Έσπερος

Νέο Μέλος
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    244
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    2

Έσπερος last won the day on Οκτώβριος 18

Έσπερος had the most liked content!

Συνεισφορα στο φορουμ

137 Good

Περισσότερα για την/τον Έσπερος

  • Rank
    Νέος Χρήστης
  1. Η διατροφή, η ασφάλεια (υγιεινή, κανόνες μετακίνησης και ασφάλεια σπιτιού), καθώς και κάποια παιδαγωγικά θέματα όπως οι φωνές και οι απειλές, είναι νομίζω ένα καλό σημείο στο οποίο μπορεί να τεθεί μια γραμμή. Από κει και πέρα, όσο πιο ελεγκτικός γίνεται ένας γονιός με παππούδες ή θείους (γιατί εγώ μόνο ως θεία έχω πείρα σε αυτό), μόνο να πληγώσει και να στενοχωρήσει μπορεί τους συγγενείς, αν μιλάμε για καλοπροαίρετες καταστάσεις. Αν είναι να φιλοξενείς για λίγες μέρες στις διακοπές του ανίψι σου ή το εγγόνι σου, και φοβάσαι ότι θα σου κάνουν παρατήρηση αν κοιμηθεί μισή ώρα αργότερα, αν μείνει στη θάλασσα λίγο πιο αργά το μεσημέρι, αν φάει ένα παγωτό παραπάνω, αν πάει σινεμά, ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο, τότε καλύτερα το κάθε παιδί να μένει αποκλειστικά με τους γονείς του. ΄Ετσι όμως το παιδί χάνει πολύτιμα βιώματα με παππούδες, θείους ή ξαδέρφια, και κατά τη γνώμη μου επίσης μακροπρόθεσμα (δηλαδή για μεγαλύτερα παιδιά) χάνει και από την περιορισμένη έκθεση σε διαφορετικούς τρόπους ζωής, συμπεριφορές και τρόπους αντιμετώπισης προσώπων και καταστάσεων.
  2. @ravT, αυτή που είπα εγώ "τσαούσα" δεν την είπα γιατί δεν βαράει προσοχή στην πεθερά της, την είπα για το ανάποδο: η πεθερά βαράει προσοχή σε αυτήν και μάλιστα χωρίς να έχει γίνει πρώτα κάποιο σκηνικό. Εκεί δηλαδή δεν χρειάστηκε να μπουν όρια εκ των υστέρων, γιατί ο αέρας της κοπέλας από πριν έδειχνε ότι δεν υπήρχε περιθώριο να κάνει κάποιος κάτι που δεν θα της άρεσε (σε οποιοδήποτε θέμα, όχι μόνο του μωρού -γι' αυτό και είναι κάπως καυστικά τα σχόλιά μου, επειδή ξέρω ότι δεν ήταν αντίδραση σε κάποια παρέμβαση). Όταν για παράδειγμα περίμεναν το δικό τους μωρό, η πεθερά μου δεν είχε ψωνίσει τίποτα από πριν χωρίς να είναι μπροστά η μητέρα του. Αντίθετα σ' εμένα, που είμαι καλόβολη, πήρε πολλά πράγματα, στα όρια του περιττού. Αυτά βέβαια δεν είναι παρέμβαση, αλλά η διαφορετική μεταχείριση ήταν προφανής. Δεν ξέρω τι λέει για την άλλη νύφη, για μένα πάντως μπορεί να λέει ότι αφού είμαι τόσο ήσυχη, μπορεί να είμαι χαζή ή άχρηστη - ή αντίθετα να λέει τι καλή κοπέλα που είμαι και δεν τους δημιουργώ πρόβλημα. Αυτό μάλλον δεν θα το μάθω ποτέ!
