Χορηγία Επικοινωνίας:  160 Χρόνια Γκάζι 

19/11  Κυριακή από τις 11:00-14:00 π.μ. στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων
 Για ενήλικες και παιδιά από 5 -11 ετών !

Είσοδος Ελεύθερη 

Απαραίτητη η κράτηση θέσης!

Πατήστε στην εικόνα ή εδώ για να δηλώσετε συμμετοχή

texnopoli17nov.png

Evk

Απροσμενη εγκυμοσυνη

    43 δημοσιεύσεις σε αυτό το θέμα

    5 ώρες πρίν, Evk είπε:

    Αχ βρε φιλεναδα σ αυτη τη φαση ειμαι τοσο ευαλωτη κ κουρασμενη που κ εσυ αν μου εκανες προταση συγκατοικησης η γαμου ναι θα σου ελεγα!!! Φυσικα θα τον ηθελα κοντα μου κ κοντα στο μωρο,αλλα θελω να το κανει απο την καρδια του οταν θα το κανει, οχι επειδη με λυπαται στο χαλι που με βλεπει η για οικονομικους λογους. Οχι οτι ειμαστε τοσο ανετοι οικονομικα αλλα προτιμω να περιορισω αλλες δαπανες παρα να πιεστει αυτος να μεινει μαζι μου.

    Αγαπημενη μου Evk πρωτον μπραβο  για το θαρρος  σου  και για το μωρακι κ για τους γονεις σου κ οπως το σκεφτεσαι! Κανε αυτο που θελει η καρδια σου.. Συζητησε το με το μπαμπα οτι τον θελεις εκει. Δοκιμαστε το .! δεν εχεις να χασεις κατι!! Μη μπαινεις στη διαδικασια να σκεφτεις πως σκεφτεται.Ζηταν του να στα πει αυτος! καντε μια κουβεντα ενηλικες ειστε!! Ευχομαι να πανε ολα καλα κ να εχεις μια υπεροχη εγκυμοσυνη! Απολαυσε το!!

    αυτό άρεσε στις/στους 2 people

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    5 ώρες πρίν, Evk είπε:

    Αχ βρε φιλεναδα σ αυτη τη φαση ειμαι τοσο ευαλωτη κ κουρασμενη που κ εσυ αν μου εκανες προταση συγκατοικησης η γαμου ναι θα σου ελεγα!!! Φυσικα θα τον ηθελα κοντα μου κ κοντα στο μωρο,αλλα θελω να το κανει απο την καρδια του οταν θα το κανει, οχι επειδη με λυπαται στο χαλι που με βλεπει η για οικονομικους λογους. Οχι οτι ειμαστε τοσο ανετοι οικονομικα αλλα προτιμω να περιορισω αλλες δαπανες παρα να πιεστει αυτος να μεινει μαζι μου.

    Εγώ δεν ξέρω αν θα σε βολευω γτ πάω πακέτο με μια μπουμπου 4 μηνών οπότε θα γίνεται χαμός..Χεχε πλάκα κάνω να γελάσεις λίγο..Έτσι μπράβο!!! Επειδή δεν ξέρω πως το είπε δεν μπορώ να πάρω θεση αλλά δε νομίζω να στο είπε γτ σε λυπάται μην το σκέφτεσαι έτσι.Βέβαια όπως νιώθεις εσυ καλύτερα κανείς.Αλλά σκέψου οτι θα έχεις κ ψυχολογική συμπαράσταση.Αν είσαστε φίλοι Όπως έχω καταλάβει μπορείς να το δεις απλά σαν συγκατοίκηση Φίλων για να μοιράσουν τα έξοδα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    9 ώρες πρίν, Evk είπε:

    Αχ βρε φιλεναδα σ αυτη τη φαση ειμαι τοσο ευαλωτη κ κουρασμενη που κ εσυ αν μου εκανες προταση συγκατοικησης η γαμου ναι θα σου ελεγα!!! Φυσικα θα τον ηθελα κοντα μου κ κοντα στο μωρο,αλλα θελω να το κανει απο την καρδια του οταν θα το κανει, οχι επειδη με λυπαται στο χαλι που με βλεπει η για οικονομικους λογους. Οχι οτι ειμαστε τοσο ανετοι οικονομικα αλλα προτιμω να περιορισω αλλες δαπανες παρα να πιεστει αυτος να μεινει μαζι μου.

    Η γιαγια μου ελεγε οτι ενασ ανθρωποσ αγαπιεται για πολλουσ λογουσ..δεν χρειαζεται να ειναι η ομορφια..μμπορει να ειναι η εμπιστοσυνη ο σεβασμοσ που εμπνεει...η εξυπναδα του..το οτι μπορεισ να στηριχτεισ πανω του..η καλοσυνη του η ευγενεια του..

    Εγω απο αυτα που λεσ καταλαβαινω πωσ υπαρχουν οι βασεισ...και για τουσ 2 σασ.. 

