Ελληνική Εταιρία Ενημέρωσης Γονέων Σύνδεσμοι Α-Ω | chat 0-2 | 3-5 | 6-12
 
forum υγεία & ασφάλεια διατροφή ψυχολογία δραστηριότητες ειδήσεις
-















 

Επιστροφή   Φόρουμ της ΕΕΕΓ (Ελληνική Εταιρεία Ενημέρωσης Γονέων) > Από την Εγκυμοσύνη ως την Εφηβεία! > Προσχολική ηλικία (απο 2 ετών): Ανάπτυξη, Ψυχολογία, Συμπεριφορά

Notices



Απάντηση στο θέμα
 
Εργαλεία Θεμάτων
Παλιά 18-04-08, 13:28   #1
katmama
 
Εγγραφή: 27-03-2008
Μηνύματα: 13
katmama ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗ ΚΑΙ ΑΛΛΑΓΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ

Καλημέρα,
Αν και καινούργια στην παρέα σας, με βοηθούν πολλοί οι συζητήσεις αναφορικά με προβλήματα που αντιμετωπίζετε τα οποία τις περισσότερες φορές είναι κοινά στους γονείς.
Έχω κι εγώ ένα αγοράκι 3 ετών το οποίο εντελώς ξαφνικά άλλαξε συμπεριφορά. Απο κει που ήταν υπερβολικά φιλικός με τα άλλα παιδιά, μοιραζόταν τα παιχνίδια του και πολύ υπάκουος σε εμάς μεταστράφηκε σε τερατάκι. Δεν τολμάμε να του πούμε κάτι,π.χ. Χαρούλη μην πηγαίνεις τόσο κοντά στην τηλεόραση, σηκώνει χέρι ή μας βρίζει π.χ. μαμά είσαι κακιά, δεν σ΄αγαπάω, όταν με μαλώνεις είσαι κακιά κτλ. Επίσης, κάποιες φορές που εκνευρίζεται είτε με κάποιο παιδί έιτε με εμάς, χτυπάει το κεφάλι του με τα χέρια του ή αυτοχαστουκίζεται.
Η μόνη εξήγηση που μπορώ να δώσω είναι ότι πρόσφατα μετακομίσαμε (1 1/2 μήνας) και έπειτα από μια περίοδο που τον πηγαινοφέρναμε στον παλιό παιδικό για να μην υποστεί κι άλλη αλλαγή, διαπιστώσαμε ότι κουραζόταν κι αυτός κι εμείς πολύ περισσότερο. Εδώ και δυο βδομάδες περίπου πάει σε άλλο παιδικό, πιο κοντά στο καινούργιο μας σπίτι, όπου βρίσκονται άλλα δύο αδερφάκια γνωστά μας. Η δασκάλα του μου λέει ότι σηκώνει χέρι με το παραμικρό και βρίζει τα άλλα παιδάκια, αλλά είναι θέμα προσαρμογής και χρειάζεται υπομονή.
Γενικώς επειδή είναι μοναχοπαίδι και το πρώτο εγγόνι δέχεται τις περιποιήσεις και τα χάδια όλων μας, αλλά δεν διστάζουμε να είμαστε και αυστηροί μαζί του σε κάποιες περιπτώσεις. Εκείνο που φοβάμαι είναι πώς πρέπει να αντιδρώ εγώ σε αυτά τα ξεσπάσματα θυμού και ζήλειας προκειμένου να επανέλθει το παιδί.
katmama
Ο χρήστης katmama δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 20-04-08, 04:58   #2
Μαρια Στυλιανακη
 
Εγγραφή: 17-12-2005
Περιοχή: Αθήνα
Μηνύματα: 5.407
Μαρια Στυλιανακη ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

γειά σου,
αυτό που γράφεις είναι εντελώς φυσιολογικό σαν αντίδραση σε δυο πολύ μεγάλες αλλαγές.

http://www.parents.gr/psych/?sid=21 δες και αυτό το άρθρο που λεει για αυτα ακριβώς.


δοκιμάσατε να κανετε καποια πράγματα σαν αποχωρισμό απο τα όσα αφήσατε πίσω?

πχ να κανετε καποια ζωγραφιά για τους φίλους που είχε στο αλλο σχολείο
συνάντηση καποια φορά με τους φίλους αυτούς ενα απόγευμα

είναι ανάγκη να βρεθούν τρόποι να εκφράσει τα συναισθήματά του για αυτό.
και για το παλιό σπίτι, και για τους φίλους του.

"θυμάσαι τον ,... και τον.... ... μαλλον θα σου λείπουν και θα θέλεις να παίξετε μαζι ξανα> θέλεις μεχρι να τους ξαναδουμε να τους κανεις μια ζωγραφιά?"

