Αννα 35

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    133
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    3

Αννα 35 last won the day on Οκτώβριος 25

Αννα 35 had the most liked content!

Συνεισφορα στο φορουμ

105 Good

Περισσότερα για την/τον Αννα 35

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Profile Information

  • Gender
  • Interests
    Yoga, ευρωπαϊκός κινηματογράφος, πεζοπορία, αναρρίχηση, λογοτεχνία, κεραμική, veganism.

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

353 εμφανίσεις προφίλ
  1. Θα συμφωνήσω ότι υπάρχει διάκριση μεταξύ παρέας και φιλίας. Προσωπικά και εγώ - αφενός επειδή σπούδασα σε διάφορες χώρες του εξωτερικού και αφετέρου επειδή φίλοι που είχα από το σχολείο ή γνώρισα κατά τη διάρκεια των σπουδών μου διαμένουν στο εξωτερικό - λογαριάζω αυτές τις φιλίες ως σχέσεις ζωής και οπότε βρισκόμαστε, δηλαδή λίγες φορές το χρόνο, είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα. Έχουμε αρκετά μεγάλο κοινωνικό κύκλο με το σύζυγο. Ανθρώπους από το δικό μου επαγγελματικό χώρο, ανθρώπους από το δικό του. Με ορισμένους μας έχουν δέσει περισσότερα κοινά και έχουμε πλέον αποκτήσει φιλικές σχέσεις. Παράλληλα έχω δεθεί με ορισμένες μητέρες από το σχολείο των διδύμων και με δύο κοπέλες από τα μαθήματα γιόγκα. Όσο εργαζόμουν ήταν αρκετά δυσκολότερο το να διατηρηθεί η επαφή, οπότε φρόντιζα να επιλέγω τόπους και χρόνους που εξυπηρετούσαν. Π.χ. Σαββατοκύριακο κάλεσμα στο σπίτι ή σε κάποιο πάρκο εάν επρόκειτο για οικογένεια νωρίς το απόγευμα. Εάν επρόκειτο για άτεκνο ζευγάρι στο σπίτι μας το βράδυ. Εάν επρόκειτο για εργένη ή εργένισσα φίλη ή φίλο έβγαινα μαζί τους βράδυ εφόσον είχαν κοιμηθεί τα παιδιά ή ερχόταν η baby sitter και βγαίναμε μαζί με το σύζυγο όταν η έξοδος αφορούσε παρέα. Αυτό που θέλω να πω, είναι πως χρειάζεται πάντα να βρίσκεται μια φόρμουλα. Πάντως, επειδή θυμάμαι από άλλο θέμα που είχες αναρτήσει, ότι πρόκειται να αλλάξεις εργασιακό περιβάλλον, μπορεί να σε βοηθήσει αυτό στο να διευρύνεις και τον κοινωνικό σου κύκλο.
  2. Καλησπέρα. Πράγματι αυτό που περιγράφει η θεματοθετρια είναι περισσότερο vegetarian διατροφή. Το veganism είναι τρόπος ζωής. Με το σύζυγο όχι μόνο απέχουμε διατροφικά από όσα προϊόντα είναι παράγωγα ζώων, αλλά δε χρησιμοποιούμε και στην καθημερινότητα προϊόντα που έχουν ζωική προέλευση (βλ. δέρμα ή μαλλί), κλπ. Σε ο,τι αφορά τα παιδιά βέβαια, επειδή ακριβώς πρόκειται για τρόπο ζωής, που δεν επιβάλλεται, αλλά επιλέγεται συνειδητά, ακολουθούμε την κλασική μεσογειακή διατροφή. Πάντως όταν εισήγαμε εμείς στερεές, θυμάμαι δίναμε, με προτροπή του παιδίατρου 2 φορές μοσχάρι, 1 λαχανικά, 2 φορές κοτόπουλο, 1 λαχανικά, κλπ. Το 5 φορές την εβδομάδα κοκκινο κρέας μου φαίνεται ομολογώ υπερβολικό.
