Ελληνική Εταιρία Ενημέρωσης Γονέων Σύνδεσμοι Α-Ω | chat 0-2 | 3-5 | 6-12
 
forum υγεία & ασφάλεια διατροφή ψυχολογία δραστηριότητες ειδήσεις
-














 

Επιστροφή   Φόρουμ της ΕΕΕΓ (Ελληνική Εταιρεία Ενημέρωσης Γονέων) > Οικογένεια > Οικογένεια > Γονείς Διδύμων και Τριδύμων

Notices



Απάντηση στο θέμα
 
Εργαλεία Θεμάτων
Παλιά 31-07-08, 11:58   #1
gavrias
 
Το avatar του χρήστη gavrias
 
Εγγραφή: 06-12-2007
Περιοχή: Αθήνα
Μηνύματα: 3.457
gavrias ουδετερη μηδέν
Αποστολή μηνύματος μέσω MSN στον/στην gavrias
Προεπιλογή Πιο συχνά τα συμπτώματα κατάθλιψης για τους γονείς διδύμων

Οι γονείς των διδύμων είναι πιθανότερο να εμφανίσουν συμπτώματα κατάθλιψης, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Οι συγκρίσεις έγιναν μεταξύ 100 ζευγαριών που έκαναν δίδυμα και 700 που είχαν μόνο ένα παιδί.

Στους γονείς δόθηκε ένα ερωτηματολόγιο, το οποίο έπρεπε να συμπληρώσουν σε τρία στάδια. Ένα στη διάρκεια της κύησης, ένα όταν τα παιδιά ήταν δύο μηνών και ένα όταν έκλειναν τον πρώτο τους χρόνο.

Τα αποτελέσματα έδειξαν πως οι γονείς που είχαν δίδυμα, αντιμετώπιζαν περισσότερα προβλήματα, αϋπνίες και άγχος. Κάποιοι έφταναν ακόμη και στα πρόθυρα κατάθλιψης.

"Είναι γεγονός πως η γέννηση ενός παιδιού μπορεί να προκαλέσει άγχος. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για δίδυμα", τονίζει ο Δρ. Λόρενς Σο, διευθυντής του Γυναικολογικού Κέντρου του Λονδίνου.

Με την αύξηση των γεννήσεων των διδύμων, λόγω και των τεχνητών γονιμοποιήσεων, οι γιατροί προειδοποιούν πως ένα ζευγάρι πρέπει να είναι ιδιαίτερα προετοιμασμένο, όταν περιμένει δύο παιδιά, αφού πολλά είναι αυτά που δεν υπολογίζονται.

"Πολλοί πιστεύουν πως αποκτούν δύο στην τιμή τους ενός. Δεν είναι όμως έτσι. Το τίμημα μπορεί να είναι μεγαλύτερο γι’ αυτό και πρέπει πάντα οι γονείς να είναι ενημερωμένοι", αναφέρει ο Σο.

Πηγή: http://www.zougla.gr/news.php?id=4401


__________________
ΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΔΩΡΑ ΠΟΥ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ

Κέντρο Υγείας του Παιδιού Καισαριανής

Ρατσιστής δεν γεννιέσαι … γίνεσαι
Ο χρήστης gavrias δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 01-08-08, 00:52   #2
ΑΦΡΟΔΙΤΗ
 
Εγγραφή: 23-08-2006
Μηνύματα: 1.911
ΑΦΡΟΔΙΤΗ ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή Re: Πιο συχνά τα συμπτώματα κατάθλιψης για τους γονείς διδύ

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο gavrias
"
"Πολλοί πιστεύουν πως αποκτούν δύο στην τιμή τους ενός. Δεν είναι όμως έτσι. Το τίμημα μπορεί να είναι μεγαλύτερο γι’ αυτό και πρέπει πάντα οι γονείς να είναι ενημερωμένοι", αναφέρει ο Σο.

Πηγή: http://www.zougla.gr/news.php?id=4401


Αυτο δεν το καταλαβαινω ...δλδ τι?? Να ειμαστε ενημερωμενοι για πιο θεμα???Και αν ειμαστε τι θ αλλαξει??Διακοπη????
Ισως το καταλαβα λαθος....αλλα δεν ειναι επιλογη οποτε πρεπει να ενημερωθουμε πριν το αποφασισουμε
Ο χρήστης ΑΦΡΟΔΙΤΗ δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 01-08-08, 09:48   #3
voula2
 
Εγγραφή: 22-11-2007
Μηνύματα: 456
voula2 ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Αφροδίτη αυτό που εγώ καταλαβαίνω και για το οποίο με βρίσκει σύμφωνη η παραπάνω φράση είναι ότι, συχνά θα δεις γυναίκες να επιθυμούν να κάνουν δίδυμα "για να τελειώνουν". Αυτές τις φράσεις "έκανες 2 σε 1" ή "και τα 2 με την πρώτη" ή "τώρα τελείωσες" , θα πρέπει να τις έχεις ακούσει πολλάκις.

Εγώ προσωπικά σε αυτούς τους ανρθώπους δεν τρέφω εκτίμηση γιατί δείχνουν άγνοια.

Διότι ο κόσμος δεν ξέρει
1) ότι η πολύδυμη κύηση είναι υψηλού κινδύνου γιατί και η μάνα και τα παιδιά κινδυνεύουν ανα πάσα στιγμή.
2) Η προωρότητα παίζει συνεχώς
3) τα προβλήματα της μονήρους κυήσεως εδώ διπλασιάζονται
4) υπάρχουν πιθανότητες να μην έχεις παιδιά στο τέλος ή να έχεις το ένα ή να έχεις και τα δύο με κάποιο πρόβλημα.

Αυτά ο κόσμος δεν τα γνωρίζει αλλά παραμένει στο αποτέλεσμα.

Καλό θα ήταν, αφού δημιουργήθηκε αυτή η ενότητα, να καταθέσουμε εδώ και να μοιραστούμε τις εμπειρίες μας σε σχεση με την κύηση, τον τοκετό, την τυχόν παραμονή σε μονάδα βρεφών καθώς και τα τυχόν προβλήματα που τελικώς ανέκυψαν στα ίδια μας τα παιδιά και πως τα αντιμετωπίζουμε.
Εμένα προσωπικά θα με ενδιέφεραν οι περιπτώσεις των ομοζυγωτικών κυήσεων.
Ο χρήστης voula2 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 02-08-08, 11:50   #4
Gioyli
 
Το avatar του χρήστη Gioyli
 
Εγγραφή: 15-07-2008
Περιοχή: Πειραιάς-Αττικής
Μηνύματα: 83
Gioyli ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Καλημέρα σας!!
Voula ..θα συμφωνήσω μαζί σου!! Ακριβώς ετσι ειναι..και η δικη μας εμπειρια ηταν ασχημη...αφου και η εγκυμοσυνη ηταν επωδηνη λογο βαρους πιο πολυ..αλλα και η γεννα αφου γεννησα 7μιση μηνων και οι μικρες μου μπηκαν κατ΄ευθειαν θερμοκοιτιδα αφου το βαρος τους ηταν μολις 1500 η καθε μια!! Εμειναν στην εντατικη σχεδον 2 μηνες. Τα συναισθηματα χαλια..πιο χαλια δεν γινοταν.Γεννάς 2 μωρακια..δεν στα φερνουν στο δωματιο οπως στις αλλες μανουλες...φευγεις απο το μαιευτηριο χωρις αυτα...γυρνας σπιτι και ειναι αδειο ...και δεν φτανει ολο αυτο...επι 2 μηνες κατασκηνωνεις εξω απο το μαιευτηριο να τα δεις στο επισκεπτηριο διασωληνωμενα! Η μικρη μου ευτηχως μεγαλωνε χωρις καποιο ιδιαιτερο προβλημα χρειαστηκαν μονο 2 μεταγγησεις και για να λεω ΜΟΝΟ φανταζεστε τι χρειαστικε η μεγαλη μου..κολλουσε την μια λοιμωξη μετα την αλλη. Μεχρι που ειχαμε φτασει στο σημειο να μην ξερουμε αν θα την παρουμε σπιτι η οχι!! Γι αυτους και για αλλους τοσους λογους που αυτονοητα δεν μπορουμε να γραψουμε εδω γιατι θα χρειαστουμε πολλες σελιδες ..οταν μιλαει καποιος θα πρεπει να σκεφτετε πρωτα!!! Ευτυχως ομως ολα πηγαν καλα και τις πηραμε σπιτι υγιεστατες και χωρις κανενα προβλημα και αυτο το χρωσταμε στους γιατρους του ΜΗΤΕΡΑ που κανουν τα παντα προκειμενου να σωσουν τα μωρακια μας!!!
__________________
Ο χρήστης Gioyli δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 03-08-08, 03:17   #5
Κοριτσομανα
 
Εγγραφή: 19-03-2008
Περιοχή: ΒΟΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑ
Μηνύματα: 1.079
Κοριτσομανα ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Κακα τα ψεμματα. Δυσκολη εγκυμοσυνη που συνηθως εχει μια εγκυμονουσα σε διδυμα, σημαινει εσωκλειστη στο σπιτι. Σημαινει διακοπη των αγαπημενων της δραστηριοτητων και ισως μιας καλης δουλειας. Και ολα αυτα για αρκετους μηνες.
Πολλες φορες απαιτειται παραμονη στο κρεββατι και αδυναμια καθημερινων δουλειων.

Οταν γεννηθουν τα γλυκουλια και τελικα πανε ολα καλα, εαν πανε, ο χρονος που ανηκει στη μητερα, ειναι ελαχιστος. Υπνος, επισης ελαχιστος. Εγω για 6 μηνες, κοιμομουν για 2 ωρες μονο.

Αυτες ειναι μονο μερικες απο τις δυσκολιες που συναντα μια μητερα με διδυμα και συμβαλλουν στην εμφανιση καταθλιψης. Αλλα και οι χαρες ειναι σε διπλη προσφορα που εγω τουλαχιστον, αν και ηδη με 2 μικρα παιδια νωριτερα,χαιρομαι που εγινα μητερα διδυμων με ολες τις συγκινησεις που ανακαλυπτεις στα διδυμα.

Μονο που πραγματικα, εφτασα στα ορια της καταθλιψης,οχι απο λυπη, αλλα λογω αγχους και κουρασης, οπως και μη προσωπικου χρονου.