    Μην σε  πιανουν οι εγωισμοι..ισωσ θα πρεπε να κανετε μια προσπαθεια..και που ξερεισ..να γινεται κανονικη οικογενεια!!!

    αυτό άρεσε στις/στους 3 people

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On ‎10‎/‎5‎/‎2017 at 9:52 PM, Evk said:

    Κοριτσακια μου το ευχαριστω ειναι λιγο για το ενδιαφερον κ την υποστηριξη που μου δειξατε καθεμια με τον τροπο της. Διαβαζοντας τα μνμ σας δακρυσα πολλες φορες βλεποντας τελικα π ο σ η τρυφεροτητα υπαρχει μεταξυ γυναικων που δεν γνωριζονται καν στον πραγματικο κοσμο. Ευτυχως κ οι υπολοιπες φιλες μου αντεδρασαν το ιδιο θετικα με εσας!!! Ο μπαμπας του μωρου μου προτεινε να ερθει να μεινουμε μαζι οσο θα ειμαι εγκυος κ μεχρι να μεγαλωσει λιγο το μωρο για να διευκολυνθουμε στη φροντιδα του κ να περιορισουμε τα εξοδα. Η αληθεια ειναι οτι θα με γαληνευε πολυ να μενουμε μαζι κ σιγουρα οικονομικα θα βοηθουσε αλλα ξερω οτι θα ειναι πιο ευτυχισμενος αν μεινει στο σπιτι του. Οποτε του ειπα να αφησουμε την κατασταση ως εχει κ να κοιμομαστε μαζι μερικες μερες την εβδομαδα μονο. δεν ξερω αν εκανα καλα αλλα δεν θελω να κανει τπτ αναγκαστικα. Μπορει αργοτερα να νιωσω οτι το θελει,προς το παρον ομως το καταλαβαινω οτι το κανει απο υπευθυνοτητα κ οχι επειδη το θελει πραγματικα. Οσο για τους γονεις μου εχουν τρελαθει να με παιρνουν τηλ κ να μου στελνουν μνμ οτι ανησυχουν κ οτι θα ειναι παντα διπλα μου σε ολα. Δεν εχω απαντησει ακομα. Τους αφηνω λιγο να ψηθουν... κ η ζωη συνεχιζεται με τρομερη κουραση, υπνηλια κ ελαφρες ανακατωσουρες.

     

    Καταρχας μπραβο γι ατην αποφαση σου και με το καλο να δεχτεις το μωρακι σας.Για τους γονεις σου θα πω πως όταν δουν το μωρο θα χεστουν από τη χαρα τους.Αυτη τη στιγμη χρειαζεσαι διπλα σου ατομα να σε στηριξουν και να σε βοηθησουν...όπως ολες οι μελλουσες μανουλες εννοω.Δωστους χρονο...παρε κι εσυ το χρονο σου...δικαιολογησε τους και λιγο και προετοιμασε τη μανουλα σου ότι σε λιγους μηνες θαεχει πολύ σιδερωμα να ριξει αφου θελει να βοηθησει....χαχαχα.

     

    Τωρα ως προς τον μπαμπα του μωρου νομιζω σκέφτεσαι λαθος.Ασε τις ψευτουπερηφανιες στην ακρη γιατι μονο σε λαθος αποφασεις σε οδηγουν.Ειναι ενηλικας ανθρωπος.Για την ωρα φερεται πολύ υπεύθυνα και μπραβο του.Απο την άλλη μπορει και αυτος να θελει να το ζησει ολο αυτό από κοντα...να το δοκιμασει τουλάχιστον.Υποθετω όπως χαμενη αισθάνεσαι κι εσυ ετσι αισθάνεται και αυτος.Εγω αν ημου στη θεση σου θα δεσομουν να ερθει να μεινει μαζι μου.Δεν ξερω για το οικονομικο αλλα σιγουρα θα σε βοηθησει στο ψυχολογικο κομματι.Δοκιμαστε το.....χαλαρα να δειτε πωα θα παει.Μη το απορριπτεις ετσι.Εχεις ένα μωρακι στην κοιλιτσα σου και αυτό το μωρακι εχει και μπαμπα.ΞΕρεις με την εγκυμοσυνη και τη γεννα ερχονται οι ορμονες και φερνουν τα πανω κατω.Θα φτασεις πολλες φορες νακλαις,να αγχωνεσαι,να μην εισαι καλα.Ειναι μεσα στο πακετα κι αυτά.Καλο θα είναι να εχεις καποιον κοντα σου.Ηρεμη μαμα...ηρεμο μωρο.Και σιγουρα να πηγαίνετε στο γιατρο μαζι με το μπαμπα.Θα τον βοηθησει κι εκεινον.Ξερεις οι μπαμπαδες συνηθως αντιλαμβάνονται τι θα πει μωρο μετα τη γεννα.Οσο πιο κοντα σου είναι στην εγκυμοσυνη τοσο πιο πολύ θα βοηθηθεί κι αυτος.Αν δειτε ότι η συγκατοικιση σας πιεζει ξανασκεφτεστε τι θα κανετε.Αλλα δοκιμασε το.