"θυμάσαι το δωμάτιο/ μπαλκόνι κτλ (κατι χαρακτηριστικό του παλιού σπιτιού)
που σου άρεσε πολύ.... θελεις μέχρι να ξαναπάμε να το δουμε να κανουμε αυτό το σπίτι να μοιαζει με το δωμάτιο / μπαλκόνι αυτό? τι εχουμε εδω που να μοιαζει? "

επίσης είναι ανάγκη να ξέρει γιατί μετακομίσατε και τί θα κερδίσει απο αυτό άμεσα.

μέσα σε όλα αυτά, θα είναι καλό να μην τον πιέσετε να δει ξαφνικά μόνο τα θετικά πράγματα,

σε αυτή την ηλικία δυο αλλαγές τέτοιου μεγέθους σαφώς θα αφήσουν το αποτύπωμά τους στην καθημερινή συμπεριφορά ενός παιδιού,

συνήθως η σειρά με την οποία ξεπερνιούνται μεγάλα γεγονότα
είναι
θυμός, θλίψη, και μετά αποδοχή και χαρα για τα νεα δεδομενα.

οπότε, θα είναι καλό να του δειχνετε με ποιο τρόπο μπορεί να θυμώσει.

αν χτυπάει πχ κατι ή ρίχνει πράγματα, μπορείτε να του δείξετε
"αν είσαι πολύ θυμωμένος, πάρε το μαξιλάρι και χτυπα το " . ή φώναξε δυνατά "ΕΙΜΑΙ ΘΥΜΩΜΕΝΟΣ" όμως προσέχουμε τους άλλους.
τι εννοείς στις περιπτώσεις ζήλειας ? (αν μπορείς δωσε ενα παραδειγμα με το τι κανει)

οι δυο αυτές αλλαγές μαζί, είναι εντελώς αποδιοργανωτικές για ένα τρίχρονο παιδί, αυτό είναι το κυριο συναισθημα, απο όπου πηγάζει και ο θυμός και σίγουρα και η ανημπόρια και η αισθηση ότι το παιδί δεν ξέρει τι συμβαίνει, και επίσης τι αλλο θα αλλαξει.

το σπιτι και ο παιδικός είναι για ένα παιδί ο κόσμος του όλος.... αυτό που αντιλαμβανεται σαν δικό του.
όταν αλλαξουν και τα δυο αυτά πράγματα αποκλείεται να μη νιώσει λοιπόν οργή για το ότι δεν ήταν κατι που ήθελε... αν ήταν μονο το ένα θα είχε καποιο σταθερό πράγμα , ένα μέτρο συγκρισης, μια βάση για να το βοηθήσει να το επεξεργαστεί,
αλλά τώρα δεν έχει κανένα...
θα χρειαστεί πολύ πάρα πολύ υπομονή απο την δική σας πλευρά γιατι η οποία εκφραση θυμού ή απελπισία είναι σαφώς απο αυτό!...

ότι του λετε, δηλαδή για το τι να κανει όταν θυμώνει, θα το λέτε με πολύ τρυφερότητα και ήπιο τόνο. θα κλείνετε παντα τη συζήτηση με μια αγκαλιά, ετσι ώστε να αισθανθεί αποδοχή απο εσάς για αυτά του τα συναισθήματα.
να μη νιώσει ένοχος για αυτά.

χρειάζεται να κανετε οπωσδήποτε την συνδεση με το παλιο σπίτι και το παλιο σχολειο, για να προχωρήσει... και να του δώσετε να βοηθήσει να φτιαξει το δωματιο του είτε με ζωγραφιές στον τοίχο αυτοκολλητα και ναφτιαξει πως θελει τα παιχνίδια του κτλ. , να συμμετάσχει στις διαδικασίες για να οικειοποιηθεί το σπίτι πιο εύκολα.
να χαιρετισετε τους γείτονες, να διακοσμήσετε το γραμματοκιβώτιο? την εξώπορτά σας,... ? (αν δεν εχετε κανει ήδη τετοια πραγματακια)

σας ευχομαι να εχετε μια ομαλη προσαρμογή..... !
Ο χρήστης Μαρια Στυλιανακη δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 20-04-08, 10:32   #3
maria70
 
Το avatar του χρήστη maria70
 
Εγγραφή: 05-11-2007
Περιοχή: Ισπανια
Μηνύματα: 1.286
maria70 ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Η Μαρια τα ειπε πολυ σωστα και συμφωνω πληρως.εμεις σε καθε μετακομηση πλεον το εφαρμοζουμε αυτο,το θεμα του αποχαιρετισμου.
Χαιρεταμε το δωματιο,το σπιτι,τη γειτονια,τους φιλους,την πολη.Το καταλαβα και στην τελευταια μετακομηση που υπηρχε προβλημα προσαρμογης και η ψυχολογος που πηγα με ρωτησε αν τα παιδια αποχαιρετησαν το παλιο περιβαλλον τους.
Οπως και να΄ναι δυσκολο πραγμα οι μετακομησεις.....
Ο χρήστης maria70 δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 21-04-08, 01:53   #4
katmama
 
