Χορηγία Επικοινωνίας:  Προετοιμάζομαι για Τοκετό & Θηλασμό! 

25/11  Σάββατο από τις 12:00-14:30 π.μ. στo Κέντρο Θηλασμού & Μητρότητας
 Απευθύνεται σε εγκύους μετά τον 5ο μήνα κύησης!

Είσοδος Ελεύθερη 

Πατήστε στην εδώ για να δηλώσετε συμμετοχή

mitrikos_nov17.gif

 

ΑΝΝΑ24

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    1.307
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

39 Neutral

Περισσότερα για την/τον ΑΝΝΑ24

  • Rank
    Δοκιμή

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

137 εμφανίσεις προφίλ
  1. Καλά που δεν είστε στην κυβέρνηση κάποιες...μα τι είχε και ψόφησε ο γάϊδαρος;
  2. Όχι, εξακολουθώ να διαφωνώ. Αν είναι για 100Ευρώ το μήνα, μακάρι να γίνουν δυσεύρετες οι baby sitters. Έχει και η εκμετάλλευση τα όριά της. Δεν είναι ο τρόπος που δουλεύει η οικονομία, όχι. Ακόμα και οι μισθοί της εποχής μας είναι με κάποιον (κουτσό στραβό) τρόπο θεσμοθετημένοι. Αλλιώς οι εταιρείες θα προσφέρανε μισθούς βάσει τζίρου.
  3. ΟΚ, έτσι όπως τα θέτεις τώρα - ή όπως τα κατάλαβα τώρα- δεν μπορώ να πω ότι διαφωνώ. Τα τηλεπαράθυρα τα έχω κόψει κι εγώ, αμέσως μετά την "περήφανη διαπραγμάτευση". Ήταν θέμα επιβίωσης.
  4. Kine, ομολογώ ότι με μπέρδεψες. Έχω για σένα την εικόνα της μαμάς που σκοπεύει να παρέχει ελευθερίες, χονδροειδώς το λέω για να μην υποπέσω σε αναλύσεις. Αλλά αυτές οι ελευθερίες εξαιρούν τη χρήση τηλεόρασης/ίντερνετ/εφημερίδων κλπ? Λίγο Κωσταλεξικό μου ακούγεται αυτό στην εποχή μας. Επίσης, για την επικαιρότητα από που ενημερώνεσαι αν έχεις αποκλείσει και τις εφημερίδες και το ίντερνετ και την τηλεόραση? Από περιέργεια ρωτάω, δικαίωμά σου και να μη σε νοιάζει καθόλου. Ένα παιδί του ΣΗΜΕΡΑ πάντως δεν μπορεί να ζει αποκομμένο από οθόνες, αυτό το θέμα έχει φύγει από την επιλογή μας, η κοινωνία δε γυρίζει πίσω.
  5. ΑΡΓΚ, εντελώς διαφωνώ. Δεν μπορεί η εργαζόμενη στο σπίτι να εξαρτά το μισθό της από το μισθό της μαμάς που την προσέλαβε. Θα έπρεπε όλες να κάνουν ουρά στην Εκάλη. Αλλιώς και η μαμά θα πρέπει να εξαρτά το μισθό της από το βιοτικό επίπεδο των πελατών της. Αν είναι δηλαδή μανικιουρίστα να ρωτάει τις πελάτισσες "τι μισθό έχετε"; πριν χρεώσει τις υπηρεσίες της. Αν είναι δε υπάλληλος σε εταιρεία που δεν πάει καλά, ίσως θα έπρεπε να τσοντάρει κάτι στον εργοδότη. Το πρόβλημα που περιγράφεις, που είναι πέρα για πέρα αληθινό, είναι πρόβλημα του κράτους μας που δεν είναι καθόλου φιλικό προς την εργαζόμενη μητέρα και την οικογένεια και δεν λύνεται με το να ψωμολυσσάξει η babysitter. Θα με ρωτήσεις πως λύνεται. Το ψάχνω κι εγώ.