    αυτό άρεσε στις/στους 3 people

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ειναι πολυ δυσκολο να βρεις ισορροπια οταν δεν ειναι συντροφος σου ο μπαμπας του μωρου. Ξερω οτι στο τελος θα βρουμε ακρη απλως θα χρειαστει πολλη προσπαθεια. Σκεφτειτε πχ τι θα γινει αν μενουμε μαζι κ κανει αλλη σχεση... 1. Θα βγαινει μαζι της κ μετα θα γυριζει σ εμενα (που θα ειμαι κ σαν αεροστατο απο το φουσκωμα...);, 2. Θα τη φερνει στο σπιτι κ θα ειμαστε μια ωραια ατμοσφαιρα;, 3. Κ αυτη θα δεχτει να βγαινει με καποιον που συζει με τη μαμα του παιδιου του,εστω κ φιλικα;, οποτε απο το να βαλω κ αλλα αγχη στη ζωη μου προτιμω να μεινουμε χωρια. Το φυλο του μωρου ποτε το βλεπουμε, ξερετε; με εξεταση αιματος φαινεται η με υπερηχο; πηγα την παρ στο γιατρο αλλα ξεχασα να τον ρωτησω. 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites


    Διαφημίσεις


    37 minutes ago, Evk said:

    Ειναι πολυ δυσκολο να βρεις ισορροπια οταν δεν ειναι συντροφος σου ο μπαμπας του μωρου. Ξερω οτι στο τελος θα βρουμε ακρη απλως θα χρειαστει πολλη προσπαθεια. Σκεφτειτε πχ τι θα γινει αν μενουμε μαζι κ κανει αλλη σχεση... 1. Θα βγαινει μαζι της κ μετα θα γυριζει σ εμενα (που θα ειμαι κ σαν αεροστατο απο το φουσκωμα...);, 2. Θα τη φερνει στο σπιτι κ θα ειμαστε μια ωραια ατμοσφαιρα;, 3. Κ αυτη θα δεχτει να βγαινει με καποιον που συζει με τη μαμα του παιδιου του,εστω κ φιλικα;, οποτε απο το να βαλω κ αλλα αγχη στη ζωη μου προτιμω να μεινουμε χωρια. Το φυλο του μωρου ποτε το βλεπουμε, ξερετε; με εξεταση αιματος φαινεται η με υπερηχο; πηγα την παρ στο γιατρο αλλα ξεχασα να τον ρωτησω. 

    Αυτά κουκλα μου καλο θα ηταν να τα συζητήσεις μαζι του.Μονο αυτος μπορει να σου πει πωςτο σκέφτεται και τι εχει στο μυαλο του.Ασε που προβληματίζεσαι για πολλα?Αυτος πχ πως θα αισθανθεί όταν δει το μωρο?Οταν εσυ στο μελλον πχ κανεις μια άλλη σχεση και φερνεις το συντροφο σου Σπιτι?Ολα αυτά είναι πραγματα που δε μπορεις να απαντησεις με βεβαιοτητα τωρα.Ενα βημα τη φορα.Να σε ρωτησω όμως κατι.Εσυ το μπαμπα τον βλέπεις εντελως φιλικα?Η ιδεα του να εισαστε ζευγαρι σε απωθει?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Έχεις λίγο δρόμο ακομα για το φύλο του μωρού..Όταν θα κάνεις την Αυχενική διαφάνεια κάπου μεταξύ 12ης και 16ης εβδομάδας θα έχεις μια πρώτη εικόνα η οποία δεν είναι και 100% σίγουρη.Μετά απο αυτήν την εξέταση δλδ στην επόμενη επίσκεψη στο γιατρό σου, ανάλογα με τη θέση του μωρού,λογικά θα μπορεί.Όμως 100% σίγουρη θα μπορείς να είσαι στη Β επιπέδου.

    Μη μπερδεύεις το μυαλό σου τώρα με το αν ο πατέρας του μωρού έχει άλλη κ αν θα τη φέρει σπίτι κ τι θα κάνει..Η μέχρι τώρα στάση του δείχνει μια υπευθυνότητα και ωριμότητα οπότε απο μόνος του καταλαβαινοντας την κατασταση σου δε θα μπει στη διαδικασία να σε υποβάλει σε μια τέτοια κατάσταση.

