Deena

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    1.273
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    1

Deena last won the day on Ιανουάριος 12

Deena had the most liked content!

Συνεισφορα στο φορουμ

106 Good

Περισσότερα για την/τον Deena

  • Rank
    Δοκιμή
  1. @Juliaki πρέπει για τους σκοπούς προάσπισης των συμφερόντων σου και ενόψει μελλοντικών δικαστηρίων να σταματήσεις να γράφεις τόσο πολλές λεπτομέρειες στο φορουμ, καλύτερα σταμάτα τελείως.
  2. Δεν έχει αντικατασταθεί κανένα εμβόλιο από το bexsero, πρόκειται για νέο διαφορετικό εμβόλιο. Εννοείται γίνεται και το neisvac. Από τον κύκλο μου δεν έχω ακούσει για κάποιο παιδίατρο που δεν το προτείνει καθόλου, οι περισσότεροι είναι διστακτικοί απέναντι στους γονείς λόγω του κόστους. Στην δίκη μου περίπτωση και οι δυο παιδίατροι με τους οποίους έχω συνεργαστεί το θεωρούν απολύτως αναγκαίο. Ο γιος μου το έκανε όταν πρωτοβγήκε, ήταν 2 ετών και έτσι τουλάχιστον έκανε μόνο 2 δόσεις. Η κόρη μου -επειδή επρόκειτο να αρχίσει σταθμό 20 μηνών- η παιδιατρος επέμενε να έχει ολοκληρώσει τις 2 πρώτες δόσεις πριν ξεκινήσει, έτσι και κάναμε. Λιγο πριν γίνει 3 ετών έκανε την τρίτη και τελευταία. Σε παιδί Δημοτικού θα το έκανα οπωσδήποτε, για το μικρό εξαρτάται από πότε θα πάει παιδικό. Ίσως μπορείς να περιμένεις μέχρι τα δυο, να γλυτώσεις μια δόση.
  3. Θεωρώ εξαιρετικά απίθανο να δοθεί διανυκτέρευση παραπάνω από 2 Σ/Κ τον μήνα. Κανένας λογικός δικαστής δεν θα κάνει ένα τόσο μικρό παιδί μπαλάκι μεταξύ δυο σπιτιών παραπάνω από όσο θα γίνει αναπόφευκτα. Μπραβο σου που έφυγες, έκανες ένα ανεκτίμητο δώρο στο παιδί και φυσικά στον εαυτό σου! Το ιστορικό της βιαιοπραγίας εις βάρος σου θα παίξει τον ρόλο του σε κάθε δικαστική απόφαση στο εξής.
  4. Χωρίς να έχω πολλή εμπειρία από υποθέσεις οικογενειακού δικαίου, το μόνο σίγουρο που έχω να σου πω ότι η ώρα που θα εγκριθεί διανυκτέρευση πλησιάζει. Αν το παιδί δεν θήλαζε θα είχε λογικά εγκριθεί νωρίτερα Το πολύ-πολύ να πάρεις άλλη μια παράταση. Δεν ξέρω σε τι στάδιο δικαστηρίου είστε, αλλά αν π.χ είστε σε ασφαλιστικά μέτρα με αίτημα προσωρινής διαταγής και αυτή εγκριθεί, θα ισχύει άμεσα. Αν έχει ήδη μια προςωρινή διαταγή και τώρα συζητούνται τα ασφαλιστικά, λογικά αυτή θα παραταθεί ως έχει (χωρίς διανυκτέρευση) μέχρι την έκδοση απόφασης επι των ασφαλιστικών. Το παιδί θα προσαρμοστεί, δυστυχώς στις περιπτώσεις διάστασης ο δικαστής (ο οποίος μπορεί να είναι άντρας και να του φαίνεται απόλυτα παράδοξο να μην διανυκτερεύει ένα δίχρονο με τον μπαμπά του για να μην διακοπεί ο θηλασμός) ενεργεί μεν προς το συμφέρον του παιδιού, αλλά οφείλει να διαφυλάττει κατά το δυνατόν και το συμφέρον του μη έχοντος την επιμέλεια συζύγου. Η γνώμη μου είναι να προσπαθήσετε κατά το δυνατόν να τα βρείτε στα διαδικαστικά.