  3. Κι εγώ συμφωνώ με το @zaxaroulini ότι δεν είναι και κάτι φοβερό οι παππούδες μια στις τόσες να κακομαθαίνουν το παιδί με ένα γλυκάκι ή με λίγη τηλεόραση, αλλά το μια στις τόσες το φαντάζομαι σαν 1 φορά την εβδομάδα ή στις διακοπές. Αυτά όμως όταν το παιδί ξέρει τους κανόνες του σπιτιού και καταλαβαίνει ότι είναι μια εξαίρεση. Άλλο αυτό όμως, άλλο να υποβαθμίζεται ο γονιός από τους παππούδες. Τώρα εδώ ίσως είναι λίγο νωρίς για να ξέρουμε αν είναι συνειδητή υποβάθμιση ή απλώς ενθουσιασμός για το νεογέννητο, και μάλλον λίγο νωρίς για να γίνει καβγάς για το πρόγραμμα του παιδιού σε 6 χρόνια! Αλλά τα μικροπράγματα μαζεύονται και γι' αυτό νομίζω ότι κάποια πράγματα πρέπει να συζητηθούν όσο υπάρχει περιθώριο για χιούμορ και χαλαρή αντιμετώπιση, όμως με τη σύμφωνη γνώμη του ζευγαριού.
  4. Αυτό είναι πιο βασικό από το βραδυνό και είναι κάτι που πολλοί δεν το καταλαβαίνουν. Νομίζουν ότι είναι υπερβολές ή ορμονική αναστάτωση. Όπως όμως θα διαβάσεις και σε άλλα θέματα εδώ, πολλές κοπέλες χρειάστηκαν βοήθεια και ψυχολογική υποστήριξη από ειδικούς και καλό θα ήταν, αφού η γιατρός σου μπορεί να σε παραπέμψει κάπου, να το αξιοποιήσεις κι ας λέει ο καθένας το οτιδήποτε, ακόμα κι ο στενότερος συγγενής.
  5. Εντάξει αυτό ξεπερνάει πάρα πολλά όρια!! Να έχει μια τρέλα με το νεογέννητο και μια ανασφάλεια ότι οι νέοι γονείς δεν θα τα καταφέρουν, μπορείς να το δεις και σαν κάτι στα όρια του κωμικού ή τέλος πάντων να το αντιμετωπίσεις με χιούμορ. Αν μιλάμε όμως για τέτοια νοοτροπία, όχι απλά πρέπει να το ξεκόψεις, αλλά πρέπει να το συζητήσεις πολύ σοβαρά με τον άντρα σου και να μπουν τα όρια από κοινού. Πάντα βέβαια αφήνοντας ένα παραθυράκι του στιλ "φυσικά, αν το απόγευμα είναι ελεύθερη από διαβάσματα, μπορεί ένα μεσημέρι να μείνει με τη γιαγιά". Τώρα για το αν θα φανείς κακιά, τι να σου πω... Κι εγώ πάντα έτσι σκέφτομαι και με πιάνουν κορόιδο. Αλλά αυτό είναι και θέμα διάθεσης και της άλλης πλευράς. Ο κουνιάδος μου και η συννυφάδα μου που είπα προηγουμένως, εκμεταλλεύονται (με την αρνητική έννοια) οποιαδήποτε βοήθεια τους παρέχεται και κάνουν και παρατηρήσεις από πάνω (παρατηρήσεις για το τίποτα γιατί όπως σας είπα, οι παππούδες τηρούν κατά γράμμα τα πάντα από μόνοι τους, χωρίς να έχει γίνει κάποιο θέμα, έτσι έκαναν εξαρχής). Δεν ξέρω τι λένε για την κοπέλα πίσω από την πλάτη της, σίγουρα ξέρω ότι τη "φοβούνται", αλλά για τον κουνιάδο μου λένε ότι είναι πολύ υπεύθυνος οικογενειάρχης που ξέρει πάντα το καλό του παιδιού του και γι' αυτό το ακολουθούν (και μετά ακούνε και την γκρίνια ότι κακομαθαίνουν το παιδί). Εμένα προσωπικά δεν μου άρεσε να φέρομαι έτσι, αλλά εκείνοι προφανώς βολεύονται. Εγώ κι ο άντρας μου που έχουμε ξεκαθαρίσει ότι η βοήθεια που θέλουμε θα είναι πολύ συγκεκριμένη και περιορισμένη χρονικά και μόνο για τη δουλειά (ή μελλοντικά για καμιά έξοδο), όχι για να μας ξεκουράζουν βοηθώντας στο σπίτι όσο έχω άδεια, ακούμε μέρα νύχτα ότι το παίζουμε κουλ και χαλαροί και κρίνουμε εκ του ασφαλούς και δεν ξέρουμε, και θα δούμε τι θα πάθουμε κλπ κλπ κλπ. Αυτά όλα τα λέω για να καταλήξω ότι δεν ξέρεις εκ των προτέρων πώς θα αντιδράσει κάποιος με τη χ ή ψ συμπεριφορά σου, είναι πολύ σύνθετο το θέμα. Άρα συζητάς με τον άντρα σου πρώτα απ' όλα για να μη βρεις τον μπελά σου από εκείνον!
