Χορηγία Επικοινωνίας:  Προετοιμάζομαι για Τοκετό & Θηλασμό! 

25/11  Σάββατο από τις 12:00-14:30 π.μ. στo Κέντρο Θηλασμού & Μητρότητας
 Απευθύνεται σε εγκύους μετά τον 5ο μήνα κύησης!

Είσοδος Ελεύθερη 

Πατήστε στην εδώ για να δηλώσετε συμμετοχή

mitrikos_nov17.gif

 

nat2308

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    167
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

41 Neutral

Περισσότερα για την/τον nat2308

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Profile Information

  • Gender
    Female
  • Location
    Αθήνα

Converted

  • Περιοχή
    Αθήνα

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

202 εμφανίσεις προφίλ
  1. Στο Έλενα που γέννησα, οι αίθουσες που περιμένεις δεν είναι προσβάσιμες από συγγενικά πρόσωπα, εκτός αν ο σύζυγος έχει παρακολουθήσει τα μαθήματα ανώδυνου τοκετού κι έχει το χαρτί. Ωστόσο, αν αργεί πολύ ο τοκετός, πρώτα σε βάζουν στο δωμάτιο μέχρι να έχεις επαρκή διαστολή για να σε βάλουν σε αίθουσα τοκετού, Μη φοβάσαι, κι εγώ έτσι ακριβώς ήμουν, το έχω ξαναγράψει. Ξεκίνησα με πρόκληση και κατέληξα να γεννήσω με καισαρική, η οποία δεν είναι καθόλου ανώδυνη, καθώς είναι ένα χειρουργείο. Αν είχα ξανά την επιλογή και φυσικά ήξερα ότι δεν θα είχε προβλήματα το παιδί, ειλικρινά θα προτιμούσα τον φυσιολογικό τοκετό! Σε καταλαβαίνω πάντως και δεν είσαι η μόνη που τρέμει τη γέννα, είναι μια πρωτόγνωρη εμπειρία και είναι λογικό!!!
  2. Ο δικός μου το κάνει από 2-3 μηνών μέχρι και τώρα που έκλεισε τους 20. Έχει δαγκώσει ό,τι υπάρχει στο σπίτι!!! Ξεκινάει από το στάδιο ανακάλυψης του κόσμου και χειροτερεύει με την οδοντοφυία.
  3. Αγαπητή ΑΡΓΚ, θα σου μιλήσω καθαρά ως μητέρα: Είμαι ελεύθερος επαγγελματίας και έχω μια δουλειά που τη λατρεύω και έχω φτύσει αίμα 15 χρόνια να την χτίσω και να την κρατήσω. Τα λεφτά είναι σαφώς καλύτερα από το να ήμουν υπάλληλος, όπως επίσης και το ωράριο το ρυθμίζω σχετικά όπως θέλω. Ωστόσο, αν είχα την επιλογή αυτή πλέον, θα διάλεγα να είμαι υπάλληλος και μάλιστα δημόσιος, να μην είμαι μόνιμα με το άγχος και τον πανικό, να παίρνω δώρα και επιδόματα και να μπορώ να λείψω αν υπάρχει ανάγκη. Θα ήθελα να έχω την επιλογή της γονικής άδειας χωρίς να με πάρει κάποιος τηλέφωνο ότι "καίγεται" και να ξέρω ότι την τάδε ώρα θα είμαι σπίτι μου βρέξει-χιονίσει. Όλες οι παράμετροι που αναφέρεις είναι σημαντικές και κατανοώ και το γεγονός ότι βοηθάτε συγγενικά πρόσωπα, καθώς το ίδιο περνάμε κι εμείς. Ωστόσο πρέπει να μελετήσεις το τι θα είναι πιο ωφέλιμο στην στενή οικογενειακή σου γαλήνη και το να έχεις χρόνο για την οικογένειά σου είναι μία σημαντική παράμετρος.
  4. Όλα τα κορίτσια σου απάντησαν πολύ σοφά!!! Είτε προϋπήρχε το συναίσθημα, είτε γεννιέται τώρα, ακόμα κι αν είναι οι ορμόνες, σίγουρα δεν πρέπει να απομακρυνθείς! Έχεις ανάγκη την παρουσία και την στήριξή του στην παρούσα φάση, τόσο ψυχολογικά όσο και συναισθηματικά. Για τα περαιτέρω, θα σου ξαναπώ αυτό που έγραψα ήδη: άσε τα πράγματα να κυλήσουν και θα βρουν μόνα τον δρόμο τους!!! Όσο για τη μητέρα σου, νομίζω ότι απλά γίνεται υπερπροστατευτική απέναντί σου, καθώς θεωρεί ότι κάποιος έκανε "κακό" στο παιδί της. Μην την παρεξηγείς, από τη στιγμή που σε βοηθάει άσε και καμιά κουβέντα να πέσει κάτω και κάνε τα στραβά μάτια.