  5. Το πάτωμα δεν το έχει γλυτώσει κανένας γονιός, ακόμα και αυτοί με καλόυπνα παιδιά, όπως εγώ!!! Αργά ή γρήγορα, συνήθως όταν βγαίνουν τα κάγκελα της κούνιας ή όταν το παιδί μεταφέρεται σε κανονικό κρεβάτι, είναι στάνταρ ότι κάποιος από τους γονείς θα μεταφερθεί στο δωμάτιο του παιδιού κάποις/ες στιγμή/ες μέσα στη νύχτα. Η καλύτερη λύση είναι να πάρεις κανονικό μονό κρεβάτι ή στρώμα (μεγέθους ενηλίκου, 90-100 εκ), ώστε να χωράτε μαζί και να μην σας φάει το πάτωμα. Θα πάρεις ένα τώρα και θα το έχεις για χρόνια. Τέτοιο έχω στον γιο μου από όταν δώσαμε την κούνια του και είναι πολύ βολικό, ακόμα και τώρα που έχει περάσει τα 5, μπορεί να μας φωνάξει μέσα στη νύχτα και συνεχίζουμε άνετα τον ύπνο μας μαζί του, χωρίς να στριμώχνεται ή να πιάνεται κανείς. Άλλη λύση (όχι τόσο άνετη), αν δεν έχεις ή δεν θέλεις να πάρεις τόσο μεγάλο κρεβάτι είναι να πάρεις ένα αναδιπλούμενο στρώμα για σένα και να το ανοίγεις εύκολα δίπλα της όταν ξυπνάει ώστε τουλάχιστον να μην κοιμάσαι στο πάτωμα. Τέτοιο έχω εγώ για το δωμάτιο της κόρης μου που κοιμάται σε μεταβρεφικό κρεβάτι (κούνια χωρίς κάγκελα), στο οποίο φυσικά δεν χωράω.
  6. Στην θέση σου θα έπαιρνα κανονικό κρεβάτι χαμηλό, τύπου μοντεσσοριανό ή ακόμα και σκέτο στρώμα στο πάτωμα και θα την κοίμιζα εκεί, χωρίς να την παίρνω στο κρεβάτι μου αργότερα. Όποτε ξυπνάει, μπορείς να πηγαίνεις να ξαπλώνεις πλάι της.
  7. H μόνη συμβουλή που έχω να σου δώσω (έχοντας περάσει από αυτή την φάση) είναι να μην πέσεις στην παγίδα, αφού έρθει το νέο μωρό, να προσπαθήσεις να διατηρήσεις στο μεγάλο παιδί (και στον μπαμπά) την εντύπωση ότι τίποτα δεν άλλαξε, τίποτα δεν χρειάζεται να αλλάξει κ.λπ. Όλα θα είναι πολύ διαφορετικά, για την ακρίβεια όλα θα έρθουν τα πάνω-κάτω, το μωρό μπορεί να μην κοιμάται όποτε βολεύει την υπόλοιπη οικογένεια (είναι και το πιθανότερο άλλωστε, η δικιά μου κόρη-δεύτερο παιδί δεν κοιμόταν σχεδόν καθόλου επί 2,5 μήνες), μπορεί να μην είναι δυνατόν να βγαίνετε τις βόλτες που κάνετε τώρα, μπορεί να αναγκαστείς να επιτρέψεις π.χ. περισσότερη τηλεόραση στο μεγάλο παιδί για να ασχοληθείς με το βρέφος, μπορεί πάνω στα νεύρα και την κούρασή σου να μαλώσεις την κόρη σου άδικα, μπορεί, μπορεί, μπορεί.... Προσωπικά, έπεσα στην παραπάνω παγίδα, με αποτέλεσμα να μην μπορώ να χαρώ το δεύτερο μωρό μου τους πρώτους μήνες, από το άγχος μην ζηλέψει ο αδερφός της, μην τον παραμελήσω, μη του στερήσω αυτά στα οποία είχε συνηθίσει, μην αλλάξει η καθημερινότητά του και ταραχθεί κ.λπ. Ξύπνησα ευτυχώς αρκετά νωρίς, αυτό όμως το αρχικό άγχος του "το μεγάλο παιδί έχει προτεραιότητα, έχει μεγαλύτερες συναισθηματικές ανάγκες" έπληξε τον πρώτο καιρό με την κόρη μου, καθυστέρησε το δέσιμό μας και είναι κάτι το οποίο κουβαλάω μέσα μου μέχρι σήμερα και είμαι σίγουρη ότι έχει γραφτεί και στην ψυχούλα της μικρής. Να πω επίσης ότι όλο το ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον (παππούδες, θείοι κ.λπ.) διακατεχόταν από την αρχή από το ίδιο άγχος, με αποτέλεσμα να πέσουν όλοι πάνω στο πρώτο παιδί, με την διαφορά ότι δεν "ξύπνησαν" ποτέ, με αποτέλεσμα η κόρη μου να μην έχει δεθεί συναισθηματικά με κανέναν και τώρα όλοι να αναρωτιούνται γιατί δεν τους θέλει....