  6. Δεν σε ενδιαφέρει αυτό. Είναι ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ σπίτι με ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ μωρό. Μην τις αφήσεις να ανακατεύονται, τώρα είναι εντάξει, διαχειρίσιμο, έχει και λίγο πλάκα, το νιώθεις σαν φροντίδα. Αλλά μετά με το μωρό θα είναι πρόβλημα, σου το λέω εκ πείρας. Κι εγώ έτσι ανυποψίαστη και καλοπροαίρετη ήμουν και μέσα σε ένα μήνα μου κατέλαβαν τη ζωή. Συγνώμη που σου λέω τέτοια πάνω σε μια χαρούμενη στιγμή, απλά θα ήθελα να με έχει προειδοποιήσει κι εμένα κάποιος! Όπως έχουν τώρα γνώμη για την καθαριότητα, θα έχουν μετά για το μπάνιο του μωρού, για τη θερμοκρασία του σπιτιού, για το πως θα το ντύσεις, γιατί θηλάζεις και δεν τρώει αρκετά, γιατί το έβγαλες έξω και θα κρυώσει κλπ κλπ. Κι αν έχουν και αντίθετες γνώμες, θα θέλεις να πάρεις τα βουνά. Ευτυχώς εσύ έχεις ήδη πάρει τις θάλασσες και θα σωθείς! Εντάξει, όλοι οι άνθρωποι δεν είναι ίδιοι και μπορεί να μη σου συμβεί ποτέ αυτό. Επείδή όμως μου χτύπησαν και γνώριμα καμπανάκια, είπα να μοιραστώ την εμπειρία μου.
  7. Για το μωρό, να σου πω την αλήθεια δε θυμάμαι κάποια συζήτηση γύρω από αυτό, άρα δεν είχαμε κάνει τίποτα ιδιαίτερο. Και τι να κάνεις άλλωστε; δεν θα χρησιμοποιείτε το σπίτι με το μωρό μέσα; θα ζείτε κάθε μέρα σε συνθήκες τέλειας απολύμανσης; Ένα φυσιολογικά καθαρό σπίτι είναι μια χαρά. Το μωρό εξάλλου ούτε θα μπουσουλίσει αυτή τη βδομάδα ούτε θα πάει στην τουαλέτα.
  8. Λοιπόν, πάρε χαρτί και μολύβι: 1oν. Πρέπει άμεσα να απαλλαγείς από τις ενοχές, ντροπές ή οποαδήποτε άλλη σκέψη ότι κάνεις κάτι "μη επιτρεπτό". Θα την αντιμετωπίσεις όπως οποιονδήποτε άνθρωπο ΠΡΟΣΛΑΜΒΑΝΕΙΣ για παροχή υπηρεσιών. Λοιπά παραδείγματα: υδραυλικός/ηλεκτρολόγος/δικηγόρος/τεχνικός κομπιούτερ/ασφαλιστής/καθηγητής πιάνου κλπ. Το ότι αυτό που θα κάνει ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕΣ να το κάνεις κι εσύ, δεν σημαίνει τίποτα απολύτως. Για εκείνη είναι η εργασία της κι εσύ ο άνθρωπος που την προσέλαβε για τις υπηρεσίες της. Αν βάλεις αυτό καλά στο μυαλό σου, οι μισές σου απορίες θα λυθούν μόνες τους. -Θα άλλαζες το καζανάκι μην έρθει ο υδραυλικός και το βρει χαλασμένο και ρεζιλευετείς; -Θα διέκοπτες ένα ιδιαίτερο μάθημα για να πιάσεις κουβέντα στον καθηγητή μήπως πλήττει εκείνη την ώρα; 2ον. Θα κανονίσετε αν θα πληρωθεί με την ώρα ή με το πρότζεκτ. Εγώ δεν προτιμώ με την ώρα γιατί δεν μου αρέσει να σκέφτομαι μήπως καθυστερεί επίτηδες αλλά ούτε θέλω να "τιμωρήσω" κάποια που είναι γρήγορη. Εσύ κάνε όπως νιώθεις καλύτερα. 3ον. Καθαριστικά και σφουγγάρια πάρε εσύ. Δε θέλεις αυτά που έτριψαν και το σπίτι της απέναντι. 4ον. Να ξέρεις τι θέλεις. Χοντρικά ένα σπίτι μέχρι 100τμ, μπορεί να γίνει με πατζούρια-τζάμια-καλό ξεσκόνισμα-σκούπα-σφουγγάρισμα-μπάνια καλό καθάρισμα σε μια μέρα. Αν θέλεις σίδερο δεν ξέρω αν προλαβαίνει, ίσως πρέπει να αφήσεις κάτι από τα άλλα. 5ον. Τι θα κάνεις τον εαυτό σου. Κι εμένα με δυσκολεύει αυτό. Εγώ χώνω τη μούρη μου στο κομπιούτερ ή βάζω πλυντήρια. Κάτι θα βρεις. 6ον. Αν στα κάνει χάλια μην παραιτηθείς από την ιδέα. Φταίει η συγκεκριμένη και όχι το πρότζεκτ "παίρνω γυναίκα". Κάνε το συνήθεια, όσο σε παίρνει. Μια λεχώνα δεν πρέπει να φθείρεται με τις δουλειές του σπιτιού. Θα βρεις από κάπου αλλού να κόψεις αν χρειάζεται. 7ον. Το πιο σημαντικό. Είπες δέχομαι και απίστευτες πιέσεις από μαμά και πεθερά Κι είσαι ετοιμόγεννη ε; (σαρδόνιο και πικραμένο χαμόγελο). Αχχχχχχχ.....εμμμμμμ.....εδώ έχουμε πρόβλημα. Μπες και διάβασε σχετικά θέματα τώρα που έχεις χρόνο (να κάτι ωραίο να κάνεις όσο σφουγγαρίζει η γυναίκα) να είσαι προετοιμασμένη. Αν τώρα νομίζεις ότι νιώθεις πίεση...δεν έχεις ιδέα το θα πάθουν μόλις επιστρέψεις με το μωράκι στο καλάθι. Θα γίνουν γκρέμλινς. Be prepared!!!!!!