  5. Εδώ θα δεις για τα άλματα ανάπτυξης, για να τα έχεις στο μυαλό σου: http://www.mitrikosthilasmos.com/2011/11/blog-post_9583.html Όσο για το θέμα που περιγράφεις, προφανώς χαλαρώνει πιπιλίζοντας το στήθος σου και παράλληλα ρουφάει γάλα, γεγονός φυσιολογικότατο. Η μυρωδιά σου, ο χτύπος της καρδιάς σου και το στήθος σου του είναι τα μόνα οικεία πράγματα σ'αυτόν τον τόσο μεγάλο κόσμο!!! Μην του δώσεις πιπίλα από τόσο μικρή ηλικία, μπορεί να πάθει σύγχυση θηλών. Το πιπίλισμα αυτό είναι φυσιολογικό και στην παρούσα φάση είναι επίσης φυσιολογικό το να έχεις πολύ γάλα, μιας και εδραιώνεται ο θηλασμός. Το να σου βγάλει λίγες γουλίτσες δεν είναι θέμα με το μητρικό γάλα. Κι από βάρος είναι μια χαρά ο μικρούλης σου, άρα όλα καλά και μην αγχώνεσαι!!! Να σου ζήσει!!!
  6. Εγώ γέννησα στο Έλενα με πρόκληση. Στις 38,5 εβδομάδες, εκεί που είχα ένα υπερκινητικό μωρό, ξαφνικά οι κινήσεις μειώθηκαν στο ελάχιστο και το NST έδειχνε όντως πολύ χαμηλή κινητικότητα. Κάθε πρωί ήμουν στο νοσοκομείο για νέο NST και 24 ώρες το 24ωρο ήμουν μέσα στον πανικό για το αν είναι καλά το παιδί. Όταν ήθελα να τον ακούσω, ξάπλωνα και έκανα αναπνοές, αλλά καταλάβαινα ότι κάτι δεν πάει καλά και αποφασίσαμε με τον γιατρό να με βάλει για πρόκληση μπαίνοντας στην 39η. Τελικά παρά την όλη διαδικασία, γέννησα με καισαρική (μεγάλη ιστορία που την έχω γράψει πολλές φορές) και αποδείχτηκε ότι το παιδί δυσφορούσε γιατί είχε τυλιχτεί 3 φορές με τον λώρο... Η εύκολη λύση για τους γιατρούς είναι η καισαρική και όχι η πρόκληση. Ένας φυσιολογικός με πρόκληση μπορεί να διαρκέσει εξίσου πολύ, ειδικά αν δεν έχεις καθόλου διαστολή.
  7. Για την καταρροή σιρόπι aerius 2,5 ml μια φορά την ημέρα επιπλέον, ρώτα τον γιατρό σου. Ειδικά αν έχει μπούκωμα αλλά δεν βγάζει μύξα στο τράβηγμα, είναι το μόνο που βοηθάει. Για τον βήχα mucosolvan, ίδια ποσότητα έως 3 φορές την ημέρα. Ορός έως 6 φορές την ημέρα. Όσο δεν έχει πυρετό depon δεν δίνεις, είναι περιττό. Κυκλοφορεί μια ίωση βαρβάτη κι ο δικός μου είναι 2η εβδομάδα έτσι, από τον πολύ ξερόβηχα κάνει μέχρι εμετό.
  8. Όταν περάσαμε εμείς την ίδια φάση, κι αν δεν με απατάει τραγικά η μνήμη μου στην ίδια ηλικία, επειδή έχουμε το παρκοκρέβατο στο σαλόνι, τον έπαιρνα και τον έβαζα να παίξει και να κάνει τα δικά του ενώ λαγοκοιμόμουν κι εγώ στον καναπέ. Σκοτωμένη από την κούραση όπως ήμουν, δεν είχα πολλά κουράγια από κάποια στιγμή και μετά. Το μόνο καλό είναι ότι κράτησε σχετικά λίγο, γύρω στις 2 εβδομάδες.
  9. Είναι φάση, την περάσαμε κι εμείς. Θα κρατήσει 1-2 βδομάδες και θέλει τεράστια αποθέματα υπομονής και αντοχής!!!
