Χορηγία Επικοινωνίας:  Προετοιμάζομαι για Τοκετό & Θηλασμό! 

25/11  Σάββατο από τις 12:00-14:30 π.μ. στo Κέντρο Θηλασμού & Μητρότητας
 Απευθύνεται σε εγκύους μετά τον 5ο μήνα κύησης!

Είσοδος Ελεύθερη 

Πατήστε στην εδώ για να δηλώσετε συμμετοχή

mitrikos_nov17.gif

 

Όλγα Μάντη

Επιστημονική συνεργάτιδα
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    3
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral

Περισσότερα για την/τον Όλγα Μάντη

    Converted

    • Περιοχή
      Αθήνα
    • Επάγγελμα
      Ψυχολόγος
      Msc σχολικής και εξελικτικής ψυχολογίας
    1. Λίγο πριν τις διακοπές των Χριστουγέννων οι μαθητές θα πάρουν τον έλεγχο του πρώτου τριμήνου. Τα «πρωτάκια» δεν παίρνουν βέβαια έλεγχο, αλλά οι γονείς τους θα ενημερωθούν από τη δασκάλα για την επίδοση τους στα μαθήματα. Οι περισσότεροι γονείς ανησυχούν για το αν το παιδί τους θα τα καταφέρει στο σχολείο και αν θα κάνει μια «καλή αρχή», πιστεύοντας συχνά ότι αυτό θα καθορίσει την επίδοσή του και στα επόμενα σχολικά χρόνια, ακόμα και την καριέρα του, ολόκληρη τη ζωή του δηλαδή! Τι γίνεται λοιπόν, στην περίπτωση που η δασκάλα ενημερώσει ότι το παιδί δεν τα καταφέρνει στα μαθήματά του, ότι δεν τα πάει καλά, ότι δεν είναι καλός μαθητής; Οι γονείς συνήθως απορούν, δεν κατανοούν γιατί το παιδί τους παρόλο που είναι ένα έξυπνο παιδί δεν τα καταφέρνει να είναι καλός μαθητής, μπορεί να θυμώνουν, να απογοητεύονται, να πανικοβάλλονται. Ωστόσο, η κατάσταση δεν είναι δραματική. Η χαμηλή επίδοση μπορεί να είναι μια προσωρινή δυσκολία που θα ξεπεραστεί μέσα στη χρονιά και δεν προδιαγράφει ένα ζοφερό μέλλον για το παιδί. Σημαντικό είναι αρχικά να κατανοηθούν οι λόγοι που το παιδί δεν τα καταφέρνει στα μαθήματα. Γιʼ αυτό οι γονείς, και οι δύο μαζί, αν είναι δυνατόν, θα ήταν καλό να κάνουν μια συνάντηση με το δάσκαλο, όπου θα μπορέσουν να μιλήσουν μαζί του αναλυτικά για τις δυσκολίες του παιδιού, να κάνουν ερωτήσεις και να ακούσουν τις προτάσεις του. Το παιδί θα ήταν καλό να είναι ενήμερο ότι οι γονείς θα συνεργαστούν με το δάσκαλο ώστε να το βοηθήσουν και δεν θα πρέπει να το εκλάβει ως τιμωρία ή απειλή. Υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους ένα «πρωτάκι» μπορεί να έχει χαμηλή επίδοση στα μαθήματα. Αρχικά, θα πρέπει να σκεφτούμε την περίπτωση να είναι πιο μικρό από τα παιδιά της τάξης του, να έχει ξεκινήσει, δηλαδή, πιο νωρίς το δημοτικό. Σε αυτή την περίπτωση ίσως δεν έχει ωριμάσει ακόμα αρκετά ή δεν είναι ακόμα αυτόνομο και κουράζεται πιο εύκολα από τους συμμαθητές του, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται να ακολουθήσει την τάξη του. Ίσως ο λόγος του δεν έχει αναπτυχθεί ακόμα καλά, δεν είναι δηλαδή, στο επίπεδο των άλλων παιδιών και αυτό το δυσκολεύει. Μπορεί να μην έχει καταλήξει ακόμα αν είναι δεξιόχειρας ή αριστερόχειρας και αποσυντονίζεται εύκολα. Ίσως δεν νιώθει άνετα με το σώμα του, είναι κάπως αδέξιο, ντροπαλό και δεν συμμετέχει στα ομαδικά παιχνίδια. Ή ακόμα, θέλει συνέχεια να κινείται, είναι γεμάτο ενέργεια και δυσκολεύεται να καθίσει ακίνητο και να συγκεντρωθεί. Τα παραπάνω είναι λόγοι