erin0000

Ασφαλής χρήση κινητού και επίβλεψη γονέων.

    159 δημοσιεύσεις σε αυτό το θέμα

    5 minutes ago, erin0000 said:

    Καταλαβαίνω αυτό που λες Έσπερος και έχεις δίκιο. Έχω την αγωνία, ειδικά για το μεγαλύτερο παιδί μου, από τη μια να μην απομονωθεί, από την άλλη να μην ενταχθεί-αφομοιωθεί σε ένα περιβάλλον που δεν εγκρίνω. Για παράδειγμα, από την Δ Δημοτικού για να μην πω νωρίτερα όλη η τάξη σχεδόν συνομιλούσε μέσω viber. Το καθυστέρησα 1-2 χρόνια, μετά δεν γινόταν άλλο. Άλλωστε από μόνο του σαν μέσω επικοινωνίας δεν είναι κάτι κακό.  Έλα όμως που πολλά από τα άλλα παιδιά δεν κάνουν σωστή χρήση. Βιντεοσκοπούν τα πάντα και στέλνουν βιντεάκια. Δημιουργούν συνέχεια ομάδες, όπου μερικά τα βάζουν σε ομάδα χωρίς να το καταλάβουν. Δηλαδή νομίζω ότι συνομιλώ μόνο με την Έσπερος και τελικά συνομιλώ με άλλους 10 άσχετους και μέχρι να το πάρω είδηση είναι αργά. Βομβαρδίζουν το ένα το άλλο με μηνύματα (το δωρεάν είναι και εύκολο). Στέλνουν άσεμνες φωτογραφίες που βρίσκουν στο ίντερνετ. Δεν ξέρω από που να το πιάσω. Το παιδί μου είναι ενήμερο για τη σωστή χρήση και για τους κινδύνους, αλλά δεν μπορούμε να ελέγξουμε το τι κάνουν οι υπόλοιποι. Οπότε σιγά σιγά πάλι αποκλείουμε άτομα... και είναι ένας φαύλος κύκλος. Και αναρωτιέμαι πως οι γονείς τους δεν τους βάζουν κάποιους κανόνες. Πως δεν ελέγχουν τη χρήση. Και αυτό είναι ένα μόνο παράδειγμα. Χρησιμοποιούν ό,τι εφαρμογή μπορείτε να φανταστείτε...

    Όσοι έχετε παιδιά σε παρόμοια ηλικία δεν έχετε τέτοια θέματα; έτυχε σε εμάς; δεν ξέρω.

     

    Αυτό με το viber να σου πω δεν ξέρω πως λειτουργεί, όταν έρθει η ώρα θα μάθω, αλλά αν δεις ότι το παιδί το βάζουν σε ομάδες χωρίς να το έχει επιλέξει το ίδιο, τότε νομίζω ότι θα πρέπει να κάνεις μία κουβέντα και με τους άλλους τους γονείς της τάξης, δεν ξέρω αν είναι σωστό!


    "Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε"

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Νομίζω ότι το κλειδί σε αυτά είναι όχι να απαγορεύσεις ακριβώς, αλλά να κάνεις μια συζήτηση με το παιδί για το τι σημαίνει πχ να βλέπει ένα ριάλιτι, ποια είναι τα μειονεκτήματα τέτοιων εκπομπών κλπ. έτσι ώστε να οδηγηθεί μόνο του στο συμπέρασμα ότι δεν είναι και το πιο αξιόλογο προϊόν, έτσι ώστε να ξέρει τι συμβαίνει μεν, αλλά να μην επηρεαστεί τουλάχιστον ώστε να το θεωρεί κάτι σπουδαίο ή ενδιαφέρον. Διά της μαιευτικής μεθόδου στην τάξη έχω φέρει πολλές φορές μαθητές εφηβικής ηλικίας σε σημείο να μου πουν από μόνοι τους τα στραβά του fb ή του εθισμού στα ηλεκτρονικά ή του surviror. Δεν ξέρω αν αυτό αλλάζει τη στάση τους στο πώς τα χρησιμοποιούν, αλλά θεωρώ ότι είναι ένα βήμα το να διαχωρίσουν τη μόδα από την πραγματική ψυχαγωγία.

    αυτό άρεσε στις/στους 2 people

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 2 λεπτά , zaxaroulini είπε:

     

    Αυτό με το viber να σου πω δεν ξέρω πως λειτουργεί, όταν έρθει η ώρα θα μάθω, αλλά αν δεις ότι το παιδί το βάζουν σε ομάδες χωρίς να το έχει επιλέξει το ίδιο, τότε νομίζω ότι θα πρέπει να κάνεις μία κουβέντα και με τους άλλους τους γονείς της τάξης, δεν ξέρω αν είναι σωστό!

    Όχι δεν ασχολούμαι με τους άλλους γονείς. Ενημέρωσα το παιδί σχετικά και με το που έγινε τέτοιο περιστατικό το κατάλαβε και ήρθε και μου το είπε αμέσως. Έβαλε και στη θέση της εκείνη που πήγε να την κοροιδέψει. Γιατί το έκανε επίτηδες το άλλο παιδί. Μιλούσε σε β'  ενικό πρόσωπο, ενώ είχε βάλει και άλλους στην ομάδα. Για να ξεγελαστεί το δικό μου παιδί και να νομίζει ότι μιλάει μόνο μαζί της...

     

    Με ενδιαφέρει να μάθει να προστατεύεται το δικό μου παιδί και όχι να συμμορφώνω άλλους γονείς.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Με απολυτή ειλικρίνεια, δε βρίσκω άλλο τρόπο να αναφερθώ σε τέτοιου είδους τηλεοπτικά υποπροϊόντα. Και φυσικά θεωρώ ότι υποτιμούν και την προσωπικότητα των ενηλίκων. Πόσο μάλλον των παιδιών,που ενώ θα πρέπει να ξεκουράζονται τις ώρες αυτές, βομβαρδίζονται από ανούσιες και ανεπιπεδες αψιμαχίες χειριστου είδους.