  9. Νομίζω ότι υπερβάλλεις κάπως. Δε νομίζω ότι η μέση μαμά που πάει σε ένα πάρτυ έχει όλα αυτά τα θέματα λυμένα. Άλλωστε, δεν έχει τόση σημασία ο χρόνος και η πίεση. Ή νιώθεις ότι είναι κάτι που χρειάζεται να κάνεις και το κάνεις (όπως χιλιάδες άλλα), ή νιώθεις ότι δε χρειάζεται και τέλος.
  10. Μπαμπάς περιμένει στο αυτοκίνητο να σχολάσει το ολοήμερο. Καπνίζει με τα παράθυρα κλειστά. Στο πίσω κάθισμα ένα νήπιο. Κάθε φορά είμαι στο τσακ να του χτυπήσω το παράθυρο, αλλά σκέφτομαι αυτά που θα μου απαντήσει και δεν έχω την ενέργεια για τσάμπα καυγάδες. Έχω δει, δυστυχώς. Από τον παιδικό ακόμα, να έρχεται γκαζωμένη η άλλη γιατί άργησε και να βλέπεις το 4χρονο στη θέση του συνοδηγού. Έχουμε τρομερό έλλειμμα παιδείας στον τομέα της οδικής ασφάλειας.
  11. Συμφωνώ απολύτως με το παραπάνω ποστ. Επίσης, ήθελα να πω το εξής: σε εκείνο το περιβόητο πάρτυ με τον καναπέ, όπου ήμουν η μόνη μαμά, κατάφερα από ένα σημείο και μετά να γνωριστώ με την οικογένεια. Όταν αργότερα μέσα στη χρονιά δημιουργήθηκαν κάποια προβλήματα στο σχολείο (που δεν τα είχα προβλέψει γιατί είμαστε άλλες τάξεις) η γνωριμία αυτή στάθηκε πολύ χρήσιμη στο να διαχειριστώ σωστά το θέμα. Θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό στην ηλικία του Δημοτικού να δημιουργούμε δεσμούς με τους άλλους γονείς, βοηθάει και για να διαχειριστούμε από κοινού τα κατά καιρούς θέματα, αλλά και για να ξέρουμε που πατάμε όταν οι ίδιες παρέες θα γίνουν έβηφοι. Δεν θα αρνιόμουν ποτέ μια πρόσκληση που με περιλαμβάνει, το βλέπω σαν ευκαιρία να γνωρίσω μια οικογένεια που πιθανώς θα βρίσκεται για χρόνια στη ζωή του παιδιού μου.
  12. Ε οπότε αφού είναι πια αργά ας γίνει ό,τι γίνει; Τουλάχιστον να διασφαλίσεις ότι αφού το αφήνεις, έχει αποκτήσει αυτές τις δεξιότητες, δε συμφωνείς; Στη θέση της οικοδέσποινας πάντως θα προτιμούσα τον καναπέ μου και δεν θα με ένοιαζε αν είναι αργά ή νωρίς. Όχι, δεν συμμετείχαν τα παιδιά του πάρτυ, ένα κοριτσάκι ήταν η εορταζόμενη και ήταν στο δωμάτιο. Οι οικοδεσπότες δεν το είδαν να γίνεται, το είδαν μετά. Εγώ το είδα και δεν είχα τα αντανακλαστικά.
  13. Είναι σίγουρα διαφορετική η περίπτωση της ακραίας ανάγκης, που και εκεί για μένα θα πρέπει να βρεθεί κάποια άλλη λύση, ένα 6χρονο δεν μπορεί να περνάει ένα 4χρονο στον δρόμο, από την περίπτωση της απλής αισιόδοξίας που υπαγορεύει περισσότερες ελευθερίες ή έλλειμα ασφάλειας. Πέρσυ πήγα σε ένα πάρτυ Πέμπτης Δημοτικού, είμασταν καλεσμένοι από σπόντα, η δικιά μου ήταν πολύ μικρότερη. Ήμουν η μόνη μαμά μέσα στο σαλόνι, καθόμουν σα χαζή με ένα καφέ στο χέρι ενώ στο