    Πίστεψε με Όπως κ να το κανείς το παιδί που έχεις ειναι κ δικό του κ θα το σεβαστεί με κάθε τρόπο απο τη στιγμή που δέχτηκε να βοηθήσει στην ανατροφή.Εγω μένω στην αρχικη μου θεση..θέλεις βοήθεια κ υποστήριξη μην το αποκλείεις αμέσως.Δωσ'του λίγο χώρο..Ίσως θα μπορούσατε δοκιμαστικά να δείτε κάποιες μέρες της εβδομάδας πώς θα πάει για να μη νοιώθεις κ εσυ πιεσμένη.Και εννοείται ότι θα βρείτε τις ισορροπίες σας!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    @Evk ήμουν σίγουρη ότι θα άλλαζαν στάση οι γονείς σου, είναι το πρώτο σοκ που τους τάραξε :-P:-P:-P

    Σχετικά με τη συγκατοίκηση, συμφωνώ με τις σκέψεις που κάνεις, αν θα βρει ένας από τους δυο σας μια σχέση τι θα γίνει; θα είστε όλοι μαζί;; τουλάχιστον είναι πολύ καλό ότι υπάρχει συνεννόηση μεταξύ σας και προθυμία!!!!

    Όσον αφορά τις ανακατοσούρες κλπ, έχεις να υπομείνεις κι άλλα :-P:-P:-P όμως αυτά υποδεικνύουν μια υγιή εγκυμοσύνη!!! Με το καλό σου εύχομαι :-):-):-):-)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 8/10/2017 at 10:43 ΠΜ, Evk είπε:

    Ειναι πολυ δυσκολο να βρεις ισορροπια οταν δεν ειναι συντροφος σου ο μπαμπας του μωρου. Ξερω οτι στο τελος θα βρουμε ακρη απλως θα χρειαστει πολλη προσπαθεια. Σκεφτειτε πχ τι θα γινει αν μενουμε μαζι κ κανει αλλη σχεση... 1. Θα βγαινει μαζι της κ μετα θα γυριζει σ εμενα (που θα ειμαι κ σαν αεροστατο απο το φουσκωμα...);, 2. Θα τη φερνει στο σπιτι κ θα ειμαστε μια ωραια ατμοσφαιρα;, 3. Κ αυτη θα δεχτει να βγαινει με καποιον που συζει με τη μαμα του παιδιου του,εστω κ φιλικα;, οποτε απο το να βαλω κ αλλα αγχη στη ζωη μου προτιμω να μεινουμε χωρια. Το φυλο του μωρου ποτε το βλεπουμε, ξερετε; με εξεταση αιματος φαινεται η με υπερηχο; πηγα την παρ στο γιατρο αλλα ξεχασα να τον ρωτησω. 

    Δε νομίζω ότι στην παρούσα φάση θα έχει προτεραιότητα να κάνει κάποια σχέση ο άνθρωπος, σταμάτα να σκέφτεσαι τα χειρότερα σενάρια, κακό στον εαυτό σου κάνεις! Από τα λεγόμενα σου δείχνει σοβαρός άνθρωπος και πιστεύω ότι θα σε υποστηρίξει και θα προσπαθήσει κι ο ίδιος να βρει τις ισορροπίες. Είναι πολύ νωρίς για να σκέφτεσαι όλα αυτά, επικεντρώσου στο μωράκι που έχεις μέσα σου και όλα θα βρουν το δρόμο τους!!!

     

    Εξάλλου, μη νομίζεις ότι όταν ο μπαμπάς του μωρού είναι σύντροφος/σύζυγος κλπ όλα είναι ρόδινα!!! Ξέρεις πόσα προβλήματα βγαίνουν σε μια σχέση όταν έρχεται ένα μωρό; Οι άντρες συχνά νιώθουν παραγκωνισμένοι ή διαπιστώνουν ότι το παιδί δεν είναι προτεραιότητα κλπ. Έχεις δίπλα σου έναν άνθρωπο που σε εκτιμά και σε σέβεται και επέλεξε να είναι δίπλα σ'εσένα και στο παιδί που θα έρθει, όχι γιατί τον πίεσες εσύ ή το περιβάλλον του, αλλά επειδή το νιώθει!

     

    Όσο για το φύλο του μωρού, μπορεί να φανεί στην αυχενική διαφάνεια (υπέρηχος στον τρίτο μήνα) αλλά με σιγουριά θα φανεί στη Β' επιπέδου (υπέρηχος στον πέμπτο μήνα). Να εύχεσαι να είναι υγιές το παιδί και το φύλο είναι το λιγότερο!!!