    Ο τρόπος που σε αντιμετωπίζει η ζωή είναι ένας ανελέητος καθρέφτης του τρόπου που εσύ αντιμετωπίζεις τη ζωή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εν ολίγοις εγώ έκανα σεμινάριο πριν αρχίσει να χρησιμοποιεί κινητό...:) Αλλά δεν παύω να ανησυχώ γιατί οι περισσότεροι δεν κάνουν τέτοιου είδους σεμινάρια...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites


    Διαφημίσεις


    2 minutes ago, Έσπερος said:

    Νομίζω ότι το κλειδί σε αυτά είναι όχι να απαγορεύσεις ακριβώς, αλλά να κάνεις μια συζήτηση με το παιδί για το τι σημαίνει πχ να βλέπει ένα ριάλιτι, ποια είναι τα μειονεκτήματα τέτοιων εκπομπών κλπ. έτσι ώστε να οδηγηθεί μόνο του στο συμπέρασμα ότι δεν είναι και το πιο αξιόλογο προϊόν, έτσι ώστε να ξέρει τι συμβαίνει μεν, αλλά να μην επηρεαστεί τουλάχιστον ώστε να το θεωρεί κάτι σπουδαίο ή ενδιαφέρον. Διά της μαιευτικής μεθόδου στην τάξη έχω φέρει πολλές φορές μαθητές εφηβικής ηλικίας σε σημείο να μου πουν από μόνοι τους τα στραβά του fb ή του εθισμού στα ηλεκτρονικά ή του surviror. Δεν ξέρω αν αυτό αλλάζει τη στάση τους στο πώς τα χρησιμοποιούν, αλλά θεωρώ ότι είναι ένα βήμα το να διαχωρίσουν τη μόδα από την πραγματική ψυχαγωγία.

     

    Να πω μόνο ότι και στο σχολείο τους έκαναν survivor games, και σε πάρτυ!!! αυτό το να καθιερώνεται κάτι, το οποίο είναι συνήθως αμφιβόλου ποιότητας, ως must και εμείς να ακολουθούμε σαν τα πρόβατα, επίσης με ξεπερνά!


    "Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε"

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 1 λεπτό , zaxaroulini είπε:

     

    Να πω μόνο ότι και στο σχολείο τους έκαναν survivor games, και σε πάρτυ!!! αυτό το να καθιερώνεται κάτι, το οποίο είναι συνήθως αμφιβόλου ποιότητας, ως must και εμείς να ακολουθούμε σαν τα πρόβατα, επίσης με ξεπερνά!

    Και εμάς έπαιζαν στη γυμναστική survivor, αλλά και σε μία εκδρομή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    2 minutes ago, erin0000 said:

    Όχι δεν ασχολούμαι με τους άλλους γονείς. Ενημέρωσα το παιδί σχετικά και με το που έγινε τέτοιο περιστατικό το κατάλαβε και ήρθε και μου το είπε αμέσως. Έβαλε και στη θέση της εκείνη που πήγε να την κοροιδέψει. Γιατί το έκανε επίτηδες το άλλο παιδί. Μιλούσε σε β'  ενικό πρόσωπο, ενώ είχε βάλει και άλλους στην ομάδα. Για να ξεγελαστεί το δικό μου παιδί και να νομίζει ότι μιλάει μόνο μαζί της...

     

    Με ενδιαφέρει να μάθει να προστατεύεται το δικό μου παιδί και όχι να συμμορφώνω άλλους γονείς.

     

    Δεν ξέρω τι σχέσεις έχεις με τους γονείς του άλλου παιδιού αλλά για το συγκεκριμένο περιστατικό θα τους ενημέρωνα! πρώτον γιατί οι άνθρωποι μπορεί να έχουν μαύρα μεσάνυχτα και να κινδυνεύει και το ίδιο τους το παιδί από την ανεξέλεγκτη χρήση και δεύτερον για να δείξω στο παιδί μου ότι κάποιες συμπεριφορές δεν είναι αποδεκτές!


    "Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε"

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τα survivor games ως αθλητικά παιχνίδια που σας ενοχλούν?  Λόγω.. καταγωγής? :-P


    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 3 λεπτά , marakiz είπε:

    Τα survivor games ως αθλητικά παιχνίδια που σας ενοχλούν?  Λόγω.. καταγωγής? :-P

    Με ενοχλεί να ονομάζονται survivor games...

    Ή να χωρίζονται συγκεκριμένα σε μπλε και κόκκινη ομάδα που παραπέμπει στην τηλεοπτική εκπομπή...

     

     

     

    πρίν από 6 λεπτά , zaxaroulini είπε:

     

    Δεν ξέρω τι σχέσεις έχεις με τους γονείς του άλλου παιδιού αλλά για το συγκεκριμένο περιστατικό θα τους ενημέρωνα! πρώτον γιατί οι άνθρωποι μπορεί να έχουν μαύρα μεσάνυχτα και να κινδυνεύει και το ίδιο τους το παιδί από την ανεξέλεγκτη χρήση και δεύτερον για να δείξω στο παιδί μου ότι κάποιες συμπεριφορές δεν είναι αποδεκτές!

    Δεν θα βρω άκρη... πίστεψέ με. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    36 minutes ago, marakiz said:

    Τα survivor games ως αθλητικά παιχνίδια που σας ενοχλούν?  Λόγω.. καταγωγής? :-P

     

    όχι καλέ, αλλά που τα κάνουν copy παστέ (για να μιλάμε και καλά Αγγλικά) και ταυτίζονται κιόλας, εγώ είμαι ο Ντάνος (ωραίο παιδί δεν λέω) εγώ είμαι ο τάδε κλπ κλπ


    "Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε"

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Θα ξεκινήσω πάλι παίρνωντας ως παράδειγμα εμένα, ως παιδί, όπου ιντερνετ με αυτή την ευρεία χρήση δεν υπήρχε, αλλά υπήρχαν κινητά. Πηρα αργότερα από τους περισσότερους συνομιλήκους μου κινητό. Οι γονείς μου κρατούσαν αντίσταση στην τάση της εποχής κι αυτοί. Θα αναφέρω όμως μερικές συμπεριφορές, που ισχυαν τότε και ισχύουν και τώρα και δεν κάνει το ιντερνετ τη διαφορά.