Εγγραφή: 27-03-2008
Μηνύματα: 13
katmama ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Ευχαριστώ πολύ, έχετε απόλυτο δίκιο σε όλα... Και το άρθρο με έκανε κουρέλι!
Είχα προσπαθήσει να τον προετοιμάσω για αυτήν τη μεγάλη αλλαγή στη ζωή μας παίρνοντάς του ένα βιβλίο με τον τίτλο ''Αντίο παλιό μου σπίτι'' και με πολλή συζήτηση, απαντώντας σε όλες τις απορίες του και τονίζοντας τα θετικά της αλλαγής αυτής. Επίσης, όσον αφορά τον παιδικό, κάθε φορά που τον ρωτούσα αν ήθελε να αλλάξει σχολείο ήταν πολύ θετικός.
Τελικά, όμως, αυτό που ήθελα να αποφύγω με αυτήν τη μετακόμιση- δηλαδή το να αναστατωθεί το παιδί- όχι μόνο δεν το απέφυγα αλλά του συντάραξα τον ψυχικό κόσμο- σημ. το ίδιο διάστημα πέταξε και μόνος του την πιπίλα. Ο κακομοίρης εξακολουθεί να με ρωτάει συνέχεια ''μαμά γιατί μετακομίσαμε'', ''γιατί άλλαξα σχολείο;''
Πάντως, είναι αλήθεια πως σιγά σιγά η κατάσταση βελτιώνεται. Επειδή το παλιό μας σπίτι ήταν πάνω από τους γονείς μου, εξακολουθούμε να πηγαίνουμε εκεί τακτικά. Αυτό το Π/Σ/Κ μάλιστα δεν πήγε στον παιδικό την Παρασκευή, έμεινε με τη γιαγιά και έφτιαξαν κουλουράκια και ήταν πολύ χαρούμενος. Πήγαμε επίσης για ψώνια στη γειτονιά και χαιρετούσε γνωστούς και γείτονες.
Όσον αφορά τη ζήλεια, εννοώ και πάλι τη συμπεριφορά του σε σχέση με τα άλλα παιδιά. Όταν είμαστε με παιδιά φίλων και δεν ασχολούμαστε αποκλειστικά με τον Χάρη, εκείνος με το παραμικρό συμπεριφέρεται άσχημα και στα παιδιά και σε εμάς. Π.χ. τους παίρνει τα παιχνίδια ή δεν δίνει τα δικά του, τα σπρώχνει στα κρυφά, μας κακιώνει όταν του κάνουμε παρατήρηση (ακόμα και όταν αυτή γίνεται σε πολύ ήπιο τόνο).
Το μόνο που με καθησυχάζει είναι πως σταδιακά μαθαίνει να ελέγχει τον θυμό του, εφαρμόζωντας όσα έχουν αναφερθεί για το θέμα αυτό στο site, και δεν μας κρατάει τόση κακία. Θέλει, φαντάζομαι, και το μικρούλι μου τον χρόνο του....
Ο χρήστης katmama δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 22-04-08, 11:55   #5
Μαρια Στυλιανακη
 
Εγγραφή: 17-12-2005
Περιοχή: Αθήνα
Μηνύματα: 5.407
Μαρια Στυλιανακη ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

απλώς θα χρειαστείτε τώρα χρόνο, ακριβώς, για να δεί τι του γίνεται, τι εχει αλλάξει κτλ.

ακόμα και αν με την λογική και λεκτικά ένα παιδί λέει οτι θέλει κάτι, δεν σημαινει φυσικά και οτι ξέρει τι σημαινει αυτό που λεει, δηλαδή να αλλάξει παιδικό σταθμό σε αυτή την ηλικία.
Αρκετά πιθανό να πίστευε ότι θα αισθάνεται το ίδιο πράγμα και στον άλλο παιδικό σταθμό,
ή να πίστευε ότι θα είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα, υλικοτεχνικά και απο προσωπικό, απλώς σε αλλο μέρος.
Αλλά φυσικά άλλο το πως το φαντάζεται και αλλο η αλλαγή καθαυτή..
ειδικά αν καποιος πει ο καινούριος σταθμός θα είναι κατι φανταστικό ωραίο κτλ,
ενθαρρύνεται να πιστέψει ότι αυτό το μέρος θα τον κανει να αισθανθεί ακόμα πιο ωραία απο τον άλλο παιδικό.