    αυτό άρεσε στην/στον 1 person

    9maTp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπερα σε ολες τις διαδικτυακες μου φιλες! Ο καιρος περνα χωρις απροοπτα, το μωρακι μεγαλωνει, με το μπαμπα του εχουμε βρει ισορροπιες, ειναι πολυ προστατευτικος κ καλος μαζι μου (κ δεν το περιμενα αυτο), κ εδω αρχιζει ενα αλλο μεγαλο προβλημα για το οποιο θελω τη γνωμη σας: λιγο η εγκυμοσυνη κ οι ορμονες, λιγο που βλεπω ενα πιο γλυκο προσωπο, λιγο που νιωθω πολυ ευαλωτη νομιζω οτι αρχιζω να τον ερωτευομαι. Δεν ξερω βεβαια αν ειναι σοβαρο η αν απλα φταινε οι ορμονες. Κ ακομα ειμαστε στην αρχη... δεν ξερω αν πρεπει να του το πω, να απομακρυνθω να παω σε ψυχολογο η τι αλλο να κανω. Τι λετε κ εσεις; Αποφασισαμε βεβαια να μην μεινουμε μαζι αλλα τωρα πια δεν αμφιβαλλω οτι θα βαλει κ αυτος προτεραιοτητα το παιδι οπως κ εγω. Εν τω μεταξυ η μαμα μου ακομα βγαζει μια πικρα. Οχι απεναντι στο μωρο, κυριως απεναντι στον μπαμπα του, αλλα με βοηθαει πααααρα πολυ σε πρακτικα ζητηματα οποτε κανω τα στραβα ματια κ την αφηνω να λεει κ καμια κουβεντα παραπανω. Θα ηθελα πραγματικα τη γνωμη σας για ολα αυτα.

    αυτό άρεσε στις/στους 2 people

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    9 ώρες πρίν, Evk είπε:

    Καλησπερα σε ολες τις διαδικτυακες μου φιλες! Ο καιρος περνα χωρις απροοπτα, το μωρακι μεγαλωνει, με το μπαμπα του εχουμε βρει ισορροπιες, ειναι πολυ προστατευτικος κ καλος μαζι μου (κ δεν το περιμενα αυτο), κ εδω αρχιζει ενα αλλο μεγαλο προβλημα για το οποιο θελω τη γνωμη σας: λιγο η εγκυμοσυνη κ οι ορμονες, λιγο που βλεπω ενα πιο γλυκο προσωπο, λιγο που νιωθω πολυ ευαλωτη νομιζω οτι αρχιζω να τον ερωτευομαι. Δεν ξερω βεβαια αν ειναι σοβαρο η αν απλα φταινε οι ορμονες. Κ ακομα ειμαστε στην αρχη... δεν ξερω αν πρεπει να του το πω, να απομακρυνθω να παω σε ψυχολογο η τι αλλο να κανω. Τι λετε κ εσεις; Αποφασισαμε βεβαια να μην μεινουμε μαζι αλλα τωρα πια δεν αμφιβαλλω οτι θα βαλει κ αυτος προτεραιοτητα το παιδι οπως κ εγω. Εν τω μεταξυ η μαμα μου ακομα βγαζει μια πικρα. Οχι απεναντι στο μωρο, κυριως απεναντι στον μπαμπα του, αλλα με βοηθαει πααααρα πολυ σε πρακτικα ζητηματα οποτε κανω τα στραβα ματια κ την αφηνω να λεει κ καμια κουβεντα παραπανω. Θα ηθελα πραγματικα τη γνωμη σας για ολα αυτα.

    Αχ εγω χαρηκα...κ ελπιζω κ εκεινοσ να νιωθει το ιδιο...αν δεν σε εβλεπε εστω για λιγο σοβαρα δεν θα θελε καν να κρατησεισ το μωρο του..

    Κοιτα να βεβαιωθεισ πρωτα εσυ για τα δικα σου συναισθηματα..να εισαι σιγουρη πωσ δεν φταινε οι ορμονεσ και το οτι εισαι ευαλωτη...

    Οταν θα σαι βεβαιη πωσ τον ερωτευεσαι..να του το πεισ..ειστε ενηλικεσ..ειτε την απορριψη ειτε τα ευχαριστα μπορεισ να τα χειριστεισ...δεν εισαι μονη πια..οτι και να γινει εχεισ το μπεμπακι σου...

    Εγω πραγματικα ευχομαι να ενωθει η οικογενεια..

    Οσο για την μαμα ενταξει εχει λιγο δικιο..μπορει να θελει να σε σπρωξει με τον τροπο τησ να τα βρειτε..δεν εχει κ αδικο...

    Περιμενουμε νεα!!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    11 ώρες πρίν, Evk είπε:

    Καλησπερα σε ολες τις διαδικτυακες μου φιλες! Ο καιρος περνα χωρις απροοπτα, το μωρακι μεγαλωνει, με το μπαμπα του εχουμε βρει ισορροπιες, ειναι πολυ προστατευτικος κ καλος μαζι μου (κ δεν το περιμενα αυτο), κ εδω αρχιζει ενα αλλο μεγαλο προβλημα για το οποιο θελω τη γνωμη σας: λιγο η εγκυμοσυνη κ οι ορμονες, λιγο που βλεπω ενα πιο γλυκο προσωπο, λιγο που νιωθω πολυ ευαλωτη νομιζω οτι αρχιζω να τον ερωτευομαι. Δεν ξερω βεβαια αν ειναι σοβαρο η αν απλα φταινε οι ορμονες. Κ ακομα ειμαστε στην αρχη... δεν ξερω αν πρεπει να του το πω, να απομακρυνθω να παω σε ψυχολογο η τι αλλο να κανω. Τι λετε κ εσεις; Αποφασισαμε βεβαια να μην μεινουμε μαζι αλλα τωρα πια δεν αμφιβαλλω οτι θα βαλει κ αυτος προτεραιοτητα το παιδι οπως κ εγω. Εν τω μεταξυ η μαμα μου ακομα βγαζει μια πικρα. Οχι απεναντι στο μωρο, κυριως απεναντι στον μπαμπα του, αλλα με βοηθαει πααααρα πολυ σε πρακτικα ζητηματα οποτε κανω τα στραβα ματια κ την αφηνω να λεει κ καμια κουβεντα παραπανω. Θα ηθελα πραγματικα τη γνωμη σας για ολα αυτα.