    • Αναζητούσαμε κινητό άλλου, για να βάλουμε μέσα την κάρτα sim που διατηρούσαμε. Να κάνουμε την όποια χρήση, έστω για λίγα λεπτά, με δανεικό κινητό.
    • Οποιος ήθελε να το παίζει "cool" θα κρατούσε το κινητό στο χέρι με κάθε ευκαιρία, έστω κι αν αυτό που έκανε ήταν αναπάντητες ή να γράφει ringtones ή να διαβάζει παλαιότερα μνμ ή να καταφράφει επαφές που δεν επρόκειτο ποτέ να χρησιμοποιήσει ή οτιδήποτε απολύτως ανούσιο.
    • Ανταλλαγή άγνωστων αριθμών και συνομιλία με αγνώστους μέσω sms.

    Αυτό που γίνεται με τα smartphones είναι αντίστοιχο. Αλλά υπάρχει πλέον το ιντερνε και η έκθεση είναι πολλαπλάσια.

     

    Η άποψη μου, όπως και σε κάθε τι δυνητικά επικίνδυνο: προτιμώ να γνωρίζει περι τίνος πρόκειται προκειμένου να έχει κριτική ικανότητα και να μπορέσει να διαχειριστεί ότι έρθει μπροστά του,  παρά να προσπαθώ να το προφυλλάξω ετεροχρονίζοντας την επαφή του με ένα αντικείμενο, που θα βρίσκει συνεχώς μπροστά του.

     

    Από κει κι πέρα, πρέπει να έχουμε υπόψιν ότι δεν γίνεται από τη μια πλευρά τα παιδιά να βλέπουν τους πάντες με ένα κινητό στο χέρι, να βγάζουν φωτογραφίες τη μούρη τους ή να παίζουν παιχνιδάκια κι από την άλλη να λέμε, "ναι αλλά είσαι μικρός ακόμη γι' αυτό". Το ανεβάζεις στα μάτια του παιδιού. Το λαχταρά ακόμη περισσότερο, ακόμη κι αν δεν το χρησιμοποιεί και απλώς το φέρει μαζί του.

    Στο κομμάτι της χρήσης τώρα, αντί να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας, είναι προτιμότερο να καταλάβουμε ότι υπάρχουν κάποια πράγματα που το παιδί θα θέλει περιεργαστεί ΜΟΝΟ ΤΟΥ. Κρυφά. Ερχεται εκείνη η ηλικία, όπου η περιέργεια δεν μοιράζεται με τη μαμά και τα "γιατί" στρέφονται προς άλλους κι όχι προς τη μανούλα, για να απαντηθούν. Αυτή η διαδικασία από μόνη της, είναι τολμηρή, είναι γαργαλιστική, είναι αστεία, είναι πλάκα, είναι αδρεναλίνη, είναι παιχνίδι. Το παιδί θα βρεθεί εκεί, είτε στα 8, είτε στα 10, είτε στα 15. 

     

    1 hour ago, erin0000 είπε:

    Ενημέρωσα το παιδί σχετικά και με το που έγινε τέτοιο περιστατικό το κατάλαβε και ήρθε και μου το είπε αμέσως. Έβαλε και στη θέση της εκείνη που πήγε να την κοροιδέψει. Γιατί το έκανε επίτηδες το άλλο παιδί. Μιλούσε σε β'  ενικό πρόσωπο, ενώ είχε βάλει και άλλους στην ομάδα. Για να ξεγελαστεί το δικό μου παιδί και να νομίζει ότι μιλάει μόνο μαζί της...

     

     

    Το καλύτερο για όλους, είναι να ξέρει το παιδί πως να σταθεί (καλά έκανες και την ενημέρωσες) και όχι να προσπαθούμε να το προστατέψουμε, κάνοντας εμείς τον επιτηρητή. Χρειάζεται να ξέρει να "βάζει στη θέση τους" όποιους προσπαθούν να το περιγαλάσουν. 

     

     

    Κατά τα άλλα, κακά τα ψέμματα. Τα παιδιά ΒΑΡΙΟΥΝΤΑΙ!!! Το ιντερνετ είναι ένας ανεξερεύνητος τόπος, με άπειρες πιθανότητες και ανθρώπους. Αυτό το άγνωστο είναι τρομερά δελεαστικό. Αφού δεν έχουν κανένα άλλο "άγνωστο" να εξερευνήσουν και όλα τα ζουν τυποποιημένα και καλά οργανωμένα, κάπου θα εκτονώσουν την ανάγκη τους για πειραματισμό. 

     

    Καλή ενημέρωση του γονέα, ανοιχτότητα απέναντι στο παιδί ώστε να μπορέσει να ζητήσει βοήθεια όταν χρειαστεί και υπομονή. Λίγα χρόνια αργότερα, θα το έχει εξαντλήσει και θα βγάζει μόνο selfie. 

     

    ΥΓ. Δεν είδα αναφορά στο youtube. Παρακαλώ όσες μανούλες έχουν παιδάκια δημοτικού, να μπουν και να παρακολουθήσουν μερικούς youtubers, να δουν σε τι συνίσταται το νέο αυτό προϊόν. Πολύ σημαντικό, να διαβάσετε τα σχόλια που γράφονται από κάτω. Τον πρώτο καιρό νόμιζα ότι ο κόσμος που σχολιάζει έχει χαζέψει ή πάθαινε εγκεφαλικό την ώρα που έγραφε. Λίγο αργότερα, συνειδητοποίησα ότι η πλειοψηφία των θεατών και σχολιαστών είναι παιδάκια δημοτικού, άντε και γυμνασίου. Πάρτε μια ιδέα. 