Μα ξεπερασα αυτο το σταδιο, γιατι αν μπεις στο χορο, πρεπει να τον χορεψεις. Και μαλιστα καλα. Και το παλευεις.
__________________
Πριν γράψεις, σκέψου!
Πριν κατακρίνεις, περίμενε!
Πριν προσευχηθείς, συγχώρα!
Πριν παραιτηθείς, προσπάθησε!
Ο χρήστης Κοριτσομανα δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 03-08-08, 22:50   #6
lenakon
 
Εγγραφή: 16-05-2008
Περιοχή: αργολιδα
Μηνύματα: 27
lenakon ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

[quote="voula2"]Αφροδίτη αυτό που εγώ καταλαβαίνω και για το οποίο με βρίσκει σύμφωνη η παραπάνω φράση είναι ότι, συχνά θα δεις γυναίκες να επιθυμούν να κάνουν δίδυμα "για να τελειώνουν". Αυτές τις φράσεις "έκανες 2 σε 1" ή "και τα 2 με την πρώτη" ή "τώρα τελείωσες" , θα πρέπει να τις έχεις ακούσει πολλάκις.

Εγώ προσωπικά σε αυτούς τους ανρθώπους δεν τρέφω εκτίμηση γιατί δείχνουν άγνοια.

Διότι ο κόσμος δεν ξέρει
1) ότι η πολύδυμη κύηση είναι υψηλού κινδύνου γιατί και η μάνα και τα παιδιά κινδυνεύουν ανα πάσα στιγμή.
2) Η προωρότητα παίζει συνεχώς
3) τα προβλήματα της μονήρους κυήσεως εδώ διπλασιάζονται
4) υπάρχουν πιθανότητες να μην έχεις παιδιά στο τέλος ή να έχεις το ένα ή να έχεις και τα δύο με κάποιο πρόβλημα.

Αυτά ο κόσμος δεν τα γνωρίζει αλλά παραμένει στο αποτέλεσμα.

Καλό θα ήταν, αφού δημιουργήθηκε αυτή η ενότητα, να καταθέσουμε εδώ και να μοιραστούμε τις εμπειρίες μας σε σχεση με την κύηση, τον τοκετό, την τυχόν παραμονή σε μονάδα βρεφών καθώς και τα τυχόν προβλήματα που τελικώς ανέκυψαν στα ίδια μας τα παιδιά και πως τα αντιμετωπίζουμε.
Εμένα προσωπικά θα με ενδιέφεραν οι περιπτώσεις των ομοζυγωτικών κυήσεων.[/q

συμφωνω απολυτα.
Ο χρήστης lenakon δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 21-08-08, 14:04   #7
Eleftheria
 
Το avatar του χρήστη Eleftheria
 
Εγγραφή: 17-04-2008
Περιοχή: Ν. Ιωνία - Αττική
Μηνύματα: 804
Eleftheria ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Μου είπαν πολλές φορές και εμένα, «α! έκανες δίδυμα και ξεμπέρδεψες με τη μία. Τι τυχερή που είσαι!». Λες και έκανα service στο αυτοκίνητο.
Ναι, είμαι τυχερή γιατί είχα μία τέλεια εγκυμοσύνη και γέννησα δύο υγιέστατα μωρά στην 37η εβδομάδα. Όμως δεν είναι μόνο αυτό!
Χρειάζεσαι μεγάλη βοήθεια από το περιβάλλον, ή τουλάχιστον εγώ την έχω ανάγκη. Γιατί όπως περνάς τα καλά διπλά, έτσι περνάς και τις ανησυχίες, τις αρρώστιες τους,… Εμείς μετά τον 1ο χρόνο που ξεκίνησαν οι ιώσεις, πρώτα κόλλαγε το ένα και μετά το άλλο. Η ίωση της μίας μέρας, για μας σημαίνει 3-4 ημέρες σε επιφυλακή. Μία ανησυχία να έχει στο ύπνο του το ένα, ένα δόντι να πονάει στο άλλο, βρίσκομαι διαρκώς σε μία ένταση.
Εγώ, που ήμουνα η φοβερά ψύχραιμη μαμά, μέσα στους 3 τελευταίους μήνες έγινα ακριβώς το αντίθετο. Όπως, έγραψε και η Κοριτσομάνα, έφτασα στα όρια της κατάθλιψης, όχι από λύπη, αλλά λόγω άγχους και κούρασης. Γιατί δεν είχα καμιά προηγούμενη εμπειρία ως μητέρα, επομένως ότι συνέβαινε για πρώτη φορά, για μένα ήταν «θέμα».

Και αυτά τα γράφω, μόνο και μόνο για να πω ότι δεν «ξεμπερδεύεις», με το να τα κάνεις μαζί. Αυτή είναι η αφετηρία, η ουσία είναι ο δρόμος που έχεις να διανύσεις.

Βέβαια, οι χαρές και οι συγκινήσεις που παίρνεις μεγαλώνοντας δύο σουσουράδια μαζί, είναι απίστευτες και δεν συγκρίνονται με τίποτα. Είμαι πολύ ευτυχισμένη που τα έχω και αν ξαναγυρνούσα το χρόνο πάλι μαζί θα τα ήθελα. Γιατί όταν μπαίνω σπίτι, έχω δύο αγκαλιές να κάνω, δύο φιλιά να δώσω και δύο αγάπες να πάρω.
__________________
Ο χρήστης Eleftheria δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 07-10-08, 17:17   #8
ΡΕΝΑΖ
 
Εγγραφή: 28-04-2008
Μηνύματα: 52
ΡΕΝΑΖ ουδετερη μηδέν
Αποστολή μηνύματος μέσω MSN στον/στην ΡΕΝΑΖ
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο Eleftheria
Μου είπαν πολλές φορές και εμένα, «α! έκανες δίδυμα και ξεμπέρδεψες με τη μία. Τι τυχερή που είσαι!». Λες και έκανα service στο αυτοκίνητο.
Ναι, είμαι τυχερή γιατί είχα μία τέλεια εγκυμοσύνη και γέννησα δύο υγιέστατα μωρά στην 37η εβδομάδα. Όμως δεν είναι μόνο αυτό!
Χρειάζεσαι μεγάλη βοήθεια από το περιβάλλον, ή τουλάχιστον εγώ την έχω ανάγκη. Γιατί όπως περνάς τα καλά διπλά, έτσι περνάς και τις ανησυχίες, τις αρρώστιες τους,… Εμείς μετά τον 1ο χρόνο που ξεκίνησαν οι ιώσεις, πρώτα κόλλαγε το ένα και μετά το άλλο. Η ίωση της μίας μέρας, για μας σημαίνει 3-4 ημέρες σε επιφυλακή. Μία ανησυχία να έχει στο ύπνο του το ένα, ένα δόντι να πονάει στο άλλο, βρίσκομαι διαρκώς σε μία ένταση.
Εγώ, που ήμουνα η φοβερά ψύχραιμη μαμά, μέσα στους 3 τελευταίους μήνες έγινα ακριβώς το αντίθετο. Όπως, έγραψε και η Κοριτσομάνα, έφτασα στα όρια της κατάθλιψης, όχι από λύπη, αλλά λόγω άγχους και κούρασης. Γιατί δεν είχα καμιά προηγούμενη εμπειρία ως μητέρα, επομένως ότι συνέβαινε για πρώτη φορά, για μένα ήταν «θέμα».

Και αυτά τα γράφω, μόνο και μόνο για να πω ότι δεν «ξεμπερδεύεις», με το να τα κάνεις μαζί. Αυτή είναι η αφετηρία, η ουσία είναι ο δρόμος που έχεις να διανύσεις.

Βέβαια, οι χαρές και οι συγκινήσεις που παίρνεις μεγαλώνοντας δύο σουσουράδια μαζί, είναι απίστευτες και δεν συγκρίνονται με τίποτα. Είμαι πολύ ευτυχισμένη που τα έχω και αν ξαναγυρνούσα το χρόνο πάλι μαζί θα τα ήθελα. Γιατί όταν μπαίνω σπίτι, έχω δύο αγκαλιές να κάνω, δύο φιλιά να δώσω και δύο αγάπες να πάρω.
σαν να ακουω τον εαυτο μου να μιλαει....Εγω θυμωνω πολυ οταν ακουω γονεισ με ενα παιδι να παραπονιουντε.... ΕΛΕΟΣ!! ακομα και οταν περιγραφω αυτα περασα νιωθω οτι οι λεξεις ειναι λιγες γιατι τα συναισθηματα και το στραπατσο το ψυχολογικο δεν εχουν λογια.....
__________________
Ο χρήστης ΡΕΝΑΖ δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 10-10-08, 19:35   #9
SC
 
Εγγραφή: 30-09-2008
Περιοχή: ΑΘΗΝΑ
Μηνύματα: 45
SC ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

εγώ δεν είχα πολύ ευκολη εγκυμοσύνη. Τουλάχιστον μέχρι να μπω στον 4ο μήνα.Ημουν εξωσωματική, μου έβαλαν 4 έμβρυα και μέχρι τον 4ο μήνα τα τεσσερα έγιναν δύο με μινι αποβολές..
Νοσηλεύτικα δύο φορές στο νοσοκομείο από 10 μέρες την φορά γιατί πήγα να αποβάλλω και τις κούκλες μου.Εκατσα μετα στο σπιτάκι μου ακίνητη και τελικά τα κατάφερα.Βέβαια από την στιγμή που μπήκα τον 5ο και μετα, δούλευα μέχρι την προηγούμενη μέρα που γέννησα!
¨Οταν ακούω να λένε ότι ...ρε παιδί μου βαρυνα.... και εγώ είχα βαρύνει από τον 5ο.. μου έρχεται να τις μπατσίσω...! Στον 9ο μήνα η κοιλιά μου είχε περίμετρο 1,20 μετρα!
Τελικά γέννησα την 38 εβδομάδα και τα κορίτσια την γλίτωσαν την θερμοκοιτίδα..
Αφού γέννησα διαπιστώσαμε ότι το ένα μου κοριτσάκι επρεπε να χειρουργηθεί, και ξαναμπήκαμε στο νοσοκομείο όταν ήταν 35 ημερών.
Και περάσαμε εκεί μέρες και μέρες..
Τέλος καλό όλα καλά...
Η πλάκα στο ..."ξεμπέρδεψες" είναι ότι αν μας ήταν εύκολοτερο, θα έκανα και άλλα παιδάκια... Αλλα τώρα τι να τους πεις.
Ψυχραιμία....
Ο χρήστης SC δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 10-10-08, 21:07   #10
gavrias
 
Το avatar του χρήστη gavrias
 
Εγγραφή: 06-12-2007
Περιοχή: Αθήνα
Μηνύματα: 3.457
gavrias ουδετερη μηδέν
Αποστολή μηνύματος μέσω MSN στον/στην gavrias
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο SC
¨Οταν ακούω να λένε ότι ...ρε παιδί μου βαρυνα.... και εγώ είχα βαρύνει από τον 5ο.. μου έρχεται να τις μπατσίσω...! Στον 9ο μήνα η κοιλιά μου είχε περίμετρο 1,20 μετρα!