  10. Μαζεύεις τα εύθραυστα και οτιδήποτε με το οποίο μπορεί το παιδί να χτυπήσει!!! Είναι αδύνατο να μάθεις σε βρεφική ηλικία το παιδί να σέβεται τον χώρο, θα στο πουν όλα τα κορίτσια. Ο δικός μου έχει μια ιδιαίτερη λατρεία σε οτιδήποτε ξέρει ότι δεν πρέπει να πειράζει, οπότε συνέχεια καταλήγουμε στον ίδιο παρονομαστή. Εμείς δεν έχουμε μονώσει όλο το σπίτι, το θεωρώ περιττό και θέλω το παιδί να μάθει να κινείται παντού, απλά όταν πρωτοπερπατάνε είναι μεγάλο ζόρι, γιατί δεν έχουν και πλήρη έλεγχο των κινήσεων. Ο μπόμπιρας ανεβοκατεβαίνει σε καναπέ, τραπεζάκι σαλονιού και καρέκλες με άπειρη ευκολία και γενικά προσέχει, αλλά επειδή ξανατονίζω είναι μεγάλος ταλιμπάν, δεν λείπουν τα ατυχήματα... Όταν καθόμαστε στον καναπέ κι εμείς, το βρίσκει πολύ αστείο να τρέχει από τη μία άκρη στην άλλη και να χοροπηδάει, ενώ έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στο ότι θα τον πιάσουμε ό,τι κι αν κάνει, με τραγελαφικά αποτελέσματα... Τις προάλλες συνέχισε να περπατάει κανονικά λες και μπορούσε να πετάξει και τον πιάσαμε κι οι δύο μαζί, ευτυχώς!!! Τον έχω προλάβει άπειρες φορές με το κεφάλι εκατοστά από το πάτωμα, γιατί ξεθαρρεύει εύκολα. Όσο για τα ντουλάπια της κουζίνας, όπου υπάρχουν γυαλικά έχω βάλει ασφάλειες. Ξέρει ότι μπορεί να πειράξει συγκεκριμένα συρτάρια μόνο και από αυτά να πάρει συγκεκριμένα αντικείμενα, με τα οποία δεν μπορεί να χτυπήσει. Επίσης, επειδή δεν το έχει γράψει κάποια κοπέλα, να πω και το εξής: μεγάλη προσοχή στα παιχνίδια που είναι για μεγαλύτερες ηλικίες!!! Πολλοί έχουν την τάση για να βγάλουν την "υποχρέωση" να φέρνουν παιχνίδια ανακόλουθα με την ηλικία του παιδιού ή κακής ποιότητας, οπότε έχω βιώσει τα εξής περιστατικά: να βάζει στο στόμα μικρά κομμάτια με ό,τι αυτό συνεπάγεται να μασάει ξύλινα παιχνίδια και να τρώει τη μπογιά!!! να πάει να βγάλει το μάτι του με κεραία τηλεκατευθυνόμενου να μασάει πλαστικό τρενάκι / αυτοκινητάκι κι αυτό να σπάει να πετάει παιχνίδια και να φεύγουν κομμάτια προς πάσα κατεύθυνση να τρώει τα αυτοκόλλητα από παιχνίδια ...και πολλά άλλα "ευτράπελα"... Περιττό να πω που πήγαν τα εν λόγω παιχνίδια μόλις έφυγαν αυτοί που τα έφεραν...
  11. Στην πρώτη δημοτικού, που τα παιδάκια είναι έτσι κι αλλιώς λίγο "χαμένα", γιατί αλλάζει δραματικά η καθημερινότητά τους σε σύγκριση με το νηπιαγωγείο, ένα παιδάκι με την οποιαδήποτε διαταραχή ή μαθησιακή δυσκολία, θα δυσκολέψει και το έργο της δασκάλας αλλά και την υπόλοιπη τάξη στο να μπει στον απαιτούμενο ρυθμό, είναι αυτονόητο. Το θέμα είναι ότι συχνά οι γονείς, είτε εθελοτυφλούν στο πιθανό πρόβλημα του παιδιού είτε δεν γνωρίζουν τις σχετικές διαδικασίες (βλέπε ΚΕΔΔΥ) και εκεί απαιτείται παρέμβαση της δασκάλας και του διευθυντή, στο να δώσουν κατευθυντήριες γραμμές στο τι είναι καλό για το παιδί. Στην περίπτωση του βαφτιστηριού μου, υπήρξε από νωρίς διάγνωση και συστηματική παρέμβαση με λογοθεραπείες και εργοθεραπείες, φοίτιση σε ειδικό προνήπιο και νηπιαγωγείο και πάλι η παράλληλη στήριξη ήταν 1000% απαραίτητη στο παιδί.