  8. Ο γιος μου είχε παλλινδρόμηση όλο τον πρώτο χρόνο ζωής, αρκετά έντονη, χωρίς ανατομικό πρόβλημα ευτυχώς αλλά με αρκετή στασιμότητα στην πρόσληψη βάρους το πρώτο διάστημα. Όλο αυτό το διάστημα, έδινα αντιαναγωγικό με Dr Brown's πάντα με θηλή ένα νούμερο μεγαλύτερη από αυτή που αντιστοιχούσε στην ηλικία του. Ωστόσο, αν και ήταν φαγανός, αργούσε πάντα να αδειάσει το μπουκάλι, όντως ακόμα και με μεγαλύτερες θηλές το πηχτό γάλα πίνεται πιο αργά, μην περιμένεις να πίνει τόσο γρήγορα όσο μωρά που πίνουν κανονικό γάλα. Μην βιαστείς να πάρεις μεγαλύτερη θηλή γιατί το μωρό θα πνίγεται, δεν θα μπορεί να διαχειριστεί την ροή. Επίσης, κάτι που βοήθησε εμάς ήταν ότι κάποια στιγμή - νομίζω μετά τους 2 πρώτους μήνες και κατόπιν σύστασης του παιδιάτρου - αρχίσαμε να αναμιγνύουμε αντιαναγωγικό με κανονικό γάλα (της ίδιας εταιρείας), οπότε η σύσταση ήταν λίγο πιο αραιή, ενώ μπορούσαμε έτσι να παρακαλουθούμε την ανταπόκριση του οργανισμού και την εξέλιξη της παλλινδρόμησης.
  9. Καλά...ούτε καν! Είναι σίγουρα λάθος! Σου λέω σε όλους τέτοια ομάδα βάζουν... Δεν πάει καιρός που εδώ στο φόρουμ είχε γράψει ένας μπαμπάς που αναρωτιόταν αν το νεογέννητο μωρό του ήταν δικό του, επειδή και αυτός ήξερε από τον στρατό ότι είχε 0 και το μωρό είχε π.χ. Β, ενώ η γυναίκα του είχε Α. Τελικά φυσικά είχε Β! Και στο ταμπελάκι του άντρα μου από το στρατό 0 γράφει....
  10. Ο άντρας σου το θυμάται από τον στρατό; Αν ναι, το πιθανότερο είναι ότι είναι λάθος. Για καποιον λόγο όλους στον στρατό τους βγάζουν με ομάδα αίματος 0.
  11. Πρέπει να μεταθέσεις τον μεσημεριανό ύπνο νωρίτερα ή να την ξυπνάς πιο νωρίς. Ειναι πια μεγάλη, χρειάζεται μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ των δυο υπνων. Για να κόψει τον ύπνο είναι μικρή ακόμα και δεν το θες κιόλας ενόψει νέου μωρού.
  12. Σε πόσο καιρό γεννάς? Θα πρότεινα κι εγώ να αρχίσετε να την κοιμίζετε στο δωμάτιό της άμεσα. Σε τί κρεβάτι κοιμάται το παιδί και δεν χωράτε? Δεν είναι ανάγκη να είσαι ξαπλωμένη μαζί της, μπορείς να κάθεσαι απλά δίπλα της μέχρι να κοιμηθεί και ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ πρέπει να αναλάβει πολύ ενεργά ο μπαμπάς.