Τέλος καλό όλα καλά...
Η πλάκα στο ..."ξεμπέρδεψες" είναι ότι αν μας ήταν εύκολοτερο, θα έκανα και άλλα παιδάκια... Αλλα τώρα τι να τους πεις.
Ψυχραιμία....
Κορίτσια μου γλυκά μη θυμώνετε και μη νιώθετε κακία γιατί οι μαμάδες που γεννήσανε ένα παιδί κουράζονται.Δεν το λένε σε αντιπαράθεση με τις μαμάδες των διδύμων και σαφώς δεν ενοούνε ότι κουράζονται περισότερο ή λιγότερο από άλλους.
Η Κούραση έιναι όπως και ο πόνος,ο κάθε άνθρωπος αυτό που ζέι καταλαβαίνει και αντιλαμβάνεται
Απο την άλλη δεν καταλαβαίνω πραγματικά αυτό τον "ανταγωνισμό",ούτε τι νόημα έχει.
Πρέπει να αναφέρω εδώ ότι έιμαι δίδυμη,η μαμά μου μετά τη γέννα αρρώστησε γιατί ήτανε ολομόναχη σ'αυτό άρα ξέρω και καταλαβαίνω τις δυσκολίες σας.
Εγώ πάλι είχα δύο πανέυκολες εγκυμοσύνες που όμως όπως και νά'χει μετά τον 8ο βάρυνα.Και το μέτρο σύγκρισης για να το πώ αυτό δεν ήτανε καμιά άλλη έγκυος,ήτανε το δικό μου σώμα και οι αντοχές του πρίν και μετά.

Συγνώμη αν σας ενοχλήσει η παρέμβαση,αλλά πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να πέις κάτι σε κάποιον.Κι εγώ μεγαλώνω τα παιδίά ολομόναχη και ακούω μαμάδες με βοήθεια να παραπονιούνται και???? Αν θυμώσω μαζί τους θα λυθεί κάποιο δικό μου πρόβλημα?

Υ.Γ να συμπληρώσω ότι προσωπικά σας θεωρώ ηρωίδες και σαφώς εκτός σύγκρισης με μάς....
__________________
ΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΔΩΡΑ ΠΟΥ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ

Κέντρο Υγείας του Παιδιού Καισαριανής

Ρατσιστής δεν γεννιέσαι … γίνεσαι
Ο χρήστης gavrias δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 10-10-08, 23:27   #11
SofiaDav
 
Το avatar του χρήστη SofiaDav
 
Εγγραφή: 20-05-2008
Περιοχή: thessaloniki
Μηνύματα: 268
SofiaDav ουδετερη μηδέν
Αποστολή μηνύματος μέσω MSN στον/στην SofiaDav Send a message via Skype™ to SofiaDav
Προεπιλογή

emena mia para polu kali mou fili perimenei diduma. Exei idi ena kai i deuteri egkumosini ths irthe ksafnika kai fusika to oti exei diduma itane ena sok giauthn.
Tora einai 5 mhnvn egkuos kai sunexeia milaei gia to pos tha xoresoume sto spiti? ti tha ginei me amaksi? pos tha ksanapao sthn douleia? pos tha ta katafero ktl? kai genika einai polu anxomeni kai problimatismeni

Ontos einai duskolo na exeis diduma giauto kai emeis oi filoi kai oikogeneia prepei na eimaste ekei na sumparastekomaste , na entharinoume kai na boithame to zeugari.

Ola pernoun to dromo tous me ton kairo!

xx
Ο χρήστης SofiaDav δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 11-10-08, 00:01   #12
ΡΕΝΑΖ
 
Εγγραφή: 28-04-2008
Μηνύματα: 52
ΡΕΝΑΖ ουδετερη μηδέν
Αποστολή μηνύματος μέσω MSN στον/στην ΡΕΝΑΖ
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο gavrias
Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο SC
¨Οταν ακούω να λένε ότι ...ρε παιδί μου βαρυνα.... και εγώ είχα βαρύνει από τον 5ο.. μου έρχεται να τις μπατσίσω...! Στον 9ο μήνα η κοιλιά μου είχε περίμετρο 1,20 μετρα!

Τέλος καλό όλα καλά...
Η πλάκα στο ..."ξεμπέρδεψες" είναι ότι αν μας ήταν εύκολοτερο, θα έκανα και άλλα παιδάκια... Αλλα τώρα τι να τους πεις.
Ψυχραιμία....
Κορίτσια μου γλυκά μη θυμώνετε και μη νιώθετε κακία γιατί οι μαμάδες που γεννήσανε ένα παιδί κουράζονται.Δεν το λένε σε αντιπαράθεση με τις μαμάδες των διδύμων και σαφώς δεν ενοούνε ότι κουράζονται περισότερο ή λιγότερο από άλλους.
Η Κούραση έιναι όπως και ο πόνος,ο κάθε άνθρωπος αυτό που ζέι καταλαβαίνει και αντιλαμβάνεται
Απο την άλλη δεν καταλαβαίνω πραγματικά αυτό τον "ανταγωνισμό",ούτε τι νόημα έχει.
Πρέπει να αναφέρω εδώ ότι έιμαι δίδυμη,η μαμά μου μετά τη γέννα αρρώστησε γιατί ήτανε ολομόναχη σ'αυτό άρα ξέρω και καταλαβαίνω τις δυσκολίες σας.
Εγώ πάλι είχα δύο πανέυκολες εγκυμοσύνες που όμως όπως και νά'χει μετά τον 8ο βάρυνα.Και το μέτρο σύγκρισης για να το πώ αυτό δεν ήτανε καμιά άλλη έγκυος,ήτανε το δικό μου σώμα και οι αντοχές του πρίν και μετά.

Συγνώμη αν σας ενοχλήσει η παρέμβαση,αλλά πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να πέις κάτι σε κάποιον.Κι εγώ μεγαλώνω τα παιδίά ολομόναχη και ακούω μαμάδες με βοήθεια να παραπονιούνται και???? Αν θυμώσω μαζί τους θα λυθεί κάποιο δικό μου πρόβλημα?

Υ.Γ να συμπληρώσω ότι προσωπικά σας θεωρώ ηρωίδες και σαφώς εκτός σύγκρισης με μάς....
σου μιλαω απτη καρδια μου καμια κακια δεν εχω..... απλα ειναι ενα ειδος παραπονου που εγω προσωπικα εχω απο ορισμενους( γιατι εχω και γνωστους που μου βγαζουν το καπελο για τις αντοχες μου).....περιμενεις να ακουσεις κατι να παρεις κουραγιο και αντιθετα ακους ελα μωρε δεν παρακαλας που ξεμπερδεψες.... ολοι αυτοι δεν ηταν εκει οταν εγω εκλεγα που ταιζα τη μια και η αλλη εκλεγε και πεινουσε, που δεν ειχα κανενα να τις προσεχει να κανω ενα μπανιο...που δεν μπορουσα να παω πουθενα χωρις βοηθεια με συνεπεια να ειμαι κλεισμενη για μηνες στο σπιτι...που εχωντας δυδυμα ανοιξε τοσο πολυ η κοιλια μου και εχω γεμισει ραγαδες, και ναι θυμωνω που ακουω μαμα να παραπονιετε για μικρη ραγαδα που εβγαλε,,,θελω να γελασω εκεινη τη στιγμη κλαιγοντας ... το μονο που εκανα ηταν να τρεχω... Τωρα που εκανα το γιο νιωθω ηλικρινα σαν να μην εχω παιδι....τον παιρνω παντου μαζι μου και απολαμβανω καθε του χαμογελο καθε του κινηση.... Νιωθω πρωτη φορα υγιη σχεση μανας - παιδιου...και παλι σου ξαναλεω καμια κακια το μονο που δεν μπορω ειναι η αχαριστια και η αδικαιολογιτη γκρινια ....
__________________
Ο χρήστης ΡΕΝΑΖ δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Banner διαφημιζόμενων ή ιστοσελίδων που στηρίζει η ΕΕΕΓ Parents.gr
Παλιά 11-10-08, 00:09   #13
gavrias
 
Το avatar του χρήστη gavrias
 
Εγγραφή: 06-12-2007
Περιοχή: Αθήνα
Μηνύματα: 3.457
gavrias ουδετερη μηδέν
Αποστολή μηνύματος μέσω MSN στον/στην gavrias
Προεπιλογή

Έχεις δίκιο,όμως τελικά εσύ στενοχωριέσαι ενω τις περισσότερες φορές οι άλλοι ούτε κάν αντιλαμβάνονται την ειρωνία αυτού που σου λένε .
Και μαζί με όλο αυτό το "πακέτο" ταυτόχρονης κούρασης προσθέτεις και πίκρα στην ψυχή σου που δε σου αναλογεί....
Να ζήσουν τα παιδάκια σου
__________________
ΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΔΩΡΑ ΠΟΥ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ

Κέντρο Υγείας του Παιδιού Καισαριανής

Ρατσιστής δεν γεννιέσαι … γίνεσαι
Ο χρήστης gavrias δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 11-10-08, 01:44   #14
Κοριτσομανα
 
Εγγραφή: 19-03-2008
Περιοχή: ΒΟΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑ
Μηνύματα: 1.079
Κοριτσομανα ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Θυμαμαι τον εαυτο μου οταν ειχα τα δυο πρωτα παιδια μονο, που δεν ειναι διδυμα, αλλα κοντινης ηλικιας. Ειχα τη δικη μου εμπειρια και με τιποτε δεν μπορουσα να καταλαβω τη διδυμη κυηση και τις διδυμες μητερες. Δυο παιδια, σκεφτομουν, αυτες, δυο και εγω. Οταν γεννησε διδυμα μια φιλη, με τα δικα μου δεδομενα τη συμπαραστεκομουνα και τη συμβουλευα.

Τωρα καταλαβαινω ποσο φτωχα σκεφτομουν, αλλα τοτε, δεν το χωρουσε το μυαλο μου. Εμεις με τα διδυμα, βιωνουμε κατι διαφορετικο και αδιανοητο για μια μητερα με μονη κυηση. Η αγωνια για την επικινδυνη κυηση, η αναγκαστικη καθηλωση, η στερηση απλων περιπατων πριν και μετα τη γεννηση των διδυμων, ο απιστευτος γολγοθας των διπλων θηλασμων, τα ατελειωτα γευματα, οι συνεχομενες αυπνιες, η εξαφανιση καθε προσωπικου και ελευθερου χρονου...

Εγω πριν απο 2 χρονια, θα διαβαζα αυτα που εγω γραφω τωρα και θα ελεγα: τι υπερβολες!!!
Αλλο ομως 2 παιδια και αλλο διδυμα. Και τελος, τωρα οταν βρισκομαι μονο με 2 παιδια, νιωθω πολυ ευκολα. Με ενα παιδι, ειναι σα να μην εχω παιδι . Αλλα, τωρα πια. Και οταν καποια μητερα δυσανασχετει, απαντω οτι σημασια εχει βεβαια τι παιδι εχεις, αλλα αν παρει αλλα 2 μαζι για μια εβδομαδα και μετα τα ξαναδωσει πισω, τοτε θα καταλαβει τη διαφορα, θαανακουφιστει και θα ειναι χαρουμενη με το ενα ή με τα 2 παιδια.