    Καλημέρα! Για τη μαμά σου μην ανησυχείς, δείχνει πως θα σε στηρίξει σε όλα. Ειναι λίγο νωρίς αλλά κ να μην τον συμπαθήσει ποτέ δε θα χεις και τόσο μεγάλο πρόβλημα, εσύ όλους τους συγγενείς/γνωστούς που συναναστρέφεσαι τους συμπαθείς;; θα μείνει στη χειρότερη στα τυπικά. Σωστά το χειρίζεσαι προς το παρον.

    Σχετικά με το να πας σε ψυχολόγο, συγγνώμη κιόλας αλλά γέλασα!!!!

    Φυσικά και φταίει η εγκυμοσύνη! Προφανώς είσαι κ συ μια σαν εμένα, εγκεφαλικός άνθρωπος και πάντα πηγαίνεις με τη λογική και όχι το συναίσθημα. Χαρακτηρίζεις τον εαυτό σου ευάλωτη κι όμως τωρα είσαι πολύ πιο δυνατή γι αυτό κ έριξες τα τείχη! Άκου το σώμα σου! Οι ανάγκες του τωρα δεν είναι μόνο υλικές αλλα κ συναισθηματικές. 

    Θα σου πρότεινα να τον διεκδικήσεις αυτον τον έρωτα. Δεν εχεις να χάσεις και τίποτα αν δν πετύχει θα είστε οπως τωρα. Αν όμως πετύχει θα ειστε μια πολύ όμορφη οικογένεια! Επιπλέον σε ελκύει όντως!! Στην εγκυμοσύνη δε γινόμαστε οι λυσσάρες που ορμάνε παντού!!!! Απλα σου ηρθαν συναισθήματα που προφανώς δεν ήθελες να παραδεχτείς πως νιώθεις! 

    Διεκδίκησε το!

    αυτό άρεσε στην/στον 1 person

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    13 ώρες πρίν, Evk είπε:

    Καλησπερα σε ολες τις διαδικτυακες μου φιλες! Ο καιρος περνα χωρις απροοπτα, το μωρακι μεγαλωνει, με το μπαμπα του εχουμε βρει ισορροπιες, ειναι πολυ προστατευτικος κ καλος μαζι μου (κ δεν το περιμενα αυτο), κ εδω αρχιζει ενα αλλο μεγαλο προβλημα για το οποιο θελω τη γνωμη σας: λιγο η εγκυμοσυνη κ οι ορμονες, λιγο που βλεπω ενα πιο γλυκο προσωπο, λιγο που νιωθω πολυ ευαλωτη νομιζω οτι αρχιζω να τον ερωτευομαι. Δεν ξερω βεβαια αν ειναι σοβαρο η αν απλα φταινε οι ορμονες. Κ ακομα ειμαστε στην αρχη... δεν ξερω αν πρεπει να του το πω, να απομακρυνθω να παω σε ψυχολογο η τι αλλο να κανω. Τι λετε κ εσεις; Αποφασισαμε βεβαια να μην μεινουμε μαζι αλλα τωρα πια δεν αμφιβαλλω οτι θα βαλει κ αυτος προτεραιοτητα το παιδι οπως κ εγω. Εν τω μεταξυ η μαμα μου ακομα βγαζει μια πικρα. Οχι απεναντι στο μωρο, κυριως απεναντι στον μπαμπα του, αλλα με βοηθαει πααααρα πολυ σε πρακτικα ζητηματα οποτε κανω τα στραβα ματια κ την αφηνω να λεει κ καμια κουβεντα παραπανω. Θα ηθελα πραγματικα τη γνωμη σας για ολα αυτα.