    Επεξεργάστηκαν by kine
    αυτό άρεσε στην/στον 1 person

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Να πω και κάτι άσχετο βρε κορίτσια? πόσοι γονείς έχουν πάρει ένα δώρο στο παιδί τους βιβλίο? να του μάθουν τι σημαίνει διαβάζω ένα βιβλίο, ανακαλύπτω μέσω του βιβλίου όλο τον πλανήτη? Συμφωνώ ότι τα παιδιά βαριούνται, σε πληροφορώ όμως ότι το καλύτερο παιχνίδι του δικού μου είναι τα πειράματα! παίρνει διάφορα υλικά στο σπίτι (ζάχαρη, καφέ, ποτηράκια, νερό κλπ κλπ) και παίζουν με τους φίλους τους ώρες, φυσικά κάποιος πρέπει να μαζέψει το σπίτι μετά, δεν είναι πιο εύκολο να τους πασάρεις ένα κινητό ή ταμπλετ?


    "Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε"

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κine, δεν ξέρω τι βιώματα είχες ως παιδί και εφηβη, όμως για μένα ήταν αδιανόητο να κάνω το οτιδήποτε κρυφά από τους γονείς μου, όχι επειδή "έτσι είχα μάθει", ή φοβομουν, αλλά επειδή είχαμε δημιουργήσει μια σχέση απόλυτης εμπιστοσύνης την οποία δεν ήθελα να προδώσω και η οποία υφίσταται έως σήμερα και ολοένα και δυναμώνει. Αυτή τη σχέση προσδοκώ να χτίσω και με τα παιδιά μου και σε διαβεβαιώ πως δε χτίζεται ούτε με τη διακριτική συνύπαρξη των δύο μερών, ούτε και με τη θεωρητική προσέγγιση μονάχα, απαιτούνται και πράξεις.

    Δεν ξέρω γιατί ξορκίζεις με τόσο πάθος τη γονεϊκη ανάμειξη ή εποπτεία ή παρέμβαση. Κρίνω πως είναι απαραίτητο στοιχείο, θα έλεγα συστατικό στοιχείο του γονεϊκου ρόλου, το οποίο φυσικά προοδευτικά εξαλείφεται.


    Ο τρόπος που σε αντιμετωπίζει η ζωή είναι ένας ανελέητος καθρέφτης του τρόπου που εσύ αντιμετωπίζεις τη ζωή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αυτά @zaxaroulini σίγουρα είναι διέξοδοι για να έχει το παιδί δραστηριότητες και να μην καταφεύγει μόνιμα στο ίντερνετ για να περνάει την ώρα του. Το θέμα είναι το πώς χειρίζεσαι το ότι, παράλληλα με αυτά, το παιδί θα θελήσει να έχει μια επαφή με το τι κάνουν οι συνομήλικοί του...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Το κινητό και ο υπολογιστής είναι εργαλεία. Το παιδί θα τα χρησιμοποιήσει όπως μάθει.

    Αν βλέπει τους γονείς όλη μέρα στο facebook, και δεν έχει και επίβλεψη αυτό θα κάνει.

    Μπορεί το ίδιο καλά να χρησιμοποιεί το τηλέφωνο απλά ως τηλέφωνο, να επικοινωνεί μέσω viber κλπ με φίλους, να ψάχνει χειροτεχνίες, πειράματα, κατασκευές, ή ότι άλλο το ενδιαφέρει στο youtube και σε εξειδικευμένα sites, ή να ψάχνει για τσόντες. Αν το κινητό έρθει σαν συνέχεια μίας εξοικείωσης με το διαδίκτυο, έχει προηγηθεί για καιρό το οικογενειακό laptop ή tablet, έχει το παιδί καταλάβει τους κινδύνους, είναι υπεύθυνο, έχει καλή επικοινωνία με τους γονείς, και άλλα ενδιαφέροντα, το κινητό είναι απλά μία πολύ χρήσιμη συσκευή. Αν τώρα οι γονείς περνάνε όλο τον ελεύθρεο χρόνο μπροστά από μία οθόνη και απλά δώσουν μια συσκευή με ελεύθερη πρόσβαση στα πάντα στο παιδάκι, ε τότε δε θα φταίει το κινητο :(

    αυτό άρεσε στις/στους 4 people

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    8 ώρες πρίν, Αννα 35 είπε:

    Κine, δεν ξέρω τι βιώματα είχες ως παιδί και εφηβη, όμως για μένα ήταν αδιανόητο να κάνω το οτιδήποτε κρυφά από τους γονείς μου, όχι επειδή "έτσι είχα μάθει", ή φοβομουν, αλλά επειδή είχαμε δημιουργήσει μια σχέση απόλυτης εμπιστοσύνης την οποία δεν ήθελα να προδώσω και η οποία υφίσταται έως σήμερα και ολοένα και δυναμώνει. Αυτή τη σχέση προσδοκώ να χτίσω και με τα παιδιά μου και σε διαβεβαιώ πως δε χτίζεται ούτε με τη διακριτική συνύπαρξη των δύο μερών, ούτε και με τη θεωρητική προσέγγιση μονάχα, απαιτούνται και πράξεις.

    Δεν ξέρω γιατί ξορκίζεις με τόσο πάθος τη γονεϊκη ανάμειξη ή εποπτεία ή παρέμβαση. Κρίνω πως είναι απαραίτητο στοιχείο, θα έλεγα συστατικό στοιχείο του γονεϊκου ρόλου, το οποίο φυσικά προοδευτικά εξαλείφεται.

     

    Δεν διαφωνώ. Κι εγώ είχα σχέση εμπιστοσύνης με τους γονείς μου κι έχω ακόμη, αλλά ήμουν πάντοτε ένα βήμα μπροστά στην ετοιμότητα να πειραματιστώ, να αναλάβω ευθύνες ή να διακινδυνέψω και οι γονείς μου, δεν ήταν πάντοτε ικανοί να κάνουν συζητήσεις που να προχωρούν σε τέτοιο βαθμό, ώστε να καταλήγουμε σε κοινό σημείο. Απλούστερα, με εμπιστευόντουσαν λιγότερο απ' όσο ήθελα, αλλά εγώ εμπιστεύομαι τον εαυτό μου, περισσότερο απ' όσο μπορεί να διαχειριστεί ένας γονέας. 