Αλλα αυτο που ζω,η χαρα που παιρνω, δε θα την ανταλασσα με τιποτε. Τα διδυμα δινουν διπλη χαρα, ακομα και μαζι με την κουραση. Χαλαλι τους!!!
__________________
Πριν γράψεις, σκέψου!
Πριν κατακρίνεις, περίμενε!
Πριν προσευχηθείς, συγχώρα!
Πριν παραιτηθείς, προσπάθησε!
Ο χρήστης Κοριτσομανα δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 11-10-08, 21:12   #15
SC
 
Εγγραφή: 30-09-2008
Περιοχή: ΑΘΗΝΑ
Μηνύματα: 45
SC ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Φανταστείτε αυτή η κακομοίρα στην Αίγυπτο που έκανε τα 7δυμα τι πέρασε!!!
Και τι θα περάσει!!....
Ούτε να το σκέφτομαι δεν θέλω
Αυτή θα πάθει ΚΑΤΑΘΛΙΨΑΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
Ο χρήστης SC δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 13-10-08, 11:08   #16
Eleftheria
 
Το avatar του χρήστη Eleftheria
 
Εγγραφή: 17-04-2008
Περιοχή: Ν. Ιωνία - Αττική
Μηνύματα: 804
Eleftheria ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Δεν είναι θυμός αυτό το πράγμα και συγνώμη αν βγήκε έτσι. Είναι παράπονο και αναγκαστική προσγείωση. Απλά ακούω συχνά κάποιες μέλλουσες μαμάδες (από το περιβάλλον μου) να θέλουνε δίδυμα για να «ξεμπερδεύουν».
Δεν θα μιλήσω για κούραση γιατί αν και έχω πολύ βοήθεια, πολλές φορές καταρρέω. Ούτε για τα οικονομικά που εκτοξεύονται στα ουράνια.

Θα πω ότι δεν ευχαριστήθηκα τον θηλασμό γιατί από το άγχος μου να πίνουν ίδια ποσότητα μητρικού γάλακτος, τις περισσότερες φορές έβγαζα το γάλα με θήλαστρο και το μοίραζα εξίσου.
Δεν μπορούσα να πάω μια βόλτα μόνη με τα μωρά μου. Πάντα κάποιον έπρεπε να έχω.
Όταν προέκυψε κάτι και πήγαμε στα επείγοντα του νοσοκομείου, ευτυχώς που μένει η μητέρα μου πολύ κοντά, και ήρθε αμέσως να κρατήσει το άλλο μωρό. Γιατί που θα το άφηνα? Μόνο του στο σπίτι? Ο μπαμπάς οδηγεί, η μαμά κρατάει το μωρό, και το άλλο μωρό? Εντάξει στην ανάγκη το φορτώνεις και αυτό μαζί αλλά…. Η αναλογία κανονικά πρέπει να είναι 3 προς 2!
Και για να ελαφρύνω το κλίμα, το Πάσχα πήγαμε σε φιλικό σπίτι στην Ανάβυσσο για 5 ημέρες, συνοδεία 2 αυτοκινήτων (το γνωστό convoy). Το καλοκαίρι πήγαμε στο σπίτι μας στη Σάμο, έφυγε το τεράστιο αυτοκίνητο με το καράβι (τίγκα στο συμπράγκαλο) και τη μία γιαγιά και εμείς με το αεροπλάνο (+ την άλλη γιαγιά) για να μπορέσουμε να ξεκουραστούμε λίγο. Σημειωτέων, ότι δεν μπορούσαμε να καθίσουμε όλοι μαζί στο αεροπλάνο, γιατί με τα μωρά αγκαλιά δεν υπάρχουν 2 πρόσθετες μάσκες οξυγόνου στην κάθε πλευρά του αεροπλάνου. Έτσι καθίσαμε από τη μία μεριά του διαδρόμου οι μισοί και από την άλλη οι υπόλοιποι.

Και πολλά πολλά άλλα, που αφού τα έχεις περάσει φέρνουν χαμόγελο και πολλά γέλια!
__________________
Ο χρήστης Eleftheria δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 13-10-08, 11:47   #17
Serba
 
Το avatar του χρήστη Serba
 
Εγγραφή: 26-08-2008
Περιοχή: Θεσσαλονίκη
Μηνύματα: 807
Serba ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Θα συμφωνήσω με όλες τις μαμάδες διδύμων, η κούραση είναι αφάνταστη,
η έλλειψη ύπνου επίπονη, οι αγωνίες και οι φόβοι όλοι διπλοί,ακόμα και οι ενοχές-για την αποτυχία ή την μη ευχάριστη εμπειρία του θηλασμού,
και για τις βόλτες που δυσκολευτήκαμε να πάμε-
κι εμένα με εκνευρίζουν λόγια όπως ''τυχερή είσαι που ξεμπέρδεψες με την μία'', και ''και εγώ δυσκολεύτηκα πολύ που τα παιδιά μου έχουν μόνο δύο χρόνια διαφορά, το ίδιο είναι'' ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ
Είναι τόσο δύσκολο, ειδικά όταν δεν έχουμε βοήθεια και είμαστε μόνες σε ένα σπίτι, όπου όλη μέρα παλεύουμε, τόσο δύσκολο που όταν περάσει ο πρώτος χρόνος αναρωτήθηκα και εγώ πολύ σοβαρά πώς και δεν μπήκα στο ψυχιατρείο (απ΄έξω ήμουν),όπως ανέφερε μια κοπέλα παραπάνω...
Όμως μέσα σάυτό το forum παρηγορήθηκα και ένιωσα ότι δεν είμαι μόνη,
όπως με παρηγόρησε και μια γνωστή μου που μου είπε ότι όταν απελπίζεται στην προσπάθεια να τα καταφέρει με ένα μωρό, σκέφτεται εμένα: αφού τα κατάφερες εσύ με δύο, θα τα καταφέρω κι εγώ...
__________________
Από τότε που κουράστηκα να ψάχνω, έμαθα να βρίσκω. Και από τότε που ο άνεμος μού εναντιώθηκε, έμαθα να σαλπάρω με όλους τους ανέμους. Φ. Νίτσε
Ο χρήστης Serba δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 13-10-08, 14:49   #18
gavrias
 
Το avatar του χρήστη gavrias
 
Εγγραφή: 06-12-2007
Περιοχή: Αθήνα
Μηνύματα: 3.457
gavrias ουδετερη μηδέν
Αποστολή μηνύματος μέσω MSN στον/στην gavrias
Προεπιλογή

Παιδιά είναι απλό.Η μαμά είναι κουρασμένη για πολλούς λόγους.Η μαμά διδύμων είναι Εξαντλημένη .Καμία συγκριση
__________________
ΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΔΩΡΑ ΠΟΥ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ

Κέντρο Υγείας του Παιδιού Καισαριανής

Ρατσιστής δεν γεννιέσαι … γίνεσαι
Ο χρήστης gavrias δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 24-04-09, 19:19   #19
astraki
 
Εγγραφή: 21-03-2009
Περιοχή: alimos
Μηνύματα: 17
astraki ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

καλησπερα κοριτσια.εγω γεννησα στις 8/4 οι μικρες ειναι μωλις 16 ημερων.ειναι σχετικα ηρεμες αλλα το οτι πρεπει να τα κανεις ολα διπλα ειναι τρελα.εχω ηδη ενα 4χρονο αγορακι το οποιο αρρωστησε και ο παιδιατρος μου ειπε μακρια απο τις μικρες.με εχει πιασει τετοια καταθλιψη που μου ερχεται να σηκωθω να φυγω,να εξαφανιστω.βοηθεια ζητησαμε απο την πεθερα μου να μενει στο σπιτι τα βραδυα μεχρι να σταματησουν να ξυπνανε οι μικρες και το αποτελεσμα ηταν και τα 3 βραδυα που εμεινε τσακωθηκαν ασχημα με τον ανδρα μου ο οποιος δεν αντεξε και την εδιωξε.κουραστηκε κιωλας ελεγε.οι δικοι μου ανελαβαν ευτυχως τον μεγαλο μου γιο μεχρι να γινει καλα.σκεφτομαι τι εχω γενικως να περασω μεχρι να γινουν 3 χρονων που ειναι πιο ηρεμα τοτε και τρελενομαι.νιωθω οτι δεν θα αντεξω.
Ο χρήστης astraki δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 24-04-09, 19:27   #20
alcyon
 
Το avatar του χρήστη alcyon
 
Εγγραφή: 16-06-2008
Περιοχή: πολίτης του κόσμου
Μηνύματα: 6.465
alcyon ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Η κούραση είναι ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ !!!!!!!!!!!!!
Δεν είναι 2 παιδιά, διπλή κούραση...
Είναι 2 παιδιά...... ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ κούραση. Γιατί όταν το ένα έχει ξεκουραστεί (ενώ οι γονείς ακόμα τρέχουν με το άλλο), θέλει και πάλι τα δικά του.... κι έτσι οι γονείς είναι ... ..... .......... κομμάτια.........

Εντιτ: Μπορώ να σας το εγγυηθώ.... τώρα με 4 παιδιά... τα πράγματα είναι ΠΙΟ εύκολα από την εποχή που τα δίδυμα ήταν μωρά!!
__________________
Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.
"...
άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.
Ο χρήστης alcyon δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 24-04-09, 21:02   #21
sasasam
 
Εγγραφή: 26-03-2009
Περιοχή: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Μηνύματα: 84
sasasam ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Αχ κοριτσια η ιστορια της ζωης μου...Βοηθεια απο πουθενα,μονη στο σπιτι να κλαινε και τα δυο για φαγητο και να μη ξερεις ποιο να πρωτοταισεις...τελικα εκλαιγα κι εγω μαζι τους....Εμενα και η μανα μου και η πεθερα μου ηρθαν τη 1η μερα που φεραμε τα παιδια στο σπιτι και εμφανιστηκαν ξανα για επισκεψη μετα απο ενα μηνα..ΔΡΑΜΑ...Το οτι τα παιδια μου δεν ηταν ηρεμα,ηταν αυπνα και γρινιαζαν ολη μερα και ολη νυχτα για 2.5 χρονια ισως οφειλεται στο γεγονος οτι η μαμα τους δεν απεπνεε ΚΑΘΟΛΟΥ ηρεμια...Δοξα το θεο αυτα περνανε και μετα τα 3 χρονια η κατασταση ειναι πολυ καλη.
__________________
Ο χρήστης sasasam δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 25-04-09, 00:39   #22
ditop
 
Εγγραφή: 20-10-2008
Περιοχή: Θεσσαλονίκη
Μηνύματα: 544
ditop ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

και για να γυρισουμε στο αρχικό θέμα, η καταθλιψη είναι στο τσεπάκι μας. Ο μεγάλος μου ήταν 2,5 οταν γεννηθηκαν τα διδυμα. Από τον πρώτο μήνα είμασταν ανα δυο εβδομάδες στο νοσοκομείο μια με τον έναν μια με τον αλλον. Αφου έτυχε την ημέρα που επερνε εξητηριο ο ένας διδυμος μπήκε ο δευτερος και ο γιατρός μπερδευτικε και απορούσε γιατι αφου μας επετρεψε να φυγουμε εμεις ειμασταν ακομα εκεί.