κάτι που όμως θα τον απογοητεύσει φυσικά, μιας και αρχικα δεν θα νιώθει ωραία, νιώθει άβολα και οτι είναι ξένο μέρος ξένες δασκάλες ξένα (τα υπολοιπα) παιδιά, είναι στην κορυφή αυτης της αλλαγής!

και τότε είναι που βγαίνει ο θυμός, δικαίως που λέει
"γιατί μου είπατε οτι θα έιναι ωραία? είναι χάλια. δεν ειναι σαν τον αλλο παιδικό. κτλ κτλ κτλ"

όπως θα δείς και εδώ
http://www.parents.gr/psych/?sid=257
που περιγράφει γιατην πρώτη φορά που παει ένα παιδι στον παιδικό, και την εξιδανίκευσή της, αυτό ισχύει για όλες τις αλλαγές.

πάντα είναι πολύ σημαντικό να μην ωραιοποιούμε μια κατάσταση η οποία στην πραγματικότητα θα είναι μετά διαφορετική. θα είναι πολύ λογικό να βγάλει μετά θυμό ένα παιδάκι

να ξέρεις οτι δεν εισαι η μόνη που πιθανώς να ωραιοποίησες μια κατάσταση
ειναι κατι που οι περισσότεροι γονείς το κάνουν, δίχως να ξέρουν απο πρίν σε τι μονοπάτι βάζουν το παιδί τους - ίσως είναι παλιά τακτική που χρησιμοποιούσαν για να μας πείσουν και εμάς για κάτι -.

στην πραγματικότητα το καλύτερο είναι να ξέρουν όλα τα στοιχεία απο πρίν.
ότι θα είναι αλλες δασκάλες, άλλο ... ταδε ταδε ταδε, μαζί με τα θετικά στοιχεία.
δηλαδή
θα εχει αυτό αλλα δεν θα εχει αυτό. να μπορεί να νιώσει ότι κατι θα αλλάξει, να έχει το χρόνο να προετοιμαστεί, και μετά όταν πάει να μην έχει την αίσθηση ότι καποιος δεν του πε πως θα είναι πραγματικά.

πιστεύω ότι αυτό υπάρχει και στις σχέσεις των ενηλίκων αρκετά, είναι παλιό κατάλοιπο,
ενώ αυτή η νέα αντιμετώπιση είναι παιδοκεντρική και έχει ως βάση μια ειλικρινή σχέση ανάμεσα στον γονιό και στο παιδί
όπου το παιδί μετά απο αυτό θα ξέρει ότι θα μπορεί να εμπιστευτεί αυτά που του λέει ο γονέας -
ενώ όταν ωραιοποιείται η κατάσταση, κλονίζεται φυσικά και η εμπιστοσύνη,
αθελα του φυσικά, στο παιδί μιας και λεει "μα η μαμά μου είπε οτι θα ήταν αλλιώς!"

όλα αυτα σε περίπτωση που είπατε διάφορα πράγματα για να τον πείσετε να διαλέξει κτλ.
μπορεί και να μην μιλήσατε με αυτό το τρόπο,

αλλα ακόμα και αν καπως έτσι έγιναν τα πράγματα, όπως είπα και πιο πρίν,
είναι κατι που συμβαίνει στις περισσότερες οικογένειες και δεν θα μπορούσες απο μόνη σου να το ξέρεις απο πρίν, εάν και εσύ πχ μεγάλωσες έτσι ( το πιο πιθανό)

η ιδέα αυτή, ισχύει για όλα τα πραγματα, που δεν ξέρει το παιδί και θέλει καποιος να αποκτήσει μια θετική εικόνα μακροπρόθεσμα. (ακόμα και για εχρειρισεις γιατρούς κτλ κτλ).

εχουμε μεγαλώσει με μια γενιά ανθρώπων που φοβόντουσαν να μιλήσουν για συνασθηματικά θέματα, τέτοια, το παν ήταν να είναι όλα καλά, τα αρνητικά συναισθήματα δεν είχαν θέση κτλ κτλ κτλ, τα εχω ξαναγράψει πολλές φορές αλλά πρεπει να τα ξαναγράφω για τους νεότερους αναγνώστες. υπάρχει όμως και αυτό το τόπικ που είναι αρκετά ενδιαφέρον

http://www.parents.gr/forum/viewtopic.php?t=105

αλλα και αυτο

http://www.parents.gr/forum/viewtopic.php?t=1035
(όπου φαίνεται και πόσο διαφορετικά αντιμετωπιστήκαμε εμείς, με το πόσο διαφορετικά αντιμετωπίζονται τα παιδιά τώρα ή πως θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται τα παιδιά απο τους παιδικούς σταθμούς)
Ο χρήστης Μαρια Στυλιανακη δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 22-04-08, 14:37   #6
katmama
 