     

    Δεν την ξορκίζω, αλλά θεωρώ ότι η θέση της βρίσκεται στα πολύ πρώτα χρόνια. Απαξ και βρεθείς στην προεφηβεία, πιστεύω ότι η εποπτεία και η παρέμβαση, πρέπει να είναι χειρουργικού επιπέδου. Το παιδί θέλει και κατέυθυνση και οδηγό και συμβουλάτορες, αλλά οι γονείς είναι συνήθως πολύ προστατευτικοί για να μπορέσουν και δεχτούν ρίσκα που παίρνει το παιδί, ενώ ταυτόχρονα το συμβουλεύουν πως να τα διαχειριστεί καλά. Οπως επίσης να δεχτούν, ότι μπορεί να συμβουλέψουν, αλλά το παιδί να κινηθεί διαφορετικά. Ενας γονιός που είναι ανοιχτός σε όλα αυτά τα ενδεχόμενα, μπορεί να κάνει πολύ χρήσιμες παρεμβάσεις. Οταν όμως ο γονιός δεν είναι τόσο ανοιχτός, είναι πολύ πιθανό το παιδί να δημιουργήσει μια σφαίρα προστασίας, γύρω από πραγματάκια που προφυλλάσει, από το μάτι του γονέα,

     

    Μακάρι, τα παιδιά σου να έχουν απόλυτη εμπιστοσύνη σε σένα κι εσύ να τους εμπιστεύεσαι εξίσου, ώστε να μπορούν να μοιράζονται ελεύθερα μαζί σου, όλα τα δύσκολα και αμήχανα θέματα που φέρνει η εφηβεία. Εγώ μοιραζόμουν όσο περισσότερο μπορούσα. Αλλά τι να κάνουμε, που δεν μπορούσαν να ακούσουν ότι η φίλη μου έκανε έκτρωση κρυφά απο την οικογένεια της και τώρα, μιλάμε από μηνύματα γιατί ανησυχώ, αν είναι καλά; Τους το είπα λίγα χρόνια αργότερα, αλλά δεν μπορούσαν να το ακούσουν στα 13 μου. 

     

    Ευελπιστώ να τα καταφέρεις, να τους δώσεις την ανατροφή που περιγράφεις - δεν διαφωνώ καθόλου με της στάση σου απέναντι σε socialmedia κτλ. Και γω στα ίδια βρίσκομαι, αλλά σκέφτομαι πάντοτε ότι ίσως η κόρη μου έρθει μια μέρα στο σπίτι και μου πει, "πάω στις μαιρούλας, να δούμε survivor γιατί εμείς δεν έχουμε τηλεόραση!" . Δε θα της απαγορεύσω κι ας ξενερώσω που προτιμά να δει αυτό το γελοίο προϊόν, από το να κάνει οτιδήποτε άλλο στον κόσμο, για εκείνο το απόγευμα.

    Επεξεργάστηκαν by kine

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Θα συμφωνήσω με αυτό που έγραψαν κάποιες κοπέλες, ότι αν το παιδί βλέπει το γονιό να ασχολείται, θα ασχοληθεί και αυτό, και θα προσθέσω ότι πολλοί δίνουν στο παιδί τους από μόνοι τους τάμπλετ, πχ σε δίχρονα. Προσωπικά, μέχρι να μάθαινε το παιδί μου από άλλα παιδιά ότι υπάρχει και ο "μαγικός κόσμος" των ηλεκτρονικών παιχνιδιών, του ίντερνετ και των βίντεο, δεν θα του τον έδειχνα από μόνη μου, δεν θα του έλεγα πχ ότι η συσκευή έχει παιχνίδια, βιντεάκια κλπ, θα το άφηνα να νομίζει ότι είναι κάτι σαν το σταθερό τηλέφωνο ή ότι ο υπολογιστής είναι απλώς για να γράφεις... Αργά ή γρήγορα προφανώς θα μάθουν, στο δημοτικό σίγουρα, αλλά δεν συμφωνώ ότι "είναι στο dna" τους, όπως λένε πολλοί που ενθουσιάζονται που το δίχρονο ξέρει να χρησιμοποιήσει κινητό. Απλά το βλέπει από τους μεγάλους, και λογικό είναι να ψάχνεται, όπως ας πούμε εμείς παίζαμε με το σταθερό τηλέφωνο και καλούσαμε Ζιμπάμπουε! Ακόμη, θεωρώ πως αν ένα παιδί μέχρι τα 6-7 (ή όσο είναι όταν μάθει ότι οι συσκευές εμπεριέχουν και διασκέδαση) έχει συνηθίσει να διασκεδάζει με άλλες δραστηριότητες, πχ βιβλία, ζωγραφική, χαρτοκοπτική, πειράματα κλπ, τότε όταν θα μάθει για την τεχνολογία δεν θα ξεχάσει τα υπόλοιπα, ενώ αν μάθει από 2 χρονών τάμπλετ δεν πρόκειται μετά να το ενθουσιάσει η ζωγραφική πχ! Έχω ακούσει πάντως και την άλλη άποψη που με προβλημάτισε, ότι καλύτερα να το έχεις τελείως ελεύθερο όπως οποιοδήποτε άλλο παιχνίδι ώστε να μην του κάνει εντύπωση κι έτσι όσο ασχολείται ας πούμε με τη ζωγραφική θα ασχολείται και με αυτό επειδή θα το έχει δεδομένο και δεν θα το θεωρεί κάτι ιδιαίτερο, αλλά δεν ξέρω, διατηρώ τις επιφυλάξεις μου γιατί τα έντονα χρώματα και η κινούμενη εικόνα πιστεύω πως και πάλι θα το προσελκύουν περισσότερο.

    Προσωπικά μεγάλωσα στα 90ς, οπότε έζησα ήδη στο δημοτικό την απλή μορφή του υπολογιστή με παιχνίδια τύπου κρεμάλα, dyna ή το bang bang με τα κανόνια, και άπειρη ζωγραφική επί της οθόνης, και ίσχυε και τότε ότι κολλάγαμε λίγο... μη μιλήσω για την εξάρτηση από την τηλεόραση, που εκτός από όλη μέρα παιδικά τα σαββατοκύριακα, όλη η τάξη στο δημοτικό έβλεπε το Κωνσταντίνου και Ελένης (τότε πρωτοπροβαλλόταν) και στο γυμνάσιο το big brother και όσοι δεν βλέπαμε ήμασταν η μειοψηφία.