Εχω να κοιμηθώ ολοκληρη νύχτα από τη μέρα που γέννησα. Παω στη δουλεια και νομίζω οτι θα αγκαλιασω τον υπολογιστη και θα κοιμηθω. Τα νεύρα δε..
Και ολα αυτα είχαν ως αποτέλεσμα ενα πρωινό να ξυπνήσω με μουδιασμένα ποδια και χέρια και να τρέχω στο νοσοκομείο και ο γιατρός να με στέλνει σε ψυχίατρο γιατί όλα αυτά ήταν λέει συμπτώματα αμφιθυμίας(δε θυμάμαι τι ακριβως είναι). Δηλ. τα ψυχικά προβλήματα μετατρέπονται σε σωμάτικά ή κατι τέτοιο τέλος πάντων.
Ο χρήστης ditop δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 25-04-09, 13:26   #23
AthinaP
Προσωρινά μή ενεργός Λογαριασμός
 
Εγγραφή: 07-02-2009
Μηνύματα: 2.370
AthinaP ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Astraki, θα απαντήσω σε σένα, γιατί εσύ αναβίωσες το θέμα.

Δεν έχεις δει τίποτα ακόμα!!! Στην πορεία μπορεί να βελτιωθούν τα πράγματα τη νύχτα, αν είστε τυχεροί και τα μωράκια κοιμούνται αρκετά τη νύχτα. Αυτό θα σου δώσει αρκετή περισσότερη ενέργεια και κουράγιο. Αλλά τη μέρα θα κοιμούνται λιγότερο, όσο μεγαλώνουν και θα διεκδικούν την προσοχή σου. Το ότι έχεις μεγαλύτερο παιδί ίσως σταθεί πλεονέκτημα, γιατί μπορεί να ψιλοαπασχολούνται, χαζεύοντας το μεγαλύτερο να παίζει. Μετά τον 4ο-5ο μήνα, που θέλουν λιγότερες αγκαλιές, μπορείτε να δείτε βελτίωση. Και πιο μεγάλη ακόμα όταν ψιλομπουσουλάνε και απασχολούνται μόνα τους για κάποια διαστήματα.

Πάντως, όπως συνέβη σε σένα και στη sassa, την εξάντληση και την ψυχολογία χειροτέρεψε το γεγονός ότι αρχικά ποντάραμε σε γιαγιάδες που όταν είδαν τα σκούρα έγιναν Λούης... Η μία γιαγιά λόγω προβλημάτων υγείας, προσέφερε τα ελάχιστα που μπορούσε Εγώ κατέληξα ότι έπρεπε να πάρουμε γυναίκα και ερχόταν τελικά πρωινά, όταν έλειπε ο άντρας μου. Και για να επανέλθω στο αρχικό ποστ...

Με την αύξηση των γεννήσεων των διδύμων, λόγω και των τεχνητών γονιμοποιήσεων, οι γιατροί προειδοποιούν πως ένα ζευγάρι πρέπει να είναι ιδιαίτερα προετοιμασμένο, όταν περιμένει δύο παιδιά, αφού πολλά είναι αυτά που δεν υπολογίζονται.

Αν ήξερα όσα ξέρω τώρα, θα χρησιμοποιούσα την περίοδο της εγκυμοσύνης για να επιλέξω μια γυναίκα της απολύτου εμπιστοσύνης μου, κατά προτίμηση εσωτερική, για τον πρώτο χρόνο. Και θα έκανα και το σπίτι μας, το σπίτι του Big Brother. Τουλάχιστον έτσι θα μπορούσαμε να βγούμε σαν άνθρωποι με τον άντρα μου, να πάμε και στο κοντινό ξενοδοχείο, βρε αδερφέ, όταν τα παιδιά κοιμούνται, γιατί με δυο μωρά στο σπίτι η σχέση μας υπέφερε, κακά τα ψέματα.

Η επιλογή προσώπου άξιου εμπιστοσύνης είναι πολύ δύσκολη υπόθεση, γιατί καθώς θα το έχουν ζήσει κάποιες μαμάδες εδώ στο τόπικ, η μαμά μπορεί να φτάσει στα όριά της και δεν είναι καθόλου καθησυχαστική η σκέψη του να φτάσει στα όριά του ένας ξένος άνθρωπος, μόνος του με δυο μωρά μέσα στο σπίτι. Στην καλύτερη των περιπτώσεων θα τα παραμελήσει και εκείνα θα κλαίνε...

Αλλά σκεπτόμενη τα διάφορα έξοδα που κάνουμε κατά καιρούς, τα επιπλέον χέρια, την ιδιαίτερη αυτή περίοδο του πρώτου χρόνου με τα δίδυμα είναι πολύ καλή επένδυση...

Προσωπικά μου στοίχισε, που παρόλη τη βοήθεια, λόγω της εξάντλησης, δεν χάρηκα ιδιαίτερα αυτό που θεωρώ την πιο ωραία περίοδο σε ένα παιδί, για τα δικά μας παιδιά, που θα είναι και τα τελευταία που θα κάνουμε. Και μάλιστα έχοντας περάσει μια εγκυμοσύνη-θρίλερ, έχοντας πιστέψει μόνο τις τελευταίες εβδομάδες ότι θα τα παίρναμε τελικά γερά στα χέρια μας, τη στιγμή που είχα βαρύνει απίστευτα και κάθε στιγμή ήταν ένα μαρτύριο σωματικά. Με τα δεδομένα αυτά, μια χαρά ψυχολογία κατάφερα και είχα, αλλά πιστεύω ότι μπορεί άνετα κάποιος να τσακιστεί...

Υπάρχουν και κάποια ζευγάρια διδύμων που είναι μαμ κακά και νάνι και μαμάδες που τα βγάζουν σχετικά εύκολα πέρα μαζί τους, βέβαια. Δεν ξέρεις όμως εκ των προτέρων τι θα σου κληρωθεί. Εμείς είχαμε ένα ήρεμο μωράκι, από ιδιοσυγκρασία και έναν Ταλιμπάν. Ακόμα και με βοήθεια ο πρώτος χρόνος ήταν θυελλώδης. Τώρα ευτυχώς είναι πολύ καλά παιδάκια και μας γεμίζουν με πολλή χαρά.
Ο χρήστης AthinaP δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 25-04-09, 17:49   #24
alcyon
 
Το avatar του χρήστη alcyon
 
Εγγραφή: 16-06-2008
Περιοχή: πολίτης του κόσμου
Μηνύματα: 6.465
alcyon ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

AthinaP τα είπες όλα με δυο κουβέντες!

Στη δική μας περίπτωση δεν ήξερα τι με περιμένει και έλεγα πως θα τα καταφέρουμε μόνοι μας χωρίς εξωτερική βοήθεια. Μισή αλήθεια... μισό ψέμα. Η "βοήθεια" που είχα ερχόταν όποτε νόμιζε, παρεμβατικά και με μια τάση να αποκόψει τα παιδιά από εμένα. Χωρίς κακή πρόθεση. Μόνο και μόνο για να βοηθήσει. Όταν έβαλα πια τις φωνές... δεν ήταν οι ορμόνες, αλλά η αποδιοργάνωση που μου προκαλούσε.
Έδιωξα ΟΛΟΥΣ τους καλοθελητές.... και έμεινα εγώ με το σύζυγο. ΨΟΦΙΣΑΜΕ στην κούραση. Βρεθήκαμε πέρα από τα όριά μας... (τελικά ήταν μεγαλύτερα από αυτά που φανταζόμουν...) Αλλά τελικά κρατηθήκαμε.

Αυτό που μας κράτησε σε "σώας φρένας", είναι το ...... Κάθε μέρα και καλύτερα. Δε ζόυσαμε για να δούμε τα μωρά μας να μεγαλώνουν μετά από δύο ή τρεις μήνες, αλλά κοιτούσαμε πως θα επιβιώσουμε αυτή τη μέρα, τη σημερινή, αυτή την ώρα, αυτή τη στιγμή. Στιγμή τη στιγμή μαζεύτηκε ο χρόνος.....
__________________
Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.
"...
άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.
Ο χρήστης alcyon δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Banner διαφημιζόμενων ή ιστοσελίδων που στηρίζει η ΕΕΕΓ Parents.gr
Παλιά 26-04-09, 12:18   #25
Eleftheria
 
Το avatar του χρήστη Eleftheria
 
Εγγραφή: 17-04-2008
Περιοχή: Ν. Ιωνία - Αττική
Μηνύματα: 804
Eleftheria ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Κορίτσια καλημέρα,
Εγώ είχα και έχω σημαντική βοήθεια, αλλά αυτό έχει σχέση μόνο με τις ώρες που λείπουμε από το σπίτι. Τα μικρά μου ως μωρά ήταν πολύ ήσυχα και είχαμε καταφέρει να έχουμε πρόγραμμα από 2.5 μηνών. Έτσι ο πρώτος χρόνος ήταν πολύ ήρεμος για όλους μας, εξαιρώντας την κούραση.
Στο δεύτερο χρόνο, άρχισαν οι πρώτες ιώσεις, τα «ψυχολογικά» τους, οι απαιτήσεις και οι απόψεις τους με αποτέλεσμα να μένω 3 ημέρες άυπνη σε κάθε ίωση ή να πρέπει να οπλιστώ με απίστευτη υπομονή για να εξηγήσω στο καθένα κάποια πράγματα. Γιατί κάθε παιδί χρειάζεται διαφορετική προσέγγιση. Γενικά πήγαινα τα πράγματα μαλακά και κουβέντα στη κουβέντα, λύναμε το θέμα, αλλά αυτό είχε ένα κόστος σε μένα. Αυτά με κούρασαν. Μπορεί να μην έδειξα το χάλι μου σε αυτά, αλλά λύγισα και εκεί φοβήθηκα, πρώτα για μένα, γιατί τι θα γίνουν τα μικρά μου χωρίς εμένα?! Η σωματική κούραση φέρνει τη ψυχική και το αντίθετο, έτσι χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια για να μην απογοητευτείς από τη ζωή που ζεις. Όπως είπε η alcyon, απλά επιβιώνεις. Ε! αυτό με τσάκιζε ψυχικά.
Τώρα τα πράγματα είναι καλά, ξέρω τα κουμπιά τους (όπως και αυτά τα δικά μου). Έχουν γίνει και πιο ανεξάρτητα, έχουμε χαλαρώσει και εμείς. Πάμε κάπου και περνάμε όλοι καλά. Οι περιπτώσεις που θα περάσουν μόνο αυτά καλά έχουν σχεδόν εκλείψει.
__________________
Ο χρήστης Eleftheria δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 04-09-09, 08:47   #26
kassianh74
 
Εγγραφή: 29-08-2009
Περιοχή: Ηγουμενίτσα
Μηνύματα: 181
kassianh74 χωρίς αξιολόγηση
Προεπιλογή

Εγώ νομίζω ότι όταν έχεις δίδυμα χωρίς βοήθεια δεν έχεις την πολυτέλεια να πάθεις κατάθλιψη. Άσε που παρά την όση κούραση έχεις το προσωπικό σου κουκλοθέατρο. Εγώ τουλάχιστον που έπαιζα και παίζω πάρα πολύ με τα παιδιά μου (είναι δυο χρονών και πηγαίνουν βρεφικό από 14 μηνών που επέστρεψα στη δουλειά), νομίζω πως αναπληρώνα την έλλειψη παιχνιδιού των παιδικών μου χρόνων ...