  6. Νομίζω ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ του κοινού ύπνου ως θεσμού / αγαπησιάρικης συνήθειας και της συμμετοχής του πατέρα στη φροντίδα του παιδιού - εγώ τουλάχιστον με αυτό το σκεπτικό έγραψα. Σε καμία περίπτωση δεν υπονοούσα ότι όποιος δουλεύει έξω χρειάζεται περισσότερη ξεκούραση από τον γονιό που μένει σπίτι με το νεογέννητο, προς αποφυγή παρεξηγήσεων. Άλλο ζευγάρι μπορεί να τα βρίσκει με το να μοιράζονται να νυχτερινά ξυπνήματα / αλλάγματα / ταΐσματα / νανουρίσματα, άλλος μπορεί να τα βρίσκει με το να κάνουν εναλλάξ τη βραδινή ρουτίνα ή το μπάνιο, άλλοι μπορεί να βολεύονται με το να βγαίνει η μητέρα τα απογεύματα για εξωτερικές δουλειές / γυμναστήριο / βόλτες για χαλάρωση και να μένει ο πατέρας με το μωρό, σε άλλες οικογένειες ο πατέρας έχει χρόνο κυρίως τα σ/κ, κ.ο.κ. Το θέμα είναι να τα βρίσκουν, να μην πέφτει το βάρος μόνο στον έναν, ή να μην ασχολείται ο ένας μόνο με το μωρό κι ο άλλος με όλα τα υπόλοιπα, και κυρίως οι λύσεις στις οποίες καταλήγουν να είναι αποτέλεσμα αμοιβαίας συνεννόησης και υποχωρήσεων. Στην περίπτωση της κοπέλας καταλαβαίνω ότι αυτό που την πλήγωσε ήταν η απουσία συνεννόησης, κάτι που είναι σίγουρα σοβαρό. Αν αυτό συνοδεύεται κι από μια γενικότερη αδιαφορία για τη φροντίδα του βρέφους, είναι κι αυτό σοβαρό, αλλά είναι αρχή ακόμα και δεν είναι αργά να τα βρουν σε αυτόν τον τομέα, για να μην διαιωνιστεί. Νομίζω ότι όσες γράφουμε, γράφουμε υπό αυτό το πνεύμα και σε καμία περίπτωση δεν παροτρύνουμε ένα ζευγάρι να κοιμάται χώρια επειδή έτσι βολεύει τον έναν.
  7. Εγώ σου απαντάω τελείως θεωρητικά, γιατί ακόμα δεν έχω γεννήσει. Παλιόυερα μου φαινόταν αδιανόητο να κοιμάται χωριστά το ζευγάρι και θεωρούσα εγωιστικό εκ μέρους του άντρα να κοιμάται όταν υπάρχει νεογέννητο. Τελικά με τον άντρα μου κοιμόμαστε χώρια τις τελευταίες εβδομάδες της εγκυμοσύνης γιατί κάνω τόσο χάλια ύπνο που αν είμαστε μαζί στο διπλό είναι μαρτύριο και για τους δυο: αυτός φοβσ´ται μη με χτυπήσει, εγώ για να αλλάξω πλευρό θέλω γερανό και ξυπνάω και τον γείτονα που λέει ο λόγος, οπότε βολευτήκαμε και είδα ότι δεν είναι τόσο τραγικό! Κάπως έτσι τις προάλλες, είπα από μόνη μου στον άντρα μου ότι θεωρώ προτιμότερο εκείνος να κοιμάται καλά το βράδυ ώστε να είναι ξεκούραστος κάποιες ώρες το απόγευμα μετά τη δουλειά για να ξεκουράζει εμένα που θα είμαι όλο το πρωί μόνη μου, είτε κάνοντας κάποιες δουλειες είτε παίζοντας με το μωρό για να κοιμάμαι κι εγώ. Στην πράξη δεν ξέρω πώς θα το κάνουμε, αλλά έτσι το φανταζόμαστε! Το βασικό όμως είναι οποιαδήποτε απόφαση πάρετε να την έχετε συζητήσει πρώτα και νομίζω ότι πιο πολύ η απουσία συζήτησης σε έχει πειράξει.