  3. Κι εγώ δε χρησιμοποιώ μωρομαντηλα. Για να αποφύγω αρχικά ερεθισμούς στην ευαίσθητη περιοχή, χρησιμοποιούσα για τον καθαρισμό γάζες και στη συνέχεια μετά τους πρώτους δυο μήνες πανάκια.
  4. Θα συμφωνήσω κι εγώ ότι θέλεις αρκετά εσώρουχα φορμιτσες και εξωτερικές φορμιτσες. Είναι καταπληκτικό το πόσες κενώσεις κάνουν (εμένα και τα τρία δεν έπεφταν κάτω από 5-6 την ημέρα έως ότου μπήκαν οι στερεές) και σε πόσες από αυτές λέρωναν τα ρουχαλάκια τους. Οι καλτσουλες, τα σκουφάκια και τα γαντακια είναι απαραίτητα για το πρώτο διάστημα, ειδικά εφόσον γεννας χειμώνα. Τα άκρα είναι πολυ ευαίσθητα στο κρύο. Εμένα υπνόσακο δέχτηκε μόνο ένα εκ των τριών παιδιών, οπότε θα χρησιμεύσουν τα κουβερτακια. Επίσης να έχεις αρκετά σαλτεδακια για το άλλαγμα της πάνας και πανάκια για να σκουπίζεις το μωράκι, καθώς και σαλιάρες. Ειδικά όταν ξεκινήσει η οδοντοφυΐα προστατεύει το μωράκι από το να βραχεί λόγω σιελόρροιας στο στέρνο. Επίσης, προσωπικά για τους πρώτους μήνες είχα επιλέξει υφασμάτινες πάνες. Σίγουρα είναι μεγαλύτερος κόπος, αλλά είναι πιο ήπιες για την ευαίσθητη περιοχή του μωρου. Τέλος, τόσο για το πλύσιμο των παιδιών, όσο και για το πλύσιμο των ρούχων τους χρησιμοποιώ προϊόντα οργανικά που δεν έχουν υποστεί χημική ή βιομηχανική επεξεργασία.
  5. Καταρχήν να δηλώσω υπέρμαχος του αποκλειστικού θηλασμού και βιγκαν, οπότε γίνεται αντιληπτή η γνώμη μου για τα παραγωγα αγελαδινγς πρωτεΐνης. Ωστόσο, έως ότου η θεματοθετρια πάρει γνώμη από άλλον παιδιατρο, κατά προτίμηση σύμβουλο θηλασμού, επιβάλλεται να ακολουθήσει τις προτροπές του πρώτου. Το πρώτο μέλημα είναι η υγεία του νεογνού. Επίσης, χρειάζεται κατά τη γνώμη μου, να προβείτε και σε άλλες ιατρικές εξετάσεις, καθώς η απώλεια βάρους μπορεί να υποδηλώνει και άλλα παθολογικά αίτια.
  6. Προκειμένου να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις. Το παράδειγμα του συζύγου μου δεν το έφερα, ώστε να περιγράψω την "τέλεια" οικογένεια, όπως ειπώθηκε, αλλά προκειμένου να δείξω πως το βεβαρημένο επαγγελματικό πρόγραμμα δε συνιστά βαρίδιο στη συμμετοχή στην ανατροφή των παιδιών. Και τέλος, η "τέλεια" οικογένεια είναι διαφορετική για τον καθένα. Κάποιος μπορεί να προτιμά να καλύπτει ο σύζυγος οικονομικά την οικογένεια και να περιορίζεται σε αυτό, άλλος μπορεί να θεωρεί αδιανόητο το να βοηθήσουν οι γιαγιάδες, ο τρίτος μπορεί να θελήσει να αναθρέψει ο μπαμπάς το παιδί και να μείνει η μαμά στην εργασία της. Όλα αυτά τα μοντέλα είναι τέλεια οικογένεια, αρκεί να αποτελούν συνειδητές επιλογές όλων των μερών. Άπαξ και κάποιο από τα μέλη δυσφορεί σημαίνει, ότι το μοντέλο δε λειτουργεί, έστω και προσωρινά και χρειάζεται επαναπροσδιορισμός.
  7. Αν είσαι τυχερή και έχουν ίδια ωράρια υπάρχει τεχνική ταυτόχρονου θηλασμού. Αν δεν είσαι τυχερή, απλά αποχαιρετάς για ορισμένους μήνες τον ύπνο, άνευ μωρου στο στήθος.
