητέρα αναδεικνύουν ότι δεν κάνει κακό στο παιδί της και εξασκεί ένα δικαίωμα που θα έπρεπε να είναι νόμιμο στην χώρα;  Θα ήταν χαμένη η δίκη εξαρχής από την εισαγγελία;
Δεν θα μάθουμε ποτέ, γιατί δεν εξάσκησε η εισαγγελία την οποιαδήποτε εξουσία, ξέρουμε (από την κατάθεση του πατέρα στο δικαστήριο) ότι ρώτησε τον πατέρα εάν αυτός θέλει να προχωρήσει ο ίδιος στην άρση επιμέλειας, δίνοντάς του στο χέρι ένα όπλο που ο ίδιος ίσως δεν είχε σκοπό καν να χρησιμοποιήσει.
Ο ίδιος στις συνομιλίες του, πληροφορούμαστε ότι λέει στο παιδί του, ότι είναι προσωρινό το γεγονός ότι μένει σε εκείνον.
Δεν έχει καταλάβει ότι αυτό που (υποθέτουμε ότι) είχε σκοπό να κάνει η εισαγγελία με αυτή την ερώτηση, είναι ένα πολιτικό παιχνίδι (για την αποσχολειοποιημένη εκπαίδευση) εις βάρος του ίδιου του του παιδιού;
  
 Οι καταθέσεις, οι μαρτυρίες και τα αποδεικτικά μιλάνε μόνα τους.
 
Η ευχή μου, ως παρατηρήτρια, είναι μήπως ο πατέρας αυτός τώρα που έχει την ευκαιρία να είναι μαζί με το παιδί του καθημερινά, να κατανοήσει ότι ούτε έχει κανιβαλιστεί που δεν πήγε σχολείο, αλλά και ότι γνωρίζει ίσως περισσότερα πράγματα, ότι είναι πιο ώριμο από άλλα παιδιά που πηγαίνουν σχολείο (όπως κατέθεσαν ΔΥΟ μάρτυρες στο δικαστήριο και άλλοι σε υπεύθυνες δηλώσεις);
Ίσως το ίδιο του το παιδί του δείξει το δρόμο.  
 Ίσως κατανοήσει ότι έσφαλλε που υπέθεσε ότι η μητέρα ήξερε για την άρση επιμέλειας (αν πράγματι θεώρησε ποτέ κάτι τέτοιο…) - μήπως απλώς η ίδια δεν ήθελε να τον ξαναδεί, όπως αρκετές φορές οι γονείς που έχουν διαμάχες; 
   Ίσως κατανοήσει ότι πρέπει το παιδί αυτό να επιστρέψει στο άτομο που το ανέθρεψε, το μεγάλωσε και ουδέποτε του έκανε κακό,  τουλάχιστον όχι εν γνώσει κι όχι τόσο που να πρέπει να το αποχωριστεί με τέτοια βιαιότητα.
 Θα μπορούσε ο ίδιος να κάνει την διαφορά, από την στιγμή που η ανησυχία του ίσως αποδειχθεί αβάσιμη. Κάποια χρόνια μετά, ίσως καταλάβει το λάθος του. Τώρα όμως τι ... ; Υπάρχει αυτό το κορίτσι που όσο ώριμο και να είναι δεν μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει "πολιτικό παιχνίδι"...!  
 
Τι μπορείτε να κάνετε εσείς τώρα; 
 
Τώρα πέραν από αυτό το δραματικό γεγονός, το σημαντικό είναι το ιδιο το παιδί (10 ετών), που βρίσκεται αυτή τη στιγμή τώρα σε σπίτι ενός ανθρώπου που παραδέχτηκε στην κατάθεσή του ότι δεν αποζήτησε να έχει σχέση με αυτό, στο παρελθόν, πέραν κάποιων επισκέψεων πρίν από κάποια χρόνια και που όπως ήδη κατέθεσε ο πατέρας ψάχνει ευκαιρία να πάρει τηλέφωνο το Χαμόγελο του Παιδιού να πάει να την πάρει από εκεί όπου νιώθει «χάλια»  (αναρωτιέμαι πως θα το εξηγούσε το «χάλια» η ίδια η μικρή, με τις δικές τις λέξεις
  
Κάνουμε λοιπόν έκκληση στους αναγνώστες να στείλουν στο παιδί αυτό μια ζωγραφιά ή ένα γράμμα για να το στηρίξουν με κάτι ευχάριστο, μέχρι να κριθεί από δικαστήριο εκ νέου για πρώτη φορά  όμως και με τους 2 γονείς και με τη συμμετοχή του παιδιού, η επιμέλειά του: http://parents.org.gr/news/a720
 
 
Ακόμα μπορείτε να υπογράψετε στην ψηφοφορία του avaaz: δείτε το κείμενο εδώ 
 

 
σχετικό 1. 
Οι χώρες στις οποίες πραγματοποιείται αποσχολειοποιημένη εκπαίδευση Η.Π.Α., Αυστραλία, Ηνωμένο βασίλειο, Γαλλία, Καναδάς, Ιταλία, Ιρλανδία, Ελβετία, Ουκρανία, Σλοβενία, Σλοβακία, Ρωσσία, Πορτογαλία Πολωνία Νορβηγία, Λουξεμβούργο, Ισλανδία, Ουγγαρία, Φινλανδία,Εσθονία, Δανία, Τσεχία, Βέλγιο, Αυστρία, Νέα Ζηλανδία, Αργεντινή, Κένυα, Νότια Αφρική, Καναδάς, Ινδία, Ινδονησία.  πηγή wikipedia homeschooling





























ποιοί είμαστε | επικοινωνία | στατιστικά  
© parents.org.gr - Ελληνική Εταιρία Ενημέρωσης Γονέων 2008