Ο χρήστης kassianh74 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 11-09-09, 11:40   #27
kassianh74
 
Εγγραφή: 29-08-2009
Περιοχή: Ηγουμενίτσα
Μηνύματα: 181
kassianh74 χωρίς αξιολόγηση
Προεπιλογή Θηλασμός αντίδοτο στην κατάθλιψη

Νομίζω πάντως πως ο θηλασμός ήταν αυτό που με βοήθηεσε αφάνταστα. Αν και τα παιδάκια μας -δόξα τω θεώ- είναι πολύ ζωηρά και ατίθασα, και δεν είχαν ποτέ πρόγραμμα, η στιγμή που ηρεμούσαν ήταν όταν θήλαζαν. Ήθελαν βέβαια να τους τραγουδάω συγχρόνως και μάλιστα διαφωνούσαν για το τραγούδι που θα λέγαμε ("το καράβι" .... "όχι το καράβι ... τον παλιό το χρόνο" ... όχι .... κλπ) αλλά και οι τρεις μας ζούσαμε στιγμές απόλυτης ευτυχία.

Η πιο δύσκολη περίοδος ήταν όταν έπαθα πνευμονία οπότε ο απογαλακτισμός τους έγινε βιαία, εγώ σωματικά έπρεπε να ξεκουραστώ για να αναρώσω, αυτά δε μπορούσαν να κοιμηθούν ήθελαν όλη μέρα και όλη νύχτα αγκαλιά από εμένα και ζητούσαν λεκτικά πλέον στην ηλικία των 21 μηνών να θηλάσουν ... ε τότε ήταν που έκλαψα πραγματικά ...

Ο χρήστης kassianh74 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 11-09-09, 14:36   #28
alcyon
 
Το avatar του χρήστη alcyon
 
Εγγραφή: 16-06-2008
Περιοχή: πολίτης του κόσμου
Μηνύματα: 6.465
alcyon ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο kassianh74 Εμφάνιση μηνυμάτων
Εγώ νομίζω ότι όταν έχεις δίδυμα χωρίς βοήθεια δεν έχεις την πολυτέλεια να πάθεις κατάθλιψη. Άσε που παρά την όση κούραση έχεις το προσωπικό σου κουκλοθέατρο. Εγώ τουλάχιστον που έπαιζα και παίζω πάρα πολύ με τα παιδιά μου (είναι δυο χρονών και πηγαίνουν βρεφικό από 14 μηνών που επέστρεψα στη δουλειά), νομίζω πως αναπληρώνα την έλλειψη παιχνιδιού των παιδικών μου χρόνων ...
Αν όχι κατάθλιψη..... τότε βρίσκεσαι στα πρόθυρα του νευρικού κλονισμού.... Ειδικά αν έχεις περίγυρο που σε ζαλίζει......
__________________
Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.
"...
άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.
Ο χρήστης alcyon δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 12-09-09, 09:13   #29
AthinaP
Προσωρινά μή ενεργός Λογαριασμός
 
Εγγραφή: 07-02-2009
Μηνύματα: 2.370
AthinaP ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Λοιπόν, ενδιαφέρουσα παράμετρος ο θηλασμός, δεν το είχα σκεφτεί έτσι.

Λίγες μητέρες διδύμων καταφέρνουν να θηλάσουν, λόγω ανεπαρκούς υποστήριξης, ιδιαίτερα στο στάδιο της εγκατάστασης του θηλασμού, οπότε και εγκαταλείπουν αρκετές μητέρες, όσα παιδάκια και να έχουν. Άσε την προωρότητα που είναι συχνή και βάζει επι πλέον εμπόδια.

Τέλος πάντων είχα την εμπειρία του θηλασμού και δεν είμαι σίγουρη αν έπαιξε συνολικά θετικό ή αρνητικό ρόλο στη διάθεση των γονιών. Μπορώ να φανταστώ ότι με το μπουκάλι θα υπήρχαν τα προφανή πλεονεκτήματα του να μπορεί να φύγει η μαμά για αρκετές ώρες, μόνη της, να πιει έναν καφέ με φίλη, να κάνει κάτι αναζωογονητικό μακριά από τα μωρά τέλος πάντων, εφόσον έχει να εμπιστευτεί τα μωρά κάπου. Εξάλλου, θα μπορούσε, έχοντας βοήθεια να κοιμηθεί μόνη της όσο θέλει!

Εγω σωματικά ενιωσα καλύτερα όταν μου ήρθε η περίοδος, είχα πιο καλή διάθεση, πιο πολύ ενδιαφέρον για το σύντροφό μου, για τον εαυτό μου, πιο έντονη επιθυμία για ερωτική συνευρεση που ως γνωστόν με τη σειρά της ανεβάζει τη διάθεση...

Για το τέλος του θηλασμού δεν μπορώ να μιλήσω ακόμα. Σίγουρα, στη διάρκεια του θηλασμού αναπτύσσεται ένα μοναδικό δέσιμο των παιδιών με τη μαμά, που προσφέρει σε όλους ηρεμία.

Και γω τα παιδιά τα απολαυσα πολύ, αλλά περισσότερο μετά τον πρώτο χρόνο, γιατί τους πρώτους 3-4 μήνες περάσαμε δύσκολα με κολικούς κλτ... Αλλά αν πω ότι συνολικά είχα καλύτερη διάθεση σε σχέση με τον όταν ήμασταν μόνοι με το σύντροφό μου και αλητεύαμε και κάναμε ό,τι θέλαμε ό,τι ώρα θέλαμε, θα πω ψέματα... Εκείνος από την άλλη δεν αλλάζει το τώρα με τίποτα...

Πιστεύω όμως ότι είτε θηλάζει κανείς είτε όχι, οι προκλήσεις των μικρών παιδιών είναι σαφώς σημαντικότερες με τα δίδυμα. Η έλλειψη ύπνου, η κούραση, η ελλειψη προσωπικού χώρου και χρόνου στο ζευγάρι, η έλλειψη χρόνου για βασικά πράγματα/υποχρεώσεις και σε δεύτερο χρόνο για χαλαρωτικά και ξεκούραστα πράγματα (χόμπι, φίλους), όλα αυτά με δίδυμα θέτουν ένα πλαίσιο σαφώς πιο απαιτητικό, σε σχέση με το ένα μωρό.

Στη δική σας περίπτωση θα έπαιξε ρόλο το ότι ο θηλασμός σταμάτησε χωρίς τη θέληση ούτε τη δική σου ούτε των παιδιών.
Ο χρήστης AthinaP δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 29-09-09, 10:35   #30
Angel256
 
Εγγραφή: 24-02-2009
Περιοχή: αθηνα
Μηνύματα: 10
Angel256 ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

k ego me didimakia agoraki k koritsaki tora einai 11 mhnon.ola moni mou exo kourastei para ma para poly k somatika k psixologika afou den bgaino e3o sxedon ka8olou.

h mama mou erxetai apla gia episke3h k h pe8era an k menei makria otan erxetai ta taizeis ta paidia ,ta paizei ta paidia , alla3es sedonia sta paidia?
ekei ta neura mou krosia oxi esena perimena pou erxesai mia fora to e3amhno na moou peis ti 8a kano.

den katalabainoun tipota

kourazomai alla me ena tous xamogelo ta 3exnao ola k pairno dunameis ,o adras mou me fonazei sifouna

oso gia autoys pou lene diafora tou styl 3eberdexes apla tous agnoo giati exo apo to xoro polla tragoudia akous

oti kanoume ego k o adras mou kanenas allos k kalitera giati ta aposidonizoun min ta valeis apo tora gia upno asta na ta xaroume....

k emeis ?den 8eloume ligo na 3ekourastoume?na sideroso ,na skoupiso ,na kano ena banio kati telos padon

8ee mou dose mou dunamhhhhhhhhhhhhhh
Ο χρήστης Angel256 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 30-09-09, 09:23   #31
kassianh74
 
Εγγραφή: 29-08-2009
Περιοχή: Ηγουμενίτσα
Μηνύματα: 181
kassianh74 χωρίς αξιολόγηση
Smile

Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο Angel256 Εμφάνιση μηνυμάτων
na kano ena banio kati telos padon
Όταν κατάφερνα να κάνω μπάνιο ένιωθα σαν να είχα πετύχει τον πιο δύσκολο στόχο ... και ας έπρεπε να γίνει και αυτό πολύ γρήγορα ... άσε που ποτέ τελικά δεν κατάφερνα να στεγνώσω τα μαλλιά μου μια και κάποιο θα με ζητούσε επειγόντως, οπότε το αυχενικό με περίμενε μόνιμα στη γωνία ...

Αν και δεν ένιωθα να μου λείπει παρόλα αυτά καμιά χαρά ... όσο υπερβολικό και να ακούγεται τα παιδάκια μου είναι η ζωή μου,η χαρά μου, το γέλιο μου και η κάθε σκέψη μου ...
παρόλα αυτά όποτε για κάποιο λόγο χρειαζόταν να φύγω για κάποια δουλειά εκτός του τόπου κατοικίας μου ... μου ερχόταν η επιθυμία να μη γυρίσω σπίτι έστω για ένα βράδυ ...
να ζήσω μια μέρα ελεύθερη, να δω φίλες και φίλους ή τουλάχιστον να κοιμηθώ στο σπίτι κάποιας φίλης μου ...
Το στήθος μου που πρήζονταν όμως όσο περνούσε η ώρα άρχιζε να διαμαρτύρεται και να μου θυμίζει πως κάποια παιδάκια με περίμεναν.
Το σώμα μου αντιδρούσε στην επιθυμία του μυαλλού, και βέβαια το πολύ σε 3-4 ώρες γυρνούσα σπίτι.