    Πάντως, για να επανέλθω στο θέμα του τι βλέπει από τους γονείς και στο θέμα της κοινωνικοποίησης αν το παιδί διαφέρει από τη μάζα, πιστεύω πως για κάποια πράγματα που κάνουν οι συμμαθητές του ίσως δεν ενδιαφερθεί ποτέ το ίδιο αν δεν το βλέπει σπίτι του, πχ δεν θυμάμαι να ένιωθα μειονεκτικά που δεν έβλεπα πχ το σίριαλ, ίσα ίσα το θεωρούσα βλακεία επειδή έτσι είχα μάθει από το σπίτι μου. Και στο γυμνάσιο που όλοι είχαν κινητό, θυμάμαι ήμασταν μόνο δύο παιδιά που αντιστεκόμασταν σθεναρά αλλά το κάναμε από άποψη, όχι απαραίτητα επειδή δεν μας άφηναν (χίπστερ της εποχής, χαχα!) Γενικά στο γυμνάσιο (επειδή στο δημοτικό ήταν πιο απλά τα πράγματα) όσα παιδιά ήμασταν κάπως "διαφορετικά" βρίσκαμε έστω και 2-3 παιδιά που ήταν παρόμοια με εμάς, που έκαναν ίδιες εξωσχολικές δραστηριότητες πχ μουσικά όργανα, ή που γνωριζόμασταν ήδη από το νηπιαγωγείο και κάναμε παρέα με αυτά και δεν μας πείραζε όσο κι αν μας έβλεπαν σαν ούφα τα πιο "προχωρημένα", επειδή απλά δεν μας ένοιαζε να κάνουμε παρέα με όλη την τάξη. Δεν ξέρω βέβαια πως είναι σήμερα γιατί ίσως πλέον τα παιδιά που δεν κολλάνε με τη μάζα τα ψάχνεις με το σταγονόμετρο αλλά ίσως δεν είναι τόσο δύσκολη η κοινωνικοποίηση γιατί όλο και κάτι θα βρεις να κολλήσεις με τα άλλα παιδιά. Θυμάμαι πχ ότι μπορεί να μην ακούγαμε ίδια μουσική και να είχαμε μεσάνυχτα σχετικά με συγκροτήματα που άκουγαν οι περισσότεροι, αλλά όλοι ασχολούμασταν πχ με το ποδόσφαιρο (λόγω euro 2004!) κι έτσι δεν αποκλειόμασταν ούτε θεωρούμασταν ούφο εντελώς (εντάξει λίγο θεωρούμασταν :-D) !

    Επεξεργάστηκαν by little lamb

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αν έχω καταλάβει καλά, ένα άλλο θέμα που απασχολεί τη θεματοθέτρια δεν είναι μόνο το τι κάνει ο γονιός με το δικό του παιδί, αλλά και το τι γίνεται στην περίπτωση κατάχρησης από άτομα του περιβάλλοντος του παιδιού, που επηρεάζουν και το ίδιο, όπως για παράδειγμα με τα διάφορα βίντεο. Αυτό είναι επίσης ένα μεγάλο θέμα γιατί προφανώς δεν έχουν όλοι οι γονείς τις ίδιες απόψεις ή την ίδια ενημέρωση. Γι' αυτόν τον λόγο αναρωτιέμαι μήπως είναι καλύτερο τελικά το παιδί να είναι μέσα στα πράγματα, με πολύ καλή ενημέρωση όμως, έτσι ώστε να μπορεί να προφυλαχθεί στην περίπτωση που διαπιστώσει ότι εκτίθεται από ενέργειες φίλων....

    αυτό άρεσε στις/στους 2 people

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 54 λεπτά , Έσπερος είπε:

    Αν έχω καταλάβει καλά, ένα άλλο θέμα που απασχολεί τη θεματοθέτρια δεν είναι μόνο το τι κάνει ο γονιός με το δικό του παιδί, αλλά και το τι γίνεται στην περίπτωση κατάχρησης από άτομα του περιβάλλοντος του παιδιού, που επηρεάζουν και το ίδιο, όπως για παράδειγμα με τα διάφορα βίντεο. Αυτό είναι επίσης ένα μεγάλο θέμα γιατί προφανώς δεν έχουν όλοι οι γονείς τις ίδιες απόψεις ή την ίδια ενημέρωση. Γι' αυτόν τον λόγο αναρωτιέμαι μήπως είναι καλύτερο τελικά το παιδί να είναι μέσα στα πράγματα, με πολύ καλή ενημέρωση όμως, έτσι ώστε να μπορεί να προφυλαχθεί στην περίπτωση που διαπιστώσει ότι εκτίθεται από ενέργειες φίλων....

     

    Αυτό ακριβώς Έσπερος. Δεν είναι μόνο το τι κάνει ή δεν κάνει ένας γονιός. Το παιδί δεν είναι αποκομμένο από το περιβάλλον. Το τι γίνεται στον περίγυρο, το επηρεάζει περισσότερο από όσο νομίζετε. Οπότε για να έχει άμυνες θα πρέπει και ο γονιός να το ενημερώνει σωστά από νωρίς. Καλύτερα η ενημέρωση να γίνει από ενήμερους γονείς και όχι από φίλους.

    Επίσης μην νομίζετε ότι ασχολούνται πχ με το fb όσα παιδιά βλέπουν τους γονείς τους να ασχολούνται με αυτό. Γίνεται και το αντίθετο. Δηλαδή ο γονιός να μην έχει ιδέα από υπολογιστές και διαδίκτυο και το παιδί να έχει ανοίξει λογαριασμό χωρίς να το ξέρουν καν οι γονείς του.

     

    Θα ήθελα ακόμη να επισημάνω ότι δεν έχει νόημα να ανατρέχει ο καθένας στα παιδικά του χρόνια... Ξέρετε, όσο περνάει ο καιρός πολλά πράγματα τα ωραιοποιούμε. Δεν τα αντιλαμβανόμαστε στις σωστές τους διαστάσεις. Πάντα τείνουμε να τους βάζουμε μια θετική χροιά. Γι΄αυτό καταλήγουν όλες οι γενιές στο "στην εποχή μας όλα ήταν όμορφα, ενώ τώρα τα νέα παιδιά μπλα μπλα μπλα...":)

    Οπότε ας μιλάμε με όρους της εκάστοτε εποχής.  