  8. Ξεχάσαμε όμως την πιο κρίσιμη συμβουλή: τα ρεσό για να μένουν ζεστές οι πιατέλες στον μπουφέ!
  9. Μπα, δεν είναι σύγχυση! Εμένα με προβληματίζουν αυτά χωρίς να έχω γεννήσει ακόμα. Είμαι σίγουρη ότι η μαμά μου νομίζει ότι το μωρό είναι ένα παιδί που θα αναθρέψει η ίδια -και φαντάσου ότι μένουμε και μακριά οπότε πρακτικά ξέρει ότι δεν γίνεται κάτι τέτοιο. Είναι δύσκολο το να χειριστείς κάτι που προσφέρεται σαν καλοπροαίρετη βοήθεια (γιατί αν καταλαβαίνω καλά η πεθερά σου δεν έρχεται για να σου πει ότι τα κάνεις λάθος) χωρίς να πληγώσεις τον άλλον. Επειδή όμως καταλαβαίνω ότι αυτά που κάνει η πεθερά σου αναστατώνουν το πρόγραμμα του παιδιού, πρέπει να το συζητήσεις με τον άντρα σου πρώτα και αν πεις κάτι, να το πεις διακριτικά, αφήνοντας (θεωρητικά) ένα περιθώριο να νομίζει ο άλλος ότι σε λίγο καιρό μπορεί να μη σε πειράζει, π.χ. να πεις ότι στην παρούσα φάση το μωρό κοιμάται με συγκεκριμένο τρόπο στην αγκαλιά σου και καλύτερα να μην κάνετε πειράματα, ενώ σε λίγους μήνες μπορεί να είναι πιο ευέλικτο. Εγώ τουλάχιστον έτσι θα το χειριζόμουν!
  10. Αυτό με τον μπουφέ το έχω ακούσει σε γάμους στην επαρχία που θεωρούν προσβολή το να σηκωθούν για να φάνε! Είναι διαφορετικές συνήθειες! Αλλά να προσβληθείς για μπουφέ σε σπίτι, πρώτη φορά το ακούω! Το στήσιμο ενός μπουφέ θέλει πολύ περισσότερη προετοιμασία από το να κάνεις ένα μαγειρευτό ή ψητό και μια σαλάτα!
  11. Αν έχεις αμφιβολίες και φόβους, ρωτάς τον γιατρό σου να σου εξηγήσει ακριβώς τη διαδικασία. Πάντως να ξέρεις, δεν είναι κάτι που να θέλει παρηγοριά, η τραχηλίτιδα δεν είναι μόνιμη βλάβη!
  12. Σερβίρισμα σε μεγάλους μου ακούγεται περίεργο. Σερβίρισμα σε μικρά παιδάκια ίσως είναι πρακτικό, από την άλλη όμως αν είναι να έχεις γκρίνιες, θα έχεις έτσι κι αλλιώς! Φαντάζομαι ότι αν είναι πολύ μικρά παιδάκια θα υπάρχουν και μαμάδες να βοηθήσουν. Για τους μπουφέδες ξέρω από επαγγελματίες του χώρου ότι στις μερίδες υπολογίζουν τις ποσότητες επί 1.5 για να καλύψουν το ότι κάποιος δεν θα πάρει από το χ αλλά θα πάρει διπλή μερίδα από το ψ. Δηλαδή αν έχεις 10 άτομα, θα φτιάξεις 15 κρέπες κλπ.