Εγγραφή: 27-03-2008
Μηνύματα: 13
katmama ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Πολύ χρήσιμα τα σχετικά με την ωραιοποίηση. Η αλήθεια είναι πως έχω μια τάση να του ωραιοποιώ τις καταστάσεις, ακόμα και όταν δεν υπάρχει λόγος. Ως προς το σχολείο, του τόνισα ότι εκεί θα είναι και δυο φίλοι του (τους οποίους είχε πολύ καιρό να δει) και ότι είχε μεγαλύτερο κήπο από τον προηγούμενο με πολλά παιχνίδια, κολύμβηση κάθε Παρασκευή (τρελαίνεται με νερό). Πάντως, όσο περνάει ο καιρός τόσο περισσότερο αντιλαμβάνομαι ότι είναι πολύ δύσκολο πράγμα η ανατροφή ενός παιδιού, κυρίως για εμάς τις εργαζόμενες μητέρες. Δεν αρκεί η αγάπη και τα χάδια μας, πρέπει να συμβουλευόμαστε τους ειδικούς, να διαβάζουμε κανα βιβλίο, και να παρακολουθούμε σχετικά σεμινάρια (σχολές γονέων). Επίσης να είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε όλους όσοι εμπλέκονται στην ανατροφή, κυρίως παπούδες γιαγιάδες...
Απορώ πώς μεγαλώσαμε εμείς; Αυστηρότητα, καμία επικοινωνία με γονείς, βασικά αγαθά, ελάχιστες βόλτες, επαφές με άλλα παιδιά. Μήπως τελικά τώρα που τα έχουμε όλα είναι χειρότερα;
Ο χρήστης katmama δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 23-04-08, 05:36   #7
Μαρια Στυλιανακη
 
Εγγραφή: 17-12-2005
Περιοχή: Αθήνα
Μηνύματα: 5.407
Μαρια Στυλιανακη ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

όλα χειρότερα είναι για την γενιά αυτή των γονέων που καλούνται να ανταπεξέλθουν στα τεράστια άλματα που έχουν κάνει τα παιδαγωγικά στην χώρα μας, εξαιτίας προφανώς δεκαετιών όπου κανείς δεν είχε την πολυτέλεια να ασχοληθεί με το θέμα σίγουρα και εξαιτίας ιστορικοπολιτικοκοινωνικών καταστάσεων.
Στο εξωτερικό αυτά έχουν γίνει πολύ πιο ομαλά.

Για τα παιδιά είναι μόνο καλό, εκείνα δικαιούνται μια αντιμετώπιση που συμφωνεί με τις δικές τους ανάγκες και λαμβάνει υπόψη της ικανότητές τους αλλά και τις δυνατότητες τους, το χαρακτήρα τους,
αλλά και την ανάγκη τους για επικοινωνία κατανόηση και αποδοχή.

Είναι όλα αυτά, τα ίδια πράγματα, που όλοι μας όταν ήμασταν παιδιά, τα είχαμε και εμείς ανάγκη. Αυτό δεν έχει αλλάξει.
Το ότι παλιά αυτά δεν ήταν σημαντικά, το αποτέλεσμα αυτού του γεγονότος, σίγουρα θα μπορεί να το πεί καποιος ψυχολόγος που βλέπει δέκα περιστατικά την ημέρα προσπαθώντας να εξομαλύνει αυτά ακριβώς τα κατάλοιπα, ..

Αυτή η γενιά απλώς κουβαλάει τεράστιο βάρος -
και ως επι το πλείστον δεν εχει το παράδειγμα για να ακολουθήσει καποιο ήδη πεπατημένο δρόμο.
Οπως το αντιλαμβάνομαι εγώ είναι μια μεγάλη εξερεύνηση για τους γονείς για την οποία είναι απαραίτητο να είναι εξοπλισμένοι με πολύ περισσότερα εργαλεία και γνώσεις απο ότι καποιος ο οποίος διαβαίνει ένα ήδη χαραγμένο και προστατευμένο μονοπάτι.
Ο χρήστης Μαρια Στυλιανακη δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 13-01-11, 17:50   #8
sweet_february
 