χώρο υπήρχαν μόνο λίγα πρόσωπα της οικογένειας. Οι γονείς των 10χρονων είχαν θεωρήσει ότι τα παιδιά πολύ καλά μπορούν μπλα μπλα μπλα. Όμως, εγώ στο σαλόνι που καθόμουν, έβλεπα τα δεκάχρονα να παίρνουν φόρα και να πηδάνε πάνω στο δερμάτινο καναπέ, ώσπου ακούστηκε το "κρακ" και έσπασε ο σκελετός του. Μετανιώνω που ντράπηκα να τα μαλώσω ως ξένη μαμά. Έκαναν μια πολύ ακριβή ζημιά. Προφανώς λοιπόν, όχι, δεν ήταν έτοιμα να μείνουν σε ένα χώρο μόνα τους. Όχι γιατί κινδύνευαν, αλλά γιατί κινδύνευε ο χώρος από αυτά. Είναι κι αυτή μια οπτική της κουβέντας. Το "είναι έτοιμα" προυποθέτει και το να ξέρουν να σταθούν σε ένα χώρο και να μην σιχτηρίσει ο άνθρωπος που τα κάλεσε.
  14. Νομίζω ότι θα συμφωνήσω με το τελευταίο ποστ της Zaxaroulini (καλέ εσύ μου θυμίζεις μια φίλη μου, στο έχω πει)? Έσπερος, γέλασα πολύ, κορυφαίο το γουρουνόπουλο, αλλά αν ήξερες στ' αλήθεια πόσο κοντά είναι η διήγησή σου στην πραγματικότητα θα γελούσες κι εσύ (ή θα έκλαιγες). Είναι ένας καινούριος, υπέροχος κόσμος, θα τον ανακαλύψεις στην ώρα του!!! Συμφωνώ με τη vtgian, αν θυμάμαι καλά που έγραψε για τις μαμάδες που κρατάνε τα παιδιά πίσω. Είναι μάστιγα κατά τη γνώμη μου, κρίνοντας από τους πόσους ενήλικες φίλους και συγγενείς έχω που δεν θα πατήσουν ποτέ στα πόδια τους. Παρόλα αυτά, θεωρώ ότι είναι άλλο η ανεξαρτητοποίηση και άλλο η διαχείρηση της ασφάλειας. Αυτά τα 8χρονα που βγαίνουν μόνα τους στην πλατεία να παίξουν και πηγαινοέρχονται στο σχολείο, εγώ δεν τα έχω δει, αλλά δεν ευνοεί και η γεωγραφία της περιοχής μου, ίσως σε κάποιο διαφορετικό περιβάλλον να λειτουργεί. Το καλύτερο κατά τη γνώμη μου είναι η εκπαίδευση του παιδιού, όσον αφορά τι περνάει από το δικό του χέρι και κρίση, όπως η τοστιέρα, και η επίβλεψη όπου υπάρχουν κενά ασφάλειας. Δεν θα άφηνα μια παρέα 7χρονα μόνα στην αίθουσα του σινεμά, όχι γιατί θα κάνουν κάτι επικίνδυνο, αλλά μπορεί να αντιμετωπίσουν τον ανώμαλο της γειτονιάς που μπήκε στην παιδική ταινία με αυτό το σκοπό ακριβώς. Εκεί δεν θα βασιστώ στη στατιστική.
  15. ΑΡΓΚ, πολύ προσωπική η απόφαση. Κοίτα, αν αποδεχθείς τον διορισμό μπορείς πάντα να παραιτηθείς αν δεις και δεν βγαίνετε με τίποτα, ή να χρησιμοποιήσεις το χρόνο αυτό για να ψάξεις για μια καλή θέση, χωρίς το οικονομικό άγχος. Αν δεν τον αποδεχθείς και κάτι στραβώσει (αργήσεις να βρεις δουλειά, γίνει κάτι με του συζύγου κλπ) θα το μετανιώσεις και δεν θα έχει επιστροφή. Εγώ σε μια τέτοια φάση και ηλικία (συνομήλικες πρέπει να είμαστε) μάλλον θα διάλεγα την επιλογή που έχει επιστροφή! Αυτά βέβαια σου τα λέω ως ξεζουμισμένη ελ.επαγγελματίας εδώ και 17 χρόνια. Αν ήμουν στο Δημόσιο μπορεί να σου έλεγα τα αντίθετα. Σκέφτομαι και το we're not getting any younger. Πόσο θα μπορείς να ακολουθείς τις τελευταίες εξελίξεις στα 55 ή στα 60? Υπάρχει καμμία περίπτωση να είσαι τότε ανταγωνιστική έναντι των παιδιών που θα έχουν μπει τότε στη δουλειά? Κι αν μπορείς, θα θέλεις, ή θα θες να πας κι εσύ μια μέρα στο σπίτι ήρεμη?