  12. Κορίτσια με έχετε εντυπωσιάσει!!! 19 μηνών και να τρώνε μόνα τους, ουάου!!! Εμείς είμαστε ακόμα στα λιωμένα, αλλά είναι και ζόρικη περίπτωση ο μπόμπιρας. Ό,τι μπορεί να πιάσει εννοείται ότι το τρώει μόνος του, αλλά επειδή του αρέσει να τα πετάει όλα κάτω, για ποτήρι ούτε λόγος... Είναι μεγάλος ταλιμπάν ο δικός μου!!! Γενικά εγώ του λέω "έλα να βοηθήσεις τη μανούλα" και έρχεται μαζί μου να βάλουμε πλυντήριο και ν'απλώσουμε, αλλά φυσικά απλά πειράζει διάφορα στο μπαλκόνι. Ανοίγει όμως το συρτάρι που έχω σφουγγαράκια, wetex κλπ και παίρνει τα scotch-brite και "καθαρίζει" το τραπεζάκι του σαλονιού ή ό,τι άλλο του πέσει στο μάτι. Με την ηλεκτρική έχει μία μίξη έρωτα και φόβου, αλλά συνήθως όταν σκουπίζω με κυνηγάει και παίζει με τη σκούπα. Γενικά είναι ανάμεσα στα στάδια του "τα κάνω όλα μπάχαλο" και "κάνω ό,τι βλέπω να κάνουν οι άλλοι. Σε ό,τι αφορά τα όχι και τα μη, είναι πολύ συγκεκριμένα, αλλά επιτακτικά και δυστυχώς δεν έχουμε βρει ακόμα τρόπο να τον κάνουμε να καταλάβει κάποια πράγματα, καθώς όλα τα θεωρεί αστεία. Π.χ., μια έρμη βιτρίνα που έχουμε, το βρίσκει πολύ αστείο να τη χτυπάει, όσο κι αν τον έχουμε μαλώσει ή τον βάζουμε τιμωρία κι ας του εξηγούμε συνέχεια τον λόγο. Σε ό,τι αφορά όλα τα υπόλοιπα, εγώ από τη στιγμή που γεννήθηκε του μιλάω κανονικά και του εξηγώ τα πάντα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να καταλαβαίνει τα πάντα το άτιμο πλάσμα και να μη μπορούμε ούτε να μιλήσουμε μπροστά του Ωστόσο, το θεωρώ πολύ βασικό, γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι θα σου τύχει, οπότε: όταν βγαίνουμε στον δρόμο του εξηγώ ότι "πατάμε το κουμπάκι, περιμένουμε ν'ανάψει το φανάρι, κοιτάμε δεξιά-αριστερά αν έχουν σταματήσει όλα τα αυτοκίνητα και μετά περνάμε". Αντίστοιχα, επειδή ακριβώς έξω από την πόρτα μας έχει σκάλες, τον αφήνω να βγει και να επεξεργαστεί τον χώρο, ενώ όλοι ουρλιάζουν ότι θα πέσει. Εγώ το θεωρώ βασικό να ξέρει πως να κινηθεί, γιατί αν βγει στα ξαφνικά για οποιονδήποτε λόγο (είτε απροσεξία δική μας είτε οτιδήποτε), από τη φούρια του να προλάβει να δει, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα πέσει. Εννοείται πως όσο μεγαλώνει και εκτιμώ ότι μπορεί ν'ανταπεξέλθει σε διάφορα, θα κάνουμε και άλλα πράγματα.
  13. Δεν έχουν στάνταρ εμφανίσεις, ούτε και είναι ίδια σε όλα τα μωρά. Η ανιψιά μου έβγαλε όλα τα δόντια χωρίς να το καταλάβουν καν, με τον δικό μου έχουμε δεινοπαθήσει... Χτες μου ξύπνησε κλαίγοντας και ουρλιάζοντας μαμά 2 φορές τα ξημερώματα από τον πόνο, του έδωσα ντεπόν και πάλεψα να τον κοιμίσω, αλλά ζορίστηκε πολύ. Ο πόνος είναι πολύ έντονος και δεν μπορούν ούτε να τον καταλάβουν ούτε να τον διαχειριστούν τα μωράκια. Να βάζεις σαλιαρίτσες συνέχεια για να μη βρέχονται τα ρουχαλάκια. Επίσης μπορείς να δοκιμάσεις το τζελ της chicco με το ειδικό βουρτσάκι, το απαλό τρίψιμο συχνά βοηθάει.
  14. Το mundisal δεν έχει απαγορευτεί, αν μιλάμε γι'αυτό. Ούτε σκληραίνει τα ούλα, απλά ανακουφίζει. Όσο για τον θηλασμό, κι εγώ αποκλειστικά θήλαζα και δεν είχα κάποιο θέμα με την πιπίλα, αλλά την δίναμε μόνο όταν δεν είχαμε άλλη λύση για να ηρεμήσει και όχι συνέχεια, αλλά τον ανακούφιζε όντως τον μικρό. Από τα σάλια και όλα όσα λες πάντως, μου θυμίζει ακριβώς τον δικό μου στην τότε φάση και είναι μάλλον πόνος οδοντοφυϊας.
  15. Γλυκάνισο έχει, όχι ούζο, και λέγεται mundisal το πιο συνηθισμένο τζελ. Υπάρχουν και πιο ήπιες εναλλακτικές, της frezyderm και της chicco π.χ.