Εγγραφή: 10-09-2008
Περιοχή: Αγιος Δημητριος
Μηνύματα: 1.622
sweet_february ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Επαναφερω το θεμα..
Σε 2 εβδομαδες μετακομιζουμε.. Το καινουριο μας σπιτι βρισκεται κοντα στη μαμα μου (την οποια η μικρη υπεραγαπα), ειναι πολυυυυυ μεγαλυτερο απο το τωρινο (ειναι 35 τετραγωνικα πιο μεγαλο αυτο που θα παμε), η μικρη θα εχει πολυ μεγαλο δωματιο με δικο της wc μεσα.. Τα αναφερω ολα αυτα, γιατι θελω να τονισω πως φευγουμε απο εδω για να παμε σαφως καπου καλυτερα.
Θελω τις συμβουλες σας πανω στα εξης: Πως να κανω τη μεταβαση να φανει στη μικρη οσο πιο ανωδυνη γινεται? Το σπιτι το εχουμε κλεισει και εχουμε παει δυο φορες (στο αδειο σπιτι ετσι?) για να συνηθισει η μικρη το χωρο. Την 1η φορα καθησαμε ενα τεταρτο, την αφησαμε να περιεργαστει τους χωρους και της εξηγησαμε πως εδω ειναι το δωματιο της, θα εχει και δικο της μπανιο οπως οι δεσποινιδες () και θα κοιμαται οπως και στο παλιο μας σπιτι, ενω η μαμα και ο μπαμπας θα ειναι απ' εξω μηπως θελησει το οτιδηποτε. Την αφησαμε να ακουμπησει οπου ηθελε, να ανοιξει οποια πορτα ηθελε και καθε φορα της εξηγουσαμε τι θεση θα ειχε το καθε δωματιο στο σπιτι μας. Π.χ. εδω θα κοιμαται ο μπαμπας με τη μαμα, εδω θα κανεις μπανιο, εδω θα κοιμαται ο θειος Γιωργος οποτε ερχεται να μας δει, εδω θα μαγειρευουμε, εδω θα καθομαστε να χορευουμε και να ζωγραφιζουμε κλπ. Τη 2η φορα που πηγαμε καθησαμε μια ωρα. Την αφησαμε να παει οπου θελει και ακολουθησαμε την ιδια διαδικασια με την 1η φορα. Επιπροσθετα της εξηγησαμε πως τωρα πια μενουμε κοντα στη γιαγια και θα την επισκεπτομαστε συχνοτερα, ενω επισης θα μπορει να μας βλεπει κι εκεινη πιο συχνα. Τι αλλο μπορω να κανω να τη βοηθησω να το παρει ομαλα?
2η ερωτηση -και τελευταια-: Μπορω να τη βαλω κατευθειαν σε κανονικο κρεββατι μπαινοντας στο καινουριο μας σπιτι? Ειναι σχεδον 23 μηνων και κοιμαται στην κουνια της (χωρις προβληματα). Μπορω να τη βαλω να κοιμηθει στο κρεββατι της απο το 1ο βραδυ που θα μεινουμε μεσα στο νεο σπιτι (εξηγωντας της παντα) ή να το αφησω για αργοτερα, να μην κανουμε δυο αλλαγες ταυτοχρονα?
Καθε γνωμη σας, ευπροσδεκτη!
Ευχαριστω εκ των προτερων!
__________________
Μετρα ποσα χερια ειναι εκει για να σκουπισουν το δακρυ σου και μετα κρινε το ποσο πλουσιος εισαι!
Ο χρήστης sweet_february δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 13-01-11, 20:39   #9
sweet_february
 
Εγγραφή: 10-09-2008
Περιοχή: Αγιος Δημητριος
Μηνύματα: 1.622
sweet_february ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Καμμια γνωμη??
__________________
Μετρα ποσα χερια ειναι εκει για να σκουπισουν το δακρυ σου και μετα κρινε το ποσο πλουσιος εισαι!
Ο χρήστης sweet_february δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 14-01-11, 13:56   #10
sweet_february
 
Εγγραφή: 10-09-2008
Περιοχή: Αγιος Δημητριος
Μηνύματα: 1.622
sweet_february ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Up!!!!!!!
__________________
Μετρα ποσα χερια ειναι εκει για να σκουπισουν το δακρυ σου και μετα κρινε το ποσο πλουσιος εισαι!
Ο χρήστης sweet_february δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 14-01-11, 14:24   #11
σπουργίτι
 
Εγγραφή: 02-02-2010
Μηνύματα: 336
σπουργίτι χωρίς αξιολόγηση
Προεπιλογή

Φαίη νομίζω ότι δεν μπορείς να κάνεις κάτι παραπάνω! Διάβασε βέβαια και όλα τα προηγούμενα (αποχαιρετισμός του παλιού περιβάλλοντος κλπ). Τώρα, επειδή είναι αρκετά μικρή, θα έλεγα να μην αλλάξεις το κρεβατάκι της ακόμη, ώστε να να νιώσει περισσότερη οικειότητα στο νέο της περιβάλλον! Σταδιακά μπορείτε να διαμορφώσετε το καινούργιο της δωματιάκι!
Ο χρήστης σπουργίτι δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 14-01-11, 14:56   #12
eirinibyronas
 