     

    αυτό άρεσε στις/στους 3 people

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Ισα ίσα εγώ θεωρώ ότι και στην εποχή μας, υπήρχε η αντίστοιχη ανησυχία από τους γονείς για τις νέες τεχνολογίες, αλλά και η αντίστοιχη εγρήγορση από τα παιδιά, να εισέλθουν σε αυτή, όπως μπορεί το καθένα.

     

    Θα ξανα πω για το youtube. Ενημερωθείτε, δείτε πως λειτουργεί και τι ρόλο παίζουν τα κανάλια και οι youtubers. Πλέον, είναι σύνηθες να βλέπω σχόλια 7χρονων και 10χρονων (αρα έχουν λογαριασμό), κάτω από βίντεο ποικίλης ύλης. Δεν είναι τόσο τραγικό το τί βλέπουν - είναι ίσως καλύτερο από τα προΪόντα της ελληνικής τηλεόρασης, αλλά είναι πολύ ανησυχητικό, με πόση ευκολία θα γράψουν κάτι δημόσια ή θα ανεβάσουν ένα βίντεο. Συχνά αντιλαμβάνομαι ότι το παιδί που γράφει, δεν κατανοεί που απευθύνεται, ότι το κείμενο του είναι απόλυτα ορατό από τον καθένα και γενικότερα τις διαστάσεις του διαδικτύου. Το ακόμη χειρότερο, είναι ότι αυτά τα βίντεο που τόσο εύκολα τραβιούνται γιατί ο καθένας έχει πρόσβαση σε μια κάμερα, ακόμη κι αν δεν έχει δικό του κινητό, ανεβαίνουν εξίσουν εύκολα στο youtube.

     

    Ενα παιδί που θα βρεθεί σε κάποιο βίντεο ή ακόμη θα τραβήξει τον εαυτό του και θα το ανεβάσει, είναι έκθετο σε σχολιασμό και διασυρμό που μάλλον δεν έχει ούτε την γνώση ότι θα συμβεί, αλλά ούτε και την ωριμότητα να διαχειριστεί. Μετά αρχίζουν οι γονείς και μιλάνε για cyber bullying και άλλα ευτράπελα, ενώ δεν έχουν καν επίγνωση, σε τι είδους δίκτυα δραστηριοποιείται το παιδί εν αγνοία του.

     

    Οπότε, εγώ επιστρέφω, στο να έχει το παιδί την ενημέρωση που αντιστοιχεί στην περιέργεια του. Δηλαδή να παίρνει απαντήσεις για όσα ρωτά και να ενημερώνεται γύρω από αυτά, αλλά να μην του δίνεται πολύ περισσότερη πληροφορία από αυτή που χρειάζεται την δεδομένη στιγμή. Να ακολουθείς τα βήματα τα του και να μην προτρέχεις. Και στα πρώτα βήματα, μέχρι να έχεις την βεβαιότητα ότι το παιδί ξέρει να χρησιμοποιεί το εργαλείο αυτό και γνωρίζει τις συνέπειες των πράξεων του, να έχεις και μια διακριτική εποπτεία, από καιρό σε καιρό, να βλέπεις ότι όντως κινείται όπως φαντάζεσαι.

    αυτό άρεσε στην/στον 1 person

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 16 λεπτά , kine είπε:

    Οπότε, εγώ επιστρέφω, στο να έχει το παιδί την ενημέρωση που αντιστοιχεί στην περιέργεια του. Δηλαδή να παίρνει απαντήσεις για όσα ρωτά και να ενημερώνεται γύρω από αυτά, αλλά να μην του δίνεται πολύ περισσότερη πληροφορία από αυτή που χρειάζεται την δεδομένη στιγμή. Να ακολουθείς τα βήματα τα του και να μην προτρέχεις. Και στα πρώτα βήματα, μέχρι να έχεις την βεβαιότητα ότι το παιδί ξέρει να χρησιμοποιεί το εργαλείο αυτό και γνωρίζει τις συνέπειες των πράξεων του, να έχεις και μια διακριτική εποπτεία, από καιρό σε καιρό, να βλέπεις ότι όντως κινείται όπως φαντάζεσαι.

     

    Πρέπει λίγο να προτρέχεις για να προλαμβάνεις. Πρέπει να το ενημερώνεις για το τι να προσέξει. 

     

    Σχετικά με το youtube που λες, δεν πρέπει να ενημερώσεις ένα παιδί σχετικά όταν βλέπεις ότι οι φίλοι του τραβάνε βιντεάκια με το κινητό; ότι πρόσεχε, μην συμμετέχεις γιατί μπορεί το βίντεο να το βάλουν στο διαδίκτυο (με χίλιους δυο τρόπους) και να είναι ορατό στους πάντες;

     

     

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @kine Στο youtube κυκλοφορούν από πολύ όμορφα μέχρι άκρως ακατάλληλα βίντεο. Ως εφαρμογή δεν θα έπρεπε να υπάρχει σε κανένα κινητό με πρόσβαση από παιδί, τουλάχιστον μέχρι τα 8-9 έτη. Δυστυχώς συνήθως είναι προεγκατεστημένη και δεν είναι εύκολο να αφαιρεθεί. Επίσης δεν μπορείς να φιλτράρεις τα προτεινόμενα βιντεο, που πάει να πει ότι μπορεί να βρεις μπροστά σου τουλάχιστον ενοχλητικό περιεχόμενο. Ωστόσο υπάρχει η εφαρμογή youtube kids, η οποία έχει φιλτραρισμένο υλικό και δυνατότητα αποκλεισμού βίντεο. Δυστυχώς δεν είναι διαθέσιμη στην Ελλάδα, μπορείς όμως τεχνικά να προσπεράσεις τον περιορισμό. 