  13. Οι τωρινές γιαγιάδες, ειδικά όσες ήταν εργαζόμενες, νομίζω ότι βγάζουν τώρα τα απωθημένα τους γιατί εκείνες δούλευαν με χειρότερες συνθήκες στο θέμα των παροχών μητρότητας και ουσιαστικά μας στερήθηκαν -και μας στέρησαν πράγματα και κατά βάθος το ξέρουν. Σαν να θέλουν τώρα να καλύψουν τον χαμένο χρόνο με τα εγγόνια τους. Απ' αυτήν την άποψη, όσο ενοχλητική είναι μια γιαγιά που κατσιάζει και αναστατώνει ένα μωρό για να του δείξει την αγάπη της, ξέρουμε πάντα ότι είναι καλοπροαίρετη και δεν το κάνει από παρεμβατισμό. Απλώς αυτή είναι και μια γενιά που βλέπει γύρω της ραγδαίες κοινωνικές αλλαγές και νέους γονείς που προσπαθούν να σκεφτούν πολύ διαφορετικά από τους παλιότερους, κι αυτό προκαλεί μια σύγκρουση που συνήθως εκφράζεται με την προσπάθεια αφαίρεσης πρωτοβουλίας από τους γονείς. Απλώς στον καθένα βγαίνει με διαφορετικό τρόπο. Η πεθερά μου για παράδειγμα, με το πρώτο εγγόνι έγινε υπερπροστατευτική, ενώ ως μητέρα ενθάρρυνε πολύ την ανεξαρτησία των γιων της. Τώρα ό,τι και να πούμε για το πώς φανταζόμαστε το μεγάλωμα του παιδιού, το θεωρεί ανευθυνότητα, χαλαρότητα και άγνοια κινδύνου. Η μητέρα μου πάλι, ενώ ήταν υπερπροστατευτική μαζί μας σε θέματα ασφάλειας, αντιδρά πολύ αν ακούει για οδηγίες παιδιάτρων, μικρόβια, και... υγιεινή διατροφή! Πιστεύει ότι είναι υστερίες και υπερβολές των νέων γονέων. Οπότε εγώ κι ο άντρας μου πάσχουμε από κάποια σχιζοειδή διαταραχή προσωπικότητας. Τη μία μέρα οι μεν λένε ότι είμαστε επιπόλαιοι, την άλλη οι δε λένε ότι είμαστε υστερικοί. Κι ακόμα το μωρό δεν έχει έρθει! Οι θεωρητικές αναλύσεις βέβαια δεν ξέρω αν βοηθάνε την κοπέλα, ειδικά αν πρέπει να χειριστεί λεπτές καταστάσεις με την πεθερά. Απλώς αν βλέπουμε ότι είμαστε όλες ομοιοπαθείς, ίσως χαλαρώνουμε λίγο και τα βλέπουμε λίγο πιο ανάλαφρα για να αποφεύγουμε τις εντάσεις και τις συγκρούσεις στην οικογένεια!
  14. Αυτό με τους παιδιάτρους πάντως στη μαμά μου (γυναίκα με σπουδές διδακτορικού επιπέδου....) δεν πιάνει! Το νιώθει σαν επίθεση στο πώς μας μεγάλωσαν, σαν μομφή ότι δεν έκαναν τα πράγματα όπως πρέπει και ότι είναι σαν να την κατηγορούμε ότι δεν μας φρόντισαν και μας έθεταν σε κίνδυνο, ενώ δεν πάθαμε τίποτα. Αν πεις για κάτι ότι είναι ιατρική οδηγία, υπάρχει η έτοιμη απάντηση ότι και για το χ θέμα παλιότερα υπήρχε άλλη άποψη (π.χ. τη στάση ύπνου ή το χρόνο εισαγωγής συγκεκριμένων τροφών) και τώρα οι παιδίατροι τα έχουν αλλάξει, άρα δεν και ευαγγέλιο τα όσα μας λένε. Η λογική του παραλόγου σε όλο της το μεγαλείο! Στο θέμα δε των μικροβίων έχω καταλάβει ότι είναι χαμένη υπόθεση να το συζητάς. Υπάρχουν οι φυσιολογικοί άνθρωποι που ξέρουν πώς μεταδίδονται διάφορες μολύνσεις, υπάρχουν οι υποχόνδριοι που φοβούνται και τη σκιά τους, και υπάρχουν και οι τρομερές γιαγιάδες που θεωρούν ότι το παιδί κινδυνεύει μόνο αν το βγάλεις έξω λουσμένο ένα αυγουστιάτικο βράδυ με καύσωνα ή αν κάτσει στα πλακάκια της πλατείας για να παίξει, αλλά όχι από τη μη τήρηση βασικών κανόνων υγιεινής...