Το avatar του χρήστη eirinibyronas
 
Εγγραφή: 02-05-2009
Μηνύματα: 494
eirinibyronas χωρίς αξιολόγηση
Προεπιλογή

Και εμεις καποια στιγμη θα μετακομίσουμε μεσα στους επομενους μήνες και είμαι πολύ προβληματισμένη Το κυριοτερο γιατι θα είμαστε μακρια από τα αγαπημενα του πρόσωπα ( παππους γιαγιαδες θειοι ξαδελφια ) που τώρα είναι ενα δρόμο μακρια και που τα εβλεπε σχεδόν κάθε μέρα
Αυτό που δυσκολεύει περισσότερο την κατασταση είναι οτι θα ξεκινήσω και εγώ δουλεια σε 2 μηνες και ετσι θα χει πολλές αλλαγες να αντιμετωπίσει μαζεμένες Και το χειρότερο ;;; Οτι είμαι και γω πολύ στεναχωρημένη και δε θέλω να μετακομίσουμε και νομίζω ότι το αντιλαμβανεται
Ειλικρινά δε ξέρω πώς να το διαχειριστώ ( εδώ καλά καλά τα δικά μου συναισθήματα , πολύ περισσότερο του παιδιού )
__________________
Οι δυο ερωτες της ζωής μου :
ΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ 12-08-08 ΣΤΕΛΙΟΣ 05-03-10
Ο χρήστης eirinibyronas δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Banner διαφημιζόμενων ή ιστοσελίδων που στηρίζει η ΕΕΕΓ Parents.gr
Παλιά 14-01-11, 15:21   #13
sweet_february
 
Εγγραφή: 10-09-2008
Περιοχή: Αγιος Δημητριος
Μηνύματα: 1.622
sweet_february ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Σπουργιτι σε ευχαριστω πολυ για την απαντηση. Θα χαιρετισουμε τη γειτονια πριν φυγουμε αν και ειμαι στην ευχαριστη θεση να αντιλαμβανομαι πως στο παιδι αρεσει πολυ το νεο περιβαλλον!
eirinibyronas σε αυτη τη θεση ημασταν εμεις περυσι τον Απριλιο. Φυγαμε απο τη γειτονια που ειχε κοντα την πολυαγαπημενη της γιαγια και μετακομισαμε 27 χιλιομετρα μακρια. Ο αντρας μου που καθοταν μαζι της μεχρι τοτε λογω αναρρωτικης επεστρεψε στη δουλεια κατευθειαν (και οχι 2 μηνες αργοτερα οπως εσυ) και ειχαμε να διαχειριστουμε νεο περιβαλλον και αγχος αποχωρισμου απο το μπαμπα. Ομολογω πως τα πηγε πολυ καλυτερα απο οσο περιμενα. Καταρχην εκανα και τοτε αυτο που κανω και τωρα: την παω στο νεο μας σπιτι και την αφηνω να τριγυρνα ωστε να εξοικοιωθει με το χωρο. Παραλληλα εγω κανω σχεδια για το που θα βαλω το καθετι και τι μου λειπει απο το χωρο. Δεν φωναζω ακομα κι αν κανει σαχλαμαρες (προχθες χωθηκε μεσα στο τζακι (σβηστο εννοειται) απλα της εξηγω τη σημασια του καθε δωματιου και την αφηνω να το χαρει. Τωρα για το αγχος αποχωρισμου με το μπαμπα, εμας μας βοηθησαν πολυ τα τηλεφωνα. Οποτε τον αναζητουσε, τον παιρναμε τηλ. στο κινητο. Δεν ξερω τι αλλο να σου προτεινω καθως κι εγω στα κουτουρου παω! Τωρα για το κρεββατι που προβληματιζομαι εγω, σκεφτομαι μηπως το παρει στο στυλ "και καινουριο σπιτι και καινουριο κρεββατι, ουαου" και ενθουσιαστει.. Αλλα παραλληλα το φοβαμαι κιολας!
__________________
Μετρα ποσα χερια ειναι εκει για να σκουπισουν το δακρυ σου και μετα κρινε το ποσο πλουσιος εισαι!
Ο χρήστης sweet_february δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 14-01-11, 18:07   #14
eirinibyronas
 