    Καλημερα κοπελα μου! Χαιρομαι που ολα βαινουν καλως!! Η μαμα σου ισως θελει το χρονο της κ αυτη!! Ηταν ξαφνικο ολο αυτο!! Οσο για το μπαμπα του μωρου.. Κατσε σκεψου προσπαθησε να καταλαβεις τι ειναι ολο αυτο που σου συμβαινει! Μπορει να ειναι οι ορμονες οπως λες..Μπορει κ οχι! Μηπως τωρα που ειναι πιο κοντα σου τον "γνωριζεις" καλυτερα κ σου αρεσει αυτο? Οσο να'ναι για το μπαμπα του παιδιου μας νιωθουμε πραγματα! Σκεψου και πραξε αναλογα. Κ οπως σου ειπα παραπανω συζητησε το μαζι του! Ειναι καλο να ξερει κ αυτος κ εσυ τα συναισθηματα σας.! Δε ξερεις μπορει κ αυτος να νιωθει το ιδιο κ απλα να μην το λεει γιατι απο οτι εχω καταλαβει εχετε συζητησει πως θα γινει ολο αυτο!! Εγω ευχομαι να ειναι πραγματικο αυτο που νιωθεις (κ οχι ορμονες ανασφαλεια κλπ) κ αυτο οχι για το παιδι ,καθως εχουμε δει να τα καταφερνουν υπεροχα κ με το παραπανω ατομα που δεν ειναι ζευγαρι η μονογονεικες οικογενειες, αλλα για εσενα.. Για να εισαι χαρουμενη ερωτευμενη και να περνας καλα!!

    αυτό άρεσε στις/στους 2 people

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημέρα @Evk :)

     

    Δυο άνθρωποι με φιλικές σχέσεις, είχαν ενίοτε και ερωτικές επαφές και έτσι τους προέκυψε ένα παιδάκι. Και άρχισαν να βρίσκονται πιο πολύ, να μοιράζονται πιο πολλά, να φροντίζει ο ένας τον άλλο, να φαντάζονται μαζί, τη ζωή που κυοφορείται στην κοιλιά της μαμάς. Τι πιο λογικό και αυτονόητο, από το να αρχίσουν να αισθάνονται πιο βαθυά συναισθήματα ο ένας για τον άλλο και να ενισχύεται το δέσιμο μεταξύ τους;

     

    Πιο πολύ μου φαίνεται φοβάσαι την απόρριψη. Και παρόλο που ο άνθρωπος δεν δείχνει να έχει τέτοιες διαθέσεις, προκειμένου να μην απογοητευτείς έστω δυνητικά, κάποτε, προτιμάς να τον απομακρύνεις προκαταβολικά από κοντά σου και να κρατάς τις τυπικές αποστάσεις για το είδος της σχέσης σας. 

     

    Απειρα ζευγάρια ξεκινούν κοινή ζωή, λόγω μιας απρόσμενης εγκυμοσύνης. Αλλοι συνεχίζουν κι άλλοι χωρίςζουν. Απειρα ζευγάρια ξεκινούν κοινή ζωή, με σκοπό την οικογένεια και μόλις έρχεται το παιδί, χωρίζουν. Ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι όλα θα έχουν συγκεκριμένο δρόμο και εξέλιξη; Μπορείς όμως πάντοτε να κάνεις το καλύτερο που μπορείς, την δεδομένη στιγμή, στη δεδομένη κατάσταση, με τα μέσα που έχεις. Κι αυτή τη στιγμή, το καλύτερο είναι να φροντίσεις τον εαυτό σου και να αφήσεις και τον πατέρα, να σε φροντίσει εφόσον το θέλει και να δεις που θα σε πάει.

     

    Τέλος, οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους. Μην φοβάσαι να μιλήσεις, σε έναν άνθρωπο που σου έχει φανερώσει ότι θέλει να σου σταθεί και να είναι παρών και ουσιαστικός στη ζωή σου.

     

    Να σου έρθουν όλα καλά κοπέλα μου :)  

    αυτό άρεσε στις/στους 6 people

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Φυσικα κ να του το πεις.δ φταινε οι ορμονες που τον ερωτευεσαι

    Κ ισως μεχρι να γεννησεις να μενετε κ μαζι


    z05y1ebwohf5jra3.pngkk3v7ypa2n0kj0uy.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Νομίζω οτι τα περισσότερα κορίτσια αν οχι ολα από την αρχή που παρακολουθούσαν το θεμα σου ήταν σίγουρα οτι έχεις συναισθήματα γι αυτόν τον άνθρωπο απλά δεν το παραδεχοσουν ή δεν το είχες καταλάβει.Και για μένα καλό θα ήταν να το συζητήσετε κάποια στιγμή ΚΑΙ να του δώσεις να καταλάβει ότι δε γνώριζες τα συναισθήματα σου εξ. αρχής και ότι τον ερωτεύτηκες στην πορεία (απλά τι λεω για να μη σου πει το ήξερες απο την αρχή κ το έκανες επίτηδες για να μη με χάσεις κλπ..) Την κακια πεθερά κάνω για να έχεις όλες τις παραδοχές στο μυαλό σου..Αφού όμως η σχέση σας χτίζεται τώρα κ απ οτι φαίνεται με σεβασμό και αμοιβαίες υποχωρήσεις κ απο τους δύο θα πρέπει να έχετε κ ειλικρίνεια!!Πάνω σε αυτό πάτησε κ πες το όταν έχεις ξεκαθαρίσει το μέσα σου κ είσαι έτοιμη. 