  13. H δική μου συμβουλή είναι να επιμείνεις περίπου στα ίδια πλαίσια, με αρκετή ηρεμία αλλά αποφασιστικότητα. Αφού το παιδί έχει μάθει να κοιμάται μόνο του, θα επανέλθει, απλά τώρα φυσικά της άρεσε που για κάποιο καιρό έμενες μαζί της και δεν θέλει να παραιτηθεί από αυτό. Και τα δυο μου παιδιά το έχουν κάνει άπειρες φορές μετά από μια αλλαγή, π.χ. διακοπές που κοιμόμαστε όλοι μαζί, ασθένειες κ.λπ. και πάντα η τακτική μου είναι ότι για κάποιο περιορισμένο χρονικό διάστημα κάνω μια μικρή "παραχώρηση", όταν όμως βλέπω ότι έχουν πάψει να το χρειάζονται, επανέρχομαι στα παλιά. Κάποια στιγμή πρέπει να το επιχειρήσεις, γιατί σε λίγο το παιδί θα γίνει πιο κινητικό στον ύπνο, θα θέλει να γυρίζει μπρούμυτα ενδεχομένως κ.λπ. οπότε δεν θα βολεύεται. Και μένα ο δικός μου πήγε 7 μηνών στην κούνια για ημερήσιους ύπνους (μέχρι τότε κοιμόταν μόνο στο ρηλάξ με τον απορροφητήρα) αλλά μόνο τότε κοιμήθηκε αρκετή διάρκεια. Η κόρη μου πάλι με τον που την έβαλα στην κούνια για ημερήσιους σε ηλικία 2,5 μηνών περίπου, άρχισε να κοιμάται δίωρα. Σημαντική σημείωση : σκοτεινό δωμάτιο + λευκοί ήχοι.
  14. Με το καλό το μωρό σου καταρχήν και καλή χρονιά! Η κόρη σου είναι σε πολύ δύσκολη ηλικία και ταυτόχρονα σε πολύ δύσκολη φάση λόγω του μωρού που έρχεται. Όλες λίγο - πολύ τα έχουμε περάσει με τα δίχρονα (ιδίως όσα την ίδια περίοδο περίμεναν και αδερφάκι), οπότε μαγικές συμβουλές - πανάκεια δεν έχω να σου δώσω, το μόνο που θα σου πω ότι ο αποτελεσματικότερος τρόπος αντιμετώπισης είναι τα όρια, να καταστρώσετε ως γονείς το δικό σας πλαίσιο ορίων (κάθε οικογένεια έχει διαφορετικά), δηλαδή τί ανέχεστε, σε τί μπορείτε να είστε πιο ελαστικοί, σε τί τα όρια είναι απαρέκγλιτα και αυτά τα όρια να τα επικοινωνήσετε με ηρεμία και αποφασιστικότητα στο παιδί. Αυτό που πραγματικά έχει ανάγκη για να "ηρεμήσει" δεν είναι ούτε οι χοροί μαζί σου, ούτε περισσότερος χρόνος για χοροπηδήματα με τον μπαμπά κ.λπ., έχει ανάγκη τα όρια όσο και να τα πολεμάει. Σχηματίστε ένα κοινό μέτωπο με τον άντρα σου και δουλέψτε μαζί πάνω σε αυτό με ψυχραιμία μεν και χωρίς υστερίες, αλλά με αυστηρότητα όταν χρειάζεται.
  15. Οποια βοήθεια μπορείς να επιστρατεύσεις να το κανεις χωρίς δισταγμό, έρχονται πολύ όμορφες αλλά συνάμα πολύ δύσκολες μέρες! Εγω έμεινα έγκυος την κόρη μου όταν ο γιος μου ήταν 18 μηνων, περίπου στο τέλος του 1ου τριμήνου άρχισαν τα όργανα, ο μικρός δεν ήθελε να με χάνει από τα μάτια του, με κρατούσε από το πόδι σε δημόσιους χώρους, έκλαιγε και αντιδρούσε έντονα σε τρίτα πρόσωπα κλπ. Λιγο πριν γεννήσω, ήθελε μόνο εγώ να του διαβάζω παραμύθι, να τον βάζω εγώ για ύπνο, να τον κάνω μπάνιο κλπ. Το "θέμα" αντιμετωπίσθηκε από την πραγματικότητα, καθώς εκ των πραγμάτων όταν ήρθε η μπεμπα η αποκλειστικότητα πήγε περίπατο, στράφηκε αναγκαστικά στα υπόλοιπα διαθεσιμα πρόσωπα και κυρίως στον μπαμπά του και προσαρμόστηκε....μεγαλύτερο πρόβλημα είχα εγώ που με πιάσανε τα ορμονικά, τα ψυχολογικά και τα ενοχικά μου ταυτόχρονα!!!! Να σου πω και κάτι άλλο, εκτός από το άγχος αποχωρισμού πλησιάζουν και τα terrible twos (βλ. παιχνίδι "τεστάρω τα όρια")....η ονομασία είναι εύστοχη και καθόλου τυχαία, τα κορίτσια δε (από την δίκη μου εμπειρία τουλάχιστον) είναι αρκετά πιο "ζόρικα" σε αυτή την φάση σε σχέση με τα αγόρια.