  15. Κι εγώ με την balletina θα συμφωνούσα, να συνεννοηθείς πρώτα με τον άντρα σου. Πρώτα πρώτα για να ξέρει κι ο ίδιος τι σε ενοχλεί, ακόμα κι αν δεν της μιλήσει εκείνος τελικά. Δεν μπορείς να κάνεις ξαφνικά ένα θέμα με την μητέρα του, έστω και μικρό και ασήμαντο που να ξεχαστεί αμέσως, χωρίς εκείνος να ξέρει ότι οι γονείς του κάνουν κάτι που εσένα σε ενοχλεί. Κι αν είναι ειδικά για σοβαρά ζητήματα σχετικά με το παιδί, πρέπει να υπάρχει μια κοινή γραμμή στο ζευγάρι. Αν τα ξεκαθαρίσετε αυτά μεταξύ σας, τη συζήτηση με τη γιαγιά μπορεί να την κάνει όποιος από τους δύο τύχει στην κατάλληλη στιγμή. Εγώ προσωπικά θα προτιμούσα τα θέματα με τους γονείς του να τα λύνει ο καθένας μόνος του. Ο άντρας μου πάλι θεωρεί ότι είμαστε μια οικογένεια και όπως θα βάλει χέρι στη μαμά του (που το κάνει συχνά), αν κάτι τον ενοχλούσε θα έβαζε χέρι και στη μαμά μου γιατί θεωρεί υποκρισία το να μην το κάνει. Όπως το βλέπει κανείς. Μέχρι τώρα βέβαια δεν έχουμε φτάσει σε σημείο να προκύψει θέμα, αλλά αν συζητάμε κάτι και διαφωνήσει μαζί της, θα το πει χωρίς ντροπές. Η μαμά μου το εκτιμά γιατί το προτιμά από τα λόγια πίσω από την πλάτη. Η συννυφάδα μου επίσης τα λέει χύμα και τσεκουράτα όποτε κάτι την ενοχλεί, και το δείχνει κιόλας, κι έτσι τα πεθερικά μου είναι σούζα μπροστά της. Δεν τολμάνε να πάρουν την παραμικρή πρωτοβουλία για το εγγόνι, που το προσέχουν μάλιστα πολλές ώρες τη μέρα. Ακολουθούν ευλαβικά (σε βαθμό γελοιότητας) ό,τι οδηγίες έχουν δοθεί σε όλα τα ζητήματα. Το πρόγραμμα διατροφής του μωρού γίνεται με ακρίβεια εκτόξευσης πυραύλου μην τυχόν και δείξει ο μικρός ότι δυσανασχέτησε γιατί η φρουτόκρεμα άργησε 5 λεπτά και το καταλάβουν οι γονείς του! Ούτε ένα ζευγάρι καλτσάκια που λέει ο λόγος δεν θα αγόραζαν από μόνοι τους, αν δεν είναι εγκεκριμένο από τη μαμά του παιδιού. Ενώ μ' εμένα που είμαι πιο ήσυχη, δεν έχουν τέτοια θέματα, παίρνουν πρωτοβουλίες, απλώς δεν μ' ενοχλούν ακόμα γιατί γενικά είναι διακριτικοί άνθρωποι (και γιατί δεν έχω γεννήσει). Άρα αν δείξεις δυναμισμό, μπορεί και να σου βγει σε καλό, ανάλογα με τα άτομα...