    αυτό άρεσε στις/στους 3 people

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    4 ώρες πρίν, Elfer είπε:

    Νομίζω οτι τα περισσότερα κορίτσια αν οχι ολα από την αρχή που παρακολουθούσαν το θεμα σου ήταν σίγουρα οτι έχεις συναισθήματα γι αυτόν τον άνθρωπο απλά δεν το παραδεχοσουν ή δεν το είχες καταλάβει.Και για μένα καλό θα ήταν να το συζητήσετε κάποια στιγμή ΚΑΙ να του δώσεις να καταλάβει ότι δε γνώριζες τα συναισθήματα σου εξ. αρχής και ότι τον ερωτεύτηκες στην πορεία (απλά τι λεω για να μη σου πει το ήξερες απο την αρχή κ το έκανες επίτηδες για να μη με χάσεις κλπ..) Την κακια πεθερά κάνω για να έχεις όλες τις παραδοχές στο μυαλό σου..Αφού όμως η σχέση σας χτίζεται τώρα κ απ οτι φαίνεται με σεβασμό και αμοιβαίες υποχωρήσεις κ απο τους δύο θα πρέπει να έχετε κ ειλικρίνεια!!Πάνω σε αυτό πάτησε κ πες το όταν έχεις ξεκαθαρίσει το μέσα σου κ είσαι έτοιμη. 

    Ειμαι μια απο αυτες που αναφερεις!!!Και το μωρο και το μπαμπα του μωρου. Απλα καμια φορα η αργουμε να καταλαβουμε απλα κ πολλες φορες αρνουμαστε!!! Θα συμφωνησω απολυτα μς την Elfer εξαλλου τα ανεφερα κ σ2 αλλο μου μνμ αρκετα απο αυτα!!! Ευχομαι οτι γινει να γινει για καλο!!!

    αυτό άρεσε στις/στους 2 people

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    On 20/10/2017 at 10:47 ΜΜ, Evk είπε:

    Καλησπερα σε ολες τις διαδικτυακες μου φιλες! Ο καιρος περνα χωρις απροοπτα, το μωρακι μεγαλωνει, με το μπαμπα του εχουμε βρει ισορροπιες, ειναι πολυ προστατευτικος κ καλος μαζι μου (κ δεν το περιμενα αυτο), κ εδω αρχιζει ενα αλλο μεγαλο προβλημα για το οποιο θελω τη γνωμη σας: λιγο η εγκυμοσυνη κ οι ορμονες, λιγο που βλεπω ενα πιο γλυκο προσωπο, λιγο που νιωθω πολυ ευαλωτη νομιζω οτι αρχιζω να τον ερωτευομαι. Δεν ξερω βεβαια αν ειναι σοβαρο η αν απλα φταινε οι ορμονες. Κ ακομα ειμαστε στην αρχη... δεν ξερω αν πρεπει να του το πω, να απομακρυνθω να παω σε ψυχολογο η τι αλλο να κανω. Τι λετε κ εσεις; Αποφασισαμε βεβαια να μην μεινουμε μαζι αλλα τωρα πια δεν αμφιβαλλω οτι θα βαλει κ αυτος προτεραιοτητα το παιδι οπως κ εγω. Εν τω μεταξυ η μαμα μου ακομα βγαζει μια πικρα. Οχι απεναντι στο μωρο, κυριως απεναντι στον μπαμπα του, αλλα με βοηθαει πααααρα πολυ σε πρακτικα ζητηματα οποτε κανω τα στραβα ματια κ την αφηνω να λεει κ καμια κουβεντα παραπανω. Θα ηθελα πραγματικα τη γνωμη σας για ολα αυτα.

    Όλα τα κορίτσια σου απάντησαν πολύ σοφά!!!

     

    Είτε προϋπήρχε το συναίσθημα, είτε γεννιέται τώρα, ακόμα κι αν είναι οι ορμόνες, σίγουρα δεν πρέπει να απομακρυνθείς! Έχεις ανάγκη την παρουσία και την στήριξή του στην παρούσα φάση, τόσο ψυχολογικά όσο και συναισθηματικά.

    Για τα περαιτέρω, θα σου ξαναπώ αυτό που έγραψα ήδη: άσε τα πράγματα να κυλήσουν και θα βρουν μόνα τον δρόμο τους!!!

     

    Όσο για τη μητέρα σου, νομίζω ότι απλά γίνεται υπερπροστατευτική απέναντί σου, καθώς θεωρεί ότι κάποιος έκανε "κακό" στο παιδί της. Μην την παρεξηγείς, από τη στιγμή που σε βοηθάει άσε και καμιά κουβέντα να πέσει κάτω και κάνε τα στραβά μάτια.

    αυτό άρεσε στις/στους 2 people

    9maTp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!


    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.


    Συνδεθείτε τώρα