  8. Ζαχαρουλινι, έχω την αίσθηση πως η θεματοθετρια δεν προβληματίζεται τόσο σε σχέση με τη βοήθεια που θα λάβει από το σύζυγο στο νοικοκυριό, όσο στο ότι ο ίδιος διστάζει να αναλάβει το μωρο το 10λεπτο που η ίδια θέλει κανεί ένα μπάνιο. Και ειλικρινά, αν έχω καταλάβει σωστά τον προβληματισμό, αυτό επεκτείνεται και σε άλλες πτυχές και ορίζει τη σχέση που θα δομηθεί μεταξύ πατέρα και παιδιού. Κατ' εμέ στην ηλικία των πέντε μηνών και το να κάνει ένας μπαμπάς το μωρο του μπάνιο έχει τη σημασία του. Στα μάτια του μωρου είναι ο φροντιστής πέραν της μητέρας, στα μάτια του πατέρα αποκτά ουσιαστικό ρόλο στη ζωή του μωρου, γιατί πολλά με 5 μηνών μωρο δεν μπορεί να κάνει κανείς. Ξέρετε πόσες φορές ήταν και είναι ο σύζυγος καθοδόν και μου τηλεφωνεί προκειμένου είτε να μην κάνω μπάνιο την μπέμπα, είτε να μη διαβάσω παραμύθι στα μεγάλα για να το κάνει εκείνος. Όταν ήταν τα δίδυμα μωρα και μου τηλεφωνούσε, συχνά πυκνά τα έκανα εγώ μπάνιο, σκεπτόμενη ότι θέλει να με ξεκουράσει και είναι κρίμα μετά από μία δύσκολη μέρα να ταλαιπωρηθεί. Ευτυχώς σύντομα μου επικοινώνησε την απογοήτευση που ένιωθε όταν το έπραττα. Κίνητρο του ήταν να δημιουργήσει εικόνες και αναμνήσεις από τα παιδιά του. Πόσο εύκολο θα ήταν να το προσπερνούσε και να μην είχε τέτοιες αναμνήσεις. Δεν ξέρω πως είναι να έχεις τη φροντίδα των παιδιών και ταυτόχρονα να πρέπει να φροντίσεις και τα του νοικοκυριού, καθώς έχω την τύχη καθημερινής εξωγενούς βοηθειας, οπότε δεν μπορώ να ταυτιστώ απόλυτα με τη θεματοθετρια. Όμως όταν το ένα μέρος ομολογεί πως βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης, το άλλο μέρος πρέπει να το συμμεριστεί και να σπεύσει να δώσει αρωγή.
  9. Καλησπέρα. Με συγχωρεις για την καθυστέρηση, αλλά αντιλαμβάνεσαι πως με τρία παιδιά ο χρόνος περιορίζεται και συνήθως διαβάζω το φόρουμ αφότου κοιμηθούν. Χρύσα, μπορεί το μωράκι να θηλάσει μισή ώρα ή και μία ώρα για να χορτάσει, και μετά απο μία ώρα να ξαναθηλασει, μπορεί να θηλάσει 10 λεπτά και να αποκοιμηθεί και να ξυπνήσει μετά από σαράντα λεπτά να συνεχίσει το γεύμα του. Μπορεί να είναι μία ώρα στο στήθος και ουσιαστικά τα τρία τέταρτα απλά να πιπιλάει. Η μπέμπα είναι κοντά πέντε μηνών τώρα και πρόγραμμα δίωρο άρχισε να έχει από τον τρίτο μήνα, τα δίδυμα στον πέμπτο, άλλα μωράκια νωρίτερα, άλλα αργότερα. Αυτό που εσύ χρειάζεται να κάνεις εφόσον επιθυμείς να θηλάσεις αποκλειστικά είναι το μωράκι όσο συχνότερα μπορείς και θέλει στο στήθος. Αυτό είναι πάγια τακτική στο θηλασμό, πόσο μάλλον στον επαναγαλακτισμο.