που αφορούν το ίδιο το παιδί. Υπάρχουν ακόμα, και κάποιες περίοδοι ή καταστάσεις στη ζωή ενός παιδιού που μπορεί να το δυσκολεύουν γενικά και αυτό να εκφράζεται και στην επίδοση στα μαθήματα. Τέτοιες καταστάσεις μπορεί να είναι μια μετακόμιση, η γέννηση ενός αδελφού ή μιας αδελφής, ένας χωρισμός των γονιών, ένας θάνατος ή μια αρρώστια στο σπίτι. Μερικές φορές οι ίδιοι οι γονείς, χωρίς να το θέλουν, συμβάλλουν στη χαμηλή επίδοση του παιδιού τους. Κάτι που συμβαίνει συχνά είναι οι γονείς να έχουν στο μυαλό τους ένα ιδανικό πρότυπο που επιθυμούν να το δουν να ακολουθεί και ασκούν πίεση στο παιδί. Αυτό μπορεί να φέρει το αντίθετο αποτέλεσμα, με το παιδί να αντιδρά. Επίσης, η υπερβολική εστίαση και οι έπαινοι για τους βαθμούς και την ευφυΐα του δεν είναι βοηθητικά. Το παιδί παίρνει το μήνυμα ότι η αξία του μετριέται με τους βαθμούς του και ότι αυτοί εξαρτώνται από το πόσο έξυπνο είναι και όχι από την προσπάθεια που κάνει. Επίσης, οι διαφωνίες των γονέων σχετικά με παιδαγωγικά θέματα θα ήταν καλό να λύνονται μεταξύ των γονέων και όχι μπροστά στο παιδί. Αν υπάρχουν διαφωνίες και καβγάδες για το πώς πρέπει να μελετά, ίσως νιώσει μπερδεμένο για το τι πρέπει τελικά να κάνει. Τέλος, ένας παράγοντας που μπορεί να συμβάλλει στη χαμηλή επίδοση στο σχολείο είναι το φορτωμένο εξωσχολικό πρόγραμμα. Σε κάποιες περιπτώσεις το παιδί κουράζεται τόσο την υπόλοιπη μέρα, που στο σχολείο δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις. Οι εξωσχολικές δραστηριότητες καλό είναι να επιλέγονται με προσοχή από τους γονείς και σύμφωνα με τις αντοχές του παιδιού. Οι γονείς θα πρέπει να εξασφαλίσουν ότι το παιδί ζει μια ισορροπημένη ζωή, δηλαδή, έχει κατάλληλα για την ηλικία του ωράρια, τρέφεται και κοιμάται επαρκώς, έχει ικανοποιητικές συναισθηματικές επαφές με τους γονείς του, συναναστρέφεται και παίζει με παιδιά της ηλικίας του. Αν κάποιο από τα παραπάνω δεν ισχύει, πιθανώς διαταράσσει τη ζωή και κατʼ επέκταση την επίδοση του παιδιού. Σε αυτή την περίπτωση, μια μικρή αλλαγή στην καθημερινότητα του παιδιού, μπορεί να βελτιώσει εμφανώς την κατάσταση. Στην περίπτωση που η κατάσταση δεν βελτιώνεται και η επίδοση του παιδιού παραμένει χαμηλή, οι μαθησιακή δυσκολία μπορεί να εκφράζει μια γενικότερη δυσκολία και τότε χρειάζεται η γνώμη και ίσως η βοήθεια ενός ειδικού. Καλό είναι, ωστόσο, οι γονείς να θυμούνται ότι η σχολική περίοδος περιλαμβάνει επιτυχίες και αποτυχίες. Η μαθησιακή πρόοδος δεν είναι γραμμική, δηλαδή, μια δυσκολία στην αρχή της πρώτης δημοτικού δεν σημαίνει αποτυχία στο σχολείο και στη ζωή γενικά. enarthro.blogspot.gr
    2. Συμφωνώ με όσα γράφετε. Η εξοικείωση και η χρήση Η/Υ από τα παιδιά είναι κάτι αναπόφευκτο πλέον, ειδικά αν οι γονείς ασχολούνται επαγγελματικά. Ωστόσο, όπως αναφέρετε και εσείς, αυτό δεν είναι κατ' ανάγκη αρνητικό, αλλά μια ευκαιρία να μάθει το παιδί από μικρό (σε μια ηλικία που εσωτερικεύει κανόνες) πώς λειτουργεί το ιντερνετ, τι πρέπει να προσέχει, ποιους κανόνες να ακολουθεί, ώστε αργότερα όταν πια το χρησιμοποιεί μόνο του να ξέρει πώς πρέπει να το χειρίζεται και οι γονείς να αισθάνονται λιγότερο ανήσυχοι. Η εξάρτηση είναι μια παθολογική κατάσταση που δεν δημιουργείται από τη χρήση, αλλά σχετίζεται με άλλους (ψυχικούς) παράγοντες. Όπως επισημαίνετε, το κλειδί για τη σωστή χρήση είναι τα χρονικά όρια σε συνδυασμό με άλλα ενδιαφέροντα (παιχνίδια, διάβασμα, βόλτες) εκτός του ιντερνετ και της τηλεόρασης.