Με το που επέστρεφα βέβαια σπίτι η "τάση ολιγόωρης απόδρασης" εξαφανίζονταν στη στιγμή. Βρισκόμουν στο μόνο μέρος που είχε νόημα να είμαι. Στη φωλιά των μωρών μου ...
Ο χρήστης kassianh74 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 30-09-09, 13:48   #32
twins_mother
 
Το avatar του χρήστη twins_mother
 
Εγγραφή: 31-08-2009
Περιοχή: Ξάνθη
Μηνύματα: 26
twins_mother χωρίς αξιολόγηση
Προεπιλογή

Καλημέρα κι από μένα!
Όταν έμαθα ότι ήμουν έγκυος σε δίδυμα (ομοζυγωτικά είναι τα δικά μου) στην αρχή τρόμαξα..Επειδή λόγω δουλειάς μένουμε μακρυά από την πόλη μας και τις οικογένειές μας…φοβήθηκα. Σκεφτόμουν την ίδια την εγκυμοσύνη επειδή δεν θα έχω κανέναν και όταν θα δουλεύει και ο άντρας μου θα είμαι ολομόναχη (κι αν συμβεί κάτι τι γίνεται..αναρωτιόμουν), σκεφτόμουν την απειρία μας ως γονείς και ξαφνικά θα βρεθούμε με 2 μωρά και χωρίς κανέναν άλλο και τι θα κάνουμε…και άλλα τέτοια.
Η εγκυμοσύνη μου δεν ήταν καθόλου δύσκολη από άποψη προβλημάτων ή επιπλοκών ή πρόωρου τοκετού. Μια απόλυτα φυσιολογική εγκυμοσύνη..Βέβαια, σταμάτησα από τη δουλειά στον 4ο μήνα περίπου, αλλά όλα πήγαν καλά. Η ψυχολογία μου στην αρχή δεν ήταν ιδιαιτέρως καλή..εξαιτίας του γιατρού που είχα αρχικά και του κέντρου υπερήχων που πήγα για την αυχενική διαφάνεια. Επειδή το ένα έμβρυο ήταν λίγο μικρότερο έπρεπε να γίνει η αυχενική διαφάνεια λίγο αργότερα..μόνο που αυτοί την έκαναν τότε με αποτέλεσμα να δούνε κάτι που μετά διορθώθηκε αλλά τότε έφεραν την καταστροφή. Μου μιλούσανε ότι υπήρχε περίπτωση να μην αναπτυχθεί…μου μιλούσανε ότι λόγω του ενός πλακούντα αν έχει πρόβλημα το ένα έμβρυο πρέπει να πάρουν και τα 2..μου μιλούσανε για επεμβάσεις που γίνονται αυτήν την στιγμή στην γαλλία αλλά είναι ακόμη πολύ επικίνδυνες και άλλα τέτοια. Όταν πήγα να πω κάτι να ξεκαθαρίσω την κατάσταση και να ρωτήσω κάποια πράγματα η απάντηση ήταν ακριβώς «παρ’ το απόφαση ότι η εγκυμοσύνη σου είναι ειδική περίπτωση και πρέπει να έρχεσαι εδώ κάθε τόσο». Οκ. Πήρα τον γιατρό μου να μου πει την άποψή του…δεν δέχτηκε ούτε να με δει στο ιατρείο του και είπε «ό,τι σου πουν αυτοί». Έγινα κουρέλι…Δεν κατάλαβα…Ήταν τόσο τρομερό αυτό που μου συνέβει??? Ποιος με παρακολουθούσε εμένα τελικά?? Ο γιατρός μου ή το κέντρο υπερήχων??? Τελικά άλλαξα γιατρό την ίδια στιγμή…έκανα την αυχενική διαφάνεια τον καιρό που έπρεπε να γίνει…και όλα ήταν μια χαρά!!
Σε όλη την εγκυμοσύνη σαφώς και σκεφτόμουν την περίπτωση της υποκλοπής από το ένα έμβρυο…αλλά προσπαθούσα να το βγάλω από το μυαλό μου και να σκέφτομαι ότι όλα εξελίσσονται μια χαρά και έτσι θα παραμείνουν. Κάθε φορά που ένιωθα
βάρος στην κοιλιά μου και αισθανόμουν ότι τα έμβρυα μεγάλωσαν …πετούσα στα σύννεφα.
Μετά την γέννα…τα πράγματα δεν λέω..ήταν δύσκολα. Επειδή είμασταν μακρυά από την πόλη μας…τους 2 πρώτους μήνες έμεναν μαζί μας είτε οι γονείς μου είτε οι γονείς του άντρα μου. Και τα προβλήματα πολλά.. Από τη μία 2 νέες ζωές που ήρθαν στον κόσμο μας.. Εγώ να προσπαθώ να συνέλθω από την καισαρική και να έχω ακόμη διάφορες ενοχλήσεις.. Εμείς να προσπαθούμε σαν γονείς να προσαρμοστούμε στην νέα κατάσταση και να βρούμε τους ρυθμούς και τους κώδικές μας.. Δύο νέα μωρά που προσπαθούσαν και αυτά να προσαρμοστούν στο καινούργιο τους περιβάλλον…Και από την άλλη η κάθε μάνα (δεν υποτιμώ σε καμιά περίπτωση την πολύτιμη βοήθειά τους..χωρίς αυτούς θα είχαμε καταρρεύσει) να λέει τα δικά της και κάθε φορά που κάνουν κάτι τα μωρά να ακούγονται εκατό διαφορετικές απόψεις!! Δεν αισθάνθηκα ότι έφτασα στα όρια της κατάθλιψης..αλλά ότι τα νεύρα μου είχαν φτάσει στα όριά τους είναι γεγονός!! Με ενοχλούσε ακόμη και το ότι αναγκαστικά κάποιος άλλος θα τάιζε το ένα από τα 2 μωράκια μου..γιατί δεν γινόταν να τα κάνω εγώ και τα 2 ταυτόχρονα. Και ναι..από τη μια είχα τάσεις φυγής…ήθελα να βγω έξω..να γυρίσω..και από την άλλη ένιωθα τύψεις με αυτές τις σκέψεις και δεν ήθελα να αφήσω τα μωράκια μου ούτε στιγμή στους άλλους!! Έκανα όμως τεράστιες προσπάθειες να καταπιώ πολλά πράγματα για να μην παρεξηγηθούμε..επειδή ήταν και όλοι κουρασμένοι και καταπονημένοι. Όταν πέρασαν και οι κολικοί (οι οποίοι μας παίδεψαν πολύ) είπαμε κι εμείς με τον άντρα μου ότι από εδώ και πέρα ..τέλος…μόνοι μας….μπορεί να κουραστούμε, να ψοφήσουμε, να μαλώσουμε και μεταξύ μας από την κούραση…αλλά θα είμαστε μόνοι μας και θα βάλουμε τα παιδιά μας στους δικούς μας ρυθμούς και στο δικό μας τρόπο ζωής!
Από τότε…τα πράγματα έχουν βελτιωθεί πάρα πολύ!! Τα μωράκια μας είναι 4 μηνών..τα πρωϊνά τα κρατάω μόνη μου..είμαστε πολύ πιο σίγουροι για τους εαυτούς μας και για τη ζωή μας και οι 4…έχουμε βρει τρόπους για να κάνουμε τη ζωή μας πιο εύκολη και πιο πρακτική (όσο είναι δυνατόν) και έχουμε ηρεμίσει παρα πολύ!!
Δυσκολίες υπάρχουν πάντα και θα υπάρχουν φαντάζομαι και είναι όλες αυτές που έχετε αναφέρει… Μου κακοφαίνεται που δεν μπορώ να τα πάρω το πρωϊ μόνη μου να βγω μια βόλτα…αισθάνομαι ότι έχω χάσει λίγο τον εαυτό μου…είναι δύσκολα όταν πάνω που έχεις ηρεμίσει το ένα και λες οκ…αρχίζει να κλαίει το άλλο…είναι δύσκολα όταν τυχαίνει να πρέπει να φάνε ταυτόχρονα…και να κλαις κι εσύ μαζί με το άλλο που πεινάει…είναι δύσκολα γιατί πρέπει να προγραμματίζεις πλέον και τις δουλειές του σπιτιού σε ώρες που δεν είσαι μόνη, έτσι ώστε να κρατάει κάποιος άλλος τα μωρά…. ακόμη και το πότε θα μπεις για μπάνιο όπως αναφέρατε εξαρτάται από άλλους.. Αυτά είναι ίσως τα πράγματα που διαφοροποιούν την γέννηση ενός παιδιού από τις πολύδυμες κυήσεις…
Για να μην σας κουράσω άλλο (γιατί ομολογώ ότι μπορώ να γράφω με τις ώρες…αφού δεν έχω και κανέναν άλλο να μιλήσω…ή δεν προλαβαίνω και πολύ πολύ) θα κλείσω με αυτό που λέτε όλες και είναι η αλήθεια: κάθε μέρα είναι και καλύτερη…κάθε μέρα είναι και πιο όμορφη…Δεν θα άλλαζα ούτε για μία στιγμή αυτό που ζούμε με τα 2 μας μωράκια!!
Ο χρήστης twins_mother δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 30-09-09, 13:57   #33
stellasss
 
Εγγραφή: 11-05-2009
Μηνύματα: 512
stellasss χωρίς αξιολόγηση
Προεπιλογή

Κορίτσια ευχαριστούμε που μιλάτε για τις δικές σας εμπειρίες γιατί αυτά που νιώθατε εσείς όταν μάθατε ότι περιμένετε δίδυμα, θα νιώθουμε κ εμείς τώρα. Απλά θα ήθελα αν μπορείτε να μου πείτε μερικές τακτικές που χρησιμοποιήσατε με το τάισμα, τον ύπνο, το μπάνιο κλπ ούτως ώστε να τα καταφέρνετε μόνες σας ή με τον άντρα σας.
__________________
----------------------------------------------------------

Ο χρήστης stellasss δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 30-09-09, 14:25   #34
Eleftheria
 
Το avatar του χρήστη Eleftheria
 
Εγγραφή: 17-04-2008
Περιοχή: Ν. Ιωνία - Αττική
Μηνύματα: 804
Eleftheria ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

twins_mother και μόνο ότι γράφουμε κάποια πράγματα μας κάνει καλό! Και σε εμάς και στις άλλες διδυμομανούλες!

stellasss σχετικά με τις τακτικές, νομίζω η σχετική ενότητα είναι αυτή:
http://www.parents.gr/forum/showthread.php?t=33300
__________________
Ο χρήστης Eleftheria δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 01-10-09, 09:55   #35
stellasss
 