Το avatar του χρήστη eirinibyronas
 
Εγγραφή: 02-05-2009
Μηνύματα: 494
eirinibyronas χωρίς αξιολόγηση
Προεπιλογή

Φαιη και εγω αρχιζω να τον προετοιμαζω για το οτι θα πάω για δουλεια και πηγαμε και στο καινουργιο σπίτι αν και δεν ηταν σε θεση να κάνει πολλά πολλά .Φοβομουν να τον αφησω ελεύθερο γιατι είναι χωρις καγκελα στα μπαλκόνια , πλακάκια μεσα στο σπίτι, μπογιες, εργαλεία καταλαβαίνεις !τΟΥ ΑΡΕΣΕ , το συζηταγε συνεχεια μετα και κανα δυο φορες μου εχει πει "μαμα δε μαρεσει εδω πάμε στο καινούργιο σπίτι "
Τι να πω !!
__________________
Οι δυο ερωτες της ζωής μου :
ΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ 12-08-08 ΣΤΕΛΙΟΣ 05-03-10
Ο χρήστης eirinibyronas δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 14-01-11, 20:14   #15
ζώπυρον
 
Το avatar του χρήστη ζώπυρον
 
Εγγραφή: 05-07-2010
Μηνύματα: 1.769
ζώπυρον χωρίς αξιολόγηση
Προεπιλογή

Φαίη,

εγώ πιστεύω πως το παιδί δεν θα έχει κανένα πρόβλημα

καταρχήν γιατί τα παιδιά προσαρμόζονται πολύ ευκολότερα απ' όσο νομίζουμε (στις ευχάριστες καταστάσεις)

και δεύτερον γιατί της το περνάτε πολύ ωραία (που δείχνει μάλλον ότι κι εσείς τόχετε πάρει ανάλογα, άρα θα την συμπαρασύρετε θετικά)

κι εφ' όσον και το σπίτι είναι άνετο και όμορφο, όλα θα πάνε μια χαρά!

Είναι ενθαρρυντικό ότι τριγυρίζει μέσα στον καινούριο χώρο χωρίς γκρίνιες (στα παιδιά αρέσει ν' ανακαλύπτουν "νέους κόσμους") κι ότι είστε κοντά με τη γιαγιά (που τώρα το έχει καταλάβει ως πληροφορία αλλά σύντομα θα το καταλάβει και ως γεγονός)!

Στο τελευταίο που ρώτησες για το κρεββάτι της, εγώ νομίζω πως θα την ενθουσίαζε καινούρια επίπλωση (θα είσαι η πριγκίπισσα αγάπη μου εδώ μέσα και δες τι ωραία που φτιάξαμε την ονειροχώρα μόνο για σένα)
αλλά από την άλλη, μπορείτε και να την αφήσετε με την κούνια και να την αλλάξετε στην πρώτη ευκαιρία (ως κίνητρο), αν δείτε ότι έχει πρόβλημα προσαρμογής - που δεν το νομίζω.

Καλορίζικο το νέο σπίτι, μόνο με χαρές μέσα και πολλά παιδικά γέλια!!!!!!!!
__________________
όλη η ζωή μας...
Ο χρήστης ζώπυρον δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Παλιά 14-01-11, 20:47   #16
sweet_february
 
Εγγραφή: 10-09-2008
Περιοχή: Αγιος Δημητριος
Μηνύματα: 1.622
sweet_february ουδετερη μηδέν
Προεπιλογή

Σε ευχαριστω πολυ zopiron μου!
Το θεμα της μετακομισης ναι μεν με αγχωνει αλλα οχι και τοσο γιατι βλεπω πως το παιδι αντιδρα θετικα στο νεο σπιτι.. Αυτο που με αγχωνει πολυ ειναι η μεταβαση απο την κουνια στο κανονικο κρεββατι. Αλλα και παλι, σε περιπτωση που δεν καθεται εκει, στηνουμε την κουνια και λυθηκε το θεμα!
Και παλι σε ευχαριστω πολυ μα πιο πολυ για τις ευχες!
__________________
Μετρα ποσα χερια ειναι εκει για να σκουπισουν το δακρυ σου και μετα κρινε το ποσο πλουσιος εισαι!
Ο χρήστης sweet_february δεν είναι συνδεδεμένος   Απάντηση με παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Bookmarks



Εργαλεία Θεμάτων

Δικαιώματα - Επιλογές
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is σε λειτουργία
Τα Smilies είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας

Forum Jump


Όλες οι ώρες είναι GMT +3. Η ώρα τώρα είναι 03:28.


 
 
 
ποιοι είμαστε | επικοινωνία | στατιστικά    
© parents.gr - Ελληνική Εταιρία Ενημέρωσης Γονέων 2008

Forum engine powered by : vBulletin Version 3.8.2
Copyright ©2000 - 2014, Jelsoft Enterprises Ltd.


website by
website by VelocityFarm