    3. Αγαπητά μέλη το θέμα που θίγετε εδώ είναι σημαντικό, επίκαιρο και απασχολεί όλο και περισσότερους γονείς. Το internet έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας, επομένως και στη ζωή των παιδιών. Στους γονείς μπορεί να φαίνεται περίεργο ένα μικρό παιδί 2 ετών να ασχολείται με αυτό, καθώς εκείνοι δεν έχουν τέτοια βιώματα ως παιδιά, με άλλα παιχνίδια έπαιζαν. Ωστόσο, είναι γνωστό ότι τα μικρά παιδιά έλκονται από τα χρώματα, την κίνηση και τους ήχους και έτσι είναι αναμενόμενο να τους αρέσει η τηλεόραση και ο υπολογιστής. Το ότι βλέπουν τους γονείς τους να ασχολούνται με αυτά, τα κάνει πιο ελκυστικά, καθώς σε αυτή την ηλικία έχουν την τάση να τους μιμούνται. Μια πρόσφατη έρευνα της Μονάδας εφηβικής υγείας του Πανεπιστημίου Αθηνών αναφέρει ότι 1 στα 10 νήπια χρησιμοποιεί το ιντερνετ. Η εκτεταμμένη χρήση του υπολογιστή και της τηλεόρασης ανησυχεί τους γονείς, καθώς έχει συσχετισθεί με προβλήματα συμπεριφοράς, διάσπαση προσοχής και άλλα προβλήματα στην παιδική ηλικία. Υπάρχει επίσης, όπως έχει αναφερθεί, και ο φόβος της εξάρτησης από τον Η/Υ. Εντούτοις, θα πρέπει να διαχωρίζουμε την χρήση (που στο σημερινό μας κόσμο είναι αναπόφευκτη), από την κατάχρηση. Οι γονείς οφείλουν να προστατεύουν τα παιδιά βάζοντας όρια, επιτρέποντας και απαγορεύοντας, ανάλογα με τα δικά τους πιστεύω. Θα έλεγα ότι το ότι ασχολείται το παιδί σας από μικρό με τον υπολογιστή σας δίνει την δυνατότητα να το μάθετε από νωρίς πώς πρέπει να χρησιμοποιείται αυτό το μέσο και τι πρέπει να προσέχει, ώστε μεγαλώνοντας να γνωρίζει να το χρησιμοποιεί σωστά. Εκτός από τραγουδάκια και κινούμενα σχέδια υπάρχουν και εκπαιδευτικά παιχνίδια για παιδιά στο ιντερνετ. Όσον αφορά το θέμα του παιχνιδιού, είναι γνωστή η αξία του για τα παιδιά. Στα καταστήματα που πουλούν παιχνίδια συνήθως υπάρχουν κατάλογοι που αναφέρουν ποια είναι κατάλληλα για κάθε ηλικία. Περιληπτικά, στα νήπια αυτής της ηλικίας αρέσουν τα κινητικά παιχνίδια (κρυφτό, κυνηγητό, που είναι βέβαια κάπως κουραστικά για τους γονείς!) Επίσης, κατάλληλα για την ηλικία των 2-3 ετών είναι παιχνίδια δημιουργικά και παιχνίδια μίμησης δραστηριοτήτων των ενηλίκων. Για παράδειγμα, μπογιές ειδικές για μικρά παιδιά και μεγάλα χαρτιά, κουζινικά, τουβλάκια για κατασκευές, τρενάκια, κούκλες, καθώς και βιβλία με μικρές ιστορίες, παζλ με μεγάλα κομμάτια, παραμύθια και τραγουδάκια σε cd. Το βασικό είναι να ανταποκρίνεται το παιχνίδι στις ικανότητες, τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα του παιδιού σας. Πολύ σημαντικό επίσης, είναι να συντροφεύετε το παιδί καθώς μπορεί να είναι ακόμα μικρό για να παίξει μόνο του. Παίξτε μαζί, δείξτε ενδιαφέρον για τα παιχνίδια του, μιλήστε του καθώς παίζετε. Μην περιμένετε να παίξει μόνο του. Αυτό θα έρθει αργότερα.