  10. Επειδή είσαι ουσιαστικά σε φάση επαναγαλακτισμου, μπορεί πράγματι να μην επαρκεί το γάλα σου. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζονται πολύ συχνότεροι θηλασμοί. Σε θηλάζον νεογνό ακόμα και αν δεν υφίσταται θέμα επαναγαλακτισμου το δίωρο ανάμεσα στα γεύματα συχνά είναι μεγάλο διάστημα. Τα δίδυμα περίπου στο πεντάμηνο θήλαζαν κάθε δίωρο, πριν μπορεί να αναζητούσαν το στήθος και στη μισή ή μία ώρα.
  11. Εάν επρόκειτο μεμονωμένα για την περίπτωση αφαίρεσης χρημάτων, ίσως να προσέγγιζα κι εγώ το ζήτημα με μεγαλύτερη ευελιξία. Όμως εδώ υπάρχει μια συμπεριφορά που περιλαμβάνει και τη λεκτική και σωματική βία. Θα σου παραθέσω μια εμπειρία. Ο γιός της αδελφής του συζύγου μου άρχισε κάποια στιγμή να εμπλέκεται και να ευθύνεται για εντάσεις με συμμαθητές του στο σχολείο, να προκαλεί διαρκώς προστριβές στο σπίτι, να δείχνει έντονη ανυπακοή απέναντι στις νηπιαγωγούς. Στο σχολείο που φοιτει υπάρχει παιδοψυχολόγος και παιδοψυχίατρος, οι οποίοι και σε συνεργασία με τους γονείς τον παρακολούθησαν. 5 συνεδρίες ήταν αρκετές για να κατανοήσουν τι κρύβεται πίσω από τη συμπεριφορά του. Μειωμένη αυτοπεποίθηση, κάτι το οποίο έκρυβε επιμελώς το παιδί με τη συμπεριφορά του ως μηχανισμό άμυνας Τους δόθηκαν κάποιες κατευθυντήριες γραμμές, τους προτάθηκαν δραστηριότητες και ένα χρόνο μετά το παιδί έχει αλλάξει σε μεγάλο βαθμό. Οπότε τον ειδικό δε θα τον απέκλεια.
  12. Το κύριο πρόβλημα της θεματοθετριας από όσο μπορώ να αντιληφθώ δεν είναι η μη συμμετοχή του συζύγου στις οικιακές εργασίες, αλλά η μη συμμετοχή στην ανατροφή του μωρου και δυστυχώς υπάρχουν πλείστα τόσο παραδείγματα πατέρων κατά κανόνα που ακόμα και λεκτικά να επικοινωνεί το παιδί ανατρέχουν πάντα στη μητέρα προκειμένου να πάρουν "έγκριση" για το τι θα πράξουν. Αυτό δεν είναι διάκριση ρόλων, αυτό είναι υποσυνείδητη ή ακόμα και συνειδητή απάρνηση του γονεϊκου ρόλου. Δεν είναι δίκαιο να επωμιστεί την ευθύνη του παιδιού εξολοκλήρου η μητέρα, που μπορεί σήμερα να αφορά πρακτικά, ουσιαστικά ωστόσο ζητήματα, σίτιση, ένδυση, ύπνος, απασχόληση, υγιεινή, αύριο όμως θα είναι πιο σύνθετα. Δικαίως αγανακτείς και χρειάζεται να συζητήσετε με το σύζυγο και πατέρα ποιες ακριβώς είναι οι ευθύνες του.
  13. Δεν ξέρω σε τι γιατρό πήγες, ωστόσο στην υποψία ΓΟΠ θα σε παρέπεμπε σε εξετάσεις προκειμένου να διαπιστωθεί το αν υφίσταται τέτοιο θέμα. Επίσης, δε διέγνωσε έστω κλινικά σε πρώτη φάση τα εξανθήματα; Δεν σας έδωσε γενικότερες συμβουλές για τη σίτιση; Δεν έκρινε αναγκαία την επανεξέταση; Επειδή πρόκειται για νεογνό νομίζω ότι τόσο ο παιδίατρος όσο και εσύ δε δίνετε την πρέπουσα βαρύτητα. Με συγχωρεις, αλλά αντί να αναζητάς διακαώς λύσεις για το πώς θα κοιμηθεί το παιδί σου, θα έπρεπε πολύ πιο επισταμένως να ασχοληθείς με το να εξηγηθούν και να αντιμετωπιστούν όλα αυτά τα συμπτώματα που παρουσιάζει.