Εγγραφή: 11-05-2009
Μηνύματα: 512
stellasss χωρίς αξιολόγηση
Προεπιλογή

Ευχαριστώ Ελευθερία μου!!
__________________
----------------------------------------------------------

Ο χρήστης stellasss δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 26-10-09, 14:43   #36
ΓΕΩΡΓΙΤΣΑ
 
Εγγραφή: 23-10-2009
Μηνύματα: 112
ΓΕΩΡΓΙΤΣΑ χωρίς αξιολόγηση
Προεπιλογή Κύηση τριδύμων

Voula ,καλημέρα σε σένα και σε όλα τα κορίτσια που συμμετέχουν σε αυτή την συζήτηση.
Είναι η πρώτη μου φορά που γράφω και δεν είμαι και σίγουρη εάν τα έχω κάνει όλα καλά. Εύχομαι κάποια από εσάς να μου απαντήσει.
Είμαι στον 2ο μήνα κύησης σε τρίδημα! μετά από την τρίτη μου εξωσωματική. Η αλήθεια είναι ότι μετά τον πρώτο υπέρηχο, αντί χαρά και ευτυχία που ήλπιζα να νιώθω, έχω αρχήσει να μην μπορώ να κοιμηθώ, να έχω άγχος και πιάνω τον εαυτό μου να έχει πέσει και σε μια καταθλιψούλα. Ο γιατρός μας είπε ότι σε αυτές τις περιπτώσεις η ποιο συντηριτική οδός είναι η μείωση του ενώς. Αλλά από την άλλη πως να το κάνω βρε κορίτσια?
όταν έχεις προσπαθήσει τόσιο πολύ για να κάνεις ένα παιδάκι και έρχεται η ώρα που σου λένε ότι θα κάνεις τρία, πως να μειώσεις το ένα. Ο γιατρός μας μίλησε για εγκυμωσήνη υψηλού κυνδίνου, και ίσως να υπάξει πρόβλημα και στα μωρά αλλά και σε μένα. Όλα αυτά τα σκέφτομαι κάθε μέρα και ακόμα το γεγονός ότι δεν θα έχω καθόλου βοήθεια, μιας και οι γονείς μου ζουν στην επαρχεία (και τα πεθερικά).Ούτε οικονομική δυνατότητα γαι να πάρω κάποια γυναίκα υπάρχει.Ο σύζυγός μου λέει πως αυτό είναι το τελευταίο αλλά εγώ πιστέυώ ότι μετά τον τοκετά αν όλα πάνε καλά θα έρθουν άλλα χειρότερα και δεν ξέρω πως να το χειριστώ και τι ν ακάνω. Σας παρακαλώ όποια έχει παρόμοια εμπειρία, θα με βοηθούσε πολύ να μου γράψει.




Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο voula2 Εμφάνιση μηνυμάτων
Αφροδίτη αυτό που εγώ καταλαβαίνω και για το οποίο με βρίσκει σύμφωνη η παραπάνω φράση είναι ότι, συχνά θα δεις γυναίκες να επιθυμούν να κάνουν δίδυμα "για να τελειώνουν". Αυτές τις φράσεις "έκανες 2 σε 1" ή "και τα 2 με την πρώτη" ή "τώρα τελείωσες" , θα πρέπει να τις έχεις ακούσει πολλάκις.

Εγώ προσωπικά σε αυτούς τους ανρθώπους δεν τρέφω εκτίμηση γιατί δείχνουν άγνοια.

Διότι ο κόσμος δεν ξέρει
1) ότι η πολύδυμη κύηση είναι υψηλού κινδύνου γιατί και η μάνα και τα παιδιά κινδυνεύουν ανα πάσα στιγμή.
2) Η προωρότητα παίζει συνεχώς
3) τα προβλήματα της μονήρους κυήσεως εδώ διπλασιάζονται
4) υπάρχουν πιθανότητες να μην έχεις παιδιά στο τέλος ή να έχεις το ένα ή να έχεις και τα δύο με κάποιο πρόβλημα.

Αυτά ο κόσμος δεν τα γνωρίζει αλλά παραμένει στο αποτέλεσμα.

Καλό θα ήταν, αφού δημιουργήθηκε αυτή η ενότητα, να καταθέσουμε εδώ και να μοιραστούμε τις εμπειρίες μας σε σχεση με την κύηση, τον τοκετό, την τυχόν παραμονή σε μονάδα βρεφών καθώς και τα τυχόν προβλήματα που τελικώς ανέκυψαν στα ίδια μας τα παιδιά και πως τα αντιμετωπίζουμε.
Εμένα προσωπικά θα με ενδιέφεραν οι περιπτώσεις των ομοζυγωτικών κυήσεων.
Ο χρήστης ΓΕΩΡΓΙΤΣΑ δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Banner διαφημιζόμενων ή ιστοσελίδων που στηρίζει η ΕΕΕΓ Parents.gr
Παλιά 14-12-09, 17:08   #37
pk33
Προσωρινά μή ενεργός Λογαριασμός
 
Εγγραφή: 19-02-2009
Περιοχή: Αθήνα
Μηνύματα: 1.001
pk33 ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

όταν κάναμε τα δίδυμα (τα Νο 2 και 3), γνωρίσαμε στο νοσοκομείο και μία μαμά με τρίδυμα.

Εύχομαι να πάνε όλα καλά, αλλά θα χρειαστείς βοήθεια, πολλή βοήθεια ιδίως μετά τη γέννα. Μήωπς μπορεί να μετακομίσει η πεθερά σου ή η μαμά σου μαζί σας για κάνα χρόνο;
Ακόμη και για δίδυμα το ίδιο θα σου έλεγα
Ο χρήστης pk33 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 14-12-09, 17:25   #38
alcyon
 
Το avatar του χρήστη alcyon
 
Εγγραφή: 16-06-2008
Περιοχή: πολίτης του κόσμου
Μηνύματα: 6.465
alcyon ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Εγώ με δίδυμα δεν ήθελα ανακάτεμα γονιών-πεθερικών. Όσο τα είχα κοντά ήμουν όλο νεύρα. Μόλις αραιώσαμε, ηρέμισα! Και τα καταφέραμε μόνοι μας. Βοήθησε όμως πολύ ο σύζυγος που δεν ήταν αμέτοχος, αλλά αντίθετα συμμετείχε σε όλα!

Η κούραση είναι μεγάλη.
Αν δεν έχεις βοήθεια για τις δουλειές του σπιτιού, ίσως θα μπορούσες να πάρεις κάποια γυναίκα γι' αυτές (αν έχεις την οικονομική δυνατότητα).

Τα δύο μωρά είναι 2 και τα τρίδυμα... 3... πω πω... καλό κουράγιο!!

Υ.Γ. Ααα καλά! (Τα μάτια μου τα έχω μάλλον διακοσμητικά σήμερα ). Δεν το πρόσεξα πως γράφεις οτι δεν υπάρχει οικονομική δυνατότητα... Γίνεται, κι έτσι, αλλά να ξέρεις θέλει οργάνωση. Και να ξέρεις επίσης πως θέλει να αφήνεις και πράγματα "πίσω". Δε χρειάζεται να είναι όλα τέλεια. Καλό κουράγιο ξανά!!
__________________
Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.
"...
άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.
Ο χρήστης alcyon δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 08-01-10, 00:14   #39
ραφαελ
 
Εγγραφή: 28-07-2009
Μηνύματα: 626
ραφαελ χωρίς αξιολόγηση
Προεπιλογή

κοριτσια ειναι δυσκολο τα διδυμα....βεβαια εγω θελω να κανω μια ντουζινα παιιδια....κ το βλεπω ωραιο....
εχω ενα γιο 21 μηνων κ θα ειχα κ ενα μωρο 3 μηνων βεβαια δεν γενηηθηκε ποτε...απο την ημερα που εμεινα εγκυος μεχρι πριν 2 μηνες ο συζηγος ηταν κοσοβο...ειχα τον ζουζουνο κ μια κοιλια τουρλα κ ετρεχα να τα κανω ολα....φαγητο παιχνιδι σκουπισμα βολτα....φαρμακειο λαικη σουπερ μαρκετ...μιλαμε ξαπλωνα κ δεν ενιωθα το κορμι μου αλλα μολις εβλεπα το προσωπακι του ευτυχισμενου μωρου μου ολα τα ξεπερνουσα...
ειστε ηρωιδες που τα βγαζετε περα μονες σας κ αξιες...ξερω πολλες που τα εχουν ολα στο χερι κ το μονο που κανουν ειναι να κρατανε το μωρο αγκαλια κ λενε κουραζονται...εγω πραγαμτικα δεν δινω σημσια στα λογια τους.Ειναι ντροπη να λενε τοσα ενω αλλες γυναικες εχουν οχι 1 αλλα 5 παιδια.
Ο χρήστης ραφαελ δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 25-01-10, 17:32   #40
Alice6
 
Το avatar του χρήστη Alice6
 
Εγγραφή: 10-11-2009
Περιοχή: Αθήνα
Μηνύματα: 569
Alice6 χωρίς αξιολόγηση
Προεπιλογή

Κι εγώ μαμά διδύμων είμαι, μέχρι στιγμής όλα έχουν έρθει καλά. Η εγκυμοσύνη μου ήταν λίγο περίεργη, κυρίως επειδή μετά τον 5ο μήνα υπέφερα από τη μέση μου και τα πόδια μου και δεν μπορούσα να κάνω και πολλά πράγματα. Εδώ και 7 μήνες που έχω γεννήσει όλα βαίνουν καλώς, τουλάχιστον σε σχέση με αυτά που ακούω από τους γύρω μου εγώ δεν μπορώ να παραπονεθώ. Αυτό που θα ήθελα να σχολιάσω πάντως είναι ότι ΟΠΟΤΕ κι αν έχω ρωτήσει μαμά είτε με ένα είτε με δύο είτε με τρία μωρά πώς είναι η κατάσταση ΠΑΝΤΑ θα παραπονεθεί.... όλων τα μωρά είναι ιδιότροπα, βαριούνται εύκολα, έχουν ιδιαιτερότητες... Είτε είναι μόνη, είτε βοηθάει ο άντρας της, είτε έχει γυναίκα στο σπίτι από το πρωί μέχρι το βράδυ θα παραπονεθεί..... Πολλή γκρίνια γενικά...
Ο χρήστης Alice6 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Bookmarks



Εργαλεία Θεμάτων

Δικαιώματα - Επιλογές
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is σε λειτουργία
Τα Smilies είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας

Forum Jump


Όλες οι ώρες είναι GMT +3. Η ώρα τώρα είναι 05:11.


 
 
 
ποιοι είμαστε | επικοινωνία | στατιστικά    
© parents.gr - Ελληνική Εταιρία Ενημέρωσης Γονέων 2008

Forum engine powered by : vBulletin Version 3.8.2
Copyright ©2000 - 2014, Jelsoft Enterprises Ltd.


website by
website by VelocityFarm