     

    Μπράβο βρε συ @erin0000 το έθεσες πολύ ωραία! Τα δικά μας βιώματα ανήκουν σε μια άλλη εποχή, το να συγκρίνουμε εποχές δε βοηθάει πουθενά, εκτός και αν το κάνουμε αναλογικά. Για παράδειγμα, οι δικοί μου εκνευρίζονταν πολύ και θεωρούσαν ότι έχω κόλλημα με το walkman μου. Για την εποχή μου το να έχει ένα παιδί walkman θεωρούνταν πρωτοπορία Δεν το είχαν ζήσει, τους φαινόταν άσχημη και μόνο η ιδέα να έχεις ακουστικά στα αυτιά, πόσο μάλλον όταν δεν σου επέτρεπαν να τους ακούς :-D Πλέον η εικόνα του "καλωδιομένου" εφήβου είναι συνηθισμένη. Τότε ήταν το ίδιο άσχημο με το να βλέπεις ένα παιδί με κινητό.

     

    Στο θέμα που έθεσες, είναι τρεις οι παράγοντες. α) ο γονιός να ενημερώνεται και συμμετέχει στις ηλεκτρονικές δραστηριότητες του παιδιού και όχι μόνο, ώστε να αντιλαμβάνεται στις σωστές διαστάσεις αν υπάρχει ή όχι πρόβλημα β)να μπορεί να ενημερώνει το παιδί του για τυχόν κινδύνους όχι όμως με απολυταρχικό τρόπο γ) να διατηρεί μια σχέση εμπιστοσύνης και όχι μέντορα απέναντι στο παιδί, ώστε αυτό να μπορεί να του μιλήσει αν νιώσει ότι κάτι πάει στραβά 

    Ο συνδυασμός των παραπάνω θα εξοπλίσει το παιδί με τα απαραίτητα εφόδια να αναγνωρίζει τις ανάρμοστες συμπεριφορές και τα επικίνδυνα μονοπάτια και παράλληλα αν συμβεί κάτι θα νιώθει ασφάλεια να απευθυνθεί στον γονέα.

     

    Θυμήθηκα πάντως την μεγάλη, που όταν ήταν 13 νομίζω και ήταν δημοφιλής η Πάτυ, γυρίζει σπίτι από φίλη συνομήλικη γειτόνισσα και μας ανακοίνωσε ότι η φίλη της είναι εντελώς χαζή. Γιατί την ρωτάω; Γιατί είναι τόσο χαζή που πιστεύει ότι αυτός που της μιλάει στο messenger είναι όντως ηθοποιός από το σήριαλ!

    Αν δεν είχε προηγηθεί προετοιμασία για την ανωνυμία στο διαδίκτυο, σιγά μην αντιλαμβανόταν το παιδί πόσο επικίνδυνο είναι κάτι τέτοιο.

     

    Δεν πιστεύω ότι αν εισάγεις την τεχνολογία στη ζωή του παιδιού, αυτόματα αυτό θα μεταμορφωθεί σε ζομπι και δε θα θελήσει τίποτε άλλο. Προφανώς αν του πετάς ένα κινητό για να μη σε απασχολεί και δεν του δίνεις κανένα άλλο ερέθισμα, ναι το κινητό θα γίνει ο κόσμος του. Το ζωντανό βίωμα και αλληλεπίδραση δεν αντικαθίσταται από καμία πλασματική και ο άνθρωπος πάντα θα επιδιώκει τη διάδραση που ερεθίζει όλες του τις αισθήσεις. Αυτό είναι και το στοίχημα όλων των developers, η όσο πιο πιστή αναπαράσταση της ανθρώπινης διάδρασης. Αντίθετα , νομίζω ότι η έλλειψη διάθεσης να ασχοληθείς πραγματικά με το παιδί (είτε με χρήση Η/Υ είτε με άλλο παιχνίδι),ή  η δαιμονοποίηση που φτάνει σε απαγόρευση  έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να οδηγήσουν ένα παιδί στον εθισμό ή σε πραγματικά πολύ επικίνδυνα κατατόπια.

    αυτό άρεσε στις/στους 2 people

    VBsMp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @vtgian συμφωνώ με όσα έγραψες. Και εγώ προσπαθώ να χτίσω σχέση εμπιστοσύνης και να μην είμαι η μαμά που όλο απαγορεύει και δεν καταλαβαίνει... Από την άλλη σίγουρα θέτω κάποια όρια, δεν αφήνω το παιδί ανεξέλεγκτο. Είμαι από κοντά, εξηγώ, ενημερώνω και προσπαθώ να αναπτύξω την κριτική του σκέψη.

    αυτό άρεσε στην/στον 1 person

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 32 λεπτά , erin0000 είπε:

     

    Πρέπει λίγο να προτρέχεις για να προλαμβάνεις. Πρέπει να το ενημερώνεις για το τι να προσέξει. 

     

    Σχετικά με το youtube που λες, δεν πρέπει να ενημερώσεις ένα παιδί σχετικά όταν βλέπεις ότι οι φίλοι του τραβάνε βιντεάκια με το κινητό; ότι πρόσεχε, μην συμμετέχεις γιατί μπορεί το βίντεο να το βάλουν στο διαδίκτυο (με χίλιους δυο τρόπους) και να είναι ορατό στους πάντες;

     

     

     

     

    Είχαμε αυτή την κουβέντα με τους γιους μου τις προάλλες, λόγω βίντεο που αναρτά τακτικά παιδί από το σχολείο (10 ετών ο συγκεκριμένος). Ερχεται η ώρα που ακόμη και το τι θα πει παιδοφιλία και γιατί δε μοιραζόμαστε ο,τι να 'ναι με αγνωστους χρειάζεται να το θίξουμε δυστυχώς. Πού να φανταστεί το 8χρονο ότι υπάρχουν και τέτοιοι κίνδυνοι; Αναγκαστικά πρεπει να προτρεξουμε. Και μάλιστα μου κάνει εντύπωση από γνωστούς και γονείς συμμαθητών ότι ενημερώνουν και "φοβίζουν" τα κορίτσια αλλά όχι τα αγόρια, που προσωπικά μου φάινεται εντελώς μυστήριο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!


    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.


    Συνδεθείτε τώρα