  14. Δεν ξέρω αν έτυχα σε άνθρωπο που ήταν γεννημένος πατέρας ή αν οι συνθήκες του επέτρεψαν να γίνει, αλλά ο σύζυγος μου αφότου γεννήθηκαν τα δίδυμα είναι 100% πατέρας. Ίσως συνέβαλε σε αυτό το γεγονός, ότι στερήθηκε ο ίδιος ως παιδί το δικό του πατέρα που εργαζόταν όλη την ημέρα και τη μισή νύχτα - όχι για βιοποριστικούς λόγους, αλλά για τη δόξα και την περιουσία. Ίσως συνέβαλε το ότι ήμουν απόλυτη στο τι ζητούσα από το σύζυγο και πατέρα των παιδιών μου. Όταν αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε οικογένεια ήμασταν και οι δύο στο peak της καριέρας μας. Ατελείωτα ωράρια, άγχος, προσδοκίες. Προσωπικά πάντα είχα την πεποίθηση πως όταν έρθει η ώρα να κάνω παιδιά θα αφοσιωθώ σε αυτά τα πρώτα χρόνια της ζωής τους και αν δε μου το επιτρέπουν οι συνθήκες, απλά θα άλλαζα τους όρους δουλειάς. Έχοντας αυτό ως δεδομένο τον ρώτησα ευθέως εκείνος πως θα συμμετάσχει ουσιαστικά στην ανατροφή των παιδιών και πάνω σε αυτή την ερώτηση δομήθηκε μια συζήτηση που ικανοποίησε και τους δύο. Όταν γεννήθηκαν τα δίδυμα πήρε ρίσκα επαγγελματικά. Ανέθεσε υποθέσεις σε συνεργάτες, μετέφερε το γραφείο του στο σπίτι τις απογευματινές ώρες, ξενύχτισε με τα μωρα, παρόλο που την επομένη ημέρα μπορεί να χρειαζόταν να βρίσκεται στο δικαστήριο ή να έχει κάποια σοβαρή συνάντηση. Θεωρούσε και θεωρεί αυτονόητο πως θα αλλάξει παιδί όταν χρειαστεί, θα ετοιμάσει φαγητό για τα παιδιά όταν έρθει η ώρα ή θα τα κάνει μπάνιο, χωρίς να χρειαστεί ούτε να του πω τι να κάνει, ούτε να με συμβουλευτεί τι να φάνε. Δε θα ζητήσω να κρατήσει τα παιδιά για να βγω αφού είναι στο σπίτι, απλά θα το ανακοινώσω. Και όλα αυτά θεωρούνται τόσο αυτονόητα για εκείνον όσο και για μένα, διαφορετικά για μένα δε νοείται οικογένεια. Όποιες έγνοιες έχω εγώ για τα παιδιά, αναφορικά με τις καθημερινές ανάγκες τους, τις ίδιες έχει και ο σύζυγος. Η μόνη διαφορά μας είναι ότι τα κυοφόρησα και τα θήλασα / θηλάζω. Και ο σύζυγος υπάρχουν ημέρες που θα φύγει στις 8 το πρωί για τη δουλειά και θα επιστρέψει μεσάνυχτα, επιδιώκει όμως να εξασφαλίζει όσο το δυνατόν περισσότερο οικογενειακό χρόνο και όταν τον διαθέτει είναι εκεί, απερίσπαστος.
  15. Προσπαθώ να συμμεριστώ τις απόψεις ορισμένων συνομιλητριών, αλλά δεν μπορώ. Έχω εκπλαγεί. Δηλαδή προκειμένου ο μπαμπάς να ταΐσει, κοιμίσει, αλλάξει, νταντέψει το μωρο η μητέρα πρέπει να το ζητήσει; Προσπαθώ να φανταστώ να είμαι στο σαλόνι με τα τρία παιδιά μου και το σύζυγο και να πρέπει να του επισημάνω να τα προσέξει για να κοιμηθώ ή να κάνω μπάνιο ή να βγω μια βόλτα και δεν μπορώ.... Δηλαδή δε θεωρείται ότι ο μπαμπάς θα κάνει όσα και η μαμά πλην του θηλασμού αυτονόητο; Είναι δεδομένο πως θα παραδώσεις νου και πνεύμα εάν ο σύζυγος δεν είναι δίπλα σου να αναλαμβάνετε από κοινού και ισότιμα την ανατροφή του παιδιού. Επίσης είναι και η μόνη υγιής εικόνα και σχέση που θα μπορούσε να αποκομίσει το παιδί.